Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00314 007921 13586140 na godz. na dobę w sumie
3ds max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu - książka
3ds max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu - książka
Autor: Liczba stron: 560
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2589-5 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> grafika komputerowa >> 3ds max
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Trójwymiarowy model świata

Jak stworzyć animację 3D?

Z zachwytem oglądasz oscarową 'Katedrę'? Podziwiasz precyzję, z jaką wykonane są animowane reklamy i teledyski? W świecie gier komputerowych czujesz się jak wirtualna ryba w wodzie? Chcesz rozwijać w sobie boską iskrę tworzenia? Nie zwlekaj zatem i włącz program 3ds Max 2010. Niech ogranicza Cię jedynie wyobraźnia!

Poznaj słynnego 3ds Maksa - Twoje nowe narzędzie kreowania i animowania trójwymiarowego świata. To właśnie w tym programie powstało wiele znanych Ci animacji i filmów, a także realistycznych graficznie gier oraz zachwycających wizualizacji architektonicznych. Aby stworzyć swoją pierwszą animację, koniecznie zapoznaj się z możliwościami programu 3ds Max 2010, opisanymi w tej książce. Kartka po kartce, klatka po klatce wkroczysz w wirtualną rzeczywistość, poznając zasady modelowania, animacji postaci, kluczowania, opracowywania świateł i materiałów, wprowadzania efektów specjalnych oraz renderingu i montażu całego filmu.

Dowiesz się, jak:
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

3ds max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szko³a efektu Autor: Joanna Pasek ISBN: 978-83-246-2589-5 Format: 168×237, stron: 560 Trójwymiarowy model œwiata (cid:129) Ca³oœciowy opis wykonania filmu animowanego technik¹ 3D (cid:129) Æwiczenia ilustrowane zrzutami ekranu, pomagaj¹ce powtórzyæ wszystkie wykonywane operacje na w³asnym komputerze (cid:129) P³yta DVD ze wszystkimi scenami, mapami i kompletem innych materia³ów Jak stworzyæ animacjê 3D? Z zachwytem ogl¹dasz oscarow¹ „Katedrê”? Podziwiasz precyzjê, z jak¹ wykonane s¹ animowane reklamy i teledyski? W œwiecie gier komputerowych czujesz siê jak wirtualna ryba w wodzie? Chcesz rozwijaæ w sobie bosk¹ iskrê tworzenia? Nie zwlekaj zatem i w³¹cz program 3ds Max 2010. Niech ogranicza Ciê jedynie wyobraŸnia! Poznaj s³ynnego 3ds Maksa – Twoje nowe narzêdzie kreowania i animowania trójwymiarowego œwiata. To w³aœnie w tym programie powsta³o wiele znanych Ci animacji i filmów, a tak¿e realistycznych graficznie gier oraz zachwycaj¹cych wizualizacji architektonicznych. Aby stworzyæ swoj¹ pierwsz¹ animacjê, koniecznie zapoznaj siê z mo¿liwoœciami programu 3ds Max 2010, opisanymi w tej ksi¹¿ce. Kartka po kartce, klatka po klatce wkroczysz w wirtualn¹ rzeczywistoœæ, poznaj¹c zasady modelowania, animacji postaci, kluczowania, opracowywania œwiate³ i materia³ów, wprowadzania efektów specjalnych oraz renderingu i monta¿u ca³ego filmu. Dowiesz siê, jak: (cid:129) tworzyæ obiekty, pozycjonowaæ je i zmieniaæ ich parametry pocz¹tkowe; (cid:129) wprowadzaæ i przekazywaæ deformacje obiektu za pomoc¹ stosu modyfikatorów; (cid:129) pos³ugiwaæ siê modelowaniem siatkowym czy ³atami (Patch) i tworzyæ powierzchnie na podstawie krzywych: splajnów oraz NURBS; (cid:129) wykorzystywaæ w animacji kamery, œwiat³a i efekty atmosferyczne (np. œwiat³o wolumetryczne); (cid:129) kreowaæ mapowane i animowane materia³y, dodawaæ efekty renderingu (np. efekt ¿arzenia), naœladowaæ metale, skórê, drewno, szk³o i chrom; (cid:129) u¿ywaæ renderera Mental Ray i wspó³pracuj¹cego z nim systemu oœwietlenia dziennego Daylight; (cid:129) przygotowaæ postaæ do animacji przy u¿yciu szkieletu (Biped), animowaæ metod¹ morfingu, z pomoc¹ systemów koœci (Bones) i odwrotnej kinematyki; (cid:129) stosowaæ klucze oraz kontrolery animacji; (cid:129) modelowaæ wnêtrza tradycyjne i prosto z kosmosu; (cid:129) przekszta³caæ animacjê 3D w kreskówkê. Spis treści Wstęp Rozdział 1. Co oznacza 3D Pierwsze spotkanie Interfejs programu Jednostki i ustawienia siatki Posługiwanie się skrótami klawiszowymi przy oglądaniu modelu Ustawianie widoku Zaznaczanie obiektów Rozdział 2. Podstawy Animujemy przelot UFO Tworzenie obiektów Pozycjonowanie obiektów i zmiana ich parametrów początkowych Kopiowanie i skalowanie obiektu Deformacja obiektu za pomocą modyfi katora Taper Zginanie (Bend) a gęstość siatki. Zmiana kolejności modyfi katorów Klonowanie i obrót obiektu Przypisywanie materiału Rendering obrazu 9 11 13 14 20 22 23 26 29 30 30 34 37 40 41 44 49 53 3 4 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Spis treści Kamera i światła Rendering do pliku Animacja w trybie AutoKey Wyrównywanie położenia (Align) i tworzenie szeregu (Array) Efekt żarzenia (Glow) dla materiału Płomień (Fire Effect) Rozmycie (Motion Blur) i rendering animacji Ścieżki dostępu do plików zewnętrznych Sprzężenie między obiektami Kopie, klony i odnośniki Rozdział 3. Modelowanie ze splajnów Robot Tworzenie i edycja kształtów Bryły obrotowe (Lathe) Renderowalne splajny Prostoliniowe wytłaczanie splajnów (Extrude, Bevel) Wytłaczanie profilu wzdłuż dowolnej linii (Sweep) i zamiana splajnu w powierzchnię Wytłaczanie profilu wzdłuż dowolnej linii (Loft) i użycie narzędzia 3D Snaps Zmiana położenia punktu pivot Materiały mapowane i współrzędne mapowania Materiały złożone: Blend, Top/Bottom, Double Sided Oświetlenie sceny Animowane sekwencje, przezroczystość i modyfikator Noise Obiekty pomocnicze Dummy, modyfikator LinkedXForm i budowanie hierarchii Łączenie parametrów (Wire Parameters) Ruch po ścieżce. Kontroler Path Elastyczne wygięcie. Modyfikator Flex Obiekty złożone ProBoolean Conform BlobMesh 56 60 64 68 72 76 80 82 83 83 89 90 90 95 98 104 111 113 120 124 129 133 137 141 146 151 156 157 158 159 162 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Spis treści 5 Terrain Connect ShapeMerge ProCutter Scatter Rozdział 4. Modelowanie siatkowe Oczy Mapa parametryczna (Gradient Ramp) Ruchy oczu — kontroler LookAt Zarządzanie parametrami — Reaction Manager Modelowanie głowy Edycja siatki z użyciem miękkiego zaznaczenia Fazowanie i wytłaczanie — narzędzia Chamfer, Bevel, Extrude Zapisywanie zaznaczeń (Named Selections) i ich edycja Numery porządkowe materiału (Material ID) i grupy wygładzania (Smoothing Groups) Wygładzanie powierzchni (Subdivision Surface) Parametryczne fazowanie i wytłaczanie wieloboków Wytłaczanie wzdłuż linii (Extrude Along Spline) Ostatnie poprawki — Relax Materiał złożony Multi/Sub-Object Najprostsza siatka — Editable Mesh Edycja wierzchołków (Vertex) Wytłaczanie kończyn i szyi (Bevel, Extrude) Podgląd wygładzenia. Modyfikator MeshSmooth Dodawanie detali. Narzędzie View Align Cięcie (Slice) Spawanie (Weld) Mapy Cellular i Noise NURBS. Inne podejście do modelowania Tworzenie powierzchni na bazie krzywych — Lathe Tworzenie krzywych na bazie powierzchni — CV on Surf Wytłaczanie — U Loft 164 165 166 168 170 173 174 174 178 181 186 186 189 190 195 196 198 202 204 206 209 210 211 213 214 218 220 222 224 224 227 229 6 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Spis treści Rozdział 5. Przygotowanie postaci do animacji Morfing Cele morfingu Morfing twarzy. Obiekt złożony Morph Morfing twarzy. Modyfikator Morpher Szkielet Tworzenie i pozycjonowanie obiektu typu Biped Dostosowanie szkieletu Połączenie postaci ze szkieletem. Modyfikator Physique Edycja obwiedni (Envelopes) modyfikatora Physique Ustawienie i próbna animacja postaci Biped Edycja połączeń (Link) modyfikatora Physique Ścięgna (Tendons) Biceps (Bulge) Ubranie i włosy Modelowanie za pomocą łat (Patch) Nadruk na koszulce — nakładanie pojedynczych znaków graficznych na powierzchnię Tkanina. Modyfikator Cloth Wiatr. Pole sił Wind Mocowanie tkaniny. Grupy wierzchołków (Cloth/Group) Krótkie włosy. Modyfikator Hair and Fur stosowany do obiektów siatkowych Długie włosy. Modyfikator Hair and Fur stosowany do splajnów Włosy powiewające na wietrze Kości, łącza i odwrotna kinematyka Prosta kinematyka i dziedziczenie transformacji Odwrotna kinematyka (HD Solver) Kości (Bones) Rozdział 6. Modelowanie wnętrz Wnętrze latającego talerza Wytłaczanie metodą Fit Deformation, modyfikatory FFD i odejmowanie brył (Boolean) Przygotowanie obiektu do animacji metodą Motion Capture 233 234 234 237 241 243 243 245 248 251 252 254 257 258 261 262 267 270 273 275 280 282 285 287 288 291 296 301 302 302 310 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Spis treści 7 Mapowanie Real-World Wstępne ustawienie postaci. Narzędzie LookAt Constraint Zarządzanie warstwami (Manage Layers) Ściany. Edycja normalnych do powierzchni Wyposażenie wnętrza. Konwersja splajnów do postaci siatki Planeta. Mapa Noise i parametry przezroczystości Animowane tekstury i mapa RGB Tint Pulsujące odblaski. Ograniczanie zasięgu świateł i kontroler Noise Uproszczone mapowanie odbić i mapa Falloff Para — systemy cząstek (SuperSpray) i efekt Blur Pokój z balkonem Oszklone drzwi — Translucent Shader Balustrada. Narzędzie Spacing Tool Obiekty parawanowe Oświetlenie dzienne. System Daylight i renderer MentalRay Materiały Arch Design Szkła, lustra, witraże Mapy Flat Mirror oraz Reflect/Refract Materiały Raytrace Materiały współpracujące z rendererem Mental Ray Witraż Rozdział 7. Animacja Latający talerz Animacja świateł i materiałów Animacja obrotu. Dziedziczenie transformacji i ręczna edycja krzywej animacji (Draw Curves) Animacja ruchu po ścieżce. Tworzenie kluczy bezpośrednio na krzywej animacji (Add Keys) Kopiowanie i wklejanie ustawień kości (Posture) Kopiowanie i wklejanie póz (Pose). Unieruchamianie wybranych części ciała (Set Planted Key) Chwytanie przedmiotu. Position Constraint Pociągnięcie dźwigni. Parametr IK Blend Zmiana hierarchicznego rodzica — kontroler Link Constraint 313 317 320 322 329 332 336 344 352 356 360 360 365 369 376 381 386 386 390 392 395 401 402 402 412 415 419 424 429 433 438 8 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Spis treści Animacja stanu nieważkości. Inne zastosowania systemu cząstek SuperSpray Pokój z balkonem Scenografia — materiał Matte/Shadow Wybiórcze użycie świateł (Exclude/Include) i żarzenie (Glow) Okno Track View — Dope Sheet. Kopiowanie i wklejanie kluczy Sunący kabel. Path Deform Przyłączanie wtyczki. Kontroler Attachment Animacja widoczności obiektów (Visibility). Kopiowanie i wklejanie kontrolerów animacji Stan nieważkości — reactor i inne przydatne narzędzia Podstawy działania narzędzia reactor Zawiasowe połączenie między bryłami (Hinge) Zmiana grawitacji Pola sił Obcy w stanie nieważkości. Łączenie sekwencji ruchu w oknie Mixer Rozdział 8. Rendering filmu Animacja kamer Przygotowanie kamer i animacja najazdu Wstrząsy. Warstwy animacji (Animation Layers) Przygotowanie sekwencji ujęć i plansz z napisami Rendering i montaż Okno Video Post i flara obiektywu Wstępny montaż filmu Łagodne przejście (Cross Fade) Napisy końcowe, blaknięcie do czerni Dodawanie dźwięku Jak zrobić kreskówkę Materiał Ink’n Paint Skorowidz 441 448 448 456 462 467 474 476 479 480 489 493 494 497 507 508 508 510 513 516 518 524 529 532 536 538 538 545 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Rozdział 5. | Przygotowanie postaci do animacji 291 obniża się z czasem, rzadko bywa problemem, bo mechanizmy z reguły działają  w sposób powtarzalny. Wystarczy więc obliczyć jeden pełny cykl ruchu, co zaraz  wypróbujemy, animując koło zamachowe i tłok. Odwrotna kinematyka (HD Solver) 1. W nowej scenie utwórz cztery obiekty i ustaw je w rzędzie; od lewej do prawej: kulę, dwa częściowo zachodzące na siebie walce o równej długości, lecz nierównej śred­ nicy (to będzie tłok) i na końcu znów kulę, symulującą obrotowy przegub (rysunek 5.66 pośrodku). Narzędziem Select and Link połącz te obiekty w hierarchię w tej sa­ mej kolejności, od lewej do prawej, tak by kula po prawej stronie stała się obiektem nadrzędnym w tej hierarchii. Wciśnij Q, by wrócić do narzędzia Select Objects. 2. Zaznacz najwyższą w hierarchii kulę, tę z prawej strony. Wybierz z górnego menu polecenie Animation/IK Solvers/HD Solver. Na ekranie pojawia się przerywana linia, przyczepiona do kursora. Wskaż kliknięciem drugą kulę, czyli przeciwległy koniec hierarchii. Dokonałeś w ten sposób wyboru typu odwrotnej kinematyki, jaką chcesz zastosować, i określiłeś długość łańcucha obiektów, który będzie podlegał jej prawom. 3. Utwórz w scenie jeszcze jeden, dodatkowy obiekt, na przykład pudełko (Box). Wy­ centruj je względem pierwszej kuli, najniższego obiektu w hierarchii. Nie przyłączaj jednak tego pudełka do żadnego z obiektów w scenie. 4. Przejdź do zakładki IK (ang. Inversed Kinematics) w panelu Hierarchy. W rolecie In‑ versed Kiematics pozostaw włączony przycisk trybu interaktywnego, Interactive IK (rysunek 5.66 po lewej). W trybie interaktywnym można oceniać efekt działania od­ wrotnej kinematyki na bieżąco, przemieszczając i obracając obiekty w scenie. 5. Zaznacz najniższą w hierarchii kulę. W rolecie Object Parameters wciśnij przycisk Bind („przyłącz”) i przeciągnij kursorem od kuli do otaczającego ją pudełka, na ry­ sunku 5.66 wskazanego pomarańczową strzałką. W ten sposób pudełko staje się „przewodnikiem” kuli (Follow Object). Jego nazwa, Box01, figuruje od tej chwili w polu Bind To Follow Object, tuż nad przyciskiem Bind (rysunek 5.66 po prawej). Rysunek 5.66. Wybieranie obiektu przewodnika dla końcowego obiektu w łańcuchu kinematycznym 292 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Rozdział 5. | Przygotowanie postaci do animacji 6. Zaznacz pudełko i przemieść je na próbę. Kula próbuje podążać w ślad za swym „przewodnikiem”, a za sobą ciągnie inne ogniwa łańcucha. Odwrotna kinematyka działa, ale nie tak, jak byśmy sobie życzyli; tłoki nie zachowują się w ten sposób. Aby uzyskać zamierzony rezultat, musimy edytować łącza pomiędzy obiektami. Domyślnie w IK stosowane są łącza obrotowe (Rotational Joints) o nieograniczonej swobodzie obrotu. To się może sprawdzić dla sznura korali, ale nie precyzyjnego mechanizmu. 7. Odwołaj próbne przesunięcie pudełka (Ctrl+Z) i zaznacz kulę na końcu łańcucha, tę z lewej strony ekranu. Otwórz roletę Rotational Joints z parametrami złącza ob­ rotowego i wyłącz opcję Active w polach X Axis, Y Axis oraz Z Axis. W ten sposób uniemożliwiasz jej obrót; kula będzie na sztywno przymocowana do kolejnego elementu łańcucha — walca. 8. Zaznacz kolejny obiekt w hierarchii, czyli pierwszy z lewej walec. Dla niego także wyłącz opcję Active we wszystkich polach rolety Rotational Joints, by uniemożliwić obrót. Następnie rozwiń roletę Sliding Joints (łącze przesuwne) i uaktywnij moż­ liwość przesuwania walca względem osi Z, włączając opcję Active w polu Z Axis. Włącz też opcję Limited (ograniczenie możliwości przesuwania). W polu From („od”) pozostaw wartość 0, a w polu To („do”) wpisz wartość zbliżoną do wysokości walca (rysunek 5.67). Dla drugiego, wyższego w hierarchii walca parametry łącza pozo­ stawimy bez zmian, co da mu możliwość obrotu względem kulistego przegubu umieszczonego na szczycie hierarchii. Rysunek 5.67. Ustawienia łącza przesuwnego (Sliding Joint) oraz obrotowego (Rotational Joint) dla walca, który pełni rolę tłoka 9. Aby sprawdzić, czy parametry łącza przesuwnego są prawidłowo ustawione, naciśnij napis From, a potem To w polu Z Axis rolety Sliding Joint (rysunek 5.68) i ob­ serwuj zachowanie walca w scenie. W czasie, gdy wciskasz lewy przycisk myszy, 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Rozdział 5. | Przygotowanie postaci do animacji 293 walec przyjmuje takie położenie względem swego rodzica, jakie zgodne jest z ak­ tualnymi ustawieniami łącza. W razie potrzeby wprowadź poprawki. Walec­tłok powinien mieć możliwość przemieszczania się wzdłuż całego walca­cylindra, ale tak, by te dwa obiekty się nie rozdzieliły. Rysunek 5.68. Sprawdzanie ustawień łącza przesuwnego dla pierwszego walca 10. Przesuń na próbę pudełko. Gdy pudełko oddala się, mechaniczne ramię próbuje się wydłużyć, by go dosięgnąć, w związku z tym tłok wysuwa się z cylindra. Odwołaj przemieszczenie (Ctrl+Z). 11. Dokonamy jeszcze jednego udoskonalenia tej animacji. Utwórz w scenie walec zorientowany prostopadle do poprzednich. Umieść go współliniowo z innymi obiektami, tak by pudełko­przewodnik znalazło się na jego obwodzie. Włącz tryb AutoKey, przejdź do ostatniego ujęcia animacji i obróć walec (E) względem jego własnej osi symetrii, jak na rysunku 5.69. Wyłącz AutoKey. 12. Nie zmieniając aktualnego zaznaczenia, naciśnij ikonę umieszczoną po lewej stro­ nie listwy czasowej, oznaczoną eliptyczną ramką na rysunku 5.69. Spowoduje to wyświetlenie okna krzywych animacji (Trackbar) od razu z zaznaczonymi ścieżkami obrotu animowanego przed chwilą walca. Dla lepszej widoczności możesz wyciąg­ nąć to okno na środek ekranu, chwytając myszą za pasek tytułowy, i powiększyć je trochę. Rysunek 5.69. Wstępna animacja obrotu walca 294 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Rozdział 5. | Przygotowanie postaci do animacji 13. Okno Trackbar dzieli się na dwie części. Po lewej znajduje się hierarchiczna lista ścieżek animacji, czyli wszelkich możliwych do animowania parametrów (nie są to tylko parametry obiektów, lecz także materiałów, efektów specjalnych itp.). Po pra­ wej wyświetlana jest w postaci graficznej animacja, zawarta w zaznaczonej ścieżce lub ścieżkach. Inaczej mówiąc, gdy po lewej stronie zaznaczysz parametr, to po pra­ wej zobaczysz zmiany jego wartości w formie wykresu. W tej chwili zaznaczone są ścieżki obrotu walca: X Rotation, Y Rotation i Z Rotation, przy czym wykresy dotyczą­ ce dwóch z nich (X Rotation, Z Rotation) są płaskie. Tylko wartość obrotu względem osi Y zmienia się w czasie, co obrazuje falista krzywa (rysunek 5.70 u góry). Zaznacz kliknięciem punkt na końcu tej krzywej, wskazany strzałką w górnej części rysunku 5.70. Zaznaczony punkt zostanie podświetlony na biało. 14. Kliknij zaznaczony punkt na wykresie prawym przyciskiem myszy i w wyświetlonym okienku ustaw wartość obrotu (Value) na równe 360°, względnie — jeśli wolisz ob­ rót w drugą stronę — na –360°. Zatwierdź wpisaną wartość naciśnięciem klawisza Enter i zamknij okienko. uwaga W razie potrzeby dopasuj skalę wyświetlania wykresu do rozmiarów okna, tak by widzieć krzywą w całości, naciskając ikonę (dopasowanie w poziomie) oraz narzędziowym okna Trackbar. (dopasowanie w pionie). Obie te ikony znajdziesz na pasku 15. Wciśnij Ctrl i kliknij drugi punkt na falistym wykresie, ten na samym początku krzy­ wej. Teraz oba punkty, początkowy i końcowy, powinny być podświetlone na biało. Kliknij ikonę przejścia liniowego, Linear, oznaczoną kółkiem na rysunku 5.70. Wy­ kres staje się idealnie prosty (rysunek 5.70 u dołu). Teraz przyrost animowanej wartości jest stały w jednostce czasu. Zamknij okno Trackbar naciśnięciem przyci­ sku Close. 16. Narzędziem Link przyłącz obiekt przewodnik (Box01) do obracającego się walca, który przed chwilą animowałeś. Jeśli nie chcesz eksponować pudełka w filmie, klik­ nij je prawym przyciskiem myszy, wybierz z podręcznego menu polecenie Object Properties i w wyświetlonym oknie wyłącz opcję Renderable. Pudełko stanie się nie­ widzialne, lecz dalej będzie pełnić swą rolę w animacji. 17. Wciśnij przycisk Play. Jako że walec wykonuje jeden pełny obrót w czasie odtwa­ rzania filmu, przy zapętlonym odtwarzaniu uzyskujemy efekt koła kręcącego się w nieskończoność, regularnie jak w zegarku. Kręcące się koło napędza niewidoczne pudełko, a ono z kolei pociąga za koniec łańcucha IK, powodując rytmiczny ruch tłoka (rysunek 5.71). Oczywiście tylko Ty wiesz, co tu jest skutkiem, a co przyczyną; dla widza to żadna różnica. Równie dobrze mógłbyś przedstawić tę scenę jako ani­ mację tłoka napędzającego koło. 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Rozdział 5. | Przygotowanie postaci do animacji 295 Rysunek 5.70. Zmiana obrotu o nieregularnym tempie w obrót równomierny Rysunek 5.71. Precyzyjna animacja o charakterze mechanicznym 296 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Rozdział 5. | Przygotowanie postaci do animacji Na koniec wypróbujemy system Bones, służący do tworzenia łańcuchów kości,  i odwrotną kinematykę typu HI (History Independent). Kości (Bones) można oblec  skórą tak samo, jak to zrobiliśmy ze szkieletem Biped — za pomocą tego samego  modyfikatora Physique. W poniższym ćwiczeniu skoncentrujemy się wyłącznie na  animacji kości; jeśli zechcesz, sam możesz połączyć je z jakąś zamodelowaną me‑ chaniczną lub organiczną kończyną. Kości (Bones) 1. W nowej scenie utwórz dowolny obiekt, na przykład walec (Cylinder), oraz płaskie pudełko (Box), które będzie symulować podłogę. Umieść walec na pewnej wysoko­ ści nad podłogą, tak by zostało między nimi trochę miejsca na sprężystą kończynę. 2. Przejdź do panelu Create i wybierz zakładkę Systems. Wciśnij przycisk Bones i kliknij u podstawy walca, by rozpocząć tworzenie kości. Drugi raz kliknij w miejscu, gdzie chcesz umieścić „kolano”, a trzeci raz na wysokości podłogi (rysunek 5.72). Kliknij prawym przyciskiem myszy, by przerwać rysowanie łańcucha kości. Wyłącz przycisk Bones. 3. Zaznacz górną kość (Bone01). Narzędziem Link przyłącz ją do walca i wciśnij Q, by wrócić do narzędzia zaznaczania. Pozostałych kości nie trzeba przyłączać; hierar­ chiczne powiązania są już wbudowane w system Bones. 4. Wciśnij H, włącz opcję Display Children w menu Display okna Select From Scene i roz­ wiń hierarchię obiektów, klikając ikony z plusami. Wyświetlona w oknie hierarchia powinna przypominać tę z rysunku 5.72. Kości są trzy; dwie pierwsze są dobrze wi­ doczne (udo i łydka), trzecia ma postać niewielkiego rombu i ulokowana jest na samym końcu naszej uproszczonej nogi. Rysunek 5.72. Tworzenie kości i gotowa hierarchia 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Rozdział 5. | Przygotowanie postaci do animacji 297 5. Zaznacz pierwszą kość (Bone01) i przejdź do panelu Hierarchy, do zakładki IK. Od­ szukaj i rozwiń roletę Rotational Joints. Pozostaw aktywną tylko jedną z osi obrotu (w naszej przykładowej scenie właściwa jest oś Y), włącz towarzyszącą jej opcję Limited i ustal, w stopniach, zakres obrotu dopuszczalny dla uda. Sprawdź, czy za­ kres jest właściwy, naciskając kolejno napisy From oraz To i obserwując wychylenia kości w oknach widokowych (rysunek 5.73). Rysunek 5.73. Ustalanie zakresu obrotu dla pierwszej kości, Bone01 6. Zaznacz drugą kość, Bone02, i w podobny sposób ustal dopuszczalny zakres obro­ tów dla łydki (rysunek 5.74). Jak widzisz, system Bones, inaczej niż Biped, niczego Ci nie narzuca. Jeśli zechcesz zbudować kończynę z kolanem zginającym się w stronę przeciwną niż zwykle, nic nie stoi na przeszkodzie. Rysunek 5.74. Ustalanie zakresu obrotu dla drugiej kości, Bone02 298 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Rozdział 5. | Przygotowanie postaci do animacji 7. Zaznacz znów górną kość (Bone01) i wybierz z górnego menu polecenie Animation/ IK Solvers/HI Solver. Na ekranie pojawi się przerywana linia, przyczepiona do kur­ sora. Kliknij ostatnią kość w hierarchii, Bone03. Te trzy kości są teraz łańcuchem kinematycznym, obiektem o domyślnej nazwie IK Chain01. W punkcie zaczepienia ostatniej kości pojawia się fioletowy krzyżyk zwany celem, goal (pokazany w po­ większeniu na rysunku 5.75). Możesz używać go do pozycjonowania końca łańcucha, podobnie jak w poprzednim ćwiczeniu używałeś obiektu przewodnika. Rysunek 5.75. Łańcuch kinematyczny i jego cel 8. Włącz tryb AutoKey i zajmij się animacją podskoku. Przesuń suwak czasu do klatki 10 i przemieść walec nieco w dół; kończyna zegnie się jeszcze mocniej, gdyż cel (goal) przytrzymuje jej koniec w miejscu, na wysokości podłogi. 9. Przesuń suwak czasu do klatki 20. Przemieść cel, odrywając go od podłogi i unosząc do góry. Zmień odpowiednio położenie walca. Teraz nasza „postać” powinna znaj­ dować się w fazie skoku, unosząc się nad podłogą. 10. W klatce 30 ponownie ulokuj cel na podłodze, tylko kawałek dalej. Dopasuj poło­ żenie walca. To moment lądowania, gdy wysunięta kończyna dopiero co dotknęła podłoża. 11. W kolejnych klatkach nie poruszaj już celu, a wyłącznie walec, najpierw obniżając znacznie jego położenie (kończyna powinna się znów mocno zgiąć, tak by możliwe było wybicie do kolejnego skoku), a potem przesuwając go zdecydowanie w górę i w przód. Gdy walec znajdzie się wysoko nad podłogą, kończyna rozprostuje się całkowicie, a potem oderwie od podłoża, cały czas jednak zachowując kierunek wy­ znaczony przez położenie celu (rysunek 5.76). Jak widzisz, procedura jest niezwykle prosta i intuicyjna. A ponieważ korzystasz z kinematyki HI, możesz ciągnąć tę zaba­ wę tak długo, jak tylko zechcesz. 3ds Max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu Rozdział 5. | Przygotowanie postaci do animacji 299 Rysunek 5.76. Animacja walca skaczącego na jednej nodze Wszystkie modele i animacje wykorzystane w tym podrozdziale znajdziesz  w pliku rozdział05_eksperyment.max na dołączonej płycie DVD.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

3ds max 2010. Animacja 3D od podstaw. Szkoła efektu
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: