Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00359 008553 10455151 na godz. na dobę w sumie
3ds max 9. Animacja 3D od podstaw - książka
3ds max 9. Animacja 3D od podstaw - książka
Autor: Liczba stron: 464
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 83-246-1102-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> grafika komputerowa >> 3ds max
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Rozpocznij fascynującą przygodę w świecie grafiki 3D!

Myślisz o tworzeniu własnych animacji komputerowych? Postanowiłeś wykorzystać niesamowite możliwości 3ds max 9? Zapewne wiesz, że program ten pozwala nie tylko tworzyć trójwymiarowe obiekty graficzne i przetwarzać je w najbardziej wyrafinowany sposób, ale także opracować kompletny film animowany. Udostępnia on niezwykle szeroki zakres opcji i efektów, włącznie z możliwością szczegółowego modelowania i wprawiania w ruch postaci oraz symulowania wszelkich detali dotyczących ich otoczenia. Oprócz tego 3ds max 9 pozwala na bezpośrednie importowanie materiałów z programów takich, jak CorelDraw, Illustrator czy Photoshop, a także na wykorzystanie własnych zdjęć cyfrowych. Warto podkreślić, że jego funkcjonalny interfejs jest przyjazny dla początkujących użytkowników.

Książka '3ds max 9. Animacja 3D od podstaw' jest zbiorem ćwiczeń ilustrowanych zrzutami ekranu, opatrzonych cennymi wskazówkami, uwagami i komentarzami ułatwiającymi pracę z programem. Jej struktura opracowana została w taki sposób, by zadania zawarte w kolejnych rozdziałach prowadziły do powstania gotowego, profesjonalnego filmu animowanego. Krok po kroku zgłębisz tu podstawy tworzenia obiektów i przypisywania im właściwości, zasady modelowania, przygotowywania postaci i umiejscawiania ich w określonym otoczeniu, metody dopracowywania szczegółów wnętrz, sposoby animacji i kwestie ostatecznego renderingu filmu. W książce znajdziesz ponadto szczegółowe omówienie interfejsu programu i opis działania najważniejszych poleceń.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

3ds max 9. Animacja 3D od podstaw Autor: Joanna Pasek ISBN: 978-83-246-1102-7 Format: B5, stron: 464 Zawiera DVD Rozpocznij fascynuj„c„ przygodŒ w (cid:156)wiecie grafiki 3D! (cid:149) Szybka nauka podstaw tworzenia i modelowania obiekt(cid:243)w 3D (cid:149) Kreowanie postaci i projektowanie przestrzeni (cid:149) Wykorzystanie o(cid:156)wietlenia i innych efekt(cid:243)w w filmie animowanym My(cid:156)lisz o tworzeniu w‡asnych animacji komputerowych? Postanowi‡e(cid:156) wykorzysta(cid:230) niesamowite mo¿liwo(cid:156)ci 3ds max 9? Zapewne wiesz, ¿e program ten pozwala nie tylko tworzy(cid:230) tr(cid:243)jwymiarowe obiekty graficzne i przetwarza(cid:230) je w najbardziej wyrafinowany spos(cid:243)b, ale tak¿e opracowa(cid:230) kompletny film animowany. UdostŒpnia on niezwykle szeroki zakres opcji i efekt(cid:243)w, w‡„cznie z mo¿liwo(cid:156)ci„ szczeg(cid:243)‡owego modelowania i wprawiania w ruch postaci oraz symulowania wszelkich detali dotycz„cych ich otoczenia. Opr(cid:243)cz tego 3ds max 9 pozwala na bezpo(cid:156)rednie importowanie materia‡(cid:243)w z program(cid:243)w takich, jak CorelDraw, Illustrator czy Photoshop, a tak¿e na wykorzystanie w‡asnych zdjŒ(cid:230) cyfrowych. Warto podkre(cid:156)li(cid:230), ¿e jego funkcjonalny interfejs jest przyjazny dla pocz„tkuj„cych u¿ytkownik(cid:243)w. Ksi„¿ka (cid:132)3ds max 9. Animacja 3D od podstaw(cid:148) jest zbiorem (cid:230)wiczeæ ilustrowanych zrzutami ekranu, opatrzonych cennymi wskaz(cid:243)wkami, uwagami i komentarzami u‡atwiaj„cymi pracŒ z programem. Jej struktura opracowana zosta‡a w taki spos(cid:243)b, by zadania zawarte w kolejnych rozdzia‡ach prowadzi‡y do powstania gotowego, profesjonalnego filmu animowanego. Krok po kroku zg‡Œbisz tu podstawy tworzenia obiekt(cid:243)w i przypisywania im w‡a(cid:156)ciwo(cid:156)ci, zasady modelowania, przygotowywania postaci i umiejscawiania ich w okre(cid:156)lonym otoczeniu, metody dopracowywania szczeg(cid:243)‡(cid:243)w wnŒtrz, sposoby animacji i kwestie ostatecznego renderingu filmu. W ksi„¿ce znajdziesz ponadto szczeg(cid:243)‡owe om(cid:243)wienie interfejsu programu i opis dzia‡ania najwa¿niejszych poleceæ. (cid:149) Domy(cid:156)lne ustawienia i podstawy obs‡ugi 3ds max 9 (cid:149) Tworzenie i modyfikowanie prostych obiekt(cid:243)w (cid:149) Modelowanie ze splajn(cid:243)w i modelowanie siatkowe (cid:149) Formowanie postaci i sytuowanie ich w przestrzeni (cid:149) Schematy wnŒtrz i szczeg(cid:243)‡owe kwestie ich wyposa¿enia (cid:149) R(cid:243)¿ne rodzaje animacji postaci (cid:149) Typy o(cid:156)wietlenia, efekty specjalne i napisy koæcowe (cid:149) Rendering filmu animowanego Wydawnictwo Helion ul. Ko(cid:156)ciuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 032 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl Spis treści Rozdział 1. Co oznacza 3D ................................................................................ 7 Interfejs programu i nawigacja w oknach widokowych ...............................................................8 Rozdział 2. Podstawy ......................................................................................19 Tworzenie i zaznaczanie obiektów. Panel Create ....................................................................... 19 Przemieszczanie (Move) i zmiana parametrów początkowych. Panel Modify ......................24 Skalowanie (Scale) i kopiowanie obiektów (Clone) ...................................................................28 Deformacja obiektu za pomocą modyfikatora Taper ...............................................................30 Zginanie (Bend) a gęstość siatki. Zmiana kolejności modyfikatorów .....................................32 Obrót (Rotate) .................................................................................................................................35 Przypisywanie materiału ................................................................................................................ 41 Rendering obrazu ............................................................................................................................45 Kamera i światła ...............................................................................................................................49 Rendering do pliku .........................................................................................................................52 Animacja w trybie AutoKey ...........................................................................................................56 Wyrównywanie położenia (Align) i tworzenie szeregu (Array) ................................................ 61 Efekt żarzenia (Glow) dla materiału .............................................................................................64 Płomień (Fire Effect) .......................................................................................................................69 Rozmycie (Motion Blur) i rendering animacji ...........................................................................73 Ścieżki dostępu do plików zewnętrznych ....................................................................................76 Rozdział 3. Robot. Modelowanie ze splajnów ..................................................... 79 Tworzenie i edycja kształtów .........................................................................................................79 Bryły obrotowe (Lathe) ...................................................................................................................85 Renderowalne splajny .....................................................................................................................89 Prostoliniowe wytłaczanie splajnów (Extrude, Bevel) ................................................................96 Obiekt złożony ShapeMerge ....................................................................................................... 103 Wytłaczanie profilu wzdłuż dowolnej linii (Sweep) i zamiana splajnu w powierzchnię ...........107 Wytłaczanie profilu wzdłuż dowolnej linii (Loft) i użycie narzędzia 3D Snap ................... 110 Zmiana położenia punktu pivot ................................................................................................. 117 Materiały złożone: Blend, Top/Bottom, Double Sided ..........................................................120 Oświetlenie sceny ..........................................................................................................................127 Animowane sekwencje, przezroczystość i modyfikator Noise ............................................... 133 Obiekty pomocnicze Dummy, modyfikator LinkedXForm i budowanie hierarchii ............ 138 4 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw Łączenie parametrów (Wire Parameters) ................................................................................... 143 Ruch po ścieżce. Kontroler Path .................................................................................................149 Elastyczne wygięcie. Modyfikator Flex ...................................................................................... 152 Rozdział 4. Modelowanie siatkowe ..................................................................155 Oczy ................................................................................................................................................ 155 Mapa parametryczna (Gradient Ramp) ............................................................................... 155 Ruchy oczu ..................................................................................................................................... 159 Kontroler LookAt ................................................................................................................... 159 Zarządzanie parametrami; Reaction Manager ................................................................... 162 Modelowanie głowy ...................................................................................................................... 168 Edycja siatki z użyciem miękkiego zaznaczenia ................................................................. 168 Fazowanie i wytłaczanie; narzędzia Chamfer, Bevel, Extrude .......................................... 171 Fazowanie, wytłaczanie i zapisywanie zaznaczeń (Named Selections) ...........................172 Numery porządkowe materiału (Material ID) i grupy wygładzania (Smoothing Groups) .............................................................................................................. 176 Wygładzanie powierzchni (Subdivision Surface) ...............................................................177 Fazowanie i wytłaczanie w oknie Settings ...........................................................................179 Wytłaczanie wzdłuż linii (Extrude Along Spline) .............................................................. 183 Ostatnie poprawki; Relax ...................................................................................................... 186 Materiał złożony Multi/Sub-Object ....................................................................................187 Najprostsza siatka: Editable Mesh ........................................................................................ 191 Edycja wierzchołków (Vertex) ............................................................................................... 193 Wytłaczanie kończyn i szyi (Bevel, Extrude) .......................................................................194 Podgląd wygładzenia. Modyfikator MeshSmooth ............................................................ 196 Dodawanie detali. Narzędzie View Align ............................................................................198 Cięcie (Slice) .............................................................................................................................202 Spawanie (Weld) ......................................................................................................................204 Mapy Cellular i Noise ............................................................................................................206 Rozdział 5. Przygotowanie postaci ................................................................. 209 Morfing ...........................................................................................................................................209 Cele morfingu .........................................................................................................................209 Morfing twarzy ........................................................................................................................212 Szkielet ............................................................................................................................................218 Tworzenie i pozycjonowanie obiektu typu Biped ..............................................................218 Dostosowanie szkieletu ..........................................................................................................220 Połączenie postaci ze szkieletem. Modyfikator Physique .................................................223 Edycja obwiedni (Envelopes) modyfikatora Physique ......................................................226 Ustawienie i próbna animacja postaci Biped ......................................................................228 Edycja połączeń (Link) modyfikatora Physique .................................................................230 Ścięgna (Tendons) ...................................................................................................................234 Biceps (Bulge) ..........................................................................................................................236 Spis treści 5 Ubranie i włosy ..............................................................................................................................239 Modelowanie za pomocą łat (Patch) ....................................................................................239 Tkanina. Modyfikator Cloth ................................................................................................245 Wiatr. Pole sił Wind ................................................................................................................248 Mocowanie tkaniny. Grupy wierzchołków (Cloth/Group) .............................................250 Włosy. Modyfikator Hair and Fur .......................................................................................255 Włosy powiewające na wietrze ...............................................................................................258 Rozdział 6. Modelowanie wnętrz ....................................................................261 Wytłaczanie metodą Fit Deformation, modyfikatory FFD i odejmowanie brył (Boolean) ...... 261 Przygotowanie obiektu do animacji metodą Motion Capture ..............................................268 Mapowanie Real-World ...............................................................................................................272 Wstępne ustawienie postaci. Narzędzie LookAt Constraint ..................................................275 Zarządzanie warstwami (Layer Manager) ..................................................................................278 Modelowanie wnętrza. Odwracanie normalnych do płaszczyzny i wytłaczanie ścian z otworami okiennymi i drzwiowymi ........................................................................................281 Planeta. Mapa Noise i parametry przezroczystości ..................................................................290 Animowane mapy tekstury. Mapa RGB Tint ...........................................................................293 Pulsujące odblaski. Ograniczanie zasięgu świateł i kontroler Noise ..................................... 301 Para; systemy cząstek (SuperSpray) i efekt Blur. Mapa Falloff ...............................................306 Szkło i chrom; mapy i materiały Raytrace ................................................................................. 313 Oszklone drzwi; Translucent Shader ......................................................................................... 318 Balustrada. Narzędzie Spacing Tool ...........................................................................................324 Obiekty parawanowe ....................................................................................................................328 Oświetlenie dzienne. System Daylight i renderer MentalRay ................................................ 333 Materiały Arch Design i Architectural ....................................................................................336 Rozdział 7. Animacja ..................................................................................... 343 Animacja świateł i materiałów. Zmiana przebiegu krzywej pomiędzy kluczami za pomocą stycznych (Tangents) ................................................................................................343 Animacja obrotu. Dziedziczenie transformacji i ręczna edycja krzywej animacji (Draw Curves) ................................................................................................................................352 Animacja ruchu po ścieżce. Tworzenie kluczy bezpośrednio na krzywej animacji (Add Keys) ......................................................................................................................................356 Kopiowanie i wklejanie ustawień kości (Posture) .....................................................................360 Kopiowanie i wklejanie póz (Pose). Unieruchamianie wybranych części ciała (Set Planted Key) ............................................................................................................................365 Chwytanie przedmiotu. Position Constraint ...........................................................................369 Pociągnięcie dźwigni. Parametr IK Blend .................................................................................374 Definiowanie zbioru brył sztywnych (Rigid Body Collection) i zawiasowego połączenia między bryłami (Hinge) ...........................................................................................380 Symulacja zachowania brył sztywnych ......................................................................................386 Animacja stanu nieważkości. Pole sił (Space Warp) i kontroler Link Constraint ...............389 Animacja upadku ..........................................................................................................................395 Animacja wnętrza z wykorzystaniem materiału Matte/Shadow ............................................400 6 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw Wyłączanie wpływu świateł (Exclude) i efekt żarzenia (Glow) dla świateł ............................407 Okno Track View — Dope Sheet. Kopiowanie i wklejanie kluczy ........................................409 Sunący kabel. Path Deform ......................................................................................................... 414 Przyłączanie wtyczki. Kontroler Attachment ...........................................................................419 Animacja widoczności obiektów (Visibility). Kopiowanie i wklejanie kontrolerów animacji ...................................................................................................................421 Rozdział 8. Rendering filmu ............................................................................ 425 Przygotowanie i animacja kamer ................................................................................................425 Wstrząsy. Warstwy animacji (Animation Layers) .....................................................................427 Przygotowanie sekwencji ujęć i plansz z napisami ...................................................................430 Montaż filmu w oknie Video Post ..............................................................................................435 Napisy końcowe; blaknięcie do czerni .......................................................................................439 Napisy końcowe; wtapianie w obraz ..........................................................................................443 Finalny rendering ..........................................................................................................................445 Dodawanie dźwięku ......................................................................................................................446 Skorowidz .................................................................................................. 449 Rozdział 7. Animacja Mamy gotową scenografię i aktorów; pora poważnie zająć się animacją. Będzie to wymagało zawarcia bliższej znajomości z oknem Mini-Curve Editor oraz z jego wielkim bratem, oknem Track View. Zazwyczaj animowanie sceny zaczyna się od rozpisania na kartce papieru dokładnego przebiegu akcji, z numerami ujęć. Realizując plan tej książki, możesz polegać na informacjach podawanych na bieżąco i nie troszczyć się o scenariusz. Jeżeli jednak wprowadzasz zmiany — a tym bardziej, jeśli realizujesz własny projekt — zacznij, proszę, od kartki, ołówka i do- kładnego planowania. Animacja świateł i materiałów. Zmiana przebiegu krzywej pomiędzy kluczami za pomocą stycznych (Tangents) 1. Otwórz plik ufo_wnętrze05.max, czyli przygotowane do animacji wnętrze latającego spodka, lecz bez realistycznych lustrzanych odbić na czajniku. Mamy przed sobą sporo próbnych renderingów; nie ma sensu ich wydłużać, stosując w scenie materiały typu Raytrace, skoro nie mają one kluczowego znaczenia dla tego akurat filmu. Poprawieniem urody czajnika możemy zająć się później, gdy film będzie już gotowy. 2. Kliknij ikonę Mini Curve Editor u dołu ekranu, by otworzyć podręczny edytor krzywych. Kliknij ikonę Filters w pasku narzędziowym edytora (oznaczoną kółkiem na rysunku 7.1), po czym w wyświetlonym oknie filtrów włącz opcje Animated Tracks oraz Selected Objects w polu Show Only. Przy takich ustawieniach wyświetlane będą tylko ścieżki animacji przynależne do aktualnie zaznaczonych obiektów i tylko te gałęzie hierarchii, które zawierają jakieś ścieżki animowane. 344 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw Rysunek 7.1. W oknie filtrów można ograniczyć liczbę wyświetlanych ścieżek, tak by widoczne były tylko te, nad którymi zamierzamy pracować Opcja Selected Objects ułatwi animowanie wybranych świateł, gdyż nie będziemy musieli wyszukiwać ich wśród innych obiektów w scenie (bardzo licznych), a nie utrudni animowania materiałów, bo te są dostępne w hierarchii World/Scene Materials niezależnie od tego, czy opcja Selected Objects jest włączona, czy też nie. Oczywiście, można zastosować też inne rozwiązania, na przykład włączyć opcje Geometry, Cameras, Helpers i Bone Objects w polu Hide By Category, by ukryć ścieżki przynależne do obiektów geometrycznych, kamer, obiektów pomocniczych i kości — w hierarchii Objects pozostaną widoczne już tylko światła. Można też wyłączyć wyświetlanie niektórych typów ścieżek i niektórych dodatkowych informacji, wyłączając odpowiednie opcje w polu Show: Przykładowo, jeśli wyłączysz opcję Transforms, to ścieżki obrotu, skali i przemieszczenia obiektów będą w edytorze krzywych pomijane (zwróć uwagę, że domyślnie w tym polu wyłączona jest opcja Controller Type; z tego powodu w edytorze krzywych nie są podawane nazwy kontrolerów, przypisanych do poszczególnych ścieżek). Jednak filtr Selected Objects jest najwygodniejszy w użyciu. 3. Zacznijmy od animacji najbardziej skomplikowanego z materiałów, materiału ekran, zawierającego cztery różne obrazy (w postaci pojedynczych map bitowych lub ich sekwencji) rozlokowane na dwóch poziomach map typu Mix. Animując parametry Mix Amount tych map, sprawimy, że ekran będzie wyświetlał te obrazy w zaplanowanej kolejności. Wciśnij M, by wyświetlić edytor materiałów, a następnie kliknij próbkę materiału ekran, by ją uaktywnić. Kliknij mały przycisk oznaczony literą M obok próbki koloru Diffuse albo klawisz mapowania Diffuse w rolecie Maps; każda z tych czynności przeniesie Cię na poziom edycji mapy Diffuse materiału. Rozdział 7. (cid:139) Animacja 345 4. Jako mapa Diffuse materiału służy mapa mieszana (Mix) złożona z dwóch kolejnych map mieszanych (Mix) o nazwach kosmos-migotanie ekranu oraz bateria-ziemia. Kliknij przycisk mapy kosmos-migotanie ekranu, by przejść na jeszcze głębszy poziom edycji (rysunek 7.2 u góry). Rysunek 7.2. Animacja parametru Mix Amount podrzędnej mapy Mix (kosmos-migotanie ekranu) i globalna zmiana typu stycznych na Step 5. Sprawdź, czy jesteś w ujęciu 0 animacji, i ustaw parametr Mix Amount na 0, jeśli jest ustawiony na jakąkolwiek inną wartość. Włącz tryb AutoKey. 6. Przejdź do ujęcia 60 i ustaw parametr Mix Amount na 100. 7. W ujęciu 70 ustaw go znów na 0. 8. W ujęciu 170 ustaw parametr Mix Amount na 100 i wyłącz tryb AutoKey. 9. Otwórz edytor krzywych, po czym odszukaj ścieżkę Scene Materials/ ekran(Standard)/Maps/Diffuse Color…/Color 1: kosmos-migotanie ekranu/Mix Amount. Nie jest to wcale skomplikowane, bo włączyliśmy opcję Show Only: Animated Tracks; wystarczy klikać kolejne „plusy”, zaczynając od pozycji Scene Materials, a edytor sam poprowadzi Cię do animowanej ścieżki Mix Amount na końcu tej gałęzi hierarchii. Zaznacz tę ścieżkę; w polu po prawej wykres przebiega falistą linią. Wartość parametru Mix Amount zmienia się stopniowo od 0 do 100, a to oznacza, że obraz „migotanie ekranu” będzie stopniowo wypierać obraz „kosmos” (przesuń powoli suwak animacji, obserwując próbkę w edytorze materiałów, a przekonasz się, jak to wygląda). Nie o taki efekt nam chodzi; obraz gwiazd na monitorze powinien zgasnąć nagle. 346 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw 10. Zaznacz wszystkie klucze na wykresie, przeciągając wokół nich ramkę, po czym kliknij ikonę Set Tangents to Step, oznaczoną kółkiem na rysunku 7.2. Wykres przybiera kształt taki, jak na rysunku 7.2 u dołu; zmiany wartości parametru są nagłe, skokowe. 11. Kliknij ikonę Go to Parent w edytorze materiałów, by wrócić na wyższy poziom edycji, do głównej mapy Mix. Wróć do ujęcia 0 i sprawdź, czy parametr Mix Amount jest ustawiony na 0. 12. Włącz tryb AutoKey i w 180 ujęciu ustaw ten parametr na 100, w ujęciu 260 na 0, a w 320 znów na 100. Wyłącz AutoKey i w oknie edytora krzywych ustaw styczne dla wszystkich utworzonych kluczy na Step, jak poprzednio (rysunek 7.3). Rysunek 7.3. Animacja parametru Mix Amount nadrzędnej mapy Mix 13. W edytorze materiałów kliknij przycisk mapy bateria-ziemia, by zagłębić się na poziom jej edycji. Sprawdź, czy w ujęciu 0 parametr Mix Amount tej mapy jest ustawiony na 0. 14. Włącz AutoKey i ustaw parametr Mix Amount na 100 w ujęciu 320. Wyłącz AutoKey i poddaj wykres animacji takiej edycji, jak poprzednio (Set Tangents to Step). Teraz od ujęcia 320 na ekranie będzie wyświetlana sekwencja ziemia. Ponieważ ustawiliśmy parametry pliku IFL jak na rysunku 7.4 u góry, tak by odtwarzać sekwencję o długości 80 klatek, w ujęciu 320 filmik ze zbliżającą się planetą powinien właśnie zacząć się odtwarzać po raz piąty. Jeśli Twoje Rozdział 7. (cid:139) Animacja 347 Rysunek 7.4. Animacja parametru Mix Amount podrzędnej mapy Mix (bateria-ziemia) ustawienia pliku IFL są inne, możesz skasować sekwencję ziemia z klawisza Color #2 (wystarczy przeciągnąć nad ten klawisz zawartość niższego, pustego klawisza None) i wprowadzić tę samą sekwencję obrazów TIFF jeszcze raz, przy okazji generując nowy plik IFL. Max oferuje nam specjalne narzędzie do edycji plików IFL (IFL Manager, dostępne w panelu Utilities po kliknięciu przycisku More), ale tak jest szybciej i prościej. 15. Animację oświetlenia zaczniemy od globalnych parametrów oświetlenia, dostępnych w oknie Environment. Wybierz Render/Environment, by je otworzyć. W tej chwili parametr Level w polu Global Lighting jest ustawiony na wartość 0,6, a zabarwienie światła (Tint) jest lekko błękitne. 16. Włącz AutoKey. Przejdź do ujęcia 180 i przygaś oświetlenie jeszcze mocniej, obniżając wartość parametru Level do 0,3, a zabarwienie (Tint) ustaw na czerwone. Wyłącz AutoKey i w oknie edytora krzywych rozwiń gałąź hierarchii Word/Environment. 17. Zaznacz ścieżkę Global Light Level. Wciśnij ikonę Move Keys i wybierz narzędzie Move Keys Horizontal (pozioma strzałka) z ikonowego menu. Wciskając Shift, przemieść poziomo klucz z ujęcia 180 (biały kwadracik na wykresie) mniej więcej do ujęcia 260. Nie przejmuj się, jeśli nie uda Ci się ulokować kopii klucza dokładnie w tym ujęciu. Klucz z ujęcia 0 skopiuj, w ten sam sposób, do ujęcia 320. Teraz na wykresie są cztery białe kwadraciki, połączone falistą linią. Zaznacz dwa pierwsze i kliknij ikonę Set Tangents to Step w pasku narzędziowym. 348 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw 18. Zaznacz trzeci kwadracik i kliknij go prawym klawiszem myszy, wyświetlając w ten sposób okienko z parametrami klucza, zwane Key Info, choć nie odczytasz tej nazwy w jego nagłówku; za nagłówek służy mu nazwa animowanej ścieżki, na której jest klucz (rysunek 7.5). W górnym lewym rogu okienka widnieje numer porządkowy klucza (ten, który zaznaczyliśmy, jest trzeci na tej ścieżce, więc przypisano mu numer 3) oraz strzałki, które pozwalają się przełączać do klucza poprzedniego lub następnego. Poniżej, w okienkach Time i Value, można odczytać (i zmienić) czas i wartość klucza. Jeśli wartość w okienku Time nie wynosi 260, wpisz w nim tę właśnie liczbę i naciśnij Enter, by przesunąć klucz do właściwego ujęcia. Najciekawsze są jednak dwa rozwijane ikonowe menu u dołu, oznaczone In oraz Out. Możesz tu ustalić typ stycznych, a tym samym kształt krzywej dochodzącej do klucza (In) oraz wychodzącej z klucza (Out). Oczywiście typ stycznych można też zmieniać za pomocą ikon umieszczonych w pasku narzędziowym, jednak wtedy zawsze zmieniasz je po obu stronach klucza naraz. W tej chwili po stronie In wybrany jest typ skokowy, Step, „odziedziczony” po poprzednim kluczu. Rozwiń menu In i wybierz na próbę ikonę krzywej Beziera, taką samą jak w menu Out, a przekonasz się, że teraz uchwyty do regulacji kształtu krzywej pojawiły się po obu stronach zaznaczonego klucza. Kształt krzywej jednak nie zmieni się w wyniku tej operacji, chyba że pociągniesz za uchwyt. I dobrze, bo na tym odcinku animacji potrzebna nam stała wartość parametru. Rysunek 7.5. Okno Key Info z najważniejszymi parametrami klucza. Dodatkowe parametry pojawiają się po kliknięciu przycisku Advanced 19. Kliknij strzałkę skierowaną w prawo w oknie Key Info, by przenieść się do następnego klucza, tego z numerem 4. Sprawdź, czy jego czas (Time) to 320, a wartość (Value) to 0,6, i w razie potrzeby wprowadź odpowiednie zmiany w okienkach. Teraz wykres parametru Global Light Level powinien wyglądać tak, jak na rysunku 7.6 u góry. 20. Wróć do okna Environment, włącz tryb AutoKey i w ujęciu 180 ustaw zabarwienie światła (Tint) na czerwone. Wyłącz AutoKey i zaznacz ścieżkę Global Light Tint w hierarchii Word/Environment. Animacja koloru w edytorze krzywych wygląda trochę inaczej; na wykresie po prawej stronie widnieją trzy krzywe, czerwona, zielona i niebieska, obrazujące wartości poszczególnych składowych koloru (R, G, B). Zaznacz ramką trzy klucze Rozdział 7. (cid:139) Animacja 349 Rysunek 7.6. Animacja globalnych ustawień oświetlenia, intensywności (u góry) i koloru (u dołu) w ujęciu 180 i skopiuj je do ujęcia 260, a te trzy z ujęcia 0 do ujęcia 320, jak poprzednio. Mając zaznaczone trzy klucze w jednej kolumnie, kliknij je prawym klawiszem myszy, by otworzyć okno Key Info. Jak widzisz, w oknie Key Info masz dostęp do liczbowych wartości koloru (R, G, B), ale możesz też zmieniać kolor w zwykły sposób, klikając próbkę aktualnego koloru i wybierając inny odcień w oknie Color Selector. Pozostałe elementy okna Key Info są takie same, jak poprzednio. Animuj kolor Tint tak, jak na rysunku 7.6 u dołu: do ujęcia 180 błękitny, potem skokowa zmiana na kolor czerwony i od ujęcia 260 do 320 stopniowy powrót do koloru błękitnego. 21. Animuj kolory innych świateł i materiałów, korzystając z tego samego schematu; do ujęcia 180 odcienie błękitne i zielone, potem mroczna czerwień i pomiędzy ujęciem 260 a 320 powrót do stanu wyjściowego. Z całą pewnością trzeba poddać takiej animacji kolory mapy o nazwie gradient zielono-niebieski, tej, która zabarwia główne źródło światła w scenie, reflektor Direct01. Od ujęcia 180 powinien to być raczej gradient czerwono- niebieski. Opcjonalnie możesz też zmienić kolor pulsujących światełek na pulpicie (materiał panel kontrolny) oraz kolory dodatkowych świateł Omni. W naszej scenie edytowaliśmy też parametry kontrolera Noise dla dwóch świateł Omni pod sufitem, rezygnując z tych interesujących rozbłysków czerwieni w chwilach, gdy światło miało wartość ujemną (to znaczy, włączyliśmy opcję 0 w oknie z parametrami kontrolera). Efekt był ciekawy, lecz zbyt rozpraszał uwagę; to postać w centrum ma być najważniejsza. 350 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw 22. Jeśli zdecydujesz się zmienić na czerwony kolor wykresu wyświetlanego na okrągłych monitorach (materiał błysk_niebieski) pomiędzy 180 a 260 ujęciem animacji, animuj parametry mapy RGB Tint; w ujęciu 180 ustaw kolory R oraz G w rolecie RGB Tint Parameters na czerwone, oczywiście przy włączonym trybie AutoKey (rysunek 7.7 po lewej). Zmiana koloru będzie dotyczyła sekwencji obrazów błysk_gasnący, bo to ona jest wyświetlana na tym odcinku animacji. Niestety ustawienie składowych R i G mapy RGB Tint na czystą czerwień powoduje prześwietlenie tego obrazu: ciemniejsze części rozmytego blasku wokół wykresu stają się zdecydowanie zbyt jasne i zbyt czerwone. W rezultacie na okrągłym monitorze uzyskujemy szeroką, jaskrawoczerwoną wstęgę zamiast wąskiej czerwonej linii otoczonej delikatną poświatą. Aby temu przeciwdziałać, przejdź na poziom edycji mapy błysk_gasnący (kliknij najpierw przycisk mapy Mix, a potem przycisk Color #2) i obniż wartość parametru RGB Level w rolecie Output, jak na rysunku 7.7 po prawej. Rysunek 7.7. Animacja koloru za pośrednictwem mapy RGB Tint 23. Na koniec trzeba jeszcze wydobyć z półmroku główną postać. Utwórz w tym celu specjalny reflektor, skierowany prosto na twarz Obcego, i nadaj mu nazwę Direct02 twarz. Przyłącz cel reflektora do jego głowy, Rozdział 7. (cid:139) Animacja 351 aby światło zawsze padało we właściwym kierunku, i ustaw parametry Hotspot/Beam oraz Falloff/Field w rolecie Directional Parameters tak, by wiązka promieni objęła postać od pasa w górę do czubka głowy i niewiele więcej. Ponieważ nie chcemy, by światło to rozjaśniało tylną ścianę pomieszczenia, włącz opcje Use oraz Show w polu Far Attenuation (roleta Intensity/Color/Attenuation) i tak ustaw zasięg wiązki promieni, by Obcy i zagłówek fotela były jeszcze oświetlone, ale dalsze partie wnętrza nie. Pamiętaj, że światło zaczyna przygasać po pokonaniu odległości wpisanej w polu Start, a kończy wygaszać — czyli całkiem zanika — po przebyciu dystansu End. Dzięki włączeniu opcji Show możesz obserwować te dwie ważne granice bezpośrednio na ekranie, manipulując parametrami Start i End w polu Far Attenuation (rysunek 7.8 po lewej). Rysunek 7.8. Ustawienie początku i końca (Start, End) wygasania światła w oknie widokowym Left 24. Ustaw jasność światła (parametr Multiplier w rolecie Intensity/Color/Attenuation) wystarczająco wysoko, by pokonało ono globalne ograniczenia narzucone w oknie Environment. W środkowej części animacji parametr Global Lighting: Level wynosi tylko 0,3; to oznacza, że jeśli twarz ma być oświetlona białym światłem o pełnej jasności, to musi ono być ponad trzykrotnie jaśniejsze niż 352 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw zwykle. Możesz animować wartość Multiplier, by jak najlepiej dopasować jasność reflektora do zmieniających się warunków oświetleniowych w scenie. Jeśli chcesz, by głowa Obcego rzucała cień na zagłówek fotela — a wygląda to lepiej — włącz opcję On w polu Shadows rolety General Parameters (rysunek 7.8 po prawej). 25. Zrenderuj najważniejsze ujęcia animacji, by przekonać się, czy wszystko jest w porządku. Rysunek 7.9 przedstawia klatkę z fazy „czerwonej”, tuż po ujęciu 180. Rysunek 7.9. Czerwone awaryjne oświetlenie W folderze obrazki i animacje znajdziesz sekwencję 10 renderowanych obrazów tej sceny ze zmieniającym się oświetleniem. Sprawdź, czy uzyskałeś podobny efekt. 26. Zapisz plik jako ufo_wnętrze animacja01.max. Teraz animujemy fotel pilota. Animacja obrotu. Dziedziczenie transformacji i ręczna edycja krzywej animacji (Draw Curves) 1. Otwórz plik ufo_wnętrze animacja01.max. 2. Odmroź warstwę fotel w oknie Layer Manager. Wyświetl obiekty pomocnicze, jeśli są ukryte, i zaznacz obiekt Dummy fotel. Zablokuj zaznaczenie spacją. Rozdział 7. (cid:139) Animacja 353 3. Włącz tryb AutoKey i przejdź do ujęcia 100. W oknie Top obróć fotel około 30 stopni w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. 4. Przejdź do ujęcia 140 i obróć fotel o około 90 stopni w kierunku przeciwnym. Wyłącz tryb AutoKey. 5. Skopiuj klucz z ujęcia 140 do ujęcia 180, przeciągając go wzdłuż listwy animacji z wciśniętym klawiszem Shift. Nie przejmuj się, jeśli nie uda Ci się upuścić klucza dokładnie w zaplanowanym ujęciu. 6. Skopiuj klucz z ujęcia 100 do 190, a ten z ujęcia 0 do ujęcia 250. 7. Otwórz edytor krzywych, klikając ikonę Open Mini Curve Editor u dołu ekranu. Sprawdź, czy w oknie filtrów (Filters) włączona jest opcja Animated Tracks oraz Selected Objects. 8. Rozwiń hierarchię ścieżek obrotu obiektu Dummy fotel i zaznacz ścieżkę Z Rotation (rysunek 7.10). Zaznacz kolejno na wykresie klucze, które mogły nie trafić na swoje miejsce, i popraw ich położenie. Nie musisz przy tym korzystać z okienka Key Info; do takich prostych operacji wystarczą okienka tekstowe w pasku narzędziowym okna Mini Curve Editor. Na rysunku 7.10 widnieją w nich dane klucza z ujęcia 190 (czas: 190, wartość: -30). Gdy wpiszesz inny numer ujęcia w okienku z czasem (Time) i naciśniesz Enter, zaznaczony klucz przemieści się odpowiednio. Rysunek 7.10. Czas i wartość zaznaczonego klucza można odczytać (i zmienić) w okienkach tekstowych 9. Wciśnij Play lub przesuń suwak animacji. Fotel przekręca się z lewa na prawo, lecz postać wisi nad nim nieruchomo. Nie zadbaliśmy dotąd o połączenie jej z fotelem. 10. Odblokuj zaznaczenie (spacja). Odmroź warstwę z postacią i wyświetl kości (Bone Objects). 354 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw 11. Zaznacz obiekt obcy (H). Wybierz narzędzie Link, ponownie wciśnij H i wskaż jako rodzica obiekt Dummy fotel. Teraz postać będzie obracać się razem ze swoim fotelem. 12. Wybierz narzędzie obrotu. Zaznacz obiekt Dummy fotel (warstwę z postacią możesz znów zamrozić). 13. Włącz AutoKey i przejdź do ujęcia 400. W oknie Left odchyl fotel w tył o jakieś 10 – 15 stopni, tak by Obcy przyjął pozycję półleżącą. Chcemy w ten sposób podkreślić efekt pędu, wgniatającego go w fotel. Byłoby jednak lepiej, gdyby okrągła podstawa fotela i niektóre inne elementy jego „podwozia” nie odchylały się od pionu, jak na rysunku 7.11 po lewej. Z drugiej strony, jeśli odłączymy te obiekty od obiektu Dummy fotel, to nie będą one brać udziału również w ruchu obrotowym z prawa na lewo, a tego sobie nie życzymy. Rozwiązaniem w takich sytuacjach jest ograniczenie możliwości dziedziczenia tylko pewnych wybranych transformacji. To bardzo prosta operacja, tylko że trzeba ją przeprowadzić dla każdego obiektu z osobna. Rysunek 7.11. Aby podstawa fotela nie odchylała się od pionu, należy ograniczyć możliwość dziedziczenia obrotów tylko do obrotów względem osi Z 14. Wróć do ujęcia 0. 15. Zaznacz okrągłą podstawę fotela z płaskiego stożka (Cone01). Przejdź do panelu Hierarchy i kliknij przycisk Link Info. Rozdział 7. (cid:139) Animacja 355 16. W rolecie dziedziczenia, Inherit wyłącz opcje X oraz Y w polu Rotate (rysunek 7.11 po prawej). W ten sposób aktywne pozostanie tylko dziedziczenie obrotu względem osi Z. Na inne obroty obiektu Dummy fotel stożkowa podstawa nie będzie reagować. 17. Powtórz powyższą operację dla okrągłego „świecącego” splajnu umieszczonego pod podstawą, podnóżka, okrągłych podstaw drążków sterowych oraz dla obiektów pomocniczych, do których przyłączone są drążki. Każdy z tych obiektów musisz zaznaczyć pojedynczo, bo w przeciwnym razie roleta Inherit nie będzie widoczna. 18. Otwórz edytor krzywych i zaznacz ścieżkę obrotu X Rotation obiektu Dummy fotel. Przesuń klucz z ujęcia 250 (ten z wartością 0) do ujęcia 260, jak na rysunku 7.12. Rysunek 7.12. Wstępny wykres obrotu względem osi X 19. Wybierz narzędzie Draw Curves i przerysuj ręcznie ostatni, pochyły fragment krzywej animacji, nadając jej rozedrgany, nierówny kształt (rysunek 7.13). Aby zacząć rysować, wystarczy umieścić kursor nad krzywą i przeciągnąć myszą z wciśniętym lewym klawiszem. 20. Zamknij okno edytora krzywych i przewiń ostatni odcinek animacji, by sprawdzić, jak wpłynęło to na ruchy fotela. Pochylając się w tył, fotel dygocze. Jeśli utworzysz zbyt wiele kluczy, zaznacz grupę zbyt zagęszczonych punktów na krzywej i kliknij sąsiednią ikonę Reduce Keys, by wygładzić przebieg krzywej. Wyświetlone zostanie wtedy okienko, w którym możesz ustalić stopień wygładzenia. Na początek skorzystaj z wartości domyślnej (Threshold: 0,5), a jeśli krzywa nie wygładzi się dostatecznie, po raz drugi skorzystaj z tego samego narzędzia, lecz tym razem z wartością parametru Threshold ustawioną na 1 lub nawet 2. 21. Zapisz plik jako ufo_wnętrze animacja02.max 356 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw Rysunek 7.13. Ręcznie narysowana krzywa obrotu i dwa potrzebne do tego narzędzia: Draw Curves i Reduce Keys Kolej na robota. Wykonaliśmy już wcześniej próbną animację jego ruchu po kolistej trajektorii, lecz nie wykorzystaliśmy przy tym wszystkich możliwości kontrolera Path. Animacja ruchu po ścieżce. Tworzenie kluczy bezpośrednio na krzywej animacji (Add Keys) 1. Otwórz plik ufo_wnętrze animacja02.max. 2. W oknie Layer Manager uaktywnij i odmroź warstwę robot, pozostałe niech będą zamrożone. Wyświetl obiekty pomocnicze (Helpers), jeśli ta kategoria obiektów jest obecnie ukryta. 3. Przejdź do ujęcia 0 i zaznacz obiekt Dummy robot. 4. Otwórz panel Motion. W rolecie Path Parameters odszukaj parametr Along Path, decydujący o tym, w jakim punkcie ścieżki znajduje się obiekt z przypisanym kontrolerem Path. Położenie obiektu na ścieżce jest wyrażane w procentach jej całkowitej długości: 0 to początek ścieżki, 100 to jej koniec. Domyślnie w pierwszym ujęciu animacji obiekt znajduje się na początku ścieżki ( Along Path: 0), ale można to zmienić. 5. Wpisz 50 w okienku parametru Along Path. Robot przemieszcza się do punktu położonego w połowie trasy, dokładnie po przeciwnej stronie koła (rysunek 7.14). 6. Włącz tryb AutoKey. W ujęciu 80 ustaw parametr Along Path na 75, tak by robot znalazł się z przodu sceny. W ujęciu 120 także na 75; to oznacza, że pomiędzy tymi dwoma kluczami robot zatrzyma się. W ujęciu 140 ustaw Rozdział 7. (cid:139) Animacja 357 Rysunek 7.14. Parametr Along Path określa położenie robota na ścieżce parametr Along Path na 100 i wyłącz tryb AutoKey. Wyświetl ścieżkę Transform/Position/Percent obiektu Dummy robot w oknie edytora krzywych i sprawdź, czy animacja ma właściwy przebieg (rysunek 7.15). Rysunek 7.15. Wartości parametru Along Path w oknie Mini Curve Editor znajdują się na ścieżce Position/Percent 7. Przejdź do ujęcia 140 i włącz tryb AutoKey. W oknie Top obróć obiekt Dummy robot tak, by zwrócić robota twarzą do środka sceny. Wyłącz AutoKey. 8. W oknie edytora krzywych (ustawienia filtrów jak poprzednio) zaznacz ścieżkę Rotation/Z Rotation obiektu Dummy robot. Krzywa animacji obrotu ma w tej chwili kształt litery S. 358 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw 9. Wybierz narzędzie Add Keys z paska narzędziowego okna Mini Curve Editor i kliknij w trzech miejscach wygięty fragment krzywej animacji, gdzieś między ujęciem 0 a 140, jak na rysunku 7.16 u góry. Na krzywej pojawią się trzy nowe klucze. Wybierz narzędzie Move Keys, by wyjść z trybu dodawania kluczy. Rysunek 7.16. Dodawanie i edycja kluczy bezpośrednio w oknie edytora 10. Zaznacz jeden z utworzonych kluczy. Ustaw jego czas (Time) na 80, a wartość (Value) na 0. 11. Zaznacz drugi klucz i ustaw dla niego czas (Time) 120, a wartość na 360. Jeśli nie możesz zobaczyć w oknie całej krzywej animacji, kliknij ikonę Zoom Value Extents w pasku narzędziowym okna. 12. Zaznacz trzeci klucz i ustaw jego czas (Time) na 121, a wartość (Value) na 0. Między tymi dwoma kluczami położonymi w sąsiednich ujęciach następuje gigantyczny skok wartości animowanego parametru, lecz przecież obrót o wartości 0 i 360 oznacza to samo położenie robota względem sceny. Rozdział 7. (cid:139) Animacja 359 13. Zaznacz wszystkie klucze i zmień dla niech wszystkich naraz typ stycznych na Linear. Teraz krzywa powinna wyglądać tak, jak na rysunku 7.16 u dołu. 14. Przetestuj animację (Play). Pomiędzy ujęciem 80 a 120 robot zatrzymuje się, wykonuje pełny obrót wokół swej osi, po czym rusza dalej. Udało się nam to animować, nawet nie patrząc na scenę! 15. Włącz tryb AutoKey i pomiędzy ujęciem 0 a 180 animuj zmiany wartości suwaka oznaczonego jako „podskok” w zakresie od 0 do 5, tak by wzbogacić animację robota o lekkie huśtanie się na amortyzatorach. Można to zrobić na dwa sposoby. Po pierwsze, możesz przewijać animację do kolejnych ujęć i pociągać za uchwyt suwaka narzędziem Manipulate. Drugi sposób jest taki: zaznacz obiekt Slider01 (użyj listy — H), wyświetl jego parametry w panelu Modify i w trybie AutoKey animuj wartość parametru Value. Ten pierwszy sposób jest szybszy, drugi — precyzyjniejszy. Wartości suwaka możesz wtedy podawać liczbowo, więc dokładniej, a ponadto, mając zaznaczony obiekt Slider01, możesz w każdej chwili wyświetlić krzywą animacji parametru Value (zakładając, że pozostałeś przy ustawieniach filtrów Show Only: Animated Tracks, Selected Objects) i poddać ją ewentualnej edycji. Jednak po to tworzymy suwaki, by animować łatwo i szybko, więc zapewne zdecydujesz się na pierwszą z metod. 16. Za pomocą drugiego suwaka (oznaczonego jako „szczypce”) możesz, jeśli chcesz, wprowadzić więcej ruchów mechanicznej ręki pomiędzy ujęciem 0 a 180. 17. Na koniec zaznacz obiekt SuperSpray01 (H). Przejdź do panelu Modify i w polu Particle Timing rolety Particle Generation ustaw parametr Emit Start (początek emisji cząstek) na 80, Emit Stop (koniec emisji) pozostaw ustawiony na 100, a parametr Display Until ustaw na 130, by wszystkie wygenerowane cząstki były wyświetlane aż do końca swego 30-klatkowego życia (parametr Life ustawiony jest na 30). Szkoda marnować tak czasochłonnego efektu na te klatki animacji, gdy robot znajduje się z tyłu sceny. Niech para z czajnika buchnie tylko raz, lecz pomiędzy ujęciem 80 a 100, gdy robot znajduje się na pierwszym planie. 18. Zapisz plik jako ufo_wnętrze animacja03.max. Najtrudniejsze, lecz zapewne i najciekawsze, będzie animowanie postaci za po- mocą systemu kości. Nie śpiesz się przy wykonywaniu kolejnych dwóch ćwiczeń. Każda poza musi wyglądać naturalnie. Gdy postać raz się „zasupła”, trudno będzie to potem naprawić bez utraty pracy już włożonej w tę animację. 360 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw Kopiowanie i wklejanie ustawień kości (Posture) 1. Otwórz plik ufo_wnętrze animacja03.max. Odmroź i uaktywnij warstwę postać, pozostałe warstwy zamroź. 2. Wyświetl kości (Bone Objects) w panelu Display i wybierz pozycję Bone zamiast domyślnego All z rozwijanej listy filtrów w pasku narzędziowym, by tylko kości mogły być zaznaczane. Ustaw sobie dobry widok na siedzącą w fotelu postać: uaktywnij okno Camera i wciśnij P, by zamienić je w zwykły widok perspektywiczny, po czym użyj lupy (Zoom), by powiększyć postać w oknie widokowym (rysunek 7.17 po lewej). Rysunek 7.17. Zaznaczanie grupy kości, których ustawienie chcemy zapisać 3. Kliknij bliższą łydkę Obcego, by zaznaczyć znajdującą się tam kość (obcy L Calf). Wciśnij H i zaznacz oprócz kości L Calf także kości do niej przyłączone, jak na rysunku 7.17 po prawej. 4. Przejdź do panelu Motion. Tryb Figure Mode w rolecie Biped pozostaw wyłączony, bo zamierzamy zająć się animacją. Otwórz roletę Copy/Paste i kliknij ikonę Create Collection, tę z żółtą nieregularną gwiazdką. Utworzysz w ten sposób nową kolekcję póz i ustawień kości. Przez „pozę” (Pose) rozumiemy tu ustawienie całego ciała, czyli wszystkich kości naraz, natomiast ustawienie kości (Posture) jest zwykle ograniczone do wybranych części ciała, na przykład jednej kończyny. W miejsce domyślnej nazwy kolekcji, Col01, wpisz obcy w fotelu (rysunek 7.18). Kliknij ikonę z dyskietką, Save Collection, i wybierz miejsce na dysku, w którym chcesz przechowywać tę kolekcję — najlepiej ten sam katalog, w którym zapisujesz sceny z tego rozdziału. Rozdział 7. (cid:139) Animacja 361 Rysunek 7.18. Tworzenie nowej kolekcji póz ustawień kości 5. Zamierzamy zająć się tylko nogą od kolana w dół, więc pozostawimy wciśnięty przycisk Posture w rolecie Copy/Paste. Mając nadal zaznaczone kości lewej łydki i stopy — patrz punkt 3. — kliknij ikonę Copy Posture (tuż pod przyciskiem Posture). W polu Copied Postures pojawia się obrazek, przedstawiający obecne ustawienie kości nogi, oraz domyślna nazwa tego ustawienia skonstruowana z nazw kości. Zmień tę niezbyt czytelną nazwę na noga prosto, jak na rysunku 7.19. Rysunek 7.19. Obecne ustawienie wybranych kości zapisane zostało pod nazwą „noga prosto” 362 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw 6. Obracając kolejno poszczególne kości lewej łydki i lewej stopy, ustaw nogę opartą na podnóżku inaczej, przekrzywioną w bok, ze zgiętymi palcami. Używaj klawiszy Page Up i Page Down do przełączania się pomiędzy kośćmi. Na koniec zaznacz znów dokładnie te same kości, co w punkcie 3 tego ćwiczenia, i kliknij ikonę Copy Posture. Nadaj nowemu ustawieniu nazwę noga w bok (rysunek 7.20). Rysunek 7.20. Alternatywne ustawienie tych samych kości 7. Włącz tryb AutoKey i przejdź do ujęcia 20 animacji. Wybierz z rozwijanej listy w polu Copied Postures ustawienie noga prosto, po czym kliknij ikonę Paste Posture. Lewa noga powraca do takiego położenia, jakie miała na początku tego ćwiczenia. 8. Wybierz z rozwijanej listy pozycję noga w bok i kliknij ikonę Paste Posture Opposite. Nie lewa, lecz prawa łydka i stopa Obcego przybiera wybrane ustawienie (rysunek 7.21). 9. Przesuń suwak animacji do ujęcia 0 i z powrotem do ujęcia 20, obserwując, jak Obcy macha palcami stóp. Animuj ruchy palców w takt niesłyszalnej muzyki, wklejając zapisane ustawienia dla obu kończyn w wybranych ujęciach animacji, na odcinku od ujęcia 0 do ujęcia 140 (tryb AutoKey musi być przy tym włączony). W ujęciu 140 wklej dla obu nóg ustawienie noga prosto i wyłącz AutoKey. Rozdział 7. (cid:139) Animacja 363 Rysunek 7.21. Wklejanie wybranych ustawień po lewej i prawej stronie ciała za pomocą narzędzi Paste Posture i Paste Posture Opposite, zaznaczonych ramką na rysunku 10. Zaznacz kości przedramienia, dłoni i palców po jednej stronie ciała. Zapisz ich obecne ustawienie, po czym utwórz inne, z dłonią nieco uniesioną nad oparcie, i je także zapisz. Wklejając przygotowane ustawienia dla obu rąk na zmianę, animuj rytmiczne ruchy dłońmi do ujęcia 140. 11. Zaznacz kości głowy i szyi. Zapisz obecne ustawienie i przygotuj inne, z głową przechyloną na bok. Używając na zmianę narzędzia Paste Posture i Paste Posture Opposite, będziesz mógł animować przechylanie głowy to w lewo, to w prawo. Zakończ w ujęciu 140, znów wklejając ustawienie proste. Zapisz rozbudowaną kolekcję na dysk (Save Collection). Jeśli utworzysz zbyt wiele ustawień lub zapiszesz omyłkowo jakieś nieudane, usuń je, wybierając zbędne ustawienie z listy w polu Copied Postures i naciskając ikonę Delete Selected Posture. 12. Aby animacja Obcego słuchającego muzyki była bardziej przekonująca, dodamy do niej podskakujące słuchawki. Odmroź i uaktywnij warstwę fotel, wyświetl obiekty pomocnicze (Helpers) i zaznacz obiekt Dummy słuchawki. Obiekt ten został już wcześniej przygotowany do animacji metodą Motion Capture; jego parametry skali zostały podłączone do klawiszy Z, X i C na klawiaturze. 364 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw 13. Przejdź do panelu Utilities i kliknij przycisk Motion Capture, by wyświetlić roletę tego narzędzia. Wciśnij przycisk Test i naciśnij kolejno Z, X i C, by przypomnieć sobie ich działanie. 14. Wyłącz tryb Test i w rolecie Record Range ustaw zakres nagrania na ujęcia od 0 do 140 (In: 0, Out: 140), jak na rysunku 7.22. Rysunek 7.22. Nagrywanie ruchów słuchawek 15. Włącz Start i zacznij nagrywać podskoki słuchawek, naciskając losowo klawisze Z, X, C w trakcie odtwarzania filmu. Max generuje odpowiednie klucze w każdej klatce filmu na wskazanym odcinku. Gdy suwak animacji dotrze do ujęcia 140, tryb nagrywania sam się wyłączy (możesz wcześniej przerwać nagrywanie, naciskając Stop). Jeśli nie uda się nagrać dobrze ruchów słuchawek za pierwszym razem, po prostu skasuj klucze (Animation/Delete Selected Animation) i spróbuj jeszcze raz. 16. Wróć na warstwę postać i zaznacz obiekt Dummy cel, na który skierowane są oczy Obcego. W ujęciu 0 ustaw ten obiekt tak, by Obcy patrzył prosto przed siebie. Rozdział 7. (cid:139) Animacja 365 17. Przesuń suwak animacji do ujęcia 60 i kliknij suwak prawym klawiszem myszy. Spowoduje to wyświetlenie okna Create Key. Pozostaw włączoną tylko opcję Position, jak na rysunku 7.23, i kliknij OK. W ten sposób utworzyłeś w ujęciu 60 klucz, przechowujący takie samo położenie, jakie obiekt Dummy miał w ujęciu 0. Oznacza to, że przez pierwszych 60 klatek filmu Obcy będzie stale patrzył w ten sam punkt, bo obiekt Dummy się nie poruszy. Rysunek 7.23. Tworzenie klucza położenia w wybranym ujęciu 18. Mniej więcej w tym czasie robot zaczyna już wjeżdżać w pole widzenia Obcego. Włącz tryb AutoKey i tak animuj położenie obiektu Dummy cel w kolejnych klatkach animacji, by wzrok Obcego towarzyszył robotowi aż do jego finalnego położenia po prawej stronie sceny. Uzupełnij tę animację mruganiem oczu i przymykaniem powiek, korzystając z suwaka Slider oczy (zamknięte-otwarte). 19. Zrenderuj testową animację (Animation/Make Preview) odcinka 0 – 140 i sprawdź, czy wszystko wygląda tak, jak zaplanowałeś. 20. Zapisz plik jako ufo_wnętrze animacja04.max. Kopiowanie i wklejanie póz (Pose). Unieruchamianie wybranych części ciała (Set Planted Key) 1. Otwórz plik ufo_wnętrze animacja04.max. 2. Odmroź i uaktywnij warstwę postać. Warstwy fotel i robot pozostaw widoczne, choć zamrożone, pozostałe ukryj. Wyświetl kości (Bone Objects) w panelu Display i wybierz filtr Bone z rozwijanej listy w pasku narzędziowym, by zaznaczać wyłącznie kości. 3. W ujęciu 0 zaznacz którąkolwiek z kości i przejdź do panelu Motion. Rozwiń roletę Copy/Paste z aktywną kolekcją obcy w fotelu i kliknij przycisk Pose. 366 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw 4. Kliknij ikonę Copy Pose, by zapisać obecne ustawienie ciała. Nadaj tej pozie odpowiednią nazwę, na przykład siedzi wygodnie (rysunek 7.24 po lewej). Rysunek 7.24. Zapisywanie ustawienia całego ciała i unieruchamianie dłoni i stóp 5. Włącz tryb AutoKey. 6. Przejdź do ujęcia 140 i wklej zapisaną przed chwilą pozę (Paste Pose). W ten sposób utworzymy w ujęciu 140 klucze dla tych wszystkich kości, których nie mieliśmy okazji jeszcze poruszyć. 7. Zaznacz dłoń (obcy L Hand lub obcy R Hand). W rolecie Key Info kliknij ikonę Set Planted Key, oznaczoną kółkiem na rysunku 7.24 po prawej, by zakotwiczyć dłoń w jej obecnym położeniu. 8. Zaznacz przeciwną dłoń, klikając ikonę Opposite, także oznaczoną kółkiem, i ponownie naciśnij Set Planted Key. W taki sam sposób zakotwicz kolejno obie stopy, obcy L Foot i obcy R Foot. 9. Przejdź do ujęcia 150 (tryb AutoKey nadal powinien być włączony). Zaznacz główny obiekt w hierarchii kości, obcy (H). Wybierz układ współrzędnych Local i przemieść środek ciężkości poziomo wzdłuż fotela, przemieszczając tułów Obcego w przód. Ponieważ w ujęciu 150 fotel jest skręcony w bok, układ transformacji View jest dla nas bezużyteczny. Dłonie są zakotwione, efekt przesunięcia jest więc taki, jakby Obcy dźwignął się, odpychając się od poręczy. Zakotwienie stóp powoduje, że jego nogi zginają się mocniej w kolanach, a nie odjeżdżają do przodu, przebijając przy tym podnóżek. Obróć obiekt obcy (przy obrotach także używaj układu współrzędnych Local) tak, by dodatkowo pochylić tors do przodu, i zapisz tę pozę jako dźwiga się (rysunek 7.25). Rozdział 7. (cid:139) Animacja 367 Rysunek 7.25. Przesunięcie i obrót środka ciężkości postaci przy zakotwionych dłoniach i stopach 10. Zaznacz kolejno dłonie i stopy i dla każdego z tych obiektów kliknij ikonę Set Free Key w rolecie Key Info (oznaczoną kółkiem na rysunku 7.26), by umożliwić ich oderwanie od poręczy i podnóżka na dalszym etapie animacji. Rysunek 7.26. Poza ustawiona po oswobodzeniu dłoni i stóp 368 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw 11. Przejdź do ujęcia 160. Przemieszczając (Move) i obracając (Rotate) dłonie i stopy, ustaw Obcego w takiej pozie, jakby sięgał po dzbanek. Możesz animować też inne kości, lecz zapewne nie będziesz musiał poruszać ich zbyt wiele. Przemieszczając dłoń, wpływasz na położenie całego ramienia. Aby uzyskać pozę z rysunku 7.26, obrócono dodatkowo tylko głowę, unosząc twarz bardziej do góry, oraz kość lewego uda, tak by odchylić nogę w bok. Zapisz tę pozę jako sięga. 12. Zmień filtr selekcji z Bone znów na All, odmroź — chwilowo — warstwę robot i zaznacz kulisty przegub, sterujący położeniem przyssawki. Przejdź do ujęcia 140 animacji (tryb AutoKey jest cały czas włączony) i kliknij suwak animacji prawym klawiszem myszy. W wyświetlonym oknie Create Key utwórz klucz położenia (Position), utrwalający początkowe położenie przegubu. 13. Przejdź do ujęcia 160 i tak ustaw przegub, by dłoń Obcego znalazła się na uchu dzbanka. Przeciągając klucze wzdłuż listwy z wciśniętym klawiszem Shift, skopiuj bieżący klucz o dwie – trzy klatki dalej, powiedzmy do ujęcia 162, a klucz z ujęcia 140 skopiuj do ujęcia, powiedzmy, 175. Nie może to być w każdym razie ujęcie dalsze niż 180. Teraz pomiędzy ujęciem 140 a 160 robot wyciąga metalową „rękę” ku swemu właścicielowi, podając mu dzbanek. 14. Wróć do filtra Bone i animacji kości. Ręka naszej postaci jest mała i tak schematycznie zamodelowana, że właściwie nie warto ustawiać jej palców; jeśli jednak jesteś wyjątkowo staranny lub też zrobiłeś sobie lepszy, dokładniejszy model dłoni, to byłby to dobry moment, by zająć się jej animacją. Zacznij od zaznaczenia kości dłoni i palców u lewej ręki (tej chwytającej dzbanek) w ujęciu 160. W rolecie Copy/Paste wróć do trybu Posture i zapisz aktualne ustawienie kości jako palce prosto. W ujęciu 162 pozaginaj palce wokół ucha dzbanka i zapisz to ustawienie (Posture) jako palce zgięte. Dopóki Obcy trzyma dzbanek, będziesz wklejał to ustawienie dla lewej ręki po wklejeniu każdej kolejnej pozy, by utrzymać to zgięcie. 15. Wróć do trybu Pose w rolecie Copy/Paste i przejdź do ujęcia 180 (tryb AutoKey jest, naturalnie, włączony). Wklej pozę dźwiga się jako punkt wyjściowy, a potem przejdź do trybu Posture i wklej ustawienie ręki spoczywającej na oparciu fotela po obu stronach (Paste Posture, Paste Posture Opposite) oraz zgięcie palców po lewej stronie (Paste Posture). Zmień położenia dłoni, zwłaszcza tej lewej, tak by Obcy trzymał ją przed sobą uniesioną (rysunek 7.27). W trybie Pose zapisz ustawienie całego ciała jako trzyma dzbanek — nigdy nie wiadomo, co się może przydać. Utrwal wzbogaconą kolekcję kliknięciem ikony Save Collection. Rozdział 7. (cid:139) Animacja 369 Rysunek 7.27. Obcy trzymający dzbanek przed sobą (na razie tylko teoretycznie) 16. Wyłącz tryb AutoKey — nareszcie! — i przetestuj animację (Play lub Animation/Make Preview). Nic się nie stanie, jeśli jakaś część ciała Obcego w którymś momencie wejdzie w lekką kolizję z fotelem. To miękki, tapicerowany fotel, więc niewielkie zagłębienie się weń jest dopuszczalne. Sprawdź jednak, czy dłoń, stopa lub inny fragment postaci nie przebija fotela na wylot, bo to nie wyglądałoby dobrze. 17. Zapisz plik jako ufo_wnętrze animacja05.max. Chwytanie dzbanka przez Obcego na razie pozostaje tylko gestem; dzbanek ciągle spoczywa na tacy. Spróbujemy go przekonać, by zaczął podążać za ręką. Chwytanie przedmiotu. Position Constraint 1. Otwórz plik ufo_wnętrze animacja05.max. 2. Uaktywnij warstwę robot. Pozostałe ustawienia w oknie Layer Manager pozostaw takie jak w poprzednim ćwiczeniu. Sprawdź, czy widoczne są obiekty pomocnicze (Helpers). 3. Przejdź do ujęcia 0. W oknie Top utwórz obiekt pomocniczy Dummy nieco większy od dzbanka i nadaj mu nazwę Dummy czajnik na tacy. Wybierz narzędzie Align i wskaż czajnik jako obiekt-cel (Target). W oknie Align wyrównaj położenie punktów pivot obu obiektów na wszystkich osiach: X, Y i Z. 370 3ds max 9. Animacja 3D od podstaw 4. Narzędziem Link przyłącz nowy obiekt Dummy do przyssawki robota i przesuń suwak animacji do ujęcia 160. 5. Skopiuj obiekt Dummy (z opcją Copy) i nadaj mu nazwę Dummy czajnik w ręku. Narzędziem Link przyłącz skopiowany obiekt do lewej dłoni (obcy L Hand). 6. Wybierz narzędzie Select i, mając nadal zaznaczony obiekt Dummy czajnik w ręku, przejdź do panelu Hierarchy/Link Info. Wyłącz dziedziczenie wszelkich obrotów, wyłączając opcje X, Y, Z w polu Rotate rolety Inherit. 7. Przesuń na próbę suwak animacji w lewo, do ujęcia 0. Kopia obiektu Dummy pozostaje przy dłoni postaci (ale się nie obraca), oryginał podróżuje z przyssawką. 8. Aby ułatwić sobie pracę, zamroź wszystkie obiekty w scenie z wyjątkiem czajnika i dwóch utworzonych w tym ćwiczeniu obiektów Dummy. 9. Zaznacz obiekt czajnik i kliknij ikonę Unlink Selection, by odłączyć go od przyssawki. 10. Wybierz polecenie Animation/Constraints/Position Constraint z górnego menu. Pomiędzy czajnikiem a kursorem pojawia się migotliwa, przerywana linia; max prosi o wskazanie obiektu, do którego ma „przykleić” czajnik. Kliknij obiekt pomocniczy Dummy czajnik na tacy. Posługując się górnym menu Animation/Constraints, dodamy kontroler Position Constraint „na wierzchu” standardowego kontrolera XYZ Position, jako kolejną pozycję na liście, co umożliwi nam wymienne korzystanie z obu tych kontrolerów. Na pewnych odcinkach animacji będziemy mogli przykleić czajnik do wskazanego obiektu, na innych — poruszać nim za pomocą kluczy. Gdybyśmy przypisali do obiektu kontroler Position Constraint za pomocą narzędzia Assign Controller z panelu Motion, zastąpiłby on całkowicie kontroler XYZ Position, a my stracilibyśmy możliwość przesuwania czajnika narzędziem Move. 11. Przejdź do panelu Motion. W rolecie Position List znajdziesz listę kontrolerów zawierającą dwie pozycje: Position XYZ i Position Constraint (rysunek 7.28 po lewej), natomiast w niżej położonej rolecie Position Constraint znajduje się lista obiektów, sterujących położeniem czajnika. Wciśnij przycisk Add Position Target powyżej tej listy i wskaż kliknięciem obiekt Dummy czajnik w ręku. Nazwa obiektu pojawia się w polu tekstowym (rysunek 7.28 po prawej). Czajnik jest teraz przyciągany do obu dwóch obiektów naraz, w równym stopniu. Domyślna wartość „siły przyciągania”, Weight, dla obu obiektów wynosi 50, co możesz odczytać po prawej stronie pola. W efekcie czajnik w scenie zajmuje położenie pośrednie pomiędzy przyssawką a dłonią. 12. Pracując nadal w ujęciu 0, włącz tryb Auto Key i zaznacz w polu tekstowym w rolecie Position List górną pozycję, Position XYZ. Ustaw parametr Weight w dolnej części rolety (wpływ kontrolera na obiekt) na 0. Zaznacz drugą pozycję, Position Constraint, i ustaw wartość Weight na 100 . Rozdział 7. (cid:139) Animacja 371 Rysunek 7.28. Lista kontrolerów (Position List) i parametry kontrolera Position Constraint w panelu Motion 13. Przejdź do ujęcia 180. Przy włączonym trybie AutoKey ustaw wartości Weight na odwrót: dla Position XYZ na 100, dla Position Constraint na 0 (rysunek 7.29 po prawej). 14. Otwórz edytor krzywych (z aktywnym filtrem Selected Objects i Animated Tracks) i rozwiń hierarchię czajnik/Transform/Position/Weights. Zaznacz ścieżki Weight Position XYZ i Weight Position Constraint. W tej chwili zmiana wartości tych parametrów jest stopniowa (rysunek 7.29 u góry). 15. Zaznacz wszystkie klucze na obu ścieżkach i kliknij ikonę Set Tangents to Step, tak by zmiana była skokowa (rysunek 7.29 u dołu). Teraz przez pierwsze 180 klatek położeniem czajnika rządzi wyłącznie kontroler Position Constraint, a po ujęciu 180 — wyłąc
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

3ds max 9. Animacja 3D od podstaw
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: