Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00151 010991 7495876 na godz. na dobę w sumie
613 Przykazań Judaizmu oraz Siedem przykazań rabinicznych i Siedem przykazań dla potomków Noacha - ebook/pdf
613 Przykazań Judaizmu oraz Siedem przykazań rabinicznych i Siedem przykazań dla potomków Noacha - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 288
Wydawca: Austeria Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-61978-38-1 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> religia i rozwój duchowy
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Jak Żyd rozumie fakt, że Tora to Księga Prawa? Czym jest dla niego halacha? Z Tory wynika treść 613 przykazań (micwot) judaizmu. Jeśli liczbę tę zapiszemy w alfabecie hebrajskim, w którym każda litera ma wartość liczbową, otrzymamy słowo TARJAG. Przykazania to 248 nakazów i 365 zakazów.

Tarjag micwot ukazuje funkcjonowanie religii żydowskiej w czasach istnienia Przybytku i Świątyni Jerozolimskiej i nadal stanowi podstawę całego żydowskiego prawa religijnego. Książka przedstawia przykazania w takiej kolejności, w jakiej pojawiają się one w Torze: począwszy od „płódźcie i rozmnażajcie się” aż po nakaz przepisania księgi Tory. Każde przykazanie uzupełnione jest o komentarz opisujący zakres przykazania, ustalony w wyniku dyskusji rabinicznych. Wskazuje on także jego praktyczne zastosowanie w naszych czasach. Dopełnieniem jest siedem przykazań rabinicznych oraz siedem przykazań dla nie-żydów. Całości dopełnia słownik terminów halachicznych.

Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

613 PRZYKAZAŃ JUDAIZMU 613 PRZYKAZAŃ JUDAIZMU oraz Siedem przykazań rabinicznych i Siedem przykazań dla potomków Noacha Opracowanie Ewa Gordon Wydanie poprawione i rozszerzone Wydawnictwo Austeria Kraków 2011 Tora jest dla Żydów kodeksem Boskiego Prawa, zawartego w 613 przykazaniach wywiedzionych z Jej tekstu. Przykazania te obowiązu- ją nas po wsze czasy – także te, których nie możemy obecnie spełniać z powodu zburzenia Bet Hamikdasz, powinny pozostawać przedmio- tem nieustannych studiów, abyśmy mogli ponownie wypełniać całą Torę, gdy tylko zostanie odbudowana Świątynia Jerozolimska. W traktacie Kiduszin rabini dyskutują, co jest ważniejsze: studio- wanie Tory czy wypełnianie przykazań? Dochodzą do wniosku, że studiowanie, prowadzi ono bowiem do czynów, czyli do wypełniania przykazań. Bez studiowania nie da się tego robić we właściwy sposób. Celem zaś poznawania Tory jest jak najlepsze wypełnianie przykazań Stwórcy – jak uczą nasi rabini w Pirke Awot (1:17): „Nie nauka jest istotą, ale czyn”. Mam nadzieję, że książka zawierająca opis tarjag micwot okaże się pomocą dla wszystkich, którzy szczerze pragną zgłębiać judaizm. Od zburzenia Bet Hamikdasz nie da się wypełniać przykazań, które od- noszą się do składania ofiar i służby w Świątyni. Jednak – tak, jak nasze modlitwy zastępują dziś ofiary – studiowanie związanych ze służbą praw sprawia, że nie zapominamy o nich. Oby poprzez zasługę studiowania tarjag micwot została odbudowana nasza Świątynia – prędko i za naszych czasów! Michael Schudrich Naczelny Rabin Polski WSTĘP Judaizm ma 613 przykazań (micwot), których treść wynika ze słów Tory. Słowo tarjag oznacza liczbę 613 i zostało utworzone przez zapi- sanie tej cyfry alfabetem hebrajskim, w którym każda litera ma swoją wartość liczbową (taw = 400, resz = 200, jud = 10, gimel = 3). Według tradycji, Mosze otrzymał na Synaju Torę z przykazania- mi i przekazał ją Żydom. Wartość liczbowa słowa Tora wynosi 611, ale gdy doda się do niej dwa pierwsze przykazania wypowiedziane przez Boga bezpośrednio do Żydów, stojącących u stóp góry Synaj – otrzyma się liczbę 613. 613 przykazań podzielono na 248 nakazów (micwot ase) i 365 zaka- zów (micwot lo taase). Liczba 248 odpowiada tradycyjnej liczbie człon- ków ciała ludzkiego, zaś liczba 365 – liczbie dni roku słonecznego (Makot 23b). Wśród autorytetów rabinicznych brakuje jednolitego stanowiska, któ- re micwy składają się na 613 przykazań, wszyscy jednak zgadzają się, co do samej ich ilości. Istnieją cztery główne metody uporządkowa- nia tarjag micwot: p najstarsza, przyjmująca postać azharot – anonimowych poematów układanych na święto Szawuot, wyliczających przykazania, p podział uwzględniający parsziot (Tora dzieli się na na 54 części, zwa- nych parsza lub sidra – pl. parsziot. By odczytano w ciągu roku cały Pięcioksiąg, w kolejny Szabat czyta się w synagodze każdą parszę. Nie wszystkie parsze zawierają micwy.), p podział na dziesięć grup tematycznych, odpowiadających Deka- logowi (jak np. u Raw Saadii Gaona czy rabina Jicchaka Abraba- nela), p układy niezależne. Najbardziej znanym układem niezależnym jest lista Rambama – Maj- monidesa (1135‒1204), zawarta w jego Sefer hamicwot, który ułożył 7 listę przykazań (podzielonych na pozytywne i negatywne) według ich ważności. W układzie tym pierwsza micwa pozytywna to „Pierwsze przykazanie z przykazań pozytywnych: Wiedzieć, że jest Bóg, jak jest napisane (Szemot 20:2): Ja jestem Haszem, twój Bóg”, zaś pierwsza negatywna to: „Pierwsze przykazanie z przykazań negatywnych: aby nie powstało w myśli, że jest inny bóg prócz Haszem, jak jest napisane (Szemot 20:3): Nie będziesz miał innych bogów przede Mną”. Do innych, znanych układów należy układ Eljasza Ettingera, wydany w 1817 roku w Warszawie, zestawiający tarjag micwot w odniesieniu do Szirat hajam (Szemot 15), oraz układ Dawida Vitala, ujmujący tar- jag micwot w poemat, składający się z 613 wersów. Oprócz Sefer hamicwot Rambama najbardziej znane opracowania 613 przykazań to: Hilchot gdolot (z przełomu IX/X wieku), których au- torem jest rabi Szimon Kayyara (wyd. w Wenecji w 1584 r.); Azharot Raw Saadii Gaona, dzielące micwot na dziesięć części, zgodnie z De- kalogiem; Sefer micwot hagadol rabina Moszego z Coucy (wyd. w Rzy- mie w 1480 r.); Sefer micwot hakatan (Semak) rabina Jicchaka z Couer- ville (Corbeil); Azharot rabina Szlomo Ibn Gabirola; Sefer hachinuch, wydana anonimowo w Wenecji w 1523 r., przypisywana rabinowi Aharonowi ben Josef Halewi z Barcelony – układ tarjag micwot we- dług ich kolejności w Torze; Luchot habrit autorstwa rabina Jeszajahu ben Awrahama Horovitza (wyd. w Amsterdamie w 1649 r.); poemat Keter Tora rabina Dawida Vitala (wyd. w 1536 r. w Konstantynopolu). W XX wieku opracowaniem i komentowaniem tarjag micwot zajmo- wał się, między innymi, rabin Jisrael Meir Kagan (Chafec Chajim). (Układy tarjag micwot, zobacz: A. Jellinek, Kunteres Taryag, 1878 r.) Poniższy układ micwot odpowiada kolejności ich występowania w Torze, zgodnie z Sefer hachinuch. Na początku każdego przykazania cytowany jest werset Tory (bądź jego fragment), na podstawie które- go rabini ustalili treść przykazania. Nie podano natomiast przekła- dów owych wersetów, ponieważ treść przykazania często nie wynika bezpośrednio z dosłownego znaczenia wersetu, a została z niego wy- 8 prowadzona na podstawie dyskusji rabinicznych. Określenie zakresu i szczegółów każdego przykazania jest treścią dysput rabinicznych w Talmudzie. Czytając przykazania dotyczące ofiar (korbanot), należy pamiętać, że zwyczaj składania ofiar w Świątyni Jerozolimskiej (Bet Hamik- dasz), funkcjonował w judaizmie tylko do czasu jej istnienia (czyli do 70 roku n.e.). Kara śmierci (jej cztery rodzaje: skila – ukamienowanie, srefa – spa- lenie, hereg – ścięcie mieczem i chenek – uduszenie) mogła być sto- sowana tylko w czasach Bet Hamikdasz, gdy istniał najwyższy sąd żydowski – Sanhedryn, zasiadający w pomieszczeniu świątynnym, zwanym liszkat hagazit. Przed popełnieniem wykroczenia, prze- stępca musiał zostać ostrzeżony przez dwóch mężczyzn, tak by był świadomy grożącej mu kary, zaś przed wydaniem wyroku wymaga- no zeznań dwóch naocznych świadków zbrodni. Słów: Bet Hamikdasz i Świątynia (Jerozolimska), bet din i sąd rabi- niczny, oraz Rok Szabatowy i Szemita, a także micwa i przykazanie, używa się wymiennie. Zgodnie z żydowską trdycją Czteroliterowe, niewymawialne Imię Boga zapisywane jest jako „Haszem” (dosł. „to imię”). W pracy przyjęto uproszczony zapis słów hebrajskich. Opracowano na podstawie: Abraham Chill, The mitzvot, Jerozolima 2000. Ahron Kahan, The Taryag Mitzvos, Nowy Jork 1987/88. Adin Steinsaltz, The Talmud, Nowy Jork 1989. Sefer Tehilim, Warszawa 1882. Rambam, Sefer hamicwot. 9   KSIĘGA BERESZIT Bereszit  Lech lecha  Wajiszlach   Parsza BERESZIT p 1                    Przykazanie płodzenia i rozmnażania się. (Bereszit 1:28) Jest to przykazanie nakładające na mężczyznę obowiązek ożenienia się i spłodzenia dzieci. Mężczyzna musi spłodzić przynajmniej jednego syna i jedną córkę, którzy sami będą zdolni do płodzenia dzieci.    Parsza LECH LECHA p 2                Przykazanie obrzezania. (Bereszit 17:10) Jest to przykazanie dotyczące obrzezania mężczyzn. Obrzezanie po- winno nastąpić w ósmym dniu po narodzeniu chłopca, ale gdy dziec- ko nie jest wystarczająco zdrowe, może być przesunięte na późniejszy termin. Jeśli ósmy dzień życia chłopca przypada w Szabat lub święto (nawet Jom Kipur), nie przesuwa się obrzezania na inny dzień. Męż- czyzna, który przechodzi konwersję na judaizm, musi także zostać obrzezany. 12 TARJAG MICWOT
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

613 Przykazań Judaizmu oraz Siedem przykazań rabinicznych i Siedem przykazań dla potomków Noacha
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: