Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00192 004852 12218622 na godz. na dobę w sumie
Aksamitna ewolucja. Przemiany w Czechach po aksamitnej rewolucji z chrześcijańskiej perspektywy - ebook/pdf
Aksamitna ewolucja. Przemiany w Czechach po aksamitnej rewolucji z chrześcijańskiej perspektywy - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 256
Wydawca: W drodze Język publikacji: polski
ISBN: 978-8-3790-6062-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> historia, militaria, wojskowość >> historia powszechna
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).
Znamieniem naszych czasów obok terroryzmu są upadające albo obalane reżimy. Przykładów mamy wiele: kraje byłego bloku sowieckiego z naszym własnym włącznie, ale także Irak, Libia. W kolejce czekają: Syria, Kuba, Wenezuela, Korea Północna… Jutrzence wolności kruszącego się reżimu towarzyszy najczęściej ogromny entuzjazm. Mało kto wtedy zadaje sobie pytanie, co dalej. Wszyscy są przekonani, że kiedy upadnie reżim, będzie już z górki. Właśnie wtedy zaczynają się schody. Trzeba dokonać transformacji, przejścia od dyktatury do demokracji parlamentarnej, od gospodarki najczęściej centralnie zarządzanej do wolnorynkowej, od reżimu do państwa prawa. Wielu krajom się to nie udało. Albo władzę przejął nowy reżim, albo zapanował chaos. Czechom się powiodło. Transformacja przyniosła widoczne gołym okiem zmiany. Wielu jednak zastanawia się nad sposobem, w jaki została przeprowadzona, czy była uczciwa i sprawiedliwa. Taki wysiłek intelektualny podjęli Czesi. W 2000 roku z inicjatywy czeskiego episkopatu powstał dokument Pokój i dobro, zredagowany przez grupę ekspertów z dziedziny nauk społecznych, prawa i ekonomii. Przez ponad dwa lata toczyła się w czeskich mediach intensywna debata, której motorem był Václav Klaus. Później powstał kolejny dokument i ciągle jest nad czym się zastanawiać, i o tym właśnie jest ta książka.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Piotr Krysztofiak (ur. 1966 r.) – dominikanin, doktor nauk społecznych; od roku 1998 przez ponad dziesięć lat korespondent Radia Watykańskiego z Pragi; w tym czasie przez prawie trzy lata członek Rady Konferencji Czeskiego Episkopatu ds. Społecznych. Znamieniem naszych czasów obok terroryzmu są upa- dające albo obalane reżimy. Przykładów mamy wiele: kraje byłego bloku sowieckiego z naszym własnym włącznie, ale także Irak, Libia. W kolejce czekają: Syria, Kuba, Wenezuela, Korea Północna… Jutrzence wol- ności kruszącego się reżimu towarzyszy najczęściej ogromny entuzjazm. Mało kto wtedy zadaje sobie pytanie, co dalej. Wszyscy są przekonani, że kiedy upadnie reżim, będzie już z górki. Właśnie wtedy zaczynają się schody. Trzeba dokonać transformacji, przejścia od dyktatury do demokracji parlamentarnej, od gospodarki najczęściej centralnie zarządzanej do wolnorynkowej, od reżimu do państwa prawa. Wielu krajom się to nie udało. Albo władzę przejął nowy reżim, albo zapanował chaos. Czechom się powiodło. Transformacja przyniosła widoczne gołym okiem zmia- ny. Wielu jednak zastanawia się nad sposobem, w jaki została przeprowadzona, czy była uczciwa i sprawie- dliwa. Taki wysiłek intelektualny podjęli Czesi. W 2000 roku z inicjatywy czeskiego episkopatu powstał doku- ment Pokój i dobro, zredagowany przez grupę eks- pertów z dziedziny nauk społecznych, prawa i eko- nomii. Przez ponad dwa lata toczyła się w czeskich mediach intensywna debata, której motorem był Václav Klaus. Później powstał kolejny dokument i ciągle jest się nad czym zastanawiać, i o tym właśnie jest ta książka. Patronat medialny: Cena det. 31,00 zł ISBN 978-83-7906-056-6 9 7 8 8 3 7 9 0 6 0 5 6 6 www.wdrodze.pl e BOOK i P o t r K r y s z t o f i a k O P A K S A M I T N A E W O L U C J A Piotr Krysztofiak OP AKSAMITNA EWOLUCJA Przemiany w Czechach po aksamitnej rewolucji z chrześcijańskiej perspektywy AKSAMITNA EWOLUCJA Piotr Krysztofiak OP AKSAMITNA EWOLUCJA Przemiany w Czechach po aksamitnej rewolucji (cid:93)(cid:3)(cid:70)(cid:75)(cid:85)(cid:93)(cid:72)(cid:292)(cid:70)(cid:76)(cid:77)(cid:68)(cid:281)(cid:86)(cid:78)(cid:76)(cid:72)(cid:77) perspektywy Pragnę wyrazić moją ogromną wdzięczność wszystkim tym, bez których ta książka nie mogłaby się ukazać. Są to następujące osoby: prof. Lubomír Mlčoch, prof. Piotr Morciniec, prof. Mariusz Golecki, Justyna Małachowska, dr Maciej Szymanowski, Wanda Morrison, Ellert Dahl, dr Dobrochna Bach-Golecka, Lucie Szymanowska, prof. Jiři Rajmund Tretera OP, prof. Mirosław Orzechowski. Piotr Krysztofi ak OP WYKAZ SKRÓTÓW AAS Acta Apostolicae Sedis, Rzym 1909– (Akta Stolicy CA ChD ChL CiV EV FC FR GrS GS Apostolskiej) Jan Paweł II, Encyklika Centesimus annus Sobór Watykański II, Dekret o pasterskich zadaniach biskupów w Kościele Christus Dominus Jan Paweł II, Posynodalna adhortacja apostolska o powołaniu i misji świeckich w Kościele i świecie w dwadzieścia lat po Soborze Watykańskim II Chri- stifi deles laici Benedykt XVI, Encyklika Caritas in veritate Jan Paweł II, Encyklika Evangelium vitae Jan Paweł II, Adhortacja apostolska o zadaniach ro- dziny chrześcijańskiej w świecie współczesnym Fa- miliaris consortio Jan Paweł II, Encyklika Fides et ratio Jan Paweł II, List do rodzin Gratissimam sane Sobór Watykański II, Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes KKK Katechizm Kościoła katolickiego 5 KNSK Papieska Rada Iustitia et Pax, Kompendium nauki spo- łecznej Kościoła, Kielce 2005 KPK Kodeks prawa kanonicznego KPR LE MD Karta praw rodziny Jan Paweł II, Encyklika Laborem exercens Jan Paweł II, List apostolski o godności i powołaniu kobiety Mulieris dignitatem Jan Paweł II, List apostolski do biskupów, ducho- wieństwa i wiernych na zakończenie Wielkiego Ju- bileuszu Roku 2000 Novo millennio ineunte NMI PP PT QA ReP PaD Konferencja Czeskiego Episkopatu, Pokoj a dobro. List k sociálním otázkám v České republice k veřejné di- skusi Paweł VI, Encyklika Populorum progressio Jan XXIII, Encyklika Pacem in terris Pius XI, Encyklika Quadragesimo anno Jan Paweł II, Posynodalna adhortacja apostolska o pojednaniu i pokucie w dzisiejszym posłannictwie Kościoła Reconciliatio et paenitentia Jan Paweł II, Encyklika Sollicitudo rei socialis Benedykt XVI, Encyklika Spe salvi Jan Paweł II, Encyklika Veritatis splendor SRS SS VS ZVD Konferencja Czeskiego Episkopatu, Žeň veřejné di- skuse k listu „Pokoj a dobro” 6 WSTĘP I Niniejsza publikacja, której autorem jest nie tylko teo- log, ale też znawca czeskiego Kościoła i sytuacji spo- łecznej Czech, od samego początku przyciąga uwagę chociażby samym tytułem. Rewolucję, która zapoczątkowała odnowę demo- kratycznego porządku społecznego i państwa prawa w Czechosłowacji po 41 latach twardej rzeczywistości komunistycznego totalitarnego reżimu (1948–1989), rzeczywiście nazwano aksamitną. Prawdopodobnie ze względu na jej – dla rewolucji raczej niezwykły – bez- krwawy charakter. Autor niniejszej książki – wykazując zmysł literacki – stosuje parafrazę: aksamitna ewolucja w odnie sieniu do rozwoju sytuacji w czeskim społeczeństwie po aksa- mitnej rewolucji. Wywód opiera się na analizie przedstawionej w liście o zagadnieniach społecznych Pokój i dobro, wydanym przez Konferencję Czeskiego Episkopatu 17 listopada 2000 roku. Autor w pięciu nawiązujących do siebie rozdziałach zajmuje się najpierw analizą listu, potem 7 dyskusją, jaka toczyła się po wydaniu listu w czeskich mediach, aby następnie pokazać znaczenie listu wraz z debatą i możliwe kierunki rozwiązania problemów społecznych na ziemiach czeskich. W miejsce posłowia umieszcza wywiad z prof. Lubomirem Mlčochem, eko- nomistą, byłym dziekanem Wydziału Nauk Społecz- nych Uniwersytetu Karola w Pradze, liderem kilkuna- stoosobowej grupy ekspertów, która list Pokój i dobro wypracowała. Temat przedstawiony jest z dwóch perspektyw: chrześcijańskie spojrzenie na zmiany po aksamitnej rewolucji, na które wskazuje podtytuł książki, nakłada się na chronologiczne ujęcie wydarzeń zainicjowanych aksamitną rewolucją 1989 roku, doprowadzone do końca ożywionej dyskusji w 2002 roku, i uzupełnione podsumowaniem z dzisiejszej perspektywy. Bez wątpienia nowatorska książka Piotra Kryszto- fi aka przedstawia polskiemu i zagranicznemu czytel- nikowi znaczące zjawiska nowoczesnej historii Czech. Pokazuje, że chrześcijanie w Czechach, czeski Kościół, wnoszą swój istotny wkład w dyskurs na temat spo- łecznych i gospodarczych przemian współczesnego świata, co więcej, że ich obowiązkiem jest zająć w tych sprawach stanowisko. Co ważne – w procesach prze- mian społecznych powinni też aktywnie uczestniczyć, w posłuszeństwie wobec swojej wiary i z odpowie- dzialnością, jaką im objawiona wiara i poznana praw- da nakazuje. 8 II Skierujmy na chwilę naszą uwagę na samą aksamitną rewolucję i na poprzedzające ją wydarzenia. Okupacja Czechosłowacji przez wojska sowieckie i oddziały czte- rech państw satelickich 21 sierpnia 1968 roku oraz stłam- szenie ówczesnego procesu liberalizacji (z aluzją do znanego festiwalu muzycznego nazywano go „praską wiosną ’68 roku”) były dla większości Czechów i Słowa- ków szokiem. Nikt z nas, którzy przeżyliśmy te okropne chwile, o nich nie zapomni. Prysnęły wszystkie marze- nia o wolności słowa, reformach gospodarczych, moż- liwościach podróżowania za granicę, dla wierzących także o wolności religijnej. Nowy, ustanowiony przez okupanta układ władzy rozpoczął – wbrew protestom społecznym, kulminującym w samospaleniu studentów Jana Palacha i Jana Zajíca (styczeń i luty 1969) – tak zwa- ną normalizację, której częścią były ostre represje wobec tych, którzy wewnątrz komunistycznej partii odeszli od prokremlowskiego nurtu. Wśród autorów dokumen- tu Pokój i dobro z 2000 roku jest wielu takich, którzy na własnej skórze odczuli dotkliwe ciosy mszczącego się reżimu. Ich ówczesny bojowy zapał dziś przekształcił się w stanowcze i krytyczne podejście. Po okupacji nie wszyscy obywatele Czechosłowacji wybrali wewnętrzną emigrację. Około dwóch tysięcy dysydentów, w tym chrześcijanie – katolicy i ewan- gelicy, z ogromną odwagą uczestniczyło w podziem- nych obywatelskich inicjatywach Karty 77 i Komitetu Obrony Niesprawiedliwie Prześladowanych (VONS). 9 Szczególnie wielu angażowało się w nurtach odnowy Kościoła (zwłaszcza katolickiego i ewangelickiego). Męskie zakony i ich instytucje naukowe po 20-letniej przerwie wznowiły w podziemiu swą działalność. W społeczeństwie krążyły obywatelskie i kościelne wy- dawnictwa drugiego obiegu. Największą manifestacją na rzecz wolności była pielgrzymka na morawski Ve- lehrad w lipcu 1985 roku z udziałem ponad 150 tysięcy uczestników. Ponad 600 tysięcy katolików podpisało w 1988 roku petycję morawskiego więźnia polityczne- go Augustina Navrátila. Petycja przygotowana za zgo- dą kardynała Tomáška zawierała postulaty zmierzają- ce do poprawy sytuacji wiernych w Czechosłowacji. Wyjątkowym wydarzeniem, wpływającym nie tylko na katolików, była kanonizacja św. Agnieszki Czeskiej w Rzymie 12 listopada 1989 roku. Wśród Czechów krą- żyła dawna legenda, według której wraz z kanonizacją Agnieszki w kraju nadejdą dobre czasy. Uroczysty marsz praskich studentów w piątek 17 listo- pada 1989 roku miał być upamiętnieniem 50. rocznicy uwięzienia czeskich studentów przez nazistowskiego okupanta i zamordowania dziewięciu z nich. Pochód był zorganizowany legalnie. Komunistyczna milicja rzuciła się wtedy na studentów, dotkliwie ich pobiła, co spowodowało natychmiastową reakcję obywatel- skich inicjatyw. Pod przewodnictwem dramatopisarza Václava Havla odbyły się stutysięczne demonstracje w Bratysławie, Pradze i innych miastach. Podczas mszy świętej w praskiej katedrze po stronie rewolucji stanął w imieniu katolickiego Kościoła kardynał Franciszek 10 Tomášek. Po długich negocjacjach z przedstawicielami reżimu, rewolucja zwyciężyła. Za dzień jej dokończe- nia należy uważać 10 grudnia 1989 roku – zbiegiem okoliczności Dzień Praw Człowieka. Wtedy ostatni komunistyczny prezydent powołał niekomunistyczny rząd, a następnego dnia podał się do dymisji. III W kolejnych latach nastąpiły stosunkowo szybkie zmia- ny porządku prawnego. Wolność obywatelska i gwaran- cje praw człowieka opierają się na czechosłowackiej Kar- cie Podstawowych Praw i Swobód z 9 stycznia 1991 roku. Zgodnie z Konstytucją Czeskiej Republiki z 1993 ro- ku Karta wchodzi w skład czeskiego porządku praw- nego. Znacznie bardziej dramatyczny był przebieg zmian porządku ekonomicznego. Którą drogą podążać, w jakim tempie? Jak przeprowadzić restytucje majątkowe i pry- watyzację? W jakim stopniu powinny obowiązywać za- sady moralne? Społeczeństwo nie zaakceptowało w pełni kierunku, w którym wtedy zmierzała gospodarka. Reakcją na brak poszanowania zasad moralnych w procesie transformacji była decyzja Stałej Rady Cze- skiego Episkopatu z dnia 8 stycznia 1998 roku o rozpo- częciu prac nad przygotowaniem dokumentu o kwe- stiach społecznych w Republice Czeskiej. Zadanie zostało zlecone szerszej grupie ekspertów, która 3 czerwca 1998 roku w Czeskiej Akademii Chrześcijańskiej rozpoczęła 11 prace. Grupie przewodniczył prof. Lubomir Mlčoch, ekonomista i specjalista w dziedzinie chrześcijańskiej etyki społecznej. Bezdyskusyjnie jest on autorem zna- czącej części tekstu – wnioskując po wielu zwrotach ty- powych dla jego sposobu wypowiadania się. W ogóle zasadniczy udział w przygotowaniu tego dokumentu mają ekonomiści, na przykład doświadczony ekonomi- sta prof. Luděk Rychetník z University of Reading, który wiele lat spędził na emigracji i wzbogacił prace komisji doświadczeniami zdobytymi również za granicą. Świadectwem czeskiego czynnego ekumenizmu, któ- ry rodził się już wśród więźniów nazistowskich obozów koncentracyjnych, a także w więzieniach komunistycz- nych, jest także sama komisja, w skład której wchodzą reprezentanci różnych chrześcijańskich Kościołów. Do członków tej komisji należał na przykład były dziekan Ewangelickiego Wydziału Teologicznego Uniwersyte- tu Karola w Pradze prof. Jakub Trojan, niegdyś jeden z czołowych dysydentów. Ten już w pierwszym dniu istnienia suwerennej Republiki Czeskiej, podczas nabo- żeństwa ekumenicznego, wygłosił w obecności przed- stawicieli parlamentu i rządu kazanie, przypominające politykom i obywatelom w dobitny sposób o ich odpo- wiedzialności za państwo i całe społeczeństwo i wyraża- jące konieczność autorefl eksji i skruchy. Za znaczący wkład myśli prawniczej należy uznać to, iż w dokumencie podkreślono potrzebę stosowania w ustawodawstwie i sądownictwie kryteriów prawa na- turalnego. Pod tym względem niewątpliwa jest zasługa Josefa Plocka, prawnika, członka Konfederacji Więźniów 12 Politycznych, honorowego członka Towarzystwa Prawa Kanonicznego. Plocek zajmuje się prawem naturalnym przez całe życie zawodowe, począwszy od lat pięćdzie- siątych, kiedy to za działalność wśród młodzieży katolic- kiej był przez dziewięć lat internowany, przez lata osiem- dziesiąte, kiedy aktywnie działał w podziemnym kole prawników katolickich (wtedy go poznałem), aż do dziś. IV Trzynastoosobowa grupa ekspertów treść dokumen- tu kilkakrotnie przeredagowywała i uzupełniała, uwzględniając uwagi Konferencji Czeskiego Episkopa- tu oraz seminariów na temat moralności i wiary, zorga- nizowanych przez zespół do spraw strategii społecznej i ekonomiczno-gospodarczej, działający przy Rządzie Republiki Czeskiej. Piąty, czyli ostateczny wariant tek- stu przedstawiono Konferencji Czeskiego Episkopa- tu, która dokument opublikowała w języku czeskim i angielskim pod tytułem Pokój i dobro. List poświęcony kwestiom społecznym w Republice Czeskiej przeznaczony do publicznej dyskusji. Nakład publikacji był – jak dowia- dujemy się z niniejszej książki – wyjątkowo wysoki. Tak samo i nakład późniejszego dodruku – wydaw- nictwo dotarło więc do szerokiego grona czytelników z kręgów kościelnych i pozakościelnych. Sporządzono także tłumaczenie na język włoski. Wyakcentowanie w podtytule słów „do publicznej dyskusji” dowodzi, że czescy katoliccy biskupi nie za- 13 mierzali formułować w liście sądów, które byłyby ich ostatecznym stanowiskiem, uznali jednak za potrzeb- ne zainicjować publiczną dyskusję na temat moralnych aspektów życia społecznego. Co też się udało. Jak wynika z niniejszej publikacji, pomogła w tym – w sposób paradoksalny – nerwowa reakcja, jaką dokument Pokój i dobro wywołał u części elit politycznych. Możemy chyba mówić nawet o pró- bie karcenia Kościoła za – podobno niestosowne – mie- szanie się w politykę. Nie bez znaczenia jest fakt, że w publicznej dyskusji mowa jest o Kościołach w liczbie mnogiej. Otóż również pośród czeskich ewangelików podkreśla się odpowiedzialność wspólnoty wiernych za życie społeczne i jej obowiązki, a także prawo do wypowiadania się w tych kwestiach na fundamencie ewangelicznego objawienia. Dyskusja wywołana przez list Pokój i dobro była burzliwa i toczyła się w mediach, jak i na wielu semina- riach zorganizowanych przez instytucje i towarzystwa naukowe, przedsiębiorców i lokalne struktury niektó- rych Kościołów. Brali w nich udział zarówno zwolenni- cy, jak i przeciwnicy tez postawionych w dokumencie. Pochodzili tak z kręgów liberalnych, neoliberalnych, jak i konserwatywnych, byli wśród nich ateiści i wie- rzący różnych wyznań. W dyskusji potwierdziło się, że Kościół katolicki nie jest ideowym monolitem, lecz stanowi bogaty wewnętrznie kalejdoskop poglądów na poruszające współczesny świat kwestie. Książka Piotra Krysztofi aka wspomnianą dyskusję obszernie opisuje i interpretuje. 14 Wśród cytowanych autorów, którzy podzielają i bro- nią tez zawartych w liście, znajdziemy wielu ewangelic- kich pastorów. W warunkach czeskich to właśnie oni już od czasów reżimu komunistycznego wypowiadali się krytycznie (oczywiście na łamach pism podziemnych) na tematy politycznej rzeczywistości w życiu społecz- nym, i to mimo faktu, że wspólnota religijna, z której pochodzą, jest w mniejszości i przedstawia tylko mały ułamek społeczeństwa. Wspaniałym zwieńczeniem dwuletniego okresu in- tensywnej wymiany poglądów był dokument Plon pu- blicznej dyskusji poświęconej listowi pasterskiemu „Pokój i dobro” Konferencji Czeskiego Episkopatu z listopada 2002 roku, którego podtytuł brzmi Autorzy reagują na sugestie, krytykę i pytania wywołane listem w sprawach spo- łecznych. Szczegółową analizę dokumentu znajdziemy w trzecim rozdziale książki. List Pokój i dobro wpłynął na wiele innych czeskich i zagranicznych publikacji, które do niego nawiązu- ją. Przyznam, że właśnie do listu Pokój i dobro odwo- ływałem się też w swoim tekście „The Czech Bishop’s Conference and the Process of Democratization in the Czech Republic” z sierpnia 2002 roku. V Kończąc, pozwolę sobie – jeżeli nie jest to zbyt zu- chwałe – sformułować jedną radę dla polskiego czy- telnika: proszę czytać tekst książki z pewną dozą 15 rozwagi. Chciałbym w tym temacie poczynić kilka uwag – chyba uprawnia mnie do tego doświadczenie z częstych pobytów w Polsce w ostatnich dwudziestu pięciu latach, kiedy brałem udział w wykładach i dys- kusjach w Warszawie, Lublinie, Sandomierzu, a także ciągły kontakt z wielu przyjaciółmi Polakami. Trzeba koniecznie wziąć pod uwagę specyfi kę czeskiej men- talności i różnice między Czechami a Polakami doty- czące ich sposobu wypowiadania się. Czesi bywają bardzo krytyczni w dyskusji, nie tylko w stosunku do innych, ale przede wszystkim wobec siebie samych, swojego własnego narodu. Niewątpliwie są to do- bre cechy, w dyskusji o liście Pokój i dobro przejawiły się jednak – jak mniemam – w nadmiernym stopniu. Inną cechą jest posługiwanie się różnymi rodzaja- mi humoru i pewien dystans do siebie. Tego elemen- tu z kolei w naszej publicznej dyskusji nad listem mi zabrakło. Książka zawiera również refl eksję czeskiej autokry- tyki, opinię, że może wręcz niepotrzebnie uważamy się za mały naród. Czy jednak takie spojrzenie nie jest raczej przejawem czeskiego realizmu, a samokrytyka w tym przypadku nie jest na miejscu? Podobne za- strzeżenia miałbym wobec częstego samooskarżania, jakoby czeskie myślenie zanadto ulegało lękom. Czy nie mamy do czynienia raczej z ostrożnością uwarun- kowaną wiekami doświadczeń? Proszę zatem czytelnika o rozważne potraktowanie zacytowanych w książce uogólnień, zwłaszcza tych związanych z czeską mentalnością. Niech nie wzmac- 16 niają się stereotypy, nieraz wręcz przesądy – niestety występują one wciąż po obu stronach, a ich barierę do- tąd nie do końca udało się usunąć. List Pokój i dobro przeznaczono do dyskusji i w tym sensie powinien być rozumiany. Nikt nie oczekuje ogólnej akceptacji wszystkich przedstawionych tam poglądów. Nawet wśród samych katolików pojawiły się bardzo odmienne opinie. W większości są to opinie pozytywne, niektórzy jednak zgadzali się tylko w po- szczególnych punktach, a jeszcze inni raczej odrzuca- li przedstawione w liście poglądy. Czytając niniejszą książkę, nietrudno wyczuć, że różnice poglądów poja- wiły się również wewnątrz samej Konferencji Czeskie- go Episkopatu. Pozwolę sobie dodać, że sam do dzisiaj stawiam sobie pytania odnośnie do wielu wniosków przedstawionych w dokumencie. Czymś wyjątkowym było samo wywołanie ogólno- narodowej dyskusji. Dobrze się stało, że tego rodzaju list został zredagowany i opublikowany, bo jego plony są dobre. Dobre jest też to, że Piotr Krysztofi ak napisał na jego temat wartościową książkę. Życzę czytelniko- wi, żeby odniósł z jej lektury jak największy pożytek. W Pradze, 4 września 2015 roku prof. JUDr. Jiří Rajmund Tretera OP Wydział Prawa Uniwersytetu Karola w Pradze 17 SPIS TREŚCI Wykaz skrótów ............................................................ Wstęp ............................................................................ 5 7 1. Pokój i dobro – intelektualna refl eksja nad transformacją ........................................................... 19 2. Główne idee dokumentu ....................................... 37 3. Dyskusja wokół oceny transformacji ................... 101 4. Reakcja autorów dokumentu ................................ 145 5. W imię wspólnego dobra ....................................... 183 6. Z perspektywy czasu. ............................................. 211 Summary ...................................................................... 241 255
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Aksamitna ewolucja. Przemiany w Czechach po aksamitnej rewolucji z chrześcijańskiej perspektywy
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: