Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00029 007226 12250797 na godz. na dobę w sumie
Alicante i Costa Blanca. Travelbook. Wydanie 1 - książka
Alicante i Costa Blanca. Travelbook. Wydanie 1 - książka
Autor: Liczba stron: 208
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-2205-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> fotografia
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).

Kupując tę książkę, otrzymasz jej wersję elektroniczną gratis!
Instrukcji szukaj na ostatniej stronie przewodnika drukowanego.


 
Costa Blanca to dla turystów z Polski obszar stosunkowo nieznany. Głównym ośrodkiem słonecznego „Białego Wybrzeża” jest Alicante, historyczne miasto, w średniowieczu należące do Maurów, położone u stóp wzgórza zamkowego i skupione wokół starej dzielnicy Barrio de Santa Cruz. Region słynie jednak przede wszystkim z pięknych plaż, eleganckich kurortów i wcinających się w morze skalistych cypli. Coś dla siebie znajdą tu także miłośnicy aktywnego wypoczynku, tradycyjnych hiszpańskich fiest i regionalnych specjałów kulinarnych.
  • Zabytki kilku epok
  • Popularne plaże i kurorty
  • Klimatyczne wsie interioru
  • Parki naturalne, góry i saliny
  • Produkty regionalne i targi rybne
  • Wyśmienita kuchnia autorska
Travelbook to Twój niezastąpiony towarzysz podróży. Wskaże Ci najważniejsze atrakcje, podpowie, czego szukać poza głównymi szlakami, i wprowadzi w świat miejscowych obyczajów. Znajdziesz w nim opisy najciekawszych regionów i miast, a sprawdzone informacje praktyczne umożliwią staranne zaplanowanie podróży.
Dominika Zaręba – propagatorka ekopodróżowania, podróżniczka i publicystka, współzałożycielka Wydawnictwa Bezdroża. Autorka pierwszej w Polsce książce o ekoturystyce wydanej przez PWN, uważana za pionierkę ekoturystyki w Polsce. W propagowaniu odpowiedzialnej turystyki współpracuje z wieloma organizacjami z różnych zakątków świata, a zwłaszcza z Europy Środkowo-Wschodniej, gdzie zainicjowała program zielonych szlaków – greenways. Prowadzi także artystyczną kawiarnię-galerię-scenę w Lanckoronie, gdzie gdzie stara się wcielać w życie koncepcję „natury i kultury”. Swoje zdjęcia, niejednokrotnie nagradzane w konkursach, prezentowała na wielu wystawach autorskich w Polsce i za granicą. Promuje ideę podróżowania z dziećmi. Fascynuje się dziedzictwem iberoamerykańskim, a jej ulubiony kraj to Gwatemala. Jezioro Majów Atitlán było miejscem inspiracji do ekopodróżowania, pisania i fotografowania. Więcej o ekopodróżowaniu: www.atitlan.pl.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Autorka przewodnika: Dominika Zaręba Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Redakcja: Dominika Zaręba Opieka techniczna: Katarzyna Leja Opracowanie kartograficzne: Rafał Bletek Źródło pochodzenia danych kartograficznych: © OpenStreetMap contributors; www.opendatacommons.org/licenses/odbl Projekt okładki: ULABUKA Dziękujemy Patronato de Turismo de la Costa Blanca za udostępnienie wielu pięknych fotografii do przewodnika. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotogra- ficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje narusze- nie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autorka oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za zwią- zane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorka oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania infor- macji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 e-mail: redakcja@bezdroza.pl księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?bealt1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-283-2205-9 Copyright © Helion, 2016 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność Alicante i Costa Blanca PRZY ZAKUPIE ebook gratis Dominika Zaręba Kup książkę Poleć książkę 10 e n z c y t k a r p e j c a m r o f n i Guadalest i twierdze interioru Kiedy ruszymy nieco dalej w głąb interioru, znajdziemy miasteczka z bajkowymi zam- kami pamiętającymi czasy Al-Andalus. Jed- nym z najczęściej odwiedzanych jest Guada- lest – odważnie wzniesiony na stromej skale zamek zbudowany przez Maurów z położoną u jego stóp wioską i turkusowym jeziorem o tej samej nazwie. Zamek miał być nie do zdobycia, a chrześcijanie przejęli twierdzę dopiero u schyłku rekonkwisty. Góry pro- wincji Alicante kryją wiele innych zabyt- ków sztuki obronnej, owianych historią i le- gendami z czasów Moros y Cristianos (czyli Maurów i chrześcijan), dość wymienić zamki w Castalla, Biar, Villena, Sax itd. Isla de Tabarca (wal. Illa de Tabarca) i autentyczne porty rybackie Tajemnicza Tabarca – wysepka bez samochodów – oddalona jest tylko 8  km od wybrzeża w Santa Pola i 22 km od Alicante. W wyspiarskim, otoczonym murami miasteczku, za- mieszkałym przez mniej niż 60 osób, króluje sztuka kulinarna. Rodzinne re- stauracje serwują pyszne dania rybne i arroces. Na Costa Blanca w portach rybac- kich wciąż można zobaczyć trady- cyjne licytacje ryb i owoców, zwane subastas, podczas których wielu wła- ścicieli hoteli i restauracji zaopatruje się w świeże produkty. Subastas od- bywają się najczęściej po zachodzie słońca, po powrocie rybaków z mo- rza, m.in. w Santa Pola, El Campello, Villajoyosa, Moraira, Calpe i in. Kup książkę Poleć książkę Denia – brama na Baleary i krewetki Dawna wioska rybacka jest dzisiaj dużym portem i tętniącym życiem kurortem nadmor- skim z ładną starówką i mauretańskim zamkiem. Codziennie odpływają stąd promy na Baleary – najbliższa Ibiza leży niespełna 88 km od wybrzeża. Najbardziej znanym pro- duktem lokalnym jest czerwona krewetka z Denii – gamba roja de Denia – zwana też czerwonym złotem Morza Śródziemnego. W tutejszych restauracjach można delektować się potrawami z owocami morza – najsłynniejszy jest lokal szefa kuchni Quique Dacosta (z trzema gwiazdkami Michelina), który rozsławił w świecie potrawy z czerwoną krewetką. Turystyka aktywna Coraz więcej turystów docenia walory regionu, jakby stworzonego do uprawiania spor- tów na świeżym powietrzu. Znajdziemy tu ponad 200 szlaków pieszych w górach i na wy- brzeżu, wymagające trasy rowerowe – szosowe i górskie, a także ambitne trasy wspinacz- kowe. Costa Blanca to niezliczone oferty dla miłośników sportów wodnych – żeglarstwa, windsurfingu, kitesurfingu, kajakarstwa morskiego, nurkowania etc. W Santa Pola odbywa się międzynarodowy półmaraton, a w Denii i Alicante – liczne regaty. Kup książkę Poleć książkę 60 e t n A c l A i Alicante Historyczne miasto portowe z burzliwą historią jest stolicą prowincji i regionu Costa Blanca (ponad 332 tys. mieszkań- ców). Strzeże go potężna, tajemnicza twierdza arabskiego pochodzenia – Ca- stillo de Santa Bárbara, położona na ska- listym wzgórzu Benacantil wcinającym się w morze. Chociaż Alicante (wal. Ala- cant) nie wyróżnia się bogactwem zabyt- ków, jest dość chaotyczne w zabudowie, a czasem robi wrażenie zakurzonego, to jednak ma w sobie coś autentycznie hisz- pańskiego, pociągającego i radosnego. Przyjazną i otwartą społeczność lokalną tworzy harmonijna mieszanka narodów i kultur, a na ulicy można usłyszeć także język walencki – dialekt valenciano ali- cantino. Na co dzień toczy się tu nor- malne życie, którego turystyka jest tylko jednym z elementów. Jason Webster, amerykański pisarz i reporter, który osiadł w Hiszpanii (zob. s. 15), pisał: „Przyciągało mnie jednak nie tyle samo miasto, ile ra- czej jego mieszkańcy. Odczuwało się tu prostą przyjemność płynącą z obcowa- nia z innymi ludźmi, z rozmów, poga- wędek...”. Alicante jest szczególnie ko- lorowe podczas obchodzonych z roz- machem wielu świąt i fiest. Najsłynniej- szą imprezą są Ogniska św. Jana – Las Hogueras de San Juan, związane z pra- starym kultem ognia. historia Pierwsze ślady osadnictwa, odnalezione w okolicach Serra Grossa, pochodzą jesz- cze z epoki brązu – drugiego tysiąclecia p.n.e. Zachowało się wiele pozostałości po osadach Iberów, którzy zasiedlali re- gion od IV w p.n.e. Od III w p.n.e. zatokę kolonizowali Fenicjanie i Grecy, którzy nazywali powstałą tu osadę handlową – Acra Leuke – „białą twierdzą”. Hamilcar ▲ Panorama starówki Alicante Kup książkę Poleć książkę 61 e t n A c l A i Las Hogueras de San Juan (wal. Les Fogueres de Sant Joan) Mieszkańcy Alicante od niepamięt- nych czasów witali nadejście lata, or- ganizując pikniki na plaży, paląc ogni- ska, tańcząc wokół ognia i kąpiąc się w morzu. Ta tradycja nabrała kształtu oficjalnego święta w 1928 r. pod na- zwą Ognisk św. Jana. Fiesta trwa- jąca od 20 do 29 czerwca ma zwią- zek z prastarym kultem ognia, który miał oczyszczać i odganiać złe moce. Przygotowania do święta zaczynają się już w maju wyborem królowej ob- chodów Bellea de Foc w wersji doro- słej i dziecięcej, które – ubrane w tra- dycyjne ludowe stroje i koronkę na głowie – przewodniczą paradom (kandy- datki zgłaszają poszczególne dzielnice). Punktem kulminacyjnym imprezy jest Noc Świętojańska, zwana la Nit del Foc (nocą ognia) z 23 na 24 czerwca. Naj- pierw odbywa się pochód Ninots – wielkich kolorowych rzeźb – pomników i postaci z kartonu lub drewna przedstawianych w sposób satyryczny, a wy- konywanych specjalnie na fiestę. O północy następuje ich uroczyste podpa- lenie. Świętu towarzyszą przeróżne imprezy kulturalne, pokazy ogni sztucz- nych, zabawy taneczne, średniowieczny jarmark, a także degustacje tradycyj- nych potraw, zwłaszcza coca de Sant Juan (kruchego ciasta z warzywami na- dziewanego tuńczykiem i cebulą). ▲ Kolorowe Ninots przed Casa Carbonell ▲ Królowa obchodów Bellea de Foc Kup książkę Poleć książkę 62 e t n A c l A i Barcas – kartagiński wódz, ojciec Hanni- bala – doceniał jej strategiczne położe- nie obronne. Jednak dopiero Rzymianie stworzyli prawdziwe miasto, które nazy- wali Lucentum (Leukante) – czyli „mia- stem światła”. Alicante rozkwitło w średniowieczu za panowania Maurów, kiedy było bar- dzo ważnym portem śródziemnomor- skim najpierw w kalifacie kordobańskim, a później taifie Denii i Almerii. Arabo- wie, którzy panowali tu od 718 do 1248 r., Port w Alicante Port w Alicante jest chyba najbardziej ruchliwym zakątkiem miasta. W marinie cumują eleganckie łodzie, z nabrzeża odpływają statki turystyczne (m.in. na wy- sepkę Isla de Tabarca – zob. s. 96) i kutry rybackie, a wzdłuż nadmorskiej prome- nady spacerują tłumy wczasowiczów i mieszkańców. Pośród budynków porto- wych wyróżnia się dawna giełda rybna Lonja del Pescado z początków XX w., reprezentująca styl historyzmu z elementami neomudejar (nawiązującymi do architektury arabskiej) – obecnie miejsce czasowych wystaw. Podczas upalnych dni turyści i mieszkańcy odpoczywają w tutejszym nadmorskim parku, najstar- szym w mieście Parque de Canalejas, założonym pod koniec XIX w., ze stulet- nimi figowcami dochodzącymi do 20 m wysokości, fontannami, posągami lwów i mapą Hiszpanii wyrytą w skale. Na nabrzeżu obok mariny można zwiedzić Museo de la Volvo Ocean Race – muzeum słynnych regat dookoła Ziemi, które odbywają się co trzy lata. Ali- cante już trzy razy było miejscem startu tych prestiżowych zawodów żeglar- skich Muelle de Levante, Puerto de Alicante, tel. +34 965 138 080, www.volvo- oceanrace.com, czynne latem (do 12 X): wt.–sb. 11.00–21.00, nd. i św. 11.00–15.00, zimą wt.–czw. 10.00–14.00, pt.–sb. 10.00–18.00, nd. i św. 10.00–14.00. ▲ Port na archiwalnej fotografii, źródło: Wystawa Museo de Alicante Kup książkę Poleć książkę 63 e t n A c l A i wznieśli warowny zamek na wzgórzu Benacantil (Banu-l-Qatil), na wysokości 166 m n.p.m., a u jego stóp na zboczu wy- budowali stare miasto Vila Vella, które do dzisiaj zachowało średniowieczny układ ulic. Maurowie, nawiązując do rzymskiej tradycji, nadali mu nazwę Medina Laqu- ant albo Al-Laqant, później zaadapto- waną bezpośrednio do języka walenc- kiego jako Alacant. Po rekonkwiście miasto przejął infant Alfons, późniejszy Alfons X Mądry, król Kastylii i Leónu, nadając arabskiemu zam- kowi symbolicznie chrześcijańską nazwę św. Barbary. W 1249 r. Alicante stało się częścią Królestwa Walencji. Tytuł mia- sta otrzymało w 1490 r. od króla Hisz- panii Ferdynanda Katolickiego. Po od- kryciu Ameryki było jednym z ważniej- szych miast handlowych Hiszpanii, gdzie chętnie osiadała społeczność międzyna- rodowa. Napady piratów berberyjskich, epidemie zarazy, wojna o sukcesję hisz- pańską, a później wojny napoleońskie burzyły co jakiś czas spokojne życie i za- kłócały rozkwit Alicante. Nowy etap roz- woju miał miejsce w czasie epoki prze- mysłowej – ważnym bodźcem było do- prowadzenie tu linii kolejowej z Madrytu w 1858 r. W czasie hiszpańskiej wojny do- mowej miasto bardzo długo broniło się przed dywizją generała Franco, będąc swoistym bastionem Republiki. warto zobaczyć Orientacja w centrum miasta Centrum miasta rozłożone jest pomię- dzy portem a dwoma wzgórzami – Be- nacantil (166 m n.p.m.), na którym wznosi się zamek Castillo de Santa Bárbara (zob. s. 68), oraz od północy Monte Tossal Kup książkę ▲ Explanada de España o wysokości 85 m n.p.m. z zamkiem Ca- stillo de San Fernando. Główna pro- menada nadmorska, wysadzana pal- mami, ciągnie się równolegle do portu od parku Parque de Canalejas po Plaza Puerta del Mar, gdzie zaczyna się główna plaża miejska Playa del Postiguet. Ser- cem miasta jest El Barrio, najbogatsze w zabytki, które rozłożyło się pomiędzy Rambla de Méndez Núñez a wzgórzem zamkowym. Najstarsza część starówki to przyklejona do Benacantil mikrodziel- nica, dawna arabska medina – Santa Cruz – z białymi domami, wąskimi ulicz- kami i kwiatami w kolorowych donicach. Ważnym węzłem komunikacyjnym jest Plaza Luceros, skąd wyruszają tramwaje, a w pobliżu znajduje się dworzec kole- jowy RENFE. Zwiedzanie centrum miasta Spacer po najstarszej części Alicante mo- żemy zacząć w porcie przy Plaza Puerta del Mar. Tutaj zaczyna się słynna prome- nada palmowa Explanada de España Poleć książkę El Castillo de Santa Bárbara El Castillo de Santa Bárbara – zamek św. Barbary – wznosi się na skalistym wzgórzu Benacantil o wysokości 166 m n.p.m. Początki zamku sięgają IX w. i pa- nowania Maurów, chociaż na zboczach wzgórza odkryto ślady archeologiczne po epoce brązu, czasach Iberów i Rzy- mian. El Castillo de Santa Bárbara jest ikoną i symbolem Alicante, a także jedną z największych średniowiecznych for- tec w Hiszpanii, która miała ogromne walory strategiczne. Samo wzniesienie mieszkańcy nazywają także La Cara de Moro – „głową Maura”, bo rzeczywiście jego kształt – kiedy patrzy się od strony plaży Postiguet – przypomina ludzką twarz z profilu. Chrześcijanie zdobyli zamek 4 grudnia 1248 r. pod dowódz- twem infanta Alfonsa, przyszłego króla Alfonsa X Mądrego, który też nadał mu obecną nazwę. Twierdza miała znacze- nie militarne do XVIII w., później służyła jako więzienie. Zamek w XVI w., źródło: Museo de Alicante Kup książkę Opuszczone mury udostępniono do zwiedzania w 1963 r., a zabytkiem opie- kuje się dzisiaj Museo de Alicante MUSA. Twierdza składa się z trzech części na róż- nych poziomach, reprezentujących inne epoki – od XIV do XVIII w. Całość ma cie- kawą formę otwartego muzeum, wiele w nim inspirujących wyobraźnię wystaw stałych i czasowych o historii i dziedzic- twie regionu oraz odkryciach archeolo- gicznych na wzgórzu. Twierdza została zbudowana na trzech poziomach: Najwyższy poziom zwany jest „La tor- reta” – od najstarszej (XIV w.) wieży Torre de Homenaje. Zachowały się tu najstarsze fundamenty z XI i XIII w. Najwyższy punkt („Macho del Ca- stillo”) to miejsce pierwotnej arabskiej alcazaby. Roztacza się stąd niezwy- kła panorama Alicante – doskona le widać El Barrio z portem i najbar- dziej charakterystycznymi zabytkami, białe domy i wąskie uliczki dzielnicy Santa Cruz. Jest też kawiarenka, cen- trum dla odwiedzających, kilka wy- staw MUSA i winda. Poziom środkowy, najbardziej rozle- gły, reprezentuje fragmenty twier- dzy z XVI w. Zobaczymy tu m.in. ru- iny kościółka św. Barbary Ermita de Santa Bárbara, bastiony królowej Baluarte de la Reina i króla Baluarte del Rey (bastiony to część umoc- nień budowanych w narożnikach Poleć książkę obwałowań twierdzy), koszary woj- ska Cuartel de la Tropa etc. Z punk- tów widokowych przy bastionach i wieżach obronnych rozpościera się niezwykły widok na miasto i za- tokę, można napawać się nim, roz- poznając charakterystyczne bu- dowle i miejsca Alicante. W dolnej części obok bramy wejściowej na za- mek znajduje się sklepik La Bodiga del Castell z pamiątkami, książkami i mapami, dwie kawiarnie, a we- wnątrz budynku koszar – wejście do długiego korytarza, który zaprowa- dzi nas do windy. Najniższy poziom z XVIII w. zajmuje parking. Rozciąga się stąd widok na północną i północno-wschodnią część miasta ze wzgórzem Sierra Grossa, plażami i blokowiskami cią- gnącymi się po horyzont. Na wzgórze zamkowe można wspiąć się od strony parku La Ereta i dzielnicy Santa Cruz albo po murach, na które wej- dziemy od Av. Alfonso X El Sabio (kawa- łek za Mercado Central). Winda wybudo- wana wewnątrz skały od strony plaży Postiguet pozwala wjechać na zamek za opłatą 2,70 EUR (wjazd na poziom 1. – środkowy i 2. – górny). Natomiast zjazd jest bezpłatny, dlatego warto przespace- rować się na wzgórze, by po obejrzeniu widoków zjechać windą prosto na plażę, skąd już niedaleko do portu. Na zamek tel. +34 965 152 dojeżdża też Turibus. 969; zamek czynny X–III codz. 10.00– 20.00, IV–IX codz. 10.00–22.00, wstęp gra- tis, zwiedzanie z przewodnikiem 3 EUR od 16 lat; wystawy czynne codz. 10.00– 14.30 i 16.00–20.00; winda kursuje w godz. 10.00–20.00 (ostatni kurs w górę o 19.20, w dół o 19.40). Ruiny kościółka św. Barbary Kup książkę Poleć książkę 78 E h c l E Elche Duże miasto regionu (ponad 227 tys. mieszkańców), położone w interiorze nad rzeką Vinalopó, tworzy z Alicante tzw. wielki zespół miejski. Swoją sławę za- wdzięcza dwóm obiektom wpisanym na Listę światowego dziedzictwa UNESCO – El Palmeral, czyli największemu w Euro- pie gajowi palmowemu (zob. s. 84) oraz Misterium z Elche – średniowiecznemu spektaklowi teatralnemu ku czci Matki Bożej (zob. s. 83). Elche (wal. Elx) szczyci się bogatą sztuką kulinarną – potrawą numer jeden jest arroz con costra – pachnąca szafra- nem zapiekanka z ryżem, kiełbasą wie- przową longaliza i pomidorami. Sady i ogrody miasta i okolic obfitują w wy- sokiej jakości owoce i warzywa. Posma- kujemy tu pysznych daktyli, fig oraz słynnych granatów, na bazie których powstało wiele lokalnych przepisów ku- linarnych. Elche kojarzy się z rzemiosłem obuwniczym i espadrylami, a także orygi- nalnymi wyrobami z liści palmy daktylo- wej, zwłaszcza białymi palmami z Elche, wykorzystywanymi podczas uroczystych obchodów Niedzieli Palmowej. historia Osadnictwo w regionie rozpoczęło się już w neolicie, ok. 5000 r. p.n.e., na tere- nach leżących ok. 2 km na południe od dzisiejszego centrum miasta – w miej- scu zwanym l Alcúdia. W V w. p.n.e. po- wstała tu ważna osada Iberów, która utrzymała się aż do inwazji kartagińskiej w 280 r. p.n.e. Z tych czasów pochodzi bezcenny w światowej skali zabytek kul- tury iberyjskiej – Dama z Elche. Granaty z Elche Granaty z Elche – odmiana granada mollar de Elche – na- leżą do najbardziej cenionych na świecie. Są bardzo słodkie, a jasnoczerwone ziarenka ła- two się oddzielają. W sadach Elche i okolic, na powierzchni 3000 ha produkuje się 90 tych owoców w całej Hiszpa- nii, a większość przeznaczana jest na eksport. Granaty z Elche nazywa się super- frutas – superowocami, gdyż mają najwięcej ze wszystkich odmian antyoksy- dantów, witamin C, B i E oraz minerałów, takich jak: magnez, cynk, potas, wapń, żelazo. Od kilku lat w Elche organizowany jest konkurs na przepisy z granatów; a pod koniec 2015 r. owoce wpisano na listę produktów regionalnych chronio- nych w UE zob. www.granadaselche.com. Kup książkę Poleć książkę 79 E h c l E Kup książkę Poleć książkę 80 E h c l E Rzymianie założyli osadę Colonia Iulia Ilici Augusta, która rozwijała się na szla- kach handlowych, wykorzystując nie- daleki port w dzisiejszej Santa Pola (Por- tus Ilicitanus). Po panowaniu Wizygotów tereny przejęli muzułmanie i przenieśli miasto do nowej – obecnej – lokaliza- cji, dzielnicy Vila Murada. W XIII w. Elche należało do taify Murcji. W czasie rekonkwisty chrześcijań- skiej w 1265 r. król Jakub I Zdobywca podbił miasto, a w miejscu meczetu wzniósł świątynię ku czci św. Marii Matki Bożej. W XIX w. rozwinął się tu przemysł obuwniczy (na czele z produkcją espa- dryli), który przyczynił się do rozkwitu gospodarczego ośrodka. W czasie wojny domowej Elche pozostało wierne Re- publice. W 1996 r. założono tu wyższą uczelnię – Universidad Miguel Hernán- dez de Elche, imienia republikańskiego poety (zob. s. 114). L Alcúdia i Dama z Elche Pozostałości po pierwszej osadzie w regionie udostępnione są do zwiedzania w formie muzeum na otwartym powietrzu – Yacimiento Arqueológico L Alcúdia. To tutaj w 1897 r. znaleziono słynną Damę z Elche – niezwykłe dzieło sztuki Ibe- rów pochodzące z 400–300 r. p.n.e. Zona archeologiczna z ruinami i Muzeum Monograficznym przybliżają hi- storię miasta od neolitu po czasy Wizygotów. Wśród wydobytych przez ar- cheologów fragmentów zabudowy miasta zobaczymy mury rzymskie, termy wschodnie i zachodnie, domy Iberów i Rzymian, świątynię Iberów, bazylikę wczesnochrześcijańską oraz miejsce, gdzie odkryto Damę z Elche. Miał ją zna- leźć podczas prac na polu 14-letni chłopiec. Rzeźbę kupił francuski archeolog Pierre Paris i do 1941 r. gościła w Luwrze. Rząd Franco odkupił ją od Francji w za- mian za dzieła Velázqueza i El Greco. Dzisiaj jest wystawiona w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Madrycie. Rzeźba wyobraża kobietę – najpew- niej bogatą przedstawicielkę ówczesnej arystokracji, kapłankę, a może bogi- nię – z bardzo ozdobnym przybraniem głowy. Popiersie wysokości 56 cm zo- stało wykonane z wapienia; pierwotnie było polichromowane. Z tyłu ma głę- boki otwór średnicy 18 cm – mógł służyć jako urna albo schowek na re- likwie; do dzisiaj pozostaje to tajem- nicą. c. de Dolors km 1,7, na po- łudnie od centrum Elche, tel. +34 966 611 506, www.laalcudia.ua.es, czynne: wt.–sb. 10.00–20.00, X–III godziny mogą się zmieniać, nd. i św. 10.00–15.00, Muzeum Monograficzne czynne: wt.–sb. 10.00–15.00, nd. i św. jw., wstęp 5 EUR, bilet ulgowy 2 EUR, dzieci poniżej 6 lat gratis. ▲ Figura w parku inspirowana Damą z Elche Kup książkę Poleć książkę 81 E h c l E warto zobaczyć Zwiedzanie centrum miasta Elche, o dość chaotycznej i wysokiej za- budowie, wkomponowane jest w nie- zwykły krajobraz gajów palmy daktylo- wej. Centrum miasta z kilkoma cennymi zabytkami przytulone jest do wschod- niego brzegu rzeki Vinalopó i ze wszyst- kich stron otoczone palmowymi ogro- dami. Spacer po najstarszej części mo- żemy zacząć od parku miejskiego Par que Municipal, gdzie zobaczymy pierwsze „morze palm” (park jest częścią zespołu krajobrazowego UNESCO El Palmeral – zob. s. 84). Palacio Altamira z końca XV w. to najbardziej charakterystyczny zabytek świecki starego miasta. Wzniesiono go na pozostałościach dawnych murów z XII–XIII w. – najstarszym fragmentem jest wieża Torre de Homenaje. Pałac zbu- dował señor Gutierre de Cárdenas – ka- stylijski notabl i prominentna postać w czasach Królów Katolickich, burmistrz Toledo i główny rachmistrz królestwa Ka- stylii i Aragonii. Na przestrzeni wieków był siedzibą hrabiów z Altamiry, później fabryką tekstylną i więzieniem. Obecnie w pałacu ma siedzibę Muzeum Arche- ologiczne i Historii Elche – Museo Arque­ ológico y de Historia de Elche (MAHE) c. Diagonal del Palau 7, tel. +34 966 658 203, czynne: pn.–pt. 10.00–18.00, sb. zwiedzanie z przewodnikiem, nd. 10.00– 15.00, wstęp 3 EUR, dzieci poniżej 6 lat i w nd. gratis. Wykorzystując multime- dia i stawiając na interaktywność, mu- zeum opowiada o najdawniejszej histo- rii miasta – od czasów prehistorycznych, przez osadnictwo Iberów, wpływy rzym- skie, Wizygotów, po epokę muzułmań- ską i wreszcie nowożytność. W 2006 r. przez pół roku w wieży Altamiry gościła oryginalna Dama z Elche – obecnie jest tam kopia tego dzieła sztuki. Wartość jej ubezpieczenia podczas ekspozycji wy- ceniono na 15 mln euro (!). Sercem i ikoną starego miasta jest bazylika św. Marii – Basílica de Santa María z charakterystyczną szafirową ko- pułą. To tutaj odbywa się słynne Mi- sterium z Elche. Plaza Santa Maria 2, czynne: codz. 7.00–13.00 i 17.30–21.00, wej- ście gratis. Świątynia powstała w miejscu ▼ Pałac Altamira Kup książkę Poleć książkę 82 E h c l E dawnego meczetu (najpierw był tu ko- ściół gotycki pw. św. Marii). Stanowi prze- piękny przykład hiszpańskiego baroku. Została wzniesiona między 1672 a 1784 r. z udziałem wielu projektantów, wśród których był także znany barokowy ar- chitekt Jaime Bort y Meliá (autor m.in. głównej fasady katedry w Murcji). W ba- zylice znajdziemy także inne style archi- tektoniczne – od elementów gotyc- kich, przez rokoko po neoklasyczne (we wnętrzu). Najbardziej reprezentatywna jest bogato rzeźbiona barokowa fasada Wniebowzięcia i Koronacji Matki Bożej z 1682 r. autorstwa Nicolása de Bussy urodzonego w Strasburgu, ale uznawa- nego za hiszpańskiego rzeźbiarza epoki baroku (tworzył także w Murcji i Orihu- eli). Warto wspiąć się na wieżę – dzwon- nicę Torre Basílica de Santa María, by po pokonaniu 170 schodów podziwiać pa- noramę miasta i sady palmowe z lotu ptaka. www.campanariomiradorel- che.com, czynne: codz. 10.30–15.00, VII–IX 11.00–19.00, wstęp 2 EUR, ulgowy 1 EUR, dzieci do 5 lat gratis. W bazylice można ▲ Neoarabskie okna wieży La Calahorra Kup książkę ▲ Szafirowe kopuły bazyliki św. Marii zwiedzić Muzeum Marii Dziewicy Pa- tronki Elche – Museo de la Virgen de la Asunción Patrona de Elche, w którym zgromadzono kolekcję sztuki sakralnej dokumentującej kult Matki Boskiej wśród mieszkańców miasta. wejście od Plaza de Santa Isabel 6, czynne: wt.–sb. 10.00– 14.00 i 15.00–18.00, nd. i św. 10.00–14.00, wstęp 2 EUR, ulgowy 1 EUR. W pobliżu głównego placu z bazy- liką św. Marii wznosi się almohadzka wieża Torre de Calahorra z XIII w., która jest pozostałością dawnych murów miej- skich. Podczas trzęsienia ziemi w 1829 r. straciła 10 z oryginalnych 25 m. Klima- tyczne okna w stylu neoarabskim po- chodzą z XIX w. c. Uberna 14, czynne: wt.–sb. 10.00–14.00 i 15.00–18.00, nd. i św. 10.00–14.00, wstęp 3 EUR, ulgowy 1 EUR, dzieci poniżej 6 lat gratis. Z zabytków mauryjskich przetrwały oryginalne Łaźnie Arabskie – Baños Arabes z 1150 r. – najlepiej zachowany tego typu zabytek w prowincji Walencja. Znajdują się w podziemiach dawnego Poleć książkę 83 E h c l E Misterium z Elche – Misteri d Elx (lub Festa d Elx) Misterium z Elche jako pierwszy w Hisz- panii zabytek kultury niematerialnej znalazło się na liście UNESCO w 2001 r. Złożony z dwóch aktów spektakl te- atralny, pisany wierszem, oparty jest na średniowiecznym dramacie z XV w. Przedstawienie, które co roku odbywa się w Basílica de Santa María, opowiada o śmierci, wniebowstąpieniu i korona- cji Najświętszej Marii Panny. Tekst zreda- gowano w języku walenckim, z niewiel- kimi fragmentami po łacinie. Tradycja przetrwała dzięki bulli papieskiej Urbana VIII z 1632 r., w której papież pozwolił Elche na dalsze wystawianie dramatu w kościele. Muzyka pochodzi z różnych epok – średniowiecza, renesansu i baroku. W przed- stawieniu – tak jak to było pierwotnie w średniowieczu – nie grają kobiety, a w rolę Marii wciela się młody chłopiec ubrany w biało-niebieskie szaty. Pierwszy akt o za- śnięciu Bogurodzicy wśród aniołów i apostołów, zwany Vespra, odgrywany jest 14 sierpnia. Inscenizacja drugiego aktu – La Festa – ma miejsce w dniu Wniebo- wzięcia Najświętszej Marii Panny 15 sierpnia. Później fiesta przenosi się na ulicę. Istnieją dwie teorie dotyczące pochodzenia misterium. Według jednej miało upamiętniać odbicie miasta z rąk muzułmanów przez króla Jakuba I Zdobywcę. Druga legenda jest bardziej romantyczna. W 1370 r. Francesco Cantó – żołnierz straży przybrzeżnej zobaczył na morzu drewnianą skrzynię. Po wyłowieniu znaleziska okazało się, że we wnętrzu skrzyni ukryta była figura św. Marii oraz tekst misterium. www.misteridelx.com; nie płaci się za udział w Misterium. Za opłatą można uczestniczyć w próbach generalnych 11, 12 i 13 VIII. W roku parzystym także 1 XI można zobaczyć dodatkową inscenizację albo uczestniczyć w jej próbach 29 i 30 X. Jeśli nie uda nam się wziąć udziału w fieście, tajemnice i klimat miste- rium poznamy w Museo de la Festa, które gromadzi elementy dekoracji, stroje, instrumenty z przedstawień. Zobaczymy tu ciekawą makietę bazyliki, a także audiowizualną prezen- tację o tym niezwykłym święcie z efektami specjalnymi. c. Ma- jor de la Vila 25, tel. +34 965 453 464, czynne: wt.–sb. 10.00–14.00 i 15.00–18.00, nd. i św. 10.00– 14.00, wstęp 3 EUR, ulgowy 1–1,50 EUR, dzieci poniżej 6 lat i w nd. – gratis. Kup książkę Poleć książkę 130 a s o y o j a l l V i Villajoyosa Urocze miasteczko marynarzy i kame- ralny kurort (33,2 tys. mieszkańców) po- łożone jest u ujścia rzeki Amadorio do morza. Charakterystyczne są kolorowe fasady budynków, niespotykane nigdzie indziej na wybrzeżu. Miały one ułatwiać marynarzom rozpoznawanie swoich do- mów z dużej odległości na morzu. Kiedy żona przygotowała posiłek, zapalała w oknie lampkę oliwną, aby mąż wie- dział, że powinien już wracać na ląd... Nazwę miejsca (wal. La Vila Joiosa) tłumaczy się jako „radosne miasto”. W Villajoyosie jakby inaczej pada światło, podkreślając malowniczość i tajemnicę tego zakątka, który w szczególny sposób uchronił się przed komercjalizacją... Mia- sto szczyci się bogatymi tradycjami ga- stronomicznymi, słynne są artystyczne wyroby czekoladowe. W porcie odby- wają się tradycyjne licytacje ryb – sub- astas, a restauracje serwują najlepsze dania kuchni regionalnej bazujące na ▼ Fiestas de Moros y Cristianos na plaży w Villajoyosa świeżych produktach z morza i ogrodu oraz ryżu. Ze względu na dziedzictwo i festiwale kulinarne miasto nosi tytuł La Vila Gastronòmica. warto zobaczyć Starówka – casco antiguo – z koloro- wymi domami i wąskimi ulicami jest zabytkiem historyczno-artystycznym Hiszpanii. W VI w. p.n.e. istniała tu osada Iberów. W czasach rzymskich Villajoyosa mogła być miastem Alonis, założonym około V w. p.n.e. Układ dzisiejszej oto- czonej murami starówki jest jakby relik- tem z czasów rekonkwisty chrześcijań- skiej. Miasto założył w 1300 r. Bernardo de Sarriá, admirał korony aragońskiej i króla Jakuba II Sprawiedliwego. Miało strate- giczne położenie dla obrony wybrzeża przed atakami muzułmanów. Mury miej- skie Murallas, których fragmenty zacho- wały się do dzisiaj, pochodzą z XVI w., Kup książkę Poleć książkę 131 a s o y o j a l l V i Regionalne potrawy z Villajoyosy ◆ caldoso (wal. arrós caldoso) – potrawa z duszonych ryb, owoców morza i ryżu, którą je się łyżką jak gęstą zupę ◆ arrós amb llampuga – ryż z makrelą i karczochami ◆ arrós amb ceba i carabassa – ryż z cebulą i dynią ◆ els polpets amb ceba i orenga – ośmiorniczki w sosie cebulowo-oreganowym ◆ suquet de peix – potrawa duszona z różnych gatunków ryb, krewetek, ziem- niaków i pomidorów z szafra- nem; typowe danie regionalne Katalonii, Walencji i Balearów. ◆ caldero de peix – ryż przyrzą- dzany na wywarze z ryb zło- wionych przy skalistych brze- gach o charakterystycznym intensywnym smaku, przy- prawiony papryką ñora i sza- franem. ◆ tortada d ametla – ciasto mig- dałowe ▲ Caldoso – są różne sposoby przyrządzania tej regionalnej potrawy kiedy Filip II nakazał budowę nowych obwarowań w związku z częstymi najaz- dami piratów berberyjskich na wybrzeże. Charakterystyczny jest też rząd wielo- barwnych domów przyczepionych do murów i „zawieszonych” nad brzegiem rzeki – las casas colgantes. W centrum starówki wznosi się ufor- tyfikowany kościół Wniebowzięcia NMP – Iglesia de Nuestra Señora la Asunción Kup książkę Poleć książkę 132 a s o y o j a l l V i z XVI w. Jest pięknym przykładem kata- lońskiego gotyku. Surowość tego stylu przełamuje bogato zdobiona (w stylu barokowym) kaplica św. Marty, patronki miasta – Capilla de Santa Marta – z figurą świętej wykonaną z polichromowanego drewna z przełomu XVI i XVII w. Niektó- rzy wierzą, że jest to część dziobu statku z XVI w. znaleziona na plaży Plaza de la Iglesia, www.laasunciondelavila.es, czynne: pn.–czw. 11.00–13.00, msze św. nd. X–III 19.00, IV–IX 19.30. Przy ulicach Colón i de Canalejas za- chowały się ciekawe kamienice repre- zentujące różne style architektoniczne XIX i XX w. Villajoyosa kojarzy się także z czeko- ladą. W mieście jest kilka wytwórni kaka- owych słodyczy oraz Muzem Czeko- lady Museo de Chocolate przy fabryce Va- lor, działającej od 1881 r. Dowiemy się w nim o słodkiej historii i fascynującym procesie produkcji czekolady. c. Piani- sta Gonzalo Soriano 13, położone po prze- ciwnej – od starego miasta – stronie to- rów tramwajowych, tel. +34 966 810 451, www.valor.es, zwiedzanie z przewodni- kiem gratis, pn.–pt. w jęz. hiszp. 10.00, 12.00, 13.00, 17.00, 18.00 i 19.00, w jęz. ang. 11.00 i 16.00, w sb. w jęz. hiszp. 10.00, 12.00 i 13.00, w jęz. ang. 11.00. W sierpniu od- bywa się co roku Fiesta de Chocolate – Xocolatíssima. plaże Na wybrzeżu Villajoyosa można odpo- czywać na kilku piaszczystych plażach i w kamienistych zatokach. Łącznie jest tu 3,5 km plaż, czyli niewiele w porów- naniu z sąsiednimi miejscowościami. Ale dzięki temu miejsce nie zostało tak mocno zurbanizowane jak choćby po- bliskie Benidorm. W cen- trum znajdziemy Kup książkę Poleć książkę Święta Marta – cudowna patronka miasta O wstawiennictwo św. Marty prosili mieszkańcy w trudnych momentach historycznych. 29 lipca 1538 r. miała ukazać się i ocalić miasto przed pira- tami. 8 maja 1653 r. na jej wizerunku pojawiły się cudowne łzy. Święta pła- kała przez dwie godziny, w tym samym czasie, kiedy król Filip IV podpisywał zgodę na budowę zbiornika wodnego do irygacji pól otaczających miasto. Te udogodnienia pozwoliły mieszkańcom przetrwać ciężkie czasy suszy i głodu w XVII w., a miasteczko rozwinęło się gospodarczo i zwiększyło znacznie swoją populację. Na pamiątkę tego wydarzenia 8 maja obchodzone jest święto Lágri- mas de Santa Marta (Łzy św. Marty). Niesamowite jest to, że data 8 maja poja- wia się w historii także w roku 1300, kiedy Bernardo de Sarriá zakłada miasto... Ku czci św. Marty, od ponad 250 lat, odbywają się także Fiestas de Moros y Cris- tianos (24–31 lipca) z inscenizacjami historycznymi przy głównej plaży, do któ- rej o świcie 28 lipca przybijają statki piratów berberyjskich (ta część przedsta- wienia nazywa się desembarco). ▲ Wizerunek św. Marty na azulejos 133 a s o y o j a l l V i ▼ „Zawieszone domy” nad rzeką Amadorio Kup książkę Poleć książkę
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Alicante i Costa Blanca. Travelbook. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: