Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00248 006648 18968985 na godz. na dobę w sumie
Andaluzja. #Travel&Style. Wydanie 1 - książka
Andaluzja. #Travel&Style. Wydanie 1 - książka
Autor: , , Liczba stron: 394
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-6283-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> przewodniki >> przewodniki turystyczne po kontynentach i regionach
Porównaj ceny (książka, ebook (-30%), audiobook).

Andaluzja to kwintesencja Hiszpanii. Urzeka nie tylko słońcem, plażą i przyjemną wodą, ale również ośnieżonymi szczytami Sierra Nevada, ciekawymi rezerwatami przyrody, rozległymi terenami, na których rosną drzewa oliwne, czy winnicami. To właśnie w tym regionie znajdują się tak wspaniałe budowle, jak Alhambra w Granadzie, Medina Azahara w Kordobie, Katedra w Sewilli i La Giralda. Tutaj Wschód spotyka się z Zachodem. Andaluzja żyje w gorącym rytmie flamenco i korridy. W przyjaznej i radosnej atmosferze andaluzyjskich miast można poznać nocne życie, a także posmakować wyśmienitych potraw oraz aromatycznych win.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Podróże to styl życia Andaluzja C M Y CM MY CY CMY K 76 Prowincja Granada Granada80 Guadix102 Sierra Nevada105 Las Alpujarras108 Costa Tropical113 Granadyjskie herbaciarnie118 Sierra Nevada na rowerze120 Wyprawa na Mulhacén122 Spis treści Poznaj i doświadcz2 Niezbędnik6 Andaluzja w pigułce8 10 Oto Andaluzja Przyroda12 Dzieje Andaluzji14 Ludzie20 Kultura i sztuka22 Kuchnia30 Wydarzenia kulturalne36 38 Prowincja Almería Almería42 Parque Natural Cabo de Gata50 Wybrzeże na zachód od Almeríi64 Chwila relaksu w łaźniach arabskich70 Wypoczynek z dziećmi72 Wyprawa do podziemnej krainy gipsu74 Kup książkę Poleć książkę 124 Prowincja Huelva Huelva128 Parque Nacional de Doñana i okolice133 Wybrzeże na zachód od Huelvy139 Minas de Riotinto144 Sierra de Aracena y Picos de Aroche147 Wyprawy konne154 Mokradła Odiel156 El Condado – nie tylko sherry i malaga158 Niebla160 162 Prowincja Jaén Jaén166 Baeza175 Úbeda178 Parque Natural de las Sierras de Cazorla, Segura y las Villas182 Oliwa, płynne złoto Andaluzji186 Vía Verde del Aceite188 Piesze wędrówki wokół Cazorli190 Kup książkę 192 Prowincja Kadyks Kadyks196 „Trójkąt sherry”203 Pueblos Blancos214 Parque Natural los Alcornocales219 Wybrzeże na południe od Kadyksu220 Gibraltar229 Sherry234 Europejska stolica surfingu236 Wyprawa do Afryki238 Poleć książkę 240 Prowincja Kordoba Kordoba244 Sierra Morena259 Południe prowincji261 Wina regionu Montilla-Moriles266 Wyprawa na wzgórze Bramadero268 Święta i festiwale w Kordobie270 272 Prowincja Malaga Malaga276 Costa del Sol283 Antequera i okolice296 Ronda i okolice302 Łaźnie arabskie308 Słodka malaga310 Puerto Banus i Złota Mila312 314 Prowincja Sewilla Sewilla318 Carmona346 Écija348 Osuna349 Bajkowy styl mudéjar352 Katedry na miejscu meczetów354 Sjesta i radość życia356 ANDALUZJA PRAKTYCZNIE358 Na miejscu366 Informator A–Z360 Indeks388 Legenda392 Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę Andaluzja w pigułce 87,3 tys. km² 312,7 tys. km2 LICZBA LUDNOŚCI 8,4 mln (2018) NAJWIĘKSZE MIASTA Sewilla 694 tys. Malaga 573 tys. Kadyks 117 tys. Granada 108 tys. USTRÓJ POLITYCZNY WSPÓLNOTA AUTONOMICZNA EURO EUR WARSZAWA UTC +1 SEWILLA UTC +1 8 Kup książkę Poleć książkę MULHACÉN 3478 m n.p.m. NAJWYŻSZY PUNKT WYBRZEŻE MORZA ŚRÓDZIEMNEGO I OCEANU ATLANTYCKIEGO 0 m n.p.m. NAJNIŻSZY PUNKT .es + 34 JĘZYK URZĘDOWY kastylijski STRUKTURA ETNICZNA HISZPANII Hiszpanie 73 Katalończycy 18 Galisyjczycy 6 Baskowie 1,5 pozostali 1,5 STRUKTURA RELIGIJNA katolicy 74,8 muzułmanie 2,4 protestanci 1,2 niewierzący oraz pozostałe wyznania 20 Kup książkę Poleć książkę 9 Granada Historię Granady rozpoczyna mała osada iberyjska przejęta kolejno przez Rzymian i Wizygotów. Dopiero muzułmanie, osiedliwszy się na wzgórzu w rejonie Albaicín, przyczynili się do wzrostu znaczenia swojej nowej kolonii, znanej wówczas jako Garnatha. Z czasem nazwa przybrała formę „Granada”, co przez zbieg okoliczności oznaczało w języku hiszpańskim owoc granatu – później stał się on symbolem miasta. W 1237 r. na tronie Granady zasiadł wódz z dynastii Nasrydów, Mohammed I, który pod swoimi rządami zjednoczył również Almeríę i Malagę, tworząc tym samym ostatni niepodległy emirat w Al-Andalus. Dzięki sprytowi i dyplomacji, a także pewnym wyrzecze- niom, takim jak płacenie daniny Królom Katolickim i wspomaganie ich wojsk w kampaniach przeciwko innym taifas (m.in. Sewilli), udało mu się zapewnić miastu bezpieczeństwo, a tym samym umożliwić rozkwit architektury, sztuki i handlu przez następne 250 lat. Zmierzch emiratu przypadł na XV w., kiedy to sułtan Mulej Hasan odmówił płacenia coraz wyższych danin władcom Kastylii i Aragonii, których potęga wzrosła wraz z małżeństwem Ferdynanda i Izabeli. Król katolicki, dowiedziawszy się o odmo- wie sułtana, postanowił przyjąć prostą i bezkrwawą strategię, czyli poczekać, aż wewnętrzne konflikty trawiące dwór Granady mocno go osłabią. Rzeczywi- ście, w murach Alhambry rozgrywała się prawdziwa tragedia, której kluczowym wątkiem była walka o sukcesję: po jednej stronie stali zwolennicy żony sułtana i jej syna Boabdila (tak był nazywany przez Hiszpanów Muhammad XII Abu Abdallah), 80 Kup książkę Poleć książkę Granada po drugiej zaś poplecznicy Zorai, faworyty Mulej Hasana. obietnicy, czego efektem była masowa emigracja prześladowanych mniejszości. Ostatecznie tron zdobył Boabdil, jednak jego rządy nie trwały zbyt długo. W 1491 r. wojska Królów Katolickich naje- chały emirat, plądrując wioski i rozpo- czynając 8-miesięczne oblężenie stolicy, w wyniku którego władca Granady zgodził się ją poddać. Warunkiem kapitulacji była zgoda chrześcijańskich monarchów na zapewnienie ludności muzułmańskiej i żydowskiej swobody religijnej i politycz- nej. Jednak niedługo po ustabilizowaniu się nowej władzy „zapomniano” o tej Konsekwencją represji było tzw. powstanie Morysków, a następnie masowe wypędzenie ludności arabskiej z Granady (1609 r.). Opuszczone przez rzemieślników i handlarzy, a następnie spustoszone przez katastrofy naturalne (trzęsienia ziemi, powodzie) i epidemie, miasto podupadło na wiele lat. Do tej klęski znacznie przyczyniły się zniszcze- nia poczynione przez wojska napoleoń- skie. Granada nazywana była wówczas „żywą ruiną”. Również wojna domowa Czerwonawe mury Alhambry robią największe wrażenie nocą, gdy są oświetlone latarniami. Kup książkę Poleć książkę 81 Prowincja Granada (1936–39) przyniosła krwawe żniwo: na- cjonaliści zamordowali wówczas ok. 4 tys. grenadinos o liberalnych lub lewicowych poglądach, pośród których znalazł się również wybitny pisarz Federico García Lorca (zob. ramka s. 88). Miasto i Alhambrę dla turystyki odkrył amerykański pisarz Washington Irving w połowie XIX w. Obecnie Granada to gwarny i wielobarwny ośrodek, pełen – studentów i podróżników, spragnionych całonocnych imprez i darmowych tapas w każdym barze. Współczesna moda na egzotykę przyczynia się do rozkwitu herbaciarni ( teterías), sklepików z marokańskimi artykułami i „arabskich” łaźni (zob. s. 70), szczególnie w rejonie Albaicín. Mniej komercyjne oznaki nawiązania do mu- zułmańskiej przeszłości miasta można dostrzec w takich inicjatywach jak: zało- żenie prężnie działającej fundacji Legado Andalusi (Dziedzictwo Andaluzyjskie), wystawa Nauka w Al-Andalus w Parque de las Ciencias (zob. s. 101) czy budowa w 2003 r. nowego meczetu, Mezquita Mayor de Granada, wraz z przylegającym do niego Centrum Studiów Arabskich. alhambra i Generalife Na górującym nad miastem wzgórzu Sabika (arab. al-Sabikah) stoi zespół pałacowy Alhambra – wg poetów ósmy Granada 100 m 0 0 dworzec kolejowy Albergue Juvenil (300 m) dworzec autobusowy (2,3 km) c / d e E l v i r a c / d el Z e n e t e c/ d C u e e s t a M B eteta araña c / d e l C a t o c / d e O i d o r e s c/de Quijada c / d e l a C a r c e r A l t a c/del Aljibe de Trillo Iglesia de Santa Ana c / d e l A i r e La Antigualla s e r o c e A l m ir e c / d Plaza Sta Ana Bodegas Castañeda c/Pa v a n e r a s c/San Juan de Dios c/de Arriola c/d e S a n J e r o s o t n a S / c c/de Arandas n i m o s a l e u c s E / c c/M arques d e F alces e Bazan n Jero nim o d o r a Alv c/ c/d e S a c / d e E l v ir a c / G d r e a C n V o l i a o n Casa de Federico c / d e l a A l h o n d i g a c/de la Paz s b l a a c / T c/Sta Teresa c/de B ue nsuceso c/ P u e n te z u elas c/Garcia c / R a r r a g a Katedra Capilla Real La Madraza c/de Zacatin c/Reyes Catololicos c / M o n t e r e ria Av. de la Fuente Nueva c / P ro fe s o r M o t o s G u i r a o c/Gran Capitan m c/ H o c/Sol c/d e los Cole gios c / D c / M u q u e s a c / G c/d el C o n d e d e Te n dillas o d e H aza c/ M o ntalb a n Carril del Picon i s e r i c o r d i a u a d a l a j a r a c/ H o m e d e A b a d o d e A l a r c o n c/S o crates c/Socrates c/Obispo Hurtado d c / d e V e r o e l a M a g d n ic a a l e n a urta d o 82 c/ O bis p o H Plaza de Menorca Kup książkę c/Jardines c/Garcia c/M oral de la M agdalena c/de la Cruz c/Navas c/de Sarabia c/Piedra Santa Poleć książkę c/Varela s c/Jesus y M aria c/Palacios Granada cud świata, a wg statystyk najczęściej odwiedzany zabytek w Andaluzji. Wiatry historii nie zawsze były dlań łaskawe i gdyby ściany mogły mówić, z pewno- ścią opowiedziałyby o twierdzy niejedną zaskakującą rzecz. Nazwa „Alhambra” prawdopodobnie pochodzi od arab- skiego słowa al-Hamra (skrót od qa’lat al-Hamra – „czerwony zamek”), ozna- czającego kolor czerwony, mury zamku robią bowiem wrażenie czerwonawych, zwłaszcza w nocy, gdy są oświetlane przez latarnie lub pochodnie. Pierwszą konstrukcją na wzgórzu była forteca, wzniesiona w XI w. Strategiczne położe- nie zamku zwróciło uwagę Mohamme- da I, wodza z dynastii Nasrydów, oraz jego następców, którzy w ciągu wieków wznieśli tu i rozbudowali zespół obronno- -pałacowy, z przylegającą do niego małą mediną (miasteczkiem; do dziś zachowa- ły się jedynie ruiny) i ogrodami. Wraz z nastaniem panowania chrze- ścijan estetyczna jedność architektury Alhambry została przerwana poprzez do- danie – kosztem oryginalnych, arabskich budowli – takich elementów, jak rene- sansowy Palacio de Carlos V i Convento de San Francisco. Po śmierci Karola V, w połowie XVI w., Alhambra popadła w ruinę, służąc m.in. jako schronienie dla żebraków, a później jako koszary wojsk Napoleona. Te ostatnie w czasie odwrotu niemal wysadziły pałac (zapobiegł temu Arco de las Pesas c/de San Luis Cuesta del Chapiz Iglesia El Salvador Mezquita Mayor de Granada V e r e da de En medi o Muzeum Jaskiń Sacromonte e las Minas a d t e c a Mirador de San Nicolás c/ de las To m a t e c P l a d c / L i m o n / c s a s a d e l C o m i n o e G uinea c/de San Juan de los Reyes c / Z a f r a c / d e G l o r i a c / S a n t i s i m o C u e s t a d e l C h a p i z c / G u m i e l Muzeum Archeologiczne i Etnologiczne Alcazaba Museo de la Alhambra el A vellano C a m ino de la F u e e d t n Palacio del Generalife l P c/del Aljibe de Trillo a l s o c/d el R Baños Árabes el Bañuelo c / d e l A i r e Iglesia de Santa Ana c/Sta Ana C u e s t a d e Sta C a t a l i n a Museo de Bellas Artes Alhambra c/Real Ogrody El Generalife Cuesta de Gomerez c/Niño del Royo c/Jesus y M aria c/Palacios c/Vergeles Kup książkę e lo c/d c/ d e S a s M olin o Cuesta del Realejo c/Plegadero Bajo c/Plegadero Alto c / d e A n t e q u e r u c/de Ante q u eru ela Alta e l a B a j Paseo del Generalife Poleć książkę 83 Granadyjskie herbaciarnie Większość turystów zapytanych o arabskie dziedzictwo w Granadzie bez wahania wskaże na monumentalną Alhambrę i dzielnicę Albaicín. Z pew- nością można tam poznać i poczuć muzułmańską przeszłość miasta, są jednak miejsca, gdzie da się w niej wręcz zatopić. To niewielkie teterías, herbaciarnie, które kultywują dawne tradycje, a swoim intymnym, oriental- nym wystrojem przenoszą do barwnych czasów, gdy Granadą władali ostatni królowie zasiadający w Alhambrze. Herbaciarnie są miejscami, w któ- rych można napić się aromatycznej, świeżo parzonej herbaty, kawy, zamówić koktajle mleczne i owocowe, a także zapalić fajkę wodną (szisza), spróbować tradycyjnych mauretańskich słodyczy czy innych przekąsek. Ich nieformalna atmosfera przyciąga wszystkich – miesz- kańców miasta, studentów, turystów. Kup książkę Poleć książkę Gdzie można znaleźć najlepsze herbaciarnie? Naturalnie w sercu zabytkowej dzielnicy Albaicín, przy Calle Calderería Nueva. Jest ich w tym miejscu tak dużo, że tę wąską uliczkę powszechnie nazywa się po prostu Calle de las Teterías. Można tu dotrzeć na piechotę zarówno z Alhambry, jak i katedry. Znajdują się tu takie lokale jak: Kasbah, Al Sirat, Alfa- güera, Dar Ziryab, Nazarí czy La Oriental. Nieco dalej, w pobliżu łaźni arabskich znajduje się Tetería del Banuelo (Calle Bañuelo 5) z przyjemnym tarasem oferu- jącym widok na Alhambrę. Calle Calderería Nueva jest warta zobaczenia. Niegdyś wzdłuż ulicy znaj- dowały się małe arabskie sklepiki i warsztaty. Także i dzisiaj oprócz herbaciarni jest tu mnóstwo sklepów i straganów oferujących marokańskie towary. Szale, kapcie, wyroby ze skóry, lampy, miseczki, biżuteria, sukienki, ubrania – wszystko, co mniej lub bar- dziej kojarzy się z Marokiem i orien- talną atmosferą. Oczywiście można tu również kupić herbatę i gustowne czajniczki do jej parzenia, jakich używa- ją okoliczne teteríe. Moda na teteríe dotarła także do Sewilli, Kordoby, Jerez czy Kadyksu. Odwiedzając wymienione miasta, warto odszukać te niewielkie lokale, by zanu- rzyć się Oriencie. Kup książkę Poleć książkę 119 119 119 Kordoba Kordoba to miejsce kształtowane przez trzy wielkie religie – chrześcijaństwo, islam i judaizm, miasto filozofów i najpiękniejszych kobiet Andaluzji. Kordoba została założona przez Rzymian i szybko zyskała na znaczeniu dzięki swoje- mu strategicznemu położeniu: przy najdalej wysuniętym na północ, nadającym się do żeglugi odcinku rzeki Gwadalkiwir. Przez tutejszy port wędrowały oliwa, wino i psze- nica. Rzymianie zbudowali w Kordobie m.in. świątynię i most, nazywany dziś El Puente Romano. Po upadku imperium rzymskiego miasto wpadło na krótko w ręce Wandalów, następnie Wizygotów, aby w 711 r. dostać się pod panowanie arabskie. W 756 r. Abd ar-Rahman I, ostatni ksią- żę z dynastii Umajjadów, ogłosił Kordobę AV. DE MEDINA AZAHARA c/Diego Serrano Plaza del Toros (300 m) c/de Filipe II z i n e b l A / c Camion de los Sastres a r u n i o M a o t n c / A c / M a r r u e c o s c / d P e r p e l a e t u V i r g o S e o c n d o r r o e l s a alin S l e i t n o M n a u J e d / c o n L o p e d e S o sa c/ d e D c/d e la Pre visio n A v. d el A ero p u erto Kordoba 100 m 0 0 244 Kup książkę dworzec kolejowy i autobusowy (500 m) c/de la Mo r e ria / d e l c Conde de Gondomar O(cid:30)cina Municipal de Turismo a d a s e u Q e d z e n e m i X o l a z n o G e d / c a n i t n e g r A a c i l b u p e R a l e d . v A A N I T N E G R A A C I L B U P E R A L E D V A . I A I R O T C V A L E D O E S A P a i r o t c i V a l e d o e s a P o t a rdo D a u d E e d / c c / T e z de Fena j o n i M e h c n a S r i / n c a A L VIL E S / C c/de Barroso Pje S a r a v i a c / d e C e a c / L e i v a Aguilar c/de Azonaicas c/Reloj a Victoria t S / c c/Alta de Sta An a Muzeum Archeologiczne c/Rey Heredia pomnik Seneki Puerta de Almódovar c / d e C a i r u a n Dom Andaluzyjski Pomnik Awerroesa Pomnik Majmonidesa c / V c / d e l a e z C q e u s e p e d z B O(cid:30)cina Municipal de Turismo e s o s c o Santos c / O s i o O N A L L E V A E D E D N O C L E D V A . parking o n a l e l l a V e d e d n o C l e d . v A a i c r a G z e r a m l A r o t c o D l e d / c Dom Sefardyjski Puerta de la Luna Museo Taurino Albergue Juvenil Mezquita O(cid:30)cina de Turismo R O c/ d o r t c r a ñ o n o e D M a Alcazar c/de Enmedio Baños Califales Pje Sta Teresa Jornet Zamek Królów Chrześcijańskich RONDA DE ISASA Puente Romano Poleć książkę Palacio de Viana (200 m) c/de Azonaicas c/de Pedro Lopez c/Reloj Plaza de la Corredera c/de Pedro Muñoz c/Maese Luis La Corredera c / d e l a P a j a s Rios e lo z d e r r e i t u G e d / c Najpiękniejsze kobiety są z Kordoby c / d e l a P a l m a c / S a n F e r n a n d o c/ d e l a s C a b e zas Almanzor c / O s i o N D A D E IS A S A R O c / d e l a s A r m a s c / d e G r a g e a Sociedad de Plateros o ri g d o e R d / c c/Lucano c/de Mucho Trigo c / d e V a l d e r r a m a Muzeum Sztuk Pięknych A R E A R I B E L P A S E O D P u e n t e d e M ir a (cid:31) o r e s Puente Romano Torre de Calahorra (50 m) Kup książkę Podobno najpiękniejsze kobiety wywodzą się z Kordoby, a najbrzyd- sze z Sewilli. Kordobańczycy żartują, że piękne panny mogą spokojnie chodzić po ulicach miasta, z kolei brzydkie są wyłapywane i wrzuca- ne do Gwadalkiwiru. Wyławiają je podobno dopiero w Sewilli… stolicą niezależnego księstwa Al-Andalus i rozpoczął budowę Wielkiego Meczetu (hiszp. mezquita). Data ta wyznacza począ- tek złotego wieku miasta. Szczyt prosperity przypadł na panowanie Abd ar-Rahmana III. W kronikach XVII-wiecznego arabskiego historyka o imieniu Al-Maqquari można znaleźć opis ówczesnego przepychu Kordoby, w której znajdowały się: 80 tys. sklepów i warsztatów rzemieślniczych, prowadzonych przez wysoko wykwalifi- kowanych kuśnierzy, kowali, glazurników Poleć książkę 245 i tkaczy, 27 szkół, uniwersytet, biblioteka z 400 tys. książek, akwedukty, 900 łaźni, 50 szpitali oraz 3 tys. meczetów. W pokoju żyli obok siebie muzułmanie, chrześcijanie i żydzi, a na dworze kalifa kwitły nauka, poezja i filozofia. Ostatnim z potężnych władców kor- dobańskich był bezwzględny i potężny generał Al-Mansur, któremu w 2. poł. X w. udało się zdobyć niemal cały Półwysep Iberyjski. Historia głosi, że podczas najazdu na Galicję (krainę na północno-zachodnim krańcu współczesnej Hiszpanii) rozkazał wynieść dzwony wiszące w katedrze w Santiago de Compostela i na plecach niewolników przetransportować je do Kordoby, gdzie zostały odwrócone i powie- szone w charakterze lamp (dwa i pół wieku później, król Kastylii, Ferdynand III zwany Świętym, rozkazał przetransportować dzwony z powrotem). Po śmierci Al-Mansura państwo Al-An- dalus i jego stolica zaczęły tracić blask, nastąpił okres walk o władzę i powolny upadek metropolii, a w 1031 r. ostateczny rozpad kalifatu kordobańskiego. Sama Kordoba stała się jednym z 30 niewielkich państewek zwanych taifas. W XII w. dosta- ła się we władanie dynastii ortodoksyjnych Almohadów, za panowania których zakoń- czyły się czasy tolerancji religijnej. Ostateczny kres muzułmańskiej Kor- doby wyznaczyło wkroczenie wojsk chrze- ścijańskich w 1236 r. Później pod rządami Królów Katolickich Kordoba pełniła po- czątkowo funkcję ważnego ośrodka handlu suknem i jedwabiem, jednak po krótkim okresie rozwoju gospodarczego nastąpił zastój, spowodowany głównie wypędze- niem ludności arabskiej i żydowskiej oraz nękającymi miasto epidemiami. Z recesji miasto zaczęło wychodzić dopiero w połowie XIX w., wraz z nadejściem ery przemysłu. Dziś Kordoba ponownie rozkwita. Co roku przybywają tu tysiące turystów, aby odwiedzić spektakularny Wielki Meczet Umajjadów, a studenci z całego 246 Kup książkę Poleć książkę Kordoba świata zgłębiają wiedzę o arabskiej kulturze i historii na tutejszym uniwersy- tecie (reaktywowanym w 1971 r.), szczy- cącym się jednym z najlepszych w Europie instytutów arabistyki. Wielki Meczet Sercem starego miasta jest Wielki Meczet, uważany za jedno z najwspanialszych dzieł architektury islamu. Pierwsza część mecze- tu powstała z rozkazu Abd al-Rahmana I i została wzniesiona na ruinach świątyń rzymskiej i wizygockiej, których kolumny wykorzystano w nowej konstrukcji. Arabscy architekci podwyższyli sufit dzięki dosta- wieniu mniejszych słupów na szczycie ory- ginalnych kolumn i konstrukcji podwójnych łuków z czerwonego i białego kamienia. Na teren Wielkiego Meczetu wkracza się dzisiaj przez Puerta del Perdón (Bra- ma Przebaczenia), prowadzącą na Patio de los Naranjos – dziedziniec, na którym rosną drzewka pomarańczowe i stoją Kup książkę Poleć książkę 247 Meczet nocą Wizyta w Wielkim Meczecie to punkt obowiązkowy w czasie pobytu w Kordobie. Jednak będąc tu po raz kolejny, warto odwiedzić ten budynek nocą. Codziennie oprócz niedziel od marca do październi- ka jest organizowane godzinne nocne zwiedzanie. Odpowiednie oświetlenie, muzyka, pokaz filmowy nadają wizycie niezapomniany klimat. Zdecydo- wanie warto od tej strony poznać tę wspaniałą świątynię (bilet 18 EUR, ulg. 9 EUR, dobrze zrobić rezerwację on-line). Kup książkę Poleć książkę fontanny, używane w przeszłości przez muzułmanów do rytualnych ablucji przed modlitwą. Obok Bramy Przebaczenia znajduje się dzwonnica, która w XVI w. zastąpiła niegdysiejszy minaret. W daw- nych czasach z dziedzińca do wnętrza meczetu prowadziło 19 otwartych drzwi wpuszczających światło. Dziś otwarte są tylko jedne oryginalne wrota: Puerta de las Palmas (Drzwi Palmowe), przez które można wejść do spowitego półmrokiem wnętrza. W ciągu wieków ulegało ono Rzymska świątynia W centrum Kordoby znajdują się, częściowo zrekonstruowane, ruiny monumentalnej rzymskiej świątyni z czasów cesarza Augusta, której przeznaczeniem był kult władcy. Kordoba Mezquita-Catedral c/de Torrijos 10 www.mezquita-catedraldecordoba.es III–X pn.–sb. 10.00–19.00, nd. 8.30– 11.30 oraz 15.00–19.00; XI–II do 18.00; godziny otwarcia najlepiej sprawdzić na stronie internetowej 10 EUR, ulg. 5 EUR. modyfikacjom, ponieważ każdy z panu- jących władców rozbudowywał meczet, aby pomieścił coraz więcej wiernych, gdyż populacja Kordoby rosła. Na szczególnie spektakularną innowację pokusił się w X w. Abd al-Hakam II, który rozkazał skonstruować wspaniały mihrab (niszę modlitewną) z półokrągłym stropem wy- rzeźbionym z jednego kawałka marmuru. Gdy chrześcijanie zdobyli Kordobę, przekształcili meczet w katedrę. W XVI w. w centrum meczetu zbudowali ogromną Kaplicę Główną (Capilla Mayor). Legenda głosi, że kiedy w 1526 r. cesarz Karol V Kup książkę Poleć książkę 249 Sewilla Legenda mówi, że miasto założył Herakles, ustawiając sześć kolumn tam, gdzie dzisiaj biegnie ulica nazwana imieniem mitycznego bohatera: Alameda de Hercules. Naukowa wersja historii miasta jest nieco mniej spektakularna: archeolodzy odkryli tu ślady osadnictwa z VIII w. p.n.e., pozostawione najprawdopodobniej przez plemiona Iberów. Dawna osada Iberów, a później Fenicjan została podbita przez Rzymian. W ramach Imperium Roma- num, Hispalis – jak ówcześnie nazywano Sewillę – rozrastało się, awansując do rangi ważnego portu na rzece Gwadalkiwir. Powstawały świątynie, łaźnie i fora, kwitło życie towarzyskie i handel. W V w. Sewilla była stolicą państwa Wizygotów, potem Wandalów, a w 712 r. podbili ją Maurowie. Zmienili nazwę miasta na Ishbiliya. Po upadku kalifatu w XI w. Napis na bramie miejskiej głosi: „Herakles mnie zbudował. Cezar otoczył murami i wieżami. Król Święty mnie zdobył”. Kup książkę Poleć książkę Inkwizycja Hiszpańska inkwizycja została założona w Sewilli w 1478 r., a jej siedziba znajdowa- ła się w Castillo de San Jorge, przy moście Triana. Procesy przeprowadzano na Plaza San Francisco, tuż za budynkiem ratusza. To właśnie tutaj odbyło się podobno pierw- sze w historii auto da fé (publiczne wyznanie grzechów osoby oskarżonej o herezję). Po za- kończeniu procesu skazańców przewożono do Prado de San Sebastian i palono żywcem lub w akcie łaski duszono za pomocą garoty. W Castillo de San Jorge (Plaza del Altozano) mieści się muzeum inkwizycji. Sewilla Sewilla uzyskała niezależność. Od 1023 r. rządzili nią Abbasydzi, na- stępnie Almorawidzi i Almohadzi. Marokańska dynastia Almoha- dów w XII w. rządziła twardą ręką, lecz to właśnie za jej panowania zaczął się nowy okres świetności Sewilli, z którego pochodzi wiele wspaniałych budowli, np. La Giralda. Po podbiciu miasta przez katolic- kie wojska Ferdynanda III, zwanego Świętym (1248), rozpoczął się okres prześladowań wyznawców religii innych niż chrześcijańska. Zaowo- cował on wyemigrowaniem z kraju większej części ludności żydowskiej i arabskiej. W „stolicy południa” pozostała jedynie nieliczna grupka Mudéjares (dosłownie „ci, którym Kup książkę Poleć książkę Grobowiec Krzysztofa Kolumba w katedrze Pięć pogrzebów Krzysztofa Kolumba Jedną z najbardziej kontrowersyjnych kwestii dotyczących Krzysztofa Kolum- ba (hiszp. Cristóbal Colón) jest miejsce jego pochówku. Według kronikarzy sławny żeglarz zmarł w 1506 r. i został pochowany w  Valladolid, jednak po jakimś czasie jego ciało przewieziono do Monasterio La Cartuja w Sewilli. Po latach szczątki przepłynęły ocean – tym razem „wędrując” do Republiki Dominika- ny, a potem do Hawany. Hiszpanii zwrócono je po ogłoszeniu kubańskiej niepodległości w 1898 r. Niektórzy twierdzili, że Kolumb nadal spoczywa w Republice Dominikany, a Hiszpania posiada jedynie szczątki syna Krzysz- tofa, Diego. Sprawę tę ostatecznie rozstrzygnęły badania DNA przepro- wadzone w 2006 r., które wykazały, że pochowane w sewilskiej katedrze kości rzeczywiście należą do Kolumba seniora. Sevillanos z dumą przyznają, że nauka potwierdziła tylko to, o czym wiedzieli od pokoleń… wolno zostać”) i Moriscos, czyli muzuł- manów, którzy przyjęli katolicyzm. Okres prosperity dla Sewilli nastał wraz z odkryciem Ameryki dzięki monopolowi na handel, którym miasto cieszyło się przez kilka wieków. Między 1500 a 1600 r. trzykrotnie wzrosła liczba mieszkańców, a ulice zapełniły się nowymi renesansowymi i baroko- wymi pałacami. Chude lata czaiły się jednak tuż za rogiem: zamulenie ujścia rzeki zamknę- ło dostęp do portu wielkim statkom przywożącym amerykańskie złoto i palma pierwszeństwa w handlu za- morskim przypadła Kadyksowi. Po kry- zysie ekonomicznym przyszedł czas na epidemie, które zabiły ponad połowę populacji. Dzieła zniszczenia dopełniło trzęsienie ziemi, podobno tak silne, że poruszyło dzwonami Giraldy. Osłabione przez wieki i pogrążone w marazmie miasto było łatwym łupem dla nacjo- nalistów podczas hiszpańskiej wojny domowej (1936–39). Ciężkie czasy rządów gen. Franco wspominane są 322 Kup książkę Poleć książkę Sewilla przez sevillanos jako Los Años de Plomo (ołowiane lata). Szczęście uśmiechnęło się do Sewilli ponownie w latach 80. XX w., kiedy miasto zostało stolicą nowego autonomicznego regionu – Andaluzji, a rodowity sevillano Felipe González został premierem. Jednym z najważniejszych wydarzeń, które umieści- ło Sewillę z powrotem na kulturalnej mapie Europy, była wystawa EXPO ´92 zorgani- zowana w 500. rocznicę odkrycia Ameryki przez Kolumba. W ramach przygotowań do EXPO zmodernizowano lotnisko, zbudowa- no sześć nowych mostów na rzece Gwadal- kiwir, otwarto szybkie połączenie kolejowe z Madrytem, nową stację kolejową Santa Justa, teatr Maestranza oraz wzniesiono pawilony wystawowe na Isla Cartuja. Dziś miasto rozkwita na nowo, głównie dzięki milionom turystów przybywających tu co roku dla sławnych zabytków, korridy, fla- menco i atmosfery, określanej przez samych mieszkańców mianem la alegría (radość). Katedra Santa María de la Sede Sewilla oferuje zwiedzającym wiele atrak- cji, dlatego wnikliwe poznanie jej w ciągu jednego lub nawet dwóch dni graniczy z cudem – szczególnie latem, kiedy tempe- ratura dochodzi do 40°C i naprawdę uprzy- krza życie… Poznawanie miasta najlepiej zacząć od jego najstarszej części, w której znajduje się jeden z najważniejszych zabyt- ków: katedra Santa María de la Sede. Katedra, zaprojektowana w 1401 r., miała stać się symbolem potęgi chrze- ścijaństwa. Rzeczywiście – jeśli siłę religii mierzyć wielkością jej świątyń, katolicyzm Katedra, Puerta del Perdón Kup książkę Poleć książkę 323 Wystawa Iberoamerykańska w 1929 r. Zorganizowanie tej wystawy w Sewilli miało przypomnieć światu o Hisz- panii i Andaluzji, przedstawić kulturę iberoamerykańską, a także poprawić stosunki pomiędzy Hiszpanią a jej byłymi koloniami, które w tym czasie uzyskały już niepodległość. Wzięło w niej udział dwadzieścia państw, w tym Hiszpania, Portugalia, Stany Zjednoczone oraz państwa Ameryki Łacińskiej. By pomieścić ekspozycje wszystkich krajów, wzniesiono specjalnie w tym celu zaprojektowane pawilony, które po wystawie zostały przekształcone w konsulaty, muzea, siedzibę w nich znalazły także inne instytucje. Zbudowano wówczas monumentalną Plaza de España z półokrągłym Palacio Español, Plaza de America oraz trzy znajdujące się wokół niej pawi- lony: mudéjar, renesansowy i królewski. Wystawa Iberoamerykańska zmieniła oblicze całej Sewilli. Miasto zmo- dernizowano, zbudowano nowoczesne hotele, poszerzono wiele średnio- wiecznych uliczek. Sewilla wydała olbrzymie kwoty, aby zaplanować i wznieść wszystkie pawilony, a także przygotować eksponaty. Niestety negatywnym wspomnie- niem po tym wydarzeniu stały się kredyty, które miasto musiało zaciągnąć, by sfinansować wszystkie projekty. Co gorsza, w roku wystawy miał miejsce słynny krach na Wall Street, który dodatkowo pogrążył zadłużone miasto. Kup książkę Poleć książkę Palacio Español na Plaza de España Kup książkę Poleć książkę Sjesta i radość życia Andaluzyjczyk, południowiec z krwi i kości, lubi się bawić, spotykać ze znajomymi, zjeść tapas, napić się wina i może trochę popracować, choć niebyt wiele. Jest niepunktualny, uwielbia sjestę i piłkę nożną. Tak przynajmniej mówią stereotypy. W istocie, życie codzienne miesz- kańców Andaluzji różni się od tego, jakie wiodą inni Europejczycy. Jego rytm wyznaczają wschody i zachody słońca, panujące tu temperatury oraz pory roku i pogoda. Panujące latem temperatury sięgające powyżej 40ºC powodują, że Andaluzyjczy- cy swoje życie rozpoczynają wieczorami, a kończą nawet nad ranem. W ciągu dnia, najczęściej pomiędzy 13.00 a 16.00, w czasie największego upału urządza- ją sjestę – zamykają sklepy i urzędy i idą spać (nie dotyczy to pracowników klimatyzowanych biur w największych miastach). Dlatego w letnie popołudnia wiele andaluzyjskich miast wygląda na wymarłe, a sklepy, często także muzea są zamykane na kilka godzin, co jest Kup książkę Poleć książkę prawdziwym utrapieniem dla turystów, żyjących w całkiem innym rytmie. Tryb życia mieszkańców Andaluzji wyznaczają nie tylko temperatury, ale także słońce. Region ten znajduje się w tej samej strefie czasowej co Polska, choć jest oddalony 2,5 tys. km bardziej na zachód. Oznacza to, że gdy w Polsce wschodzi słońce, w Andaluzji jest jeszcze noc. I odwrotnie, wieczorami, gdy w Pol- sce jest już ciemno, w Andaluzji nadal jest jasno. Z tego powodu nie powinno dziwić, że Andaluzyjczycy znacznie póź- niej kładą się spać. Radość życia mieszkańców tego regio- nu w dużej części wynika z prostoty – pro- relax SjeSta i radość życia sta, choć bardzo smaczna kuchnia; proste, choć pełne rodzinnego ciepła codzienne rozrywki; prosta, choć pełna pasji i na- miętności kultura i sztuka. Andaluzyjczycy dzień witają skromnie kawą i chrupiącymi grzankami jedzonymi w barach, które są niemal na każdym rogu. Pierwszy poważniejszy posiłek jest później, przed 11.30. Wcześniej trudno byłoby zjeść większe danie, skoro poprzedniego dnia powoli jedzona, obfita kolacja w gronie rodziny skończyła się zapewne już po północy, a w weekendy jeszcze później. Wieczorem… ponownie obfita, rodzinna kolacja, nieraz spożywa- na wraz z przyjaciółmi i sąsiadami. Kup książkę Poleć książkę 357 357 357 Autorzy przewodnika: Patryk Chwastek, Barbara Tworek, Piotr Jabłoński Redaktor prowadzący: Łukasz Karolewski Redakcja: Izabela Sieranc Koordynacja techniczna: Miron Kokosiński Skład i fotoedycja: Rafał Pikuła Opracowanie kartograficzne: Małgorzata Czopik, Krzysztof Trojan Źródło pochodzenia danych kartograficznych: © OpenStreetMap contributors; www.opendatacommons.org/licenses/odbl Projekt graficzny serii: Ewa Jarocka Projekt okładki: Ewa Jarocka; materiały graficzne na okładce zostały wykorzystane za zgodą iStock LP Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magne- tycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towa- rowymi ich właścicieli. Autorzy oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorzy oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzial- ności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki 1c, 44–100 Gliwice tel.: 32 2309863 e-mail: redakcja@bezdroza.pl księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?beant1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-283-6283-3 Copyright © Helion, 2020 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność Podróżowanie stało się dla wielu z nas synonimem stylu życia. Niezależnie od tego, kim jesteś, z kim i w jaki sposób najchętniej spędzasz wolny czas, w każdej części świata znajdziesz coś dla siebie. Sięgnij po przewodnik z serii travel style i przekonaj się, jak różnorodne możliwości oferuje. Jeśli jesteś amatorem lokalnych smaków, przyjrzyj się informacjom oznaczonym ikoną travel food. Jako rodzic małego dziecka, zwróć uwagę na strony opatrzone frazą travel family. Propozycje aktywnego spędzania czasu odnajdziesz w sekcji travel active. Andaluzja Bardziej spokojnego odpoczynku szukaj pod znakiem travel relax. Pasjonuje Cię życie i historia mieszkańców odwiedzanego regionu? Skup się na travel culture. Kochasz dziką przyrodę? Specjalnie dla Ciebie przygotowaliśmy atrakcje travel nature. Udanej podróży! Andaluzja to kwintesencja Hiszpanii. Urzeka nie tylko słońcem, plażą i przyjemną wodą, ale również ośnieżonymi szczytami Sierra Nevada, ciekawymi rezerwatami przyrody, rozległymi terenami, na których rosną drzewa oliwne, czy winnicami. To właśnie w tym regionie znajdują się tak wspaniałe budowle, jak Alhambra w Granadzie, Wielki Meczet w Kordobie, Katedra w Sewilli i La Giralda. Tutaj Wschód spotyka się z Zachodem. Andaluzja żyje w gorącym rytmie flamenco i korridy. W przyjaznej i radosnej atmosferze andaluzyjskich miast można poznać nocne życie, a także posmakować wyśmienitych potraw oraz aromatycznych win. cena: 64,90 zł ISBN 978-83-283-6283-3
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Andaluzja. #Travel&Style. Wydanie 1
Autor:
, ,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: