Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00362 005475 13257458 na godz. na dobę w sumie
Aplikacja sędziowska i prokuratorska - ebook/pdf
Aplikacja sędziowska i prokuratorska - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 613
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-812-8933-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Jedyna na rynku publikacja dedykowana kandydatom na aplikację sędziowską i prokuratorską.

Główny nacisk opracowania jest położony na wskazanie tego, czym zdaniem Autorki warto kierować się w nauce do obu etapów konkursu, zwrócenie uwagi na najistotniejsze kwestie i zaproponowanie pewnej metodyki pracy, przydatnej również w trakcie samego rozwiązywania testów i sporządzania pracy pisemnej. Wychodząc z tego założenia w niniejszym opracowaniu znajdą Państwo również zadania konkursowe z dotychczasowych naborów – stanowią one bowiem punkt wyjścia, którym należy kierować się w przygotowaniach do konkursu. Ich szczegółowa analiza, której podjęła się Autorka, pozwoli zrozumieć zadania stawiane przez komisję i sprostać im w dniu konkursu.

Książka składa się z 4 części:

Nabór na aplikację sędziowską i prokuratorską odbywa się w drodze dwuetapowego konkursu (część testowa i część kazusowa), który znacząco różni się od egzaminów wstępnych na aplikację adwokacką, radcowską, notarialną i komorniczą. Przede wszystkim aplikantami Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury może zostać ograniczona liczba osób, wedle limitów określanych co roku przez Ministra Sprawiedliwości, których wielkość zależna jest od potrzeb kadrowych sądów i prokuratury. W naborze w 2018 r. jest to 110 miejsc na aplikacji sędziowskiej i 100 miejsc na aplikacji prokuratorskiej. Dla kandydatów oznacza to, że muszą uzyskać taki wynik konkursu, by po jego przeprowadzeniu znaleźć się wysoko na liście kwalifikacyjnej, wyprzedzając pozostałych kandydatów – nie jest zatem wystarczające osiągnięcie określonego progu punktów. Tymczasem z roku na rok osób przystępujących do konkursu jest coraz więcej.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Rozdział II. Najtrudniejsze pytania Trudność pytań na testach konkursowych w naborach do Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury po- lega często nie na poziomie ich szczegółowości, a na sformułowaniu ich w taki sposób, by sprawdzić czy kan- dydat rozumie to, o co jest pytany. Tym samym pytania często nie odwołują się do literalnej treści przepisu, co oznacza, że jego odtworzeniowa znajomość nie wystarcza. Oczywiście wiele z nich będzie miała charakter pamięciowy i niepodchwytliwy, jednak by zostać zakwalifi kowanym do drugiego etapu konkursu, należy zdobyć jak największą liczbę punktów i „wyprzedzić” pozostałych kandydatów. Dlatego istotna jest każda prawidłowa odpowiedź. W tym rozdziale przedstawiono najtrudniejsze pytania, czyli takie które w praktyce sprawiają kandydatom najwięcej kłopotu. Przy czym kłopot ten nie zawsze odnosi się do stopnia skomplikowania zagadnienia, ale czę- sto do zrozumienia czego tak naprawdę test od kandydata wymaga. Analizując pytania z dotychczasowych na- borów, możliwe jest wyciągnięcie odpowiednich wniosków, które stanowią cenną wskazówkę podczas nauki, jak i podczas samego egzaminu. Celem niniejszego zestawienia nie jest zatem powtórzenie wiedzy (choć oczywiście siłą rzeczy będzie to miało miejsce), a wskazanie metodyki pracy i nauki. Najtrudniejsze pytanie na konkursie w 2017 r. 11,0 poprawnych odpowiedzi PYTANIE 1. Zgodnie z Kodeksem karnym, określenie „wartość lub łączna wartość jest znaczna” dotyczy mienia o równowartości: A. 150 000 zł. B. 200 000 zł. C. 250 000 zł. Artykuł 115 KK (…) § 5. Mieniem znacznej wartości jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza 200 000  złotych. (…) Prawidłowa odpowiedź: C Wyjaśnienie: Pytanie to okazało się najtrudniejszym dla kandydatów w 2017 r. Poprawnie odpowiedziało na nie jedy- nie 238 osób z 2162 zdających. Przyczyn tego należy upatrywać przede wszystkim w pośpiechu i braku czytania pytań (jak i treści przepisu) ze zrozumieniem. Kandydaci opierali się najprawdopodobniej na szybkim skojarzeniu, że przepis defi niujący mienie znacznej wartości mówi o wartości 200 000 zł, i na tej refl eksji zaznaczali odpowiedź. Tymczasem pytanie nie odnosi się do literalnego brzmienia przepisu, a do jego praktycznego zastosowania. Zostało bowiem sformułowane tak, by sprawdzić czy kandydat rozumie znaczenie danej normy prawnej i potrafi ją zastosować w praktyce. Przepis art. 115 § 5 KK podaje legalną defi nicję mienia znacznej wartości, którą należy stosować na grun- cie przepisów karnych. Istotą jest, że wartość takiego mienia ma przekraczać 200 000 zł. Oznacza to każdą wartość wyższą niż podana w przepisie. Rozdział II. Najtrudniejsze pytania 9 Wskazówka! W treści powyższego pytania, jak i w samym przepisie można wyodrębnić „słowa-klucze”, czyli takie słowa, których znaczenie jest najważniejsze (kluczowe) do prawidłowego zrozumienia podanej treści. Są nimi: „o równowartości” w pytaniu oraz „przekracza” w przepisie. Aby właściwie zrozumieć treść zaleca się wyszukiwać „słowa-klucze” i je podkreślać. Wskazówka ta ma rów- nie istotne znaczenie zarówno na etapie nauki (należy ze zrozumieniem czytać i zapamiętywać treść przepisów), jak i podczas samego egzaminu – pozwoli to zmniejszyć ryzyko pomyłki. Przykład: 1. Artykuł 115 KK: (…) § 5. Mieniem znacznej wartości jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza 200 000 złotych. 2. Zgodnie z Kodeksem karnym, określenie „wartość lub łączna wartość jest znaczna” dotyczy mienia o równowartości: PYTANIE 2. Zgodnie z Kodeksem cywilnym, po upływie terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, sąd oddali powództwo: A. wyłącznie na zarzut przedawnienia. B. zawsze, chyba że ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, zrzekł się korzystania z zarzutu przedawnienia. C. zawsze, chyba że względy słuszności wymagają nie uwzględnienia upływu terminu przedawnienia. Artykuł 117 KC § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. § 2. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. § 21. Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Artykuł 1171 KC § 1. W wyjątkowych przypadkach sąd może, po rozważeniu interesów stron, nie uwzględnić upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, jeżeli wymagają tego względy słuszności. § 2. Korzystając z uprawnienia, o którym mowa w § 1, sąd powinien rozważyć w szczególności: 1) długość terminu przedawnienia; 2) długość okresu od upływu terminu przedawnienia do chwili dochodzenia roszczenia; 3) charakter okoliczności, które spowodowały niedochodzenie roszczenia przez uprawnionego, w tym wpływ zachowania zobowiązanego na opóźnienie uprawnionego w dochodzeniu roszczenia. Prawidłowa odpowiedź: C Wskazówka! Wiele pytań konkursowych formułowanych jest o najnowsze zmiany w przepisach aktów prawnych. Wyjaśnienie: Dnia 9.7.2018 r. weszła w życie istotna nowelizacja Kodeksu cywilnego. Zmiany dotyczą zasad ogólnych przedawnienia roszczeń majątkowych. Wprowadzono m.in. odrębne reguły odnoszące się do przedawnienia roszczeń przysługujących przeciwko konsumentom. W wyniku samego upływu czasu wierzyciel-przedsię- biorca nie będzie miał możliwości skutecznego domagania się przed sądem zaspokojenia roszczenia przy- sługującego przeciwko konsumentowi. Tym samym nie ma konieczności skorzystania przez dłużnika- 10 Część I. Najważniejsze zagadnienia -konsumenta z uprawnienia do zgłaszania zarzutu przedawnienia. Wprawdzie nie ma przeciwwskazań, by w toku procesu na te okoliczności się powoływał, jednakże sąd zobowiązany jest z urzędu uwzględnić skutek przedawnienia. Co więcej, w zasadzie dzieje się to niezależnie od woli dłużnika-konsumenta, z uwagi na kategoryczną treść § 21. Tym samym samo „zrzeczenie się zarzutu przedawnienia” przez dłużnika-kon- sumenta, nie spowoduje automatycznie nieuwzględnienia przez sąd upływu terminu przedawnienia. Takie zachowanie dłużnika-konsumenta sąd powinien rozważyć w ramach dyspozycji art. 1171 § 1 KC. Dopiero bowiem gdy uzna, uwzględniając interesy obu stron, że wymagają tego względy słuszności, to nie uwzględ- ni upływu terminu przedawnienia. Okoliczności, które w szczególności powinien rozważyć, wymienia § 2 wspomnianego przepisu, a są nimi: 1) długość terminu przedawnienia; 2) długość okresu od upływu terminu przedawnienia do chwili dochodzenia roszczenia; 3) charakter okoliczności, które spowodowały niedocho- dzenie roszczenia przez uprawnionego, w tym wpływ zachowania zobowiązanego na opóźnienie uprawnio- nego w dochodzeniu roszczenia. Nie jest to jednak katalog zamknięty, wyliczenie to ma bowiem charakter przykładowy („w szczególności”). Skutek przedawnienia Zarzut dłużnika Ten, przeciwko komu jest skierowane roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia wskazując na upływ czasu Działanie przez sąd z urzędu gdy dłużnik jest konsumentem niezależnie od działania dłużnika zaspokojenie wierzycielaie będzie możliwe z uwagi na upływ czasu Wyjątek: art. 1171 KC (zasada słuszności) Sąd może nie uwzględnić terminu przedawnienia jeśli wymagają tego względy słuszności, po rozważeniu interesu obu stron. Zmiany w procedurze cywilnej Procesową konsekwencją powyższych zmian jest obowiązek oznaczenia w pozwie daty wymagalności roszcze- nia w sprawach o zasądzenie roszczenia, zgodnie z treścią art. 187 § 1 pkt 11 KPC. Niewskazanie tego elementu stanowi brak formalny, uzupełniany w trybie art. 130 § 1 KPC. PYTANIE 3. Zgodnie z Kodeksem cywilnym, najdłuższy przewidziany termin przedawnienia wynosi: A. 6 lat. B. 10 lat. C. 20 lat. Rozdział II. Najtrudniejsze pytania 11 Artykuł 4421 § 2 KC Jeżeli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku, roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Prawidłowa odpowiedź: C Wskazówka! Pytanie testowe może wymagać wiedzy przekrojowej. Często jedno pytanie sformułowane jest na podstawie kilku przepisów. Wyjaśnienie: Ogólne zasady wyrażone w art. 118 KC ulegają znacznym modyfi kacjom. Ustalając termin przedawnienia roszczenia należy w pierwszej kolejności sięgnąć do przepisów szczególnych, regulujących daną sytuację prawną, np. art. 125, art. 390 § 3, art. 4421 i 554 KC. Zmiany w sposobie obliczania terminów Upływ czasu • Reguła ogólna z art. 118 KC  6 lat (uprzednio: 10 lat) • Świadczenia okresowe oraz roszczenia  3 lata związane z prowadzeniem działalności gospodarczej od dnia wymagalności do ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym upływa termin przedawnienia. Przykład: Jeśli 3-letni termin przedawnienia rozpocznie bieg 1.1.2019 r., to zgodnie z art. 118 KC, upłynie on 31.12.2022 r. Zmiany w terminach przedawnienia po wydaniu orzeczenia Zmianie ulegają także zasady przedawnienia roszczeń stwierdzonych: 1) prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju; 2) orzeczeniem sądu polubownego; 3) stwierdzone ugodą zawartą przed: a) sądem; b) sądem polubownym; c) mediatorem i zatwierdzoną przez sąd. Roszczenia te przedawniają się z upływem 6 lat (art. 125 § 1 KC). Jeżeli jednak stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenie okresowe należne w przyszłości przedawnia się z upływem 3 lat. 12 Część I. Najważniejsze zagadnienia Ważne! Nie każde orzeczenie sądu albo organu administracji, którego przedmiotem jest cywilnoprawne roszczenie majątkowe spowoduje przedawnienie roszczenia w terminach przewidzianych w komen- towanym przepisie. Tylko orzeczenie stwierdzające roszczenie – tzn. orzeczenie, wydane w wyniku postępowania, którego przedmiot stanowiło ustalenie istnienia tego roszczenia – spowoduje jego przedawnienie.  Przykład: postanowienie sędziego komisarza wydane w trakcie postępowania upadłościowego, zezwalające na sprzedaż nieru- chomości z wolnej ręki, nie wpływa na okres przedawnienia roszczeń (por. wyr. SN z 17.11.2010 r., I CSK 57/10, Legalis). Pytanie konkursowe w 2010 r. PYTANIE 4. Zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego, sąd pierwszej instancji nie może na posiedzeniu niejawnym: A. odrzucić zażalenia wniesionego po upływie przepisanego terminu. B. uchylić zaskarżonego postanowienia, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępo- wania. C. oddalić zażalenia. Artykuł 370 KPC Sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopła- coną lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Artykuł 397 KPC § 2. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym. Rozpoznanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych lub cofnięcia takiego zwolnienia, odrzucenia wniosku o zwolnienie oraz nałożenia na stronę obowiązku uiszczenia kosztów i skazania na grzywnę, odmowy ustanowienia adwokata lub radcy prawnego lub ich odwołania oraz nałożenia na stronę obowiązku uiszczenia wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego dla niej ustanowionego i skazania na grzywnę następuje w skła- dzie jednego sędziego. Artykuł 395 KPC § 2. Jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, sąd, który wydał zaskarżone posta- nowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt sądowi drugiej instancji, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Prawidłowa odpowiedź: C Wskazówka! Pytania bywają formułowane poprzez zaprzeczenie. Zapoznanie się z nimi wymaga szczególnego skupienia uwagi. Uważnie czytaj treść pytania i jeżeli zauważysz przeczenie, podkreśl je. Zwróci to Twoją uwagę pod- czas udzielania odpowiedzi na pytanie i pomoże uniknąć błędu. Przykład: Zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego, sąd I instancji nie może na posiedzeniu niejawnym: (…) Wyjaśnienie Zażalenie rozpoznaje co do zasady sąd II instancji. Wpływa ono do sądu I instancji, który w pierwszej kolej- ności dokonuje sprawdzenia jego dopuszczalności i spełnienia warunków formalnych, ewentualnie wzywa do ich uzupełnienia. Gdy uzna zażalenie za dopuszczalne i nieobarczone brakami, dopiero przekazuje je sądowi odwoławczemu do merytorycznego rozpoznania. Rozdział II. Najtrudniejsze pytania 13 Ta zasada znajduje wyjątek: w ramach tzw. autokontroli, sąd I instancji może merytorycznie rozpoznać zażalenie, przy czym zasady autokontroli i możliwe jej rozstrzygnięcie przewiduje art. 395 § 2 KPC. W wy- padkach wskazanych w tym przepisie sąd I instancji, który wydał zaskarżone postanowienie władny jest je uwzględnić (i tylko tyle). Innymi słowy, rozpoznając zażalenie na swoje postanowienie nie może orzec o jego oddaleniu, a zatem odpowiedź C jest prawidłowa. Zapamiętaj! Oddalenie = rozstrzygnięcie merytoryczne sądu. Odrzucenie = przeszkody formalne (procesowe) uniemożliwiające merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Uwaga! Nie jest możliwe oddalenie pozwu. Zgodnie z art. 187 § 1 KPC, pozew to rodzaj pisma procesowego. Może ono podlegać w określonych przypadkach zwrotowi (np. art. 130 § 2 KPC) lub odrzuceniu (art. 199 § 1 KPC). W treści pozwu zawarte jest natomiast określone żądanie strony (powództwo). To ono będzie podlegało merytorycznej ocenie sądu. Jeżeli uzna jego bezzasadność, oddali powództwo. PYTANIE 5. Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z 27 listopada 2003 r. dotyczą- ce jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej (Bruksela II bis) ma zastoso- wanie, bez względu na rodzaj sądu, w sprawach cywilnych dotyczących: A. ustalenia i zaprzeczenia rodzicielstwa. B. orzeczeń w sprawach adopcji, środków przygotowujących do adopcji, jak również unieważnienia i odwołania adopcji. C. pieczy nad dzieckiem i prawa do osobistej styczności z dzieckiem. Pytanie konkursowe w 2012 r. Artykuł 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wyko- nywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej (Bruksela II bis) 1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie, bez względu na rodzaj sadu, w sprawach cywilnych dotyczących: a) rozwodu, separacji lub unieważnienia małżeństwa; b) przyznawania, wykonywania, przekazywania, pełnego lub częściowego pozbawienia odpowiedzialności rodzicielskiej. 2. Sprawy, o których mowa w ust. 1 lit. b), dotyczą w szczególności: a) pieczy nad dzieckiem i prawa do osobistej styczności z dzieckiem; b) opieki, kurateli i podobnych instytucji prawnych; c) wyznaczenia oraz zakresu zadań każdej osoby lub jednostki, która jest odpowiedzialna za osobę lub majątek dziecka, reprezentuje je lub udziela mu pomocy; d) umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej lub w placówce opiekuńczej; e) środków mających na celu ochronę dziecka w odniesieniu do zarządu, zabezpieczenia lub rozporządzania majątkiem dziecka. Prawidłowa odpowiedź: C Wskazówka! Co roku w testach konkursowych pojawiają się pytania dotyczące materii, z którą zapewne większość kandydatów nie miała bliższej styczności. Oczywiście nie jest opłacalne pozostawienie takiego pytania bez odpowiedzi, konkurs nie przewiduje bowiem punktów ujemnych w razie udzielenia błędnej odpowiedzi. Jednakże zanim przejdziemy do „strzelania”, spróbujmy wydedukować właściwą odpowiedź, odwołując się do swojej wiedzy ogólnej. 14 Część I. Najważniejsze zagadnienia W tym pytaniu już sama nazwa aktu prawnego podaje prawidłową odpowiedź. Skoro rozporządzenie to dotyczy „spraw małżeńskich” oraz „spraw dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej”, to w żadnej z tych kategorii nie mieszczą się ustalenie i zaprzeczenie rodzicielstwa ani orzeczenia w sprawach adopcji. Eliminując z gruntu błędne odpowiedzi możliwe jest udzielenie prawidłowego rozwiązania, tj. w tym wypadku „pieczy nad dzieckiem i prawa do osobistej styczności z dzieckiem”, jako mieszczącej się w kategorii „spraw dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej”. Jeśli zatem na konkursie pojawi się akt prawny, którego nie znamy, nie panikujmy. Często w samym py- taniu, z nieznacznym odniesieniem się do wiedzy ogólnej, będzie już zawarta odpowiedź. Najtrudniejsze pytanie na konkursie w 2016 r. 11 poprawnych odpowiedzi PYTANIE 6. Zgodnie z Kodeksem karnym, jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które już był skazany, sąd: A. może wymierzyć tylko karę pozbawienia wolności, B. może wymierzyć grzywnę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo, C. wymierza karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Artykuł 64 KK § 1. Jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększo- nego o połowę. Prawidłowa odpowiedź: B Wyjaśnienie: To pytanie okazało się najtrudniejsze dla kandydatów w 2016 roku. Poprawnie odpowiedziało na nie jedy- nie 188 osób z 1710 zdających. Podobnie jak przy Pytaniu 1., prawdopodobnie wynikało to z pośpiechu i zaznaczenia odpowiedzi zgodnie z pierwszym skojarzeniem. Ponadto to pytanie zawiera podchwytliwe odpowiedzi. Prawidłowa odpowiedź odnosi się do rodzaju kary, o którym przepis milczy (ograniczając się jedynie do wskazania górnej granicy kary). Tymczasem nic nie stoi na przeszkodzie wymierzenia jakiejkol- wiek rodzajowo kary grożącej za dane przestępstwo, zarówno grzywny oraz kary ograniczenia wolności, jak i kary pozbawienia wolności, jeżeli tylko przewiduje to przepis, na podstawie którego karany jest sprawca. Przepis pozwala bowiem na obostrzenie „kary przewidzianej za przypisane sprawcy przestępstwo”. Bardzo istotną podpowiedzą w pytaniach były stwierdzenia „może” oraz „wymierza”. Przy recydywie specjalnej zwykłej (art. 64 § 1 KK), w przeciwieństwie do multirecydywy (art. 64 § 2 KK), sąd ma jedynie możliwość obostrzenia kary, z której ostatecznie skorzystać nie musi. Wskazówka! Recydywa jest zagadnieniem, które często pojawia się na konkursach. Recydywa zwykła zachodzi jeżeli sprawca: Przesłanka Jej znaczenie skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności czyli wyrokiem prawomocnym i tylko umyślne i tylko taką karę Przesłanka popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już ska- zany Rozdział II. Najtrudniejsze pytania 15 Jej znaczenie początek terminu biegnie: 1) od chwili odbycia kary w całości, albo 2) od odbycia części kary (co najmniej 6 miesięcy) i to faktycznym odbyciu, czyli przebywał w warunkach izo- lacyjnych łącznie 6 miesięcy, może być z przerwami i tylko umyślne zgodnie z defi nicją legalną art. 115 § 3 KK, czyli podobnymi będą: 1) przestępstwa należące do tego samego rodzaju (chronią- ce to samo dobro prawne); albo 2) przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia; albo 3) przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści ma- jątkowej uważa się za przestępstwa podobne. sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy prze- stępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagro- żenia zwiększonego o połowę czyli ma możliwość, nie obowiązek nie jest zatem określony ani rodzaj kary, ani jej dolna gra- nica. Górna granica zgodnie z art. 64 § 3 KK nie dotyczy zbrodni. Multirecydywa zachodzi jeżeli sprawca: Przesłanka uprzednio skazany w warunkach określonych w § 1 który odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawienia wolności i w ciągu 5 lat po odbyciu w całości lub części ostatniej kary Jej znaczenie tylko prawomocnie za recydywę zwykłą (czyli popełnił już dwa przestępstwa, za które został prawo- mocnie skazany) w warunkach izolacyjnych sumuje się okresy odbytych kar i tylko takie kary (dwie) Początek terminu biegnie: 1) od chwili odbycia ostatniej kary w całości albo 2) od odbycia części kary (co najmniej 1 roku) i tylko umyślne tylko z tego katalogu popełnia ponownie umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu, przestępstwo zgwałcenia, rozbo- ju, kradzieży z włamaniem lub inne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia sąd wymierza karę pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane prze- stępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia w wysokości minimalnej a może ją wymierzyć do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o  połowę. obligatoryjnie karę określoną rodzajowo tu już ma możliwość, nie obowiązek obostrzyć karę 16 Część I. Najważniejsze zagadnienia Najtrudniejsze pytanie na konkursie w 2015 r. 15 poprawnych odpowiedzi PYTANIE 7. Zgodnie z Kodeksem pracy, bieg przedawnienia roszczenia o urlop wy- poczynkowy nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na czas korzystania: A. z urlopu macierzyńskiego, B. z urlopu wychowawczego, C. z urlopu rodzicielskiego. Artykuł 2931 KP Bieg przedawnienia roszczenia o urlop wypoczynkowy nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na czas korzy- stania z urlopu wychowawczego. Prawidłowa odpowiedź: B Wyjaśnienie Trudno nazwać to pytanie skomplikowanym, a mimo to prawidłową odpowiedź na nie udzieliło jedynie 215 z 1436 osób. Można upatrywać dwóch przyczyn błędnych odpowiedzi. Po pierwsze, był to przepis niedawno nowelizowany (koniec 2013 roku), więc kandydaci – posługując się starymi przepisami – mogli nie mieć w ogóle wiedzy o jego istnieniu. Dlatego szczególnie istotne jest zapoznanie się z najnowszymi zmianami przepisów, wskazanych w następnym rozdziale. Po drugie, przepis ten znajduje się na końcu kodeksu, po „mniej ważnych” zagadnieniach jak przepisy BHP czy układy zbiorowe pracy, więc kandydaci mogli go zwyczajnie nie zauważyć lub potraktować z mniejszą uwagą. Tymczasem pytania często są formułowane na podstawie przepisów umiejscowionych na końcu kodeksu, często bardzo istotnych. Przykład: W konkursach padały pytania m.in. o: 1. Artykuły 291–295 KP – przedawnienie roszczeń. 2. Artykuł 3045 KP – dopuszczalność pracy dzieci. 3. Artykuł 269 KPA – decyzje określone w innych przepisach jako prawomocne (jest to ostatni przepis Kodeksu postę- powania administracyjnego, w przepisach końcowych). Uwaga! Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje tylko dwie przesłanki wstrzymania lub zawie- szenia biegu okresu przedawnienia. Sąd nimi: • art. 2931 KP – roszczenia o urlop wypoczynkowy na czas urlopu wychowawczego, • art. 293 KP – siła wyższa. Najtrudniejsze pytanie na konkursie w 2014 r. 15 poprawnych odpowiedzi PYTANIE 8. Zgodnie z ustawą – Prawo ustroju sądów powszechnych, kontrolę gospo- darowania mieniem Skarbu Państwa przez sąd rejonowy sprawuje: A. dyrektor sądu rejonowego. B. dyrektor przełożonego sądu okręgowego. C. dyrektor przełożonego sądu apelacyjnego. Artykuł 177 ustawy – Prawo ustroju sądów powszechnych § 1. Dysponentem części budżetowej odpowiadającej sądom powszechnym jest Minister Sprawiedliwości. § 2. Dyrektor sądu apelacyjnego wykonuje zadania i kompetencje dysponowania budżetem sądów na obszarze apelacji oraz sprawuje kontrolę gospodarki fi nansowej i gospodarowania mieniem Skarbu Państwa przez te sądy. § 3.(uchylony) § 4. W zakresie, o którym mowa w § 2, dyrektor sądu apelacyjnego podlega bezpośrednio Ministrowi Sprawiedliwości, a dyrektorzy sądów okręgowych i rejonowych – dyrektorowi przełożonego sądu apelacyjnego. Prawidłowa odpowiedź: C Rozdział II. Najtrudniejsze pytania 17 Wyjaśnienie: Co roku padają pytania z zakresu ustroju sądów i prokuratury. Od 2016 r. zauważalnie zmniejszyła się liczba pytań z Konstytucji RP, na rzecz właśnie tych zagadnień. To pytanie w 2014 r. zaskoczyło kandydatów – jedynie 242 z 1617 osób odpowiedziało na nie poprawnie. Błędne odpowiedzi wynikały prawdopodobnie z pomylenia instytucji dysponowania budżetem sądu z samym powołaniem dyrektora i ogólnym zwierzch- nictwem służbowym względem niego. Dyrektor sądu jako organ sądu Sąd rejonowy Sąd okręgowy Sąd apelacyjny Może być powołany gdy wymagają tego względy organizacyjne Musi być powołany Musi być powołany gdy brak w SR zadania wykonuje dyrektor przełożonego SO Powołanie = zatrudnienie na podstawie powołania Zwierzchnictwo służbowe dyrektora sądu Minister Sprawiedliwości Prezes sądu Jako zwierzchnik służbowy Powołuje i odwołuje Oraz wykonuje inne czynności Czynności niezastrzeżone dla Ministra Sprawiedliwości Dysponowanie budżetem Państwa Dysponent budżetem dla sądów w Państwie Minister Sprawiedliwości Dyrektor sądu apelacyjnego Dyrektor Dyrektor sądu rejonowego sądu okręgowego 18 Część I. Najważniejsze zagadnienia Zwróć uwagę! Dyrektor sądu zazwyczaj nie jest sędzią, nie musi posiadać wykształcenia prawniczego; na to stano- wisko może być powołana osoba, która posiada wiedzę w zakresie zarządzania instytucjami publicz- nymi, fi nansów publicznych, prowadzenia inwestycji i gospodarowania mieniem Skarbu Państwa. Mimo to, dyrektorzy sądów oraz ich zastępcy są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym na takich samych zasadach jak sędziowie. Pytanie konkursowe w 2014 r. PYTANIE 9. Zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję: A. w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instan- cji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a koniecz- ny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. B. w części i przekazać sprawę w tej części do ponownego rozpatrzenia organowi pierw- szej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. C. w całości lub w części i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowa- dzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Artykuł 138 KPA § 1. Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo  2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3 ) umarza postępowanie odwoławcze. § 2. Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organo- wi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. § 2a. Jeżeli organ pierwszej instancji dokonał w zaskarżonej decyzji błędnej wykładni przepisów prawa, które mogą znaleźć zastosowanie w sprawie, w decyzji, o której mowa w § 2, organ odwoławczy określa także wytyczne w zakresie wykładni tych przepisów. § 2b. Przepisu § 2 nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 136 § 2 lub 3. Organ odwoławczy po przeprowa- dzeniu postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy wydaje decyzję, o której mowa w § 1 albo 4. § 3.(uchylony) § 4. Jeżeli przepisy przewidują wydanie decyzji na blankiecie urzędowym, w tym za pomocą środków komunikacji elek- tronicznej, a istnieją podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy uchyla decyzję i zobowiązuje organ pierwszej instancji do wydania decyzji o określonej treści. Prawidłowa odpowiedź: A Wskazówka! Pytania o możliwe rozstrzygnięcia instancji odwoławczych (w każdej procedurze) są częstymi na egzaminach konkursowych. Zwróć na nie szczególną uwagę. Są nimi: • w postępowaniu cywilnym: art. 385 i 386 KPC, • w postępowaniu karnym: art. 437 KPK, • w postępowaniu sądowoadministracyjnym: art. 145–151a PPSA, • w postępowaniu administracyjnym: art. 138 KPA.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Aplikacja sędziowska i prokuratorska
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: