Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00654 010870 7479411 na godz. na dobę w sumie
Ateny. Michelin. Wydanie 1 - ebook/pdf
Ateny. Michelin. Wydanie 1 - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 144
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-3170-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> fotografia
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).

Ruszaj w świat z przewodnikiem Michelin!

Michelin zaprasza cię do wspólnego odkrywania najpiękniejszych zakątków Aten. Z tym przewodnikiem zwiedzanie będzie prawdziwą przyjemnością! Dokładne plany ułatwią swobodne poruszanie się po mieście. Szukasz ciekawych miejsc, zabytków i tras zwiedzania? Nic prostszego! Dzięki gwiazdkom przy nazwach dzielnic i obiektów nie pominiesz żadnej turystycznej atrakcji. Starannie dobrane informacje praktyczne pomogą ci znaleźć nocleg, restaurację czy kawiarnię, w których spędzisz wyjątkowe chwile. 

Gwiazdki – tradycyjny system oceny atrakcji turystycznych:
    *** zobacz koniecznie
    ** warto odwiedzić
    * godne uwagi

Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

Teksty: Athènes. Week-End Tytuł: Ateny – Udany Weekend Teksty: Athènes. Week-End Tłumaczenie: Justyna Nowakowska Tłumaczenie: Justyna Nowakowska Redaktor prowadzący: Magdalena Matyja-Pietrzyk Redakcja: Aleksandra Marczuk Redaktor prowadzący: Magdalena Matyja-Pietrzyk Korekta: Katarzyna Zioła-Zemczak, Agnieszka Szmuc Redakcja: Aleksandra Marczuk Korekta: Katarzyna Zioła-Zemczak, Agnieszka Szmuc Projekt graficzny: Dawid Kwoka Skład: Sabina Binek Projekt graficzny: Dawid Kwoka Fotoedycja: Dawid Kwoka Skład: Sabina Binek Fotoedycja: Dawid Kwoka Projekt okładki: Jan Paluch Zdjęcie na okładce: © De Visu / Shutterstock.com Projekt okładki: Jan Paluch Zdjęcie na okładce: © De Visu / Shutterstock.com Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotogra- Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej ficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje narusze- publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotogra- nie praw autorskich niniejszej publikacji. ficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje narusze- Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich nie praw autorskich niniejszej publikacji. właścicieli. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były właścicieli. kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo informacji zawartych w książce. Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki c, - Gliwice Wydawnictwo Helion tel.:     ul. Kościuszki c, - Gliwice e-mail: redakcja@bezdroza.pl tel.:     Księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl e-mail: redakcja@bezdroza.pl Księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: Drogi Czytelniku! http://bezdroza.pl/user/opinie/?beate1 Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. http://bezdroza.pl/user/opinie/?beate1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-283-2216-5 Wydanie I ISBN: 978-83-283-2216-5 Copyright © Le Guide Vert Michelin – Michelin cie Le Guide Vert Michelin, 46, avenue de Breteuil, 75324 Paris Cedex 07 Copyright © Le Guide Vert Michelin – Michelin cie Copyright © for the Polish Edition by Helion, 2016 Le Guide Vert Michelin, 46, avenue de Breteuil, 75324 Paris Cedex 07 • Kup książkę Copyright © for the Polish Edition by Helion, 2016 • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność Kup książkę Poleć książkę Ateny© Anastasios71 / Shutterstock.com Oświetlony Akropol o zmierzchu © sborisov / Depositphotos.com Kup książkę Poleć książkę dzielnice i zABytki Aten Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę Usytuowanie Wejście od ulicy Dionysiou Areopagitou (osoby o ograniczonej sprawności rucho-wej mogą wjechać windą aż do wysoko-ści Partenonu) – dojazd metrem (stacja Akropoli) lub dojście pieszo z dzielnicy Plaka. Czterodniowy bilet (12 EUR), upraw-nia do wstępu (informacje pod nr. tel.: 210 32 10 219 – otwarte: codz. 8.00–20.00) na teren Akropolu (Propyleje, Partenon i Erechtejon), teatru Dionizosa, Agory Greckiej (z Hefajstejonem i Muzeum Agory), Keramejkosu (z Muzeum Kera-mejkosu, zob. Monastiraki i Psiri), Agory Rzymskiej (Biblioteka Hadriana i Wieża Wiatrów, zob. Plaka) oraz Olimpiejonu (zob. Syntagma).Warto wiedziećNa drodze prowadzącej na Akropol nie ma miejsc, w których można by przy-stanąć w cieniu, dlatego należy założyć kapelusz i wygodne buty i zabrać ze sobą butelkę wody.Spacerulica Dionysiou Areopagitou (Οδός Διονυσίου Αρεοπαγίτου)Akropol i park archeologiczny tworzą stosunkowo łatwą trasę zwiedzania i pArk Archeologiczny««(Ακρόπολη) Plan dzielnicy s. 88–89. Mapa okładkowa C5–6–7, D6, E7Partenon, obok egipskich piramid i rzymskiego Koloseum, jest jedną z najsłynniej-szych starożytnych budowli. Świątynia zbudowana w V w. p.n.e. pozostaje symbo-lem potęgi Aten w czasach triumfu demokracji. Sanktuarium poświęcone Atenie, wzniesione na szczycie „górnego miasta” (Akropol), na wysokości 150 m n.p.m., góruje nad parkiem archeologicznym o powierzchni 117 ha, wzgórzami porośnię-tymi roślinnością i najładniejszymi ateńskimi dzielnicami. © sborisov / Depositphotos.comPartenon na AkropoluAkropol«««74 Kup książkę Poleć książkę rozpoczynającą się przy stacji metra Akropoli. Wzdłuż południowej pierzei ulicy Dionysiou Areopagitou, szerokiej, 700-metrowej alei wyłożonej marmu-rowymi płytami, wznoszą się Muzeum Akropolu«««, teatr Dionizosa««, odeon Heroda Attyka« oraz szereg budynków i kamienic w stylu neoklasycy-stycznym i modernistycznym oraz bardziej współczesnych. Kierujemy się na zachód Park archeologiczny. co Warto zobaczyć W atenach?Górujące nad miejskim krajobrazem skaliste wzgórze Akropolu, na którym wznosi się Partenon, jawi się jako niewątpliwe centrum miasta. Zwiedzanie Aten można roz-począć właśnie od tej antycznej świątyni, wdrapując się po zboczach otaczających ogromną kamienną budowlę z kolumnadą z białego marmuru, odcinającą się na tle błękitnego nieba. Na zboczach wzgórza i u jego stóp można podziwiać pozostałości miasta z okresu zwanego złotym wiekiem Peryklesa (V w. p.n.e.).Na wschód od rozległego parku archeologicznego wije się labirynt uliczek Plaki. W tej malowniczej dzielnicy, usianej antycznymi ruinami, kościołami i niewielkimi placami, nie brakuje tawern i sklepików z pamiątkami, ale okolica pozostaje przy-tulna i urzekająca. Nieco dalej na zachód, w sąsiedztwie ruin Agory, leży dzielnica Monastiraki, której wąskie uliczki przypominają czasy bizantyjskie i tureckie. To wła-śnie tutaj w każdą niedzielę odbywa się gigantyczny pchli targ. Spacerując ulicami, możemy dotrzeć aż do Thiseio, Psiri lub Gazi, trzech starych dzielnic, dziś niezwykle modnych. Dzielnice wypełnione barami i dyskotekami cieszą się popularnością wśród młodych ateńczyków. Nieco dalej na północ znajduje się przypominająca tygiel Dzielnica Targu i, nieco mniej interesujący, plac Omonia, przez który można dojść do niezwykłego Narodowego Muzeum Archeologicznego.AKROPOLPortyk KariatydTeatrDionizosaAtena PromachosSanktuariumAsklepiosaOdeonHeroda AttykaDionissíou AreopagítouOdeonAgryppyERECHTEJONPARTENONŚWIĄTYNIA ATENYZWYCIĘSKIEJMUZEUMAKROPOLUPropylejeŚwiątyniana planie kołaIeráOdósPomnikTrasyllosaNDawna świątyniaAtenyPinakotekaBrama BeulégoPortyk Eumenesa IINiezachowanebudowleToaletydzielnice i zabytki aten | Akropol i park archeologiczny75 Kup książkę Poleć książkę deptakiem Apostolou Pavlou (1 km), prowadzącym do Wzgórza Muz, zwa-nego też Wzgórzem Filopapposa««, Pnyksu« i Areopagu, z których można podziwiać wspaniałą panoramę««« Akropolu. Idąc tą trasą na północ, można dojść do Agory Greckiej«, Hefajste-jonu«« i Agory Rzymskiej, na granicy z dzielnicami Thiseio, Monastiraki i Plaka, nie tracąc z oczu Partenonu.Propyleje« (Προπύλαια)Propyleje to monumentalna brama wio-dąca na ateński Akropol. Na teren parku prowadzą trzy wejścia: od południa przy ulicy Dionysiou Areopagitou, na wysokości odeonu Heroda Attyka; od południowego wschodu obok centrum informacji tury-stycznej na rogu ulic Dionysiou Areopagi-tou i Thrasyllou biegnącej w dół w kierunku dzielnicy Plaka; od północy, przez Agorę Rzymską, plac Avissinias lub ulicę Adrianou (stacja metra Monastiráki lub Thiseio).Z biletem wstępu w kieszeni poko-nujemy kolejne szerokie marmurowe stopnie, obecnie wzmocnione deskami. Propyleje, wzniesione w latach 437–432 p.n.e. (nigdy nieukończone ze względu na wojny peloponeskie), stanowiły wejście na Akropol. Budowla składa się z głównego budynku, który okalają dwa asymetryczne skrzydła. Od XII do XV w. n.e. te szerokie pawilony pełniły rolę rezydencji ateńskich biskupów i książąt. Główna część, wzniesiona na planie rozległego prostokąta, była poprzedzona portykiem, z którego zachowało się sześć kolumn w porządku doryckim. Portyk prowadził do westybulu otoczonego dwiema nawami oddzielonymi od siebie sześcioma kolumnami w porządku joń-skim. W głębi westybulu znajdowało się pięcioro drzwi prowadzących do ostat-niego portyku (takiego jak wejściowy), którym wychodziło się na esplanadę Akropolu. Za Propylejami znajdował się rozległy plac temenosu (miejsce święte). W czasach Peryklesa pośrodku placu stał olbrzymi, 9-metrowy posąg Ateny Pro-machos. Obecnie to Partenon przyciąga spojrzenia zwiedzających.Partenon««« (Παρθενώνας)Świątynia została zbudowana na nie-wielkim podwyższeniu – podstawa budowli znajduje się na poziomie jeden trzeciej wysokości Propylejów (nie można zwiedzać ani wnętrza, ani obrzeży świątyni). Wyobraźmy sobie tę okazałą fasadę w odcieniach czerwieni, żółci i błękitu! Budowle i posągi były w całości pokryte polichromiami, a błyszcząca biel marmuru, do której przyzwyczaił nas renesans i jego zamiłowanie do antyku, jest jedynie efektem działania upływają-cego czasu. Świątynia ku chwale bogini © vverve / Depositphotos.com Propyleje – brama prowadząca na Akropol76Ateny i jej miasta została wzniesiona na polecenie Peryklesa. Budową, która trwała od 447 do 438 r. p.n.e., kierował Fidiasz. Rzeźbiarz nadzorował też wyko-nanie rzeźbiarskiej dekoracji, a głównym architektem był Iktinos. Ten klejnot architektury doryckiej szybko zyskał miano arcydzieła. W wyniku pożaru, który wybuchł w 267 r., załamał się marmurowy dach, ale pozostała część budowli prze-trwała w prawie nienaruszonym stanie do eksplozji, do jakiej doszło w czasie oblężenia Akropolu przez Wenecjan w 1687 r. Wcześniej świątynię wykorzy-stywano kolejno jako kościół, katedrę i meczet (pozostałości minaretu znajdują się w południowo-zachodnim narożniku). Na początku XIX w. znaczna część fryzu była jeszcze na swoim pierwotnym miej-scu, ale w latach 1801–03 ekspedycja pod kierunkiem lorda Elgina pozbawiła budowlę najcenniejszych elementów (zob. ramka s. 83). Z pierwotnej dekoracji rzeźbiarskiej nie pozostało prawie nic – niektóre fragmenty oraz odlewy można zobaczyć w Muzeum Akropolu. Fron-tony ozdobione były polichromowanymi płaskorzeźbami odcinającymi się na nie-bieskim tle. Sekret kunsztu Fidiasza tkwił w umiejętnym wykorzystaniu trójkątnej przestrzeni narzucającej pewne ogra-niczenia – postacie przedstawione na fryzie leżą, siedzą, pochylają się lub stoją w zależności od ilości miejsca do wyko-rzystania. Fryz o długości blisko 160 m biegł wokół zewnętrznych ścian i składał się ze 115 płyt pokrytych płaskorzeźbami na czerwonym tle, przedstawiającymi uczestników procesji panatenajskiej. Do wnętrza budowli prowadziły drzwi © Samot / Depositphotos.com Ruiny Partenonusekrety FidiaszaW czasie budowy Partenonu Fidiasz – poszukując wizualnej perfekcji – wprowadził subtelną grę krzywizn, której zadaniem było zniwelowanie złudzeń optycznych. Dzięki temu, że perystyl złożony jest z 46 kolumn (po 8 na krótszych bokach, po 17 na dłuższych) o wysokości 10,43 m, budowla cechuje się doskonałym stosunkiem szero-kości do długości. Zwężenie trzonu kolumn (1,90 m średnicy u podstawy i 1,45 m na wysokości głowic) i pochylenie do środka, nieznaczne wzmocnienie skrajnych kolumn i niezauważalna wypukłość elementów poziomych przyczyniają się do niebywałej harmonii budowli. Bez zastosowania tych zabiegów wydawałoby się, że kolumny są bardziej odchylone u szczytu niż u podstawy, kolumny w narożnikach budowli byłyby optycznie węższe od pozostałych, a belkowanie nieznacznie zakrzywione.dzielnice i zabytki aten | Akropol i park archeologiczny77 Kup książkę Poleć książkę Ateny i jej miasta została wzniesiona na polecenie Peryklesa. Budową, która trwała od 447 do 438 r. p.n.e., kierował Fidiasz. Rzeźbiarz nadzorował też wyko-nanie rzeźbiarskiej dekoracji, a głównym architektem był Iktinos. Ten klejnot architektury doryckiej szybko zyskał miano arcydzieła. W wyniku pożaru, który wybuchł w 267 r., załamał się marmurowy dach, ale pozostała część budowli prze-trwała w prawie nienaruszonym stanie do eksplozji, do jakiej doszło w czasie oblężenia Akropolu przez Wenecjan w 1687 r. Wcześniej świątynię wykorzy-stywano kolejno jako kościół, katedrę i meczet (pozostałości minaretu znajdują się w południowo-zachodnim narożniku). Na początku XIX w. znaczna część fryzu była jeszcze na swoim pierwotnym miej-scu, ale w latach 1801–03 ekspedycja pod kierunkiem lorda Elgina pozbawiła budowlę najcenniejszych elementów (zob. ramka s. 83). Z pierwotnej dekoracji rzeźbiarskiej nie pozostało prawie nic – niektóre fragmenty oraz odlewy można zobaczyć w Muzeum Akropolu. Fron-tony ozdobione były polichromowanymi płaskorzeźbami odcinającymi się na nie-bieskim tle. Sekret kunsztu Fidiasza tkwił w umiejętnym wykorzystaniu trójkątnej przestrzeni narzucającej pewne ogra-niczenia – postacie przedstawione na fryzie leżą, siedzą, pochylają się lub stoją w zależności od ilości miejsca do wyko-rzystania. Fryz o długości blisko 160 m biegł wokół zewnętrznych ścian i składał się ze 115 płyt pokrytych płaskorzeźbami na czerwonym tle, przedstawiającymi uczestników procesji panatenajskiej. Do wnętrza budowli prowadziły drzwi © Samot / Depositphotos.com Ruiny Partenonusekrety FidiaszaW czasie budowy Partenonu Fidiasz – poszukując wizualnej perfekcji – wprowadził subtelną grę krzywizn, której zadaniem było zniwelowanie złudzeń optycznych. Dzięki temu, że perystyl złożony jest z 46 kolumn (po 8 na krótszych bokach, po 17 na dłuższych) o wysokości 10,43 m, budowla cechuje się doskonałym stosunkiem szero-kości do długości. Zwężenie trzonu kolumn (1,90 m średnicy u podstawy i 1,45 m na wysokości głowic) i pochylenie do środka, nieznaczne wzmocnienie skrajnych kolumn i niezauważalna wypukłość elementów poziomych przyczyniają się do niebywałej harmonii budowli. Bez zastosowania tych zabiegów wydawałoby się, że kolumny są bardziej odchylone u szczytu niż u podstawy, kolumny w narożnikach budowli byłyby optycznie węższe od pozostałych, a belkowanie nieznacznie zakrzywione.dzielnice i zabytki aten | Akropol i park archeologiczny77 Kup książkę Poleć książkę o wysokości 10 m, umieszczone we wschodnim portyku. Dalej znajdował się pronaos, przedsionek poprzedzający główną część świątyni (naos), w której umieszczony był olbrzymi (12 m) posąg Ateny Partenos (ze złota i kości słonio-wej). Z każdej strony środkową przestrzeń otaczała dwupoziomowa kolumnada. W Partenonie przechowywano skarby należące do Ateńskiego Związku Mor-skiego. Do naszych czasów zachowały się jedynie cztery kolumny, które podtrzymy-wały sufit skarbca (na tyłach budowli).Erechtejon««« (Ερέχθειο)Procesja panatenajska kroczyła wzdłuż północnej fasady Partenonu ku Erechte-jonowi, uznawanemu za arcydzieło sztuki jońskiej (406 r. p.n.e.). Warto obejść świą-tynię (kierując się przeciwnie do ruchu wskazówek zegara), aby zrozumieć jej układ – w jej wnętrzu oddawano bowiem cześć kilku bóstwom, w tym Atenie, Posejdonowi i mitycznym królom Erech-teuszowi i Kekropsowi. Na przestrzeni wieków budowla pełniła rolę kościoła, pałacu, haremu i magazynu wojskowego. Przeciwwagą dla kolumnady Partenonu jest słynny portyk korê, zwany też gan-kiem Kor lub portykiem Kariatyd, który zachwyca dostojnym wyglądem i lekkością sześciu 2-metrowych pod-pór w postaci młodych dziewcząt (są to kopie – pięć oryginalnych posągów można podziwiać w Muzeum Akropolu, a szósta znajduje się w zbiorach londyń-skiego British Museum). Warto zwrócić uwagę na nonszalancką elegancję, której przejawem są równoległe plisy tunik przywodzące na myśl żłobienia kolumn zastąpionych kariatydami. Po prawej stronie widać sześć kolumn w porządku jońskim tworzących wschodni portyk prowadzący do sanktuarium, w którym umieszczony był najstarszy na terenie zespołu świątynnego posąg Ateny, wykonany z drewna oliwnego. Zachodnia fasada została przebudowana w czasach Rzymian. Na sąsiednim dziedzińcu rośnie drzewo oliwne zasadzone w miejscu, w którym oddawano cześć świętemu drzewu Ateny (co wyjaśnia brak zada-szenia). W tej części Akropolu zachowały się nieliczne ślady mykeńskich zabudo-wań (1400–1125  p.n.e.). Od wschodu można zobaczyć fragmenty sanktuarium poświęconego Zeusowi. Później Rzymia-nie wznieśli obok tej budowli świątynię na planie koła poświęconą Romie i Augustowi – można ją rozpoznać po kilku kolumnach postawionych do pionu i rosnącym obok cyprysie. Z północno--zachodniego krańca wzgórza rozciąga się wspaniała panorama«« na dachy domów w dzielnicy Plaka. W każdy nie-dzielny poranek ewzoni ściągają (6.00) i wciągają (9.00) na maszt grecką flagę. Warto obejrzeć się i nacieszyć oczy © bloodua / Depositphotos.com Erechtejon z widocznym portykiem Kariatyd78 widokiem tylnej fasady Partenonu. Później idziemy południowym skrajem wzgórza, skąd można rozkoszować się widokami« na teatr Dionizosa oraz świątynię Zeusa i stadion (po lewej stronie). W połu- dniowo-zachodnim narożniku temenosu wznosi się dostojna świątynia Ateny Nike, czyli Ateny Zwycięskiej««« (425/424 r. p.n.e.). Z tego miejsca dosko- nale widać odeon Heroda Attyka. Odeon Heroda Attyka« (Ωδείο Ηρώδου του Αττικού) Akropol, ul. Dionysiou Areopagitou – nieudo- stępniony dla zwiedzających, otwarty w cza- sie wydarzeń kulturalnych, w szczególności w trakcie Festiwalu Ateńskiego (V–IX). Teatr został wzniesiony w czasach rzym- skich (ok. 161 r.) na polecenie Heroda Attyka, zamożnego ateńskiego polityka, dla uczczenia pamięci jego małżonki. Typowo rzymska budowla z fasadą z trzema wejściami mogła pomieścić 5 tys. widzów. Pierwotnie teatr był przy- kryty cedrowym dachem. Teatr Dionizosa«« (Θέατρο ∆ιονύσου) Akropol, ul. Dionysiou Areopagitou – otwarte: 8.00–20.00 – zwiedzanie w ramach biletu wstępu na teren Akropolu lub na podstawie osobnego biletu w cenie 2 EUR. To miejsce uznawane jest za kolebkę teatru antycznego i greckiej tragedii. To tutaj w V w. p.n.e. swoje premiery miały arcydzieła Ajschylosa, Sofoklesa, Eurypidesa i Arystofanesa. Początkowo sztuki wystawiano na prowizorycznych drewnianych konstrukcjach, dopiero w VI w. p.n.e. teatr zadomowił się w miejscu poświęconym już wcześniej Dionizosowi Eleuteriosowi, bogu sztuk dramatycznych (w uroczystościach ku czci Dionizosa uczestniczył chór, mimo- wie i tancerze). Na początku kolejnego stulecia miejsce prowizorycznego teatru, najprawdopodobniej z widownią w for- mie grobli usypanej z ziemi, zajął teatr z prawdziwego zdarzenia, z drewnia- nymi ławami. W IV w. p.n.e. wzniesiono kamienny teatr, zachowując kształt i wymiary poprzedniej konstrukcji. Ostat- nia poważna przebudowa miała miejsce w czasach rzymskich. Siedząc na stop- niach widowni, można jednocześnie doznać wrażenia przestrzenności i kame- ralności. Idealny kształt cavea (część teatru rzymskiego lub amfiteatru, w której znajdują się rzędy widowni) opartej o ska- liste zbocze Akropolu zapewnia budowli doskonałą akustykę. Widownia mogła pomieścić blisko 17 tys. widzów (teatr w Epidauros jedynie 12 tys.). Fryz zdobiący proscenium, wykonany za panowania Nerona (I w. n.e.), przedstawia mit o Dionizosie. Chór stał wokół ołtarza ku czci Dionizosa, na marmurowych płyt- kach tworzących wzór rombu. W pierw- szym rzędzie, tuż nad siedzeniami m o c . s o t o h p t i s o p e D / a u d o o b © l Odeon Heroda Attyka Kup książkę 79 Poleć książkę y n z c i g o l o e h c r a k r a p   i l o p o r k A | n e t a i k t y b a z   i i l e c n e z d i zarezerwowanymi dla dostojników, znaj- dowało się honorowe miejsce dla naj- wyższego kapłana Dionizosa. Ze szczytu widowni widać Olimpiejon i stadion, usy- tuowane poniżej po lewej stronie. Nieco bliżej, na lewo od amfiteatralnej widowni, widoczne są ruiny odeonu Peryklesa, w którym odbywały się próby i konkursy muzyczne. W połowie drogi między ode- onem Heroda Attyka a teatrem Dionizosa znajdują się ruiny dwóch sanktuariów ku czci Asklepiosa, boga sztuki lekar- skiej. U stóp skalnej ściany widoczne są pozostałości portyku (IV w. p.n.e.), gdzie pacjenci zasypiali i czekali na sen, pod- czas którego bóg wyjawiał im metody leczenia. W budynku na planie koła, sąsia- dującym z galerią, znajdowało się święte źródło, w którym chorzy mogli się obmyć. Później wzniesiono w tym miejscu bazylikę pod wezwaniem św. św. Kosmy i Damiana, dwóch chrześcijańskich lekarzy urodzonych w Arabii. Jak widać, chrześcijanie nie pozbawili tego miejsca kultu medycznych konotacji. Wracamy do teatru Dionizosa i kierujemy się w stronę Muzeum Akropolu. Muzeum Akropolu««« (Μουσείο Ακρόπολης) D7 ul. Dionysiou Areopagitou 15 – tel.: 210 9000 900 – www.theacropo- lismuseum.gr (sprzedaż biletów przez internet) – otwarte: IV–X: pn. 8.00–16.00, wt.–nd. 8.00–20.00 (pt. 22.00); XI–III: pn.–czw. 9.00–17.00, pt. 9.00–22.00, sb. i nd. 9.00–20.00 – 5 EUR, ulgowy 3 EUR (wejście od ul. Mitseon) – tablice objaśniające w języku greckim i angielskim. Budynek wzniesiony u stóp Akropolu, oficjalnie otwarty w 2009 r., jest wielkim architektonicznym przedsięwzięciem. W przeszkleniach budowli wykonanej ze stali, szkła i betonu odbija się Akropol, któ- rego turyści zwiedzający muzeum prawie w ogóle nie tracą z oczu. Naturalne światło wpadające do wnętrza uwydatnia piękno blisko 4 tys. eksponatów prezentowanych w sposób, dzięki któremu udało się uzy- skać wrażenie rozległej przestrzeni. Pod szklaną posadzką parteru można podziwiać pozostałości dawnych Aten, świadczące o tym, że miejsce to było zamieszkane już pod koniec neolitu (ok. 3000 r. p.n.e.). Przyglądając się uważ- nie, można rozróżnić ulice, zabudowania i warsztaty, a także dostrzec fundamenty sanktuariów poświęconych Dionizosowi Eleuteriosowi i Asklepiosowi. Galeria archaiczna (na 1. piętrze) pre- zentuje pozostałości pierwotnego Par- tenonu, w tym dwa lwy ciągnące boga Taurusa, posąg przedstawiający Trytona i monstrum z trzema ludzkimi głowami i wężowym ogonem (570  r. p.n.e.), a także figurki wotywne, np. lwa i niedź- wiedzia z VI i V w. p.n.e. W centrum multimedialnym (na 2. pię- trze) można obejrzeć regularnie aktuali- zowane filmy dokumentalne na temat Budynek Muzeum Akropolu Kup książkę 80 Poleć książkę m o c . s o t o h p t i s o p e D / x x o m s © Kup książkę Poleć książkę Partenonu. Na dużym tarasie z widokiem na Akropol znajduje się przyjemna, zacie-niona kawiarnia z częścią restauracyjną.Sala Partenonu (na 3. piętrze) została zaprojektowana w taki sposób, aby odtworzyć wymiary i oś Partenonu. W sali prezentowany jest słynny fryz, dekoracja rzeźbiarska o długości 160 m złożona ze 115 płyt. Fryz ukazywał 378 postaci – ludzkich i boskich – i ponad 200 zwierząt, głównie koni zaprzężo-nych do wozów, za którymi w procesji szli mężczyźni i kobiety z darami. Rekonstruując fryz zdobiący Partenon, muzeum starało się podkreślić, że w budynku prezentowana jest jedynie jedna trzecia oryginalnych fragmentów. Pozostałe dwie trzecie pozostają w zbio-rach londyńskiego British Museum (ich kopie wystawione w ateńskim muzeum oznaczone są skrótem BM), kilka poje-dynczych fragmentów można obejrzeć w innych europejskich placówkach muzealnych (np. w Luwrze).wzgórze Muz (Wzgórze Filopapposa)«« (Λόφος Φιλοπάππου) C7 Wstęp wolny.Na końcu ulicy Dionysiou Areopagitou bierze początek brukowana droga pro-wadząca pośród drzew aż na Wzgórze Muz, do jednego z najbardziej urokliwych © smoxx / Depositphotos.com W Muzeum Akropolu odsłonięto pozostałości antycznych ulicnarodziny tragedii antycznej W Atenach za panowania tyrana Pizystrata (VI w. p.n.e.) z dawnych uroczystości ku czci Dionizosa wykształcił się nowy rodzaj przedstawień teatralnych. Tak narodziła się trage-dia. W odróżnieniu od epopei tragedia wywierała silne wrażenia wizualne. Prawdziwą popularność zyskała wraz z rozwojem demokracji, kiedy zaczęto wykorzystywać ją jako narzędzie do edukowania obywateli. Wyróżniają ją dwa elementy – aktorzy poru-szający się na scenie wypowiadali swe kwestie wierszem, a kilkunastoosobowy chór (12–15 osób) komentował wydarzenia w dramatyczny sposób. Przedstawiana intryga często była zakamuflowaną krytyką działań władz miasta. Na przykład w 472 r. p.n.e. w tragedii zatytułowanej Persowie Ajschylos poruszył kwestię polityki wojennej Aten. Opis bitwy pod Salaminą zawiera skądinąd niewiarygodną mieszankę brutalności i współczucia, a inne dzieła tego tragika wychwalają ideę zaniechania wojny i zemsty. Pozycja tragedii w świecie greckim była tak silna, że w 413 r. mieszkańcy Syrakuz uwolnili tych ateńskich więźniów, którzy znali na pamięć teksty Eurypidesa, i uczynili ich członkami miejscowego chóru. Grecka tragedia wywarła ogromny wpływ na teatr europejski, w szczególności na twórczość Racine’a i Corneille’a. Tymczasem z tysiąca sztuk, które powstały w V w. p.n.e., do naszych czasów zachowało się zaledwie nieco ponad 30 (7 tragedii Sofoklesa, 7 Ajschylosa i ok. 20 Eurypidesa).dzielnice i zabytki aten | Akropol i park archeologiczny81
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Ateny. Michelin. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: