Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00147 010991 7495878 na godz. na dobę w sumie
Atlas roślin doniczkowych - ebook/pdf
Atlas roślin doniczkowych - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 193
Wydawca: SBM Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-8059-295-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> zdrowie
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

W atlasie zebrano opisy 200 najpiękniejszych i najbardziej popularnych roślin ozdobnych przeznaczonych do uprawy w domu. Wyjątkowe zdjęcia oraz szczegółowe porady pielęgnacyjne z pewnością pomogą dobrać najodpowiedniejszą roślinę i zapewnić jej właściwe warunki.

Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

małgoRzata medeRska 200 gatunków ozdobnych atlas, Rosl in doniczkowych Spis treści WSTĘP . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3 PORADNIK . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 4 BUDOWA KWIATU . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 6 SŁOWNICZEK . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 8 OPISY . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 10 INDEKS NAZW POLSKICH . . . . . . . . . 190 INDEKS NAZW ŁACIŃSKICH . . . . . . 191 WSTĘP Rośliny przedstawione w książce Atlas roślin doniczkowych pochodzą z bardzo zróżnicowanych środowisk Ameryki, Afryki, Europy, Azji oraz Australii. Znajdują się wśród nich gatunki bardziej lub mniej znane, jednak wszystkie są dostępne w sprzedaży. Decydując się na zakup rośliny, należy pomyśleć o stworzeniu jej warunków zbliżonych do tych panujących w środowisku naturalnym. Ważne jest odpowiednie nasłonecznienie, temperatura, wilgotność, a także podłoże zasobne w składniki mineralne. Rzetelna wiedza na temat wymagań danej rośliny jest podstawą sukcesu prowadzonej uprawy. W książce znajduje się zbiór niezbędnych informacji na temat pielęgnacji aż 200 gatunków roślin. Ponadto każdy z opisów zawiera wiadomości dotyczą- ce pochodzenia roślin, ich przynależności do rodziny botanicznej, sposobu rozmnażania i zagrażających im szkodników lub chorób. Poradnik pomoże w rozpoznaniu szkodników i chorób atakujących uprawę, a także wskaże spo- sób postępowania w przypadku ich wystąpienia. Ważną częścią charaktery- styki rośliny jest również opis jej morfologii, który w połączeniu z fotografią ułatwi identyfikację gatunku. Istnieją różne powody, dla których miłośnicy roślin doniczkowych decy dują się na zakup kolejnego okazu. Mogą to być ozdobne liście rośliny, piękne kwiaty, oryginalny pokrój lub też ciekawa biologia. Książka prezentuje gatunki dobrane w taki sposób, aby sprostać wszystkim gustom i wymaganiom. War- to urządzić w domowym zaciszu kącik z odrobiną egzotyki, który z pewnością poprawi nastrój i zachwyci swoim wyglądem. PORADNIK Rozpoznawanie i zwalczanie wybranych szkodników i chorób roślin doniczkowych Szkodniki Mszycowate (Aphididae) Mszyce to drobne, baryłkowate owady nale- żące do rzędu pluskwiaków równoskrzydłych (Homoptera), bez skrzydeł lub ze skrzydłami, najczęściej zielone lub czarne, ale również żół- tawe, pomarańczowe lub brunatne, o długości 1–7 mm. Tworzą zwarte kolonie, oblepiające wierzchołki pędów, pąki kwiatowe lub młode liście. Wydalają spadź, na której mogą rozwi- jać się grzyby. Mszyce wysysają soki z wiązek przewodzących rośliny. Na skutek ich żerowa- nia liście się marszczą i zamierają. Są ponadto wektorami wirusów roślinnych. Przeciwko mszy- com należy zastosować insektycyd systemiczny. Misecznikowate (Lecaniidae) Misecznikowate są owadami, które przybiera- ją postać tarczek (samice) przylegających do powierzchni rośliny, średnicy przeciętnie 4 mm, barwy – w zależności od gatunku – żółtozielo- nej, brązowej, niekiedy z brązowym rysunkiem. Zaatakowane liście żółkną i opadają, a cała roślina jest osłabiona. Domowy sposób na zwalczanie miseczników polega na usuwaniu ich z rośliny szczoteczką lub patyczkiem. Wy- sypujące się spod tarczek jaja również trzeba dokładnie usunąć. Następnie oczyszczone miejsce należy przemyć denaturatem. Koniecz- ne może być zastosowanie insektycydu syste- micznego. Mączlikowate (Aleurodidae) Mączlikowate to owady o długości ok. 1,1– 1,3 mm, barwy żółtawej, ze śnieżnobiałym, woskowym nalotem i dachówkowato złożo- nych skrzydłach. Larwy, nimfy i dorosłe osob- niki wysysają soki z tkanki przewodzącej liścia. Wydalają przy tym dużo rosy miodowej, która pokrywa liście, a na niej rozwijają się grzyby. Objawy żerowania mączlika to pojawienie się odbarwionych plamek na liściach. Liście żółk- ną i zasychają. Na ich spodzie widoczne są osobniki. Należy zastosować systemiczny śro- dek owadobójczy. Przędziorkowate (Tetranychidae) Są to niewielkie, najczęściej czerwonawe pajęczaki, należące do rzędu roztoczy. Że- rują po spodniej stronie liści, wysysają soki z rośliny i powodują w ten sposób powsta- wanie drobnych, jasnych plamek na liściu. Charakterystyczna jest też pajęczynka na spodzie liści, które z czasem żółkną, zasy- chają i opadają. Zwalczanie przędziorków polega na zastosowaniu akarycydu. Rezulta- ty przynosi też zwiększenie wilgotności po- wietrza. Tarcznikowate (Diaspididae) Tarczniki są owadami o ciele okr ytym okrąg ławymi i nieco spłaszczonymi tarcz- kami średnicy ok. 2 mm, barwy żółtawej, beżowo białej lub jasnobrunatnej. Wysysają soki z rośliny i wprowadzają do niej ślinę, która powoduje zahamowanie wzrostu i ob- umieranie pędów. W miejscach tych rośli- na się odbarwia. Domowy sposób na zwal- czanie tarczników polega na usuwaniu ich z rośliny szczoteczką lub patyczkiem. Wysy- pujące się spod tarczek jaja również należy dokładnie usunąć. Następnie oczyszczone miejsce trzeba przemyć denaturatem. Ko- nieczne może być zastosowanie insektycydu systemicznego. Wciornastkowate (Thripidae) Są to owady o wąskim i wydłużonym ciele, najczęściej długości 1–2 mm, z charaktery- stycznymi frędzlami na brzegach skrzydeł. Objawem żerowania są początkowo drob- ne, a z czasem większe srebrzyste plamki na liściach, z czarnymi grudkami kału owa- dów. Na kwiatach pojawiają się jasne (białe lub żółtawe) plamy z ciemniejszą obwód- ką, z czasem brunatniejące i zasychające. Owady te przenoszą choroby wirusowe. Aby zapobiec atakowi wciornastków, należy na- wilżać powietrze, zwłaszcza zimą. W przy- padku inwazji trzeba zastosować insektycyd. Wełnowcowate (Pseudococcidae) Są to owady o długości ok. 4 mm, których ciało pokryte jest brudnobiałym, woskowym nalotem. Objawem ich żerowania są białe kłaczki w kątach nerwów liściowych. Opa- nowana przez wełnowce roślina żółknie, traci liście, a z czasem usycha. Rozwojowi wełnowców sprzyja przesuszone powietrze. Domowym sposobem przeciwko tym szkod- nikom jest usuwanie ich z roślin za pomo- cą tamponu zanurzonego w denaturacie, a także wyniesienie rośliny latem na balkon lub taras. Konieczne może być też zastoso- wanie insektycydu o działaniu systemicznym. Ziemiórkowate (Sciaridae, Lycoriidae) Ziemiórkowate to niewielkie muchówki (Dip- tera). Starsze larwy tych owadów wgryzają się w korzenie, szyjkę korzeniową i pędy ro- ślin, drążąc w nich kanały. W efekcie roślina stopniowo zamiera. Zwalczanie ziemiórek polega na likwidacji latających osobników dorosłych za pomocą specjalnych lepów lub insektycydów. Choroby Mączniak rzekomy Porażenie mączniakiem objawia się powsta- waniem brunatnych, zasychających plam na liściach. Należy wtedy ograniczyć podlewanie, podnieść temperaturę w pomieszczeniu i zasto- sować odpowiedni środek grzybobójczy. Mączniak prawdziwy To choroba grzybowa objawiająca się łatwym do starcia, białym, mączystym nalotem na po- wierzchni liści lub pędów, niekiedy z ciemnymi punkcikami. Zaatakowane rośliny przestają rosnąć, a ich porażone organy ulegają znie- kształceniu i zasychają. Mączniaki prawdziwe rozwijają się najlepiej przy dużych wahaniach temperatury. W przypadku porażenia rośliny należy obniżyć wilgotność środowiska, ograni- czyć stosowanie nawozów z dużą zawartością azotu, obrywać zaatakowane liście i zastoso- wać odpowiedni środek grzybobójczy. Rdza Choroba wywoływana jest przez grzyby rdzawnikowe. Objawia się jasnymi plamami, a następnie pomarańczowymi lub brunatnymi wypukłościami na liściach. Porażone rośliny żółkną, ulegają zniekształceniu i zamierają. Je- śli roślina porażona jest w niewielkim stopniu, należy przede wszystkim usunąć jej chorobowo zmienione organy. Pewną poprawę przynosi również mniej obfite podlewanie i całkowita re- zygnacja ze zraszania rośliny. W zaawansowa- nej fazie choroby niezbędne jest zastosowanie preparatu przeciw rdzy. Szara pleśń Choroba wywoływana przez grzyby workowe, objawiająca się powstawaniem na liściach, ło- dygach i pąkach plam pokrytych szarobiałym nalotem. Rośliny częściej atakowane są przez grzyby w wilgotnych i chłodnych pomieszcze- niach. Po zaobserwowaniu pierwszych obja- wów chorobowych należy unikać niepotrzeb- nego zraszania rośliny. Porażone części należy usuwać i zastosować odpowiedni środek grzy- bobójczy. Zgorzel podstawy łodygi Przyczyną choroby są grzyby patogeniczne, a objawem – brunatnienie łodygi u jej pod- stawy oraz żółknięcie i więdnięcie łodygi oraz liści. Zapobieganie chorobie polega na ograniczeniu podlewania rośliny i stosowaniu odpowiednich preparatów grzybobójczych. Jeśli jednak roślina jest już silnie porażona, należy ją wyrzucić. Budowa kwiatu szyjka znamię nitka pręcika płatki korony zalążki zalążki działki kielicha nektarnik szypułka oś kwiatowa dno kwaiatowe Zalążnia słupka Kwiat Typy kwiatostanów łącznik pyłek pylnik nitka pręcikowa pręcik grono baldachogrono baldach baldachzłozony kotka koszyczek główka kłos kolba 6 ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH | BUDOWA KWIATU Liście proste (pojedyncza blaszka liściowa) złożone (kilka blaszek liściowych zwanych listkami) Liście o blaszkach prostych: • liście o blaszkach niepodzielonych (o kształcie jajowatym, lancetowatym, nerkowatym itd.) • liście o blaszkach podzielonych (pierzastowrębne, dloniastoklapowane, pierzastosieczne itd.) a b c d e f g h i j k l ł m n o p r s a. szpilkowy, b. igiełkowaty, c. równowąski, d. lancetowaty, e. owalnie lancetowaty, f. jajowaty, g. spiczastojajowaty, h. odwrotnie jajowaty, i. łopatkowaty, j. eliptyczny, k. okrągły, l. nerkowaty, m. odwrotnie sercowaty, n. sercowaty, o. romboidalny, p. pierzastowrębny, r. oszczepowaty, s. strzałkowaty, t. trójkątny Ukształtowanie brzegu blaszki liściowej a b c d e f g h a. liść całobrzegi, b. liść karbowany, c. liść ząbkowany, d. liść piłkowany, e. liść podwójnie piłkowany, f. liść ząbkowany z kolcami, g. liść poszarpany, h. liść falistowcięty BUDOWA LIŚCI | ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH 7 SŁOWNIK Areola – charakterystyczny dla kaktusów skrócony pęd, z którego mogą wyrastać ciernie i kwiaty. Cefalium – zwarta struktura będąca prze- kształconą częścią pędu kaktusa, z której wyrastają kwiaty. Zawiera areole z włoskami i szczecinkami, ale pozbawione cierni. Epiderma – tkanka okrywająca liści i łodyg. Epifit – fotosyntetyzująca roślina rosnąca na innej roślinie. Gałęziaki – zmodyfikowane łodygi do  złudzenia przypominające liście i przej- mujące ich funkcje asymilacyjne (tj. związane z procesem fotosyntezy). Glochidy – drobne i delikatne ciernie, cha- rakterystyczne dla opuncji. Wyposażone są w haczyki. Głąbik – bezlistna łodyga, na szczycie której powstają kwiatostany lub kwiaty. Kladokladium – pęd o ograniczonym wzro- ście, przybierający kształt igiełki. Rodzaj gałęziaka. Kłodzina – rodzaj pnia palmy. Kolchicyna – związek chemiczny (alkaloid) wyizolowany z nasion zimowita jesiennego. W komórkach organizmów żywych wywołuje mutacje chromosomowe o charakterze liczbo- wym. Stosowany jako lek. Kopra – wysuszony miąższ orzechów palmy kokosowej, wykorzystywany w przemyśle spo- żywczym, głównie cukierniczym. Kutner – zwarta warstwa splątanych włosków pokrywająca nadziemne organy roślin, najczę- ściej liście. Chroni roślinę przed roślinożercami i niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi, takimi jak wahania temperatury lub nadmierne promieniowanie słoneczne. Kwiatostan – zgrupowanie rozgałęzień pędów zakończonych kwiatami. Liście odziomkowe – liście wyrastające z pę- dów podziemnych (kłącza) lub z płożących się po ziemi odgałęzień pędu nadziemnego (rozłogi). Liście płonne – liście, na których nie wykształcają się zarodnie z zarodnikami. Liście siedzące – liście bez ogonka liściowego. Litofit – roślina rosnąca na skale. Minowanie liścia – rodzaj uszkodzeń liścia powodowany przez larwy owadów. Polega na wygryzaniu wewnętrznych tkanek liścia pomię- dzy jego górną i dolną skórką. Mokre stopy – określenie wskazujące na zbyt dużą wilgotność podłoża. Monopodialny typ wzrostu – wzrost pole- gający na tym, że oś główna rośnie szybciej niż pędy boczne. Efektem tego jest wykształcenie u rośliny wyraźnej, pojedynczej, wzniesionej w górę osi głównej. Nawóz rozcieńczony o połowę – nawóz rozcieńczony o połowę zalecanej dawki. Pirofit – roślina przystosowana do życia w środowisku, w którym często występują pożary. 8 ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH | SŁOWNIK Sympodialny typ wzrostu – wzrost polegają- cy na tym, że pędy boczne wykazują intensyw- niejszy wzrost niż pęd główny i przejmują jego funkcję. Turgor – stan napięcia ściany komórkowej spowodowany ciśnieniem osmotycznym soku komórkowego. Warżka – jeden z listków okółka wewnętrzne- go okwiatu w kwiecie storczykowatych o cha- rakterystycznej dla gatunku budowie i barwie. Węzły – elementy łodygi, z których wyrastają liście. Dzielą one łodygę na odcinki zwane międzywęźlami. Zamgławianie rośliny – zraszanie przestrzeni wokół rośliny. Zimne stopy – określenie wskazujące na zbyt niską temperaturę podłoża. Podkwiatki – liście wspierające, wyrastające na szypułkach kwiatowych. Podsadki – liście wyrastające u podstawy kwiatostanu. Są ukształtowane inaczej niż liście właściwe i pełnią odmienne funkcje. Przykoronek – element kwiatu stanowiący dodatkową powabnię i ochronę dla słupków i pręcików. Przylistki – struktury wyrastające u  nasady liścia i pełniące różne funkcje, np. asymilacyjne i ochronne. Przysadki – przekształcone liście występujące u nasady kwiatów. Są zbudowane inaczej niż liście właściwe i pełnią odmienne funkcje. Pseudobulwa – zgrubiała łodyga u storczy- kowatych służąca głównie do magazynowania wody. Pstre liście – liście o niejednolitej barwie. Rośliny dwupienne – gatunki roślin, u których męskie i żeńskie organy rozrodcze występują na różnych osobnikach. Rośliny jednopienne – gatunki roślin, u których męskie i żeńskie organy rozrodcze występują na tym samym osobniku. Rozłogi – nadziemne lub podziemne wydłużo- ne odgałęzienia pędu służące do rozmnażania wegetatywnego. Z ich węzłów wyrastają nowe rośliny, tworząc korzenie i wzniesione pędy. Rozmnóżki – zaczątki młodej rośliny, tworzą- cej się między innymi na liściu i  służącej do wegetatywnego ( bezpłciowego) rozmnażania się rośliny. Sejsmonastia – ruch roślin powstający w efek- cie działania bodźca mechanicznego. Jego mechanizm opiera się na zmianie ciśnienia tur- gorowego komórek znajdujących się u nasady liści lub listków w przypadku liści złożonych. Sukulenty – rośliny przystosowane do życia w warunkach skrajnego niedoboru wody. Wykształcają zdolność do  gromadzenia wody w tkankach. SŁOWNIK | ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH 9 Adenium Adenium obesum Rodzina: toinowate (Apocynaceae) Pochodzenie: Afryka CHARAKTERYSTYKA Adenium to roślina o grubym pniu i skó- rzastych liściach. Ma ozdobne białe kwiaty z czerwoną obwódką. Wszystkie części rośliny są silnie trujące. WYMAGANIA Roślina wymaga słonecznego stanowiska zarówno w mieszkaniu, jak i na wolnym powietrzu. Zimą można ją uprawiać w tem- peraturze 12−15°C. Wiosną i latem należy ją nawozić co 3 tygodnie, stosując nawóz do kaktusów, oraz podlewać tak, aby pod- łoże było lekko wilgotne. Pomiędzy jednym a drugim podlewaniem gleba powinna lekko przeschnąć. Zimą podlewanie trzeba ograniczyć. ROZMNAŻANIE Roślinę można rozmnażać za pomocą nasion lub sadzonek wierzchołkowych. SZKODNIKI I CHOROBY Tarczniki i wełnowce, przędziorki. 10 ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH | PRZEGLĄD GATUNKÓW Aerangis fastuosa Rodzina: storczykowate (Orchidaceae) Pochodzenie: Madagaskar CHARAKTERYSTYKA Jest to storczyk epifytyczny o monopodial- nym typie wzrostu, z wydłużonymi, obłymi liśćmi oraz kwiatostanie, na którym wyra- sta ok. sześciu białych kwiatów. WYMAGANIA Storczyki wymagają specyficznych warun- ków uprawowych. Roślinie należy zapew- nić stanowisko wilgotne (75–80 ) i jasne, ale osłonięte od bezpośrednich promieni słonecznych. Latem średnia temperatura w ciągu dnia powinna wynosić ok. 28– 29°C, natomiast w nocy ok. 18°C. Zimą należy utrzymać temperatury odpowiednio 22–23°C oraz 11–12°C. Od wiosny do jesieni roślinę podlewa się obficie, po- zwalając jednak na przeschnięcie korzeni przed następnym podlewaniem. Od póź- nej jesieni do początku wiosny podlewanie należy znacznie ograniczyć. W okresie wzrostu co tydzień zaleca się stosowanie połowy dawki nawozu do storczyków. ROZMNAŻANIE Rozmnażanie rośliny może być trudne w warunkach amatorskich. SZKODNIKI I CHOROBY Tarczniki, przędziorki. PRZEGLĄD GATUNKÓW | ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH 11 Aerides flabellata Rodzina: storczykowate (Orchidaceae) Pochodzenie: Półwysep Indochiński CHARAKTERYSTYKA Roślina to storczyk epifytyczny o monopo- dialnym typie wzrostu, z wydłużonymi, na końcu zaokrąglonymi liśćmi i z długim, 25-centymetrowym kwiatostanem, na którym wyrasta 12–15 pachnących barw- nych kwiatów. WYMAGANIA Storczyki wymagają specyficznych wa- runków uprawowych. Dla storczyków z rodzaju Aerides stanowisko powin- no być wilgotne, ciepłe i jasne, ale osłonięte od bezpośrednich promieni słonecznych. Roślinę należy raz w ty- godniu nawozić połową dawki nawozu do storczyków i podlewać ok. 3 razy w tygodniu, zapewniając jednocześnie odpowiedni drenaż. ROZMNAŻANIE Rozmnażanie rośliny jest trudne w warun- kach amatorskich. SZKODNIKI I CHOROBY Tarczniki, przędziorki. 12 ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH | PRZEGLĄD GATUNKÓW Aerides multiflora Rodzina: storczykowate (Orchidaceae) Pochodzenie: Azja CHARAKTERYSTYKA Jest to monopodialny epifit o długich, wąskich liściach długości do 25 cm. Kwiatostan jest długi, zwisający, składają- cy się z kilkudziesięciu drobnych, fioletowo-białych kwiatów. WYMAGANIA Storczyki wymagają specyficznych warun- ków uprawowych. Należy im zapewnić stanowisko wilgotne (65–90 ) i jasne, ale osłonięte od bezpośrednich promieni słonecznych. Latem średnia temperatura w  ciągu dnia powinna wynosić powyżej 26°C, natomiast w nocy ok. 15–20°C. Zimą temperatury powinny być niższe, odpowiednio 21°C i 14°C. Od wiosny do jesieni roślinę należy obficie pod- lewać, pozwalając na przeschnięcie korzeni przed następnym podlewaniem. Natomiast od późnej jesieni do początku wiosny podlewanie należy znacznie ograniczyć. W okresie wzrostu zaleca się cotygodniowe nawożenie rośliny połową dawki nawozu do storczyków. ROZMNAŻANIE Rozmnażanie rośliny może być trudne w warunkach amatorskich. SZKODNIKI I CHOROBY Tarczniki, przędziorki. PRZEGLĄD GATUNKÓW | ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH 13 Afelandra szczytowa Aphelandra squarrosa Rodzina: akantowate (Acanthaceae) Pochodzenie: Brazylia CHARAKTERYSTYKA Roślina, nazywana też afelandrą sterczą- cą lub czworokątną, ma duże, owalne, ogonkowe liście z wyraźnym, jasnym użył- kowaniem. Wyrastające z dużych przy- sadek żółte, grzbieciste kwiaty tworzą na szczycie kłosowaty kwiatostan. Do czasu pierwszego kwitnienia roślina osiąga wy- sokość ok. 30 cm i średnicę do 20 cm. Zwykle kwitnące egzemplarze pojawiają się w sprzedaży zimą, choć ich naturalny termin kwitnienia to wiosna i jesień. WYMAGANIA Roślinę należy ustawić w miejscu osłonię- tym od przeciągów i jasnym, nie naraża- jąc jej jednak na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Afelandrę należy często zraszać, używając miękkiej, letniej wody. W okresie wzrostu podlewa się ją ok. 2 razy w tygodniu, tak aby bryła korzeniowa była stale umiarkowanie wilgotna. W okresie kwitnienia należy co 2 tygodnie dokarmiać roślinę nawozem płynnym. Po przekwitnieniu trzeba od- ciąć kwiatostan, zmniejszyć częstotliwość podlewania do ok. 1 razu w  tygodniu i pozwolić roślinie wejść w stan kilkutygo- dniowego okresu spoczynku. ROZMNAŻANIE Roślinę rozmnaża się przez sadzonki wierz- chołkowe uzyskiwane z młodych, wiosen- nych pędów zawierających co najmniej dwie pary liści. SZKODNIKI I CHOROBY Tarczniki, mszyce, przędziorki, wełnowce. 14 ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH | PRZEGLĄD GATUNKÓW Agawa amerykańska Agave americana Rodzina: agawowate (Agavaceae) Pochodzenie: Meksyk CHARAKTERYSTYKA Agawa amerykańska to roślina o długich (1–2 m), szarozielonych (u odmiany Mar- ginata żółto obrzeżonych), grubych i mię- sistych liściach, opatrzonych na brzegach i na szczycie ostrymi kolcami. Liście zebrane są w rozety. Krótka łodyga wydłuża się pod- czas kwitnienia, unosząc na szczycie kilku- lub kilkunastometrowy kwiatostan składa- jący się z dużych, pachnących, żółtawych kwiatów. Owocem jest torebka o trzech pękających klapach. W naturalnych stano- wiskach roślina dorasta (bez kwiatostanu) do 3 m wysokości. Agawa uprawiana jest jako roślina ozdobna, a także lecznicza i włóknodajna. Jej liście stosuje się między innymi do okładów przy bólach reumatycz- nych oraz jako surowiec do wyrobu powro- zów, worków i sieci. WYMAGANIA Roślina preferuje słoneczne i ciepłe sta- nowisko latem, zimą natomiast – jasne i chłodne (5–10°C). Młode okazy nadają się do uprawy pokojowej, a starsze, więk- sze można ustawiać na tarasach i w ogro- dach. Nie jest wskazane obfite podlewanie i nadmierne nawożenie. Zimą podlewanie należy ograniczyć do minimum. Roślinę przesadza się wiosną: młodsze osobniki co roku lub co 2 lata, starsze rzadziej. ROZMNAŻANIE Roślinę można rozmnażać przez odrosty korzeniowe lub za pomocą nasion. SZKODNIKI I CHOROBY Choroby i szkodniki występują rzadko. Nie- kiedy problem sprawiają jedynie miseczniki. PRZEGLĄD GATUNKÓW | ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH 15 Agawa Królowej Wiktorii Agave victoriae reginae Rodzina: agawowate (Agavaceae ) Pochodzenie: Meksyk CHARAKTERYSTYKA Jest to roślina osiągająca wysokość ok. 25 cm, o sztywnych, grubych i zakończo- nych ostrym kolcem liściach, które tworzą zwartą rozetę. Po zakwitnięciu roślina za- miera. Włókna pozyskiwane z rośliny wy- korzystywane były do wyrobu ubrań i lin. WYMAGANIA Roślinie należy zapewnić stanowi- sko słoneczne, zimą także chłodne (6–12°C). Podlewanie latem powinno być umiarkowane, a zimą sporadyczne. Nawożenie można wykonać tylko dwu- krotnie – podczas wzrostu roślin (kwie- cień i czerwiec). ROZMNAŻANIE Roślinę można rozmnażać za pomocą nasion lub odrostów powstających u na- sady łodygi rośliny matecznej. SZKODNIKI I CHOROBY Wełnowce, tarczniki, zgnilizna korzeni. 16 ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH | PRZEGLĄD GATUNKÓW Aloes drzewiasty Aloe arborescens Rodzina: złotogłowowate (Asphodelaceae) Pochodzenie: południowa Afryka CHARAKTERYSTYKA Długie pędy rośliny zakończone są ro- zetami szarozielonych liści z ząbkami na brzegu. Starsze rośliny wytwarzają oka- załe kwiatostany, na których osadzone są kwiaty, najczęściej w kolorze poma- rańczowym. Sok z aloesu drzewiastego wykazuje właściwości lecznicze. WYMAGANIA Latem roślina preferuje stanowisko ciepłe (18−20°C) i słoneczne, natomiast zimą chłodne. Wskazane jest umieszczanie rośliny na zewnątrz. Podczas lata podle- wanie powinno być umiarkowane, a zimą mocno ograniczone. Roślinę należy na- wozić 2−3 razy podczas całej wegetacji. ROZMNAŻANIE Rozmnażanie rośliny odbywa się przez odrosty korzeniowe lub nasiona. SZKODNIKI I CHOROBY Wełnowce, tarczniki, mszyce. PRZEGLĄD GATUNKÓW | ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH 17 Alpinia Alpinia purpurea Rodzina: imbirowate (Zingiberceae) Pochodzenie: Indonezja CHARAKTERYSTYKA Alpinia to roślina o grubym kłączu i wy- dłużonych, krótkoogonkowych liściach osiągających długość 80 cm i szerokość 20 cm. Kwiatostany są stojące, w formie kłosa z czerwonymi podsadkami i  białymi niepozornymi kwiatami. W warunkach domo wych roślina kwitnie rzadko. WYMAGANIA Latem roślina wymaga ciepłego, jasnego i wilgotnego stanowiska. Zimą należy jej zapewnić stanowisko jasne i niższą temperaturę – ok. 15°C. Bryła korzenio- wa powinna być stale wilgotna. Roślinę nawozi się co 2 tygodnie od wiosny do jesieni, później należy zrezygnować z na- wożenia. ROZMNAŻANIE Roślinę rozmnaża się przez podział kłącza. SZKODNIKI I CHOROBY Szkodniki występują rzadko. Problemy może stwarzać nadmierna wilgoć w podłożu. 18 ATLAS ROŚLIN DONICZKOWYCH | PRZEGLĄD GATUNKÓW
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Atlas roślin doniczkowych
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: