Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00330 007737 14244533 na godz. na dobę w sumie
Atlas turystyczny Pragi - ebook/pdf
Atlas turystyczny Pragi - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 193
Wydawca: Wydawnictwo SBM Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-8059-647-4 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> zdrowie
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Atlas turystyczny Pragi to doskonała pomoc w planowaniu udanych wakacji! Książka zawiera najważniejsze informacje na temat tego czeskiego miasta: jego historii, zwyczajów, kuchni i kultury. Jej niebywałym atutem są propozycje gotowych tras zwiedzania poszczególnych dzielnic, a także mostów praskich i najważniejszych zabytków. Barwne zdjęcia i staranne opisy pomogą zorganizować dopasowany do oczekiwań urlop.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Wojciech Kantor A t l A s t u r y s t y c z n y AtlAs turystyczny PragiPragi TeksT: Wojciech Kantor Redakcja i koRekTa: zespół WydaWnictWa sBM PRojekT makieTy: Mariusz dyduch Projekt okładki: aMadeusz targońsKi oPracowanie graficzne okładki: Michał BronoWsKi Skład, fotoedycja i oPracowanie graficzne: toMasz WillMan (s. 1–43), jaceK BronoWsKi (s. 44–192) maPy: radosłaW przeBitKoWsKi zdjęcia na okładce: ShutterStock.com Front (od góry): © TTstudio, © S-F; Grzbiet (od góry): © Catarina Belova, © Luciano Mortula - LGM; Tył (od góry): © Minoli, © Luciano Mortula - LGM Wydanie I © Copyright for the text, cover and layout by Wydawnictwo SBM Sp. z o.o. Warszawa 2017 Wydawnictwo SBM Sp. z o.o. ul. Sułkowskiego 2/2 01-602 Warszawa ISBN 978-83-8059-662-7 spis Treści KalejdosKop ...........................................................................5 Witajcie w  Pradze (6) • Historia (7) • Geografia (11) • Kultura i  sztuka (12) • Kuchnia  (17) • Zakupy (20) • Plan Pragi (22) Trasy .......................................................................................... 25 Widokowe i czarujące Hradczany (26) • W duchu dawnych czasów – Zamek Praski (28) • Wystawne „mniejsze miasto” Mała Strana (30) • Romantyczne Stare Miasto (32) • Nowe miasto, które nigdy nie zasypia (34) • Żydowskie miasto – Josefov (36) • Legendarny Wyszehrad (38) • Mosty na Wełtawie i nie tylko (40) aTlas od a do z ................................................................. 43 Aleja Narodowa (44) • Brama Prochowa (46) • Budynek Bractwa Pogrzebowego (48) • Cmentarz na Wyszehradzie (49) • Dom pod Czarną Matką Boską (51) • Dom Pod Czarnym Bykiem (52) • Dom Towarowy Bat’a (53) • Dworzec Kolejowy (54) • Grand Hotel Europa (55) • Kaplica Betlejemska (56) • Karolinum (57) • Katedra św. św. Wita, Wacława i Wojciecha (58) • Klasztor św. Agnieszki (63) • Klasztor na Strahowie (64) • Klementinum (66) • Kościół św. Gawła (67) • Kościół św. Mikołaja na Małej Stranie (68) • Kościół św. Mikołaja na Starym Mieście (74) • Kościół NMP pod Łańcuchem (75) • Kościół NMP przed Tynem (76) • Kościół NMP Śnieżnej (77) • Kościół Panny Marii Zwycięskiej (78) • Kościół św. św. Piotra i Pawła (79) • Kościół św. Tomasza (80) • Křižíkova fontanna (81) • Kubistyczne domy (82) • Loreta (85) • Mały Rynek (87) • Miejski Dom Reprezentacyjny (88) • Młyn Wielkiego Przeora (89) • Mosty praskie (90) • Můstek (97) • Muzeum Bedřicha Smetany (100) • Muzeum Miniatur (102) • Muzeum Narodowe (103) • Narodowe Muzeum Techniki (105) • Nowe schody zamkowe (106) • Nowy Świat (108) • Ogród botaniczny (109) • Ogrody (112) • Ogród zoologiczny (116) • Opera Państwowa (117) • Pałace (118) • Panorama Bitwy pod Lipanami (126) • Plac Hradczański (127) • Plac Karola (129) • Plac Krzyżowców (131) • Plac Małostrański (136) • Plac Pohořelec (138) • Plac Wacława (139) • Plac Wielkiego Przeora (140) • Poczta Główna (141) • Ratusz hradczański (142) • Ratusz staromiejski (143) • Ratusz żydowski (145) • Rotunda św. Marcina (146) • Rudolfinum (147) • Rynek Starego Miasta (148) • Stary cmentarz żydowski (149) • Synagogi (150) • Tańczący Dom (158) • Twierdza na Wyszehradzie (159) • Teatr Narodowy (160) • Teatr Stanowy (162) • Ulica Celetna (163) • Ulica Nerudy (165) • Ulica Na Přikopě (167) • Ulica Paryska (169) • Ulica Targowa (170) • Wieża Petrińska (171) • Wyspa Kampa (172) • Zamek Praski (174) • Zamek Trojski (184) • Zegar Orloj (186) • Złota Uliczka (188) • Žižkov (190) K a l e j d o s K o p WITAJCIE W PRADZE „Gdyby nie było Pragi, trzeba by ją wymyślić” – słowa Aleksandra Kaczorowskiego doskonale oddają niezwykłość i niepowtarzalność dzisiejszej stolicy Republiki Czeskiej. Praga rzeczywiście jest miastem magicznym. Niemal każdy jego zaką- tek opowiada fascynujące legendy i zachwyca oryginalnością. Nieza- leżnie od tego, czy zwiedzamy Zamek Praski, podziwiamy Rynek Sta- romiejski, czy spędzamy czas przy piwie w gospodzie – wszędzie ocie- ramy się o wspaniałą historię tego miasta. Spacerując jego krętymi uliczkami, podziwiając pałace, kościoły oraz place i ogrody, można poczuć urok dawnych świetnych czasów. Warto wybrać się również poza ścisłe centrum i z praskiej Troi spojrzeć na panoramę miasta. Praga od czasów Karola IV jest nazywana Złotym Miastem. Kiedy czeski władca został wybrany na cesarza rzymskiego narodu niemiec- kiego (1355), miasto stało się stolicą całego cesarstwa. Rozmach inwe- stycji i działalności budowlanej za czasów tego władcy nigdy nie był tak ogromny. Już wówczas w Europie XIII wieku w porównaniu z dzisiej- szymi wielkimi metropoliami Praga zachwycała i oszałamiała przybyłych tu gości – podróżników, naukowców czy kupców, którzy byli oczaro- wani bogactwem i wielkością Pragi, i tak pozostało zresztą do dziś… Tu po prostu trzeba przyjechać! p Czeskie piwo jest wręcz dobrem narodowym q Widok na most Karola 6 6 HIsToRIA Początki dzisiejszej stolicy Republiki Czeskiej – Pragi sięgają czasów średniowiecza. W 1784 r. połączono pięć samodzielnych, ale związa- nych ze sobą miast, dzisiaj najstarszych praskich dzielnic. Historia naszych południowych sąsiadów jest długa i bogata. W sta- rożytności ziemie czeskie zajmowali Celtowie, Germanowie i Słowia- nie, w latach 624–658 wchodziły one w skład pierwszego państwa sło- wiańskiego, którego założycielem był frankijski kupiec Samon, a od lat 60. IX w. do początku X w. stanowiły rdzeń państwa wielkomoraw- skiego. Podróżując po Czechach, można natknąć się na zabytki z cza- sów pierwszych słowiańskich grodów – stanowiska archeologiczne i rekonstruowane częściowo osady. Precyzyjne ustalenie granic pań- stwa wielkomorawskiego wciąż jest przedmiotem sporów naukowców, ale najczęściej uważa się, że jego stolica znajdowała się w istniejącej tak- że współcześnie miejscowości Welehrad. O dawnej potędze dziś nie- wielkiego miasteczka może świadczyć imponująca barokowa bazyli- ka pod wezwaniem św. św. Cyryla i Metodego, będąca częstym celem pielgrzymów. Na początku X w. na arenę wstępuje pierwsza czeska dyna- stia – Przemyślidów, zapoczątko- wana przez legendarnych Prze- mysła Oracza i księżniczkę Libu- szę. Podobno to właśnie Libusza nadała miastu nazwę – Praha, któ- ra oznacza próg w drzwiach wej- ściowych. Przemyślidzi w dosyć szerokim zakresie kontaktowali się z rządzą- cymi wówczas na terenach pol- skich Piastami, którzy z rąk cze- skich przyjęli chrzest. Mieszko I wziął sobie za żonę księżniczkę z dynastii Przemyślidów – Dobra- wę (lub Dąbrówkę). Polska i Cze- chy miały też wspólnych monar- u Przemysł i Libusza, rzeźba Josefa Václava Myslbeka (1881), Wyszehrad 7 tt Wacław II t Wacław III chów – Wacław II był królem czeskim oraz koronowanym w Gnieź- nie królem polskim. Z tej też przyczyny jego syn, Wacław III, toczył boje o polski tron z Władysławem Łokietkiem. Z tych starć obronną ręką wyszedł Łokietek, zaś Wacław III został zamordowany, najpraw- dopodobniej przez zabójców wynajętych przez któregoś ze stronni- ków Łokietka. W ten sposób wymarła po mieczu dynastia Przemyśli- dów, a w XIV w. koronę czeską przejęli Luksemburgowie, za sprawą ślubu Jana Luksemburskiego z siostrą Wacława III. Połowa XIV w., a szczególnie okres panowania Karola IV, to czas prosperity królestwa czeskiego. Karol, którego matką była Elżbieta Przemyślidówna, a ojcem Jan Luksemburski, tytułował się nie tyl- q Most Karola H I s T o R I A 8 8 q Pieczęć Złotej Bulli Karola u Karolinum, wykusz z XV w. u Pomnik Jana Husa na praskim Starym Mieście ko królem czeskim, ale także cesarzem rzym- skim narodu niemieckiego, w związku z czym Praga stała się siedzibą całego cesarstwa. Za jego czasów rozpoczęła się w Pra- dze budowa kamiennego mostu, nazywanego dopiero później na jego cześć mostem Karola. Wtedy także ruszyła budowa katedry św. Wita i rozpoczął działalność najstarszy w Euro- pie Środkowej uniwersytet. Rządy Wacława IV, syna Karola, nie były już okresem aż tak pomyślnym. Na począt- ku XV w. rozpoczął działalność religijny ruch husycki, zapo- czątkowany przez reformatora Jana Husa, rektora uniwersytetu w Pradze, domagający się odnowy Kościoła. W konsekwencji ziemie Korony Czeskiej, Morawy i Śląsk zostały na wiele lat ogarnięte woj- nami husyckimi. W 1452 r. na króla czeskiego został nawet wybrany jedyny husyckiego wyznania narodowy władca Jerzy z Podiebradów. Po jego śmierci szlachta czeska poszukiwała monarchy, który zapew- niłby pokój skłóconym wspólno- tom religijnym. Taką dynastią jawi- li się Jagiellonowie, a przełom XV oraz XVI w. to okres, kiedy pol- ska dynastia nosiła koronę czeską, a później także węgierską. W wyniku układów dynastycz- nych w XVI w. tron czeski prze- szedł w ręce Habsburgów, któ- rzy sprawowali rządy właściwie aż do 1918 r., kiedy to została utwo- rzona I Republika Czechosłowacka. Był to pierwszy pomysł stworze- nia wspólnego państwa Czechów i Słowaków. W imieniu strony cze- skiej deklarację podpisał później- szy pierwszy czechosłowacki prezy- dent – Tomaš Garrigue Masaryk, a słowackich działaczy reprezento- wał m.in. Milan Rastislav Štefanik, bohater I wojny światowej. Funkcjonowanie I Republiki Cze- chosłowackiej przerwała II wojna H I s T o R I A 9 t Tomaš Garrigue Masaryk na czechosłowackim znaczku pocztowym H I s T o R I A światowa. Do tej idei powrócono jednak po wojnie w 1945 r. Pierw- sze trzy lata były rządami demokratycznymi, do czasu przewrotu komu- nistycznego, który rozpoczął okres totalitaryzmu władzy komunistycznej. W 1968 r. próbowano wprowadzić refor- my, które zostały stłumione przez interwencję wojsk Ukła- du Warszawskiego. Rok 1989 i aksamitna rewolucja przynio- sły zmianę – wolny rząd i pań- stwo, na czele którego stanął nowy prezydent Czechosłowa- cji, Václav Havel. Po rozdzia- le Czechosłowacji w 1993  r. Havel stał się prezydentem Republiki Czeskiej. Następ- nie urząd ten piastował Václav Klaus, a w styczniu 2013 r. Czesi po raz pierwszy w swej historii wybra- li prezydenta w powszechnych i bezpośrednich wyborach (dotychczas w całej historii prezydent był wybierany przez Parlament, czyli połączo- ne izby Sejmu i Senatu) – został nim Miloš Zeman. 10 10 t Václav Havel na praskim graffiti GEoGRAfIA Praga liczy ponad milion mieszkańców i zajmuje powierzchnię około 500 km2. Chociaż nie jest największym europejskim miastem, to cieszy się opinią jednej z najbardziej znanych metropolii w Europie Środkowej i jest chętnie odwiedzana przez turystów. p Praska uliczka q Widok na Hradczany Miasto jest oficjalnie podzielone na dziesięć obwodów, które z kolei dzielą się na dzielnice. To również historyczna stolica Czech, niezwy- kle malowniczo położona na wzgórzach nad Wełtawą – najdłuższą rzeką w Czechach, o długości ok. 430 km, która bierze swoje źródła blisko granicy czesko-austriackiej i płynie m.in. przez Czeski Krum- lov, Hlubokę, Orlik, Pragę, na północy wpadając do Łaby, w okoli- cy miejscowości Melnik. Tradycyjnie jest uważana za dopływ Łaby, jednak z geograficznego punktu widzenia właściwe byłoby uznawa- nie Łaby za dopływ Wełtawy. Od 1992 r. zabytkowe centrum miasta, zajmujące obszar 866 ha, zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przy- rodniczego UNESCO. Usytuowanie Pragi w Europie sprawia, że sta- nowi ona doskonałą bazę wypadową wycieczek zarówno po Czechach, jak i innych europejskich miastach: Bratysławie, Wiedniu, Budapeszcie. Stanowi najważniejszy w skali kraju węzeł dro- gowy i kolejowy, posiada również międzyna- rodowy port lotniczy i sieć metra. 11 11 KulTuRA I sZTuKA Niewątpliwie najbardziej znanym współcześnie aspektem kultury cze- skiej jest kinematografia. Czeskie kino cieszy się popularnością w Europie i na świecie przede wszystkim z uwagi na specyficzne poczucie humoru i ironiczne spojrzenie na świat cechujące czeskich reżyserów. Czeskie produkcje weszły do kanonu światowego filmu, czego dowo- dem są Oskary dla Pociągów pod specjalnym nadzorem Jiří Menzla oraz Koli Jana Svěraka. Sporą popularność zdobyły także słodko- -gorzkie filmy twórców początku XXI w., m.in. Guzikowcy i Opowie- ści o zwyczajnym szaleństwie Petra Zelenki czy Jedna ręka nie klaszcze Davida Ondříčka. Do czeskiego programu obowiązkowego każdego kinomana powinny należeć także czarne pastisze Oldřicha Lipskiego, jak Adela jeszcze nie jadła kolacji, Trup w każdej szafie i Lemoniado- wy Joe, niesamowite filmy Jiří Menzla: Kapryśne lato, Postrzyżyny, Wsi moja sielska anielska i ekranizacja jednej z kultowych czeskich powie- ści Obsługiwałem angielskiego króla. Popularne w Polsce powiedzenie „czeski film, nikt nic nie wie” zostało zaczerpnięte z pierwszej powojennej komedii czechosło- wackiej Nikt nic nie wie w reżyse- rii Josefa Macha, której premiera odbyła się w 1947 r. W Polsce film cieszył się sporą popularno- ścią. Jego akcja toczy się w cza- sie II wojny światowej w Pradze. To okupacyjna groteska, klasycz- na komedia pomyłek, opowiada- jąca historię pięknej dziewczyny, dwóch motorniczych tramwajo- wych, pijanego nazisty i kilku innych postaci, w której nie wia- domo co i dlaczego się wydarzyło. p Jan Svěrak p Jiří Menzel t Ruchomy pomnik Franza Kafki przy Alei Narodowej 12 Równie fascynująca i różnorodna jest czeska lite- ratura. Jej symbolem na świecie jest przede wszyst- kim Jaroslav Hašek i jego Przygody dobrego woja- ka Szwejka, mimo że sami Czesi nie cenią chy- ba aż tak bardzo tej książki. Hašek utrzymy- wał się z dziennikarstwa, lecz ze zmiennym powodzeniem. Z jednej z gazet został wyrzu- cony za artykuł, w którym opisał życie i oby- czaje… nieistniejącego zwierzęcia! Hašek kil- kakrotnie publikował także własne nekro- logi, czym spowodował, że na jego faktycz- ny pogrzeb nie przybyło wielu znajomych, którzy sądzili, że to kolejny żart pisarza. Lekturami obowiązkowymi są Proces, Przemiana i Zamek świato- wej sławy literata Franza Kafki (1883–1924), których wartość wyni- ka z ich niezwykłej uniwersalności. Kolejnym z czeskich klasyków jest Bohumil Hrabal (1914–1997), autor popularnych również w Polsce powieści, wielokrotnie przenoszonych na duży ekran, jak wspomnia- ne Pociągi pod specjalnym nadzorem czy Obsługiwałem angielskiego kró- la. Zwiedzając Pragę, koniecznie trzeba zajrzeć do ulubionej gospody ekscentrycznego pisarza – U Zlateho Tygra (Pod Złotym Tygrysem). Mniej znana w Polsce, a na pewno intrygująca jest twórczość Kare- la Čapka. Mało kto wie, że właśnie Čapek wymyślił i po raz pierwszy użył słowa „robot” w swojej sztuce R.U.R. z 1921 r. Każdy miłośnik fantastyki, a zwłaszcza tej w stylu retro, będzie na pewno usatysfakcjo- nowany, czytając również jego Krakatit. p Jaroslav Hašek u Dobry wojak Szwejk p Bohumil Hrabal q Barokowa biblioteka klasztoru na Stahowie 13 13 K u l T u R A I s Z T u K A 14 Czechy dały światu także co najmniej kilku wybitnych kompozy- torów. Największą sławę osiągnęli Bedřich Smetana i Antonín Dvo- řak. Obaj żyli w XIX w. i tworzyli romantyczną muzykę narodo- wą. Najbardziej znane dzieła Smetany to opera Sprzedana narzeczona i cykl poematów symfonicznych Moja ojczyzna. Młodszy o niecałe 20 lat Dvořak był twórcą bardzo wszechstronnym, a jego najbardziej znana kompozycja to symfonia Z nowego świata. W jednym z wywia- dów Neil Armstrong przyznał, że słu- chał jej często podczas lotu na Księżyc. Skoro o muzyce mowa, należy wspo- mnieć Karela Gotta. Swoją karierę wokalną zaczynał w praskich kawiar- niach jeszcze w latach 50. XX w. Ma na swoim koncie kilkaset prze- bojów, w tym interpretacji znanych światowych utworów. O jego niezwy- kłej popularności świadczy fakt, że 13 razy z rzędu zdobył muzyczną nagro- dę Czeskiego Słowika (Český slavík), zagrał też w 11 czeskich filmach. Czeskim malarzem, który na are- nie międzynarodowej osiągnął naj- większy sukces, jest Alfons Mucha, uznawany za jednego z najsłynniej- szych malarzy secesyjnych na świe- cie. Jego prace i styl uważa się za wzorcowe dla tego okresu, były często inspiracją i niedościgłym wzorem dla wielu artystów. Roz- głos i sławę przyniosła mu współpraca z gwiazdą francuskiego teatru Sarą Bernhardt – plakat stworzony do jednego z jej przed- stawień stał się dla Muchy przepustką do sławy. Spod jego pędzla, oprócz licznych plakatów teatralnych i reklamowych, wyszły freski w Domu Miejskim w Pradze, a także cykl gigantycznych płócien Epopeja słowiańska. Prawdziwym skandalistą i kolejnym z najbardziej znanych współ- czesnych artystów czeskich jest David Černý. Jego rzeźby można podzi- wiać na całym świecie, a do ciekawszych realizacji należą m.in. instalacja Złodziej na Muzeum Sztuki w Ołomuńcu, fontanna Metamorphosis w Charlotte w USA czy pomnik Golema w Poznaniu. Niemal wszyst- kie jego prace szokują i wzbudzają niezwykłe poruszenie. W Pradze znajduje się kilka jego słynnych instalacji: św. Wacław siedzący na mar- twym koniu w pałacu Lucerna, Niemowlęta wspinające się na wieżę telewizyjną w dzielnicy Žižkov, fontanna Sikający na dziedzińcu przed restauracją Hergetova cihelna oraz Wisielec przy ul. Husovej. p Bedřich Smetana t Karel Gott (fotografia z 2013 r.) u Alfons Mucha, Biscuits Champagne- Lefèvre-Utile, 1896 K u l T u R A I s Z T u K A 15 15 K u l T u R A I s Z T u K A Praga oferuje bardzo bogaty program kulturalny. Każdy może znaleźć coś dla siebie: nie będą zawiedzeni zarówno wielbiciele ope- ry, teatru i muzyki klasycznej, jak również fani jazzu, bluesa i muzyki rozrywkowej, a także bywalcy dyskotek. Już na początku roku orga- nizowany jest Festival hudebního divadla – praski festiwal opero- wy odbywa się przede wszystkim na scenie Teatru Narodowego. Jest to jedyny w swoim rodzaju przegląd wszystkich najlepszych insce- nizacji operowych w Czechach. Coraz większą popularność zdoby- wa również Carneval Praha – przedsięwzięcie organizowane podczas karnawału. Praga wprawdzie to nie Rio, ale też warto ją w tym cza- sie odwiedzić. Różnego rodzaju imprezy odbywają się przez cały rok, np. festiwal piwny Český Pivní Festival Praha, jarmark wielkanoc- ny Velikonoční Jarmark, jeden z najsłynniejszych festiwali muzyki poważnej organizowanych w Republice Czeskiej Pražske Jaro (Pra- ska Wiosna), Prague Food Festival – trzydniowe święto jedzenia czy Bohemia Jazz Festival, czyli koncerty plenerowe przednich muzyków jazzowych z całego świata. Do najpopularniejszych świąt należą Dni Świętomarcińskie – co roku 11 listopada o godz. 11.11 następuje uroczyste otwarcie pierwszych win świętomarcińskich. q Karnawałowy orszak na Rynku Staromiejskim 16 16 KuCHnIA Czeska kuchnia nie należy do szczególnie dietetycznych, ale chyba nikt nie zaprzeczy, że jest przepyszna! W Republice Czeskiej obiad zaczyna się od zupy, czyli polevký. Trzeba spróbować czosnkowej z grzaneczkami – nieco podob- nej do śląskiej wodzionki, ale wzbogaconej w szynkę i ser. Gęsta, przecierana bramboračka, czyli zupa ziemniaczana, w Cze- chach serwowana jest najczęściej z grzybami. Poleca się ją szczegól- nie w chłodniejsze dni, bo działa rozgrzewająco. Klasyczne są też: gulašova i frankfurtská polévka (ta druga podobna do gulaszo- wej, ale z kawałkami frankfurte- rek i pokrojonymi drobno ziem- niakami), cibulačka, czyli zupa cebulowa oraz kulajda – gęsta zupa ze śmietaną, grzybami, koprem, ziemniakami i jajkiem. Dodatkiem do tradycyjnego czeskiego dania głównego są kne- dliki (knedlíky). Istnieje kilka rodzajów: houskove knedlíky, czyli drożdżowe knedle krojone w grube plastry, przypominają- ce trochę kluski na parze, bram- borove knedlíky z ziemniaków i špekove ze skwarkami, przypo- minające trochę knedle tyrol- skie. Występują w towarzystwie dań mięsnych, przeważnie wie- przowiny, zatopione w przepysz- nych, zawiesistych sosach, często p Zegar nad wejściem do restauracji U Fleků u Houskove knedlíky 17 na bazie piwa, lub też nadziewa się je mięsem i kapustą albo owoca- mi, np. morelami (meruňky) lub śliwkami (švestky). Trzy restauracje w Pradze otrzymały gwiazdki prestiżowego prze- wodnika Michelin: Alcron, La Degustation Bohême Bourgeoise oraz Field. Warto zajrzeć również do licznych tradycyjnych pra- skich hospod, gdzie racząc się przednim piwem, moż- na skosztować także doskonałych przystawek. W dobrej gospodzie z pewnością znajdzie się nakladany hermelin, przyrządzany zawsze trochę inaczej w zależności od lokalnej tra- dycji. Jest to marynowany w oliwie z zioła- mi ser pleśniowy typu camembert, podawany z ostrą papryczką, ociekający oliwą, w któ- rej leżakował. Nie może także zabraknąć szczególnie intensywnego w zapachu i sma- ku specjału, jakim jest pivny syr, czasem już rozrobiony i gotowy do spożycia, czasem serwowany podobnie jak tatar. Popular- ną przekąską do piwa jest też utopenci, czyli marynowane z octem i cebulą specjalne ser- delki. W niektórych miejscach można także spróbować tlačenke, czyli salcesonu podawa- nego tradycyjnie z cebulą i octem. t Utopenci q Nakladany hermelin K u C H n I A 18 18
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Atlas turystyczny Pragi
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: