Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00402 007086 15555013 na godz. na dobę w sumie
Audyt we współczesnej gospodarce rynkowej - ebook/pdf
Audyt we współczesnej gospodarce rynkowej - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 264
Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego Język publikacji: polski
ISBN: 978-8-3796-9528-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> ekonomia
Porównaj ceny (książka, ebook (-17%), audiobook).
 System kontroli wewnętrznej jest to ogół reguł, struktur, zasobów, procedur, podejmowanych działań w ramach organizacji, właściwych dla realizacji postawionych przed nią celów i zadań. Wytworzenie odpowiednich warunków do jego funkcjonowania przyczynia się do maksymalizacji i efektywności działania poszczególnych jego części składowych, a tym samym całej organizacji. O sprawności funkcjonowania systemu kontroli decyduje osiąganie celów przez jednostkę w sposób efektywny i skuteczny oraz szybkość reagowania na pojawiające się zagrożenia. Konieczne staje się wykorzystanie audytu Do jego zadań należy ocena i doskonalenie obszarów funkcjonujących w jednostce, w tym weryfikacja efektywności mechanizmów kontrolnych, a także monitorowanie systemu kontroli wewnętrznej oraz ocena zarządzania ryzykiem w celu dostarczania zarządzającemu informacji na temat prawidłowości działania systemu kontroli wewnętrznej, które są konieczne w procesie podejmowania decyzji. Wszelkie zagadnienia przedstawione w publikacji zostały opisane z uwzględnieniem regulacji prawnych, międzynarodowych wytycznych, wyników badań teoretycznych i empirycznych zawartych w polskiej oraz zagranicznej literaturze poświęconej temu tematowi, a także informacji pozyskanych z otoczenia rynkowego. Dzięki szerokiemu ujęciu audytu, publikacja adresowana jest do studentów, słuchaczy studiów podyplomowych oraz praktyków zawodowo wykonujących czynności audytowe, a także tych, którzy w przyszłości chcieliby takie usługi
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Agnieszka Skoczylas-Tworek – Uniwersytet Łódzki Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny, Katedra Finansów i Rachunkowości MSP 90-214 Łódź, ul. POW 3/5 RECENZENT Beata Zofia Filipiak REDAKTOR WYDAWNICTWA UŁ Ewa Siwińska SKŁAD I ŁAMANIE Oficyna Wydawnicza Edytor.org Lidia Ciecierska czartart.com: Magdalena Muszyńska, Izabela Surdykowska-Jurek PROJEKT OKŁADKI Zdjęcie wykorzystane na okładce: © Fotolia.com – madpixblue © Copyright by Uniwersytet Łódzki, Łódź 2014 Wydane przez Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego Wydanie I. W.06664.14.0.M ISBN 978-83-7969-395-5 (wersja papierowa) ISBN 978-83-7969-528-7 (wersja elektroniczna) Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 90-131 Łódź, ul. Lindleya 8 www.wydawnictwo.uni.lodz.pl e-mail: ksiegarnia@uni.lodz.pl tel. (42) 665 58 63, faks (42) 665 58 62 SPIS TREŚCI WSTĘP ROZDZIAŁ I. ISTOTA I ZAKRES DZIAŁANIA AUDYTU 1.1. Definicyjne ujęcie audytu i terminy z nim związane 1.1.1. Pojęcie audytu 1.1.2. Terminologia stosowana w audycie 1.2. Otoczenie audytu i zakres jego działania 1.2.1. Pozycja i rola audytu w systemie kontroli wewnętrznej 1.2.2. Zakres działania audytu w jednostkach organizacyjnych 1.3. Sylwetka zawodowa audytora 1.3.1. Etyczne i osobowościowe atrybuty pracy audytora 1.3.2. Kluczowe kompetencje i umiejętności w świadczeniu usług audy- towych 1.3.3. Psychologiczne aspekty pracy audytora ROZDZIAŁ II. STANDARYZACJA AUDYTU 2.1. Standardy i wytyczne wykorzystywane w audycie 2.1.1. Standardy profesjonalnej praktyki zawodowej audytu wewnętrzne- 2.1.2. Ramowe zasady kontroli wewnętrznej i zarządzania ryzykiem we- 2.1.3. Międzynarodowe Standardy Najwyższych Organów Audytu IN- 2.1.4. Międzynarodowe Standardy Rachunkowości i Sprawozdawczości 2.1.5. Standardy prowadzenia audytu i kontroli systemów informatycz- go IIA dług COSO TOSAI Finansowej nych 7 11 11 11 27 33 33 42 59 59 65 73 77 77 79 84 89 93 97 100 103 103 107 111 119 119 2.1.6. Procedury normalizacyjne 2.2. Pozostałe uregulowania dotyczące audytu 2.2.1. Prawne ujęcie audytu w krajach UE 2.2.2. Sarbanes-Oxley Act 2.3. Komparacja standardów i wytycznych oraz ich zastosowanie w audycie ROZDZIAŁ III. PROCES REALIZACJI CZYNNOŚCI AUDYTOWYCH 3.1. Ryzyko i jego analiza na potrzeby audytu 6 Spis treści 3.1.1. Istota i problemy ryzyka w audycie 3.1.2. Znaczenie i zarządzanie ryzykiem w jednostce 3.1.3. Ocena i zarządzanie ryzykiem w audycie 3.2. Przeprowadzanie czynności audytowych 3.2.1. Etapy zadania audytowego 3.2.2. Metody i techniki wykorzystywane w audycie 3.3. Raportowanie wyników z działalności audytu 3.4. Ocena jakości świadczenia usług audytowych ROZDZIAŁ IV. ORGANIZACJA I FUNKCJONOWANIE AUDYTU NA PRZYKŁADZIE POLSKIEJ GOSPODARKI 4.1. Struktura i kryteria oceny działalności audytu 4.2. Działalność audytu w sektorze publicznym ZAKOŃCZENIE LITERATURA SPIS TABEL SPIS RYSUNKÓW 4.2.1. Uregulowania prawne w zakresie audytu 4.2.2. Organizacja systemu audytu i obowiązek korzystania z usług audytowych 4.2.3. Uprawnienia do wykonywania zawodu audytora 4.2.4. Forma korzystania z usług audytowych 4.2.5. Obszary zainteresowań audytu 4.2.6. Metodologia audytu 4.2.7. Ocena jakości pracy audytu 4.2.8. Odbiorcy informacji dostarczanych w ramach usług audytowych 4.3. Zastosowanie audytu w organizacjach sektora prywatnego 4.3.1. Uregulowania prawne w zakresie audytu i obowiązek korzystania z jego usług 4.3.2. Organizacja audytu i forma korzystania z usług audytowych 4.3.3. Uprawnienia do wykonywania zawodu audytora 4.3.4. Obszary zainteresowań audytu 4.3.5. Metodologia audytu 4.3.6. Ocena jakości pracy audytu 4.3.7. Odbiorcy informacji dostarczanych w ramach usług audytowych 4.4. Audyt w polskiej gospodarce – analiza porównawcza 4.5. Kierunki rozwoju audytu 119 120 125 146 146 157 173 181 187 187 191 191 199 204 209 210 213 217 218 221 221 225 226 227 229 231 232 233 238 245 249 261 263 WSTĘP Działalność współczesnych organizacji jest narażona na różnego rodzaju zagrożenia, które mogą zakłócić jej bieżące funkcjonowanie. Wpływ mogą mieć na nią zarówno czynniki zewnętrzne, jak i we- wnętrzne. Z punktu widzenia środowiska zewnętrznego można mówić w szczególności o uwarunkowaniach ekonomicznych, prawnych, han- dlowych, środowiskowych, regionalnych czy też konkurencyjności. W grupie czynników wewnętrznych należy wskazać przede wszystkim słabości w funkcjonowaniu szeroko rozumianego systemu zarządzania jednostką. Stąd istotne jest zapewnienie skutecznie działającego sys- temu zarządzania w organizacji określanego mianem systemu kontroli wewnętrznej. System kontroli wewnętrznej stanowi ogół reguł, struktur, zaso- bów, procedur, podejmowanych działań w ramach organizacji, właści- wych dla realizacji postawionych przed nią celów i zadań. Elementy go tworzące powinny stanowić spójną, logiczną całość, uzupełniając się wzajemnie. Wytworzenie odpowiednich warunków do funkcjonowania systemu kontroli wewnętrznej przyczynia się do maksymalizacji i efek- tywności działania poszczególnych jego części składowych, a tym sa- mym całej organizacji. O sprawności funkcjonowania systemu kontroli decyduje osiąganie celów przez jednostkę w sposób efektywny i sku- teczny oraz szybkość reagowania na pojawiające się zagrożenia. Za działanie systemu kontroli wewnętrznej w instytucji odpowiedzialne są osoby zarządzające organizacją. Do ich kompetencji należy stworzenie takiego układu elementów w systemie, wewnętrznie skoordynowanego, który zapewni właściwe oraz wydajne działanie jednostki, a także wy- pracowanie mechanizmów kontrolnych ograniczających podatność sys- temu na pojawiające się zagrożenia. Ze względu jednak na dużą liczbę 8 oraz złożoność procesów zachodzących w ramach jednostki nie jest możliwe objęcie nadzorem całej instytucji przez jedną osobę – właści- ciela ani nawet kilka osób – zarząd. Konieczne staje się zatem wyko- rzystywanie narzędzi wsparcia, a do takich można zaliczyć audyt. Audyt jest działalnością wspierającą zarządzanie organizacją po- przez świadczenie niezależnych i obiektywnych usług związanych z oceną jej działalności oraz usprawnianiem procesów w niej zacho- dzących. Do jego zadań należy ocena i doskonalenie obszarów funkcjo- nujących w jednostce, w tym weryfikacja efektywności mechanizmów kontrolnych, a także monitorowanie systemu kontroli wewnętrznej oraz ocena zarządzania ryzykiem celem dostarczania zarządzającemu infor- macji na temat prawidłowości działania systemu kontroli wewnętrznej, które są konieczne w procesie podejmowania decyzji. Skupia się on przede wszystkim na identyfikacji ryzyka oraz na przekazywaniu naj- wyższemu kierownictwu wyników ocen formułowanych w ramach au- dytowanych obszarów wraz z analizą działalności jednostki pod kątem zgodności z jej celami. Zadaniem audytora jest również wychwycenie słabości systemu zarządzania, a także wskazanie drogi eliminowania konsekwencji tych zjawisk, jak i zabezpieczanie jednostki przed ich wystąpieniem. Głównym celem monografii jest przedstawienie istoty, roli i zna- czenia audytu, jako instrumentu wspierającego jakość procesów de- cyzyjnych, zarówno w instytucjach publicznych, jak i prywatnych na przykładzie polskiej gospodarki rynkowej. W ramach tak określonego celu zasadniczego sformułowano następujące cele szczegółowe: • określenie roli i znaczenia usług audytu, • charakterystyka standardów i wytycznych wykorzystywanych w działalności audytowej, • przedstawienie metodyki pracy oraz zakresu działania audytu, • zaprezentowanie istoty i problematyki ryzyka w audycie, • opis zastosowania usług audytu w sektorze publicznym i pry- watnym na przykładzie polskiej gospodarki rynkowej. W celu zachowania przejrzystości rozważań publikacja została po- dzielona na cztery rozdziały. Wstęp 9 W pierwszym rozdziale opisano aspekty definicyjne pojęcia audytu oraz przedstawiono terminologię charakterystyczną dla jego funkcjono- wania. Zaprezentowano również miejsce audytu w strukturze systemu kontroli wewnętrznej organizacji oraz opisano jego rolę i znaczenie. Dodatkowo weryfikacji poddano sylwetkę zawodową audytora poprzez odniesienie się do kwalifikacji, kompetencji i aspektów psychologicz- nych niezbędnych do wykonywania tego zawodu. Drugi rozdział publikacji nawiązuje do normalizacji audytu, w ra- mach której omówiono standardy niezbędne do stosowania w procesie świadczenia usług audytowych, jak również inne modele i wytyczne, które mogą być wykorzystywane w realizacji czynności audytowych, w zależności od charakteru i rodzaju obszaru objętego badaniem. Rozdział trzeci prezentuje przebieg procesu audytu poprzez opisa- nie poszczególnych jego etapów oraz elementów niezbędnych do ich wykonania. Celem zapewnienia wysokiej jakości świadczonych usług każdy audytor powinien analizować ryzyko, w odpowiedni sposób pla- nować czynności audytowe, biorąc pod uwagę pojawiające się zagroże- nia, dostosowywać dostępne metody oraz techniki badania do specyfiki audytowanego obszaru oraz posiadanych kwalifikacji, a także informo- wać kadrę kierowniczą o rezultatach swoich prac. W tej części pra- cy przedstawiono przebieg procesu realizacji czynności audytowych, w zależności od rodzaju świadczonych usług, zapewniających bądź doradczych. Czwarty rozdział publikacji koncentruje się na organizacji i funkcjonowaniu audytu na przykładzie polskiej gospodarki rynko- wej. Z uwagi na różnorodność wykorzystania audytu w zależności od specyfiki jednostki, opisano działanie audytu, biorąc pod uwagę jego zastosowanie w sektorze publicznym i prywatnym. W tej części pracy zaprezentowano również problemy, z jakimi borykają się orga- nizacje, oraz wskazano zadania, jakie powinien wykonywać audyt ce- lem wspierania ich funkcjonowania. W konsekwencji przedstawiono proponowane kierunki zmian zarówno w spojrzeniu, jak i w zakresie działania oraz wykorzystania audytu w usprawnianiu działalności or- ganizacji. Wstęp 10 Na zakończenie przedstawiono wnioski wynikające z przeprowa- dzonej analizy teoretycznej, korzyści i ograniczenia związane z funk- cjonowaniem audytu, a także wskazano kierunki jego intensyfikacji. Przy weryfikacji głównego celu opracowania skorzystano z wyników badań teoretycznych i empirycznych prezentowanych w polskiej oraz za- granicznej literaturze poświęconej zagadnieniom audytu, jak i licznych opracowaniach na ten temat, a także własnego wieloletniego doświadcze- nia zawodowego autorki w zawodzie audytora wewnętrznego. Wstęp ROZDZIAŁ I ISTOTA I ZAKRES DZIAŁANIA AUDYTU 1.1. Definicyjne ujęcie audytu i terminy z nim związane 1.1.1. Pojęcie audytu W większości pozycji literatury przedmiotu wskazuje się, iż audyt wywodzi się ze starożytności, jednakże należy zgodzić się z B.R. Ku- cem, iż próby udowodnienia tego zjawiska należą do pewnej kategorii opowieści historycznych. Stąd odnoszenie się do postrzegania i kształ- towania pojęcia audytu w tamtych czasach powinno być traktowane w sposób rozsądny. Opierając się na istniejących faktach, z pewnością można odnieść się do słownika łacińskiego, angielskiego czy francu- skiego, w których słowo „audire” oznacza ‘słyszeć’, ‘słuchać’, ‘przesłu- chiwać’ czy ‘badać’1. Zatem pierwotnie audytor to słuchacz, jeśli można w ogóle założyć funkcjonowanie takiego zawodu w ówczesnej praktyce gospodarczej. Dopiero w latach 70., 80. XIX w. zaczęło kształtować się znaczenie pojęcia audytu, odnoszące się do funkcjonujących dziedzin nauki i działalności gospodarczej, koncentrujące się na badaniu oraz ocenie. Obecnie przyjęta forma i sposób jego działania określany jest jako nowoczesny audyt. W poszukiwaniu definicji audytu należy odnieść się nie tylko do lite- ratury przedmiotu, ale również wytycznych, standardów czy uregulowań 1 B.R. Kuc, Kontrola – Konroling – Audyt. Podobieństwa i różnice, Wydawnictwo PTM, Warszawa 2008, s. 241–242. 12 prawnych, które posługują się zarówno pojęciem „audytu”, „audytu we- wnętrznego” oraz „audytu zewnętrznego”, a także terminem „rewizja” czy „kontrola”. Wynika to z faktu, iż audyt w początkowej fazie swoje- go kształtowania stanowił swoistą formę rewizji i kontroli finansowej, jednakże w miarę upływu czasu zdecydowanie przyjął formę znacznie szerszą, choć do dziś również bywa w ten sposób określany. Celem ukazania ewolucji zagadnienia audytu odniesiono się zarówno do po- jęcia rewizji, rewizji finansowej, jak i kontroli, kontroli finansowej czy kontroli wewnętrznej, z którymi ten termin bywa utożsamiany. Rewizja oznacza ustanowione w ramach organizacji i przepro- wadzone na jej potrzeby odpowiednie działania, polegające m.in. na sprawdzaniu i ocenie zgodności funkcjonowania jednostki oraz dzia- łań podejmowanych na jej rzecz2. Odnosi się ona w szczególności do „sprawdzania, oceny i nadzoru poprawności i skuteczności działania systemów księgowości i kontroli wewnętrznej”3. Z kolei rewizja finansowa odnosi się do weryfikacji wybranego obszaru i wiąże ze sprawdzaniem lub badaniem, dokonanym przez nie- zależnych biegłych rewidentów (ekspertów w zakresie rachunkowości), całości sprawozdań finansowych, zapisów księgowych oraz innej, po- mocniczej ewidencji wewnątrz i na zewnątrz jednostki4. Zdaniem M. Gottlieba, rewizja finansowa oznacza „systemowy proces stosowania pewnych ustalonych procedur polegający na obiek- tywnym zbieraniu i ocenie materiału badawczego, którego przedmiotem są ekonomiczne transakcje, które nastąpiły w jednostce gospodarczej w danym okresie obrachunkowym”5. W opinii J. Pfaffa, rewizja finansowa stanowi element rachunkowo- ści i jest przeprowadzana w celu poświadczenia wiarygodności procedur 2 Słowniczek terminów rewizji finansowej, http://web.ifac.org/download/Polish_ GuidetoUsingISAs_Glossary.pdf (dostęp 21.05.2014). 3 Ibidem. 4 W.B. Meigs, O.R. Whittington, K. Pany, R.F. Meigs, Principles of Auditing, 9th ed., IRWIN, Boston 1989. 5 M. Gottlieb, Rola i obowiązki amerykańskiego biegłego rewidenta, „Rachunko- wość” 1992, nr 4, s. 137. Rozdział I 13 sporządzania sprawozdań finansowych. Założeniami koncepcyjnymi w tym zakresie jest rzetelne oraz jasne przedstawienie w sprawozdaniu finansowym sytuacji finansowej i majątkowej jednostki6. Dla przykładu warto w tym miejscu zaznaczyć, iż w ramach obo- wiązujących przepisów prawa polskiego pojęcie rewizji jest wciąż sto- sowane. Dotyczy to m.in. ustawy o Narodowym Banku Polskim (NBP), w świetle której działalność jednostek organizacyjnych NBP podlega rewizji wewnętrznej, którą wykonuje komórka centrali NBP podpo- rządkowana prezesowi NBP7, czy w ramach ustawy o działach admini- stracji rządowej, zgodnie z którą minister właściwy do spraw finansów publicznych odpowiada na zasadach, w trybie i granicach określonych odrębnymi przepisami, w szczególności za rachunkowość i rewizję fi- nansową8. Istnieje jeszcze szereg innych przykładów prawnych, które wskazują na stosowanie tej formy weryfikacji. Innym terminem utożsamianym z audytem jest „kontrola”. Z punktu widzenia literatury przedmiotu stanowi ona element systemu zarządzania, który jako całość obejmuje planowanie, organizowanie, motywowanie i kontrolowanie9. Pojęcie to wykształciło się wraz z kon- cepcją zarządzania jako niezbędny składnik tego procesu, zamykający cykl kompleksowego działania. Żaden system zarządzania nie może funkcjonować sprawnie i efektywnie bez odpowiednio zorganizowane- go systemu nadzoru. Sprawowanie kontroli w procesie zarządzania jednostką może przejawiać się dwutorowo10: 6 J. Pfaff, Wpływ rewizji finansowej na wiarygodność sprawozdania finansowego, Akademia Ekonomiczna w Katowicach, Katowice 2007, s. 11–15. 7 Art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz.U. 2013, nr 908). 8 Art. 8 pkt 2 ustawy z 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz.U. 2013, nr 743). 9 B.R. Kuc, Kontrola…, s. 241–243. 10 Por. Glosariusz terminów dotyczących kontroli i audytu w administracji pu- blicznej, Najwyższa Izba Kontroli, Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Warszawa, lipiec 2005, s. 30–32. Istota i zakres działania audytu 14 • jako funkcja – kontrola w tym zakresie polega na weryfikacji i ocenie zgodności oraz prawidłowości działania danej organizacji przez specjalnie do tego powołane komórki organizacyjne; • jako forma sprawowania władzy – wówczas kontrola stanowi system zarządzania przyjęty w jednostce. Na podstawie zaprezentowanego podejścia do postrzegania kontroli można mówić o węższym i szerszym spojrzeniu. Kontrola, w węższym ujęciu, oznacza badanie lub przegląd polegający na usta- leniu stanu faktycznego, porównaniu go ze stanem wymaganym (po- żądanym) oraz dokonanie jego oceny. Z szerszego punktu widzenia to przyjęty system zarządzania (procedury, instrukcje, zasady, mecha- nizmy) służący do uzyskania racjonalnej pewności, że kluczowe cele organizacji zostaną osiągnięte11. Oprócz pojęcia kontroli występują również inne terminy, które stanowią rodzaje kontroli, a wykształciły się ze względu na charakter jej wykonywania (kontrola instytucjonalna, funkcjonalna, kierownicza czy samokontrola), czas przeprowadzania (kontrola ex-ante, kontrola ex-post), obszar (kontrola finansowa) czy podmiot kontroli (kontrola wewnętrzna, kontrola zewnętrzna). Spośród wskazanych kryteriów, bio- rąc pod uwagę dylematy terminologiczne wokół pojęcia audytu, należy zwrócić szczególną uwagę przede wszystkim na podział ze względu na charakter wykonywania kontroli. Znaczenie poszczególnych rodzajów kontroli w tym zakresie zamieszczono w tabeli 1.1. Z tabeli 1.1 wynika, że formy postrzegania kontroli są różne, w za- leżności od jej charakteru, a także osoby czy grupy osób wykonujących lub sprawujących kontrolę. Największe dylematy terminologiczne po- jawiły się wokół pojęcia kontroli instytucjonalnej. Są one szczególnie widoczne w krajach, w których obok audytu funkcjonuje ten rodzaj kontroli, określanej również kontrolą wewnętrzną, która jest inaczej de- finiowana przez instytucje międzynarodowe. Kontrola wewnętrzna stanowi skoordynowany system obejmują- cy funkcjonowanie całej organizacji. Jest ona przeprowadzana w sposób niezależny w każdej instytucji i ma na celu zagwarantowanie, że cele 11 Por. ibidem. Rozdział I 15 jednostki zostaną osiągnięte w sposób skuteczny i efektywny, jej aktywa są właściwie chronione, a operacje legalne, prawidłowe i zasadne12. Tabela 1.1. Rodzaje kontroli ze względu na charakter jej sprawowania Charakter kontroli Kontrola zarządcza Kontrola funkcjonalna Kontrola instytucjonalna Samokontrola 1 Opis kon- troli 2 Oznacza przyjęty system zarządzania organizacją ustanowiony przez osoby nią zarządzające i dostosowany do organizacji, jej uwarunko- wań ze- wnętrznych i wewnętrz- nych 3 4 5 Samokontro- la to proces świadomie ini- cjowany przez organizację, którego celem jest ocena zgodności dzia- łania instytucji z odpowiednim wzorcem, standardem działania Odnosi się do funkcji kierowniczej i stanowi element pracy każdego mene- dżera. Dotyczy sprawowania nadzoru, jaki został powie- rzony kierują- cemu danym obszarem działalności jednostki Istota kontroli instytucjonal- nej wynika z jej służebnej roli wobec kierownictwa danej jednost- ki. Kontrola ta odnosi się do jednostek, komórek bądź stanowisk organizacyj- nych, powo- łanych w celu wykonywania czynności kon- trolnych. Jest ona na trwale wbudowana w strukturę organizacyjną instytucji Osoby zaan- gażowane Zarządzający organizacją Kadra kierow- nicza Osoba bądź zespół osób z organizacji bądź spoza niej Wybrana osoba bądź zespół osób z organi- zacji 12 Europejski Trybunał Obrachunkowy, Kontrola wewnętrzna, http://eca.europa.eu/ framework/budgetary_control/budgetary_control_internal_pl.htm (dostęp 01.06.2012). Istota i zakres działania audytu
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Audyt we współczesnej gospodarce rynkowej
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: