Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00099 005893 13638052 na godz. na dobę w sumie
Bezkrwawe łowy. Fotografia przyrodnicza okiem Ralpha Clevengera - książka
Bezkrwawe łowy. Fotografia przyrodnicza okiem Ralpha Clevengera - książka
Autor: Liczba stron: 320
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2661-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> fotografia cyfrowa >> techniki fotografowania
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Bierzesz aparat, wychodzisz z domu i już możesz robić zdjęcia przyrody. Ale czy widziałeś zdjęcia publikowane w takich czasopismach, jak choćby 'National Geographic'? Czy chciałbyś tworzyć równie wspaniałe, zapierające dech w piersiach kompozycje? Jesteś o krok od tego. Ralph Clevenger, autor wielu zdjęć publikowanych w najlepszych magazynach, postanowił podzielić się swoim doświadczeniem oraz największymi tajemnicami bezkrwawych łowów.

W tej bogato ilustrowanej kolorowymi zdjęciami książce znajdziesz szeroki zakres wiedzy dotyczącej praktycznych oraz teoretycznych aspektów fotografowania przyrody. Dowiesz się, jakiego potrzebujesz sprzętu - nie tylko aparatu - żeby rozpocząć przygodę z fotografowaniem natury. W trakcie lektury poznasz znaczenie światła oraz kolorów w tym typie fotografii. Ponadto dowiesz się, jak wykorzystać lampę błyskową do odzwierciedlania swoich odczuć oraz rozpocząć przygodę z wymagającą makrofotografią. Ralph porusza również tematykę związaną z obróbką zdjęć w cyfrowej ciemni oraz wykorzystaniem techniki HDR w celu uzyskania jeszcze ciekawszych efektów. Dzięki tej książce Twoja kolejna sesja w plenerze nie będzie już taka sama!

Twoje zdjęcia mogą być równie dobre, jak te publikowane w najlepszych magazynach!


Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Bezkrwawe ³owy. Fotografia przyrodnicza okiem Ralpha Clevengera Autor: Ralph A. Clevenger T³umaczenie: Micha³ Lipa ISBN: 978-83-246-2661-8 Tytu³ orygina³u: Photographing Nature: A photo workshop from Brooks Institute Format: 200230, stron: 320 • Jaki sprzêt zabraæ na wyprawê w plener? • Jak¹ rolê odgrywaj¹ œwiat³o i kolor? • Jak wykorzystaæ cyfrow¹ ciemniê do uzyskania jeszcze ciekawszych efektów? Bierzesz aparat, wychodzisz z domu i ju¿ mo¿esz robiæ zdjêcia przyrody. Ale czy widzia³eœ zdjêcia publikowane w takich czasopismach, jak choæby „National Geographic”? Czy chcia³byœ tworzyæ równie wspania³e, zapieraj¹ce dech w piersiach kompozycje? Jesteœ o krok od tego. Ralph Clevenger, autor wielu zdjêæ publikowanych w najlepszych magazynach, postanowi³ podzieliæ siê swoim doœwiadczeniem oraz najwiêkszymi tajemnicami bezkrwawych ³owów. W tej bogato ilustrowanej kolorowymi zdjêciami ksi¹¿ce znajdziesz szeroki zakres wiedzy dotycz¹cej praktycznych oraz teoretycznych aspektów fotografowania przyrody. Dowiesz siê, jakiego potrzebujesz sprzêtu - nie tylko aparatu - ¿eby rozpocz¹æ przygodê z fotografowaniem natury. W trakcie lektury poznasz znaczenie œwiat³a oraz kolorów w tym typie fotografii. Ponadto dowiesz siê, jak wykorzystaæ lampê b³yskow¹ do odzwierciedlania swoich odczuæ oraz rozpocz¹æ przygodê z wymagaj¹c¹ makrofotografi¹. Ralph porusza równie¿ tematykê zwi¹zan¹ z obróbk¹ zdjêæ w cyfrowej ciemni oraz wykorzystaniem techniki HDR w celu uzyskania jeszcze ciekawszych efektów. Dziêki tej ksi¹¿ce Twoja kolejna sesja w plenerze nie bêdzie ju¿ taka sama! • Odpowiednie zachowanie przy fotografowaniu przyrody • Wykorzystanie kryjówek • Sprzêt potrzebny na wyprawê • Wykorzystanie œwiat³a • Zastosowanie os³on na obiektyw oraz dyfuzorów • Akcentowanie kolorów przyrody • Podstawy makrofotografii • Zasady fotografowania w ogrodzie i parku • Wykorzystanie teleobiektywów i obiektywów szerokok¹tnych • Fotografowanie morza i ziemi • Komponowanie kadru • Wykorzystanie lampy b³yskowej • Zastosowanie techniki HDR • Opis narzêdzi stosowanych w cyfrowej ciemni Twoje zdjêcia mog¹ byæ równie dobre, jak te publikowane w najlepszych magazynach! Spis treści Przedmowa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 10 Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 12 1 Odpowiednie zachowanie . . . . . . . . . . . . . . . .16 Etyka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 20 Wiedza i kreatywność . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 29 Dawaj dobry przykład . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 32 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 35 2 Potrzebujesz więcej sprzętu? . . . . . . . . . . .38 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 40 Wprawa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 43 Wyposażenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 45 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 57 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 58 3 Najważniejsze jest światło . . . . . . . . . . . . . . 64 Cechy światła . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 66 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 73 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 77 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 82 Zadania do wykonania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 86 6 BE ZK RWAWE łOW y 4 Nie wszystko jest czarno-białe . . . . . . . 88 Kolory przyrody . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 90 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 97 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 99 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 102 Zadania do wykonania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 105 5 Błysk! I wszystko pod kontrolą . . . . . .106 Światło w 1/20 000 sekundy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 108 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 113 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 116 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 118 Zadania do wykonania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 122 6 Makrofotografia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .124 Poszukiwanie kwiatów i ściganie owadów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 126 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 131 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 132 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 136 Zadania do wykonania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 141 SPIS TREŚCI 7 7 Fotografowanie w ogrodzie i w parku . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .142 Przyroda na wyciągnięcie ręki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 144 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 149 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 151 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 154 Zadania do wykonania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 159 8 Cuda dzikiej przyrody . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .160 Lwy, tygrysy i niedźwiedzie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 162 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 167 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 172 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 174 Zadania do wykonania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 179 9 Odrobina zapobiegliwości . . . . . . . . . . . . .180 Ogrody zoologiczne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 182 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 189 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 192 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 194 Zadania do wykonania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 199 10 Ziemia, morze i niebo . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 200 Szerokie pole widzenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 202 Opowiadanie historii . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 205 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 207 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 210 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 213 Zadania do wykonania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 219 8 BE ZK RWAWE łOW y 11 Komponowanie obrazu . . . . . . . . . . . . . . . . . 220 Kadr . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 222 Sztuka komponowania zdjęć . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 225 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 229 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 235 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 236 Zadania do wykonania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 240 12 Na co patrzysz i co widzisz? . . . . . . . . . . .242 Własne wyobrażenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 244 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 250 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 254 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 256 Zadania do wykonania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 261 13 W drodze . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .262 Podróże samochodem . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 264 Dzień pracy fotografa. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 269 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 273 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 277 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 279 Zadania do wykonania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 284 14 Z powrotem w laboratorium . . . . . . . . . .286 Fotograf w roli laboranta . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 288 Manipulacja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 290 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 292 Oświetlenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 299 Pytania i odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 302 Zadania do wykonania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 304 Dodatek: Polecane książki i strony internetowe . . . . . . . . . . . . . . 306 Skorowidz . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 311 SPIS TREŚCI 9 4 Nie wszystko jest czarno-białe Kolor może być potężnym środkiem wyrazu, jeśli wiesz, jak go używać. Kolory przyrody Kolory mają wielką siłę oddziaływania. Czerwony sprawia, że nasze serca biją szybciej, zielony uzdrawia, niebieski uspokaja, żółty daje nadzieję, a szary i brą- zowy wywołują uczucie smutku. Spośród wszystkich składników obrazu kolor oddziałuje na nas chyba najmocniej. Często plama koloru skłania fotografa do zatrzymania się i zrobienia zdjęcia. Kolor przyciąga wzrok, a nasza reakcja na jego widok jest instynktowna. Jest wpisana w nasz mózg i stanowi część na- szych interakcji z otoczeniem (rys. 4.1). Barwy wydają się nieodłącznym elementem przyrody. Choć większość zwierząt widzi je inaczej niż my, świat jest pełen kolorów. Kwiaty, rośliny, grzyby, owady, jaszczurki, zachody słońca, tęcze, a nawet skały mają swoje kolory. Czasem są one zupełnie niewiarygodne, jak choćby w przypadku kraski liliowopierśnej, której portret otwiera niniejszy rozdział. Jechaliśmy przez po- gorzelisko po pożarze lasu w Tanzanii, kiedy wypatrzyłem tego osobnika, po- lującego na owady. Ciemne kolory spalonego drewna stanowiły odpowiedni kontrast dla jaskrawego upierzenia kraski. Ptak prawie się nas nie bał i pozwolił nam podejść całkiem blisko. Nagle nastroszył piórka… pstryk… i gotowe. Barwa światła Źródłem barwy jest światło. Słońce emituje fale świetlne o różnej długości, rejestrowane przez ludzkie oko. Podobnie lampa błyskowa, ale jej żarówka emituje trochę więcej światła żółtego i czerwonego, przez co światło błyskowe jest nieco cieplejsze. W pochmurny dzień światło słoneczne przesącza się przez chmury, które składają się z wody, więc wydaje się niebieskawe. Barwę światła mierzy się w specjalnej skali temperatury, zwanej skalą Kelvina. Fotografowie zapożyczyli ją z fizyki i używają jej do określania intensywności barw składowych, od czerwonej (ciepłej) do niebieskiej (zimnej). Im niższa jest temperatura barwowa w skali Kelvina, tym cieplejsze jest światło i na odwrót: Rys. 4.1. Nie były to jedyne żółte liście osiki, unoszone z prądem potoku Rock Creek, ale dzięki zastosowaniu obiek- tywu o długiej ogniskowej i ciasnemu kadrowaniu udało mi się umieścić na zdjęciu tylko kilka listków, fragment skały i wodę. Kontrastujące kolory nie pozwalają przeoczyć liści. Góry Sierra Nevada, Kalifornia. (Nikon D100, ISO 200, obiektyw 70 – 200 mm, statyw, ekspozycja: 2 s przy f/16) 90 BE ZK RWAWE łOW y Rozdział 4: NIE WSZ yS TKO JES T C Z ARNO - BIAłE 91 c Rys. 4.2. Barwa światła o zachodzie słońca była urzekająca. Zbliżała się jesień i tundra otaczająca Camp Denali zaczęła zmieniać kolory. Tuż po deszczu promienie zachodzącego słońca oświetliły odległe wzgórza. Światło było niemal namacalne. Park Naro- dowy Denali, Alaska. (Nikon D2X, ISO 200, obiektyw 12 – 24 mm, statyw, ekspozycja: 1/30 s przy f/8) x Rys. 4.3. To jeden z najpiękniejszych zachodów słońca, jakie widziałem. Kolory były bardzo intensyw- ne. Robiłem zdjęcia wszystkimi obiektywami, jakie miałem i wypróbowałem mnóstwo wariantów kompo- zycji w ciągu kilku minut, podczas których nasycenie barw było największe. W przypadku takich scen nie ma możliwości powtórzenia zdjęć. Salton Sea, Kali- fornia. (Nikon F4, ISO 32, obiektyw 20 mm, statyw, film Fujichrome Velvia 50, parametry ekspozycji nie- zarejestrowane) 92 BE ZK RWAWE łOW y Rys. 4.4. W porze suchej kurz unosił się nad Rezerwatem Zwierzyny Mala Mala w Republice Południowej Afryki. Siedzieliśmy na skalistym wzgórzu, obserwując zachód słońca. W pew- nej chwili powietrze stało się złociste i wszystko wokół także przybrało tę barwę. Samotne drzewo jako temat fotografii stanowi oparcie dla wzroku w tym oceanie koloru. (Nikon F4, ISO 100, obiektyw 400 mm, statyw, film Fujichrome 100, parametry ekspozycji niezarejestrowane) im wyższa jest temperatura barwowa, tym światło zimniejsze. Na przykład światło świecy ma temperaturę barwową 1850°K, światło żarowe 100-watowej żarówki około 2900°K, czerwone niebo o zachodzie słońca ma temperaturę barwową około 3500°K, światło słoneczne w południe, w letni dzień około 5400°K, temperatura światła przesączającego się przez warstwę chmur sięga 7000°K, a światło rozproszone w zacienionym miejscu może mieć temperaturę 8500°K lub nawet wyższą. Tak naprawdę nie musisz znać skali Kelvina, ale Twój aparat ją wykorzystuje, więc jeśli chcesz w pełni panować nad sprzętem, musisz wiedzieć, jak działa jego skala temperatury barwowej. W dalszej części tego rozdziału napiszę o ustawieniach balansu bieli w aparacie (rys. 4.2 i 4.3). Czasem można dosłownie zobaczyć barwę światła. Kiedy zbliża się wschód lub zachód słońca, a w powietrzu unosi się kurz lub para wodna, można zoba- czyć coś, co nazywam „różowym powietrzem”. W takich sytuacjach powietrze jest tak gęste, że prawie można go dotknąć. To światło sprawia, że staje się ono różowe. Wszystko przybiera ten kolor — niebo, ludzka skóra, biała koszulka i wszystkie inne przedmioty. Świat sprawia wrażenie oglądanego przez różowe okulary. Czasem kolor jest trochę bardziej żółty, a czasem trochę bardziej czer- wony. Może należałoby mówić o „kolorowym powietrzu”. Tak czy inaczej, to wspaniałe warunki do robienia zdjęć (rys. 4.4). Rozdział 4: NIE WSZ yS TKO JES T C Z ARNO - BIAłE 93 Rys. 4.5. Zobaczyłem tę scenę, kiedy leżałem na brzuchu i fotografowałem kwiaty na pustyni Mojave. Nie mogłem uchwycić jednocześnie kwiatu i pszczo- ły, ponieważ używałem obiektywu sze- rokokątnego i owad wychodził zawsze zbyt mały i znajdował się nie tam, gdzie chciałem. Połączyłem więc zdjęcie kwiatu z inną fotografią pszczoły, którą zrobiłem wcześniej. To zdjęcie zdobyło nagrodę w konkursie Nature’s Best Photography w 2007 roku. (Fotomontaż cyfrowy) Barwa przedmiotu Przedmioty, podobnie jak światło, mają kolor. Kiedy światło pada na jakąś po- wierzchnię, fale o pewnej długości są pochłaniane, a inne są odbijane. Światło odbite od przedmiotu niesie informację o jego kolorze. Co ciekawe, każdy czło- wiek z osobna i każdy gatunek zwierząt postrzega kolory inaczej. Na szczęście większość z nas jednakowo odbiera najczęściej występujące barwy. W fotogra- fii barwami podstawowymi są: czerwona, niebieska i zielona, natomiast barwa żółta, purpurowa i błękitna są barwami drugorzędowymi. Sposób użycia tych kolorów i komponowania ich na fotografii decyduje o różnicy między nudną fotką a zdjęciem zasługującym na konkursowe laury (rys. 4.5). Wzajemne relacje między kolorami ilustruje tak zwane koło barw. Widać na nim, które kolory harmonizują ze sobą, a które tworzą kontrasty. Taka wie- dza ułatwia komponowanie zdjęć. Barwy harmonizujące sąsiadują ze sobą na kole. Harmonia barw wprowadza do obrazu poczucie równowagi i pozwala 94 BE ZK RWAWE łOW y połączyć ze sobą wszystkie elementy sceny. Z kolei fotografie zawierające kon- trastowe kolory rzucają się w oczy, prezentują temat w śmiały sposób i zmu- szają widza do śledzenia wzrokiem kompozycji (rys. 4.6). W naturze kolory są bardzo przydatne. Kwiaty wabią nimi owady i ptaki, które je zapylają. Zwierzęta nęcą nimi potencjalnych partnerów, używają ich jako kamuflażu, wyrażają za ich pomocą emocje i przestrzegają napastników, że są jadowite albo niebezpieczne. Ptaki, płazy i owady są wśród zwierząt lądowych mistrzami, jeśli mowa o korzystaniu z koloru. Fotografując takie stworzenia, zwracaj uwagę na relacje między ich kolorem a barwą tła. Czy te kolory są harmonijne, czy kontrastują ze sobą? W tym drugim przypadku temat główny będzie się zdecydowanie odci- nał od tła (rys 4.7 i 4.8). Rys. 4.6. Barwy analogiczne sąsiadują ze sobą na kole barw. Barwy leżące naprzeciwko siebie są zwane dopełnia- jącymi WskazóWka Kolorowe światło pada- jące na przedmiot o barwie dopeł- niającej sprawia, że kolor przedmiotu traci nasycenie. Kiedy chłodne, niebieskawe światło pada na czer- wonego lub żółtego owada, insekt wydaje się mniej kolorowy, niż jest w rzeczywistości. Rys. 4.7. Niektórzy ludzie postrzegają kolor tego kwiatu kaktusa jako różowo-fioletowy. Według mnie jest on purpu- rowy i dobrze harmonizuje z czerwonym kolorem biedronki. Czarno-czerwone ubarwienie owada przyciąga wzrok. Pu- stynia Mojave, Kalifornia. (Nikon D100, ISO 200, obiektyw do zdjęć makro 105 mm, aparat trzymany w rękach, ekspozycja: 1/30 s przy f/16) Rys. 4.8. Piękny purpurowy kolor wiśni dzwonkowatej kontra- stuje zdecydowanie z zielenią na pierwszym planie. Kolory te leżą naprzeciwko siebie na kole barw. Taki dobór barw na zdję- ciu sprawia, jest ono wyraziste i przyciąga wzrok. Santa Bar- bara, Kalifornia. (Nikon D100, ISO 200, obiektyw 28 – 70 mm, statyw, ekspozycja: 1/30 s przy f/8) Rozdział 4: NIE WSZ yS TKO JES T C Z ARNO - BIAłE 95 96 BE ZK RWAWE łOW y Sprzęt Aparaty fotograficzne są wyposażone w bardzo użyteczne, dające wiele twór- czych możliwości narzędzie, jakim jest regulacja balansu bieli, oznaczana skró- tem „WB” od angielskich słów white balance. Odpowiednio dobrany balans bieli sprawia, że przedmioty, które na zdjęciu powinny być białe, rzeczywiście takie są. Na ogół kiedy biały kolor jest faktycznie biały, pozostałe barwy także są oddane naturalnie. Nasze oczy i mózg dostosowują sposób widzenia do panujących wa- runków — kartkę papieru zawsze postrzegamy jako białą, niezależnie od tego, czy patrzymy na nią w świetle słońca, w cieniu czy przy sztucznym oświetleniu. W aparacie musimy jednak ustawić odpowiedni balans bieli, żeby biały kolor był prawidłowo reprodukowany w świetle o różnej temperaturze barwowej (rys. 4.9). c Rys. 4.9. Ta pardwa dopiero zaczę- ła zmieniać upierzenie na zimowe. Tylko biała pierś zdradzała obecność ptaka wśród zarośli tundry. Rośliny sięgały nam niemal do pasa, kiedy pardwa wy- skoczyła z ukrycia zaledwie kilka kro- ków przed nami. Przez chwilę stała nie- ruchomo, po czym zniknęła w gęstwinie. Park Narodowy Denali, Alaska. (Nikon D2X, ISO 200, obiektyw 200 – 400 mm, statyw, ekspozycja: 1/400 s przy f/4) Po naciśnięciu przycisku regulacji balansu bieli otrzymujemy kilka opcji do wyboru. Oprócz automatycznego balansu bieli możemy wybrać jedno z ustawień predefiniowanych, oznaczonych ikonkami żarówki wolframowej, świetlówki fluorescen- cyjnej, słońca, błyskawicy (symbolizującej światło błyskowe), chmury oraz domu rzucającego cień. Poza tym możliwa jest ma- nualna regulacja tego parametru. Rzeczywista temperatura barwowa poszczególnych ustawień predefiniowanych powinna być podana w instrukcji obsługi aparatu (rys. 4.10A – 4.10F). Rys. 4.10A – 4.10F. Ta seria zdjęć, przedstawiających świstaka, została zrobiona z różnymi ustawieniami balansu bieli. Zwierzę nie siedziałoby spokojnie, podczas gdy ja zmieniałbym ustawienia, więc wprowadziłem zmiany dopiero podczas obróbki plików RAW w komputerze, nadając zdjęciom taką temperaturę barwową, jaką miałyby po zastosowaniu predefiniowanych ustawień ba- lansu bieli w moim Nikonie D2X. Niektóre różnice są bardzo subtelne, a celem modyfikowania balansu bieli jest zmuszenie aparatu do zarejestrowania obrazu odpowiadającego temu, co widzą nasze oczy. Jeżeli robisz zdjęcia w formacie RAW, możesz regulować balans bieli w czasie obróbki komputerowej. Jeśli jednak wolisz fotografować w formacie JPEG, musisz zadbać o odpowiednie ustawienie tego parametru już w aparacie. Park Narodowy Sekwoi, Kalifornia. (Nikon D2X, ISO 320, obiektyw 70 – 200 mm, sta- tyw, ekspozycja: 1/400 s przy f/3,2) Rozdział 4: NIE WSZ yS TKO JES T C Z ARNO - BIAłE 97 c Rys. 4.11. To zdjęcie zrobiłem, ustawiając balans bieli na światło dzienne. Wodospad był oświetlony kilkoma promieniami słońca i dzięki takiemu ustawieniu kolor wody jest neutralny. To zdjęcie odzwierciedla rzeczywistość, ale nie jest zbyt oryginalne. Park Stanowy Limekiln, Big Sur, Kalifornia. (Nikon D100, ISO 200, obiektyw 28 – 70 mm, statyw, ekspozycja: 1/5 s przy f/8) Czy nie lepiej byłoby zawsze używać automatycznego balansu bieli? Można tak robić i prawdopodobnie w większości przypadków będzie to dobre rozwiązanie. Jednak w większości aparatów zakres automatycznej regulacji temperatury bar- wowej nie przekracza 3000 – 7000°K, a zakres temperatury światła widzialnego jest o wiele większy. Regulacja automatyczna odbywa się na podstawie pomiaru światła odbitego od obiektu, a nie światła padającego. Tymczasem światło odbite zawiera wiele innych barw, szczególnie jeśli powierzchnia odbijająca jest bardzo kolorowa. Aparat widzi te wszystkie kolory i na tej podstawie próbuje się tak wy- regulować, żeby biel wyglądała jak biel. Czasem ten system działa, a czasem nie. Osobiście w większości przypadków wolę sam regulować balans bieli. Przecież chcę, żeby aparat robił zdjęcia w taki sposób, w jaki ja je widzę, a nie po swojemu. Większość lustrzanek cyfrowych oferuje kilka sposobów regulowania tem- peratury barwowej. Można wpisać konkretną wartość liczbową, wybrać jedno z ustawień predefiniowanych albo wyregulować ją na podstawie pomiaru. Ten ostatni sposób wymaga na ogół sfotografowania białej kartki, ale inne białe rzeczy też się do tego nadają. Przedmiot służący do pomiaru temperatury barwo- wej należy umieścić w świetle, w którym robione będzie zdjęcie docelowe i sfo- tografować. Jeżeli zamierzasz zrobić zdjęcie kwiatu rosnącego w zacienionym miejscu, kartka musi leżeć obok tego kwiatu, oświetlona tym samym światłem. Jeżeli chcesz sfotografować zalany światłem słonecznym krajobraz, kartka musi być oświetlona przez słońce. Wykadruj zdjęcie tak, aby biała powierzchnia wy- pełniała cały kadr, naciśnij odpowiedni przycisk i będziesz miał pewność, że Twój aparat ma odpowiednio ustawiony balans bieli. Kiedy światło się zmieni, wykonaj tą czynność ponownie. Nie musisz niczego kupować — wystarczy kartka białego papieru. Ja używam dostępnych na rynku kart WhiBal (firmy PictureFlow LLC) lub jednej z plastikowych „ciepłych kart” firmy Vortex Media (rys. 4.11 i 4.12). Jeżeli robisz zdjęcia w formacie JPEG i chcesz uzyskać jak najwyższą jakość, mu- sisz pamiętać o odpowiednim ustawieniu balansu bieli już podczas fotografowania. Spróbuj określić temperaturę barwową światła w sposób, który opisałem powyżej. Korygowanie kolorów w pliku JPEG na etapie obróbki komputerowej nie jest do- brym pomysłem. Każda modyfikacja obrazu zapisanego w tym formacie skutkuje bowiem obniżeniem jakości, więc warto od razu postarać się o odpowiedni wygląd zdjęcia. Jeżeli robisz zdjęcia w formacie RAW, możesz rozwiązać problemy z ba- lansem bieli podczas pracy przy komputerze. Oczywiście w ten sposób dodajemy sobie kolejne zadanie do wykonania w czasie obróbki komputerowej. z Rys. 4.12. Bez przestawiania staty- wu i zmieniania parametrów ekspozycji zdjęcia z rys. 4.11 ustawiłem balans bieli na światło żarowe. Teraz mi się podo- ba! Woda wygląda zupełnie inaczej, a kolorystyka zdjęcia lepiej oddaje to, co czułem, kiedy stałem w tym zimnym strumieniu. Park Stanowy Limekiln, Big Sur, Kalifornia. (Nikon D100, ISO 200, obiektyw 28 – 70 mm, statyw, ekspozy- cja: 1/5 s przy f/8) 98 BE ZK RWAWE łOW y Oświetlenie Pogoda jest prawdopodobnie najważniejszym czynnikiem w fotografii przy- rodniczej. Wpływa na wszystko — na fotografa, na jego sprzęt, na fotogra- fowany obiekt, na krajobraz, a przede wszystkim na światło. Kiedy światło przechodzi przez kurz, deszcz i chmury, jego kolor ulega zmianie. Im bardziej dramatyczna pogoda, tym bardziej ekscytujące światło, a kiedy do tego foto- grafujemy wczesnym rankiem albo późnym popołudniem, kolory mogą być naprawdę niesamowite. Promienie światła przebijają się przez szybko przesuwające się chmury, ujaw- niając rzeźbę pobliskich wzgórz, po czym nagle pojawia się tęcza. Chmury się przesuwają, światło oświetla coś innego, a Ty czekasz, aż promień padnie dokład- nie w to miejsce, o które Ci chodzi… Pstryk! Musisz zawsze być gotowy (rys. 4.13). Rys. 4.13. Kiedy pasażerowie siedzący na końcu autobusu podnieśli rwetes, kierowca zahamował i zapytał, o co chodzi. Ktoś krzyknął: „Tęcze!”. Przez cały ranek przetaczały się nad nami gwałtowne ulewy. W jednej chwili padał deszcz, a w następnej świeciło słońce. Wysiedliśmy z autobusu i zobaczyliśmy dwie tęcze na tle ciemnych chmur. W takich sytuacjach należy naświetlać na jasne obszary chmur i zostawić po- zostałe elementy kompozycji ciemne. Park Narodowy Denali, Alaska. (Nikon D200, ISO 200, obiektyw 12 – 24 mm, aparat trzymany w rękach, ekspozycja: 1/500 s przy f/8) Rozdział 4: NIE WSZ yS TKO JES T C Z ARNO - BIAłE 99 v Rys. 4.14. Byłem z grupą studentów na wybrzeżu Big Sur. Mieliśmy nadzieję, że uda nam się sfotografować zachód słońca nad oceanem. Chmury były grube i gęste i wy- dawało się, że będziemy musieli odejść z kwitkiem, więc większość osób zrezygnowała i wróciła do obozu. Kilkoro z nas jednak się nie poddało. Kiedy warstwa chmur nagle się rozstąpiła, a promienie światła przebiły się przez wyłom, potwierdziło się to, co zawsze powtarzam moim studentom: nigdy nie należy się poddawać, kiedy czeka się na piękny zachód słońca. Po kilku minutach było po wszystkim. Kalifornia. (Nikon D2X, ISO 100, obiektyw 200 – 400 mm, statyw, ekspozycja: 1/400 s przy f/5,6) Zanim przejdę do kolejnych zagadnień, chciałbym podkreślić, że jeśli nie znasz dobrze swojego sprzętu i nie masz opanowanej techniki albo jeśli nie jesteś przygo- towany na trudne warunki pogodowe, nie wykorzystasz szansy uchwycenia niezwy- kłego światła. To jedna z najważniejszych lekcji, jakich udzielam moim studentom podczas zajęć plenerowych. Kiedy są zmarznięci i przemoczeni, tracą cierpliwość i nie potrafią zrobić dobrego zdjęcia. łatwo się wtedy poddają. Kiedy ich aparaty zamakają na deszczu albo baterie rozładowują się z zimna, rezygnują. Jeśli sam nie będziesz przygotowany i nie przygotujesz odpowiednio sprzętu, poddasz się i nie będziesz miał dobrych zdjęć. A przyroda rzadko daje nam drugą szansę. Bardzo lubię robić zdjęcia, kiedy przejaśnia się po burzy. Deszcz przestaje padać, a chmury zaczynają się rozstępować. Połączenie chmur, słońca, deszczu i wiatru tworzy bardzo niezwykłe i różnorodne oświetlenie. Tęcza na tle czarnych, burzo- wych chmur, pasma deszczu podświetlone przez słońce, promienie światła pada- jące na powierzchnię morza — to wszystko jest bardzo podniecające i inspirujące. W Kalifornii takie burze zdarzają się w zimie. Na Alasce występują w lecie i są bardziej dramatyczne. W klimacie bardziej tropikalnym światło i pogoda są zupełnie inne. Wiele osób podróżuje w porze suchej, ponieważ nie chce zmoknąć albo dlatego, że w takich miejscach jak Afryka drogi są przejezdne, tylko kiedy są suche. Lubię jeździć do wschodniej Afryki na przełomie pory suchej i deszczowej, żeby mieć możliwość fotografowania po oczyszczających burzach, kiedy po niebie przetaczają się jeszcze ciężkie chmury, a promienie słońca powoli przebijają się przez nie, tworząc niezwy- kłe efekty. Dobrze wiem, że na każdym takim wyjeździe będę musiał kilka razy wy- kopywać samochód z błota, ale ten wysiłek się opłaca (rys. 4.14 i 4.15). Podczas takich burz światło jest bardzo kontrastowe. Jasne obszary sąsiadują z ciemnymi. Fotografuję w trybie manualnym i naświetlam zdjęcia na jaśniejsze obszary. Tak naświetlone fotografie wyglądają bardziej realistycznie. Sprawdź na podglądzie w aparacie, czy zdjęcie nie jest prześwietlone. Tylko najjaśniejsze ob- szary obrazu mogą być nieco za jasne. Jeżeli poświęcisz trochę czasu na obserwowanie światła i koloru oraz tego, jak się przeobrażają w zależności od pór roku i pogody, nauczysz się intuicyjnie wy- czuwać takie zmiany. 10 0 BE ZK RWAWE łOW y c Rys. 4.15. Akacje podświetlone promieniami słońca, przechodzącymi przez chmury, wiszące nad rezerwa- tem Maasai Mara w Kenii. Poprosiłem przewodnika, żeby tak ustawił samochód, by drzewa nie zachodziły na siebie, po czym zaczęło się długie oczekiwanie. Światło zmieniało się z minuty na minutę. Najważniejsza jest cierpliwość. (Nikon F4, ISO 32, obiektyw 80 – 200 mm, worek z piaskiem jako stabilizator, film Fujichrome Velvia 50, parametry ekspozycji niezarejestrowane) Rozdział 4: NIE WSZ yS TKO JES T C Z ARNO - BIAłE 101 Pytania i odpowiedzi Co mają na myśli fotografowie, mówiąc o „magicznej godzinie”? Większość osób rozumie pod tym pojęciem godzinę po wschodzie słońca i godzinę przed jego zachodem, kiedy kolor i jakość światła pozwala robić niezwykle piękne fotografie. Osobiście nazywam ten czas „magicznymi godzinami”, ponieważ według mnie z tego cudownego światła można korzystać przez dwie godziny rano i nawet przez trzy godziny późnym popołudniem. Istnieje ogromna różnica między jakością bezpośrednio padającego z góry światła słonecznego a światła rozproszonego na niebie, kiedy słońce znajduje się poniżej linii horyzontu i wszystko bardzo miękko i delikatnie oświetlone jest przez jarzące się niebo. Sta- ram się robić zdjęcia w momencie zmiany oświetlenia na zmierzchowe (rys. 4.16). x Rys. 4.16. Tuż po zachodzie słońca niebo nad tą rybacką wioską w Ko- staryce rozbłysło kolorami. Chmury oświetlały malowniczy krajobraz od- bitym światłem. „Różowe powietrze” stało się niemal namacalne. Wysoki punkt widzenia daje lepsze wyobrażenie o fotografowanym miejscu. (Nikon D2X, ISO 100, obiektyw 12 – 24 mm, statyw, ekspozycja: 1/25 s przy f/4) 102 BE ZK RWAWE łOW y Kolory obserwowane podczas magicznej godziny ciągle się zmieniają, w za- leżności od tego, co się dzieje na niebie. Weźmy na przykład wschód słońca. Zanim wzniesie się ono ponad horyzont, całe światło, jakie do nas dociera, jest odbite od nieba. Jeżeli nie ma chmur, kolory wahają się od dość chłodnych nad naszymi głowami po ciepłe tuż nad horyzontem. Jeśli jednak niebo jest za- chmurzone, możemy zobaczyć piękny, kolorowy wschód słońca. Chmury odbi- jają ciepłe światło i oświetlają nim cały krajobraz, delikatnie wypełniając cienie. Kiedy słońce wynurza się zza horyzontu, wszystko ulega zmianie. Światło staje się bardziej ukierunkowane, tworzy długie cienie, a kolory stają się bardziej neutralne. Podczas wschodu słońca ta zmiana może zachodzić bardzo szybko (rys. 4.17 i 4.18). Zachód słońca zwykle trwa dłużej niż wschód, jakby słońce nie chciało jesz- cze kłaść się spać. Na godzinę przed zachodem barwa światła zaczyna się ocie- plać, a cienie się wydłużają i wypełniają przymglonym światłem. Kiedy patrzysz pod słońce, faktury i kształty stają się bardzo wyraźne. Pejzażyści uwielbiają ten typ oświetlenia. Kiedy słońce chowa się za horyzontem, światło traci kieru- nek, cienie zanikają, a kolory ulegają ociepleniu albo ochłodzeniu, w zależności od stanu powietrza. Smog, kurz, wybuch oddalonego o tysiące kilometrów wulkanu, wysoka wilgotność — to wszystko wpływa na barwę i fakturę światła w magicznej godzinie. z Rys. 4.17. Świt, tuż przed wscho- dem słońca. Widok z pokładu statku „Nautilus Explorer”, którym płynąłem na wyspę Guadelupe, aby fotografować rekiny. Czyste niebo nad oceanem mie- niło się wspaniałymi, żywymi kolorami. Nawet jeśli zamierzasz tylko sfotografo- wać tło, musisz umieścić na zdjęciu jakiś motyw główny. W tym przypadku tema- tem zdjęcia jest księżyc, choć jest nie- mal niewidoczny. (Nikon D2X, ISO 200, obiektyw 12 – 24 mm, aparat trzymany w rękach, ekspozycja: 1/25 s przy f/4) c Rys. 4.18. Starzy żeglarze mawiają, że czerwone niebo o wschodzie słońca nie wróży niczego dobrego. Poprosiłem kapitana, żeby wysadził mnie na wyspie Santa Rosa przed wschodem słońca, bym mógł zrobić to zdjęcie ze statywu. Pokład łodzi nie jest dość stabilny, żeby dało się z niego zrobić ostre zdjęcie w tak słabym świetle. Park Narodowy Channel Islands, Kalifornia. (Nikon D100, ISO 200, obiektyw 14 mm, sta- tyw, ekspozycja: 1/20 s przy f/4) Rozdział 4: NIE WSZ yS TKO JES T C Z ARNO - BIAłE 103 c Rys. 4.19. Kolory tych osik i skał zmieniały się bardzo wyraźnie w ciągu kilku godzin, podczas których je fotografowałem. Bezpośrednie światło słoneczne tworzy głębokie cienie, ociepla barwy i zostawia odblaski na liściach. Bishop, Kalifornia. (Ni- kon D300, ISO 200, obiektyw 28 – 70 mm, statyw, ekspozycja: 1/1250 s przy f/6,3) Skoro temperatura barwowa światła w cieniu różni się od temperatury światła w nasłonecznionym miejscu, dlaczego widzę kolory tak samo? Ludzki mózg potrafi świetnie neutralizować światło, żeby obserwowane przedmioty wyglądały normalnie bez względu na temperaturę barwową światła. Możesz się o tym przekonać, spoglądając na kartkę białego papieru w świetle słonecznym, a następnie w świetle sztucznym. Papier wygląda tak samo, a przecież dobrze wiesz, że te dwa rodzaje światła mają różną tempera- turę barwową, bo przed chwilą o tym przeczytałeś. Aparat fotograficzny nie ma mózgu, który by neutralizował barwę światła. Dla niego światło w cieniu klifu jest chłodniejsze niż bezpośrednie światło słoneczne, ponieważ jest odbite od niebie- skiego nieba (rys. 4.19 i 4.20). Światło rozproszone przez chmury jest również chłodniejsze, ponieważ prze- sącza się przez wodę, będącą głównym składnikiem obłoków. Nawet światło w dżungli lub lesie jest chłodniejsze niż bezpośrednie światło słoneczne, ale jest bardziej zielone niż niebieskie, ze względu na liście roślin. Fotografie zrobione w takim otoczeniu nie będą wyglądały zbyt naturalnie, ponieważ aparat nie potrafi interpretować barw. On je tylko rejestruje. Musisz od- powiednio manipulować ustawieniami balansu bieli, żeby kolory zostały oddane na zdjęciu w taki sam sposób, w jaki Ty je postrzegasz. Wyregulowałem balans bieli w aparacie. Dlaczego mimo to kolory nie wyglądają tak, jak powinny? Aparat prawdopodobnie nie zarejestruje dokładnie takich kolorów, jakie zapamiętałeś, ale mogą one być zbliżone. W wielu aparatach predefinio- wane ustawienia balansu bieli można nieco skorygować, ocieplając albo ochła- dzając barwy. Spróbuj zmieniać te ustawienia, dopóki nie osiągniesz pożądanego efektu. W instrukcji obsługi aparatu (tak, musisz ją przeczytać) powinno być napi- sane, jak bardzo można podwyższyć albo obniżyć temperaturę barwową każdego z ustawień. Innym rozwiązaniem jest ręczne ustawianie balansu bieli — wykorzy- stuje się do tego przedmiot w kolorze, który nie jest czysto biały. Na przykład jeśli spróbujesz ustawić go na bardzo sprane, niebieskie dżinsy, kolory na zdjęciach będą nieco cieplejsze niż w rzeczywistości. z Rys. 4.20. Różnica między zdję- ciem 4.19 a tym jest zdumiewająca. Słońce schowało się za górami, a ka- nion pogrążył się w cieniu. Tylko nie- bieskie niebo oświetlało jego wnętrze światłem odbitym. Osobiście przy tego typu scenach wolę takie właśnie, mięk- kie światło. Błękitny odcień skał stanowi dopełnienie dla żółtej barwy drzew. Chłodne światło naprawdę sprawiło, że obraz nabrał charakteru. Warto było po- czekać. Bishop, Kalifornia. (Nikon D300, ISO 200, obiektyw 28 – 70 mm, statyw, ekspozycja: 1/40 s przy f/5,6) 104 BE ZK RWAWE łOW y Kolejnym elementem tej układanki jest monitor, stanowiący pomost między aparatem a odbitką. Jeżeli monitor nie jest odpowiednio wyregulowany pod względem jasności i kolorów, podczas komputerowej obróbki zdjęć będziesz podejmował błędne decyzje dotyczące barw i ekspozycji. Dobrze skalibrowany monitor jest niezbędny, jeśli chcesz mieć pewność, że praca włożona w regulo- wanie aparatu nie pójdzie na marne i wywołane zdjęcia będą odzwierciedlały to, co widziałeś w wizjerze (rys. 4.21). Najlepszą metodą kalibrowania monitora jest wykorzystanie specjalnego oprogramowania i sprzętu. Ja używam kalibratora ColorMunki Photo. W „Do- datku” znajdziesz adresy stron internetowych innych firm produkujących takie urządzenia. Ponieważ kalibratory nie są tanie, sprawdź, czy któryś z Twoich znajomych nie ma takiego urządzenia i czy nie zgodziłby się skalibrować Two- jego monitora. Zadania do wykonania Wykonując to zadanie, nauczysz się rozwiązywać problem kolorów, które na zdjęciu wyglądają inaczej niż w rzeczywistości. Bardzo dobrym tematem do tego typu ćwiczeń są kwiaty. 1. Włóż do wazonu wiązkę białych, czerwonych i żółtych kwiatów z zielo- nymi liśćmi. Ustaw kompozycję na jednolitym tle w taki sposób, aby słońce oświetlało rośliny od przodu. Jeżeli chcesz, możesz rozproszyć światło za po- mocą dyfuzora, żeby kwiaty wyglądały ładnie. Powinny wypełniać cały kadr. 2. Ustaw automatyczny balans bieli i zrób zdjęcie. Następnie wykonaj zdję- cie z balansem bieli dla światła słonecznego. (Czasem łatwiej zauważyć różnice kolorystyczne, kiedy na zdjęciu znajduje się fragment białej kartki albo czyjaś twarz). 3. Jeżeli Twój aparat oferuje możliwość korygowania ustawień predefinio- wanych, zrób serię zdjęć z różnymi wartościami korekt dla światła słonecz- nego, a następnie dla światła w cieniu oraz w zachmurzony dzień. Możesz też spróbować skorygować pozostałe ustawienia predefiniowane. 4. Wyświetl zdjęcia na komputerze i wybierz tę kombinację, która będzie Ci najbardziej odpowiadała. Jeżeli Twój aparat umożliwia zapisanie wprowa- dzonych korekt, zrób to. Rys. 4.21. Słońce było wysoko i oświetlało gejzer od przodu. Zależało mi na tym, żeby kłęby pary były na zdję- ciu białe z lekko niebieskim odcieniem, ponieważ w naturze para była biała, a mnie było chłodno. Mogłem wyregu- lować balans bieli indywidualnie, ale zamiast tego wprowadziłem niewielką korektę do domyślnego ustawienia dla światła słonecznego. Park Narodowy Yellowstone, Wyoming. (Nikon D100, ISO 200, obiektyw 16 mm, statyw, eks- pozycja: 1/320 s przy f/16) Rozdział 4: NIE WSZ yS TKO JES T C Z ARNO - BIAłE 105
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Bezkrwawe łowy. Fotografia przyrodnicza okiem Ralpha Clevengera
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: