Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00407 007000 14246607 na godz. na dobę w sumie
Bezpieczeństwo na jachtach żaglowych i motorowych - ebook/pdf
Bezpieczeństwo na jachtach żaglowych i motorowych - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 160
Wydawca: Wydawnictwo Nautica Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-953063-5-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> zdrowie
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Bezpieczeństwo żeglugi jest priorytetem dla wszystkich skiperów i właścicieli jachtów. Książka pozwala upewnić się, że jesteśmy przygotowani na wszelkie nieprzewidziane zdarzenia. Daje przegląd niezbędnego wyposażenia i sposobu jego użycia: od kamizelek asekuracyjnych po sprzęt do wzywania pomocy i nadawania sygnałów ratunkowych. Przypomina zasady i procedury postępowania w razie wypadku. Niezbędna pozycja dla każdego skipera.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Keith Colwell Bezpieczeństwo na jachtach żaglowych i motorowych Keith Colwell: Bezpieczeństwo na jachtach żaglowych i motorowych. Podręcznik RYA Tytuł oryginału: RYA Boat Safety Handbook Copyright © for this edition by Wydawnictwo Nautica, 2019 Copyright © Keith Colwell / RYA 2012 The Royal Yachting Association Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydanie I Przekład: Małgorzata Czarnomska Redakcja: MODESTIA Rafał Sarna Korekta: MODESTIA Katarzyna Sarna Skład: BestIT Paulina Andrulewicz Projekt okładki: Filip Falandysz ISBN 978-83-953063-4-1 ISBN e-book 978-83-953063-5-8 Druk: OZGraf, Olsztyn Warszawa 2019 Wydawnictwo Nautica www.wydawnictwonautica.pl SPIS TREŚCI Wstęp Jak żeglować bezpiecznie 1 2 Przepisy prawne – jednostki rekreacyjne 3 Kamizelki ratunkowe i asekuracyjne 4 Człowiek za burtą – zapobieganie i ratowanie 5 Bądź widoczny – wykrywanie statków 6 Awaryjny napęd i awaryjne sterowanie 7 Wzywanie pomocy 8 9 Pożar – co robić 10 Przed wypłynięciem 11 Aby żeglowanie było bezpieczniejsze Tratwy ratunkowe Przydatne kontakty 4 5 11 24 38 58 66 80 104 115 121 154 157 Bezpieczeństwo na jachtach 3 WSTĘP Lepiej zapobiegać, niż leczyć. Niektórzy przypisują to  powiedzenie Benjaminowi Franklinowi, naukowcowi i jednemu z ojców założycieli Stanów Zjednoczonych. Inni uważają, że zdanie to  pochodzi z  czasów panowania Henryka III. Ktokolwiek byłby autorem tej wypowiedzi, z  pewnością był żeglarzem, ponieważ słowa te odnoszą się do każdego, kto wyrusza w morze. Żyjemy w społeczeństwie, w którym panuje kultura zrzucania winy na innych – prawnicy polują na osoby domagające się wyciągnięcia konsekwencji wobec przykładowo lekkomyślnych właścicieli jachtu. Można się tego obawiać, ale jednocześnie trzeba pamiętać, że  właściwe przygotowanie rejsu należy do obowiązków właściciela jachtu, bowiem gdy dojdzie do awarii, posiadanie na  pokładzie potrzebnego w  danej sytuacji narzędzia czy części może zadecydować o szczęśliwym zakończeniu przygody. Oczywiście bezpieczeństwo małej jednostki nie zależy wyłącznie od  jej wyposażenia. Równie istotna jest postawa człowieka, która jest efektem odpowiedniego wyszkolenia – chodzi tu  na  przykład o  dobór na  jachcie właściwej kotwicy. Odpowiedzialne podejście do żeglowania jest najważniejszą wartością RYA i powinno być cechą każdego skipera oraz każdej załogi. Nie chodzi tu wyłącznie o samo bezpieczeństwo na wodzie, ponieważ jeżeli wiesz, co robisz, i robisz to dobrze, czerpiesz z pływania większą radość. Dzięki zdobytej podczas szkolenia wiedzy szybko dochodzi się do oczywistego wniosku, że wyjście na wodę bez właściwego wyposażenia jest równoznaczne z brakiem zrozumienia zagadnień omawianych na kursie. Niniejsza książka powstała na podstawie wieloletniego doświadczenia szeregu osób, dotyczącego wyboru właściwego sprzętu umożliwiającego bezpieczne żeglowanie. Nie uda nam się całkowicie wykluczyć poważnych wypadków, ale dobre przygotowanie do  rejsu może zapobiec powstawaniu problemów mniejszej wagi, a w sytuacjach skrajnych znacząco zwiększyć nasze szanse przeżycia. 4 Bezpieczeństwo na jachtach Rozdział 1 Jak żeglować bezpiecznie Kupiłeś sobie łódź, ale czy na pewno jest ona gotowa, aby wypłynąć w morze? Je- żeli jest to nowa jednostka, to prawdopodobnie odpowiedź jest przecząca. Po wej- ściu w życie dyrektywy dotyczącej jachtów rekreacyjnych (Recreational Craft Directive – RCD), o której mowa na s. 22, wraz z jachtem sprzedawane jest wyposażenie pod- stawowe. Nie obejmuje ono jednak indywidualnych środków ratunkowych, odpowied- nich map i locji, rzutek, urządzeń radiowych i dużej ilości innego sprzętu niezbędnego do uprawiania wybranego przez ciebie rodzaju żeglugi. Szczerze mówiąc, skomponowanie idealnego zestawu wyposażenia byłoby dla bu- downiczego jachtu zadaniem niemożliwym – każdy właściciel jachtu ma swoje prefe- rencje co do sprzętu, który chce mieć na pokładzie. Dla jednostek o długości prze- kraczającej 13,7 m istnieją minimalne wymogi dotyczące wyposażenia, ustanowione w Merchant Shipping Regulations (patrz s. 16). Wymagania te są często wykorzysty- wane jako wskazówka przez właścicieli mniejszych jachtów. W sytuacji gdy kupujemy jacht z drugiej ręki, warto poświęcić nieco czasu na dokładne przejrzenie jego wypo- sażenia i ocenę, co jeszcze może być potrzebne. To, w co powinien być wyposażony jacht, jest też uzależnione od jego przeznacze- nia. Jeśli przykładowo jesteś właścicielem jednostki kategorii A – według wspomnianej wcześniej dyrektywy RCD, nie znaczy to jednocześnie, że koniecznie będziesz jej uży- wać do rejsów oceanicznych. Nie musisz więc wyposażać swej łodzi zgodnie ze stan- dardem transoceanicznym, skoro będzie używana jedynie do wycieczek w strefie brze- gowej. Co ciekawe, znanych jest wiele przypadków, gdzie małym jachtem pożeglowano daleko poza jego zakładany rejon żeglugi. Wystarczy poczytać o wojażach Hugona Vihlena, Toma McCleana czy Toma McNally’ego, którzy podejmowali próby przepły- nięcia Atlantyku w  jednostkach mniejszych niż standardowy ponton, udowadniając tym samym, że żeglarstwo oceaniczne nie jest zarezerwowane wyłącznie dla jedno- stek oceanicznych. Co więcej, próby pokonania Atlantyku czy opłynięcia globu po- dejmowane były nie tylko na jachtach żaglowych. Alan Priddy wraz z załogą dokonali na swojej 33-stopowej (10 m) łodzi hybrydowej o nazwie „Spirit of Cardiff” kilka przejść transoceanicznych. Można podać wiele przykładów niewielkich jachtów żaglowych, które odbyły rejsy oceaniczne. Gdy Francis Chichester i Blondie Hasler wystartowali w regatach OSTAR (Observer Single Handed Trans-Atlantic Race) w 1960 r., ustanowili dolną granicę wiel- kości jednostki na poziomie zaledwie 25 stóp (7,6 m). Hasler pokonał ocean w 25-sto- powej łodzi „Jester”, będącej zmodyfikowaną wersją Folkboata. Znani żeglarze oceaniczni, począwszy od małżeństw Hiscocków i Pardeyów, pły- wali po świecie na jednostkach o długości poniżej 30 stóp (9 m). W latach 70. XX w. Bezpieczeństwo na jachtach 5 1 Shane Acton pożeglował swoim 18-stopowym (6  m) kilowym jachtem typu Caprice o  wdzięcznej nazwie „Shrimpy” w  rejs dookoła świata. Jest mało prawdopodobne, by którakolwiek ze wspomnianych jednostek została obecnie oficjalnie uznana za jacht zdolny do żeglugi oceanicznej. To, co  łączy wszystkich opisanych wyżej żeglarzy, to  solidne przygotowanie się do rejsu, tak aby przebiegł on szczęśliwie. Oczywiście dużą rolę w powodzeniu wypraw odegrał kunszt żeglarski załóg, a także – powiedzmy to otwarcie – szczęście. Od każdej reguły istnieją wyjątki, jednak jako naczelną zasadę należy przyjąć, że my, żeglarze rekreacyjni, nieposiadający wybitnego doświadczenia, wiedzy oraz umiejęt- ności, powinniśmy respektować ograniczenia jachtu i załogi. Zanim zdecydujesz, w co trzeba w pierwszej kolejności wyposażyć jacht, powinie- neś rozważyć, w jaki sposób chcesz z niego korzystać – musisz określić rejon żeglugi. Podstawą tego będzie kodeks SCV (Small Commercial Vessel and Pilot Boat Code). Kodeks SCV opisuje siedem kategorii jednostek z uwagi na obszar żeglugi, jednak tu ograniczymy się do czterech, gdyż różnica w wyposażeniu łodzi mogącej wypływać do 150 mil od brzegu i tej, która może od niego odpłynąć jedynie na 60 mil, jest mi- nimalna. W kodeksie wymagania dla łodzi operujących w granicach 20 mil od portu schronienia przy dobrych warunkach pogodowych i w porze dziennej są ograniczone, ale my wybraliśmy podejście bardziej pragmatyczne, zakładające, że uniknięcie trud- nych warunków bądź powrót do portu przed zmierzchem mogą okazać się zwyczajnie niemożliwe. Dlatego też kierując się przezornością, zalecamy takie same wyposażenie wszystkich jednostek operujących w odległości do 20 mil od portu schronienia. Na morzu oczywiście wszystko może się zdarzyć i trzeba zdać sobie sprawę, że jakiekolwiek wytyczne co do wyposażenia jachtu stanowią jedynie wskazówki. 6 Bezpieczeństwo na jachtach 1 Łodzie i obszary żeglugi Nieograniczony Wliczamy tu jednostki pokonujące duże odległości, przystosowane do żeglugi w cięż- kich warunkach sztormowych i do radzenia sobie z poważnymi awariami bez korzysta- nia z pomocy z zewnątrz. Od załóg takich jednostek oczekuje się samowystarczalności, gdyby zdarzył się wypadek, a w razie awarii posiadania na pokładzie wystarczającej ilości części zamiennych oraz odpowiedniego sprzętu, aby były w stanie poradzić so- bie podczas oczekiwania na przybycie ratowników. Na wyposażeniu jachtu powinno być wystarczająco dużo zasobów, aby można było dokonać napraw i w konsekwencji samodzielne dotrzeć do portu lub miejsca spotkania z jednostką ratowniczą. Do 60 mil od brzegu i portu schronienia Taki rejon żeglugi dotyczy jednostek odbywających rejsy po  otwartym morzu, zdol- nych do przetrwania w trudnych warunkach pogodowych. Powinny one być w stanie dotrzeć do portu schronienia w ciągu 12 godzin. Łodzie takie muszą być wyposażo- ne odpowiednio do spodziewanych warunków nautycznych, natomiast znajdujące się na pokładzie zasoby muszą umożliwić załodze dokonanie napraw i w konsekwencji samodzielne dotarcie do portu bądź miejsca spotkania z jednostką ratowniczą. Do 20 mil od brzegu i portu schronienia Zaliczają się tu jednostki pływające wzdłuż wybrzeża, w odległości do 20 mil od nie- go w  porze dziennej i  nocnej. Łódź taka powinna być zdolna do  poradzenia sobie w umiarkowanych warunkach pogodowych i dotarcia do portu w ciągu 4 godzin. Znaj- dujące się na pokładzie zasoby mają na celu zapewnienie załodze dużej samowystar- czalności, tak aby w razie wystąpienia sytuacji awaryjnej ratownicy mieli wystarczająco dużo czasu na przybycie bądź by załoga mogła dokonać napraw i w konsekwencji samodzielne dotrzeć do portu bądź służb ratowniczych. Do 3 mil od brzegu Obszar ten dotyczy jednostek przystosowanych do  żeglugi po  wodach osłoniętych w porze dziennej i przy sprzyjających warunkach pogodowych, gdzie pomoc jest w za- sięgu ręki. Łódź musi być wyposażona tak, aby jej załoga samodzielnie mogła dotrzeć do bezpiecznego kotwicowiska, brzegu bądź do służb ratunkowych. Bezpieczeństwo na jachtach 7 1 Stateczność Rozważając, czy dany jacht nadaje się do odbycia konkretnej podróży, należy wziąć pod uwagę jego stateczność oraz dzielność morską. Zgodnie z RCD jednostki zbu- dowane bądź włączone do eksploatacji po 1998 r. w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego są zobowiązane do spełniania norm ISO 12217. Jednostki żaglowe kategorii A i B muszą mieć określoną krzywą stateczności (krzywą GZ) oraz indeks STIX określający stateczność (STability IndeX). Powyższe dane dają obraz dzielności morskiej i stateczności jachtu. Krzywa stateczności (krzywa GZ) Aby jacht mógł się unosić na wodzie, jego ciężar musi być równoważony przez siłę wyporu. Wielkość siły wyporu skierowanej ku górze i utrzymującej łódź na powierzchni równa jest jej wyporności (lub ciężarowi). Można przy tym uznać, że ciężar zaczepiony jest w jednym punkcie – środku ciężkości jachtu, natomiast siła wyporu skierowana ku górze przyłożona jest w innym punkcie, zwanym środkiem wyporu. Gdy łódź znajduje się w pozycji pionowej, środek ciężkości (SC) i środek wyporu (SW) leżą na tej samej pionowej linii. Gdy natomiast jacht się przechyla w wyniku siły zewnętrznej, jak wiatr czy fale, SC pozostaje w tym samym miejscu, za to SW prze- suwa się w bok, w kierunku przechyłu. Pojawia się moment prostujący – ciężar łodzi działa w dół z SC, a siła wyporu z SW działa do góry. Siły te pracują wspólnie, starając się przywrócić jacht do pozycji pionowej. Odległość między linią działania skierowanej w dół siły ciężkości a linią działania skierowanej do góry siły wyporu znana jest jako GZ, czyli ramię prostujące. 0,6 0,5 0,4 0,3 0,2 0,1 0 -0,1 8 Bezpieczeństwo na jachtach 1
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Bezpieczeństwo na jachtach żaglowych i motorowych
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: