Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00497 011963 7454579 na godz. na dobę w sumie
Bezpieczeństwo uczestników interakcji Kiedy słowo jest bronią - ebook/pdf
Bezpieczeństwo uczestników interakcji Kiedy słowo jest bronią - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: Wyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej Język publikacji: polski
ISBN: 9788362897643 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> inne
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Celem książki jest określenie reguł stosowania technik konwersacyjnych w negocjacjach kryzysowych. Zjawisko komunikacji ujmowane jest przez pryzmat dostarczenia narzędzi służących poprawie skuteczności komunikacji międzyludzkiej, poprzez doskonalenie własnych umiejętności dotyczących zachowania w sytuacjach kryzysowych i formułowania wypowiedzi, rozumienia interlokutora i interpretacji jego wypowiedzi.

Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

Streszczenie Celem książki jest określenie reguł stosowania technik konwersacyj- nych w negocjacjach kryzysowych. Zjawisko komunikacji ujmowane jest przez pryzmat dostarczenia narzędzi służących poprawie skuteczności ko- munikacji międzyludzkiej, poprzez doskonalenie własnych umiejętności dotyczących zachowania w sytuacjach kryzysowych i formułowania wy- powiedzi, rozumienia interlokutora i interpretacji jego wypowiedzi. Termin negocjacje policyjne może być rozumiany w sensie wąskim, jako działania przebiegające według procedur opisanych w resortowych aktach prawnych, w tym także regulujących sprawy szkolenia zawodowego policjantów-ne- gocjatorów i w sensie szerokim, jako wszelkie działania komunikacyjne funkcjonariuszy w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa i porządku pu- blicznego. W sensie szerokim zakres tego pojęcia rozszerza się obejmując zarówno prenegocjacje, rozumiane nie tylko jako rozmowy prowadzone do czasu przybycia negocjatora policyjnego, ale i wszelkie rozmowy o cha- rakterze negocjacyjnym w czasie trwania incydentów, w celu zażegnania konfl iktów. Negocjacje kryzysowe rozumiane natomiast jako przeniesienie kla- sycznych defi nicji negocjacji na grunt psychologii kryzysu, obejmowałyby zatem wszelkie rozmowy podejmowane w sytuacjach kryzysowych, nie tyl- ko przez policję i inne służby mundurowe, ale i wszystkie osoby prowadzą- ce rozmowy w sytuacjach kryzysowych (m. in. strażnicy miejscy, personel placówek resocjalizacyjnych i terapeutycznych, personel więziennictwa, służby zdrowia, także osoby niezajmujące się etatowo negocjacjami kry- zysowymi, uczestniczące np. w kłótniach rodzinnych1). Badania zmierzają do analizy stosowanych środków językowych, wyeksponowanie zastoso- wanych (lub naruszanych) zasad konwersacji, wykładników mechanizmów perswazyjnych, w tym argumentów używanych w dialogu przez interloku- torów. Praca składa się z 12-tu części. W pierwszej z nich (wstępnej) określono cel pracy, układ i zawartość treściową rozdziałów, a także metody, techniki i narzędzia badawcze. W rozdziałach scharakteryzowano metody komuni- kowania się w sytuacjach kryzysowych. W badaniach próbuje się znaleźć odpowiedź na pytanie, w jaki sposób jednostka może wpłynąć na jakość Każda z sytuacji konfl iktowych może się przerodzić w sytuację kryzysową, wymagającą 1 prowadzenia negocjacji, czy też interwencji trzeciej strony. 7 Streszczenie procesu komunikowania się, przezwyciężać bariery komunikacyjne, kształ- tować własne zachowania i wpływać na zachowania innych w sytuacjach, w których słowo jest bronią, ratującą ludzkie życie. Zakończenie zawiera podsumowanie wyników badań, omówienie kwestii dyskusyjnych, a także wskazano w nim znaczenie naukowe i praktyczne otrzymanych wyników oraz sugestie dotyczące dalszych badań w analizowanych obszarach. Słowa kluczowe: komunikacja kryzysowa, techniki negocjacyjne, ak- tywne słuchanie, komunikacja interkulturowa, emocje w negocjacjach 8 Summary The security of interacting participants– “When the word is a weapon” The book aims at determining applicative principles of conversational techniques employed in crisis negotiations. The analyses intend to provide tools which increase communication effi ciency helping negotiators to im- prove their ability to properly control their behavior in crisis situations, and to upgrade their skills in formulating messages, understanding the interlocu- tor and interpreting his or her words. The term ‘police negotiations’ can be understood in its narrow sense as a set of activities following the guidelines of the procedures described in legal acts regulating the functioning of the police, including those concerning matters of professional training of po- lice negotiators. At the same time, however, the term in question may have a broader sense i.e. all the activities involving communication in situations when public safety is endangered. In such a case, the semantic fi eld of this notion also applies to pre- negotiations (communication which takes place before a trained police negotiator arrives). It also refers to all kinds of negotiations that are held during particular incidents when police offi cers become involved in resolv- ing confl icts. Crisis negotiation, in turn, is a concept which originates whose from classical defi nitions used in crisis psychology. Hence, crisis negotia- tions include all the conversations held in crisis situations, not only by the police or other uniformed services, but also by all other individuals trying to communicate with participants of crisis situations such as municipal guards, therapists and other medical staff as well as penitentiary personnel and indi- viduals who are not professionally trained in the area of crisis negotiations, including those involved in domestic violence. The research focuses on the analysis of linguistic tools employed in such contexts. The author empha- sizes conversational principles which are applied and also violated while parties involved negotiate, and points out particular elements of persuasion mechanisms, including arguments used by interlocutors participating in the dialogue . The book consists of twelve chapters. The fi rst chapter explains the goals of the study and introduces the reader to the methods, techniques and tools employed in the course of the present research. The chapter also dis- cusses methods of communication applied in crisis negotiations. 9 Summary The research aims to answer questions of how an individual may infl u- ence the quality of communication process, how he or she may help over- come communication barriers, modify one’s own behavior, or infl uence the behaviors of others in crisis situations when a word becomes a weapon used to save lives. The concluding part of this work offers a summary presenta- tion of the outcomes of the study, followed by the discussion of controversial issues that have surfaced in the course of the research. Moreover, it assesses the academic and practical potential of the fi ndings which may suggest pos- sible directions of further research within the fi eld of crisis negotiations. Key words: crisis communication, negotiating techniques, active lis- tening skills, intercultural communication, emotions in negotiations. 10 Wstęp Cel i założenia pracy Cytat, który pojawił się w tytule książki, pochodzi z eseju socjologa Oliviera Reboula (1980: 299-338), w którym autor przy formułowaniu prze- słania używania sloganu pisze, że rolą słów jest nie tylko informowanie, czy doradzanie, ale i nakazanie działania. To właśnie słowo służy nam jako broń, i to broń, która jedynie na pierwszy rzut oka jest łagodniejsza w porównaniu z przemocą fi zyczną. Przy pomocy słów argumentujemy, atakujemy kogoś, odpieramy zarzuty, bronimy swoich pozycji, trafi amy do celu. Przy pomo- cy słów możemy obrażać, poniżać drugiego człowieka, deprecjonować, ale i komplementować, podkreślać jego zasługi. Język jest głównym narzędziem komunikacji, chociaż we współcze- snym świecie intersemiotyczne formy przekazu (telewizja, radio, prasa i In- ternet) mają ogromny udział w przekazywaniu informacji i kształtowaniu opinii i poglądów. Rozumiany jest przy tym jako zbiór rozmaitych działań językowych, mających określony cel komunikacyjny (złożony proces inte- rakcji), a nie tylko jako zbiór form powiązanych relacjami gramatycznymi. Skuteczność procesu komunikowania się wymaga od rozmówców znacz- nego wkładu kreatywności. Odtwarzanie zawartości treściowej komunika- tu przez odbiorcę jest procesem twórczym polegającym na konstruowaniu przez adresata całości informacyjnej na podstawie jego własnej interpretacji sygnałów napływających od rozmówcy (Korżyk K. 2001: 115). Celem niniejszej pracy jest omówienie zasad skutecznego komuni- kowania się w sytuacjach, w których uczestnicy interakcji mogą czuć się bezpiecznie i to właśnie skuteczna komunikacja daje im poczucie bez- pieczeństwa. Specjalne umiejętności komunikacyjne są coraz bardziej potrzebne w różnych obszarach: w rozstrzyganiu sporów prawnych, w roz- strzyganiu konfl iktów w miejscu pracy, w rozładowywaniu napięć wyni- kających z konfl iktu interesów w handlu, na wolnym rynku, w stosunkach rodzinnych. Kiedy spierają się sąsiedzi, kłócą się małżonkowie, narody w rezultacie narastającego konfl iktu znajdują się o krok od zbrojnego roz- wiązania sytuacji konfl iktowej, ból po stracie bliskiej osoby jest tak wielki, że nie można normalnie funkcjonować, wówczas tym, co może uzdrowić sytuacje, jest prowadzenie dialogu. Oczywista jest zatem pozytywna rola 11 Wstęp komunikacji w rozwiązywaniu konfl iktów. W tych sytuacjach liczą się umiejętności merytoryczne, retoryczne, negocjacyjne i mediacyjne. Nego- cjator czy mediator powinien posiadać zdolność elastycznego i skutecznego rozwiązywania konfl iktów, kształtowania nowych relacji między stronami, eliminowania niekorzystnych relacji, powinien wskazać drogę poszukiwa- nia dobrowolnych porozumień między stronami. Partnera w negocjacjach, szczególnie trudnego partnera, należy przekonać nie tylko z wykorzysta- niem argumentacji, ale także stosując werbalne chwyty erystyczne i tak- tyki psychologiczne, w tym także pozawerbalne. Negocjacje prowadzone we właściwy sposób, są przecież najbardziej skuteczną i najlepszą metodą rozwiązywania konfl iktów, gdy nie jest możliwe jednoczesne realizowanie interesów obu stron. Konfl ikt zaś jest faktem społecznym, gospodarczym i politycznym, a rozwiązywać go powinny strony uwikłane w konfl ikt. Umiejętności retoryczne i negocjacyjne dają nam zatem poczucie bez- pieczeństwa. Co to jednak znaczy negocjować? Jak negocjować z trudnym partnerem? Jakimi umiejętnościami powinien odznaczać się negocjator? Negocjujemy bardzo często: cenę mieszkania, cenę samochodu, negocju- jemy w kwestii planów wakacyjnych, podpisania korzystnego kontraktu, negocjujemy w sprawach rodzinnych, z szefem w kwestii podwyżki, w sy- tuacjach kryzysowych, kiedy konfl ikt narasta i trzeba znaleźć rozwiązanie satysfakcjonujące obie strony. Nie zawsze jesteśmy skuteczni i nie zawsze rezultat jest dla nas satysfakcjonujący. Trzeba zatem zacząć… skutecznie negocjować. I nad tym, jak to czynić, abyśmy mogli czuć się bezpiecznie w sytuacjach kryzysowych warto się zastanowić. Negocjacje i rozwiązywa- nie sporów są przecież najważniejszą częścią interdyscyplinarnego kierunku badań – kierowania konfl iktem (Rządca R. 2000: 10). Konfl ikty są obiektem zainteresowania przedstawicieli wielu dyscyplin (socjologii, psychologii, prawa, teorii gier, teorii organizacji, nauk politycznych – i dodajmy – lin- gwistyki). Istota negocjacji, które nie mogą być traktowane jako zastępcza forma dominacji (Staraj się uzyskać wszystko, nie dając niczego w zamian), polega na uświadomieniu sobie wzajemnej zależności stron, postrzeganiu konfl iktu i możliwości oportunistycznych zachowań (Rządca R. 2000: 12). Niniejsza praca składa się z części wstępnej, dziesięciu rozdziałów oraz zakończenia, po którym zamieszczono bibliografi ę. Tytuł każdego z rozdziałów został sformułowany w imperatywie z użyciem formy cza- sownikowej w drugiej osobie. W żadnym tytule nie pojawiła się negacja2. Jest to swego rodzaju dekalog negocjatora, który swoimi zabiegami nakłania Przy użyciu negacji, część niezaprzeczona miałaby wymowę negatywną. Takie sformu- 2 łowanie komunikatu powodowałoby odtworzenie w naszym umyśle komunikatu niezaprze- czonego, po czym dopiero uświadomilibyśmy sobie jego zaprzeczenie. 12 Wstęp drugą stronę do zmiany określonych zachowań mentalnych i czynnościo- wych. Tytuły kolejnych rozdziałów brzmią następująco: 1. Nakłaniaj niedyrektywnie! 2. Stosuj techniki, taktyki! strategie, triki negocjacyjne! 3. Aktywnie słuchaj i milcz! 4. Wybierz model działania i modyfi kuj go! 5. Zadawaj właściwe pytania! 6. Uwzględniaj różnice kulturowe! 7. Zwracaj uwagę na komunikaty niewerbalne! 8. Wycisz emocje! 9. Pomóż drugiej stronie zachować twarz! 10. Bądź szczery! Wykorzystanie wiedzy lingwistycznej w komunikacji kryzysowej Komunikacja jest obiektem zainteresowania różnych dyscyplin, mię- dzy innymi informatyki, lingwistyki, socjologii, antropologii, fi lozofi i, se- miotyki, teorii kultury i psychologii. Punktem wyjścia rozważań na temat możliwości wykorzystania wiedzy lingwistycznej dla zapewnienia bezpie- czeństwa uczestników interakcji jest stwierdzenie wskazujące nieuchron- ność komunikacji: Nie można nie komunikować się. Komunikacja jest nieuchronna, nie możemy się nie komunikować (Watzlawick P., Beavin J., Jackson D., 1967). Każde zachowanie człowieka w sytuacji interpersonalnej (dostrzeżone przez inną osobę) staje się nośni- kiem znaczenia. Komunikatem jest zatem wszystko, a nawet brak komuni- katu. Schemat komunikowania interpersonalnego przy niezbędnej obecności uczestników procesu komunikowania się można przedstawić następująco: 13 13 Wstęp Rysunek I. Schemat komunikowania interpersonalnego bezpośredniego. Źródło: Dobek-Ostrowska B. 2007: Podstawy komunikowania społecznego. Wocław, s. 20. Do stałych elementów komunikowania należą:  Nadawca i odbiorca. Uczestnicy komunikatu są produktem swoje- go indywidualnego doświadczenia, uczuć, idei, nastrojów, wyko- nywanych zajęć, religii itd. których przekaz pokonuje drogę od nadawcy do odbiorcy.  Komunikat (przekaz komunikacyjny). Składają się na niego zna- czenia, symbole, kodowanie i dekodowanie, forma i organizacja. Czyste idee i uczucia przekładane są w procesie komunikacji na znaczenia. Symbole to słowa, dźwięki, działania, dzięki którym znaczenie jest przekazywane innym (słowa, gesty, mimika, ton głosu). Kodowanie i dekodowanie dotyczy transformowania idei i uczuć w symbole i transformowania przekazu w idee i uczucia. Z kolei forma i organizacja komunikatu wiąże się z jego komplek- sową strukturą.  Kanał. Kanałem jest droga przekazu i środki transportu, za pomocą 14 Wstęp  Kontekst. Kontekst tworzą warunki, w jakich odbywa się proces komunikowania (aspekt fi zyczny, aspekt historyczny, aspekt psy- chologiczny, aspekt kulturowy).  Szum informacyjny. Źródła zakłóceń mogą mieć charakter ze- wnętrzny, wewnętrzny i semantyczny. Szumem zewnętrznym może być np. nieodpowiednia temperatura, hałas, uszkodzony odbiornik radiowy lub telewizyjny. Szum wewnętrzny to z kolei zmęcze- nie i roztargnienie, uczucia negatywne, stereotypy i uprzedzenia. Szum semantyczny wytwarzany jest w rezultacie nieprawidłowego użycia przez nadawcę znaczeń.  Sprzężenie zwrotne. Jest to reakcja odbiorcy na komunikat, która następuje po odkodowaniu komunikatu przez odbiorcę (Dobek- -Ostrowska B. 2007: 15-17). Wśród licznych defi nicji procesu komunikowania się, wyodrębnione zostaną takie, które:  podkreślają uczestnictwo w procesie komunikowania nadawcy i odbiorcy oraz przekazu (myśli, pragnienia, wiedza), a także wa- runku skuteczności komunikacji (zrozumiały przekaz dla odbiorcy, czego miarą jest tzw. sprzężenie zwrotne), np. Komunikacja to proces, w którym osoba-nadawca komunikatu spra- wia, że jej myśli, pragnienia i wiedza stają się znane i zrozumiałe dla innej osoby (odbiorcy) (Dobek-Ostrowska B. 2007: 20),  wskazują nie tylko element werbalny komunikatu, ale także wo- kalny oraz element niewerbalny, np. Komunikowanie interpersonalne to podejmowana w określonym kontekście wymiana werbalnych, wokalnych i niewerbalnych sygnałów (symboli) w celu osiągnięcia lepszego poziomu współdziałania (Nęcki Z. 2000: 98),  podkreślają charakter procesualny komunikowania się i eksponują cel komunikowania się (uzgodnienie przez wszystkich uczestni- ków tożsamego rozumienia sytuacji lub stanu, co determinuje sku- teczność komunikacji), np. Istotą procesu komunikowania się jest przepływ informacji pomiędzy różnymi podmiotami. Służy on uzgodnieniu przez wszystkich uczestników tego procesu wspólnego i tożsamego rozumienia sytuacji lub stanu. Tylko wtedy komunikowanie się jest skuteczne, jeśli defi nicja danej sytuacji jest rozumiana w taki sam sposób przez wszystkich uczestników procesu wymia- ny informacji (Hausner J. (red.) 1999: 2). Komunikacja werbalna face to face może być skuteczna wyłącznie dzięki jedności działań werbalnych, suprasegmentalnych i niewerbalnych. 15 15 Wstęp Warstwa suprasegmentalna to subkod prozodyczny (intonacja, akcent, iloczas, tempo mówienia, pauza, rytm, siła i barwa głosu). Zachowania parajęzykowe obejmują dźwięki asemantyczne: śmiech, gwizdanie, wy- krzyknienie jako wyraz woli i emocji. W komunikacji słownej wyróżnia się trzy podstawowe kody: kod językowy, kod parajęzykowy i kod pozajęzyko- wy (Kaczmarek B. 2003: 12)3. Z kolei do negocjacji może dojść wtedy, jeśli spełnione są co najmniej następujące warunki (Tokarz M. 2005: 197): 1. Strony muszą mieć możliwość komunikowania się4; 2. Przynajmniej niektóre interesy stron muszą być ze sobą sprzeczne5; 3. Przynajmniej niektóre interesy stron muszą być ze sobą zgodne6; 4. Obie strony muszą mieć wolę negocjowania7. Sytuacja kryzysowa może powstać wskutek działania sił przyrody, żywiołów, coraz częściej jest też efektem działalności człowieka – lub jej zaniechania. Ustawa z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym zawiera następującą defi nicję sytuacji kryzysowej: Sytuacja kryzysowa – sytuacja będąca następstwem zagrożenia i wpływająca negatywnie na poziom bezpieczeństwa ludzi lub środowiska w stopniu wywołującym ograniczenia w działalności właściwych organów administracji publicznej, ze względu na nieadekwatność posiadanych sił i środków, lecz nieuzasadniająca wprowadzenia żadnego ze stanów nadzwy- czajnych, o których mowa w art. 228 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej8. Natomiast Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o zarzą- dzaniu kryzysowym modyfi kuje defi nicję sytuacji kryzysowej w sposób na- stępujący: Sytuacja kryzysowa – sytuacja wpływająca negatywnie na poziom bez- pieczeństwa ludzi, mienia w znacznych rozmiarach lub środowiska, wywo- łująca znaczne ograniczenia w działaniu właściwych organów administracji publicznej, ze względu na nieadekwatność posiadanych sił i środków9. W niniejszej książce sytuacja kryzysowa rozumiana jest w sposób sze- roki, jako wystąpienie sytuacji zakłócającej funkcjonowania jakiegoś ukła- Oba kody: parajęzykowy i pozajęzykowy są często łączone w niejęzykowy sposób poro- 3 zumiewania się. 4 5 Przy braku możliwości wymiany informacji, negocjacje nie są możliwe. Jeśli panowałaby zgoda, nie doszłoby do negocjacji. Jeśli interesy stron są niezgodne, a nie ma podstaw do kompromisu, rozwiązaniem jest Strony muszą być przekonane, że w wyniku negocjacji osiągną większe korzyści niż te, 6 wojna. 7 które osiągnęłyby odmawiając negocjacji. Dz. U. Nr 89, poz. 590 z późn. zm. (por. art. 228: W sytuacjach szczególnych zagrożeń, 8 jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające, może zostać wprowadzony odpo- wiedni stan nadzwyczajny: stan wojenny, stan wyjątkowy lub stan klęski żywiołowej). 9 Dz. U. Nr 131, poz. 1073. 16 Wstęp du i jego równowagę. Jest to stan będący wynikiem zmiany o charakterze skokowym, a także proces doprowadzający do takich zmian. Sytuacje kry- zysowe wywołane działaniem sił przyrody (np. huragany, trzęsienia ziemi, powodzie, susze, lawiny śnieżne, wybuchy wulkanów, pożary), a także wy- wołane działaniami człowieka (np. ataki terrorystyczne, katastrofy drogo- we, wzięcie zakładników, samobójstwo, zgwałcenie, pobicie, użycie broni). Sytuacja kryzysowa to także kłótnia małżeńska, rozmowy związków zawo- dowych z dyrekcją w kwestiach zarobkowych, ból po stracie bliskiej osoby, przygnębienie i rozpacz z powodu problemów rodzinnych i fi nansowych, brak zrozumienia u współpracowników i rodziny. Można wyróżnić cztery obszary komunikowania się w sytuacjach kry- zysowych: – informacje o charakterze służbowym / wewnętrznym (obieg infor- macji i zarządzanie opisane są w procedurach reagowania kryzyso- wego), informacja zewnętrzna (publiczna), – – komunikacja ze sprawcą sytuacji kryzysowej, – komunikacja z ofi arą (klientem), w tym z ludnością na obszarach objętych zagrożeniem10. Pozytywna rola komunikacji w rozwiązywaniu konfl iktów jest nie do przecenienia, Pozostaje jednak pytanie, jakie są determinanty skuteczno- ści komunikacji, gdyż problemy wynikające ze złej komunikacji są jednym z czynników stresogennych, a ponadto mogą pogłębiać sytuację kryzysową. Należy przy tym zaznaczyć, iż przedstawiciele nauk społeczno-politycznych prowadzili badania socjotechniczne w zakresie metod prowadzenia walki politycznej, a nie stosowania strategii komunikacyjnych w czasie kryzysu. Dlatego badania dotyczące opracowania zasad skuteczności komunikacji w sytuacjach kryzysowych są innowacyjne. Co zatem czynić, aby komuni- kacja w sytuacjach kryzysowych była skuteczna – na to pytanie postaram się odpowiedzieć w niniejszej książce. Będą to oczywiście wybrane zagadnienia z tego obszaru. Kwestia przepływu informacji w sytuacjach kryzysowych oraz jej skuteczności pozostaje interesującym obiektem badawczym. Opis takiego projektu zostanie zamieszczony w zakończeniu. W projekcie należałoby zba- dań różnorodne sytuacja kryzysowe i – po ustaleniu katalogu takich sytuacji i zbadaniu odpowiedniej liczny case study – należałoby wyprowadzić wnioski o skuteczności stosowanych metod w obrębie wymienionych wyżej czterech obszarach komunikowania się w sytuacjach kryzysowych. 10 Do tych czterech obszarów należy dodać obszar profi laktyki antykryzysowej. 17 17 Źródła materiałowe Wstęp Materiał składający się na korpus materiałowy nie jest jednorodny. Są to zarówno przykłady zaczerpnięte z polskiej i obcojęzycznej literatury przedmiotu. Takie przykłady zostały przetłumaczone na język polski przez autorkę i tłumaczenia pojawiają się w nawiasach paralelnie z przykładami w języku angielskim i niemieckim. Na charakteryzowany materiał składa- ją się także nagrania uzyskane podczas zajęć na Studiach Podyplomowych Negocjacji Kryzysowych11, opisy incydentów zamieszczone w ankietach przeprowadzonych przez autorkę w garnizonie śląskim, materiały z ćwi- czeń negocjacyjnych, symulacja sytuacji zakładniczej podczas konferencji Komunikacja w sytuacjach kryzysowych II, dialogi z fi lmów oraz własne przykłady dotyczące zachowań werbalnych w czasie sytuacji kryzysowej. Poniżej przedstawiam szczegółowy rejestr wykorzystanego materiału wraz z przyjętymi skrótami: a) Literatura przedmiotu Fowler R., De Vivo P. 2001: Analyzing police hostage negotiations with the verbal interactional analysis technique. “Journal of Police Crisis Negotiations”, Vol. 1, Nr 1, 83-97. (Fowler, Vivo, 2001). Hammer, M.R., Rogan R.G. 1997: Negotiation models in crisis situations: The value of a communication-based approach, [w:] Dynamic Processes of Crisis Negotia- tion: Theory, Research and Practice. Red. R.G. Rogan, M.R. Hammer, C.R. Van Zandt. London: Praeger, 9-23. (Hammer, Rogan, 1997). James R.K., Gilliland B.E. 2004: Strategie interwencji kryzysowej. Tłum. Andrzej Bi- dziński. Warszawa. (James, Gilliland, 2004). Lipczyński A., 2007: Psychologiczna interwencja w sytuacjach kryzysowych. War- szawa. (Lipczyński, 2007). McMains, M.J., Mullins, W.C. 2006: Crisis Negotiation. Managing Incidents and Ho- stage Situations in Law Enforcement and Corrections. Cincinnati, OH. (McMa- ins, Mullins, 2006). Reiser M., Sloane M. 1983: The use of suggestibility techniques in hostage negotiation, [w:] Perspectives on Terrorism. Red. L.Z. Freedman, Y. Alexander. Wilmington, 213-223 (Reiser, Sloane, 1983) . Slatkin A.A. 2005: Communication in Crisis And Hostage Negotiations: Practical Communication Techniques, Stratagems, and Strategies for Law Enforcement, Corrections, and Emergency Service Personnel in Managing Critical. Charles and Thomas Publisher. (Slatkin, 2005). Taylor P.J. 2002: Cylindrical model of communication behavior in crisis negotiation. Studia Podyplomowe Negocjacji Kryzysowych, specjalność Negocjator Służb Mundu- 11 rowych powstały z mojej inicjatywy i prowadzone są na Uniwersytecie Śląskim od 2010 roku. 18 Wstęp “Human Communication Research”, 28, 7-48. (Taylor, 2002). Tokarz M. 2005: Negocjacje z terrorystą, [w:] Aspekty kompetencji komunikacyjnej. Red. B. Sierocka, Wrocław, 195-230 (Tokarz, 2005). Ury W.: Odchodząc od NIE. Warszawa, 1995: 182-188 (Ury). b) Symulacje sytuacji kryzysowych Symulacje sytuacji kryzysowych (Sytuacja I, Sytuacja II …) Materiały z ćwiczeń Studiów Podyplomowych Negocjacji Kryzysowych (SPNK 1, SPNK 2). Materiały z ćwiczeń negocjacyjnych. Symulacja sytuacji zakładniczej podczas konferencji Komunikacja w sytuacjach kryzysowych II12. (Komunikacja II). c) Materiał fi lmowy Dialogi z fi lmów: Pieskie popołudnie (Film Pieskie popołudnie), FBI Negocjator (Film FBI negocjator), Metro strachu (Film Metro strachu), Osaczony (Film Osaczony). Odbyły się już trzy konferencje Komunikacja w sytuacjach kryzysowych. Pierwszą 12 konferencję zorganizowałam wspólnie z Okręgowym Inspektoratem Służby Więziennej w Katowicach 10 września 2010 roku w Sali Sejmu Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach. Druga konferencja odbyła się w dniu 9 września 2011 roku w auli Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach, a do udziału w projekcie zaprosiłam Komendę Woje- wódzką Policji w Katowicach oraz Szkołę Policji w Katowicach. Trzecia konferencja odbyła się również w auli Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach w dniu 26 października 2012 roku z udziałem Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach oraz Szkoły Policji w Katowicach. 19 19
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Bezpieczeństwo uczestników interakcji Kiedy słowo jest bronią
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: