Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00465 006777 13589131 na godz. na dobę w sumie
Biblia NLP. 210 wzorców, metod i strategii programowania neurolingwistycznego - książka
Biblia NLP. 210 wzorców, metod i strategii programowania neurolingwistycznego - książka
Autor: Liczba stron: 808
Wydawca: Onepress Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2557-4 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> perswazja i nlp
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Rekomenduję tę książkę!
- mówi Mateusz Grzesiak


Jest to najbardziej praktyczny podręcznik z dziedziny programowania neurolingwistycznego. Opisuje setki wzorców, metod i zaawansowanych koncepcji. To książka, na którą wszyscy czekaliśmy. Po trzydziestu pięciu latach nadszedł najwyższy czas, aby się wreszcie ukazała!
Nathaniel J. Varna, autor i mistrz praktyk NLP
Shlomo Vaknin daje nam dokładnie to, czego nam trzeba - same konkrety, bez waty słownej. Przypuszczam, że ta niesamowita książka stanie się podstawowym, a być może nawet obowiązkowym podręcznikiem na szkoleniach z dziedziny NLP na całym świecie.
Deborah Eizenstein, trenerka NLP i badaczka

W niniejszej książce zawarto wszelkie podstawowe wiadomości z dziedziny NLP oraz zaawansowane, unikatowe wzorce, których nie znajdziesz w żadnej innej publikacji.

Każdy, kto uczy się programowania neurolingwistycznego, jest świadomy potęgi wzorców. Niniejsza książka przekazuje w Twoje ręce ponad 200 wzorców, dobranych ze względu na ich wartość i przydatność. Vaknin podaje prawidła NLP w formie zwięzłej i treściwej - bez nudnych dywagacji i anegdotek o niczym.

Potęga NLP płynie zarówno z teorii, jak i praktyki. Twórcy NLP wykorzystują je do opracowywania niezwykle skutecznych technik. Wzorce, techniki i metody umieszczone w tym podręczniku:

Wszystkie zawarte tu praktyczne wskazówki i porady możesz wykorzystywać w rozwoju osobistym, sesjach treningowych, pracy klinicznej, a także takich dziedzinach, jak perswazja, sprzedaż, przywództwo czy zarządzanie. Jeśli chcesz zastosować wybraną technikę na sobie, po prostu wykonaj wskazane kroki lub nagraj je i odtwórz podczas ćwiczenia.

UWAGA!!! Książka NIE zawiera: absurdalnie długich objaśnień terminów NLP / bujd o cudownym ozdrowieniu / łgarstw o nieprawdopodobnym sukcesie / zbędnych teorii / fikcyjnych opowieści.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

IDŹ DO:   Spis treści Przykładowy rozdział KATALOG KSIĄŻEK:   Katalog online Zamów drukowany katalog CENNIK I INFORMACJE:   Zamów informacje o nowościach Zamów cennik CZYTELNIA:  Fragmenty książek online Do koszyka Do przechowalni Nowość Promocja Onepress.pl Helion SA ul. Kościuszki 1c 44-100 Gliwice tel. (32) 230 98 63 e-mail: onepress@onepress.pl redakcja: redakcjawww@onepress.pl informacje: o księgarni onepress.pl WIELKA KSIĘGA NLP. PONAD 200 WZORÓW, METOD I STRATEGII PROGRAMOWANIA NEUROLINGWISTYCZNEGO Autor: Shlomo Vaknin Tłumaczenie: Katarzyna Rojek ISBN: 978-83-246-2557-4 Tytuł oryginału: The Big Book Of NLP Techniques: 200+ Patterns, Methods Strategies of Neuro Linguistic Programming Format: 158 × 235, stron: 808 Jest to najbardziej praktyczny podręcznik z dziedziny programowania neurolingwistycznego. Opisuje setki wzorców, metod i zaawansowanych koncepcji. To książka, na którą wszyscy czekaliœmy. Po trzydziestu pięciu latach nadszedł najwyższy czas, aby się wreszcie ukazała! Nathaniel J. Varna, autor i mistrz praktyk NLP Shlomo Vaknin daje nam dokładnie to, czego nam trzeba — same konkrety, bez waty słownej. Przypuszczam, że ta niesamowita książka stanie się podstawowym, a być może nawet obowiązkowym podręcznikiem na szkoleniach z dziedziny NLP na całym œwiecie. Deborah Eizenstein, trenerka NLP i badaczka W niniejszej książce zawarto wszelkie podstawowe wiadomoœci z dziedziny NLP oraz zaawansowane, unikatowe wzorce, których nie znajdziesz w żadnej innej publikacji. Każdy, kto uczy się programowania neurolingwistycznego, jest œwiadomy potęgi wzorców. Niniejsza książka przekazuje w Twoje ręce ponad 200 wzorców, dobranych ze względu na ich wartoœć i przydatnoœć. Vaknin podaje prawidła NLP w formie zwięzłej i treœciwej — bez nudnych dywagacji i anegdotek o niczym. Potęga NLP płynie zarówno z teorii, jak i praktyki. Twórcy NLP wykorzystują je do opracowywania niezwykle skutecznych technik. Wzorce, techniki i metody umieszczone w tym podręczniku: • zostały starannie dobrane, opisane w sposób jasny i precyzyjny; • cieszą się uznaniem œrodowiska NLP; • wskazują po kolei konkretne kroki, gotowe do wykorzystania przez szerokie grono czytelników, w tym osoby posiadające podstawową wiedzę z dziedziny NLP; • uwzględniają aktualną wiedzę w takich dziedzinach, jak psychoterapia czy teoria uczenia się. Spis treķci Podziíkowania WyčÙczenie odpowiedzialnoĦci Wstíp Jak korzystaÛ z tej ksiÙŇki? Zastosowanie NLP — co, jak i kiedy Wzorce i strategie NLP 1. Swish Pattern 2. Przeksztačcenie poraŇki w informacjí zwrotnÙ 3. Poprawnie sformučowane cele 4. Zbieranie dowodów i przeprowadzanie procedury dowodowej 5. Dopasowywanie i harmonizowanie 6. Szukanie pozytywnych intencji 7. Rozumienie zachowania 8. Odzwierciedlanie 9. Wzorzec „jak gdyby” 10. Wywočywanie podĦwiadomych reakcji 11. Sprawdzanie ekologii 12. Wyrywanie ze stanu psychofizycznego (przečamywanie stanu) 13. Wywočywanie okreĦlonego stanu 14. Wchodzenie w stany zasobne 15. Kinestetyczny Swish Pattern 16. Kotwiczenie 17. Scenariusz samodzielnego kotwiczenia 18. Stan ĦwiadomoĦci wewnítrznej 19. Zmiana zakotwiczeď 20. Pozycje percepcyjne 21. Integrowanie sprzecznych przekonaď 22. RóŇnicowanie ram przekonaď 23. Sprzeczne i sprzíŇone przekonania 24. Negocjacje wewnítrzne 25. Zniesienie poczucia identyfikacji 26. RozwiÙzywanie wewnítrznych konfliktów 27. Godzenie sií z rodzicami 28. SzeĦciostopniowa technika przeramowania 29. Przeramowanie treĦci 30. Przeramowanie kontekstu 31. Przeramowanie przekonaď i opinii — przykčady 5 SPIS TREĥCI 11 13 15 19 21 55 57 61 66 73 77 80 83 86 95 98 101 104 106 109 112 114 122 124 127 131 138 145 149 153 157 160 163 168 171 175 177 WIELKA KSIìGA NLP 32. Rozstrzyganie wewnítrznego konfliktu 33. Przeksztačcanie popečnionych bčídów w konstruktywne doĦwiadczenie 34. Hierarchia kryteriów 35. Uspójnianie pozycji percepcyjnych 36. Usuwanie reakcji alergicznych 37. Kalibracja 38. Autobiografia 39. SpójnoĦÛ 40. Leczenie fobii 41. Instalowanie przyjemnoĦci 42. Badanie przyczyn i skutków 43. Zastosowanie poziomów logicznych 44. Redukowanie przyjemnoĦci 45. Rozwijanie wraŇliwoĦci sensorycznej 46. Darzenie mičoĦciÙ samego siebie 47. Zwalczanie szkodliwych skčonnoĦci 48. Tworzenie čaďcucha stanów 49. Model pragmagraficzny 50. Gromadzenie zasobów 51. Zaawansowany proces integracji czíĦci 52. SubmodalnoĦci cyfrowe a submodalnoĦci analogowe 53. Wzmacnianie submodalnoĦci 54. Próg wraŇliwoĦci 55. Niszczyciel decyzji 56. Wzorzec Godiva Chocolate 57. Wykorzystywanie systemów reprezentacji 58. Doskonalenie sčuchowego systemu reprezentacji 59. Doskonalenie wzrokowego systemu reprezentacji 60. Stan pogčíbionej ĦwiadomoĦci 61. Rozpoznawanie wskazówek niewerbalnych 62. Wygaszanie zachowaď kompulsywnych 63. Tworzenie pozytywnych oczekiwaď 64. Przečamywanie ograniczajÙcych zaleŇnoĦci 65. Wtórna korzyĦÛ i osobista ekologia 66. Ekologia systemu 67. Rozpoznawanie sytuacji naruszania metamodelu 68. Wykorzystywanie metamodelu w wybranym celu 69. Denominalizacja 70. Wybaczanie 71. Uspójnianie „ja” 72. OkrÙg doskonačoĦci 73. Instalacja asertywnoĦci 74. Szybkie podniesienie samooceny 6 180 184 188 198 206 210 212 218 220 225 229 231 234 238 239 242 245 248 252 254 257 259 261 265 269 273 279 281 284 286 290 294 297 301 302 304 307 309 311 313 317 320 325 75. MÙdre odŇywianie sií 76. Wyznaczanie granic 77. Analizator krytyki 78. Pozbywanie sií wymówek 79. Podstawowy wzorzec wzbudzania motywacji 80. ZwyciíŇanie w wojnie wewnítrznej 81. Wywočywanie amnezji 82. Szczepienie przeciwko wirusom myĦlowym 83. Kwestionariusz wewnítrznego spokoju 84. Ujawnianie charakteru danej relacji 85. NawiÙzywanie i utrzymywanie dobrego kontaktu 86. Wzorzec zakochiwania sií 87. Unikanie sugestii wywočujÙcych skutki odwrotne od zamierzonych 88. Eliminowanie uzaleŇnienia od cyberpornografii 89. Strategia poprawnego pisania 90. Ujawnianie strategii uczenia sií 91. Szybkie uczenie sií nowego jízyka obcego 92. Rytmiczna nauka 93. ZčoŇenie zobowiÙzania 94. Metoda čaďcuchowa (przyspieszonej) nauki 95. Apozycja (opozycji) 96. Identyfikowanie elementów autosabotaŇu 97. Definiowanie problemów 98. Strategia rozwiÙzywania problemów (I) 99. Strategia rozwiÙzywania problemów (II) 100. Strategia Walta Disneya 101. Binarny kod zapominania 102. RozwiÙzywanie konfliktów 103. RozwiÙzywanie problemu wspóčzaleŇnoĦci 104. Identyfikowanie metaprogramów 105. Kwestionowanie ograniczajÙcych metaprogramów 106. Zmiana metaprogramów 107. Metoda analogicznego oznaczania 108. Wykorzystanie porcjowania w funkcji perswazyjnej 109. Klasyczna metoda dezorientacji 110. Zastosowanie prawa odwrotnego skutku 111. Metoda zagnieŇdŇonych pítli 112. Historia ilustrujÙca zastosowanie metody zagnieŇdŇonych pítli 113. Perswazja podprogowa 114. Intonacja 115. Metoda ukrytych poleceď (I) 116. Metoda ukrytych poleceď (II) — wersja zaawansowana 117. 55 hipnotycznych fraz Miltona H. Ericksona 7 SPIS TREĥCI 331 335 339 345 349 351 355 357 360 361 363 369 372 373 380 383 388 392 395 396 399 400 403 406 410 414 417 427 431 436 438 440 443 446 449 451 453 460 463 467 469 472 476 WIELKA KSIìGA NLP 118. Rama zgody 119. Kierowanie procesem poszukiwaď transderywacyjnych 120. Identyfikowanie hierarchii wartoĦci 121. Generator Nowych Zachowaď 122. Aktywne Ħnienie 123. Radzenie sobie z emocjonalnym cierpieniem 124. Wewnítrzny bohater 125. Wzorzec jednoĦci 126. Wzorzec SCORE 127. ĥledzenie Ňyciowych przemian 128. Identyfikacja archetypu procesu przemiany 129. Leczenie ran 130. Uprzedzanie poczucia straty 131. Troska o siebie 132. Przebudzenie do wolnoĦci 133. DčugowiecznoĦÛ 134. Zmiana historii osobistej 135. Podsumowywanie dnia 136. Rozpraszanie negatywnych emocji 137. Fundamentalna przemiana 138. Mapowanie umysču 139. Integracja nieokreĦlonego stanu 140. Poszerzenie moŇliwoĦci wyboru 141. Pierwszy plan i tčo 142. Osčabianie mocy trudnych wspomnieď 143. Fraktal somatyczny 144. Fraktal zasobu 145. Zmiana przekonaď — podejĦcie logiczne 146. Uzgadnianie poziomów logicznych 147. Ukryte polecenia w pytaniach 148. Metoda podwójnego wiÙzania 149. DwuznacznoĦÛ 150. Presupozycje 151. Metafora 152. Wspólny zasób 153. Wzorzec SCORE w taďcu 154. Korzystne przekonania NLP 155. Wzorzec DVP 156. Dezintegracja systemów przekonaď 157. Instalacja kryteriów 158. Kryteria kinestetyczne 159. WirujÙce ikony 160. Podstawowy proces tworzenia čaďcucha przekonaď 8 481 484 487 491 495 498 501 506 513 517 520 523 526 530 534 538 543 549 552 555 566 569 572 575 580 583 585 588 591 595 597 601 604 606 609 612 616 628 633 636 641 644 647 161. Zaawansowany proces tworzenia čaďcucha przekonaď 162. Čagodzenie 163. Metazmiana 164. Reimprinting Modelowanie doskonačoĦci za pomocÙ NLP Wprowadzenie do modelowania za pomocÙ NLP Podstawowe elementy modelowania Co robiÛ dalej, gdy juŇ wybierze sií model? 165. Podstawowy proces modelowania w drugiej pozycji percepcyjnej 166. Intuicyjne modelowanie w drugiej pozycji percepcyjnej 167. Podstawowy proces modelowania w trzeciej pozycji percepcyjnej 168. Podstawowy proces modelowania stanów doskonačoĦci Metamodel Wprowadzenie 169. Uogólnienia 170. Kwantyfikatory uniwersalne 171. Ukryte performatywy 172. Operatory modalne 173. Pominiícia 174. NieokreĦlony wskaŅnik odniesienia 175. Pominiícia porównawcze 176. Znieksztačcenia 177. Nominalizacja 178. Czytanie w myĦlach 179. Znieksztačcenia zaleŇnoĦci przyczynowo-skutkowych 180. Presupozycje 181. ZčoŇona równowaŇnoĦÛ Jak wykorzystywaÛ metamodel do celów terapeutycznych? Model Miltona Dlaczego w NLP wykorzystuje sií hipnozí? Milton H. Erickson PodĦwiadomoĦÛ Co to jest hipnoza? Co to jest trans? DoĦwiadczanie krótkotrwačego transu Hipnoza konwersacyjna KorzyĦci pčynÙce z modelu Miltona Poszukiwania transderywacyjne 182. Sposoby naruszania metamodelu 183. Dopasowywanie bieŇÙcego doĦwiadczenia 184. Dopasowywanie i prowadzenie 185. Spójniki 186. Dysjunkcja 9 SPIS TREĥCI 649 653 656 659 665 667 671 673 674 676 678 680 682 682 686 687 688 689 691 693 694 695 696 698 700 702 703 705 708 708 709 710 711 712 713 714 714 715 716 717 718 719 721 WIELKA KSIìGA NLP 187. Dorozumiane przyczyny 188. Pytania o potwierdzenie 189. Podwójne wiÙzania 190. Ukryte polecenia 191. Oznaczanie analogowe 192. Utylitaryzacja 193. ZagnieŇdŇanie 194. Rozbudowane cytaty 195. Literowanie sčów 196. Postulat konwersacyjny 197. NielogicznoĦÛ wybiórcza 198. DwuznacznoĦÛ 199. DwuznacznoĦÛ fonetyczna 200. DwuznacznoĦÛ syntaktyczna 201.DwuznacznoĦÛ zakresu 202.DwuznacznoĦÛ interpunkcyjna 203.Metafory Model Satir Wprowadzenie Kategorie komunikacyjne Satir 204. ObwiniajÙcy (oskarŇanie) 205. ČagodzÙcy (zjednywanie) 206. ObliczajÙcy (superracjonalnoĦÛ) 207. RozpraszajÙcy (chaotycznoĦÛ) 208. Kompromisowi (pčynnoĦÛ) 209. ElastycznoĦÛ 210. NawiÙzywanie kontaktu a kategorie komunikacyjne Metaprogramy Wprowadzenie do metaprogramów Jak dziača metaprogram? Jak opanowaÛ metaprogramy i je stosowaÛ? Metaprogramy percepcji i skupiania uwagi Metaprogramy sposobów zachowania Metaprogramy stylów uspójniania celów Dodatkowe Ņródča Dodatek A. Skrótowy zapis nazw modalnoĦci Dodatek B. SubmodalnoĦci SubmodalnoĦci wzrokowe SubmodalnoĦci sčuchowe SubmodalnoĦci kinestetyczne Twórcy NLP Dodatek C. Poziomy logiczne Bibliografia Do dzieča! Skorowidz 10 723 725 726 727 728 729 731 732 733 734 735 736 737 738 739 740 741 743 744 744 745 747 748 749 750 751 752 755 755 757 762 764 765 766 767 771 773 773 780 781 785 787 789 793 795 SWISH PATTERN Wzorce i strategie NLP 55 SWISH PATTERN 1. Swish Pattern CzĞowiek szukajâcy poczucia bezpieczeĠstwa, choäby tylko w sferze psychiki, przypomina kogoķ, kto odrâbaĞby sobie nogi po to, by zastâpiä je protezami, które nie sprawiâ mu bólu ani nie przysporzâ kĞopotów. — Henry Miller A UTORAMI TEGO WZORCA sÙ Richard Bandler John Grinder. i Przečam schemat myĦlenia lub zachowania, który pojawia sií odru- chowo, i zastÙp go schematem zasob- nym. Wykorzystaj Swish Pattern w rozwiÙzywaniu takich problemów, jak uwalnianie sií od načogu tytonio- wego, panowanie nad zčoĦciÙ, wystí- powanie przed publicznoĦciÙ, a takŇe nerwowoĦÛ, brak pewnoĦci siebie i niska samoocena. Swish Pattern jest najpopularniejszÙ i najczíĦciej stoso- wanÙ technikÙ NLP. W ogólnym zarysie: Swish Pattern Krok 1. Rozpoznanie odruchowej reakcji Krok 2. Okreķlenie impulsu wywoĞujâcego negatywny obraz Krok 3. Dodanie obrazu zastöpczego Krok 4. BĞyskawiczna podmiana obrazów Krok 5. Powtórzenie procesu Krok 6. Sprawdzenie rezultatu 57 WIELKA KSIìGA NLP Krok 1. Rozpoznanie odruchowej reakcji ona funkcjí impulsu, który wywočuje niezasobny stan. Rozpoznaj odruchowÙ reakcjí (myĦli, odczucia lub obrazy, które pojawiajÙ sií, kiedy zastanawiasz sií nad trudnÙ sytuacjÙ). Wybierz obraz zastípczy (coĦ inspirujÙcego, choÛby swój naprawdí dobry wynik), który pomoŇe wywo- čaÛ pozytywny stan. WyobraŅ sobie samego siebie w obrazie zdysocjowanym (zajmij trzeciÙ pozycjí percepcyjnÙ, jakbyĦ oglÙdač samego siebie wystípujÙcego w filmie). Wzmocnij jego submodalnoĦci, aby stač sií maksymalnie sugestywny. Krok 2. Okreķlenie impulsu wywoĞujâcego negatywny obraz Odkryj, co kaŇe Twojemu umysčowi tworzyÛ negatywny obraz lub wywo- čywaÛ negatywne zachowanie. Zapy- taj samego siebie, co poprzedza nie- korzystny lub niepoŇÙdany stan. Tym razem potrzebny Ci bídzie obraz zasocjowany (zajmij pierwszÙ pozycjí percepcyjnÙ, czyli patrz wča- snymi oczami) tego, co dzieje sií tuŇ przed tym, zanim podejmujesz niepo- ŇÙdane dziačanie. Pamiítaj, Ňe naleŇy myĦleÛ w kate- goriach submodalnoĦci, aby uzyskaÛ szczegóčowy oglÙd cačej sytuacji. Pečni Krok 3. Dodanie obrazu zastöpczego UmieĦÛ obraz zastípczy w rogu nega- tywnego obrazu. WyobraŅ sobie mačÙ, majÙcÙ roz- miary znaczka pocztowego wersjí sceny zastípczej w dolnym rogu nega- tywnej sceny. Krok 4. BĞyskawiczna podmiana obrazów Bčyskawicznie zamieď obrazy miej- scami. Wprowadzaj zmiany na obu obra- zach jednoczeĦnie, z coraz wiíkszÙ prídkoĦciÙ. (JeĦli masz juŇ pewnÙ wprawí, moŇesz to zrobiÛ z dwoma kluczowymi submodalnoĦciami naraz). ZamieniajÙc obrazy miejscami, zmniejszaj negatywnÙ scení i odsu- waj jÙ jak najdalej. Z kolei pozytywny obraz przybli- Ňaj i powiíkszaj, aby szybko i cačko- wicie zastÙpič negatywnÙ scení. WyobraŅ sobie, Ňe pozytywny obraz — ze Ħwistem — zajmuje swoje miejsce. Na poczÙtku prawdopodobnie bídziesz to robiÛ wolno, a podmiana potrwa kilka sekund. Z czasem dziíki powtarzaniu bídziesz przeprowadzaÛ 58 cačy proces coraz szybciej, aŇ nau- czysz sií podmieniaÛ obrazy niemal natychmiast. Krok 5. Powtórzenie procesu Po kaŇdej zamianie obrazów miej- scami oczyszczaj swój umysč. To bardzo waŇne. Zrób to, myĦlÙc o czymĦ innym, choÛby o swoim ulu- bionym kolorze albo o tym, co masz w planach. Pamiítaj, aby zarówno podczas zamiany obrazów miejscami, jak i w czasie przerw spokojnie oddychaÛ. Zamieď obrazy miejscami 5 do 10 razy; za kaŇdym razem powtarzaj kroki od 3. do 5. Zorientujesz sií, Ňe osiÙgnÙčeĦ cel, kiedy napotkasz pewne trudnoĦci z utrzymywaniem negatywnego ob- razu. Krok 6. Sprawdzenie rezultatu Spróbuj ponownie wywočaÛ ograni- czajÙcÙ myĦl lub ograniczajÙce zacho- wanie. ZwróÛ uwagí na to, jak trudno Ci to przychodzi (o ile ich wywočanie nie jest wprost niemoŇliwe). ZauwaŇ, Ňe teraz musisz najpierw pomyĦleÛ, jak wywočaÛ danÙ myĦl lub dane zachowanie; stracičy one bo- wiem odruchowy charakter. SWISH PATTERN JeĦli uwaŇasz, Ňe mogÙ one powró- ciÛ, wykonaj Swish Pattern ponownie za dzieď lub dwa, a potem jeszcze raz za tydzieď. Dodatkowa rada MoŇesz zamieniaÛ miejscami obrazy, wykorzystujÙc inne submodalnoĦci zamiast tych, które uwzglídniono w powyŇszym przykčadzie. MoŇesz zamieniaÛ miejscami obraz kolorowy z obrazem czarno-biačym, obraz trójwymiarowy z obrazem pča- skim, pojedynczÙ klatkí z cačym fil- mem — lub dowolne inne przeciw- stawne submodalnoĦci. Kluczem do sukcesu jest po- znanie i przeanalizowanie dostöp- nych moŘliwoķci. Niektórzy natychmiast zareagujÙ na zamianí miejscami submodalnoĦci rozmiaru i lokalizacji; uwaŇa sií je za wiodÙce submodalnoĦci. Innym jednak moŇe odpowiadaÛ odmienne rozwiÙzanie, dlatego miej otwartÙ gčowí, a jeĦli wykonywany wedčug instrukcji Swish Pattern nie przynosi oczekiwanych rezultatów, sprawdŅ kolejne wiodÙce submo- dalnoĦci. Oto co na temat Swish Pattern mówiÙ inni trenerzy NLP — Steve Andreas i Charles Faulkner w ksiÙŇce NLP. Nowa technika osiâgania suk- cesów: 59 WIELKA KSIìGA NLP Swish Pattern to bardzo prosty i sku- teczny sposób umoŘliwiajâcy stworzenie obiektywnego i korzystnego wizerunku wĞasnego przynoszâcego natychmia- stowe rezultaty w konkretnych, kĞo- potliwych sytuacjach [...]. Nigdy nie wiesz z góry, co zrobisz nastöpnym razem, gdy znajdziesz siö w sytuacji podobnej do tej, która sprawia Ci kĞopoty1. 1 S. Andreas, Ch. Faulkner, NLP. Nowa technika osiâgania sukcesów, tčum. A. Za- wadzka, W. Sztukowski, Onepress, Gli- wice 2006, s. 291. 60 PRZEKSZTAČCENIE PORAņKI W INFORMACJì ZWROTNØ 2. PrzeksztaĞcenie poraŘki w informacjö zwrotnâ Filozofia, jakâ wyznajesz, determinuje, czy siö zdyscyplinujesz, czy teŘ bödziesz nadal popeĞniaĞ bĞödy. — Jim Rohn UTOREM TEGO WZORCA jest Robert Dilts. A Zmieď dane przekonanie lub swoje nastawienie tak, aby poma- gačo Ci odnosiÛ sukcesy i dÙŇyÛ do doskonačoĦci. PrzeksztačÛ poraŇkí w cennÙ informacjí zwrotnÙ oraz po- czucie zwyciístwa, które opiera sií na zaciekawieniu i motywacji. Wy- obraŅ sobie, Ňe po 99. poraŇce nadal masz pozytywne podejĦcie i wciÙŇ bardzo chcesz osiÙgnÙÛ zamierzony cel. Thomas Edison poniósč wiele poraŇek na swojej drodze do wyna- lezienia Ňarówki. JeŇeli przyjmiesz takie samo podejĦcie jak on, znajdziesz sií na wčasnej drodze do sukcesu. Wzorzec ten pomaga zrobiÛ miejsce dla poczucia zwyciístwa poprzez zni- welowanie poraŇki. 61 WIELKA KSIìGA NLP W ogólnym zarysie: wzorzec przeksztaĞcenia poraŘki w informacjö zwrotnâ Krok 1. Zidentyfikowanie problematycznego przekonania (nastawienia); okreķlenie towarzyszâcych mu systemów reprezentacji oraz fizjologii Krok 2. Uporzâdkowanie problematycznego przekonania w ramach systemów reprezentacji na podstawie pozycji oczu Krok 3. Stworzenie obrazów poŘâdanej zdolnoķci i zamierzonego celu oraz umieszczenie ich w skonstruowanej przestrzeni wizualnej Krok 4. OdróŘnienie reprezentacji poŘâdanej zdolnoķci od obrazów wspomnieĠ o poraŘce Krok 5. Ujednolicenie elementów poraŘki (uczuä, wspomnieĠ, dialogu wewnötrznego) z elementami pozytywnymi Krok 6. Stworzenie kotwicy dla pozytywnego doķwiadczenia, które stanie siö punktem odniesienia Krok 7. WywoĞanie pozytywnego stanu w zwiâzku z zamierzonym celem Krok 8. Sprawdzenie rezultatu Krok 1. Zidentyfikowanie problematycznego przekonania (nastawienia); okreķlenie towarzyszâcych mu systemów reprezentacji oraz fizjologii Wybierz przekonanie (nastawienie), które sprawia, Ňe czujesz sií tak, jak- byĦ zostač pokonany, jakbyĦ stracič resztki nadziei lub jakby nic Ci sií nie udawačo. Powinno mieÛ ono zwiÙzek z trudnoĦciÙ, którÙ napotykasz w opa- nowywaniu lub wykorzystywaniu okreĦlonej zdolnoĦci oraz w osiÙga- niu celu, który z tego wynika. Na przykčad Karol finalizuje mačo transakcji, w zwiÙzku z czym czuje sií jak nieudacznik. UwaŇa, Ňe komuni- kuje sií z klientami w za mačo prze- konujÙcy sposób. Jest sobÙ rozcza- rowany. W tym przykčadzie poŇÙdanÙ zdol- noĦciÙ jest sugestywny sposób komu- nikowania sií z klientami, a celem, 62 PRZEKSZTAČCENIE PORAņKI W INFORMACJì ZWROTNØ który z tego wynika — zwiíkszenie sprzedaŇy. Z kolei problematyczne przekonanie moŇe mieÛ formí: „Nie umiem sprzedawaÛ”. Nastípnie obserwuj zwiÙzane z przekonaniem o poraŇce fizjologií oraz pozycje oczu. JeĦli uznasz, Ňe przyglÙdanie sií samemu sobie, kiedy tworzysz w swoim umyĦle reprezen- tacje problematycznego przekona- nia, sprawia Ci trudnoĦÛ, siígnij po lustro lub kamerí wideo albo poproĦ o pomoc przyjaciela. ZwróÛ uwagí na to, co dzieje sií w kaŇdym systemie reprezentacji, gdy tworzysz w swoim umyĦle repre- zentacje problematycznego przeko- nania. Co wewnÙtrz siebie widzisz, sčyszysz i czujesz? Krok 2. Uporzâdkowanie problematycznego przekonania w ramach systemów reprezentacji na podstawie pozycji oczu W wyobraŅni kaŇdÙ reprezentacjí przyporzÙdkuj (jeĦli jeszcze jej tam nie ma) odpowiedniej pozycji oczu. RozmieszczajÙc poszczególne re- prezentacje, jednoczeĦnie patrz (tj. Ħwiadomie i celowo zwróÛ swój wzrok) w okreĦlonym kierunku. Dla wielu ludzi kinestetyczne do- znanie poraŇki jest tak silne, Ňe wew- nítrzny dialog (z samym sobÙ) i inne systemy reprezentacji zostajÙ zep- chniíte do swego rodzaju mítnego zbiornika uczuÛ. PrzyporzÙdkowanie systemów reprezentacji do odpowia- dajÙcych im pozycji oczu ma na celu oczyszczenie owego zbiornika oraz osiÙgniície znacznie bardziej odpo- wiedniego stanu. Kiedy juŇ umieĦcisz poszczególne reprezentacje we wčaĦciwych pozy- cjach, zwróÛ uwagí na to, jak prze- strzeď przed TobÙ oczyszcza sií i robi sií tam miejsce dla Twojej percepcji rzeczywistoĦci za poĦrednictwem zmysču wzroku. JeŇeli miačeĦ dotÙd zamkniíte oczy, otwórz je i sam zobacz. Krok 3. Stworzenie obrazów poŘâdanej zdolnoķci i zamierzonego celu oraz umieszczenie ich w skonstruowanej przestrzeni wizualnej PomyĦl o frustrujâcym Cií braku danej zdolnoĦci oraz o celu, których doty- czy Twoje przekonanie o poraŇce. Stwórz wyraŅny obraz okreĦlonej zdolnoĦci „w akcji”. Ujmij jÙ w kate- goriach pozytywnych i zamierzonych rezultatów (przez pryzmat swojego celu). Wykorzystaj wyobraŇenia, które sÙ bardzo pozytywne. 63 WIELKA KSIìGA NLP UmieĦÛ ten obraz w prawym gór- nym rogu (wzrokowy obraz skon- struowany) i, w swojej przestrzeni mentalnej, spójrz na niego, kierujÙc oczy w górí i w prawo. Krok 4. OdróŘnienie reprezentacji poŘâdanej zdolnoķci od obrazów wspomnieĠ o poraŘce KoncentrujÙc sií na poŇÙdanej zdol- noĦci, doĦwiadcz dominujÙcego uczu- cia, które sií z niÙ wiÙŇe. Zidentyfi- kuj pozytywnÙ intencjí, która leŇy u jego podstaw. Zrób to samo z dialogiem wew- nítrznym, który dotyczy tej zdolnoĦci. ZwróÛ uwagí na to, jak bardzo reprezentacje te róŇniÙ sií od repre- zentacji Twojego przekonania o po- raŇce. Uczucia i wewnítrzny dialog sÙ reprezentowane w odmienny sposób. Krok 5. Ujednolicenie elementów poraŘki (uczuä, wspomnieĠ, dialogu wewnötrznego) z elementami pozytywnymi Spójrz na wspomnienia zwiÙzane z problematycznym przekonaniem. Zbuduj bardziej realistyczny obraz danej sytuacji, mieszajÙc pozytywne wspomnienia ze wspomnieniami zwiÙ- zanymi z problemem. ZwróÛ uwagí na to, jakiego ro- dzaju poŇytecznej wiedzy (m.in. w po- staci ostrzeŇenia lub nauczki) mogÙ Ci dostarczyÛ wspomnienia danej sy- tuacji, chociaŇ kojarzÙ sií one z fru- strujÙcymi Cií wynikami lub uczu- ciami. ZauwaŇ, Ňe tego rodzaju poŇytecz- na wiedza moŇe Cií zaprowadziÛ prosto do poŇÙdanego celu. Zmodyfikuj poszczególne elementy lub dodaj nowe do poŇÙdanego celu, opierajÙc sií na tym, czego sií nau- czyčeĦ poprzez obserwacjí wspo- mnieď. Zastanów sií, jakie kroki mogÙ Cií zaprowadziÛ od tych wspomnieď do pozytywnego celu. Krok 6. Stworzenie kotwicy dla pozytywnego doķwiadczenia, które stanie siö punktem odniesienia PomyĦl o czymĦ pozytywnym, co je- steĦ w stanie, Twoim zdaniem, z cačÙ pewnoĦciÙ osiÙgnÙÛ w przyszčoĦci. MoŇe to byÛ coĦ, co robičeĦ juŇ wcze- Ħniej wiele razy, fachowo i naleŇycie. Nie musi to byÛ nic wielkiego. Punk- tualne przyjĦcie do pracy moŇna uznaÛ za osiÙgniície, chociaŇ jest uwaŇane za coĦ elementarnego i prozaicznego. Stwórz kotwicí dla tego doĦwiad- UmieĦÛ je na swojej linii czasu czenia. w odpowiednim porzÙdku. 64 PRZEKSZTAČCENIE PORAņKI W INFORMACJì ZWROTNØ Krok 8. Sprawdzenie rezultatu Dowiesz sií, Ňe wzorzec spečnič swoje zadanie, kiedy doĦwiadczysz jednego z poniŇszych symptomów: 1. PojawiÙ sií ĦwieŇe pomysčy na to, jak dotrzeÛ do celu. 2. Twoje nastawienie bídzie bardziej optymistyczne i konstruktywne. 3. OglÙd celu i sposobu jego osiÙgniícia bídzie precyzyjniejszy, dziíki czemu Twoje wyobraŇenia, odczucia i wewnítrzny dialog stanÙ sií bardziej sugestywne. Krok 7. WywoĞanie pozytywnego stanu w zwiâzku z zamierzonym celem Dostosuj strukturí synestezji zaso- bów poŇÙdanego stanu, tak aby byča zharmonizowana z pozytywnym do- Ħwiadczeniem, które sčuŇy za punkt odniesienia. Innymi sčowy, zapamiítaj wčaĦciwoĦci submodalnoĦci, w tym miejsca w Twojej przestrzeni men- talnej, w których sií pojawičy. Zmieď ten stan, aby jego elementy byčy rozmieszczone w ten sam sposób jak submodalnoĦci, takie jak rozmiar czy jasnoĦÛ. Aby wspomóc ten proces, uru- chom kotwicí dla pozytywnego do- Ħwiadczenia, które stanowi punkt odniesienia, i jednoczeĦnie patrz na poŇÙdany cel. 65 WIELKA KSIìGA NLP 3. Poprawnie sformuĞowane cele Powodem, z którego wiökszoķci ludzi nie udaje siö osiâgnâä wyznaczonych celów, jest to, Ře ich nie definiujâ albo tak naprawdö nie uwaŘajâ ich za realistyczne czy osiâgalne. Ludzie sukcesu potrafiâ powiedzieä, dokâd zmierzajâ, co planujâ zrobiä po drodze oraz kto bödzie im w tym towarzyszyĞ. — Denis Waitley W ZORZEC TEN ma wielu autorów. Zrób duŇy krok w stroní sukcesu — i wyznacz po- prawnie sformučowane cele. Popraw- nie sformučowany cel to taki, który odpowiada na pytanie: „Czego rze- czywiĦcie pragní?”. aby zawczasu je zdefiniowaÛ. JeŇeli wiesz, gdzie chcesz sií znaleŅÛ, čatwiej Ci bídzie stworzyÛ odpowiednie ma- py, które Cií tam zaprowadzÙ. Co wiícej, bídziesz w stanie wymyĦliÛ nowe, čatwiejsze lub szybsze drogi do- tarcia do swojego celu. Kojarzysz model „byÛ - robiÛ - mieÛ”? Wedčug niego najpierw musisz staÛ sií osobÙ, która jest w stanie osiÙgnÙÛ cel, a nastípnie podjÙÛ dzia- čania konieczne do tego, by móc cie- szyÛ sií owocami swoich wysičków. WiíkszoĦÛ naszych zachowaď sčuŇy osiÙganiu okreĦlonych celów (otrzymywaniu wyników czy spečnia- niu pragnieď), dlatego tak waŇne jest, Co to jest cel? Cele mogÙ szczególnie pomóc w osiÙ- ganiu doskonačoĦci. MogÙ nimi byÛ zarówno dobra zabawa podczas przy- jícia, jak i zostanie miliarderem w ciÙ- gu 3 lat. Istnieje bowiem wiele róŇ- nych rodzajów celów. WyobraŅ sobie, Ňe juŇ osiÙgnÙčeĦ zamierzony cel, a nastípnie otwórz swojÙ gčowí na nowe pomysčy, jak go 66 POPRAWNIE SFORMUČOWANE CELE ulepszyÛ. Czas na tworzenie nowych wersji celu nadchodzi, zanim jeszcze zaczniesz inwestowaÛ w niego swoje liczne zasoby. Aby byÛ spójnym ze swoimi najwyŇszymi celami, naleŇy zachowaÛ wobec nich elastyczny sto- sunek, tworzyÛ nowe wersje (jeĦli zaj- dzie taka potrzeba) oraz je udosko- nalaÛ. W ten sposób pracuje sií nad jednym z najwaŇniejszych elementów programowania neurolingwistyczne- go, czyli ekologiÙ, w ramach której wszystkie Twoje czíĦci powinny byÛ zgodne z celem, a wszystkie Twoje pragnienia, wartoĦci, potrzeby — pod- porzÙdkowane dÙŇeniu w jednym wy- raŅnym kierunku. Oto co mówi o celach i wynikach Anthony Robbins w arcydziele ObudŖ w sobie olbrzyma: Po wyznaczeniu celu musi natych- miast nastâpiä stworzenie planu pro- wadzâcego do jego osiâgniöcia oraz zmasowane dziaĞanie wedĞug tego pla- nu. Masz juŘ siĞö, aby dziaĞaä. Jeķli nie udawaĞo ci siö dotychczas jej zebraä, to tylko dlatego, Ře nie udawaĞo ci siö W ogólnym zarysie: wzorzec poprawnie sformuĞowanych celów Krok 1. Wyznaczenie konkretnego celu i sformuĞowanie go za pomocâ zdaĠ twierdzâcych Krok 2. Okreķlenie wĞasnego celu w kategoriach umiejötnoķci, które siö ma i których brakuje Krok 3. Kontekst Krok 4. Modalnoķci sensoryczne Krok 5. Cele poķrednie Krok 6. Wsparcie Krok 7. Sprawdzenie ekologii Krok 8. Ustawienie kamieni milowych Krok 9. Spisanie celów Krok 10. Sprawdzenie rezultatu 67 WIELKA KSIìGA NLP wyznaczyä sobie celów, które by ciö zainspirowaĞy2. sób myĦlenia tylko powstrzymuje Twój rozwój! Krok 1. Wyznaczenie konkretnego celu i sformuĞowanie go za pomocâ zdaĠ twierdzâcych OkreĦl swój cel/wynik w sposób szczegóčowy, za pomocÙ zdaď twier- dzÙcych. PoĦwiíÛ trochí czasu na opisanie tego, czego dokčadnie chcesz. Cel sformučowany za pomocÙ przeczenia nie poprowadzi Cií w pozytywnym kierunku. Unikaj takich sformučowaď jak: „Nie chcí byÛ perfekcjonistÙ”. Forma negacji zachíca podĦwiadomy umysč do tworzenia tego, czemu w Twoim mniemaniu sií opierasz. JeŇeli mógčbyĦ wymazaÛ problem oraz zastÙpiÛ go czymĦ pozytywnym i zasobnym — co by to byčo? Opisz to. Uwzglídnij najwaŇniejsze kanačy zmysčowe. Krok 2. Okreķlenie wĞasnego celu w kategoriach umiejötnoķci, które siö ma i których brakuje Zastanów sií nad zdaniem: „Chcí, aby inni mnie wspierali”. To nie jest po- prawnie sformučowany cel. Taki spo- 2 A. Robbins, ObudŖ w sobie olbrzy- ma… i miej wpĞyw na caĞe swoje Řycie — od zaraz, tčum. P. Cichawa, Studio EM- KA, Warszawa 2009, s. 363. 68 Dopilnuj wiíc, aby do zamierzo- nego celu prowadzičy Twoje wčasne dziačania, a nie dziačania innych ludzi. Co wiícej, cel powinien, a nawet musi leŇeÛ w zasiígu Twoich moŇliwoĦci, a odpowiedzialnoĦÛ za jego osiÙgnií- cie powinna, a nawet musi spoczywaÛ na Tobie. Zapytaj siebie (lub swojego klienta, jeŇeli pracujesz z drugÙ osobÙ): „Co moŇesz zrobiÛ samodzielnie, aby osiÙgnÙÛ cel?”; „Jakie dziačania moŇesz podjÙÛ, aby zwiíkszyÛ swoje szanse na osiÙgnií- cie celu jeszcze w tym tygodniu?”. Krok 3. Kontekst Znaczenie zazwyczaj zaleŇy od kon- tekstu. Opisz swój poprawnie sformučo- wany cel w kontekĦcie otoczenia, w jakim zaistnieje. Dziíki temu stanie sií on konkretniejszy i bardziej mo- tywujÙcy. Ponadto zyskasz w ten spo- sób pewnoĦÛ, Ňe Twój cel spečnia wymogi ekologii. Bardzo dobrze sformučowanym i zwiÙzanym z kontekstem celem by- čoby zdanie: „Chcí zarobiÛ 650 000 zčotych w ciÙgu 12 miesiícy. Zaczní 1 lipca i bídí sprzedawaÛ swoje umiejítnoĦci w dziedzinie NLP fir- POPRAWNIE SFORMUČOWANE CELE mom ubezpieczeniowym w roli tre- nera sprzedaŇy ich zespočów telemar- keterów”. on konkretniejszy i bardziej moty- wujÙcy. Ponadto w ten sposób wzmo- cnisz swojÙ podĦwiadomoĦÛ. Uwzglídnij m.in. miejsca, obszar, ludzi i ich funkcje, budŇet oraz ramy czasowe. UkonkretniajÙc swój cel i osadzajÙc go w kontekĦcie, spra- wiasz, Ňe staje sií on realny dla Twojego mózgu. Kolejna myĦl dotyczÙca kontekstu brzmi: JeĦli musisz uŇyÛ takich sčów, jak „mičoĦÛ”, „doceniany” czy „namiítny”, uwzglídnij wszystkie 5 zmysčów, które tworzÙ danÙ emocjí; np. co oznacza dla Ciebie — przez pryzmat Twoich zmysčów — Ňe czujesz sií bardziej doceniany? Jak odczuwasz to, Ře jesteķ doce- „Gdzie nie chciačbyĦ, aby zaistniačo niany? dane zachowanie?”. Na przykčad czy chciačbyĦ sií ba- wiÛ codziennie jak dziecko ze swoimi pociechami, aby czučy sií przy Tobie bardziej radosne? Znakomicie. Nie chciačbyĦ jednak zachowywaÛ sií w ten sposób wobec mačŇonki w čóŇku, prawda? WčaĦnie dlatego kontekst jest tak waŇny. Za cel moŇesz obraÛ bardziej na- miítne i uwodzicielskie zwracanie sií do swojej Ňony. JeŇeli jednak zapo- mnisz, Ňe kontekstem dla tego zacho- wania jest to przebywanie z ŇonÙ, moŇesz zwróciÛ sií nieodpowiednim tonem do swojego szefa. Krok 4. Modalnoķci sensoryczne Opisz swój cel za pomocÙ 5 zmysčów. Poprawnie sformučowany cel jest konkretny. Dziíki temu, Ňe uwzglíd- nisz wszystkie 5 zmysčów, stanie sií W której czöķci swojego ciaĞa do- ķwiadczasz tego uczucia? Kto Ciö docenia i jaki ma wyraz twarzy? Krok 5. Cele poķrednie Wyznacz cele poĦrednie na drodze do osiÙgniícia celu gčównego, tak abyĦ poczuč wiíkszÙ motywacjí i skutecz- niej rozwiÙzywač napotykane pro- blemy. Przypisz celom poĦrednim realne terminy. Dziíki temu, Ňe kroki, które masz wykonaÛ, bídÙ mniejsze, po- traktujesz poszczególne cele jako bar- dziej osiÙgalne. W ten sposób wzmoc- nisz podĦwiadomÙ motywacjí. Proces dzielenia cačoĦci na czíĦci nazywamy w NLP porcjowaniem odgórnym. Jak sií czujesz, kiedy myĦlisz o tym, Ňe masz napisaÛ ksiÙŇkí? Albo schud- nÙÛ 30 kilogramów? 69 WIELKA KSIìGA NLP Porównaj powyŇsze cele z mniej- szymi celami poĦrednimi: „Bídí pisaÛ stroní dziennie, aby powstača dwu- stuczterdziestostronicowa ksiÙŇka. DziĦ skoncentrují sií tylko na tej jednej stronie”. Jak sií zjada sčonia? Po kawačku. Krok 6. Wsparcie Uzyskaj pomoc, która jest Ci po- trzebna, aby Twój cel sií urzeczywist- nič. Jakich zasobów potrzebujesz? Zrób listí zasobów, które wyko- rzystasz w dÙŇeniu do celu. I znów — bâdŖ konkretny: x Kim sâ ludzie, którzy mogâ Ci pomóc? x Jak siö nazywajâ? x Jakie zawody wykonujâ? x Czy masz ich numery telefonu? x O co dokĞadnie powinieneķ ich zapytaä? x Jakie potrzebne Ci emocje powinieneķ sam w sobie rozbudziä? x Czy potrzebujesz wiöcej pewnoķci siebie, odpornoķci, radoķci czy asertywnoķci? x Ile potrzebujesz pieniödzy? x Jakie informacje bödâ waŘne? Na jakie pytania naleŘy zawczasu odpowiedzieä? x Czego jeszcze potrzebujesz? 70 Krok 7. Sprawdzenie ekologii Co moŇe Ci przeszkodziÛ w osiÙgnií- ciu celu? Czy istniejÙ jakieĦ inne wartoĦci, inne cele, inni ludzie czy inne prawa, które mogÙ sprawiÛ Ci kčopoty? Jak mógčbyĦ obecnie dostosowaÛ lub zčagodziÛ swojÙ postawí, aby zre- alizowaÛ swoje marzenie? Zastanów sií nad tym, jakie wew- nítrzne przeszkody moŇesz napotkaÛ. Czy jakaĦ czíĦÛ Ciebie przeszkadza Ci w osiÙgniíciu celu? Krok 8. Ustawienie kamieni milowych OkreĦl, skÙd bídziesz wiedzieÛ, Ňe poruszasz sií we wčaĦciwym kierunku i we wčaĦciwym tempie. Musisz prze- cieŇ orientowaÛ sií w tym, jakich znaków postípu wyglÙdaÛ na swojej drodze. Jeden ze sposobów ustawienia kamieni milowych polega na umiesz- czeniu zasobów z Twojej listy kon- trolnej na linii czasu. JeŇeli zadanie to sprawia Ci trudnoĦÛ, potraktuj ten fakt jako sygnač ostrzegawczy. Zaznacz w swoim kalendarzu daty, kiedy bídziesz sprawdzaÛ, czy osiÙ- gnÙčeĦ poszczególne kamienie milo- we. Zapisz w swoim planie, co dokčad- nie chcesz uzyskaÛ w wyznaczonych terminach. POPRAWNIE SFORMUČOWANE CELE O ileŘ gorzej byĞoby zobaczyä swoje nazwisko na liķcie goĠczym, niŘ tylko o tym usĞyszeä? Krok 10. Sprawdzenie rezultatu ĥledŅ swoje postípy poprzez odno- szenie ich zarówno do gčównego celu, jak i poszczególnych kamieni milo- wych. Trzymaj swoje notatki w widocz- nym miejscu, aby Ci o tym przypo- minačy. Zwracaj uwagí na wszelkie spo- soby, w jakie wzorzec ten pomógč Ci przybliŇyÛ sií do wybranego celu. JeŇeli zajdzie taka potrzeba, wyko- naj niniejszy wzorzec z myĦlÙ o innych celach oraz o udoskonalaniu wyzna- czonego juŇ celu. Zwracaj uwagí na wszelkie spo- soby, w jakie wzorzec ten wzmocnič TwojÙ chíÛ do tego, aby gčíbiej uĦwiadamiaÛ sobie cele i kamienie milowe, a takŇe do tego, aby sií w nie angaŇowaÛ. ZauwaŇaj wszelkie prze- szkody, jakie napotykasz, i decyduj, która technika NLP mogčaby Ci po- móc w ich pokonaniu. Piíkno niniej- szego wzorca polega czíĦciowo na tym, Ňe dziíki niemu trudnoĦci stajÙ sií lepiej widoczne, przez co moŇna je skuteczniej przezwyciíŇaÛ. Bycie wspaniačym kochankiem to fantastyczny cel. MoŇe zatem warto nauczyÛ sií czytaÛ mowí ciača oso- by, z którÙ jesteĦ zwiÙzany? To byčby doskonačy krok w stroní osiÙgniícia celu. Nawet coĦ, co wydaje sií nie- istotne, moŇe okazaÛ sií dobrym kamieniem milowym. JeĦli chcesz np. byÛ bogaty, niech czíĦciÙ Twojego planu stanie sií kontrolowanie wy- datków — jakkolwiek banalnie by to brzmiačo. Krok 9. Spisanie celów Spisanie swoich celów, celów poĦred- nich i kamieni milowych ma wiele zalet. Notatnik lub teczka, które w tym celu začoŇysz, stanÙ sií Twoim miejscem na rozwiÙzywanie proble- mów oraz gromadzenie innowacyj- nych pomysčów. Czasami zabčÙkana wczeĦniej myĦl, kiedy spojrzysz na niÙ póŅniej, moŇe zmieniÛ sií w Ňyčí zčota. Wyznaczenie odríbnych dziačów dla poszczególnych elementów planu učatwi Ci kontrolowanie kamieni mi- lowych, dopracowywanie celów oraz poruszanie sií ku kolejnym celom poĦrednim. Niezapisane cele nie sÙ warte nawet skrawka papieru, na którym mogčyby zostaÛ zanotowane. Poza tym utrwalone sčowo ma wčadczÙ moc. 71 WIELKA KSIìGA NLP Dodatkowa rada We wspóčczesnym Ħwiecie, w któ- rym nie brakuje róŇnorodnych tech- nologii i udogodnieď, doĦÛ čatwo staÛ sií mistrzem zwlekania. Moja rada (jako gčównego kunktatora) jest taka, byĦ nie walczyč ze sobÙ w kwestii podejmowania dziačaď, które majÙ Cií zaprowadziÛ do celów. Po prostu pamiítaj, aby cel mieÛ w gčowie jako pewien kierunek, a nie listí rzeczy do odfajkowania. Spraw, aby stač sií wielkÙ sprawÙ, która bí- dzie Cií inspirowača, a potem po- dejmuj kolejno mače kroczki i Ħwií- tuj dotarcie do kaŇdego kolejnego kamienia milowego. Traktowanie celu jako ostateczne- go rezultatu nie jest szczególnie za- chícajÙce. MyĦlenie w kategoriach „byle tam dotrzeÛ” równieŇ Cií nie zmotywuje. PowinieneĦ wiíc postrze- gaÛ swój cel jako Ħrodek do osiÙgnií- cia czegoĦ, czyli uŇyÛ go nastípnie do urzeczywistnienia lub wykonania jeszcze wiíkszego zamysču! Takie po- dejĦcie naprawdí motywuje. Spróbuj zmieniÛ swój punkt widzenia i zwróÛ uwagí, o ile lepiej sií poczujesz. 72 ZBIERANIE DOWODÓW I PRZEPROWADZANIE PROCEDURY DOWODOWEJ 4. Zbieranie dowodów i przeprowadzanie procedury dowodowej KaŘdy pragnie zostaä milionerem lub nawet multimilionerem. Otwartâ kwestiâ pozostaje jedynie dylemat, czy jesteķ gotów do zrobienia wszystkiego oraz do poķwiöcenia wszystkich lat, niezbödnych do osiâgniöcia finansowego sukcesu. Jeķli tak, to naprawdö nie istnieje nic, co mogĞoby ciö zatrzymaä na tej drodze. — Brian Tracy, Sposób na sukces W ZORZEC TEN ma wielu autorów. Rozstrzygnij, czy osiÙgnÙčeĦ juŇ poŇÙdany cel, szukajÙc sygnačów i wskazówek o tym Ħwiad- czÙcych; bídziemy je nazywali do- wodami. Stwórz procedurí, dziíki której na pewno zauwaŇysz dowody, kiedy tylko te sií pojawiÙ; bídziemy jÙ nazywali procedurÙ dowodowÙ. Na przykčad w sytuacji uczenia sií funkcjí dowodu pečni zwykle wynik sprawdzianu, a procedura dowodowa przybiera formí opracowania spraw- dzianu, zasad przystÙpienia do niego oraz jego zaliczenia. 73 WIELKA KSIìGA NLP W ogólnym zarysie: wzorzec zbierania dowodów i przeprowadzania procedury dowodowej Krok 1. Okreķlenie, co chce siö osiâgnâä poprzez dokonanie oceny Krok 2. Zapisanie celu procedury dowodowej Krok 3. Precyzyjne zdefiniowanie dowodów Krok 4. Wskazanie osoby, która ustanowi procedurö dowodowâ, a nastöpnie jâ przeprowadzi Krok 5. Stworzenie ram czasowych oraz ustawienie kamieni milowych, które bödâ odmierzaĞy postöpy na drodze do celu Krok 6. Wskazanie sytuacji, które mogâ siö okazaä kĞopotliwe Krok 7. Sprawdzenie rezultatu Krok 1. Okreķlenie, co chce siö osiâgnâä poprzez dokonanie oceny OkreĦl, co chcesz osiÙgnÙÛ poprzez dokonanie oceny; np. ustaliÛ, w jakim stopniu dany student opanowač okre- Ħlony temat. Sformučuj cele w kategoriach po- zytywnych; np. wyznacz liczbí punk- tów i notí, które wčaĦciwie okreĦlajÙ poziom wiedzy studenta. Podaj przykčad najlepszego wyniku; np. 100 punktów to nota bardzo dobra. Krok 2. Zapisanie celu procedury dowodowej Jakie korzyĦci przyniesie przeprowa- dzenie procedury dowodowej? Innymi sčowy, dlaczego potrzebujesz takiej, a nie innej procedury dowodowej? Na przykčad studenci, którzy przyswa- jajÙ koncepcje NLP, skuteczniej sií komunikujÙ z praktykami NLP oraz wydajniej sií uczÙ z literatury przed- miotu i od swoich nauczycieli. Krok 3. Precyzyjne zdefiniowanie dowodów Precyzyjnie zdefiniuj dowody; np. zachowania, które da sií zaobserwo- waÛ. SkÙd bídziesz wiedzieÛ, Ňe osiÙ- gnÙčeĦ juŇ swój cel? Na przykčad je- Ňeli student uzyska 85 punktów ze sprawdzianu, bídzie to oznaczačo, Ňe doĦÛ dokčadnie opanowač koncepcje NLP i jest cačkiem dobrze przygoto- wany do tego, aby korzystaÛ z wiedzy nauczycieli i z literatury przedmiotu. 74 ZBIERANIE DOWODÓW I PRZEPROWADZANIE PROCEDURY DOWODOWEJ Krok 4. Wskazanie osoby, która ustanowi procedurö dowodowâ, a nastöpnie jâ przeprowadzi Dopilnuj, aby opis kwalifikacji osób odpowiedzialnych za procedurí do- wodowÙ oraz instrukcje jej przepro- wadzenia byčy kompletne i zrozumia- če; np. trenerzy NLP z przynajmniej piícioma latami doĦwiadczenia oraz zdobycie przez studenta przynajm- niej 90 punktów. Krok 5. Stworzenie ram czasowych oraz ustawienie kamieni milowych, które bödâ odmierzaĞy postöpy na drodze do celu MogÙ sií w tym zawieraÛ punkty, przy których powinno sií oceniÛ postípy, oraz termin, w którym cel ma zostaÛ osiÙgniíty. WskaŇ kryteria, które powinny zostaÛ spečnione na kaŇdym wyszcze- gólnionym etapie; np. cotygodniowy sprawdzian pomoŇe okreĦliÛ, w jakim stopniu studenci opanowali materiač z kilku ostatnich zajíÛ. Krok 6. Wskazanie sytuacji, które mogâ siö okazaä kĞopotliwe Na przykčad jakie problemy moŇe napotkaÛ osoba, która bídzie prze- prowadzaÛ procedurí dowodowÙ? MogÙ sií w tym zawieraÛ zarówno opór, jak i pozytywne intencje, które mogÙ go wywočywaÛ; np. trener moŇe mieÛ trudnoĦci z zarzÙdzaniem cza- sem oraz moŇe zapomnieÛ o nadzo- rowaniu sprawdzianu; przy bliŇszym przyjrzeniu sií sprawie moŇe sií oka- zaÛ, Ňe trener potrzebuje pobudzenia, którego dostarcza mu proces uczenia, wiíc nieĦwiadomie unika nudnego pilnowania studentów; sytuacja ta bo- wiem zasadniczo sií róŇni od tego, co trener robič, kiedy nie byč zwiÙza- ny z instytucjÙ wystawiajÙcÙ noty. Krok 7. Sprawdzenie rezultatu Wyznacz odpowiednie momenty oraz zakresy odpowiedzialnoĦci zwiÙzane z ocenianiem skutecznoĦci sprawdza- nia wiedzy, uczenia i wykorzystanych materiačów; np. na koniec kaŇdego kwartaču trenerzy bídÙ badali zado- wolenie studentów za pomocÙ okre- Ħlonego instrumentu oceny oraz w drodze dyskusji, a bídÙ to robili podczas cokwartalnego spotkania per- sonelu, organizowanego w celu pod- noszenia poziomu kursu; zostanÙ wówczas uwzglídnione zarówno opi- nie zebrane od studentów, jak i opinie personelu. Oto co pisze na temat informacji zwrotnej Anthony Robbins w swojej ksiÙŇce Nasza moc bez granic: Zwyciözcy, przywódcy, mistrzo- wie — ludzie posiadajâcy siĞö charak- teru — wszyscy oni dobrze wiedzâ, Ře 75 WIELKA KSIìGA NLP jeķli ktoķ próbuje i nie uzyskuje upra- gnionych wyników, to po prostu zacho- dzi sprzöŘenie zwrotne. Wykorzystaj tö informacjö, by precyzyjniej okreķliä, jakie dziaĞania powinieneķ podjâä, by osiâgnâä oczekiwany efekt3. 3 A. Robbins, Nasza moc bez granic, tčum. W. Grajkowska, Wydawnictwo MEDIUM, Warszawa 1996, s. 86. 76 DOPASOWYWANIE I HARMONIZOWANIE 5. Dopasowywanie i harmonizowanie SPOTYKASZ SIõ z ludŖmi na ich poziomie, tak jak nie dyskutujesz o filozofii z dzieckiem, które uczy siö mówiä [...], lecz zwracasz siö do niego za pomocâ DŕWIõKÓW. — dr Milton H. Erickson A UTORAMI TEGO WZORCA sÙ John Grinder i Richard Bandler. Dopasowywanie i harmonizowa- nie odgrywajÙ waŇnÙ rolí w procesie modelowania oraz w nawiÙzywaniu kontaktu. Dziíki temu wzorcowi pogčíbisz swojÙ wraŇliwoĦÛ na ludzi oraz przekazywane przez nich nie- Ħwiadomie komunikaty. Kiedy spe- cjalnie dopasowujesz sií do modelu Ħwiata drugiej osoby, lepiej rozumiesz jej punkt widzenia, a takŇe znacznie skuteczniej nawiÙzujesz z niÙ kontakt. Dopasowywanie wiÙŇe sií z har- monizowaniem wčasnej mowy ciača i sposobu mówienia z mowÙ ciača i sposobem mówienia drugiej osoby w celu ulepszania kontaktu. Proces dopasowywania nie jest tym samym co odzwierciedlanie, poniewaŇ nie polega na dokčadnym naĦladowaniu drugiej osoby, a raczej na wčÙczaniu róŇnorodnych elementów jej stylu bycia do wčasnego. Na przykčad kiedy bídziesz wyko- rzystywaÛ sčownictwo na tym samym poziomie co druga osoba, poczuje sií ona bardziej komfortowo w Two- im towarzystwie; gdy jednak zacz- niesz naĦladowaÛ jej akcent, moŇe poczuÛ sií uraŇona. Ze wzglídu na sposób, w jaki technika ta pomaga odczuwaÛ empa- tií wobec innych ludzi oraz ich zro- zumieÛ, moŇna powiedzieÛ, Ňe dopa- sowujesz sií do modelu Ħwiata drugiej osoby. Jej intuicja lub poczucie, Ňe 77 WIELKA KSIìGA NLP rozumiesz jÙ i znajdujesz z niÙ wspólny jízyk, oczywiĦcie ulepsza kontakt. Cačy proces równieŇ ma charakter nie- Ħwiadomy. Dopasowywanie moŇna porów- naÛ do pewnej metody gry, w której aktor wchodzi w rzeczywistoĦÛ swo- jego bohatera, znajdujÙc jÙ w samym sobie. Tego rodzaju dopasowywanie zachodzi na wyŇszym poziomie, na którym moŇliwe jest przejície ukčadu odniesienia drugiej osoby. Bandler i Grinder odkryli, Ňe moŇ- na doskonaliÛ proces dopasowywania sií poprzez harmonizowanie predy- katów, czyli sčownictwa, które wska- zuje, jaki gčówny system reprezenta- cji wykorzystuje druga osoba. JeŇeli np. „widzi” ona, do czego zmierzasz, odwdziíczysz sií jej, „patrzÙc” na to przychylnie — poniewaŇ wykorzystuje ona swój wzrokowy system repre- zentacji. Úwicz umiejítnoĦÛ dopasowywa- nia sií w kaŇdej chwili i w dowolnym miejscu. Zacznij przesadnie subtelnie, a nastípnie próbuj sií dopasowywaÛ do drugiej osoby w coraz bardziej cačoĦciowy sposób. Wówczas na pewno nikogo nie urazisz. JeŇeli znaj- dziesz sií w sytuacji, w której nikt Cií nie zna i w której nie ma zna- czenia, Ňe sprawisz wraŇenie dziwa- ka, spróbuj dopasowywaÛ sií znacz- nie wyraŅniej i sprawdŅ, od którego momentu ludzie zacznÙ na Ciebie dziwnie patrzeÛ. Prawdopodobnie zdziwisz siö, jak daleko moŘesz siö posunâä w dopasowywaniu, nie naraŘajâc siö na kĞopoty. Niniejszy wzorzec nie skčada sií z po- szczególnych kroków, które moŇna by wykonywaÛ po kolei, moŇesz wiíc rozwijaÛ swojÙ umiejítnoĦÛ, improwi- zujÙc w oparciu o podane wskazówki. Najbardziej wpčywowy hipnote- rapeuta, nieŇyjÙcy juŇ dr Milton H. Erickson, opisač pewien przypadek, dziĦ uchodzÙcy za jeden z klasycznych przykčadów dopasowywania i har- monizowania. Spójrz na otwierajÙcy niniejszy rozdziač cytat — wybračem go celowo. Dr Milton H. Erickson opowiada o swoim kliencie, dziecku autystycz- nym. Oto sčowa terapeuty z ksiÙŇki Phoenix: Therapeutic Patterns of Milton H. Erickson („Phoenix: wzorce tera- peutyczne Miltona H. Ericksona”) au- torstwa Davida Gordona: WprowadziĞa dziewczynkö. Przed- stawiĞa dziewczynkö mnie oraz mnie dziewczynce. Dziewczynka wydaĞa kil- ka dziwnych dŖwiöków, a wiöc i ja ODPOWIEDZIAĝEM za pomocâ dziw- nych dŖwiöków — i tak razem po- chrzâkiwaliķmy i pomrukiwaliķmy, pisz- czeliķmy i skrzeczeliķmy przez okoĞo póĞ godziny. A potem dziewczynka odpowiedziaĞa na kilka prostych pytaĠ 78 DOPASOWYWANIE I HARMONIZOWANIE i natychmiast wróciĞa do swojego au- tystycznego zachowania. Naprawdö dobrze siö razem bawiliķmy, pochrzâ- kujâc i pomrukujâc, piszczâc i skrze- czâc do siebie. A potem zabraĞa pa- cjentkö z powrotem do szpitala. W nocy wyszĞa z niâ na spacer. PóŖ- niej powiedziaĞa mi: „Ta dziewczyna prawie urwaĞa mi rökö, tak ciâgnöĞa mnie w stronö ulicy. ChciaĞa siö zoba- czyä z tobâ [...], jedynym czčowie- kiem, który naprawdí potrafi mówiÛ w jej jízyku”. 79
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Biblia NLP. 210 wzorców, metod i strategii programowania neurolingwistycznego
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: