Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00359 006191 13248387 na godz. na dobę w sumie
Bibliografia EuroMajdanu - ebook/pdf
Bibliografia EuroMajdanu - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 961
Wydawca: Aspra Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7545-721-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Niniejsza publikacja jest zestawieniem bibliograficznym źródłowych materiałów prasowych w języku polskim, publikowanych w formie drukowanej, dotyczących rewolucyjnych wydarzeń na Ukrainie począwszy od 21 listopada 2013 r., skończywszy na dniu 22 marca 2014 r. Pozycja została opracowana w ramach międzynarodowego programu naukowo-wydawniczego EuroMajdan 2013–2014, realizowanego w Ośrodku Studiów Strategicznych Europejskiego Centrum Analiz Geopolitycznych.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Marcin Domagała Marcin Domagała Bibliografi a Bibliografi a EuroMajdanu EuroMajdanu Dr Marcin Domagała – absolwent Wydziału Historycznego (magi- sterium) oraz Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uni- wersytetu Warszawskiego (doktorat). Ukończył studia podyplomowe z zakresu Integracji Europejskiej oraz Akademię Dyplomatyczną Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. Dziennikarz, pu- blicysta i analityk ds. geopolitycznych i stosunków międzynarodo- wych. Ostatnio razem z Robertem Potockim i Dorotą Miłoszewską wydał „Czas EuroMajdanu” – pracę zbiorową poświęconą analizie wydarzeń rewolucyjnych na Ukrainie w latach 2013–2014. Obecna pozycja drugą odsłoną programu badawczego poświęconego wyda- rzeniom rewolucyjnym na Ukrainie w tamtym okresie. (...) Biorąc pod uwagę, iż tematyka ukraińska należy do jednych z najbardziej aktualnych, zaś materiał bibliografi czny został przygotowany bardzo rzetelnie, pozycja niewątpliwie stanowi ważny wkład w badania nad kwestią konfl iktu ukraińskiego i w istotny sposób będzie wspierała wszystkich zainteresowanych tą tematyką – zarówno studentów, jak i naukowców. (...) dr hab. Anna Antczak, prof. AFiB Vistula (Akademia Finansów i Biznesu Vistula) (...) Publikacja ta jest i będzie potrzebna dla obecnych badaczy nastawienia prasy polskiej wobec kwestii ukraińskiej, jak i dla przyszłych historyków. Jest również bardzo przydatną, opracowaną starannie i w sposób przystępny pozycją. Podaje całościowy obraz prasy politycznej, jak i naukowej w okresie Euromajdanu. (...) prof. dr hab. Bruno Drwęski (Institut national des langues et civilisations orientales – Inalco) Układ pozycji jest dość specyfi czny, jednakże zamierzenie Autora zostało osiągnięte, bowiem struktura publikacji jest czytelna, ułożona chronologicznie oraz podzielana na dziewięć rozdziałów, odpowiadających ważnym i często zwrotnym wydarzeniom tamtych dni. Praca została napisana z dużą rzetelnością, z dobrze opisanym wstępem, który informuje, czytelnika (przyszłego badacza) co zawiera opracowanie oraz w jaki sposób się po nim poruszać. (...) dr hab. Wojciech Horyń, prof. WSOWL (Wyższa Szkoła Ofi cerska Wojsk Lądowych) ISBN 978-83-7545-721-6 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== M M a a r r c c i i n n D D o o m m a a g g a a ł ł a a •• B B i i b b l l i i o o g g r r a a fi fi a a E E u u r r o o M M a a j j d d a a n n u u BBIIBBLLIIOOGGRRAAFFIIAA EEUURROOMMAAJJDDAANNUU ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== MM AA RR CC II NN DD OO MM AA GG AA ŁŁ AA BBIIBBLLIIOOGGRRAAFFIIAA EEUURROOMMAAJJDDAANNUU Warszawa 2016 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Recenzenci dr hab. Anna Antczak, prof. AFiB Vistula (Akademia Finansów i Biznesu Vistula) prof. dr hab. Bruno Drwęski (Institut national des langues et civilisations orientales) dr hab. Wojciech Horyń, prof. WSOWL (Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych) Autor dziękuje firmie za życzliwe wsparcie niniejszej publikacji. Przekłady streszczenia Maria Walczak Projekt okładki Marcin Domagała, Katarzyna Białczyk Wykorzystano fotografię autorstwa B Cleary/freeimages.com Korekta i skład Mark Kellen © by Marcin Domagała, Warszawa 2016. © Copyright by Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa 2016. Wszelkie prawa zastrzeżone. Każda reprodukcja całości lub części niniejszej publikacji, niezależnie od zastosowanej techniki reprodukcji (drukarskiej, fotograficznej, komputerowej i in.), wymaga pisemnej zgody Autora i Wydawcy. Wydawca nie ponosi odpowiedzialności za treść i poglądy wyrażone w tym opracowaniu. ISBN 978-83-7545-721-6 Wydawca Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR e-mail: oficyna@aspra.pl www.aspra.pl ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== SPIS TREŚCI Indeks akronimów Wstęp Kalendarium EuroMajdanu I. Bunt okcydentalistów (21 listopada – 1 grudnia 2013 roku) 21 listopada 22 listopada 23 listopada 24 listopada 25 listopada 26 listopada 27 listopada 28 listopada 29 listopada 30 listopada 1 grudnia (1) (2–14) (15–17) (18–19) (20–46) (47–69) (70–94) (95–114) (115–135) (136–160) (161–182) II. Pomarańczowe reminiscencje (2–22 grudnia 2013 roku) 2 grudnia 3 grudnia 4 grudnia 5 grudnia 6 grudnia 7 grudnia 8 grudnia 9 grudnia 10 grudnia 11 grudnia 12 grudnia 13 grudnia 14 grudnia 15 grudnia 16 grudnia 17 grudnia 18 grudnia 19 grudnia 20 grudnia 21 grudnia 22 grudnia (183–281) (282–402) (403–494) (495–551) (552–640) (641–677) (678–699) (700–781) (782–824) (825–873) (874–934) (935–984) (985–1034) (1035–1055) (1056–1094) (1095–1122) (1123–1169) (1170–1186) (1187–1214) (1215–1227) (1228–1256) III. Dylematy Majdanu (23 grudnia 2013 roku – 17 stycznia 2014 roku) 23 grudnia 24 grudnia 27 grudnia 28 grudnia 30 grudnia 31 grudnia 1 stycznia (1257–1268) (1269–1276) (1277–1288) (1289–1293) (1294–1304) (1305–1311) (1312–1332) ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 5 9 15 27 33 33 33 35 35 35 38 41 44 47 50 52 57 57 68 81 91 98 110 115 118 127 133 139 146 152 158 161 166 169 175 177 181 183 189 189 190 192 193 194 195 196 SPIS TREŚCI 2 stycznia 3 stycznia 4 stycznia 5 stycznia 7 stycznia 8 stycznia 9 stycznia 10 stycznia 11 stycznia 12 stycznia 13 stycznia 14 stycznia 15 stycznia 16 stycznia 17 stycznia (1333–1344) (1344–1359) (1360–1366) (1367–1380) (1381–1389) (1390–1392) (1393–1395) (1396–1407) (1408) (1409–1410) (1411–1420) (1421–1428) (1429–1440) (1441–1445) (1446–1455) IV. Widmo autorytaryzmu (18–28 stycznia 2014 roku) 18 stycznia 19 stycznia 20 stycznia 21 stycznia 22 stycznia 23 stycznia 24 stycznia 25 stycznia 26 stycznia 27 stycznia 28 stycznia (1456–1467) (1468–1469) (1470–1485) (1486–1514) (1515–1542) (1543–1636) (1637–1698) (1699–1743) (1744–1749) (1750–1844) (1845–1896) V. Pat konstytucyjny (29 stycznia – 22 lutego 2014 roku) 29 stycznia 30 stycznia 31 stycznia 1 lutego 2 lutego 3 lutego 4 lutego 5 lutego 6 lutego 7 lutego 8 lutego 9 lutego 10 lutego 11 lutego 12 lutego 13 lutego 14 lutego 15 lutego 16 lutego 17 lutego 18 lutego 19 lutego (1897–1989) (1990–2046) (2047–2128) (2129–2170) (2171–2194) (2195–2266) (2267–2292) (2293–2327) (2328–2344) (2345–2387) (2388–2415) (2416–2436) (2437–2467) (2468–2476) (2477–2489) (2490–2502) (2503–2529) (2530–2544) (2545–2559) (2560–2590) (2591–2597) (2598–2655) 6 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 199 200 202 204 206 207 208 208 210 210 210 212 213 215 215 219 219 220 221 223 226 230 240 247 254 255 267 275 275 287 295 306 312 315 325 329 334 337 342 346 349 354 355 357 359 363 365 367 371 372 SPIS TREŚCI 20 lutego 21 lutego 22 lutego (2656–2806) (2807–2995) (2996–3136) VI. Atrofia autokracji (23–27 lutego 2014 roku) 23 lutego 24 lutego 25 lutego 26 lutego 27 lutego (3137–3140) (3141–3358) (3359–3477) (3478–3644) (3645–3733) VII. Inkorporacja Krymu (28 lutego – 21 marca 2014 roku) 28 lutego 1 marca 2 marca 3 marca 4 marca 5 marca 6 marca 7 marca 8 marca 9 marca 10 marca 11 marca 12 marca 13 marca 14 marca 15 marca 16 marca 17 marca 18 marca 19 marca 20 marca 21 marca 22 marca (3734–3910) (3911–4022) (4023–4085) (4086–4334) (4335–4476) (4477–4689) (4690–4794) (4795–4962) (4963–5050) (5051–5100) (5101–5231) (5232–5298) (5299–5390) (5391–5458) (5459–5572) (5573–5634) (5635–5696) (5697–5818) (5819–5880) (5881–5959) (5960–6022) (6023–6122) (6123–6177) VIII. Uzupełnienia (6178–6433) IX. Opracowania ogólne 1. Artykuły naukowe wydane w Polsce 2. Opracowania naukowe zwarte 3. Publicystyka 4. Opracowania think-tanków w postaci elektronicznej (6434–6583) (6584–6599) (6600–6622) (6623–6776) Erratum Indeks tytułów Indeks autorów Резюме Summary 379 398 423 443 443 443 470 486 508 521 521 546 562 570 603 622 647 661 685 696 703 720 729 741 751 768 775 784 801 809 819 829 844 853 891 891 900 901 903 915 917 927 957 959 7 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== INDEKS AKRONIMÓW abp _ arcybiskup ABW _ Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego AGD _ artykuły gospodarstwa domowego AI _ Amnesty International Ang _ „Angora” AON _ Akademia Obrony Narodowej ARK _ Autonomiczna Republika Krymu ASP _ Akademia Sztuk Pięknych AWACS _ Airborne Warning and Control System AWPL _ Akcja Wyborcza Polaków na Litwie BBN _ Biuro Bezpieczeństwa Narodowego BCC _ Business Centre Club CBA _ Centralne Biuro Antykorupcyjne CBOS _ Fundacja Centrum Badania Opinii Społecznej CKW _ Centralna Komisja Wyborcza DCFTA _ The Deep and Comprehensive Free Trade Area DE _ „Dziennik Elbląski” DP _ „Dziennik Polski” DR _ „Do Rzeczy” DSz _ „Dzień Szamotulski” DT _ „Dziennik Trybuna” DW _ „Dziennik Wschodni” EB _ „Express Bydgoski” EBI _ Europejski Bank Inwestycyjny EBOiR _ Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju ECFR _ European Centre for Foreign Relations EI _ „Express Ilustrowany” ED _ „Echo Dnia” EPL _ Europejska Partia Ludowa EPS _ Europejska Polityka Sąsiedztwa EPU _ Europejska Partia Ukrainy EUG _ Eurazjatycka Unia Gospodarcza FAE _ Fundacja Aleksandra Kwaśniewskiego „Amicus Europae” FAZ _ „Frankfurter Allgemeine Zeiung” Fb _ portal społecznościowy Facebook FBI _ Federalne Biuro Śledcze FCz _ Flota Czarnomorska FED _ Fundacja „Edukacja dla Demokracji” FIFA _ Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej FiM _ „Fakty i Mity” FR _ Federacja Rosyjska 9 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== INDEKS AKRONIMÓW FSB _ Federalna Służba Bezpieczeństwa Ft _ „Fakt” FT _ „Financial Times” GIS _ Główny Inspektorat Sanitarny GK _ „Głos Koszaliński” GKo _ „Gazeta Kołobrzeska” Gl _ „Glamour” GL _ „Gazeta Lubuska” GłPom _ „Głos Pomorza” GM _ „Gazeta Mławska” GN _ „Gość Niedzielny” GO _ „Gazeta Olsztyńska” GP _ „Gazeta Polska” GPC _ „Gazeta Polska Codziennie” GPl _ „Gazeta Pleszewska” GPom _ „Gazeta Pomorska” GPW _ Giełda Papierów Wartościowych GRM _ Gabinet Rady Ministrów GRU _ Główny Zarząd Wywiadowczy GS _ „Głos Szczeciński” GSl _ „Gazeta Słupecka” GT _ „Gnieźnieński Tydzień” GUAM _ Organizacja na rzecz Demokracji i Rozwoju GW _ „Gazeta Wyborcza” GWoj _ „Gazeta Wojewódzka” GWs _ „Gazeta Współczesna” ISP _ Instytut Spraw Publicznych KBWE _ Konferencja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie KE _ Komisja Europejska KEP _ Komisja Episkopatu Polski KEW _ Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka Jeziorańskiego KIK _ Klub Inteligencji Katolickiej KMAP _ Kijowska Miejska Administracja Państwowa KOR _ Komitet Obrony Robotników KP _ „Kurier Poranny” KPRM _ Kancelaria Prezesa Rady Ministrów KPU _ Komunistyczna Partia Ukrainy KRRiT _ Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji ks. _ ksiądz KS _ „Kurier Szczeciński” LGBT _ Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender LJ _ „Ludowiec Jędrzejowski” LNG _ Liquefied Natural Gas ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 10 INDEKS AKRONIMÓW MFW _ Międzynarodowy Fundusz Walutowy MKOl _ Międzynarodowy Komitet Olimpijski MKZZ _ Międzynarodowa Konfederacja Związków Zawodowych MMS _ „MM Moje Miasto Szczecin” MON _ Ministerstwo Obrony Narodowej MP _ „Myśl Polska” MTK _ Międzynarodowy Trybunał Karny NATO _ Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego NBP _ Narodowy Bank Polski NBU _ Narodowy Bank Ukrainy Nd _ „Niedziela” ND _ „Nasz Dziennik” NEW _ „Nowa Europa Wschodnia” NFZ _ Narodowy Fundusz Zdrowia NGO _ Non-Governmental Organization ND _ „Nasz Dziennik” Ni _ „Nowości” NIK _ Najwyższa Izba Kontroli NeP _ „Newsweek Polska” NPD _ Nationaldemokratische Partei Deutschlands NR _ „Nowiny Rybnickie” NRD _ Niemiecka Republika Demokratyczna NS _ „Nasze Słowo” NSZZ _ Niezależny Samorządny Związek Zawodowy NTO _ „Nowa Trybuna Opolska” Ny _ „Nowiny” NYT _ „The New York Times” OBWE _ Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie ODF _ Fundacja Otwarty Dialog OECD _ Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju OFE _ Otwarte Fundusze Emerytalne OMON _ Отряд Mобильный Особого Назначения OMP _ Ośrodek Myśli Politycznej OPZZ _ Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych ORMO _ Ochotnicza Rezerwa Milicji Obywatelskiej OSW _ Ośrodek Studiów Wschodnich OUN _ Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów PAN _ Polska Akademia Nauk PAP _ Polska Agencja Prasowa PB _ „Puls Biznesu” PCK _ Polski Czerwony Krzyż PCPR _ Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie PE _ Parlament Europejski PES _ Partia Europejskich Socjalistów ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 11 INDEKS AKRONIMÓW PGNiG _ Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo PJN _ Polska Jest Najważniejsza PK _ „Przewodnik Katolicki” PL _ „Panorama Legnicka” PS _ Prawy Sektor PStud _ „Polemika Studencka” PISM _ Polski Instytut Spraw Międzynarodowych PO _ Platforma Obywatelska Pol _ „Polityka” Prz _ „Przegląd” PR _ Partia Regionów PRL _ Polska Rzeczpospolita Ludowa PT-DB _ „Polska the Times – Dziennik Bałtycki” PT-DŁ _ „Polska the Times – Dziennik Łódzki” PT-DZ _ „Polska the Times – Dziennik Zachodni” PT-GK _ „Polska the Times – Gazeta Krakowska” PT-GWlkp _ „Polska the Times – Głos Wielkopolski” PT-GWr _ „Polska the Times – Gazeta Wrocławska” PT-KL „Polska the Times – Kurier Lubelski” PW _ Partnerstwo Wschodnie PZPR _ Polska Zjednoczona Partia Robotnicza RBN _ Rada Bezpieczeństwa Narodowego RDC _ Radio dla Ciebie RE _ Rada Europejska RFN _ Republika Federalna Niemiec RG _ „Rosijskaja Gazieta” RN _ Rada Najwyższa RNr _ Ruch Narodowy ROM _ Rada Obywatelska Majdanu RP _ Rzeczpospolita Polska RT _ Russia Today RŚA _ Republika Środkowej Afryki Rz _ „Rzeczpospolita” SBU _ Służba Bezpieczeństwa Ukrainy SDP _ Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich SE _ „Super Express” SEW _ Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego SG _ Straż Graniczna SKW _ Służba Kontrwywiadu Wojskowego SLD _ Sojusz Lewicy Demokratycznej SO _ „Strzelec Opolski” SP _ Solidarna Polska SPdl _ „Słowo Podlasia” SS _ oddział ochronny NSDAP STCh _ „Super Tydzień Chełmski” ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 12 INDEKS AKRONIMÓW SZ _ Siły Zbrojne TP _ „Tygodnik Powszechny” TR _ Twój Ruch TSk _ „Tygodnik Skarżyski” TSol _ „Tygodnik Solidarność” TStar _ „Tygodnik Starachowicki” TVP _ Telewizja Polska UAH _ hrywna UC _ Unia Celna UDAR _ Ukraiński Sojusz Demokratyczny na rzecz Reform UE _ Unia Europejska UEa _ Unia Eurazjatycka UEFA _ Unia Europejskich Związków Piłkarskich UFO _ Unidentified Flying Object UG _ Uniwersytet Gdański UGW _ Unia Gospodarczo-Walutowa UJ _ Uniwersytet Jagielloński UKSW _ Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego UŁ _ Uniwersytet Łódzki UMCS _ Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej UMK _ Uniwersytet Mikołaja Kopernika UO _ Uniwersytet Opolski UOP _ Urząd Ochrony Państwa UPA _ Ukraińska Powstańcza Armia UPH _ Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach US _ Uniwersytet Szczeciński USA _ Stany Zjednoczone Ameryki USOPAŁ _ Unia Stowarzyszeń i Organizacji Polskich Ameryki Łacińskiej USRR _ Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka USZ _ Ukraińskie Siły Zbrojne UŚ _ Uniwersytet Śląski UW _ Uniwersytet Warszawski UWM _ Uniwersytet Warmińsko-Mazurski WBC _ World Boxing Council WCIOM _ Wszechrosyjski Ośrodek Badania Opinii Publicznej WG _ „Warszawska Gazeta” WIG _ Warszawski Indeks Giełdowy WP _ Wojsko Polskie WS _ „W Sieci” WSH _ Wyższa Szkoła Humanitas w Sosnowcu WSI _ Wojskowe Służby Informacyjne WSJ _ „The Wall Street Journal” ZHP _ Związek Harcerstwa Polskiego ZHR _ Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 13 INDEKS AKRONIMÓW ZK _ „Ziemia Kaliska” ZMP _ Związek Miast Polskich ZNP _ Związek Nauczycielstwa Polskiego ZOMO _ Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej ZOuM _ Zjednoczenie Ogólnoukraińskie „Majdan” ZOZ _ Zakład Opieki Zdrowotnej ZPRE _ Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy ZSRR _ Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRS _ Związek Socjalistycznych Republik Sowieckich ZUP _ Związek Ukraińców w Polsce ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 14 WSTĘP ZAKRES BADAWCZY Niniejsza publikacja jest zestawieniem bibliograficznym źródłowych mate- riałów prasowych w języku polskim, publikowanych w formie drukowanej1, dotyczących rewolucyjnych wydarzeń na Ukrainie zasadniczo począwszy od 21 listopada 2013 r., skończywszy na dniu 22 marca 2014 r. Pozycja została opra- cowana w ramach międzynarodowego programu naukowo-wydawniczego Eu- roMajdan 2013–2014, realizowanego w Ośrodku Studiów Strategicznych Euro- pejskiego Centrum Analiz Geopolitycznych2. Z uwagi na duży zakres zgromadzonego materiału praca posiada specy- ficzną konstrukcję wewnętrzną, której celem jest ułatwienie wyszukiwania in- teresującego zakresu tekstów lub pojedynczych artykułów, jak również poru- szania się po tym obszernym zbiorze. Opracowanie zostało zaopatrzone w tym celu też w kalendarium wydarzeń oraz trzy indeksy. Pozycja została podzielona dziewięć rozdziałów odpowiadających przebie- gowi rewolucyjnych wydarzeń na Ukrainie, jak i jej stolicy Kijowie oraz związa- nych z tym procesem wypadków na arenie międzynarodowej. Podane w niniej- szej bibliografii informacje względem rzeczywistości są przesunięte o jeden dzień do przodu. Stan ten jest wynikiem prac redakcyjnych i zwyczajnego trybu publikacyjnego prasy. Tradycyjne czasopisma, w przeciwieństwie np. do portali internetowych czy stacji radiowych i telewizyjnych, nie są bowiem w stanie na bieżąco podawać informacji z wydarzeń chwilę po ich realnym zaistnieniu. W praktyce niniejszego opracowania oznacza on, że wydarzenia zapisane przy- kładowo pod datą 1 grudnia 2013 r. dotyczą dnia 30 listopada tego roku. Niniejszy zbiór tekstów powstał w ramach badań podstawowych nad tema- tem przebiegu zdarzeń rewolucyjnych na Ukrainie i może być m.in. wykorzy- stywany do dalszych prac nad tym zagadnieniem, jednakże nie jako jedyna w tym zakresie pomoc. Nie wolno bowiem zapominać, że jest to opisowa biblio- grafia prasowa, zatem zawierająca w sobie dużą liczbę tekstów również nazna- czonych piętnem emocjonalnym i propagandowym, którego celem nie było tylko oddanie rzeczywistości, ale również, a może przede wszystkim – przeko- nanie odbiorców do swoich racji oraz sprzedaż danego nośnika informacji. Po- nadto z uwagi na niewielki odstęp czasowy od zaistniałych w rzeczywistości 1 Jest to generalne założenie niniejszej pozycji. Materiały w postaci elektronicznej zostały jed- nak uwzględnione przede wszystkim w rozdziale IX oraz w wypadku miesięcznika „Nowa Konfe- deracja”, który, choć był publikowany wyłącznie w Internecie, z uwagi na swoją merytorykę i spe- cyficzny lay-out publikacji, przypominającą układ czasopisma wydawanego w formie tradycyjnej, został potraktowany jako periodyk drukowany. 2 Więcej na temat programu, jak samego zjawiska rewolucji na Ukrainie na przełomie lat 2013 i 2014, która przybrała nazwę EuroMajdanu, por.: R . P o to c k i , M . D o m a g a ł a , D . M i ł o - s z e w s k a , Dekonstrukcja (Euro)Majdanu, [w:] Czas EuroMajdanu, Warszawa 2014, s. 10–36. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 15 WSTĘP zdarzeń, często materiały te są niedokładne i pobieżne, gdyż pozbawione swoi- stego weryfikacyjnego odstępu czasowego. Stąd też w wypadku prowadzenia dal- szych dociekań należy się posiłkować również innymi podobnymi opracowa- niami powstałymi w Polsce3, jak i za granicą, ale przede wszystkim materiałami źródłowymi, by móc dokonać np. analizy porównawczej. Podstawa badawcza została dostarczona nieodpłatnie autorowi przez firmę Press Service Monitoring Mediów Sp. z o.o., która profesjonalnie zajmuje się dostarczaniem wybranych materiałów prasowych. W ramach zleconego przez autora zadania, firma wyodrębniła będący przedmiotem niniejszej pracy zbiór, ze zgromadzonych przez siebie zasobów prasowych. Automatycznemu prze- szukaniu w badanym okresie zostało łącznie 1120 tytułów, których wybrane treści zostały następnie udostępnione w postaci elektronicznej za pomocą sys- temu Inforia. Zbiór ten został dodatkowo zweryfikowany i uzupełniony przez autora materiałami prasowymi, zgromadzonymi w Bibliotece Narodowej oraz Bibliotece Publicznej m.st. Warszawy. W efekcie w 257 czasopismach znale- ziono poszukiwane materiały. Tab. 1. Liczba tekstów w poszczególnych rozdziałach pracy Rozdział Liczba tekstów I. II. III. IV. V. VI. VII. VIII. IX.4 Razem 182 1074 199 441 1240 597 2444 256 346 6779 Źródło: opracowanie własne. OPIS UKŁADU KSIĄŻKI Rozdział pierwszy uwzględnia wydarzenia od pierwszych sygnałów, że na zbliżającym się szczycie Partnerstwa Wschodniego w Wilnie 18 listopada 2013 r. ma zapaść decyzja o niepodpisywaniu przez Ukrainę układu stowarzysze- niowego z UE. Tuż po tym, m.in. w ukraińskiej stolicy, pojawiły się pierwsze protesty, rozpoczęte głównie przez prozachodnio nastawionych przedstawi- cieli młodego pokolenia ukraińskiego, zwłaszcza studentów. Po raz pierwszy 3 Spis opracowań polskich tego tematu, wydanych do sierpnia 2016 r., znajduje się w roz- dziale IX. 4 Liczba ta uwzględnia również 3 teksty, które znalazły się w Erratum. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 16 WSTĘP też ukraińskie władze zdecydowały się użyć siły przeciw demonstrantom, co nastąpiło 30 listopada. Rozdział drugi opisuje wydarzenia od dnia 1 grudnia, czyli od pierwszego dużego protestu w centrum ukraińskiej stolicy, który został spowodowany brutalną pacyfikacją protestantów 30 listopada, a kończy się m.in. informa- cjami o planach wystawienia wspólnego kandydata opozycji przeciwko prezy- dentowi Wiktorowi Janukowyczowi w wyborach prezydenckich planowanych na 2015 r. Okres ten również w prasie wypełniają liczne podsumowania i po- równania do „pomarańczowej rewolucji”, która miała miejsce na przełomie 2004 i 2005 r. W rozdziale trzecim opisano materiały z wydarzeń między trzecią dekadą grudnia 2013 r. a połową stycznia 2014 r. Dynamika protestów wówczas osłabła, co przełożyło się też na liczbę testów prasowych oraz zainteresowanie samymi wydarzeniami nad Dnieprem w polskiej prasie. Wówczas też prezydent W. Ja- nukowycz wynegocjował udzielenie pożyczki stabilizacyjnej od Federacji Ro- syjskiej i obniżkę ceny gazu, zaś chwilę po tym RN uchwaliła pakiet ustaw za- ostrzający m.in. kary za udział w nielegalnych demonstracjach. Na Majdanie natomiast zbliżał się koncert polskich artystów. Następna część omawia grupę tekstów poruszających wspomniany wyżej krok ekipy rządzącej w postaci uchwalenia pakietu ustaw m.in. zaostrzających sankcje za nielegalne protesty, co zostało odczytane przez opozycję polityczną i protestujących za próbę wprowadzenia rządów „silnej ręki” i rozprawy z pro- testem za pomocą organów państwa. W prasie grupa tych ustaw zyskała pu- blicystyczne miano „pakietu dyktatorskiego” lub łagodniej – „pakietu bezpie- czeństwa”. Materiały w tym rozdziale opisują też reakcję ukraińskiej opozycji politycznej na te zamiary, co w efekcie przyniosło dymisję gabinetu premiera Mykoły Azarowa. Rozdział piąty porusza materiały zawierające informacje o ustępstwach ekipy rządzącej Kijowem na rzecz protestujących, które z uwagi na swój ko- smetyczny charakter i brak spełnienia zasadniczych postulatów nie spotkały się z aprobatą zgromadzonych na Majdanie demonstrantów. Zakres ten sięga do początku regularnych walk na kijowskim Majdanie między manifestan- tami, a specjalnymi oddziałami milicji Berkut. Rozdział VI zawiera materiały omawiające starcia w najbardziej krwawym momencie ukraińskiej rewolucji, podpisanie ugody między politykami opozy- cji a prezydentem W. Janukowyczem w obecności przedstawicieli Francji, Pol- ski, Niemiec i Rosji, jak i ucieczkę ukraińskiego prezydenta z Kijowa po zawar- ciu tej ugody. To również zapis relacji medialnych o upadku autorytarnego systemu władzy na Ukrainie i początkach rewolucyjnej anarchizacji państwa. Rozdział siódmy – największy pod względem liczby zidentyfikowanych ma- teriałów – zawiera opisy tekstów omawiających okres tuż po obaleniu rządów W. Janukowycza wraz z całym szerokim omówieniem procesu prób wyjścia ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 17 WSTĘP z nadzwyczaj trudnej sytuacji gospodarczej i politycznej w jakiej znalazł się kraj. Zawiera również omówienia tekstów zawierających zapis biegu zdarzeń, które doprowadziły do formalnej inkorporacji półwyspu Krymskiego przez Fe- derację Rosyjską. Rozdział ten także kończy zasadniczą część datacyjną mate- riałów prasowych. Rozdział ósmy jest uzupełnieniem części poprzednich. Zawiera teksty z pe- riodyków o częstotliwości ukazywania się od tygodnika górę, które ukazały się numer po ujętych w bibliografii wydarzeniach. Omawiają one sytuację na re- wolucyjnej Ukrainie w rezultacie wydarzeń na kijowskim Majdanie i zaborze Krymu przez FR. Rozdział IX różni się od poprzednich części, gdyż jest to już wyłącznie spis, bez opisu zawartości, tekstów głównie o charakterze naukowym i analitycz- nym. W przeciwieństwie do poprzedniego rozdziału, zakres badawczy sięga od początku wydarzeń rewolucyjnych aż do lipca-sierpnia 2016 r. W jego skład wchodzą materiały o charakterze naukowym i badawczym, ale także książki – zarówno naukowe, jak i publicystyczne. Dane do tej części zostały pozyskane z portalu Polska Bibliografia Naukowa (https://pbn.nauka.gov.pl). W ostat- nim podrozdziale tej części uwzględnione zostały prace polskich think-tan- ków, które ukazywały się w formie elektronicznej, z podaniem bezpośredniego adresu internetowego. W tym rozdziale autor celowo nie zdecydował się na opis zawartości zebra- nych tekstów z uwagi na fakt, że ich tytulatura nie ma charakteru publicy- stycznego. Zamiarem tytułów tych materiałów nie jest zwrócenie za wszelką cenę uwagi czytelnika, gdyż nie były one publikowane w wielkonakładowych czasopismach lub na portalach internetowych, których właściciele „walczą” o największą odwiedzalność, ale w publikatorach głównie o charakterze spe- cjalistycznym, przeznaczonych dla znacznie węższego kręgu odbiorców, z re- guły specjalistów w danej dziedzinie wiedzy. Stąd też lakoniczne nazwanie tekstów zostało potraktowane jako precyzyjny ich opis. Dodatkowo w tym roz- dziale zostały uwzględnione wydane w Polsce teksty obcojęzyczne. Na końcu umieszczono Erratum, w którym znalazły się trzy materiały, które „odnalazły się” podczas końcowych prac redakcyjnych nad książką. Nie było już możliwości ich wstawienia do rozdziałów, gdyż to groziłoby istotnym wydłużeniem prac nad tą pozycją. Zwraca też uwagę kolejna cecha charakterystyczna tekstów zgromadzo- nych w ostatnim rozdziale. W przeciwieństwie do prasy nie należy ich trakto- wać w kategoriach źródłowych, czyli tworzonych na bieżąco przez bezpośred- nich świadków tych wydarzeń (np. reporterów lub interlokutorów w wywia- dach), albo dziennikarzy przetwarzających pierwsze spływające dane (co istotne w wielu, wypadkach były one opracowywane na podstawie depesz Pol- skiej Agencji Prasowej a nie samodzielnych poszukiwań, co skutkowało ich dużym zakresem powtarzalności, brakiem oryginalności oraz uzależnieniem ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 18 WSTĘP od postrzegania często pojedynczego wytwórcy pierwotnego danej depeszy) na potrzeby pierwszych przekazów prasowych, pod wpływem szczątkowych jeszcze informacji lub własnego, wąskiego oglądu sytuacji. Te bowiem mate- riały, tworzone na bieżąco, często zawierały ogólną, pobawioną perspektywy i często sprymityzowaną emocjami dawkę informacyjną. Teksty badawcze, zgromadzone w omawianym rozdziale, z reguły powstawały już po zakończe- niu zasadniczego procesu rewolucyjnego na Ukrainie (za wyjątkiem części tekstów wypracowanych przez think-tanki), kiedy też dostęp do informacji był znacznie większy oraz pojawiła się możliwość weryfikacji pojawiających się doniesień w kontekście ujęć o charakterze syntetyzującym. Ponadto były one tworzone przez specjalistów, posiadających znacznie lepszy ogląd ogólnej sy- tuacji od samych dziennikarzy. Oczywiście w kilku wypadkach również te ma- teriały dotknęły emocjonalne i propagandowe piętna, ale ich zakres był w spo- sób zauważany rzadszy, zaś ogólna definicja zdarzeń dużo bardziej precyzyjna. Nie należy traktować opisu danego tekstu, który znalazł się pod każdym rekordem bibliograficznym jako dokładnego opisu materiału źródłowego. Ce- lem twórcy niniejszego opracowania było subiektywne wskazanie najbardziej charakterystycznych aspektów danego tekstu. Nie są one jednak odzwiercie- dleniem przekonań autora, ale próbą oddania przekazu samego tekstu w ra- mach szeroko pojętej parafrazy. Stąd za właściwy materiał do badań przy wy- korzystaniu niniejszej bibliografii należy wziąć wskazywany tekst oryginalny, który znajduje się w danym czasopiśmie, a nie jego skrócony opis z tego opra- cowania, który ma charakter orientacyjny, przede wszystkim posiłkujący po- szukiwacza. Opisy zawarte w rekordach nie są opisem rzeczywistości, lecz próbą lakonicznego ujęcia danego materiału prasowego, zyskując tym samym charakter wyłącznie informacyjny, który często nie dotyka wielu aspektów z uwagi na syntetyzujący zapis. To ograniczenie szczególnie stało się widoczne w wypadku tekstów informacyjnych, które relacjonowały wydarzenia zwią- zane z ukraińską rewolucją. Autor był w stanie poruszyć zaledwie kilka naj- bardziej jego zdaniem charakterystycznych wątków, niestety pomijając pozo- stałe. Próba opisania bardziej szczegółowego nie tylko znacząco rozszerzyłaby niniejsze opracowanie, ale przede wszystkim byłaby często równoznaczna z kopiowaniem oryginalnego tekstu. Dodatkowo autor zastrzega, że opis mógł ulec zniekształceniu lub uogólnieniu w trakcie esencjalizacji bazowego tekstu, co nie było jednak jego celowym zamiarem. To zjawisko było bowiem spodzie- wanym efektem ubocznym realizacji samego schematu badawczego opraco- wania. Za ewentualne powstałe niedogodności z tego tytułu twórca niniejszej książki z góry przeprasza zarówno ich autorów, wydawców, jak i odbiorców. Końcowe partie pozycji tworzą trzy indeksy: skrótów, tytułów (czasopism) i autorów, których podstawowym zadaniem jest ułatwienie poruszania się po opracowanym materiale. Na indeks skrótów, umieszczony na początku tuż po ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 19 WSTĘP Spisie treści, składają się akronimy użyte w niniejszym opracowaniu do opisu określonych tekstów źródłowych. Indeks tytułów składa się z alfabetycznie ułożonych nazw poszczególnych tytułów wydań czasopism, w których zidentyfikowano teksty dotyczące opisy- wanych wydarzeń na Ukrainie lub bezpośrednio się z nimi wiążące. Indeks autorski składa się wyłącznie z nazwisk wszystkich autorów tekstów i nie zawiera wszystkich postaci występujących w dyskursie na temat Euro- Majdanu. Współpracownicy tekstów zostali potraktowani jako współautorzy. Do współautorów zaliczono również osoby, z którymi przeprowadzano wy- wiady. Autor wyszedł bowiem z założenia, że interlokutor każdorazowo jest na równi współtwórcą treści danego wywiadu z przeprowadzającym go dzien- nikarzem, którego rola często sprowadza się wyłącznie do tematycznego kie- runkowania zakresu danej rozmowy. SCHEMAT ZAPISU REKORDÓW Pozycja składa się z tekstów ułożonych w formie rekordów opisujących po- szczególne teksty opublikowane w prasie. Konstrukcja każdego rekordu wy- gląda następująco: 1461. JUNKO Jarosław, Bicz na opozycję, Dodatek, s. 2. RN m.in. zaostrzyła kary dla uczestników niesankcjonowanych zgromadzeń, za rozpowszechnianie „treści ekstremistycznych” i podwyższyła kary za rozbijanie namiotów w miejscach protestu. Wprowadziła też pojęcie organizacji społecznej, spełniającej funkcje „zagranicznego agenta” i uprościła procedurę uchylania im- munitetu parlamentarnego. Nowe prawo wzbudziło gwałtowne protesty opozycji w RN. Zdaniem krytyków Ukraina zbliżyła się w standardach do Korei Północnej. Cyfry na początku tekstu oznaczają numer rekordu, co szczególnie znalazło swoje odzwierciedlenie w indeksach. Taki układ znacząco ułatwia poruszanie się i znalezienie danego tekstu, zamiast poszukiwań stosownych odnośników za pomocą wskazywania właściwych stron. Po nim następuje nazwisko i imię autora, przy czym samo nazwisko zapisane jest pogrubioną czcionką w postaci kapitalików. W wypadku braku autora, bądź podania tylko jego inicjałów pod tekstem, zdecydowano się na podanie wyłącznie tytułu, którego pierwszy wy- raz został zapisany pogrubioną kursywą kapitalikami. Tytuł tekstu został ujęty kursywą. Po tytule z reguły występuje numer strony. Czasami jest on poprze- dzony informacją o miejscu danego artykułu np. w dodatku, w którym został on udostępniony. Pierwszeństwo w układzie porządkowym posiadają teksty, które posiadają autorów. Dla danego czasopisma są one ułożone alfabetycznie. Po nich nastę- pują, jeśli oczywiście odnotowano ich istnienie, teksty bez ujawnionego autora. Każdy rozdział składa się z serii poszczególnych dni. W każdym dniu cza- sopisma zostały ułożone alfabetycznie. W zapisie rekordów zrezygnowano z podawania daty dziennej publikacji. Znajduje się ona bowiem na początku ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 20 WSTĘP każdego podrozdziału, zaś dodatkowo jest też umieszczona w nagłówku każ- dej strony. Rekordy tekstów z dzienników i dwudników nie posiadają też nu- meracji czasopism. Autor wyszedł bowiem z założenia, że potencjalne i bez- problemowe dotarcie do danego tekstu umożliwia datacja dzienna. Ta sytua- cja ulega zmianie w dla tygodników i innych czasopism, o rzadszej częstotli- wości publikacji. Tekstom tym już towarzyszy numeracja czasopism, zaś data- cja dzienna w nagłówku strony określa rzeczywistą datę ukazania się perio- dyku na rynku. Reguła tego układu porządkowego została zmieniona w wypadku ostatniego podrozdziału tej książki pt.: „Opracowania think-tanków w postaci elektronicz- nej” dla tekstów o numerach rekordów 6623–6776. Z uwagi na specyfikę tego konkretnego minizbioru teksty zostały ułożone wpierw wg kolejności alfabe- tycznej ich wydawcy. W 264 przypadkach zidentyfikowano treści albo identyczne, albo bardzo po- dobne do pierwotnego opisu. Możliwe, że takich przypadków było jeszcze kilka, jednakże autor nie był w stanie ich zidentyfikować mimo licznych starań. Ist- niejące analogie zostały zaznaczone pod zasadniczym tekstem rekordu znacz- nikiem „Jw. por.:”, po którym następuje wskazówka, gdzie jeszcze można zna- leźć dany materiał. Sytuacja ta w przeważającej mierze dotyczyła materiałów wytwarzanych m.in. przez Grupę Polska Press, która niejednokrotnie multipli- kowała teksty poszczególnych autorów w należących do siebie tytułach regio- nalnych. Przykładowy schemat takiego zapisu znajduje się poniżej: Jw. por.: 607. HOYLE Ben, W tej walce Witalij Kliczko zamierza znokautować Janukowy- cza, GWoj nr 10 (49) 2013, s. 22. 608. HOYLE Ben, Witalij Kliczko zamierza znokautować Janukowycza, PT-GWr 7 XII 2013, s. 8. 609. HOYLE Ben, W tej walce Witalij Kliczko zamierza znokautować Janukowy- cza, PL 21 XII 2013, s. 13. W tym konkretnym przypadku została podana także data dzienna ukazania się multiplikowanego tekstu z uwagi na możliwość jego powtórki nie tylko w dniu publikacji tekstu zidentyfikowanego jako pierwszy, ale także w dniach następnych. Data została poprzedzona skrótem nazwy tytułu medium, w któ- rym tekst został powtórzony. Wykaz skrótów znajduje się w Indeksie akroni- mów, zaczynający się na stronie 9. Jak podkreślono wyżej, rekordy są opisem tekstów na temat wydarzeń re- wolucyjnych na Ukrainie na przełomie lat 2013–2014. Omówieniu podlegały także materiały, w których tylko części odnoszono się do Ukrainy. Z uwagi jednak na groźbę znaczącego rozrostu opracowania generalnie nie zazna- czano, które z nich całościowo poruszają tematykę ukraińską, a które tylko wycinkowo, skupiając się wyłącznie na aspektach dotyczących istnienia zasad- niczego tematu. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 21 WSTĘP W opisach tekstów często starano się zachować terminologię, neologizmy wyrażenia i cechy przekazów medialnych ujmując je w cudzysłowy, zdając so- bie jednak sprawę, że wiele z nich ma charakter wyłącznie propagandowy i stronniczy. Autorowi zależało jednak również na oddaniu charakteru danego przekazu ponieważ zachowanie bezstronnych środków wyrazu po prostu wy- magałoby znacznie szerszych opisów danych tekstów. Wyjątek został uczy- niony dla terminu „EuroMajdan”, którego zapis bez ograniczników został przyjęty w tym opracowaniu jako nazwa własna. Autor zaznacza jednak, że pamięta o charakterze propagandowym tego terminu. Ujednoliceniu uległa też sama nazwa „Majdan”, pisana w różnych periodykach z dużej bądź z małej litery (np. w „Gazecie Polskiej Codziennie” lub tygodniku „Gazeta Polska”). Dla porządku przyjęto pisownię z dużej litery, traktując ją za każdym razem jako geograficzne oznaczenie miejsca w centrum ukraińskiej stolicy. W po- dobnym stylu przyjęto też prawidłowe określenie mieszkańców Krymu jako Krymian, w miejsce nie rzadko stosowanego rusycyzmu „Krymczanie”. W spo- sób jednolity także starano się określać miejsca i tytuły stanowisk. Dobrym przykładem jest tutaj postać amerykańskiej dyplomatki Victorii Nuland, której raz przypisywano stanowisko zastępcy amerykańskiego sekretarza stanu lub jego asystentki. W tym konkretnym wypadku autor zdecydował się na utrzy- manie oficjalnej nomenklatury jako „asystent sekretarza stanu”. Przy opracowaniu niniejszego zbioru nie uwzględniono jednozdaniowych informacji w kalendariach np. w „Tygodniku Powszechnym”. Zajawki na pierwszych stronach zostały potraktowane jako części artykułów do których się odnoszą. Jeśli dany artykuł został opublikowany w wydaniu lokalnym danej gazety, np. wydaniu warszawskim „Gazety Polskiej Codziennie”, prócz wyda- nia głównego – ten fakt nie był uwzględniany w niniejszej bibliografii. Odno- towano także teksty, które ukazywały się tylko w tych wydaniach np. w „Ga- zecie Wyborczej – Lublin”. Jako osobne potraktowano również materiały, które często można odczy- tywać jako wyimki. Stało się tak jednak, gdyż wielokrotnie informacje w nich przekazywane miały charakter niepowtarzalny względem głównego tekstu, jak również miały wyraźnie zaznaczany tytuł i znacznik albo autora (często ano- nimowego) lub końca tekstu w postaci grafiki strzałki lub kropki. Jak zaznaczono na początku Wstępu, niniejsze opracowanie zawiera mate- riały źródłowe w języku polskim. Tym samym nie uwzględniono tutaj tekstów źródłowych w innych językach publikowanych w periodykach obcojęzycznych na terenie Polski. Mowa tutaj m.in. o tygodniku ukraińskiej mniejszości naro- dowej „Nasze słowo”, angielskojęzycznym tygodniku informacyjnym dla cu- dzoziemców „The Varsaw Voice” lub rosyjskojęzycznych miesięcznikach dla mieszkających w Polsce Rosjan, jak „Новая Польша” lub „Русский Курьер Варшавы”. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 22 WSTĘP Należy uzupełniająco zaznaczyć, że szczególnie „Nasze słowo” zawierało publikacje odnośnie wydarzeń na Ukrainie, opowiadające się zasadniczo po stronie prozachodniego wyboru tego kraju. Podkreślenia jednak wymaga, że celem tej pozycji jest opis materiałów źródłowych traktujących o polskiej re- cepcji tych wydarzeń i skierowanych do polskich odbiorców na terenie kraju. W tym samym kontekście pominięto też chociażby m.in. wydawaną w Waty- kanie dla polskiego odbiorcy polską edycję miesięcznika „L’Osservatore Ro- mano”, drukowany w Wielkiej Brytanii dla Polaków tygodnik „Goniec Polski” lub cieszący się w Stanach Zjednoczonych pośród tamtejszej polskiej mniej- szości dużą popularnością „Dziennik Związkowy”. ANALIZA ILOŚCIOWA Rys. 1. Orientacyjna liczba tekstów w okresie badawczym Źródło: opracowanie własne. W niniejszej bibliografii zidentyfikowano łącznie 6779 tekstów odnoszących się do tematyki związanej rewolucją na Ukrainie, w tym 6435 tekstów publicy- stycznych o charakterze typowo prasowym, tj. pochodzących z dzienników, ty- godników lub miesięczników oraz 3445 materiałów o charakterze analitycznym i naukowym, zamieszczonych w naukowych periodykach drukowanych i w in- ternecie. Wypadku tych ostatnich ich wytwórcami były think-tanki należące za- równo do sfery państwowej (jak np. Polski Instytut Spraw Międzynarodowych), jak i organizacji typu NGO (np. Fundacja Pułaskiego). 5 Od tej liczby odjęto 2 teksty prasowe umieszczone w Erratum. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 23 WSTĘP Analizie poddano doniesienia łącznie ze 123 dni w podstawowym okresie badawczym tj. od 21 listopada 2013 r. do 22 marca 2014 r. wraz z uzupełnieniami o periodyki od tygodnika w górę do pierwszego numeru po założonym okresie badawczym. Orientacyjną liczbę tekstów w poszczególnych dniach przedstawia grafika na poprzedniej stronie. W badanym okresie zdarzyły się łącznie cztery dni, podczas których nie zidentyfikowano żadnych tekstów dotyczących wydarzeń na Ukrainie. Były to 25, 26 i 29 grudnia 2013 r. oraz 6 stycznia. W pierwszych dwóch wypadkach był to okres Bożego Narodzenia, podczas którego nie uka- zywały się żadne czasopisma. Pozostałe dwa dni były dniami świątecznymi. Dodatkowo ta sytuacja miała miejsce podczas niewielkiej dynamiki zdarzeń w centrum Kijowa, co nie budziło większego zainteresowania zarówno pośród wydawców, jak i samych dziennikarzy. Najwięcej natomiast tekstów powstawało w okresie niedługim po wybuchu poszczególnych dramatycznych wydarzeń w tym kraju. Pierwszym takim okresem był początek protestów. Następnym – drugie poważne starcie między demonstrantami a oddziałami Berkutu. Największa jednak liczba tekstów zo- stała zidentyfikowana w dniu 3 marca (249 tekstów) – po weekendzie, który poprzedzała m.in. ucieczka W. Janukowycza, początki separatystycznego za- mieszania na Krymie oraz proces powoływania nowych władz. Na tę kumula- cję złożyły się też dodatkowo teksty z tygodników i miesięczników wychodzą- cych na początku miesiąca oraz początek tygodnia, który kumulował donie- sienia z weekendu. Tab. 2. Największe liczby wydań dziesięciu dzienników ogólnopolskich, zawierających informa- cje na temat wydarzeń na EuroMajdanie w analizowanym okresie badawczym L.p. Tytuł 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. „Gazeta Wyborcza” „Gazeta Polska Codziennie” „Nasz Dziennik” „Rzeczpospolita” „Super Express” „Dziennika Gazeta Prawna” „Fakt” „Dziennik Trybuna” „Parkiet” „Polska the Times” Liczba wydań Procent wydań do liczby ogólnej 95 93 90 90 68 63 53 42 35 29 77,2 75,6 73,2 73,2 55,3 51,2 43,1 34,1 28,5 23,6 Za liczbę ogólną przyjęto 123 wydania w zakresie zasadniczym bez materiałów z rozdziałów VIII i IX. Dane w tabeli nie sumują się. Źródło: opracowanie własne. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 24 WSTĘP Dziennikiem ogólnopolskim, który publikował najwięcej wydań zawierają- cych doniesienia z EuroMajdanu w okresie badawczym była „Gazeta Wybor- cza”. Łącznie zostało opublikowanych 95 wydań tego dziennika. Zasadniczo można stwierdzić, że poza nielicznymi wyjątkami medium to prawie codzien- nie prezentowało jakieś teksty odnoszące się do rewolucyjnych wydarzeń na Ukrainie lub materiały z nimi związane. Następną była „Gazeta Polska Co- dziennie” a po niej na równi „Nasz Dziennik” i „Rzeczpospolita”. Tab. 3. Dziesięć dzienników zawierających najwięcej tekstów w analizowanym przedziale ba- dawczym L.p. Tytuł 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. „Gazeta Wyborcza” „Rzeczpospolita” „Gazeta Polska Codziennie” „Nasz Dziennik” „Super Express” „Polska the Times” „Dziennika Gazeta Prawna” „Fakt” „Dziennik Polski” „Dziennik Trybuna” Liczba tekstów Procent tekstów do liczby ogólnej 778 556 414 259 243 153 145 131 116 110 12,59 9,00 6,70 4,19 3,93 2,48 2,35 2,12 1,88 1,78 Źródło: opracowanie własne. Za liczbę ogólną przyjęto 6177 tekstów w zakresie zasadniczym bez materiałów z rozdziałów VIII i IX. Tab. 4. Dziesięciu autorów największej liczby tekstów dotyczących wydarzeń na Ukrainie w analizowanym przedziale badawczym L.p. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. Autor Jędrzej Bielecki Tomasz Bielecki Michał Potocki Łukasz Sianożęcki Mirosław Czech Wacław Radziwinowicz Piotr Falkowski Wojciech Mucha Piotr Jendroszczyk Dawid Wildstein Tytuł „Rzeczpospolita” „Gazeta Wyborcza” „Dziennika Gazeta Prawna” „Nasz Dziennik” „Gazeta Wyborcza” „Gazeta Wyborcza” „Nasz Dziennik” „Gazeta Polska Codziennie” „Rzeczpospolita” „Gazeta Polska Codziennie” Źródło: opracowanie własne. Liczba tekstów 103 96 74 74 61 54 52 50 46 36 Również wśród dzienników „Gazeta Wyborcza” pozostała liderem w zakre- sie liczby tekstów. Stało się tak dzięki nie tylko dużemu zainteresowaniu sa- mym tematem, ale też patronowaniu różnym, nawet niewielkim akcjom pro- ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 25 WSTĘP testacyjnym na terenie Polski, w postaci ich opisu, jak i licznym dodatkom re- gionalnym, które dokumentowały lokalną aktywność na rzecz pomocy Ukrai- nie. W efekcie flagowy tytuł Agory opublikował aż 778 tekstów, co stanowi ponad 12 wszystkich materiałów w analizowanym zakresie. Kolejnym czaso- pismem była „Rzeczpospolita” a po niej „Gazeta Polska Codziennie”. Informa- cje w tym zakresie prezentuje Tabela 3. na poprzedniej stronie. Najbardziej aktywnego autora tekstów posiadała „Rzeczpospolita”. W ba- danym okresie Jędrzej Bielecki opublikował 103 materiały w postaci zarówno tekstów samodzielnych, we współpracy z innymi dziennikarzami, jak i roz- mów. Kolejnym autorem był Tomasz Bielecki z „Gazety Wyborczej” zaś trze- cim Michał Potocki z „Dziennika Gazety Prawnej”. PODZIĘKOWANIA Pomysł stworzenia niniejszej pozycji narodził się w trakcie konstrukcji pro- gramu badawczego i planowania prac nad poprzednią książką „Czas EuroMaj- danu”. Kształt tej publikacji powstał w wyniku rozmów autora z dr Robertem Potockim. Niestety nie mógł on finalnie uczestniczyć w pracach nad tą pozycją z uwagi na kwestie osobiste. Nie mniej do jego zasług należy pomysł podziału niniejszej bibliografii na rozdziały, jak również wstępne opracowanie kilkudzie- sięciu rekordów (m.in. niektóre teksty z tygodnika „Gazeta Polska”), które na- stępnie zastały przeredagowane i rozszerzone przez autora. Tym samym autor dziękuje dr R. Potockiemu za początkowy wkład w prace nad tą pozycją. W prace nad tą bibliografią zaangażowani byli w ramach praktyk również studenci Wyższej Szkoły Menadżerskiej w Warszawie, którzy opracowali część przesłanych materiałów do rekordów. W tym miejscu chcę bardzo podziękować Michałowi Banasiakowi za opracowanie wskazanych tekstów z tygodnika „Naj- wyższy Czas”, Hubertowi Osińskiemu za opracowanie niektórych materiałów z „Gazety Wyborczej”, Marcie Radziszewskiej za pomoc i opracowanie artyku- łów z „Polityki” i „Tygodnika Powszechnego” oraz Magdalenie Zygmunt za sku- pienie swojej uwagi w podobnym zakresie na tygodniku „Newsweek Polska”. Podziękowania należą się także Bartoszowi Mroczkowskiemu, niezwiązanemu z tą placówką dydaktyczną, za część tekstów z tygodnika „Wprost”. Dziękuję również firmie Press Service Monitoring Mediów Sp. z o.o. za udo- stępnienie zbioru wyekstrahowanych z prasy tekstów na potrzeby niniejszej książki oraz Iwonie Golec z tej firmy, która zawsze gotowa była udzielić mi niezbędnej pomocy i wskazówek. Bez jej wydatnego wsparcia pozycja ta nie miałaby szans na powstanie. Wyrazy wdzięczności należą się także pracownikom Czytelni im. Włady- sława Bartoszewskiego – Czasopisma i Varsaviana Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy oraz Czytelni Ogólnej Biblioteki Narodowej w Warszawie, którzy pomogli autorowi w dotarciu i skompletowaniu źródłowych materiałów uzu- pełniających do tej bibliografii. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 26 KALENDARIUM EUROMAJDANU 21 listopada 2013 roku: Dzień zwany w prasie „czarnym czwartkiem”. Podczas ob- rad szczytu Partnerstwa Wschodniego w Wilnie premier Ukrainy Mykoła Azarow za- komunikował zawieszenie podpisania układu stowarzyszeniowego Ukrainy z Unią Europejską. W odpowiedzi wieczorem na ulicach we Lwowie i Kijowie pojawili się pierwsi protestujący przeciwko tej decyzji. 22 listopada: Pierwszy dzień ograniczonych protestów społecznych w Kijowie, które stopniowo rozprzestrzeniają się na pozostałe ośrodki akademickie Ukrainy. Ak- cja rozpoczęła się od wezwań do protestów na portalach społecznościowych oraz zgro- madzenia na Placu Europejskim ok. godz. 22.00. 24 listopada: Punkt ciężkości manifestacji przenosi się z pl. Europejskiego na Maj- dan Niepodległości, stąd też bierze się ich późniejsza nazwa – EuroMajdan. 26 listopada: Na konferencji prasowej premier M. Azarow przyznał, iż podpisanie umowy stowarzyszeniowej z UE wstrzymano wskutek zabiegów Rosji. 29 listopada: Poranny telefon przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa Narodo- wego i Obrony przy prezydencie Ukrainy Andrija Klujewa do szefa Kijowskiej Miej- skiej Administracji Państwowej Ołeksandra Popowa w sprawie jak najszybszego mon- tażu choinki na Majdanie Niepodległości. 30 listopada: Ok. godz. 4.00 nad ranem wiceszef RBNiO W. Siwkowycz poinfor- mował O. Popowa, iż „pora przygotować sprzęt potrzebny do przewiezienia i zamon- towania choinki.” Pół godziny później, oddziały specjalne milicji Berkut brutalnie roz- pędziły na Majdanie Niepodległości zgromadzenie kilkuset demonstrantów. Ucieka- jący ludzie schronili się na Pl. Michajłowskim, gdzie kontynuowali swój protest. Zapisy pacyfikacji, zarejestrowane przez opozycjonistów i udostępnione w Internecie, spo- tkały się z powszechnym sprzeciwem społecznym wobec niepotrzebnego użycia siły. Prezydent i premier wydali niezależne oświadczenia potępiające akcję. Jednocześnie wprowadzono urzędowy zakaz manifestacji na głównej ulicy Kijowa – Chreszczatyku oraz na Majdanie Niepodległości, z obawy przed rozruchami. Tymczasem na Pl. Mi- chajłowskim wieczorem zaczął gromadzić się tłum, którego liczebność oceniano na 10 tys. osób. 1 grudnia: Pod pomnik ukraińskiego wieszcza narodowego Tarasa Szewczenki w Kijowie przyszło ponad 100 tys. ludzi. Protestanci stopniowo zajmują Pl. Europejski, Majdan Niepodległości oraz przyległą część Chreszczatyku. W godzinach popołudnio- wych pod siedzibą prezydenta dochodzi do starć z milicją. Wieczorem na Majdanie gromadzi się ok. 200–350 tys. ludzi, do których usiłują dotrzeć główni liderzy opozycji: Arsenij Jaceniuk, Jurij Łucenko oraz Witalij Kliczko. Ich postulaty sprowadzają się do trzech zasadniczych punktów: (1) dymisji rządu M. Azarowa i utworzenia Rządu Jed- ności Narodowego, (2) zwolnienia więźniów politycznych (Julia Tymoszenko) oraz (3) rozpisania przedterminowych wyborów parlamentarnych. 2 grudnia: Nad ranem uczestnicy EuroMajdanu zablokowali gmach Rady Mini- strów. Na Majdanie Niepodległości rozbudowuje się miasteczko namiotowe. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 27 KALENDARIUM EUROMAJDANU 3 grudnia: Epicentrum protestów przenosi się przed i do budynku parlamentu – Rady Najwyższej. Opozycja dostrzega możliwość zmiany układu sił w parlamencie na swoją korzyść, dzięki spodziewanej secesji poszczególnych deputowanych z obozu rządzącego. Rządowi udaje się zachować kwalifikowaną większość, wniosek opozycji zostaje odrzucony (186 głosów „za”, przy 226 wymaganych przez regulamin). 6 grudnia: Prezydent W. Janukowycz powraca z wizyty w Pekinie, a czasie mię- dzylądowania w Soczi spotyka się z prezydentem Rosji Władimirem Putinem. Chiny deklarują pomoc gospodarczą dla Ukrainy. 8 grudnia: W południe odbyło się zapowiedziane w Kijowie zgromadzenie, które opozycja ochrzciła mianem „marszu miliona”. 9–11 grudnia: Berkut usiłuje bez powodzenia wypchnąć manifestantów z Majdanu Niepodległości. Rozpoczyna się I tura „okrągłego stołu” między opozycją a władzą. Rów- nież swoją działalność zaczyna misja sondażowa UE. 13 grudnia: Pierwsze rozmowy władz państwowych z liderami opozycji. 14 grudnia: Prokurator Generalny poinformował, iż zastępca sekretarza RBNiO W. Siwkowycz, szef KMAP – O. Popow oraz były komendant milicji – Walerij Koriak są podejrzewani o złamanie prawa w związku z „aferą choinkową”. 15 grudnia: Komisja Europejska jednostronnie zawiesza rozmowy na temat umowy stowarzyszeniowej. Manifestanci podczas „dnia godności” wydają rezolucję zakazującą prezydentowi podpisywania deklaracji wstąpienia Ukrainy do Unii Celnej. 17 grudnia: Przyjęcie przez W. Janukowycza „pakietu moskiewskiego” – pomocy ekonomicznej i finansowej z Rosji. 19 grudnia: RN przegłosowała ustawę o amnestii dla aresztowanych uczestników protestów w centrum Kijowa. 20 grudnia: Rada Obywatelska Majdanu wystosowała apel o rozpoczęcie dyskusji nad sposobami zażegnania kryzysu politycznego. Odbyła się II runda „okrągłego stołu”, lecz na spotkanie nie przybyli ani liderzy opozycji, ani też prezydent. 21 grudnia: Opozycja parlamentarna decyduje o wystawieniu wspólnego kandy- data podczas wyborów prezydenckich – w grę wchodzą osoby J. Tymoszenko lub W. Kliczki. 22 grudnia: Przed południem rozpoczął się kolejny wiec opozycji pod hasłem „mi- tyng naszej siły”, w liczbie 30–50 tys. manifestantów. J. Łucenko ogłosił na wiecu po- wstanie Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego „Majdan”, który w zamierzeniach inicjato- rów ma być ponadpartyjną platformą integrującą Ukraińców, pragnących doprowa- dzić do ewolucji systemu politycznego w kraju. 24 grudnia: Premier FR Dmitrij Miedwiediew informuje, iż Rosja wykupiła obliga- cje ukraińskie za 3 mld USD J. Łucenko konkretyzuje zadania ZOuM: (1) zorganizowa- nie sieci społecznej; (2) zawiązanie struktur ogólnonarodowych oraz (3) organizacja komórek lokalnych, koordynujących protesty na prowincji. 25 grudnia: W nocy „nieznani sprawcy” pobili dziennikarkę śledczą „Ukraińskiej Prawdy” i aktywistkę EuroMajdanu Tetianę Czornowił. 1 stycznia 2014 roku: Nowy Rok na Majdanie Niepodległości przywitało ponad 500 tys. Ukraińców. W godzinach wieczornych, w 105. rocznicę urodzin Stepana Bandery, zwolennicy Swobody urządzili w centrum Kijowa 10-tysięczną manifestację, od czego odcięła się część opozycji i organizacje obywatelskie zwłaszcza, że doszło do zamie- szek ulicznych. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 28 KALENDARIUM EUROMAJDANU 3 stycznia: W godzinach wieczornych deputowany Swobody Andrij Illenko został zaatakowany w centrum Kijowa przez „nieznanych sprawców”. 8 stycznia: Wieczorem partie opozycyjne i Prokuratura Generalna porozumiały się co do zasad wykonania „ustawy amnestyjnej” dla zatrzymanych przez milicję de- monstrantów. Rada ZOuM zdecydowała o powołaniu komitetu strajkowego oraz uzgodniła cele swych działań na styczeń: (1) dymisja premiera M. Azarowa, szefa MSW W. Zacharczenki i prezydenta W. Janukowycza oraz (2) przyspieszone wybory. 9 stycznia: W godzinach południowych ROM wystosowała do partii opozycyjnych ultimatum, w którym (1) zażądano uzgodnienia nazwiska kandydata w wyborach pre- zydenckich oraz (2) rozpoczęcia blokady obrad RN, począwszy od pierwszego dnia sesji zimowej, w celu wymuszenia samorozwiązania parlamentu. 10 stycznia: Tuż przed północą kilkanaście osób, w tym liczni dziennikarze i były szef MSW J. Łucenko, zostało pobitych przez funkcjonariuszy Berkutu podczas pikiety Światoszyńskiego Sądu Rejonu w Kijowie, gdzie kilka godzin wcześniej ogłoszono wy- rok dla „terrorystów z Wasylkowa”. 11 stycznia: I Ogólnoukraińskie Forum Euromajdanów w Charkowie, które sfor- mowało program społeczny wobec opozycji i władz państwowych. 15 stycznia: Okręgowy Sąd Administracyjny Kijowa, na wniosek KMAP, zakazał wszelkich akcji protestacyjnych w centrum stolicy do 15 marca. 16 stycznia: Przyjęcie przez RN „pakietu bezpieczeństwa”, który ograniczył prawo obywateli do protestów, wprowadził cenzurę i zwiększył uprawnienia sił porządko- wych w tłumieniu protestów. 19 stycznia: W południe rozpoczął się VIII wiec narodowy, który zgromadził ok. 80–100 tys. osób. A. Jaceniuk przedstawił projekt powołania Rady Ludowej (alterna- tywny parlament) oraz zapowiedział zwołanie zgromadzenia konstytucyjnego. O godz. 14.00 uczestnicy „automajdanu” usiłowali urządzić swój miting w okolicach gmachu RN i zaprotestować przeciw „pakietowi bezpieczeństwa”. Gdy jednak natra- fiono na kordon milicyjny, aktywiści Prawego Sektora wezwali do szturmu na parla- ment, w wyniku czego w centrum ukraińskiej stolicy wybuchły walki uliczne, które trwały do 26 stycznia. 22 stycznia: Krwawy Dzień Jedności Narodowej. Sytuacja wewnętrzna Ukrainy co- raz bardziej zaognia się. Na dachach domów wokół centrum stolicy pojawili się snaj- perzy, funkcjonariusze milicji ćwiczą w koszarach zachowanie podczas walk ulicz- nych. We wskazanych jednostkach wojskowych zawieszono przepustki oraz wysłano kolumny samochodowe do Kijowa. Prezydent Ukrainy wykazuje zdecydowane opory przed bezpośrednim zaangażowaniem się w proces negocjacyjny, gdyż jako „strażnik konstytucji i jej wartości” usiłuje odgrywać rolę mediatora między rządem a opozycją. Przywódcy EuroMajdanu przyznają już niemal oficjalnie, iż – z ich perspektywy – sy- tuacja w centrum Kijowa wymknęła się już spod kontroli a „rząd dusz” przejęli rady- kałowie. 23 stycznia: W nocy funkcjonariusze Berkutu i tituszki przeprowadzili „polowa- nie” na patrolujących Kijów uczestników „automajdanu”. 25 stycznia: Prezydent Ukrainy proponuje A. Jaceniukowi stanowisko premiera. De- putowani Rady Obwodu Lwowskiego tworzą pozakonstytucyjny organ – Radę Ludową. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 29 KALENDARIUM EUROMAJDANU 26 stycznia: Na dachu Domu Ukraińskiego na Pl. Europejskim znaleziono łuski i ostre naboje. Późnym wieczorem dziesiątki protestujących bez oporu zajęły niespo- dziewanie gmach Ministerstwa Sprawiedliwości w centrum Kijowa. 27 stycznia: Tuż po północy J. Łucenko zagroził, że o ile RN nie zatwierdzi 28 stycznia propozycji opozycji: (1) amnestii dla zatrzymanych uczestników protestów, (2) anulowania oskarżeń kryminalnych wobec „rewolucjonistów”, (3) odwołania „pa- kietu bezpieczeństwa”, (4) powrotu do konstytucyjnej „noweli grudniowej” z 2004 r. oraz (5) wotum nieufności dla GRM, to wówczas „Majdan podejdzie bliżej”. Pełniący obowiązki szefa ministra obrony Pawło Lebiediew poinformował o przyznaniu woj- skowym specjalnej 20 premii, zaś od 1 lipca zapowiedział podwyżkę pensji o 100 . Wieczorem prezydent W. Janukowycz spotkał się z przywódcami opozycji W. Kliczką, Ołehiem Tiahnybokiem i A. Jaceniukiem, który po raz drugi odmówił przyjęcia teki premiera. Strony natomiast porozumiały się w sprawie podstawowych zasad amnestii zatrzymanych uczestników walk ulicznych, która wejdzie w życie tylko w przypadku opuszczenia przez manifestantów zajętych gmachów publicznych oraz zniesienia blo- kad drogowych. Prezydent Ukrainy zgodził się także na częściowe odwołanie „pakietu bezpieczeństwa”. 28 stycznia: Podczas posiedzenia RN premier M. Azarow złożył dymisję. 29 stycznia: Początek ofensywy dyplomatycznej premiera RP Donalda Tuska. Pod- czas posiedzenia RN poseł PR Wadim Kolesnyczenko proponuje federalizację Ukra- iny. Bojownicy Samoobrony Majdanu tworzą Gwardię Narodową. RN uchwala ustawę amnestyjną. 30 stycznia: Odnalezienie, uprowadzonego 22 stycznia, lidera „automajdanu”, Dmytra Bułatowa. 31 stycznia: Podpisanie ustawy amnestyjnej przez prezydenta. Wojskowi zaapelo- wali do W. Janukowycza o „podjęcie niezwłocznych działań na rzecz stabilizacji sytu- acji w kraju”. 4 lutego: RN rozpoczęła posiedzenie w sprawie proponowanych zmian konstytu- cyjnych. Opozycja domaga się przede wszystkim przywrócenia redakcji konstytucji z 2004 r. 5 lutego: Lider PS Dmytro Jarosz ujawnił, iż jego bojówki dysponują „arsenałem śmiercionośnej broni”, która jest w stanie obezwładnić „wewnętrznych okupantów” Ukrainy. 6 lutego: W kijowskim Domu Związków Zawodowych przy Majdanie Niepodle- głości, zajętym przez protestujących, doszło do wybuchu bomby. Doradca Prezydenta FR Siergiej Głazjew w wywiadzie dla dziennika „Komersant Ukraina” zasugerował, iż prezydentowi W. Janukowyczowi pozostał do realizacji jedynie scenariusz siłowy. 15 lutego: W Odessie rozpoczyna się dwudniowe II Ogólnoukraińskie Forum Eu- romajdanów. 16 lutego: Manifestanci przekazali gmach magistratu w Kijowie w ręce przedsta- wiciela OBWE. W południe odbył się XI wiec EuroMajdanu, na którym A. Jaceniuk ogłosił, iż opozycja przystępuje to tworzenia alter
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Bibliografia EuroMajdanu
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: