Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00028 000916 12921267 na godz. na dobę w sumie
Budowa i obsługa domowych sieci komputerowych. Ćwiczenia praktyczne - książka
Budowa i obsługa domowych sieci komputerowych. Ćwiczenia praktyczne - książka
Autor: Liczba stron: 224
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2832-2 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> sieci komputerowe >> konfiguracja sieci
Porównaj ceny (książka, ebook (-25%), audiobook).

Każdy z nas miał już kiedyś okazję zetknąć się z komputerem - chociażby w domu lub pracy. A używanie komputera w obecnych czasach nieodłącznie wiąże się z korzystaniem z sieci komputerowej. Internet stał się czymś tak powszechnym, jak radio i telewizja. Utworzenie własnej sieci, łączącej kilka komputerów i podłączonej do internetu nie jest - wbrew pozorom - szczególnie trudnym zadaniem.

Przekonasz się o tym dzięki książce 'Budowa i obsługa domowych sieci komputerowych. Ćwiczenia praktyczne'. Podczas lektury nauczysz się projektować i tworzyć niewielką sieć komputerową, oferującą wiele przydatnych usług. Poznasz niezbędne zagadnienia teoretyczne, a także dobierzesz odpowiedni sprzęt i zainstalujesz go. Skonfigurujesz systemy operacyjne Windows 7, Linux Ubuntu oraz Mac OS X tak, aby działały w jednej sieci, wymieniając informacje pomiędzy sobą i łącząc się z internetem. Zrozumiesz sposób pracy urządzeń sieciowych. Dowiesz się, co można wykorzystać do komunikacji z otaczającym nas 'światem internetowym', w jaki sposób administrować podstawowymi usługami na styku sieci lokalnej i internetu oraz jak chronić się przed intruzami.

Przekonaj się, że budowanie domowej sieci komputerowej to nic trudnego!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Budowa i obsługa domowych sieci komputerowych. Ćwiczenia praktyczne Autor: Tomasz Rak ISBN: 978-83-246-2832-2 Format: A5, stron: 224 • Poznaj teorię sieci komputerowych • Skompletuj niezbędny sprzęt • Zainstaluj karty sieciowe w komputerach • Uruchom potrzebne usługi • Połącz się z internetem Każdy z nas miał już kiedyś okazję zetknąć się z komputerem – chociażby w domu lub pracy. A używanie komputera w obecnych czasach nieodłącznie wiąże się z korzystaniem z sieci komputerowej. Internet stał się czymś tak powszechnym, jak radio i telewizja. Utworzenie własnej sieci, łączącej kilka komputerów i podłączonej do internetu nie jest – wbrew pozorom – szczególnie trudnym zadaniem. Przekonasz się o tym dzięki książce „Budowa i obsługa domowych sieci komputerowych. Ćwiczenia praktyczne”. Podczas lektury nauczysz się projektować i tworzyć niewielką sieć komputerową, oferującą wiele przydatnych usług. Poznasz niezbędne zagadnienia teoretyczne, a także dobierzesz odpowiedni sprzęt i zainstalujesz go. Skonfigurujesz systemy operacyjne Windows 7, Linux Ubuntu oraz Mac OS X tak, aby działały w jednej sieci, wymieniając informacje pomiędzy sobą i łącząc się z internetem. Zrozumiesz sposób pracy urządzeń sieciowych. Dowiesz się, co można wykorzystać do komunikacji z otaczającym nas „światem internetowym”, w jaki sposób administrować podstawowymi usługami na styku sieci lokalnej i internetu oraz jak chronić się przed intruzami. • Topologie i modele sieci • Sprzęt sieciowy • Instalacja i konfiguracja kart sieciowych w różnych systemach operacyjnych • Podłączenie sieci do internetu • Dynamiczne i statyczne przydzielanie adresów IP • Udostępnianie zasobów i usługi sieciowe • Zabezpieczanie sieci za pomocą firewalla i antywirusów Przekonaj się, że budowanie domowej sieci komputerowej to nic trudnego! Idź do • Spis treści • Przykładowy rozdział Katalog książek • Katalog online • Zamów drukowany katalog Twój koszyk • Dodaj do koszyka Cennik i informacje • Zamów informacje o nowościach • Zamów cennik Czytelnia • Fragmenty książek online Kontakt Helion SA ul. Kościuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 32 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl © Helion 1991–2011 Spis treĂci Wprowadzenie Rozdziaï 1. Sieci komputerowe System operacyjny i sieÊ Teoria sieci Elementy sieci Gniazdo abonenckie Rozdziaï 2. SieÊ Linux Ubuntu Instalowanie karty sieciowej Konfiguracja interfejsu sieciowego Sieci bezprzewodowe i ADSL Wybrane zastosowania Rozdziaï 3. SieÊ Windows 7 Rozdziaï 4. Instalowanie karty sieciowej Konfiguracja interfejsu sieciowego Konfiguracja sieci Usïugi MS Windows Klient DHCP Internet i nie tylko Routing Bezpieczeñstwo Praca terminalowa w Linuksie i Windowsie VLAN VPN 5 7 7 9 45 58 81 81 83 87 92 107 107 107 113 122 135 137 137 145 165 172 175 4 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne Zakoñczenie Dodatek A MAC OS X w sieci domowej SieÊ lokalna Internet UdostÚpnianie i usïugi Bezpieczeñstwo 185 187 187 194 199 206 2 SieÊ Linux Ubuntu W celu skonfigurowania poïÈczenia sieciowego naleĝy zalo- gowaÊ siÚ do systemu jako administrator (root). W Ubuntu konieczne jest poprzedzanie poleceñ administracyjnych, wy- dawanych jako zwykïy uĝytkownik, poleceniem sudo, co skutkuje ko- niecznoĂciÈ wielokrotnego podawania hasïa roota. Najpierw naleĝy zainstalowaÊ odpowiedni sterownik do karty sieciowej (moduï), któ- ry jest dostarczony ze sprzÚtem, lub wykorzystaÊ jeden z istniejÈcych w systemie (wiÚkszoĂÊ kart jest zgodna ze standardem NE 2000 i jest automatycznie konfigurowana podczas instalacji systemu). W przy- padku niezgodnoĂci wersji sterowników z jÈdrem systemu naleĝy skom- pilowaÊ moduï sterownika karty. Instalowanie karty sieciowej Karta sieciowa musi byÊ skojarzona z logicznym przewodowym in- terfejsem sieciowym systemu: eth0, eth1 itd. W tym celu, jeĂli sterow- niki sÈ skompilowane jako moduïy, naleĝy dodaÊ odpowiednie linie do pliku /etc/modules.conf (w niektórych dystrybucjach /etc/modeprob. conf). W Ubuntu zastÈpiono te pliki katalogiem /etc/modprobe.d z pli- kami, zawierajÈcymi informacje o aliasach do moduïów, które majÈ nie zostaÊ zaïadowane do jÈdra. 82 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne m W I C Z E N I E 2.1 „’adowanie” moduïu W jaki sposób sprawdziÊ, usunÈÊ i „zaïadowaÊ” moduïy karty siecio- wej RTL 8139 do jÈdra systemu Linux? 1. Do sprawdzenia aktualnie zaïadowanych moduïów sïuĝy polecenie lsmod (rysunek 2.1a). 2. Usuwanie moduïów z jÈdra systemu Linux wykonuje siÚ poleceniem rmmod (rysunek 2.1b). 3. Do „zaïadowania” moduïu sïuĝy np. polecenie modprobe, po którym nastÚpuje nazwa moduïu (rysunek 2.1c). a) b) c) Rysunek 2.1. Moduïy sterownika karty sieciowej: a) sprawdzanie, b) usuwanie, c) „ïadowanie” Polecenia poprzedzono poleceniem sudo, poniewaĝ istnieje koniecznoĂÊ uruchomienia ich jako administrator (root). Dla karty RTL 8139 istniejÈ dwa moduïy 8139too i 8139cp. Wystarczy zaïadowanie jednego z nich. W przypadku problemów moĝna sprawdziÊ aliasy moduïów (rysunek 2.2). Moduï mii, który pojawiaï siÚ z moduïami karty sieciowej, wykorzystywany jest przez narzÚdzie mii-tool do okreĂlania prÚdkoĂci poïÈczenia (rysunek 2.3). Rozdziaï 2. • SieÊ Linux Ubuntu 83 Rysunek 2.2. Sprawdzanie aliasów zaïadowanych moduïów Rysunek 2.3. Dziaïanie polecenia mii-tool Podobnie jest ze sterownikami dla karty bezprzewodowej. Dla przy- kïadu karta RTL 8180 ma moduï pokazany na rysunku 2.4. Rysunek 2.4. „Zaïadowany” moduï karty bezprzewodowej Szczegóïowe informacje o interfejsach sieciowych moĝna znaleěÊ w pliku urzÈdzeñ, wydajÈc polecenie sudo cat /proc/net/dev. Konfiguracja interfejsu sieciowego Dalsza konfiguracja polega na skonfigurowaniu interfejsów siecio- wych. Moĝna tego dokonaÊ na wiele sposobów: edytujÈc pliki konfi- guracyjne, za pomocÈ poleceñ lub korzystajÈc z programów graficz- nych uïatwiajÈcych to zadanie. Kaĝdy ze sposobów ma swoje dobre i zïe strony. 84 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne m W I C Z E N I E 2.2 Konfigurator graficzny interfejsu sieciowego W jaki sposób skonfigurowaÊ pierwsze urzÈdzenie sieciowe (inicjali- zowane przy starcie systemu), podajÈc adres 192.168.2.200, maskÚ 255.255.255.0, bramÚ 192.168.2.1 i DNS 194.204.159.1? Naleĝy uruchomiÊ narzÚdzie konfiguracji z System/Preferencje/PoïÈ- czenia sieciowe, a nastÚpnie wprowadziÊ podane adresy (rysunek 2.5). Rysunek 2.5. Graficzne narzÚdzie konfiguracji Plik konfiguracyjny znajduje siÚ w /etc/NetworkManager/ system-connecions. ¿eby podglÈdnÈÊ wpisy w tym pliku, konieczne jest posiadanie praw administratora. Do konfiguracji interfejsu sieciowego rÚcznie moĝna uĝyÊ polecenia ifconfig lub ip poprzedzonego poleceniem sudo. PamiÚtaÊ naleĝy, ĝe restart systemu usuwa tÚ konfiguracjÚ. W przypadku konfiguracji rÚcznej brakuje jeszcze informacji o domyĂl- nej bramie i DNS-ie. Rozdziaï 2. • SieÊ Linux Ubuntu 85 Konfiguracja pierwszego interfejsu bezprzewodowego przebiega podobnie — z tÈ róĝnicÈ, ĝe zamiast eth0 wpisuje siÚ wlan0. m W I C Z E N I E 2.3 Uĝycie ifconfig i route W jaki sposób uĝyÊ poleceñ ifconfig i route do wprowadzenia usta- wieñ adresu IP oraz adresu bramy domyĂlnej? Poniĝej przedstawiono ich skïadniÚ: ifconfig eth0 IP netmask Maska route add default gw Brama KonfiguracjÚ (przy zaïoĝeniu, ĝe interfejsem sieciowym jest eth0) przedstawiono na rysunku 2.61. Rysunek 2.6. RÚczna konfiguracja pierwszego interfejsu sieciowego eth0 i routingu wraz ze sprawdzeniami 1 Interfejsy sieciowe: eth — Ethernet, tr — Token Ring, ppp — Point to Point Protocol i lo — Local Loopback. 86 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne m W I C Z E N I E 2.4 Ustawianie adresów serwerów nazw w Linuksie W jaki sposób moĝna dodaÊ do konfiguracji komputera adresy serwe- rów DNS (194.204.159.1 i 194.204.152.34)? W tym celu w pliku /etc/resolv.conf (rysunek 2.7) naleĝy wprowadziÊ nastÚpujÈce linie: domain sufiks_domeny nameserver IP_DNS1 nameserver IP_DNS2 Rysunek 2.7. Plik resolv.conf Moĝna do tego celu uĝyÊ dowolnego edytora lub polecenia linuksowego cat z przekierowaniem. Sprawdzenie poprawnoĂci konfiguracji interfejsu sieciowego odbywa siÚ przy uĝyciu polecenia ifconfig oraz, przykïadowo, instrukcji ping w celu sprawdzenia poïÈczenia z dowolnym komputerem w sieci (ping IP ). m W I C Z E N I E 2.5 Plik hosts W jaki sposób uzupeïniÊ plik hosts o wpisy o adresach 192.168.2.10 dla komp-windows.domena.pl, 192.168.2.20 dla komp-linux.domena.pl, i 192.168.2.30 dla komp-mac.domena.pl? Plik /etc/hosts zawiera nazwy hostów i przypisane im adresy IP2. For- mat pliku to: adres_IP nazwa_symboliczna aliasy (rysunek 2.8). 2 W przypadku braku serwera DNS w sieci lokalnej plik ten jest przeszukiwany w celu zdobycia informacji na temat nazw domenowych odpowiadajÈcych konkretnym IP. Rozdziaï 2. • SieÊ Linux Ubuntu 87 Rysunek 2.8. Przykïadowy plik hosts m W I C Z E N I E 2.6 Plik host.conf W jaki sposób okreĂla siÚ kolejnoĂÊ wyszukiwania nazwy domenowej? Plik /etc/host.conf okreĂla kolejnoĂÊ sprawdzania adresów domenowych hostów. Dyrektywa order oznacza, ĝe: T hosts — naleĝy przejrzeÊ plik /etc/hosts; T bind — naleĝy przepytaÊ serwer(y) nazw (ustalone w pliku resolv.conf) o adres domenowy. KolejnoĂÊ podania opcji w pliku jest równoznaczna z kolejnoĂciÈ przeszukiwania. Wpis: order hosts, bind oznacza, ĝe komputer najpierw sprawdzi, czy wpisu o nazwie nie ma w pliku hosts lokalnie, a nastÚpnie zaĝÈda po- dania informacji od serwerów DNS3. Sieci bezprzewodowe i ADSL Konfiguracja karty bezprzewodowej nie róĝni siÚ zbytnio od karty prze- wodowej. 3 RFC1035. 88 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne m W I C Z E N I E 2.7 SieÊ bezprzewodowa W jaki sposób sprawdziÊ konfiguracjÚ i dziaïanie sieci bezprzewodowej? Sposobów jest wiele (rysunek 2.9). Jednym z nich jest sprawdzenie konfiguracji interfejsu wlan0. Kolejnym moĝe byÊ weryfikacja podïÈ- czenia do urzÈdzenia sieciowego, jakim jest Access Point. W Ubuntu istnieje lista rozwijana poïÈczeñ sieciowych, gdzie równieĝ moĝna sprawdziÊ poprawnoĂÊ poïÈczenia i wykonaÊ np. odïÈczenie. Rysunek 2.9. Weryfikacja dziaïania konfiguracji i podïÈczenia do sieci bezprzewodowej PoïÈczenie z internetem sieci lokalnej realizowane jest na wiele spo- sobów. Pewna liczba takich poïÈczeñ wykonywana jest przy uĝyciu technologii ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line)4. 4 Cyfrowy standard szerokopasmowego dostÚpu do internetu wykorzystujÈcy miedziane, analogowe linie telefoniczne. Rozdziaï 2. • SieÊ Linux Ubuntu 89 m W I C Z E N I E 2.8 SieÊ ADSL W Linuksie Jak uruchomiÊ poïÈczenie dla Linux Ubuntu przy uĝyciu modemu Sagem Fast 800 — Neostrada TP (rysunek 2.10)? Rysunek 2.10. Modem Sagem Fast 800 Na poczÈtek naleĝy pobraÊ z internetu sterownik. W tym przypadku jest to plik sagem.tar.gz. Kolejnym krokiem jest wyszukanie oprogramowania do konfiguracji. Jest ich wiele, ale nie wszystkie sÈ wspierane do dziĂ i dlatego wybrano program linnet. Uruchomienie programu i sposób instalacji i konfiguracji prezentuje rysunek 2.11. Kolejnym krokiem po konfiguracji jest uruchomienie z opcjÈ p (rysu- nek 2.12a). W celu weryfikacji poïÈczenia wystarczy sprawdziÊ konfiguracjÚ in- terfejsu ppp0 (rysunek 2.12b) lub graficznie — rysunek 2.12c. Informacje o uĝytkowniku, haĂle i adresach IP zostaïy celowo zamazane. 90 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne Protokóï PPP (RFC1661), dziaïajÈcy w warstwie ïÈcza danych, jest stosowany do poïÈczenia (modemowego) dwóch hostów w sieci WAN. WystÚpuje w dwóch wersjach A i E. Modem w tym przykïadzie uĝywa wersji A. Uĝyte uwierzytelnianie to CHAP (Challenge Handshake Authentication Protocol)5. Rysunek 2.11. Konfiguracja modemu ADSL 5 CHAP implementuje bezpieczne trójfazowe uwierzytelnianie, wykorzystujÈc nie najbezpieczniejszy algorytm kryptograficzny MD5 (Message-Digest algorithm 5) (RFC1994). Moĝliwe jest uĝycie uwierzytelnienia PAP (Password Authentication Protocol), jednak przesyïa ono hasïa zwykïym tekstem (RFC1334). Rozdziaï 2. • SieÊ Linux Ubuntu 91 a) b) c) Rysunek 2.12. Modem ADSL: a) uruchamianie, b) weryfikacja ustawieñ interfejsu, c) graficzna prezentacja dziaïania 92 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne Wybrane zastosowania Nie sposób zliczyÊ usïug, zastosowañ i moĝliwoĂci oferowanych przez Linuksa. Wybrano kilka przydatnych zastosowañ w sieci lokalnej i nie tylko. m W I C Z E N I E 2.9 NarzÚdzia sieciowe Jak sprawdziÊ trasÚ do konkretnego hosta w sieci, np. www.wp.pl? W Linuksie Ubuntu standardowo instalowanych jest kilka podstawo- wych narzÚdzi weryfikacji sieci. Istnieje takĝe nakïadka graficzna na te programy. Naleĝy uruchomiÊ System/Administracja/NarzÚdzia sie- ciowe, a nastÚpnie wybraÊ Traceroute. Teraz juĝ tylko wystarczy wpisaÊ adres komputera, do którego drogi siÚ szuka (rysunek 2.13). Rysunek 2.13. Dziaïanie narzÚdzia traceroute Omawiane narzÚdzie graficzne ma jeszcze m.in. podglÈd informacji o interfejsach sieciowych, uruchamianie polecenia ping, sprawdzanie statusu sieci i np. tablicy routingu, moĝliwoĂÊ weryfikowania otwartych portów sieciowych itp. Rozdziaï 2. • SieÊ Linux Ubuntu 93 Program traceroute na bazie protokoïów UDP i ICMP bada kolejne skoki (hopy) i czasy otrzymania odpowiedzi na drodze do hosta docelowego. W sieci z routingiem statycznym bÚdzie to zawsze ta sama droga, a w sieci z protokoïami routingu dynamicznego (np. internet) moĝe byÊ róĝna. Moĝliwy jest dostÚp z komputerów linuksowych do zasobów siecio- wych komputerów z MS Windows. m W I C Z E N I E 2.10 Linuksowy dostÚp do zasobów Windows 7 W jaki sposób przeglÈdaÊ udostÚpnione zasoby katalogowo-plikowe Windows 7 w sieci lokalnej? Wystarczy, znajÈc uĝytkownika i hasïo dla komputera z Windows 7, poïÈczyÊ siÚ z nim przez Miejsca/SieÊ. OczywiĂcie konieczna jest zna- jomoĂÊ nazwy tego komputera (rysunek 2.14). Rysunek 2.14. Zasoby Windows 7 Za wszystko odpowiada pakiet Samba (klient). 94 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne Szybciej moĝna dokonaÊ tej samej operacji, wykorzystujÈc Miejsca/PoïÈcz z serwerem…. Wybiera siÚ Udziaï Windows i podaje konieczne parametry: Serwer — moĝe byÊ IP, Katalog — nazwa udostÚpnianego katalogu, i Nazwa uĝytkownika — uĝytkownik, który ma dostÚp do tego katalogu. To oczywiĂcie niejedyna moĝliwoĂÊ wspóïistnienia tych dwóch sys- temów w jednej sieci lokalnej. Na bazie wspomnianego pakietu moĝ- liwy jest równieĝ dostÚp do drukarki zainstalowanej na Windows 7. m W I C Z E N I E 2.11 Drukowanie z Linuksa na drukarce zainstalowanej pod systemem MS Windows Jak skonfigurowaÊ drukarkÚ udostÚpnianÈ przez Windows 7 (admin- -laptop2) w Linuksie (trak-desktop)? Wybiera siÚ zakïadkÚ System/Administracja/Drukowanie, a nastÚpnie Dodaj/Drukarka sieciowa/Windows Printer via SAMBA i podaje dane odnoĂnie do drukarki — lokalizacjÚ (rysunek 2.15) — a nastÚpnie wybiera i instaluje sterownik (rysunek 2.16). Wydruk strony testo- wej koñczy instalacjÚ (rysunek 2.16). W jednym z okien (rysunek 2.14c) widaÊ postÚp drukowania przez sieÊ w systemie Windows 7 (sprawdzenie). Rysunek 2.15. Drukarka sieciowa udostÚpniana na Windows 7 (admin-laptop2) — konfiguracja Rozdziaï 2. • SieÊ Linux Ubuntu 95 a) b) Rysunek 2.16. Drukarka sieciowa udostÚpniana na Windows 7 (admin-laptop2): a) instalowanie sterownika, b) drukowanie strony testowej Bardzo podobnie realizowany jest proces instalacji drukarki z Linuksa na Windows 7 (rysunek 2.17a). Konieczne jest doinstalowanie (System/ Administracja/Menedĝer pakietów Synaptic) pakietu Samba i uruchomienie serwera samba (smbd -F). W celu uproszczenia konfiguracji warto doinstalowaÊ jeden z pakietów gadmin-samba lub system-config-samba. Po samej instalacji serwera i uruchomieniu moĝliwy jest dostÚp z Windows 7 do drukarki sieciowej na Linuksie (rysunek 2.17b). 96 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne a) b) Rysunek 2.17. Drukarka sieciowa udostÚpniana na Linuksie: a) instalacja drukarki sieciowej z Linuksa (trak-desktop) na Windows 7 (admin-laptop2), b) dostÚpne urzÈdzenia drukowania w Windows 7 Moĝliwe jest równieĝ uruchomienie udostÚpniania systemu plików na bazie protokoïu NFS (RFC1094). Rozdziaï 2. • SieÊ Linux Ubuntu 97 Jednymi z podstawowych usïug w sieciach, zarówno lokalnych, jak i globalnych, sÈ: konto shellowe i przechowywanie plików. m W I C Z E N I E 2.12 Klient SSH W jaki sposób poïÈczyÊ siÚ z serwerem SSH6? Moĝna w ïatwy sposób skorzystaÊ z polecenia linuksowego do uru- chomienia klienta SSH (ssh). Wystarczy wpisaÊ np. ssh –l nazwa_ uzytkownika IP_serwera (rysunek 2.16). Moĝna równieĝ poïÈczyÊ siÚ za pomocÈ SFTP (SSH File Transfer Protocol), uĝywajÈc Miejsca/PoïÈcz z serwerem…. W tym przypadku jednak konieczna jest dodatkowo wiedza na temat portu serwera i lokalizacji katalogu domowego uĝyt- kownika (rysunek 2.18). Rysunek 2.18. Komunikacja szyfrowana z serwerem 6 RFC4251. 98 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne m W I C Z E N I E 2.13 Klient FTP W jaki sposób poïÈczyÊ siÚ z serwerem FTP7 i przesïaÊ oraz pobraÊ plik? Tym razem moĝna skorzystaÊ z polecenia linuksowego do uruchomie- nia klienta FTP (ftp). Wystarczy wpisaÊ np. ftp IP_serwera (rysunek 2.19). Moĝna równieĝ poïÈczyÊ siÚ za pomocÈ FTP, uĝywajÈc Miejsca/ PoïÈcz z serwerem…. Rysunek 2.19. Klient serwera FTP Wysyïanie pliku i pobieranie odbywa siÚ przy uĝyciu poleceñ put i get. Linux Ubuntu zapamiÚtuje miejsca, z którymi ïÈczyï siÚ komputer, i pozostawia na pulpicie (GNOME) linki do tych lokalizacji. ChcÈc usunÈÊ te poïÈczenia, wystarczy w menu pod prawym przyciskiem myszy wybraÊ Odmontuj. 7 RFC959. Rozdziaï 2. • SieÊ Linux Ubuntu 99 MnogoĂÊ aplikacji internetowych, które oferuje Linux, nie pozwala na ich omówienie, ale obsïuga wiÚkszoĂci jest intuicyjna. m W I C Z E N I E 2.14 Usïugi terminalowe W jaki sposób poïÈczyÊ siÚ z komputerem udostÚpniajÈcym usïugÚ RDP8? W zakïadce Internet/Klient usïug terminalowych naleĝy wpisaÊ IP kom- putera z systemem Windows (rysunek 2.20). Rysunek 2.20. Klient usïug terminalowych — pulpity: Windows 7 i Windows XP Konieczne jest zezwolenie na dostÚp zdalny dla wybranych uĝytkowników na komputerze z systemem Windows (rysunek 2.20). 8 Protokóï RDP udostÚpnia usïugÚ terminala graficznego MS Windows, pozwalajÈc w osobnym oknie mieÊ dostÚp do pulpitu Windowsa (RFC1151). 100 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne Istnieje moĝliwoĂÊ wybrania innych metod poïÈczenia, m.in. VNC (Virtual Network Computing)9, które wymagajÈ uruchomienia po drugiej stronie serwera VNC. Podczas tworzenia sieci lokalnej w wielu przypadkach konieczne jest rÚczne konfigurowanie kaĝdego komputera znajdujÈcego siÚ w niej. ChcÈc uniknÈÊ tej ĝmudnej czynnoĂci, naleĝy uruchomiÊ dynamicz- ne rozdzielanie informacji sieciowych, które bez ingerencji admini- stratora zajmie siÚ konfiguracjÈ komputera podïÈczajÈcego siÚ do sieci. DHCP10, bo o nim tu mowa, jest protokoïem komunikacji sieciowej, umoĝliwiajÈcym uzyskanie od serwera danych konfiguracyjnych (na okreĂlony czas dzierĝawy), takich jak np.: adres IP hosta, adres IP bramy sieciowej, adres serwera nazw czy maska podsieci. Na poczÈtku trzeba go zainstalowaÊ. Standardowo w Linuksie moĝna wykorzystaÊ polecenie rpm –i nazwa_pakietu.rpm (dla pakietu rpm) lub apt-get install dhcp (dla pakietu deb). Dla Ubuntu moĝna skorzystaÊ z nakïadki gra- ficznej System/Administracja/Menadĝer pakietów Synaptic (rysunek 2.21). Instaluje siÚ pakiet dhcp3-server (rysunek 2.22). Rysunek 2.21. Pakiet serwera DHCP — wyszukiwanie 9 VNC bazuje na protokole RFB (Remote FrameBuffer), a jego gïównÈ zaletÈ jest wieloplatformowoĂÊ. Usïuga jest wiÚc dostÚpna zarówno na Windowsie, jak i na Linuksie. 10 RFC2131. Rozdziaï 2. • SieÊ Linux Ubuntu 101 Rysunek 2.22. Pakiet serwera DHCP — instalacja Jeĝeli chodzi o klienta DHCP, to jest on zainstalowany na Ubuntu i uruchamiany za pomocÈ komendy dhclient. m W I C Z E N I E 2.15 Serwer DHCP (komputer trak-desktop) dla jednej sieci W jaki sposób dynamicznie przypisaÊ odpowiedniÈ pulÚ adresów IP? Zaïoĝenia sÈ nastÚpujÈce: grupa kilkunastu stacji roboczych podïÈ- czajÈca siÚ do tej sieci powinna uzyskiwaÊ automatycznie (dynamicz- nie) przydzielone adresy IP (np. komputer admin-laptop2). W pliku konfiguracyjnym dhcpd.conf naleĝy dokonaÊ wpisu jak na rysunku 2.23. Do konfiguracji moĝna uĝyÊ równieĝ narzÚdzia gra- ficznego NarzÚdzia systemowe/GADMIN-DHCP (rysunek 2.24). Trzeba to narzÚdzie zainstalowaÊ z pakietu gadmin-dhcpd. Rysunek 2.23. DHCP: a) zawartoĂÊ pliku konfiguracyjnego dhcpd.conf, 102 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne Rysunek 2.24. DHCP — konfiguracja GADMIN-DHCPD Rysunek 2.25. DHCP — dzierĝawa widziana na Linuksie (trak-desktop) Rozdziaï 2. • SieÊ Linux Ubuntu 103 Rysunek 2.26. DHCP — dzierĝawa na komputerze admin-laptop2 (Windows 7) W przypadku wydania zgody na dzierĝawÚ adresu na serwerze DHCP moĝna zaobserwowaÊ, w jaki sposób zostaïa ona przyznana. Informa- cje na ten temat znajdujÈ siÚ w /var/lib/dhcp3/dhcpd.leases. Moĝna tutaj odczytaÊ, jaki adres zostaï przyznany, przez jaki czas jest waĝna dzierĝawa oraz adres MAC klienta (rysunek 2.25). Komputer po pod- ïÈczeniu do sieci z serwerem DHCP otrzymuje od niego podstawowe informacje sieciowe (rysunek 2.26). Po zmianie konfiguracji serwera klient musi odnowiÊ dzierĝawÚ. Adresy w sieci sÈ przydzielane z zakresu od 10.10.10.100 do 10.10.10. 200, a maska sieci to 255.255.255.0. Dodatkowo wiadomo, ĝe serwer DNS ma adres 194.204.159.1, a adres routera to 10.10.10.1. Serwer DHCP musi mieÊ ustawiony adres w sieci 10.10.10.0/24. 104 Budowa i obsïuga domowych sieci komputerowych • mwiczenia praktyczne Za kaĝdym razem, gdy edytuje siÚ pliki konfiguracyjne, naleĝy je zapisaÊ oraz restartowaÊ serwer. W przypadku narzÚdzia graficznego po zmianach ustawieñ naleĝy nacisnÈÊ przycisk Reread lub Activate, aby uruchomiÊ serwer. m W I C Z E N I E 2.16 Dynamiczno-statyczne DHCP dla jednej sieci Jak przypisaÊ pewnÈ pulÚ adresów IP do adresów MAC? Dodatkowo naleĝy przewidzieÊ, ĝe do sieci moĝe zostaÊ podïÈczony np. kolejny laptop. Konieczne jest wiÚc przydzielanie dynamiczne adresów IP z okreĂlo- nej puli (np. od 10.10.10.100 do 10.10.10.200). Naleĝy przypisaÊ ad- res 10.10.10.50 do adresu MAC karty. Kolejne adresy z przedziaïu 10.10.10.201 – 10.10.10.203 przypisane sÈ ponownie do konkretnych adresów MAC. subnet 10.10.10.0 netmask 255.255.255.0 { range 10.10.10.100 10.10.10.200; option routers 10.10.10.1; option broadcast-address 10.10.10.255; option subnet-mask 255.255.255.0; option domain-name-servers 194.204.159.1; host komp001 { hardware Ethernet 00:01:02:03:04:05; fixed-address 10.10.10.50; } host komp002 { hardware Ethernet 00:06:07:08:09:10; fixed-address 10.10.10.201; } host komp003 { hardware Ethernet 0A:0B:0C:0D:0E:0F; fixed-address 10.10.10.202; } host komp004 { hardware Ethernet AA:BB:CC:DD:00:00; fixed-address 10.10.10.203; } } Rozdziaï 2. • SieÊ Linux Ubuntu 105 W sytuacjach pokazanych w kaĝdym z powyĝszych Êwiczeñ poza ad- resem IP przydzielano: T broadcast-address — adres rozgïoszeniowy sieci; T subnet-mask — maska podsieci; T routers — adres routera sieciowego; T domain-name-servers — serwer nazw — DNS (moĝna podaÊ kilka); T fixed-address — adres IP przydzielany statycznie; T range — pula adresów IP, z której bÚdÈ one przydzielane dynamicznie.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Budowa i obsługa domowych sieci komputerowych. Ćwiczenia praktyczne
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: