Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00215 003963 15209963 na godz. na dobę w sumie
Budowanie zespołu. Organizacja szkoleń team building i wypraw incentive. Poradnik dla menedżera personalnego. Wydanie II rozszerzone - książka
Budowanie zespołu. Organizacja szkoleń team building i wypraw incentive. Poradnik dla menedżera personalnego. Wydanie II rozszerzone - książka
Autor: Liczba stron: 232
Wydawca: Onepress Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-6516-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> zasoby ludzkie (hr)
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie, a dobrych pracowników... w terenie! Dlaczego warto integrować, motywować i szkolić zespoły w terenie otwartym, a nie w sali konferencyjnej? Powód jest prosty: zajęcia terenowe są bardziej skuteczne. Psychologowie już kilkadziesiąt lat temu dowiedli, że trudne lub nietypowe sytuacje jednoczą ludzi wobec wspólnego problemu, przyspieszają proces uczenia się i zwiększają szansę na zapamiętanie zdobytej wiedzy. A powstała między uczestnikami szkolenia więź procentuje także podczas wykonywania obowiązków zawodowych.

W niniejszym poradniku znajdziesz m.in. zagadnienia związane z procesem budowania zespołu oraz planowaniem i organizacją szkolenia czy wyjazdu integracyjnego. Autor przedstawia wady i zalety samodzielnego zaplanowania imprezy oraz wynajęcia firmy treningowej. Podaje przykłady wyjazdów integracyjnych i gier, w jakich ludzie chętnie biorą udział. Drugie wydanie książki zostało uzupełnione o nowe treści, wyjątkowo aktualne na dzisiejszym rynku szkoleń - więcej miejsca poświęcono szkoleniom za granicą, a także wyjazdom organizowanym dla całej firmy.

Team building dla kilkuset osób? Dlaczego nie, jeśli wiesz, jak to skutecznie zorganizować?



Rafał Szczepanik od dwunastu lat prowadzi szkolenia menedżerskie. Specjalizuje się w prowadzeniu szkoleń outdoor i gier symulacyjnych. Wcześniej współtworzył portal Pracuj.pl i przez pięć lat był jego wiceprezesem. Pracował też jako trener w Danii i Gwatemali. W roku 2004 został uznany za jednego z czterech najlepszych polskich trenerów w kategorii 'gry symulacyjne'. Prywatnie jest alpinistą, podróżnikiem, pierwszym Polakiem, który zdobył zarówno oba bieguny, jak i himalajski ośmiotysięcznik. Jest też autorem książek: 17 śmiertelnych błędów szefa (Onepress 2006, 20120, 2012), Nietypowe przypadki Public Relations (Onepress 2003, 2009), Komandosi w białych kołnierzykach. Metody zarządzania stosowane przez najlepszych menedżerów (Onepress 2009), Firma jak kamorra. 11 strategicznych zasad mafii w legalnym biznesie (Onepress 2010).

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Redaktor prowadzący: Barbara Gancarz-Wójcicka Projekt okładki: Jan Paluch Fotografia na okładce została wykorzystana za zgodą Shutterstock. Wydawnictwo HELION ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63 e-mail: onepress@onepress.pl WWW: http://onepress.pl (księgarnia internetowa, katalog książek) Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://onepress.pl/user/opinie/buzep2 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. ISBN: 978-83-246-6516-7 Copyright © Helion 2013 Printed in Poland. • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność Spis treŀci Wstďp ................................................................................................................ 7 1. Podstawowa wiedza o zespole .................................................................11 Po co nam zespoķy ...............................................................................................11 Cele szkoleĹ outdoor ..........................................................................................14 Dlaczego nauka przez doŎwiadczenie ...............................................................16 Cechy efektywnego zespoķu ................................................................................18 Cykl Ůycia zespoķu .............................................................................................. 20 Role zespoķowe .................................................................................................... 25 Eliminacja bķďdów w pracy zespoķu ................................................................. 36 Proces budowania zespoķu ................................................................................. 38 2. Organizacja i logistyka szkolenia outdoor ........................................ 45 Wybór hotelu ...................................................................................................... 45 Karta kontroli hotelu ......................................................................................... 48 Wybór lokalizacji ................................................................................................ 48 Przygotowanie uczestników ............................................................................... 52 Ubezpieczenie szkolenia .....................................................................................53 3. Samodzielne prowadzenie prostych wydarzeĹ integracyjnych ........55 Krok po kroku ..................................................................................................... 55 Style uczenia siď ................................................................................................... 58 Zanim rozpoczniesz ........................................................................................... 59 Budowanie atmosfery szkolenia ....................................................................... 60 Sposób prowadzenia poszczególnych moduķów ........................................... 66 Feedback — informacja zwrotna po ýwiczeniu ............................................. 74 Koszty podwykonawców ................................................................................... 76 Budowanie zespoIJu. Organizacja szkoleĴ outdoor i wypraw incentive 4 4. Budowanie zespoķu we wspóķpracy z zewnďtrznû firmû szkoleniowû .......................................................... 79 Poziom trudnoŎci fizycznych w szkoleniach outdoor .................................. 80 Formy ýwiczeĹ i gier outdoor ............................................................................81 Wybór firmy szkoleniowej ................................................................................ 84 Wzajemne oczekiwania ...................................................................................... 92 Szkolenia z manipulacjû .................................................................................... 94 Wybór trenerów .................................................................................................. 95 Analiza potrzeb szkoleniowych ........................................................................ 99 Wspóķpraca po szkoleniu ................................................................................ 100 Ceny usķug firm szkoleniowych ......................................................................101 5. Szkolenia dla duŮych zespoķów .......................................................... 103 Cele szkoleĹ ........................................................................................................103 Wybór firmy szkoleniowej ...............................................................................105 Program zajďý .................................................................................................... 107 Hotel i teren ....................................................................................................... 109 Kombinat planistyczny ....................................................................................110 Kalendarz organizatora wyjazdu ..................................................................... 111 6. Zagraniczne wyprawy integracyjne ................................................... 127 Czym sû wyprawy .............................................................................................. 127 Cele wypraw ....................................................................................................... 129 Uczestnicy ...........................................................................................................135 Kierunki wypraw ................................................................................................137 Forma zajďý .........................................................................................................138 Przykķad programu ........................................................................................... 140 Koszty ..................................................................................................................143 Kalendarz organizacji wyjazdu ........................................................................146 TrudnoŎci w wyprawach ...................................................................................146 ZagroŮenia dla zdrowia i Ůycia .........................................................................151 7. Specyficzne zastosowania szkoleĹ outdoor ..................................... 157 Ksztaķtowanie otwartoŎci na zmiany ..............................................................157 Wprowadzanie zmian strategicznych .............................................................162 Kreowanie wizerunku pracodawcy .................................................................167 8. Przykķadowe gry integracyjne i komunikacyjne ............................ 169 Komunikacja zespoķowa ...................................................................................169 UmiejďtnoŎý sķuchania ..................................................................................... 172 Komunikacja miďdzykulturowa ......................................................................173 Spis treʼnci 5 Planowanie zespoķowe ...................................................................................... 178 Koordynacja pracy zespoķu ............................................................................. 179 Wyznaczanie celów ........................................................................................... 180 Aneksy — przykķady narzďdzi wykorzystywanych w szkoleniach integracyjnych ................................................................. 183 Kodeks outdooru .............................................................................................. 184 Zarzûdzanie prostym projektem outdoor — tabela organizacyjna .......... 192 Przykķadowy program szkolenia integracyjnego .........................................195 Ankieta przedszkoleniowa — dla szkoleĹ integracyjnych ......................... 197 Przykķadowa ankieta oceniajûca proste wewnďtrzne szkolenie integracyjne ................................................................................... 199 List do uczestników — zapowiedŬ szkolenia ................................................200 Przykķadowe case’y wspomagajûce dyskusje podsumowujûce .................... 201 Fotografie ........................................................................................................... 203 Formularze obserwacyjne dla trenera ............................................................ 214 Formularz obserwacyjny dla uczestnika zajďý outdoor .............................. 218 Dekalog pracy wewnďtrznego moderatora .................................................... 221 Lista kontrolna zadaĹ menedŮera organizujûcego wyjazd outdoor ......... 223 List informacyjny dla hotelu goszczûcego zajďcia outdoor ........................ 225 Regulamin zajďý outdoor ................................................................................227 Skķad apteczki organizatora zajďý outdoor ................................................... 230 Wzorzec wniosku o zgodď na przeprowadzenie zajďý outdoor ....................231 Wzorzec protokoķu powypadkowego ............................................................ 232 6 Budowanie zespoIJu. Organizacja szkoleĴ outdoor i wypraw incentive Samodzielne prowadzenie prostych wydarzeī integracyjnych W tym rozdziale: ™ krok po kroku, ™ style uczenia siď, ™ zanim rozpoczniesz, ™ budowanie atmosfery szkolenia, ™ sposób prowadzenia poszczególnych moduķów, ™ feedback — informacja zwrotna po ýwiczeniu, ™ koszty podwykonawców. Krok po kroku Prace nad projektem szkolenia w terenie, realizowanego od poczûtku do koĹca wķasnymi siķami, majû nastďpujûcy przebieg: Budowanie zespoIJu. Organizacja szkoleĴ outdoor i wypraw incentive 56 1. Analiza potrzeb szkoleniowych W przypadku zewnďtrznej firmy szkoleniowej, która od zera musi poznawaý swojego klienta, taka analiza jest mocno rozbudowana. JeŎli jednak szkolenie organizujemy wķasnymi siķami, wystarczy czďsto bieŮûca wiedza i rozmowa z kilkoma potencjalnymi uczestnikami. Pamiďtaý trzeba, iŮ analiza potrzeb powinna dotyczyý takŮe formy szkolenia. JeŎli np. poķowa osób ma lďk wysokoŎci, wspinaczka raczej odpada. Na tym etapie warto teŮ dyskretnie porozmawiaý o ewentualnych kķopotach uczestników. Czy jesteŎmy pewni, Ůe w gronie uczestników nie ma cukrzyków, którzy woleliby unikaý nagķych intensywnych wysiķków (np. wspinaczka)? Czy potrafimy sobie poradziý z ewentualnym omdleniem takiej osoby? A moŮe mamy kogoŎ z wysokim ryzykiem zawaķu, wiďc nie powinniŎmy zmuszaý go do przeciskania siď przez wûskie jaskinie albo skoków na bungee? Prowadzûc analizď, warto skorzystaý z ankiety, która zawarta jest w aneksach. Nawet jeŎli planujemy jedynie nieformalnû rozmowď z uczestnikami szkoleĹ, ankieta moŮe okazaý siď pomocna. Uporzûdkuje rozmowď, podpowie pytania, zasugeruje, jakie informacje i opinie uczestników trzeba zdobyý. 2. Konstruowanie merytorycznej zawartoŎci programu Na tym etapie chodzi jedynie o dobór tematyki. Trzeba podjûý decyzjď, czy np. szkolenie ma koncentrowaý siď na komunikacji w zespole, umiejďtnoŎci wspólnego podejmowania decyzji, rozwijaniu asertywnoŎci w kontaktach z innymi czy teŮ na pracy w zespole miďdzykulturowym. Podczas jednego szkolenia (zwykle dwu-, trzydniowego) nie powinno siď poruszaý wiďcej niŮ piďý, szeŎý tematów szczegóķowych. Nadmiar omawianych treŎci powoduje bowiem, Ůe uczestnicy szybko zapominajû o tym, co byķo podczas zajďý. Kiedy juŮ znamy zakres tematyczny, trzeba ustaliý, co po kolei bďdziemy omawiaý. Wiďcej o budowie programu szkolenia — w dalszej czďŎci tego rozdziaķu. 3. Dobór i testowanie ýwiczeĹ Ten etap to projektowanie konkretnych ýwiczeĹ i gier. JeŎli np. zdecydowaliŎmy siď na temat „komunikacja”, naleŮy znaleŬý ýwiczenia, które rozwijajû tď konkretnû umiejďtnoŎý. Przykķady takich zadaĹ prezentujď w ostatniej czďŎci ksiûŮki. Samodzielne prowadzenie prostych wydarzeĴ integracyjnych 57 Etap ten jest trudny dla osoby, która nigdy wczeŎniej nie prowadziķa szkoleĹ outdoor. Oczywiste jest, Ůe nie moŮna ich prowadziý, jeŎli nigdy nie byķo siď ich uczestnikiem. Ale nawet ktoŎ, kto wielokrotnie braķ w nich udziaķ, moŮe mieý problemy z doborem ýwiczeĹ. Doborem — bo projektowanie wķasnych od zera to zadanie dla osób bardziej doŎwiadczonych. Poczûtkujûcym polecam albo konsultacje z zaprzyjaŬnionû firmû szkoleniowû, albo ksiûŮki z opisami gier team building. Kilka takich pozycji, zawierajûcych bardzo proste, podstawowe gry, pojawiķo siď juŮ na polskim rynku. W wersji anglojďzycznej moŮna znaleŬý ich dziesiûtki w ksiďgarni Amazon. Tego typu opracowania zawierajû nawet i po 100 róŮnych gier. MoŮna teŮ zwróciý siď po radď do podwykonawców (patrz punkt Koszty podwykonawców), ale ostateczna decyzja o wyborze ýwiczeĹ naleŮeý powinna do nas jako organizatorów. KaŮde z ýwiczeĹ powinno byý w miarď moŮliwoŎci przetestowane, choýby na maķej grupie. Zajďcia outdoor to nie prezentacje — nie da siď do koĹca przewidzieý czasu ich trwania ani przebiegu. JeŎli gry nie przetestujemy, moŮe siď okazaý, Ůe zamiast rozwijaý zdolnoŎci przywódcze, wywoķuje konflikty. Zamiast bawiý — mďczy. I trwa dwie godziny, a nie póķ. Tego typu wpadki sû czymŎ naturalnym dla poczûtkujûcego trenera. To element nauki, trzeba ich doŎwiadczyý. WaŮne, by w warunkach testowych, a nie na prawdziwym szkoleniu. 4. Ustalenie listy pytaĹ, które sû punktem wyjŎcia do dyskusji ŭeby ýwiczenie miaķo sens, uczestnicy muszû wciûgnûý z niego wnioski. ŭeby tak siď staķo, trzeba po ýwiczeniu dokonaý jego analizy. OczywiŎcie nie w formie monologu trenera. To powinna byý dyskusja, w której prowadzûcy pytaniami naprowadza uczestników na wķaŎciwy tor myŎlenia. Powinien mieý przy tym ŎwiadomoŎý, iŮ sû pytania, które warto zadaý i takie, których lepiej unikaý. Sû teŮ takie, które moŮna zadaý na poczûtku i takie, z którymi lepiej nieco poczekaý. Dlatego wķaŎnie juŮ na starcie powinien mieý listď pytaĹ, które chce zadaý uczestnikom po kaŮdym ýwiczeniu. OczywiŎcie nie naleŮy siď tej listy uczyý na pamiďý. Nie warto teŮ trzymaý siď jej w 100 . Pewne dodatkowe pytania wymusi przebieg dyskusji. 58 Budowanie zespoIJu. Organizacja szkoleĴ outdoor i wypraw incentive Innych nie trzeba bďdzie zadawaý, bo juŮ wczeŎniej na nie odpowiedziano. WaŮne jednak, by nie zapomnieý o najwaŮniejszych zagadnieniach, które chcemy przedyskutowaý. MoŮliwe pytania i metodyka ich zadawania opisane zostaķy dokķadniej w kolejnych punktach. 5. Znalezienie podwykonawców Nie wszystko przygotujemy sami. Sprzďt do wspinaczki, wybór terenów do biegów na orientacjď, organizacja pikniku itp. — to wszystko lepiej zleciý wyspecjalizowanym podwykonawcom. Przykķadowe koszty, z jakimi wiûŮe siď podwykonawstwo, przedstawiam na kolejnych stronach. 6. Zaķatwienie spraw organizacyjnych i ubezpieczenia O tym mówiliŎmy w poprzednim rozdziale. 7. Przeprowadzenie szkolenia Wiďcej na ten temat w kolejnych punktach. 8. Ocena po szkoleniu, wnioski, propozycje zmian organizacyjnych po szkoleniu itp. W sprawnym przeprowadzeniu projektu szkoleniowego pomocna moŮe oka- zaý siď tabela Zarzödzanie prostym projektem outdoor zawarta w aneksie do ksiûŮki. Style uczenia siā Szkoleniowcy powinni przekazywaý wiedzď w sposób dostosowany do ludz- kich moŮliwoŎci i stylów uczenia siď. Te ostatnie moŮna podzieliý na trzy podstawowe grupy: audytywny, wizualny i kinestetyczny. Oznacza to, Ůe trener powinien przekazaý kaŮdû informacjď trzy razy, w róŮnej formie, tak by dotarķa do wszystkich uczestników niezaleŮnie od ich stylów uczenia siď. Styl audytywny oznacza, Ůe informacje przyswajamy poprzez sķuch. Zapamiď- tujemy dŬwiďki, sķowa, melodiď, mocno reagujemy na barwď gķosu czy into- nacjď. Osoby uczûce siď wizualnie pamiďtajû to, co widziaķy. Kolory, ksztaķty, napisy i wykresy — to przyswajajû najlepiej. A kinestetycy uczû siď poprzez ruch i dotyk. Rozumiejû to, czego mogli dotknûý i uŮyý, pamiďtajû to, co miaķo w sobie jakûŎ dynamikď. Chďtnie uczestniczû w inscenizacjach, grach menedŮerskich, ýwiczeniach grupowych. Samodzielne prowadzenie prostych wydarzeĴ integracyjnych 59 Sprawny trener nie powtarza zwyczajnie trzy razy tej samej informacji. Po prostu mówi o czymŎ i jednoczeŎnie pokazuje wykresy czy slajdy dotyczûce poruszanego zagadnienia. Dodatkowo odpowiednio porusza siď po sali i ge- stykuluje. Wreszcie, kiedy omówi dany punkt, przeprowadza dynamiczne (kinestetyczne) ýwiczenie utrwalajûce wiedzď czy w praktyce sprawdzajûce zdo- bytû umiejďtnoŎý. Najlepsi trenerzy idû nawet o krok dalej. Dostosowujû do owych trzech ka- naķów takŮe przekaz gķosowy i wizualny. „Jak to brzmi?” — dopytujû siď osób o stylu audytywnym. „Widaý tutaj wyraŬnû zaleŮnoŎý” — przekonujû wizualistów. „Poruszymy kolejny punkt” — mówiû do kinestetyków. UŮywa- jû na przemian sķów kojarzonych z dŬwiďkiem, ruchem i obrazem, by pod- trzymywaý uwagď wszystkich trzech typów uczestników szkolenia. Podobnie postďpujû z pokazywanymi obrazami. Prezentujû nie tylko wykresy i hasķa, ale takŮe rysunki przedstawiajûce rzeczy kojarzûce siď z ruchem, dotykiem czy muzykû, np. biegnûcych sportowców albo fortepian. W przypadku outdooru kinestetyka jest czymŎ naturalnym. Outdoor to prze- cieŮ ruch. Równie oczywista jest koniecznoŎý przedyskutowania ýwiczeĹ (sķuchowcy). Ale czďsto zapomina siď o jeszcze jednym elemencie: zanoto- waniu wniosków (wzrokowcy). Jak to zrobiý, skoro w terenie nie ma tablicy czy flipcharta? Ja stosujď prosty zabieg — noszď ze sobû markery i kartki pa- pieru. Rozdajď je i proszď, by kaŮdy zanotowaķ na swojej kartce jeden wniosek. Potem je krótko podsumowujď, pokazujûc kartki. Na koniec po powrocie do sali szkoleniowej rozwieszam wszystkie kartki na Ŏcianie. Zanim rozpoczniesz Prowadzûcy powinien byý w peķni przygotowany na wszelkie niespodzianki na szkoleniu. Powinien teŮ upewniý siď, Ůe sprawy organizacyjne sû dograne, nawet jeŎli to inna osoba odpowiada za logistykď. To od trenera zaleŮy efekt koĹcowy i to jego bďdû uczestnicy winiý za wpadki, nawet jeŎli wpadkû bďdzie ulewa. Bo to trener miaķ zadbaý, by wszyscy mieli peleryny. Oto lista rzeczy, które powinieneŎ zrobiý lub sprawdziý na kilka, kilkanaŎcie godzin przed szkoleniem. ™ Pojaw siď na miejscu szkolenia na kilka godzin przed uczestnikami i obejrzyj dokķadnie oŎrodek. ™ SprawdŬ, czy kucharze sķyszeli kiedyŎ o wegetarianach. ™ Upewnij siď, Ůe stojûcy przy recepcji automat do kawy dziaķa. JeŎli nie, uprzedŬ obsķugď, Ůe muszû dostarczaý kawď w inny sposób. 60 Budowanie zespoIJu. Organizacja szkoleĴ outdoor i wypraw incentive ™ Skoro planujesz ýwiczenia plenerowe, sprawdŬ wersjď zapasowû (sala gimnastyczna, korytarz) na wypadek zaķamania pogody, szczególnie w górach. ™ WeŬ zapasowy przedķuŮacz i wiďcej flipchartów. ™ Miej w bagaŮniku samochodu zestaw nietypowych rekwizytów do gier i zabaw, które wykorzystasz, gdyby trzeba byķo rozbudziý i zmotywowaý uczestników do pracy. ™ Zaplanuj ewentualne atrakcje (konkursy, gitara itp.) na wieczornû imprezď, która jest zwykle nieodķûcznû czďŎciû szkolenia integracyjnego. Trener powinien byý jej dobrym animatorem. Po pierwsze, poprawia to atmosferď szkolenia i integracjď uczestników. Po drugie, obecnoŎý trenera na imprezie zwykle w magiczny sposób zmniejsza rozmiary porannego bólu gķowy uczestników. ™ ZaķóŮ wersjď najgorszû: w oŎrodku nie bďdzie projektora LCD, dziurkacza, drukarki, przedķuŮacza ani kserokopiarki. Czy wiesz, jak siď wtedy zachowasz? ™ Pamiďtaj, Ůe i tak najwaŮniejsza jest Twoja postawa, uŎmiech, pomysķowoŎý i zaangaŮowanie. To Ty — a nie zepsuta kserokopiarka — decydujesz o koĹcowym efekcie. JeŎli po przyjeŬdzie do hotelu okaŮe siď, Ůe sprzďt w sali szkoleniowej nie jest ustawiony tak, jak tego oczekiwaķeŎ, a sam nie dasz rady przestawiý ciďŮkich stoķów, przede wszystkim siď nie zaķamuj. Trener, który pokazuje, Ůe mimo wpadek ze strony hotelu zaleŮy mu na dobrym szkoleniu, nie bďdzie krytykowany za niezawinione bķďdy organizacyjne. MoŮe nawet odwoķaý siď do pomocy uczest- ników i nie bďdzie mu to poczytane za minus. Kilkakrotnie zdarzyķo mi siď juŮ ra- zem z uczestnikami nosiý stoķy, gdy okazaķo siď, Ůe pracownicy hotelu ustawili je w bezsensownym porzûdku. I mimo Ůe na sali byli powaŮni dyrektorzy, nikt nie odbieraķ tego jako plamy na honorze. Kultura osobista, poczucie humoru i szczere zaangaŮowanie — to podstawa sukcesu w takich chwilach. Budowanie atmosfery szkolenia To, w jaki sposób trener rozpocznie szkolenie, wpķywa na caķy efekt edukacyjny. Pierwsze minuty determinujû nastawienie uczestników do prowadzûcego, tworzû atmosferď w grupie i pobudzajû do myŎlenia lub usypiajû. Dlatego trenerzy opracowujû specjalne ýwiczenia (ice-breakers) na rozpoczďcie szkolenia czy jednej z jego sesji. Samodzielne prowadzenie prostych wydarzeĴ integracyjnych 61 Ice-breakers (przeķamywacze pierwszych lodów) to drobne, kilku-, kilkunasto- minutowe ýwiczenia, które majû rozluŬniý atmosferď, pobudziý myŎlenie i zin- tegrowaý uczestników szkolenia. Mogû polegaý na tradycyjnym przedstawia- niu siď w maķych podgrupach, ale mogû teŮ opieraý siď na ķamaniu konwencji i stereotypów — aŮ do rzucania w okreŎlony sposób zgniķymi pomidorami do tarczy. Wszystko zaleŮy od celu ýwiczenia, momentu, w którym je prowa- dzimy, i specyfiki grupy. Zdaniem Juliusa Eitingtona (The winning trainer, Gulf Publishing Company, 1996) rolû ice-breakers jest: ™ Rozbudzenie uczestników i rozluŬnienie ich, jeŎli przyszli na szkolenie spiďci czy zestresowani, co w naturalny sposób utrudniķoby im uczenie siď. ™ Przedstawienie uczestnikom stylu prowadzenia zajďý — ice-breaker przeprowadzony na poczûtku kursu (ice-breakers wykorzystujemy teŮ po przerwach) powinien mieý takû formď, w jakiej bďdzie przebiegaķo szkolenie: zabaw, zajďý terenowych, dyskusji, prezentacji czy teŮ ich mieszanki (moŮna wtedy zaczûý od kilku róŮnych ýwiczeĹ rozluŬniajûcych). ™ Zwrócenie uwagi, Ůe za proces uczenia siď uczestnicy odpowiadajû w takim samym stopniu jak trener, który nie jest wszechwiedzûcym ekspertem, lecz partnerem i facilitatorem. ™ Zaprezentowanie stylu pracy trenera: przyjaciel czy pozostajûcy na dystans autorytet, prowadzûcy szkolenie w caķkowicie nieformalnej atmosferze czy zachowujûcy pewne konwencje biznesowe itp. ™ Pokazanie zwiûzków pomiďdzy poruszanym na szkoleniu tematem a tematami pokrewnymi, np. komunikacjû a pracû w zespole. 1. Przygotuj îwiczenia przed sesjì Jak planowaý i dobieraý ice-breakers? Podstawowe kryteria to specyfika grupy, jej oczekiwania wzglďdem szkolenia, dķugoŎý szkolenia, moment, kiedy ice- -breaker zostanie przeprowadzony, kultura organizacyjna firmy, dla której prowadzimy szkolenie (w przypadku szkoleĹ zamkniďtych), osobowoŎý trenera. Trener musi czuý siď komfortowo z ýwiczeniem, które proponuje. JeŎli jest to nietypowa, harcerska zabawa, której sam nie chciaķby wykonywaý, nie prze- kona do niej grupy albo zrobi to w sposób sztuczny, tworzûcy barierď miďdzy nim a grupû. Np. trener preferujûcy zachowanie dystansu miďdzy sobû a uczest- nikami (choýby z racji duŮej róŮnicy wieku) nie przekona nikogo do ýwi- czenia wymagajûcego fizycznej bliskoŎci, bo sam nie bďdzie przykķadem, jak dobrze je wykonaý. Budowanie zespoIJu. Organizacja szkoleĴ outdoor i wypraw incentive 62 WaŮna jest teŮ specyfika grupy. Wspomnianej juŮ harcerskiej zabawy zwykle nie bďdû zbyt chďtnie wykonywaý prezesi powaŮnego banku, przynajmniej na poczûtku szkolenia. Bo warto pamiďtaý, Ůe ice-breakers stosowane sû takŮe np. po przerwie obiadowej, by przebudziý osoby uŎpione zbyt ciďŮkim po- siķkiem. Im dalej posuwamy siď w szkoleniu i im lepsza atmosfera w grupie, na tym dziwniejsze i intymniejsze (fizycznie i psychicznie) ýwiczenia moŮemy sobie pozwoliý. OczywiŎcie nie moŮna przesadziý, szczególnie jeŎli grupa skķada siď z osób o doŎý konserwatywnym spojrzeniu na formď szkolenia albo nie jest przygotowana (wiek, ubiór itp.) na ýwiczenia wymagajûce sprawnoŎci fizycznej i ruchu. Ice-breaker ma przecieŮ integrowaý ludzi i pobudzaý ich do myŎlenia, a nie naraŮaý ich na fizyczny czy psychiczny szok. OczywiŎcie iloŎý przeprowadzanych ýwiczeĹ ķamiûcych lody zaleŮy od czasu szkolenia. Kilkugodzinny trening zostawia nam kilkunastominutowe pole do zabawy, weekendowe szkolenie daje nawet dwie godziny. Z caķû pewnoŎciû czas poŎwiďcony na dobrze przygotowane i poprowadzone ýwiczenia rozluŬnia- jûce nie jest zmarnowany. Dobra atmosfera i psychiczny komfort znacznie zwiďkszajû tempo uczenia siď. A mocno zintegrowani uczestnicy bďdû bardziej skorzy do wygķaszania szczerych poglûdów podczas dyskusji. 2. Bìdŝ kreatywny Stali bywalcy szkoleĹ narzekajû, Ůe trenerzy ciûgle wykorzystujû te same ze- stawy ýwiczeĹ na rozpoczďcie sesji. Standardem jest zadanie polegajûce na przechadzaniu siď po sali i wyszukiwaniu osób o tym samym znaku zodia- ku, wyksztaķceniu czy hobby, co nasze. Podobnie popularne jest budowanie swojej wizytówki z klocków czy rysowanie swojego portretu i potem tķuma- czenie, co on wyraŮa. To, Ůe pierwsze ýwiczenia nie mogû byý zbyt intymne czy dowcipne, nie zwalnia nas z kreatywnoŎci. Nawet zabawď polegajûcû na przedstawianiu siď moŮna przeprowadziý w niekonwencjonalny sposób. A wszystkie nastďpujûce po niej z caķû pewnoŎciû mogû byý nietypowe — np. zbuduj z zadanych mate- riaķów trampolinď i spadochron dla jajka, zbuduj z klocków samochód, gdy wszyscy uczestnicy zabawy majû zawiûzane oczy, przedstaw — wedķug otrzy- manego scenariusza — jeden ze skeczy Latajûcego Cyrku Monty Pythona. OczywiŎcie do przeprowadzenia wielu ýwiczeĹ wystarczy papier, dķugopis i fantazja. Warto jednak zabieraý ze sobû na szkolenie nieco wiďcej rekwizy- tów — moŮna wtedy przygotowaý naprawdď nietypowe zabawy. Zestaw takich rekwizytów prezentujď poniŮej. Taki komplet czďsto nie zostanie wykorzystany w caķoŎci, warto go jednak mieý na wypadek jakichŎ nieprzewidzianych sytuacji. Samodzielne prowadzenie prostych wydarzeĴ integracyjnych 63 Zestaw rekwizytów do projektowania ice-breakers: ™ papier, noŮyczki, kolorowe pisaki, spinacze, karteczki samoprzylepne (etykiety kopertowe i post-it), taŎma klejûca; ™ kilka piķeczek do tenisa; ™ puzzle i maķa paczka klocków; ™ zapaķki lub inne maķe patyczki; ™ paczka baloników; ™ kilka jajek; ™ kolorowe kijki o dķugoŎci ok. 70 cm; ™ zwój cienkiego sznurka i kilka kolorowych linek lub wstûŮek, kilka gumek aptekarskich; ™ kawaķek miďkkiego, plastycznego kabla; ™ kilka gwizdków; ™ kilka maķych pluszowych maskotek; ™ opaski do zawiûzywania oczu; ™ niebrudzûca plastelina; ™ karty do gry; ™ kilkanaŎcie woreczków foliowych lub toreb reklamowych; ™ wszelkiego rodzaju dowcipne gadŮety. MoŮna je kupiý w specjalnych sklepach z pamiûtkami i gadŮetami. 3. Zaplanuj kolejnoĿî zabaw Prowadzûcy zajďcia musi ustaliý, w jakiej kolejnoŎci przeprowadzi zaplano- wane ýwiczenia. Trudno rozpoczynaý od zabaw wymagajûcych bardzo nie- formalnej atmosfery, gdy uczestnicy dopiero siď poznali. Warto wtedy rozpo- czûý od niekonwencjonalnej formy przedstawiania siď, opowiadania o swoich oczekiwaniach wzglďdem treningu itp. Dopiero po jakimŎ czasie moŮna przeprowadziý ýwiczenia wymagajûce od uczestników wiďcej szczeroŎci i zaufania. MoŮna wtedy np. poprosiý o to, by dobrali siď w trzyosobowe grupy i kaŮdy opowiedziaķ pozostaķej dwójce o naj- bardziej nietypowym dniu, jaki zdarzyķ im siď w ciûgu ostatniego roku. Wreszcie moŮna przejŎý do zadaĹ mniej standardowych, wymagajûcych bar- dziej nieformalnej atmosfery, ale teŮ lepiej integrujûcych uczestników i zmu- szajûcych do ruszania siď (waŮne dla kinestetyków). MoŮna np. poprosiý grupď, by ustawiķa jak najwyŮszy domek z kart, ale wszyscy, prócz jednego czķonka Budowanie zespoIJu. Organizacja szkoleĴ outdoor i wypraw incentive 64 zespoķu, bďdû mieli zawiûzane oczy. Pamiďtaj, Ůe tego typu ýwiczenie moŮna przeprowadziý, dopiero gdy uczestnicy sû na tyle oŎmieleni i zrelaksowani, by móc Ŏmiaý siď z wķasnego zachowania w tak nietypowej sytuacji. Kiedy uczestnicy sû naprawdď odprďŮeni i zintegrowani, moŮesz przedstawiý im ýwiczenia wymagajûce dotykania siď nawzajem i wspólnych ýwiczeĹ fizycznych, np. noszenia siď na plecach czy ķapania spadajûcych ze stoķu uczest- ników (zabawy rozwijajûce wzajemne zaufanie). To, jak dķugo zajmie przejŎcie od tradycyjnego przedstawiania siď do niemal szalonych kilkuminutowych zabaw, zaleŮy nie tylko od danej grupy. DuŮo waŮniejsza jest osobowoŎý prowadzûcego. Zdarza siď, Ůe w identycznych grupach jedni trenerzy po kilku dniach wciûŮ nie potrafiû wyjŎý poza roz- mowy w podgrupach, podczas gdy inni na tyle oŎmielili grupď, Ůe juŮ pierw- szego dnia domaga siď uczestnictwa w zabawach, jakie pamiďta z harcerstwa. 4. Zadbaj o efekt edukacyjny Uczestnicy nietypowych ýwiczeĹ czy gier czasem mogû byý im niechďtni. — Czy to, Ůe zbudujď szeŎý trójkûtów z czterech zapaķek albo zrobiď kilka pod- skoków, ma jakikolwiek zwiûzek z tematem szkolenia? — powûtpiewajû. Trener musi wtedy dokķadnie wytķumaczyý cel zabawy, schodzûc czasem nawet do poziomu biologii i fizjologii („Po obiedzie jesteŎcie nieco ociďŮali i trudno wam siď myŎli, a trochď ruchu i Ŏmiechu pozwoli wam siď rozbudziý”). Trener powinien teŮ dokķadnie wytķumaczyý, na czym polega zadanie. Jest ono w koĹcu nietypowe, ma przeķamywaý stereotypowe myŎlenie, trudno wiďc oczekiwaý, Ůe uczestnicy wykonajû je zgodnie z oczekiwaniem trenera, jeŎli nie dostanû zrozumiaķych instrukcji. Zrozumiaķych nie znaczy komplet- nych. Czasem chodzi wķaŎnie o to, by czďŎci domyŎlili siď sami. JeŎli zadanie wymaga rozpisania ról, lepiej zrobiý to na osobnych kartkach i wrďczyý je uczestnikom. Inaczej sporo czasu trzeba bďdzie poŎwiďciý na tķu- maczenie kaŮdemu uczestnikowi z osobna jego obowiûzków. Trener powinien przetestowaý ice-breaker, zanim przeprowadzi go po raz pierwszy. MoŮna to zrobiý na grupie innych trenerów z firmy. Inaczej trudno bďdzie przewidzieý, ile czasu zajmie nietypowa gra czy ýwiczenie. MoŮe siď teŮ zdarzyý, Ůe przebiegnû one caķkowicie niezgodnie ze scenariuszem wymy- Ŏlonym przez trenera.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Budowanie zespołu. Organizacja szkoleń team building i wypraw incentive. Poradnik dla menedżera personalnego. Wydanie II rozszerzone
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: