Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00341 005148 20936228 na godz. na dobę w sumie
Camino. Droga powrotu w siebie - ebook/pdf
Camino. Droga powrotu w siebie - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: E-bookowo Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-958981-2-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> obyczajowe
Porównaj ceny (książka, ebook (-15%), audiobook).

Książka Miriam Lundgren to opowieść o podróży, a właściwie o dwóch podróżach, które odbyła autorka. Pierwszy z nich to pielgrzymka do Santiago de Compostela. Druga, to duchowa podróż do samej siebie. Obie drogi są równie piękne i pełne emocji. Autorka wspaniale opisuje trudy i radości podróży. Obolałe stopy, wyczrpujące momenty wspinaczki przeplatają się z historiami pełnymi radości życia i zachwytu pięknem świata. Tej podróży towarzyszą spotkani po drodze pielgrzymi. Drugą podróż Miriam Lundgren musiała odbyć zupełnie sama. Jej towarzyszami były wyłącznie wspomnienia - te piękne, ale i te traumatyczne, z którymi autorka, często w bólu i łzach, dokonuje rozliczenia, by pozwolić im odejść. Rozlicza się z ludźmi, z religią, z samą sobą.

Książka to pełna optymizmu, pięknej i prawdziwej wiary opowieść o sile kobiet, o boskiej opiece i o tym, że nic nie dzieje się przypadkowo.

 

***

 

”Camino - droga w spotkanie z sobą', czy też - życiowy pielgrzym przez miłość - to zaskakująca, odważna, wstrząsająca historia kobiety, wędrującej Jakubowym szlakiem.

Przełomowe wydarzenie duchowo – literackie? - może tak, jeśli ktoś zechce doczytać do końca?!

Co by było, gdyby choć jedna Kobieta opowiedziała prawdę o swoim życiu? Skończyłby się świat? To wciąż powracające przewodnie pytanie w życiu autorki, wyzwoliło jakby naturalną odpowiedź, gdy przez 35 dni swojej wędrówki najstarszym pielgrzymim

szlakiem - Camino Santiago de Compostela, czuje że historia jej życia, historia życia Kobiety wychodzi jej na spotkanie. Niekowencjonalna biografia, tematy tabu, na tle historyczno-geograficznych faktów 850 - kilometrowego Jakubowego szlaku, 'droga dla odważnych', jak określiła Camino, Shirley MacLaine. Wyzwania i trudy wędrówki, czy wyzwanie życia, by pogodzić się z sobą?

Rozmowa duszy, wewnętrzna konfrontacja , intensywnieje, gdy - zgodnie z prawdą, pokonuje kolejny raz samą siebie, a raczej umęczone wysiłkiem ciało.

Niespodziewana synchronizacja pielgrzymich zdarzeń, wyłuskuje dramatyzm i grozę biografii, skrywane, jak w życiu każdej KOBIETY, bo napiętnowane wstydem i lękiem przed osądzeniem. Towarzyszy tym zwierzeniom głęboką duchowa obecność, czy też mistyka dotknięć niekonwencjonalnej Boskości.

Książka nie jest literacką fabułą, choć różnorodnością doświadczeń, może konkurować z niejedną ' mrożącą krew w żyłach' akcją. Jest wiarygodna, bo pisana życiem. Z pokorą doświadczonej, 60 - letniej Kobiety.

Jest niewątpliwie potwierdzeniem, wzbudzającym pewność, że nie ma przegranych żyć i nigdy nie wiemy, jaka niespodziewana zmiana losu czeka za najtrudniejszym zakrętem losu. Będąc szokującą kobiecą spowiedzią pod skrzydłami miłości, książka ta może odbudować ufność, że bez względu na wczoraj, każde dzisiaj może być nowym początkiem. Osobiste, ludzkie historie, bywają często najlepszą terapią.

Książka nie ma też nic wspólnego z katolicką formą pielgrzymowania. Ukazując kulisy społeczności zakonnych, jest raczej ostatecznym rozliczeniem z instytucją kościoła, by odkrywać rzeczywistą relację Człowieka z Bogiem, żywą, wolną i doświadczalną. Jak wyznaje autorka osobiście - ”Jestem świadoma, że każde słowo sercem pisane, nieomylnie trafia prosto w odczytujące je serce. Na ten turbulentny czas, potrzeba nam przekazów MIŁOŚCI. Być może to zaważy w ostatecznej ocenie wartości mojej książkia także losach świata?”

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Miriam Lundgren CAMINO droga powrotu w siebie Życie Kobiety przez Miłość VIRDIS 2020 REDAKCJA Kinga Anna Kłosińska KOREKTA Magdalena Solińska ZDJĘCIA Miriam Lundgren OKŁADKA Weronika Dąbrowska ZDJĘCIE NA OKŁADCE Jolanta Anna Karolska SKŁAD I PRZYGOTOWANIE DO DRUKU Joanna Piotrowska DRUK I OPRAWA MURUGUMBEL WYDAWCA Viridis www.viridis.pl mail: drzewa@wir.pl 2020 ISBN: 978-83-958981-2-9 Witaj! Przebudzenia życzę całemu światu, ale przede wszystkim Tobie, Kobieto! Rodzi się nowy czas, nowa era ludzkości, odegrasz tutaj decydującą rolę! Wszystko ma właściwy sobie czas – raz jeszcze przekonuję się o tej kosmicznej syn- chronizacji zdarzeń – tych małych i tych wielkich. Moja książka krzyczy wręcz do Ciebie: „Co by się stało, gdyby choć jedna Kobieta opowiedziała prawdziwą historię swego życia? Czy skończyłby się świat?”. Te wciąż aktualne, niezaspokojone pytania znalazły jakby swoją naturalną odpo- wiedź, gdy moja własna, niekonwencjonalna, często wstrząsająca historia niespodzie- wanie wyszła mi na spotkanie. Nieprzewidziane zdarzenia 35-dniowej pielgrzymki wywołały z zakamarków mojej pamięci, zwłaszcza tej niechcianej, fragmenty życia – szczególnie te potrzebujące uzdrowienia – uwagi, odwagi, by je nie tylko odczuć i przeżyć, ale bym mogła przy ich pomocy, pokazując swoją prawdę – nagą i bezwstyd- ną – otworzyć bramy zakazanych tematów pogwałconej na ciele i duszy Kobiecości! Kilka wydawnictw napisało do mnie wprost, że nie widzą potencjalnej rzeszy czytelników. Być może moja książka za dużo by namieszała, także w mojej odważnej drodze rozliczenia z instytucją kościoła, którego oficjalni reprezentanci dali mi poznać wiele swoich oblicz, nie zawsze przewielebnych, a Jezus sam, bez pośredników, nieustannie zapraszał mnie do osobistej, wspólnej podróży przez życie! Bycie w bliskości z Bogiem nie musi być kościelne. Być może nadal niepożądane jest, w opinii dotychczasowych schematów społeczeń- stwa, dzielenie się doświadczeniami podobnymi moim? Doświadczeniami, o których się nie mówi, a które – wiem, że większość Kobiet niestety przeżyła. Czyli krótko mó- wiąc – zakneblowane gardło, krzycząca dusza i rozkrwawione serce, ale pod pozorami ładu, składu i zadowolenia! Obłudne tabu życia Kobiety, która krzyczy, ale nikt nie chce jej słyszeć z lęku, że kiedy powstaje Kobieta nawet góry ustępują jej z drogi! I kiedy dostałam odpowiedź: „Podoba się nam Pani książka”, to jakby wrota wy- zwolenia same się otwarły. Tak jak otwarły się teraz zakneblowane usta i uciskane 3 dusze tysięcy polskich Kobiet. Rozerwały niewidzialne pęta i teraz już nikt ich nie powstrzyma! I jest to zdrowy objaw oczekiwanych przemian. Powtarzałam od zawsze – nie odrodzi się ludzkość, dopóki nie przywróci się godności i należnej roli KOBIECIE! Dlatego moja książka wychodzi do Was we właściwym momencie, właśnie teraz, gdy naga prawda Kobiet staje się także siłą przemian świata, na które czekamy. Już nie musimy udawać kogoś, kim nie jesteśmy i przyjmować na siebie całą winę zła, któ- rym obarczono nas w opowieści o początku świata… To przez Kobietę, Ewę, ludzkość wygnano przecież z raju i od tamtego czasu wszystko „przez Kobietę”. Nawet wtedy, kiedy ją gwałcono i poniżano,w niej szukano przyczyn. Jestem ogromnie wdzięczna, że doczekałam tych czasów, tego wyzwolenia Kobiety spod jarzma systemów, które ją więziły, włącznie z systemem kościelnym. Od dziecka współodczuwałam z każdą Kobietą sama doświadczając sprytu ma- nipulacji podczas molestowania ciała i gwałcenia mej duszy. Niezwykła w swojej zwykłości – taka jest każda Kobieta, którą z głębi serca podziwiam. Świat się w zasadzie kończy, gdy Kobieta odważa się głosić prawdę o swoim życiu. Kończy się ten stary, zabrudzony porządek, w którym nie było równowagi i miłości. Świat rządzony przez mężczyzn to świat mentalnych struktur pozbawionych czucia. Kończy się, bo Kobieta wypowiadająca swoją prawdę, odradza się, by tworzyć nowy świat przez MIŁOŚĆ – rządy serca! Ciekawa jestem Waszych, Siostry, reakcji, ciekawa jestem jak się poczuję w sobie, gdy nagle moje życie otworzy się przed Wami takie obnażone, a ja stanę naga, bez tajemnic duszy?! Czuję, że będzie cudownie nareszcie móc zacząć mówić! Kobieto, niezwykła w swojej zwykłości, błogosławiona niech będzie Twoja odwaga, by godnie bronić swojej życiowej prawdy bez poczucia fałszywej winy, że wszystkich nieszczęść sama jesteś sobie winna! Podziwiam Cię i kocham i wspieram w Twojej drodze! To nasza wspólna droga… Kobieca droga serca! Przebudzenia życzę każdej z nas! Nie wstydźmy się swojej nagości, tej swojej obna- żonej prawdy, tego kim jesteśmy! Z dumą nieśmy w sobie historię swego życia! Z życzeniami wszelkiego dobra  Miriam Lundgren  Wstęp Od pierwszego kroku rozpoczyna się nawet najdłuższa podróż… Od pierwszej litery każde słowo – napisałam 17 października 2018 roku nie mając pojęcia o pro- roczym znaczeniu tych słów, a dzisiaj, w tym szczególnym dniu 29 lutego 2020 roku, gdy przelewam litery w czcionki, modlę się, by moje słowa stały się miłością. Kiedy kilka lat temu moja koleżanka zostawiła mi pamiątkę swej Piel- grzymki, małą żółtą strzałkę, nie wiem, czy zareagowała wówczas odzewem moja dusza? Być może już wtedy wszystko było zaplanowane i tylko czekało na swój właściwy czas, kosmiczną punktualność, która nigdy nie zawodzi. Nie wiem, nie znam do końca wszystkich odpowiedzi. I nie muszę znać. Od tak dawna zaufałam życiu! Camino to po hiszpańsku „droga”, ta przez życie też. Kiedy się zaczyna, a kiedy się kończy i które stacje, przełęcze, doliny i szczyty są najważniejsze? Czasem kamienista, to znów szeroka jak rzeka, co nagle wąskim przesmy- kiem wcina się w krajobraz jeszcze spowity mgłami, by kolejny zakręt skąpał twarz jasnością albo rzęsistym deszczem zmył kurz zmęczenia. Krajobrazy życia i pejzaże duszy, jak zmienny kalejdoskop, nie do przewi- dzenia. CAMINO DE SANTIAGO, stary szlak Jakubowy, który przecina Euro- pę albo może ją tworzy. „Europa została stworzona z pielgrzymich szlaków do Compostela” – już w XVIII wieku podkreśla jej znaczenie Johann Wolfgang von Goethe za- 5 fascynowany, jak wielu przed nim przez ponad tysiąc lat, tym niezwykłym szlakiem. Czy może szlakiem podróży w siebie? Chciałoby się, nie tylko tak jak dawniej, gdy szli tędy pątnicy, dotykać bo- symi stopami tej szczególnej drogi, ale wsłuchiwać się sercem i duszą i ciałem w omszałe kamienie murów obronnych, kościołów, resztek pierwszych szpitali czy też pustelni mistyków od dawna już opuszczonych. Został tylko misty- cyzm własnej duszy, która pragnie doświadczyć swej pełni. Kiedy cisza otula, zda się jeszcze słyszeć gwar uśpionych miasteczek i od- głosy dzwonów kołyszących teraz do snu małe bocianiątka w gniazdach uwi- tych na ucichłych dzwonnicach. A przecież wszystko żyje! Jeśli tylko pozwolimy sobie wsłuchać się w sie- bie, by dosłyszeć, by usłyszeć w głębi siebie jedną niezwykłą opowieść, naj- piękniejszą ze wszystkich, starą jak znany nam świat historię własnej duszy odkrywaną na nowo krok po kroku… Bałam się narodzić. Tak bardzo się bałam! W świecie, w którym miałam żyć, nie byłam oczekiwana. Nie wiem na- wet gdzie się urodziłam, ani też jakie anioły mnie w ramionach trzymały, gdy odważyłam się na swój pierwszy oddech. A może z przerażenia był to tylko wstrzymywany wdech? Nie zapamiętałam spojrzenia oczu mojej matki. I nawet nie wiem, czy to pierwsze było też i ostatnim. Z tego, co wiem, nigdy więcej go już nie widziałam. Wiem niewiele, a raczej nie wiem nic. Wołano na mnie bękart. Krzyczano za mną znajda. Ale królewna też. A po trzydziestu latach dostałam drugą szansę. Po obfitym wewnętrznym wylewie pooperacyjnym moja dusza opuszczała już ciało wracając tam, skąd przyszła – do niebiańskiego królestwa miłości. Ale nie została przyjęta, choć się upierałam stojąc po stronie nieba, tuż za progiem śmierci wciąż jeszcze niedokończonej, pod znakiem zapytania. Miałam wrócić w  swe ciało. Narodzić raz jeszcze. I  wiem, bo dane mi było doświadczyć, że to przed sądem miłości staje ludzka dusza, gdy wybija jej godzina ostatnia. I  przed tym sądem miłości ja prosiłam żarliwie, bym już tutaj została, w tym niebiańskim domu. Znowu bałam się narodzić. Nie 6 chciałam już wracać na ziemię. Nie miałam do czego. Życie? Wymuszone, na siłę, z nieszczęśliwą duszą? – Mamo! Mamo! – usłyszałam nagle. Jakby gdzieś zza światów dobiegło wołanie. Odpowiedź miłości, bo serce moje jeszcze reanimowano, była nie- podważalna. Matka musi podążać tam, gdzie wołają ją dzieci. Do trzech razy sztuka – powiedziałam sobie, gdy minął kolejny cykl mego życia, cykl eonów czasu odmierzany zegarem zdarzeń, wskazówkami miłości. Przejdę moje Camino, moją życiową drogę. Pójdę na swoją śmierć albo raczej przejdę wszystkie moje śmierci, od których umierała dusza i  wykrwawiało serce. Może zmartwychwstanę, może się odrodzę i rozkocha się we mnie moja dusza? – słuchałam z uwagą wewnętrznej konwersacji, jakby sama nie biorąc w niej udziału. Tym razem z ochotą pragnę się odrodzić, pragnę zazielenić się w żyznej glebie duszy – czułam euforię wsłuchując się w siebie. Camino San- tiago de Compostela, Jakubowy szlak, 850 cudownych kilometrów, bo cu - dem musi być ich pokonanie – dodawałam, uśmiechając się do siebie. Taka powtórka z życia. Czy naprawdę ma sens? Trzydzieści pięć dni wę- drówki zamiast psychologa? A poza tym, czy odtwarza się życie w rytm po- wtarzanych kroków, aż do samego początku? Jakiej odwagi potrzeba nie- złomnej, by zmierzyć się z życiem raz jeszcze?! Ucząc się wciąż miłości, bez- grzesznie zrozumieć i błogosławiąc wybaczać, przede wszystkim sobie? Czym obdarowuje ten pielgrzymi szlak, skoro przez tysiąclecie zdążyli już nim przejść mali i wielcy tego świata i ci najpotężniejsi, których jedynym mająt- kiem była miłość – Boga i Człowieka? Czy i mnie On zawołał? Jedenaście lat dojrzewała decyzja i bez świadomych planów czy praktycznych rozważań, tak po prostu, z dnia na dzień, stała się faktem. W samym środku lata wybrałam dogodny lot. Pozostał mi tylko miesiąc na organizację wszystkiego – począw- szy od kubka na wodę po górskie obuwie i (co najważniejsze) determinację, że wystarczy mi odwagi i fizycznych sił! No właśnie! Alpinistką nie byłam nigdy. Owszem, lubiłam chodzić, stąd moje przekonanie, że sporadyczne trzy- i  pięciokilometrowe wędrówki cał- kowicie wystarczą jako przygotowanie do planowanej pielgrzymki. Może i so- 7 lidne – samą siebie uspokajałam. Nieświadoma zupełnie, jak z  motyką na księżyc, porwałam się w sobie na moje Camino. Nie zerknęłam nawet w fa- chowe poradniki. Nie miałam map terenu ani przewodników – mój kosmicz- ny kompas, zew duszy i serca wołał mnie i ponaglał, by wyruszyć w drogę! Od pierwszego kroku rozpoczyna się nawet najdłuższa podróż… Od pierwszej lite- ry każde słowo – raz jeszcze ze zdumieniem odczytałam me słowa. Tym razem był to cichy szept modlitwy, taki prosto z duszy, nieuświadomiony jeszcze przez logiczny umysł. Preludium – matczyne błogosławieństwo Z rodzinnego miasta, z mojego Wrocławia, 26 sierpnia 2019 roku wyruszy- łam w podróż obdarowana błogosławieństwem męża i kilku przyjaciół. Rozpoczynasz podróż, która przepełni Cię światłem – niespodziewanie szepnął ktoś do mej duszy, kiedy z samolotu już spoglądałam na me rodzinne miasto. Niewiarygodne jak szybko potoczyły się zdarzenia. Tylko dwa miesiące wcześniej, taką samą trasą z Wrocławia do Paryża, leciałam z Kobietami na nasze warsztaty kobiecości do Langwedocji – ziemi kobiecej mocy. „Przy- padkowo” spotkana para Polaków – Małgorzata i Konstanty, zaprosiła nas do swojego studia filmowego. Dzieląc się swoim doświadczeniem duchowym z Lourdes tak rozpalili we mnie tęsknotę, że nie mogłam rozpocząć moje - go Camino, samotnej pielgrzymiej drogi inaczej. Spotkanie z Matką, tą Czło- wieczo – Boską, właśnie w Lourdes, miało być pierwszym etapem mojej po- dróży. Inicjacją. Łzy wdzięczności niepohamowanie spływały po moich policzkach, gdy sa- molot wznosił się nad miastem mojej młodości. Moja walizka cięższa była o  dodatkowy bagaż. Obdarowana nim, dziękowałam Danusi z  Niechorza, gdzie zdążyłam z mężem jeszcze nacieszyć się morzem. Także i tym łagodnie falującym miłością w Danusinym sercu. Buty – te, w których miała się wspi- nać na Mont Seguir w czasie naszego pobytu we Francji. Przyniosła mi je jako pożegnalny prezent wyznając z głęboką szczerością: – Teraz już rozumiem, dlaczego coś mi kazało nie zabierać ich ze sobą. Już były spakowane, ale zgodnie z wewnętrznym głosem wyjęłam je z walizki. Te buty czekały na Ciebie. I jeszcze to, bo widzę, że nie masz nic ciepłego, 9 a przecież wyruszasz w góry, może Ci być zimno – dodała wręczając mi różo- wy puszek-sweterek. Miły w  dotyku jak jej hojne ręce, pomyślałam sobie. Jakoś tak jest, że nadal rozrzewnia mnie ludzki gest dobra, spontaniczny i  bezinteresowny. Odliczając wszystkie błogosławieństwa mego życia czułam, że w samolocie, zamiast zwykłych pasażerów, lecieli ze mną Ci, którzy przez lata wzbogacali moje życie podtrzymując nierzadko chwiejną ufność, że Bóg nie zmęczył się jeszcze człowiekiem, skoro wciąż wierzy w „ludzkość” jego serca. Tyle już było w mym życiu opuszczonych lotnisk i samotnych lądowań… Tym razem też nikt nie będzie mnie oczekiwał na lotnisku Charles de Gaulle w Paryżu. Nikt, poza wspomnieniami. Właśnie stąd przed dwudziestu laty przeładowany samolot linii lotniczych Air India podniebnymi autostradami wiózł mnie na ważne, rozstrzygające o dalszym życiu spotkanie. Urzeczywistniło ono moje najskrytsze marzenia i udowodniło, że niemożliwe staje się możliwym, gdy tylko jesteśmy zdecydo- wani pójść swoją własną drogą. Rozkład mojego lotu był dokładnie taki sam jak ten czerwcowy, kiedy leciałam z Kobietami do Langwedocji, a zatem krótki był czas oczekiwania w Paryżu na przesiadkę. Nie byłam więc zaskoczona, gdy w Tolouse poinfor- mowano mnie, że bagaż mój nie doleciał. – Będzie na pewno jutro – zapewniał mnie uprzejmie pracownik biura obsługi klienta wręczając mi kosmetyczkę z artykułami higieny osobistej. Pociąg z Tolouse do Lourdes był w zasadzie pusty. Tylko ja byłam prze- pełniona po brzegi rosnącym dziękczynieniem za życie. I oczekiwaniem. Była już późna noc, gdy taksówka stanęła na dziedzińcu Domu Sióstr Zakonnych w Lourdes. Szukam wciąż miejsca w mej duszy, w którym mnie przygarniesz. Jestem Two- im zgubionym dzieckiem, które jeszcze wciąż potrzebuje Twego głosu, by wyciszyć mą wewnętrzną burzę i Twej ręki przeprowadzającej mnie łagodnie nad urwiskami ży- cia… – powracały wołania mej obolałej, osieroconej duszy. Dziecko we mnie pragnęło Ojca i Matki – bezwzględnie kochających. 10
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Camino. Droga powrotu w siebie
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: