Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00207 005138 20010507 na godz. na dobę w sumie
Choroby wypisane na twarzy. Rozpoznaj objawy chorób po wyglądzie twarzy, oczu i języka - ebook/pdf
Choroby wypisane na twarzy. Rozpoznaj objawy chorób po wyglądzie twarzy, oczu i języka - ebook/pdf
Autor: , Liczba stron: 151
Wydawca: Vital Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-8168-606-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> zdrowie, medycyna >> zdrowie i uroda
Porównaj ceny (książka, ebook (-15%), audiobook).

 

Ta książka odsłoni przed Tobą tajniki techniki mien shiang, które długo utrzymywane były w tajemnicy przez chińskich mistrzów. To sztuka czytania z twarzy, czyli rozpoznawania dolegliwości i niedoborów w organizmie. Dowiesz się, co oznaczają obrzęki, połysk, cienie, nieprawidłowe zabarwienia oraz ogólny stan skóry. Twoja twarz odzwierciedla brak równowagi w organach wewnętrznych, a nawet ich choroby. Ta wyjątkowa wiedza ułatwi Ci szybkie ich rozpoznanie oraz pomoże podjąć kroki, które nie pozwolą rozwinąć się poważnym dolegliwościom. Posiądziesz umiejętność czytania z języka, oczu, ust, nosa, policzków, powiek czy głosu, będziesz mógł zapobiec wielu chorobom. Kurs diagnozowania chorób z twarzy.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Eric Standop dr med. Philipp Katumba CHOROBY WYPISANE NA TWARZY Face Reading Rozpoznaj objawy chorób po wyglądzie twarzy, oczu i języka Redakcja: Irena Kloskowska Skład: Dorota Sikora Projekt okładki: Dorota Sikora Tłumaczenie: Monika Gadzina Wydanie I Białystok 2020 ISBN 978-83-8168-605-1 Tytuł oryginału: Gesichtlesen – Face Reading Krankheiten sehen und verstehen © 2013 Schirner Verlag, Darmstadt, Germany Original Title: Gesichtlesen – Face Reading Krankheiten sehen und verstehen © Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo Vital, Białystok 2019 All rights reserved, including the right of reproduction in whole or in part in any form. Wszelkie prawa zastrzeżone. Bez uprzedniej pisemnej zgody wydawcy żadna część tej książki nie może być powielana w  jakimkolwiek procesie mechanicznym, fotograficznym lub elektronicznym ani w formie nagrania fonograficznego. Nie może też być przechowywana w systemie wyszukiwania, przesyłana lub w inny sposób kopiowana do użytku publicznego lub prywatnego – w inny sposób niż „dozwolony użytek” obejmujący krótkie cytaty zawarte w artykułach i recenzjach. Porady zawarte w niniejszej książce nie mogą zastąpić leczenia medycznego ani psychologicznego. W przypadku chorób, dolegliwości fizycznych czy też w trakcie ciąży należy zawsze skonsultować się z lekarzem. Ani wydawca, ani autor nie ponoszą odpowiedzialności za ewentualne szkody. Wszelkie prawa do rozpowszechniania, także za pośrednictwem radia, telewizji i  innych środków komunikacji, poprzez tworzenie kopii fotomechanicznie lub w formie udźwiękowionej oraz do przedruków fragmentów zastrzeżone 15-762 Białystok ul. Antoniuk Fabr. 55/24 85 662 92 67 – redakcja 85 654 78 06 – sekretariat 85 653 13 03 – dział handlowy – hurt 85 654 78 35 – www.vitalni24.pl – detal strona wydawnictwa: www.wydawnictwovital.pl Więcej informacji znajdziesz na portalu www.odzywianie24.pl PRINTED IN POLAND SPIS TREŚCI PRZEDMOWA .............................................................. 9 WSTĘP Moja droga do czytania z twarzy - Eric Standop ............ Moja droga do medycyny integracyjnej - dr med. Philipp Katumba ........................................... Czytanie chorób z twarzy ............................................... Czytanie z twarzy w przeszłości ...................................... Czytanie z twarzy w medycynie ..................................... TEORIA Definicje pojęć .............................................................. Zrozumieć diagnostykę twarzy ...................................... SKÓRA .................................................................. Czytanie ze skóry ........................................................... Zaczerwienienia ............................................................. Zszarzenia i cienie ......................................................... Zabarwienia na żółto i brązowo ..................................... Zabarwienia na biało ..................................................... Połysk ............................................................................ Trądzik – pryszcze – zaskórniki ...................................... 14 18 21 21 29 36 42 45 54 57 63 65 68 73 78 8 STREFY TWARZY .......................................... 83 86 Oczy .............................................................................. 88 Czytanie z oczu ............................................................. Czytanie z powiek ......................................................... 100 Czytanie ze spojrzeń i ruchów ........................................ 106 Czytanie z brwi ............................................................. 110 USTA ............................................................................ 114 Czytanie z ust ................................................................ 115 Czytanie z innych cech .................................................. 127 NOS .............................................................................. 132 Czytanie z nosa .............................................................. 136 Bruzdy (fałdy) nosowo-wargowe .................................... 144 Reakcje i zapachy .......................................................... 148 USZY ............................................................................ 152 Czytanie z uszu .............................................................. 154 Czytanie z innych cech .................................................. 160 POLICZKI ..................................................................... 163 Czytanie z policzków ..................................................... 164 BRODA ......................................................................... 171 Czytanie z brody ........................................................... 172 CZOŁO ......................................................................... 178 Czytanie z czoła ............................................................. 179 CHOROBY WYPISANE NA TWARZY SpiS treści 9 STREFY PRZYLEGAJĄCE ........................ 191 WŁOSY ......................................................................... 192 Czytanie z włosów ......................................................... 198 JĘZYK ........................................................................... 201 Język i narządy .............................................................. 203 ZĘBY ............................................................................. 207 Czytanie z zębów ........................................................... 210 GŁOS ............................................................................ 214 Czytanie z głosu ............................................................ 215 Czytanie z innych cech .................................................. 216 PRAKTYKA ......................................................... 223 Kodeks honorowy – czytanie z twarzy ........................... 224 Praktyczna diagnostyka twarzy ...................................... 226 ZAKOŃCZENIE ................................................ 251 Podsumowanie i perspektywy na przyszłość ................... 252 Podziękowania ............................................................... 254 Autorzy ......................................................................... 256 Eric Standop ................................................................. 256 dr med. Philipp Katumba .............................................. 258 Bibliografia .................................................................... 260 Informacje dotyczące ilustracji ....................................... 262 PRZEDMOWA człowiek nie jest sumą swoich chorób. Jednak dokładnie takie wrażenie możemy odnieść, gdy uzmysłowimy so- bie, jak wygląda codzienność w klinikach, gabinetach lekarskich czy też domach opieki. We współczesnej medycy- nie pacjent jest diagnozowany, operowany i poddawany tera- piom. Rzadko się z nim rozmawia, a jeszcze rzadziej intensywnie go analizuje, traktując jako jedną całość. Pacjent generuje albo koszty, albo zyski. Ja również jestem dzieckiem medycyny konwencjonalnej, a mimo to już jako młody lekarz w szpitalu zacząłem wątpić bądź też dociekać przyczyn związków i procesów. Czy współczes- na medycyna postrzega jeszcze człowieka jako jednostkę, gdy pa- cjenci nie są określani imieniem i nazwiskiem, ale jako „choroba XY w sali XY”? Czy współczesna medycyna wykorzystuje wszyst- kie możliwości? I czy nasz system opieki zdrowotnej w ogóle by do tego dopuścił, nawet gdybyśmy tego chcieli? My, ludzie, nie jesteśmy biorobotami, choć różne grupy chciałyby nas do tej postaci zredukować. Jesteśmy jednostkami z bardzo osobistymi doświadczeniami życiowymi i niekiedy rów- nież bardzo osobistą historią choroby. Jest ona czymś więcej niż tylko zestawieniem symptomów i orzeczeń lekarskich. Nauka w niesamowity sposób przysłużyła się medycynie, ogromnie posuwając ją naprzód. Jednak nauka zawierza prawie wyłącznie swoim aparaturom, nie zawierzając empatii lekarzy, 11 12 pracowników służby zdrowia i terapeutów. Gdy byłem mło- dym asystentem lekarza w klinice, ganiono mnie za zbyt wol- ną pracę. Podczas gdy większość moich kolegów ślęczała przy komputerach i przebijała się przez zadania administracyjne, ja często siadałem przy łóżkach pacjentów, wysłuchiwałem ich, za każdym razem dostrzegając, jak dobitnie choroby manifestują się na twarzy. We własnym gabinecie dalej rozwijałem diagnostykę wzro- kową. Spotkałem też Erica Standopa, który przybliżył mi trady- cyjną diagnostykę twarzy, Sonnerschau* i chińską sztukę mien shiang. Niniejsza książka w niesamowity sposób podsumowuje naszą wymianę spostrzeżeń. Opisaliśmy w niej, w jakich miej- scach twarzy człowieka można rozpoznać konkretne choroby, podatności i niedobory. Oczywiście nasze ustalenia nie są wyczerpujące ani bezbłęd- ne, jednakże pokazują, że diagnostyka twarzy dostarcza cennych wskazówek i pozwala wyciągać przeważnie poprawne wnioski. Niniejsza książka jest podzielona na części zredagowane w formie dialogów. Najpierw Eric Standop zajmujący się czy- taniem z twarzy opisuje, jakie choroby rozpoznaje na twarzy. Następnie ja porównuję jego obserwacje ze swoimi diagnozami bazującymi na medycynie konwencjonalnej oraz doświadczenia- mi z praktyki lekarskiej. Fragmenty napisane przeze mnie znaj- dują się w ramkach. Życzymy sobie, abyście, drogie Czytelniczki i drodzy Czy- telnicy, podeszli do tej książki z dużą otwartością i ciekawością. * Nazwa nieposiadająca polskiego odpowiednika, w obszarze niemieckojęzycznym także nie jest szeroko rozpowszechniona. Została wprowadzona przez Kurta Hickethiera na określenie rozwijanej przez niego sztuki diagnostyki twarzy w oparciu o prace Wilhelma Heinricha Schüßlera (więcej informacji w rozdziale „Definicje pojęć” niniejszej książki) (przyp. tłum.). CHOROBY WYPISANE NA TWARZY prZeDMOWA 13 Ma ona pomóc w przejściu od technokratycznej i bezosobowej medycyny do medycyny zindywidualizowanej i empatycznej. Życzymy Wam ekscytującej i pełnej odkryć podróży przez świat diagnostyki twarzy. Uważne, wolne od uprzedzeń współczucie jest podstawo- wym kluczem do uzdrowienia. dr med. Philipp Katumba WSTĘP 16 MOJA DROGA DO CZYTANIA Z TWARZY Eric Standop „Jesteś więc wielkim mistrzem, który chce poznać każdego człowieka na wylot? No to pokaż mi, co potrafisz!” Jeszcze dziś, po wielu latach, słyszę swoje własne sło- wa. Bardzo wyniosłym tonem pełnym sarkazmu proszę mężczyznę w nieco zno- szonych ubraniach, aby udowodnił mi swoją „sztukę”. Stoi on odrobinę zagu- biony przy barze, ale za kilka piw mówi nader ochoczo, co widzi w twarzy dane- go człowieka. „Face reader! Co za bzdu- ra!”, myślę sobie. Przy czym mam akurat wszelkie powody ku temu, aby iść przez życie z większą otwartością. Drugie wypa- lenie zawodowe właśnie zatrzymało moją imponującą karierę w przemyśle rozrywkowym i pomimo kil- kumiesięcznej przerwy stan mojego zdrowia wciąż jest bardzo niepokojący. Jednak wymagający i arogancki menadżer odpo- wiadający za personel i budżet nadal jest częścią mnie – ani cho- roba, ani przerwa w pracy niczego w tej kwestii nie zmieniły. CHOROBY WYPISANE NA TWARZY WStĘp 17 Face reader rozpoczyna i opowiada mi co nieco o mojej oso- bowości i charakterze. Jego trafne wypowiedzi przypisuję dobrej znajomości ludzi. Mówi o miłości, pracy zawodowej i powoła- niu. „Przypadkowe trafienia”, myślę sobie. Na koniec jednak „odczytuje” z mojej twarzy całą historię mojej choroby, a mnie odbiera mowę. Nie mam już żadnych wymówek. Tak wiele przy- padków z rzędu nie może mieć miejsca. Pytam siebie: „Jak to możliwe? Skąd pochodzi cała ta wiedza? Dlaczego wszystkie te informacje miałyby być wypisane na mojej twarzy?” Teraz już wiem: „Jest coś prawdziwego w  face readingu, w czytaniu z twarzy”. Jestem piekielnie zdeterminowany, aby po- zyskać tę wiedzę, a następnie ją wykorzystywać. Po powrocie do Niemiec wyruszam na poszukiwania nauczyciela. Moim celem jest, aby jak najszybciej samemu potrafić równie trafnie opisy- wać i analizować otoczenie. Posiadając tę wiedzę – teraz jestem tego całkowicie pewny – o wiele szybciej i efektywniej osiągnę swoje cele. Jednak znalezienie takiego nauczyciela okazuje się nie być wcale takie proste. Najpierw udaję się do szkoły dla uzdrowicieli na szkole- nie w zakresie doradztwa żywieniowego. Do tego czasu nauczy- łem się już, że klucz do wszelkiego rodzaju uleczenia prowadzi również przez odżywianie. „Cóż za przełomowe spostrzeżenie!”, trochę sam się z siebie śmieję. Jednak znów pomaga mi „przy- padek” i otrzymuję namiary na doświadczonego mistrza w czy- taniu z twarzy. Długo się nie zastanawiając, jadę na wyznaczone spotkanie. Znajduję się tam w otoczeniu „pseudo-duchowych”, ezoteryków i zwolenników medycyny naturalnej. Wycofuję się i tylko obserwuję. Rzadko kiedy słyszałem tak wiele bzdur i nie- wiarygodnych informacji w tak krótkim czasie. Zostaję i cze- kam na zapowiedziany autorytet. Zdziwiony, po kilku próbach 18 cierpliwości poznaję w końcu człowieka, któremu odtąd mogę przez lata towarzyszyć. Zostaję wybrany jako jeden z jego ostat- nich uczniów, zanim w wieku ponad 80 lat – wyglądając przy tym 20 lat młodziej – zechce się wycofać. Nadal rozpala on moją pasję do czytania z twarzy, karmi mnie wiedzą, ale też ży- ciowym doświadczeniem i mądrością. Zachęca mnie do prze- kazywania innym tego, czego się nauczyłem, do nauczania i do pisania na ten temat w sposób odpowiadający moim talentom i misjom w życiu. W związku z tym po pewnym czasie decyduję się wstąpić na całkowicie nową drogę zawodową. Najpierw raczej nieśmiało doradzam ludziom „tylko” w kwestiach dotyczących odżywia- nia, kondycji fizycznej i zdrowia. Jednak tam, gdzie rządzi pasja, tam przepływa energia, i w ten sposób w trakcie moich podró- ży do Ameryki Południowej i Azji „przypadkowo” poznaję coraz więcej osób czytających z twarzy, z którymi nawiązuję inspiru- jącą dla obu stron wymianę spostrzeżeń. W końcu w Hongkon- gu spotykam chińskiego mistrza mien shiang, dzięki któremu poszerzam swoją wiedzę i uzupełniam ją o chińską naukę czy- tania z twarzy. Otwiera się przede mną niemal zupełnie nowy świat, ponieważ nauka ta pogłębia moją znajomość wszystkich subdyscyplin face readingu. Do tego dochodzą całkowicie nowe aspekty takie jak nauka o żywiołach, wiedza dotycząca chi oraz podstawowego znaczenia energii, misji życiowych i przeznacze- nia – nie jest to łatwa lekcja dla człowieka z doświadczeniami takimi, jak moje. My, na Zachodzie, żyjemy przede wszystkim w świecie ma- terialnym, w  miejscu, które chcemy zrozumieć i  opanować. Chętnie odrzucamy określenia takie jak przeznaczenie czy mi- sja życiowa, wykpiwamy je lub postrzegamy negatywnie. Pełne CHOROBY WYPISANE NA TWARZY WStĘp 19 znaczenie tych pojęć ukazuje się nam tylko wtedy, gdy oprócz naszej materialnej perspektywy zostawimy również miejsce na to, co nieznane, początkowo niewytłumaczalne, być może nie- pojęte, oraz z tolerancją i ciekawością otworzymy się na tę stro- nę naszego jestestwa. Odkąd pamiętam słowa były moimi przyjaciółmi, moimi mostami do obcych ludzi. Słowa mogą łączyć, ale też manipu- lować, dzielić i niszczyć. Zawsze były one częścią mojej pracy. Jednak zbyt często słyszałem słowa pozbawione treści i dlatego nigdy ich nie rozumiałem. Gdy zacząłem zajmować się czyta- niem z twarzy, dostrzegłem w końcu, że czar uśmiechu jest sil- niejszy niż słowa. Z milczącej twarzy płynie wielka magia. Twarz ta mówi swoim własnym, naturalnym językiem. Najpóźniej od momentu, gdy zacząłem zajmować się czyta- niem z twarzy, moją pasją i moim zamiarem jest zaglądanie za zasłonę, za mgłę słów każdego człowieka, aby w ten sposób uj- rzeć jego niesfałszowaną twarz, poznać jego autentyczną stronę, być może nawet duszę, i zobaczyć, co jest prawdziwe. Wiedzę tę chcę również przekazywać innym w mojej fa- cereading academy, która miała swą pierwszą siedzibę w Hong- kongu. Teraz prowadzę działalność szkoleniową także w wielu miejscach w Niemczech, Anglii, Austrii i Szwajcarii. Na jednym z takich szkoleń spotkałem, oprócz niezliczonej rzeszy innych, w cudowny sposób zainteresowanych ludzi, również żądnego wiedzy, otwartego i tolerancyjnego mężczyznę o wielkim sercu – Philippa Katumbę. Dziś jest mi on przyjacielem i źródłem wie- dzy. Jestem wdzięczny, że za sprawą tej książki mogę przemierzyć część mojej drogi razem z nim. 20 MOJA DROGA DO MEDYCYNY INTEGRACYJNEJ dr med. Philipp Katumba Już w wieku 9 lat, gdy jako dzieci odgry- waliśmy bitwy Rzymian na dziedzińcach naszych bloków mieszkalnych, przekona- łem się, że rola wojownika nie do koń- ca mi odpowiadała. Wprawdzie niezbyt przejmowałem się ciosami zadawanymi plastikowym mieczem lub pchnięciami ostrzem gumowej włóczni, ale zamiast walczyć, wolałem troszczyć się o  „ran- nych”. W związku z tym na naszym placu zabaw służącym jako pole bitwy prze- de wszystkim dostarczałem kolegom opa- trunki z rozgniecionych liści roślin, które w dziwny sposób miały pozytywny wpływ na niewielkie otarcia i stłuczenia. Ponie- waż najwyraźniej dobrze wykonywałem swoją pracę, odtąd we wszystkich scenariuszach pojedynków dostawałem angaż medy- ka. Jakże wczesny znak od losu. CHOROBY WYPISANE NA TWARZY WStĘp 21 Niezwykłe doświadczenie skuteczności ziołolecznictwa do dziś wywiera na mnie silny wpływ; nawet w czasie szkol- nym zasadniczo mnie nie opuściło. Cóż, nie byłem szczegól- nie zdolnym uczniem, jednak pragnąłem pracować kiedyś jako lekarz lub psycholog. To było moją ogromną motywacją. Już w dzieciństwie fascynował mnie ludzki organizm i sposób jego działania. W wieku 12 lat gruntownie przestudiowałem pierw- szą książkę na temat anatomii i fizjologii organizmu – wręcz ją pochłonąłem. W kolejnych latach zachwycały mnie również książki autorstwa dr. Ruedigera Dahlkego czy Thorwalda Det- hlefsena. Po prostu wszystko, co związane z organizmem, cho- robą czy leczeniem, wciągało mnie i nie pozwalało już wyrwać się swojej sile przyciągania, choć życie postawiło przede mną nie- jedną przeszkodę. Tylko drogami okrężnymi, korzystając z edukacji drugiej szansy, uszczęśliwiony rozpocząłem studia medyczne na Uni- wersytecie w Zurychu. Często, aczkolwiek nie na długo, zaspo- kajano tam moją ciekawość i głód wiedzy. Zatem, niekiedy na próżno, szukałem treści dydaktycznych na temat ziołolecznictwa lub innych szkoleń podstawowych z zakresu medycyny komple- mentarnej. Tak więc w rezultacie pozyskiwałem informacje rów- nież spoza życia akademickiego i zajmowałem się szczegółowo na przykład tradycyjną medycyną chińską (TMC). Poznałem wówczas zupełnie inne, podstawowe rozumowa- nie medycyny dalekowschodniej, które często nie było kompaty- bilne z moim dostrojonym do zachodnich wzorców myśleniem. Wiedza na temat diagnostyki języka i  holistyczne podejście w TMC zachwyciły mnie, ale ostatecznie nie wypełniły całko- wicie. Brakowało mi jeszcze jednego komponentu, uniwersal- nego podejścia do medycyny. Również połączenie medycyny 22 dalekowschodniej z klasyczną medycyną akademicką nie było w stanie zaspokoić mojego dążenia do jednolitego i obejmujące- go wszystkie aspekty zrozumienia medycyny. W  dalszym ciągu starałem się uzyskać całościowy obraz człowieka wraz z historią jego chorób. I tak oto mój głód wie- dzy poprowadził mnie do akupunktury su jok, do hipnoterapii, aż po medyczną omneologię, holistyczną diagnostykę i metodę terapeutyczną niemieckiego lekarza Matthiasa Welkera. Medyczna omneologia oznacza holistyczną diagno- stykę i  terapię oraz spełnia postulat metody integracyjnej, ponieważ uwzględnia klasyczne sposoby leczenia środkami na- turalnymi, jak również usiłuje zintegrować całą wiedzę medycy- ny akademickiej. W  swej codziennej praktyce staram się każdego dnia na nowo traktować pacjentów jako jednostki stanowiące całość, uwzględniać cierpienie, chorobę, ale koniecznie również bardzo osobistą historię życia. Usiłuję przy tym widzieć wszystkie aspek- ty odpowiedzialne za powstanie choroby w ogólnym kontekście indywidualnej historii choroby oraz w szczególności odszukać i wzmocnić zasoby i odporność. Z pewnością bardzo dużym wyzwaniem i długą drogą jest zbliżenie się do ideału komplek- sowego zrozumienia medycyny – z jej złożonymi procesami fi- zjologicznymi, biochemicznymi i  genetycznymi, jak również aspektami biopsychospołecznymi i energetycznymi – i postrze- ganie jej jako jedność w całości. Jednakże warto iść dalej tą po- zytywną drogą lepszej znajomości ludzi. CHOROBY WYPISANE NA TWARZY WStĘp 23 CZYTANIE CHORÓB Z TWARZY CZYTANIE Z TWARZY W PRZESZŁOŚCI czytanie z twarzy jest prawdopodobnie tak stare, jak sama cywilizowana ludzkość, i przypuszczalnie rozwijało się w wielu miejscach jednocześnie. Jeszcze dziś rozmaite metody różnią się odniesieniem tematycznym i sposobem po- dejścia. W końcu od dawien dawna były zróżnicowane ze wzglę- dów kulturowych. My, Europejczycy, za pomocą czytania z twarzy staraliśmy się rozpoznawać w szczególności choroby. Z biegiem czasu wykształ- ciły się z tego różne podejścia i neologizmy. Jednym z nich, bardzo popularnym, jest diagnostyka twarzy. Na długo przed opracowa- niem narzędzi diagnostycznych przez współczesną naukę, ludzie zajmujący się wykonywaniem zabiegów i leczeniem chorób byli zdani na inne metody i sposoby postępowania. Czytanie chorób z twarzy było równie powszechne co badanie dotykiem, osłuchi- wanie i opukiwanie, mające na celu określenie u pacjenta przy- czyny lub miejsca występowania schorzenia. Samemu tylko zapachowi potencjalnego chorego przypisywano szczególne zna- czenie, dlatego medyk „badał” pacjenta również własnym nosem. Niektóre z  tych metod są z  powodzeniem stosowane do dzisiaj, inne zeszły na drugi plan lub całkowicie popadły w zapomnienie. 24 Początki sztuki czytania z twarzy sięgają aż drugiego tysiąc- lecia przed Chrystusem. Już w starożytnych Chinach przeka- zywano wiedzę na temat rozpoznawania niedoborów, chorób, osobowości i przeznaczenia w twarzy. Określenie „mien shiang” oznacza mniej więcej „czytanie z twarzy” i właśnie to praktyko- wali mistrzowie trudniący się tą formą analizy. Swoją wiedzę utrzymywaną częściowo w tajemnicy mistrzo- wie mien shiang przekazywali uczniom tylko ustnie. Jednak prze- trwała ona aż do naszych czasów. W ten sposób jeszcze dziś czytanie z twarzy bliź- nich jest w Chinach szeroko rozpowszech- nione i stanowi stały element medycyny chińskiej. Ale mien shiang służy również jako metoda poznawania charakteru i  osobowości drugiego człowieka. Przy- puszczalnie już wielki filozof Konfucjusz (551–479 p.n.e.) znał tę naukę. Zacho- wała się jego wypowiedź z  tym związa- na: „Dziecko nie może nic zrobić ze swoją twarzą, jednak dorosły jest odpowiedzial- ny za swój wygląd”. Należy założyć, że oprócz Chińczy- ków również inne starożytne i  wielkie kultury korzystały z  techniki czytania z twarzy. Dowody można znaleźć u Egip- cjan, a w szczególności u Greków. Jeden z najwybitniejszych lekarzy starożytności, Hippokrates z Kos (460–370 p.n.e.), sporządził na ten temat notatki, w których znajdują się między innymi imponujące ob- serwacje twarzy osób umierających. CHOROBY WYPISANE NA TWARZY WStĘp 25 Jeszcze dziś medycyna korzysta z tej wiedzy i nazywa określone cechy zdiag- nozowane po twarzy mianem facies Hippocratica (oblicze Hippokratesa). Hippokrates wymagał od swoich kolegów higieny fizycznej oraz psychicznej. Zgod- nie z jego nauką lekarz podczas stawiania diagnozy powinien polegać na wywiadzie, badaniu i w szczególności dokładnej ob- serwacji człowieka. Za pośrednictwem Greków wiedza ta dotarła do Rzymian, którzy zdominowa- li nasz kręg kulturowy aż po średniowie- cze. U nich wiedza ta wywierała trwały wpływ, choć była obserwowana podejrzli- wym okiem panującego, w szczególności niektórych przedstawicieli duchowień- stwa. W  klasztorach pilni przyrodnicy troszczyli się o dobre samopoczucie i po- wrót do zdrowia swoich braci. Nie mieli oni wątpliwości co do tego, że wszystkie aspekty sposobu życia, a zatem myśli, czy- ny, a także odżywianie, mają decydujący wpływ na kondycję fizyczną. Aż po dzisiejsze czasy najbardziej znaną przedstawicielką tej grupy jest chyba Hildegarda z  Bingen (1098– 1179). Często uchodziła za ostatnią nadzieję dla arystokracji i ludu. To Hil- degarda, która napisała wiele książek 26 przyrodniczych, jest autorką zdania: „Oczy są bramą duszy!”. Wypowiedź ta w mniejszym stopniu bazuje na jej uzdolnie- niach filozoficznych, co na obserwacji ludzkiej twarzy. Podczas gdy Hildegarda z Bingen praktycznie nie była ograniczana ani prześladowana, inni musieli wystrzegać się nazbyt swobodne- go ujawniania swojej wiedzy. Przyrodników często posądzano o uprawianie czarów. W związku z tym istniało coraz więk- sze niebezpieczeństwo, że wiedza na temat diagnostyki twa- rzy popadnie w Europie w zapomnienie, jednak na kierunkach medycznych na uczelniach orientalnych nadal jej nauczano. Dzięki nieprzerwanej wymianie spostrzeżeń ponad kulturowy- mi i religijnymi granicami informacje te są dostępne również nam w czasach współczesnych. Szwajcarski lekarz Philippus Theophrastus Aureolus Bom- bastus von Hohenheim (1493–1541), lepiej znany jako Paracel- sus, podsumował swoją wiedzę na temat natury i ludzi w postaci całkowicie nowej medycyny. Były w niej również zawarte istotne elementy diagnostyki twarzy. Wy- rażał pogląd, że wszystko, co rozgrywa się we wnętrzu organizmu, musi być także widoczne na zewnątrz. Zakładał też, że wygląd człowieka jest bezpośrednio zwią- zany ze zbawieniem jego duszy. Przez setki lat uczeni zajmowali się wyglądem człowieka. Dostrzegali, że warunki życia mają wpływ na wygląd, w szczególności na twarz. W niej odzwier- ciedlają się choroby i niedobory, których przyczyną jest często sposób odżywiania. CHOROBY WYPISANE NA TWARZY WStĘp 27 Neapolitański lekarz Giovan Battista della Porta (Giam- battista) (1535–1615) jest powszechnie uznawany za jednego z pierwszych naukowców-przyrodników we współczesnym ro- zumieniu. W 1558 r. opublikował swoje dzieło Magiae natu- ralis, które już za życia przyniosło mu rozgłos. Zachęcony tym sukcesem, dwa lata później założył towarzystwo dla badań przy- rodniczych, które jednak prowadziło swą działalność tylko przez krótki czas, ponieważ papież szybko jej zakazał. Ten wszech- stronny uczony zajmujący się literaturą, alchemią, kryptologią i ogrodnictwem, za sprawą dzieła De humana physiognomia wy- danego w 1586 r. dostarczył ważny fundament dla dalszego roz- woju fizjonomiki i diagnostyki twarzy. Poza tym również w czasach coraz bardziej jednostronne- go scjentyzmu jego metodyka i otwartość wpływały na szerokie rzesze oświeconych lekarzy. Należał do nich między inny- mi Holender Peter Camper (1722–1789). Po pomyślnym ukończeniu studiów medycznych został profesorem chirurgii w Amsterdamie (1755 r.) i Groningen (1763 r.). W wolnym czasie poświęcał się rysowaniu i malarstwu. To hobby zainspi- rowało go do studiowania rysów ludzkiej twarzy. W swoich badaniach fizjonomicznych usiłował wyodrębnić zasady doty- czące kształtów ludzkiej twarzy. Wpływ Campera sięga aż po nasze czasy, ponieważ jego wielkoformatowe rysunki anato- miczne są nadal aktualne. Nazwana na jego cześć płaszczyzna Campera jeszcze dziś służy do wykonywania pomiaru i opisu kształtu ludzkiej czaszki. Szwajcarski filozof i pastor Johann Caspar Lavater (1741– 1801) wywołał sensację swoją publikacją Physiognomische Fragmente zur Beförderung der Menschenkenntnis und Menschen- liebe (Fizjonomiczne fragmenty, dla wspierania wiedzy i miłości 28 ludzkiej). Humboldt i Goethe należeli do zapalonych czytelni- ków tego czterotomowego dzieła. Następnie szkocki anatom sir Charles Bell (1774–1842), włoski neurolog Paolo Mantegazza (1831–1910) oraz Francuz Guillaume Benjamin Duchenne de Boulogne (1806–1875) jeszcze bardziej pchnęli naprzód bada- nia naukowe w dziedzinie fizjonomii. W  szczególności ten ostatni został dostrzeżony na całym świecie za sprawą swoich prób. W ramach opracowanej przez siebie elektroterapii stymulował mięśnie twarzy probantów. W swoich dziełach na ten temat opisuje on „mięsień radości” – mięsień twarzy, który wywołuje prawdziwy i szczery śmiech człowieka. Określa się go jako musculus zygomaticus major (mię- sień jarzmowy większy). Prawdziwy i autentyczny uśmiech zo- stał po swoim odkrywcy nazwany „uśmiechem Duchenne’a”. W XIX w. najsławniejszym lekarzem, który opisał zależność między stanem zdrowia pacjentów a wyrazem ich twarzy, był z pewnością Christoph Wilhelm Hufeland (1762–1836), dy- rektor berlińskiego szpitala Charité, a zarazem osobisty lekarz króla Prus Fryderyka Wilhelma III. Hufeland dostrzegał związ- ki między stanem zdrowia pacjentów a cechami ich twarzy. Tak- że wpływ odżywiania na samopoczucie nie uszedł jego uwagi. Jego badeński kolega Karl Heinrich Baumgärtner (1798– 1886), profesor patologii, imponował za sprawą swoich licznych publikacji, w tym wydanego w 1839 r. atlasu. Jego dzieło Kran- kenphysiognomik (Fizjonomika chorych) składało się z 72 ilustro- wanych portretów chorych ludzi. Z  wiedzy na temat symptomów diagnozowanych z  twa- rzy korzyści czerpał również dr Wilhelm Heinrich Schüßler (1821–1898). Ten urodzony w Bad Zwischenahn pod Olden- burgiem lekarz ogólny studiował w Paryżu, a później w Berlinie, CHOROBY WYPISANE NA TWARZY WStĘp 29 gdzie doświadczył zmiany w medycynie – zwrotu ku nauce przy- rodniczej, a tym samym oddalania się od filozofii natury. Od tamtego momentu na pierwszym planie znajdowały się ekspe- rymenty empiryczne oraz obserwacje, pomiary i porównania. Jego ustalenia, początkowo szeroko dyskutowane i krytykowane wśród kolegów, uzasadniały samodzielną formę terapii, która w poprzednich latach cieszyła się coraz większą popularnością. Schüßler zaobserwował, że zapotrzebo- wanie danego człowieka na minerały od- zwierciedla się w  jego twarzy. Według Schüßlera różne zabarwienie skóry twa- rzy dostarcza informacji nie tylko na te- mat niedoboru konkretnych składników mineralnych, ale raczej o towarzyszących mu schorzeniach organizmu. Brak okre- ślonych minerałów może świadczyć o od- żywianiu ubogim w  dany składnik, co pozwala szybko rozpoznać niedobór lub nieurozmaiconą dietę. Do końca życia Schüßler pracował jako lekarz-homeopa- ta, jednak również w tych otwartych kręgach spotykał się z dez- aprobatą. Początkowo jego terapia nie została sklasyfikowana jako homeopatyczna i dlatego ją odrzucano. Dla Schüßlera, i tak raczej zamkniętego w sobie umysłu, było to powodem wycofania się z działalności publicznej. Obecnie dzięki publikacjom i skuteczności tak zwane sole Schüßlera cieszą się dużą popularnością – liczba przekonanych zwolenników wciąż rośnie. 30 Również teorie Carla Hutera (1861–1912), urodzonego w Heinde pod Hildesheim, dotyczyły twarzy człowieka. Oko- ło 1900 r. za sprawą swoich publikacji stał się on najbardziej kontrowersyjnym przedstawicielem fizjonomiki i  diagnostyki twarzy. Wprawdzie zdecydowanie bardziej interesowała go oso- bowość i natura człowieka, jednak jego pisma wykazują związ- ki między zmarszczkami a trybem życia i schorzeniami. Ponad 30 obszernych książek traktowało o wyglądzie człowieka i jego znaczeniu, w tym jego główne dzieło Menschenkenntnis, Kör- performen und Gesichtsausdruckskunde (Znajomość człowieka, kształty ciała i nauka o wyrazie twarzy) zebrane w pięciu to- mach (1904–1906). W dawnych czasach w krajach niemieckojęzycznych diag- nostykę twarzy nazywano również „Sonnerschau”. Jeszcze pod auspicjami dr. Karla Hickethiera (1891–1958) organizowano sześcioletnie szkolenia „sonnerów”, w trakcie których osoby za- interesowane kształciły się aż do osiągnięcia maksymalnej dojrza- łości. Sonnerschau miała stanowić podstawę uzyskania zdrowia („słoneczności”). Jej zwolennicy widzą w Hickethierze założy- ciela współczesnej diagnostyki twarzy lub co najmniej następ- cę Heinricha Schüßlera. W domach zdrojowych Schüßlerheim w mieście Ellrich w Turyngii oraz w „Hickethier” na zamku Klettenburg pomagano osobom szukającym pomocy, znów po przyjrzeniu się twarzy, również za sprawą koniecznej zmiany sposobu odżywiania. Tymczasem także nowsze dzieła wywoływały sensację. Duże zainteresowanie wzbudził przykładowo Natale Ferronato, natu- ropata urodzony w 1925 r. w Mediolanie i dorastający w Zury- chu. Jego bardzo cenne opisy i ustalenia zostały zebrane w dziele jego życia Pathophysiognomik (Patofizjonomika). CHOROBY WYPISANE NA TWARZY WStĘp 31 Również nieżyjący już uzdrowiciel Hans-Dieter Bach oraz lekarz dr Anton Markgraf prowadzili własne badania i w ostat- nich latach wnieśli równie cenny co wzbudzający sensację wkład do diagnostyki twarzy. Znów jest ona na najlepszej drodze, aby zostać uznaną za skuteczne narzędzie diagnostyczne uzdrowicieli, ale też lekarzy, pomagając w ten sposób w diagnozowaniu chorób i niedoborów. Kolejnym aspektem są badania naukowe i publikacje ame- rykańskiego psychologa dr. Paula Ekmana (ur. w 1934 r.), które uchodzą za przełomowe. Jego główna praca jest poświęcona ru- chom mięśni twarzy i ich znaczeniu. Poprzez tak zwane mikro- ekspresje człowiek zdradza swoje prawdziwe uczucia i intencje. Wiedza na temat znaczenia ludzkiej mimiki stanowi funda- mentalny element czytania z twarzy. Wysoce prawdopodobne, że w nadchodzących latach, za sprawą kolejnych ustaleń i do- świadczeń, prastara wiedza ludzkości dotycząca znaczenia cech twarzy będzie w coraz większym stopniu przenikać do publicz- nej świadomości. Historia czytania z twarzy jeszcze przez długi czas nie dobiegnie końca. CZYTANIE Z TWARZY W MEDYCYNIE Czy to diagnostyka twarzy, patofizjonomika, czy diagnosty- ka spojrzenia – są to różne określenia, które koniec końców oznaczają to samo podejście. Wielu ludzi zdumiewa fakt, że w dzisiejszej medycynie XXI wieku „diagnostyczne spojrzenie” doświadczonego lekarza wciąż pozostaje niezastąpione, choć róż- norodne możliwości diagnozowania przy pomocy aparatury mo- głyby sprawiać wrażenie, że od dawna należy ono do przeszłości. 32 Tym bardziej dziwi fakt, że do dziś na wydziale medycznym nie istnieje żadna specjalność rozpatrująca zagadnienie zmian struk- turalnych występujących na twarzy w trakcie chorób i podejmu- jąca próbę zbadania ukrytych mechanizmów. Temat zmian strukturalnych pojawiających się na twarzy w trakcie chorób jest przypuszczalnie zbyt złożony lub też nie- dostatecznie interesujący, aby uczynić go przedmiotem badań naukowych, choć od setek lat lekarze wszystkich kultur posłu- gują się tą metodą medycyny doświadczalnej. Nierzadko objawy kliniczne chorób zaznaczają się również na twarzy w postaci cha- rakterystycznych i jednoznacznych cech, które jednak do dziś, przynajmniej z naukowej perspektywy, nie zostały należycie zba- dane. Mimo wszystko często terapię rozpoczyna się zaraz po po- stawieniu diagnozy na podstawie spojrzenia wykwalifikowanego lekarza – niejednokrotnie specyficzne zmiany na twarzy chore- go pomagają mu potwierdzić podejrzewaną diagnozę i w konse- kwencji przedsięwziąć ukierunkowane badania. Wiele chorób wywołuje zmiany strukturalne na twarzy, pod- czas gdy nie da się ostatecznie ustalić ich przyczyny. Imponują- cy dowód dostarczają pacjenci zmagający się z nadczynnością tarczycy (choroba Gravesa-Basedowa). W niektórych przypad- kach występuje wytrzeszcz (wysunięcie gałek ocznych), któremu często towarzyszy przeszywające spojrzenie. To tylko przykład zadziwiającego i cennego sposobu, w jaki wiedza z zakresu diag- nostyki spojrzenia od wieków kształtuje codzienną pracę w me- dycynie i utrzymuje pacjentów przy życiu. „Klinicznego spojrzenia” doświadczonego lekarza do dziś nie można zastąpić jakąkolwiek skomplikowaną metodą diag- nostyczną. Na przestrzeni tysięcy lat zakorzeniło się ono w diag- nostyce i  w  czasach, kiedy nie znaliśmy żadnych narzędzi CHOROBY WYPISANE NA TWARZY WStĘp 33 diagnostycznych, było obok opukiwania, osłuchiwania i wącha- nia ważnym sposobem rozpoznawania schorzeń. Chyba dlatego diagnostyka twarzy była stosowana przez najwyższych medyków już w  początkowych etapach rozwoju medycyny. Na podstawie zmian cech zewnętrznych wyciągano wnioski na temat zdrowia poszczególnych osób. Hipoteza, jako- by choroby manifestowały się na twarzy już na kilka lat przed wystąpieniem specyficznych symptomów, została wielokrotnie potwierdzona. Paleta zmian skóry twarzy przy schorzeniach konkretnych narządów jest tak szeroka, że obecnie dostępne są różne inter- dyscyplinarne podręczniki. Poruszana w nich tematyka sięga od dermatologii aż po endokrynologię. Jednak co ciekawe, w medy- cynie akademickiej ocena języka jest wykorzystywana tylko do diagnostyki sinicy centralnej (niedobór tlenu), choć w TMC sto- suje się ją od tysięcy lat, obok diagnostyki pulsowej, jako jeden z najważniejszych środków diagnostycznych. Mogę stwierdzić, że w trakcie mojej 13-letniej działalności lekarskiej w zakresie medycyny ogólnej i wewnętrznej dane mi było obserwować wiele zmian na twarzy, kiedy to postawione na ich podstawie diagnozy zostały potwierdzone w toku dal- szych badań. Poniżej znajdują się tylko niektóre przykłady z dużej liczby poczynionych obserwacji: ƒ Twarz nabrzmiała z czerwonymi policzkami. Może wskazy- wać na nadmiar kortyzonu w organizmie, objawiający się w ten sposób z powodu nowotworu produkującego ten hor- mon lub długotrwałej terapii kortyzonem. 34 ƒ Czerwonawo-niebieskie wargi lub policzki jako oznaka nie- doboru tlenu w organizmie. Może być symptomem wady zastawek serca lub poważnej choroby płuc. ƒ Choroby metaboliczne wątroby lub pęcherzyka żółciowego mogą dawać o sobie znać w postaci żółtego zabarwienia skó- ry twarzy i spojówek. ƒ Napięta i sztywna skóra twarzy (maskowatość twarzy) ze skostniałą mimiką, niewielkim otworem gębowym (mikro- stomia) i „ustami palacza” może wskazywać na twardzinę, chorobę autoimmunologiczną o wciąż niewyjaśnionej przy- czynie, która dotyczy w  szczególności różnych narządów wewnętrznych. ƒ Trądzik może występować nie tylko w okresie dojrzewania, stanowiąc oznakę zmian hormonalnych, ale też wskazywać na zatrucia, np. dioksynami (jak przy próbie otrucia ukra- ińskiego polityka, Juszczenki). ƒ Także różne leki, np. moczopędne, psychotropowe lub prze- ciwnadciśnieniowe, mogą wywołać zmiany na twarzy przy- pominające oparzenie słoneczne. Nasza technokratyczna medycyna sprawiła, że w ostatnich dekadach gruntowna edukacja w zakresie nurtu akademickie- go poświęcała diagnostycznemu spojrzeniu coraz mniej uwagi. Ubolewam z  tego powodu, gdyż wiedza ta pozostaje nieod- zownym elementem codziennej praktyki i szybkiej oceny sta- nu pacjenta. Wygląda na to, że w świecie medycyny opartej na dowodach i twardych faktach coraz trudniej będzie podtrzymać miękkie fakty ugruntowanej i wieloletniej medycyny doświad- czalnej. Dlatego jestem z całego serca wdzięczny, że dziś uzdro- wiciele i lekarze-naturopaci znów nauczają tej starej wiedzy. CHOROBY WYPISANE NA TWARZY TEORIA 38 DEFINICJE POJĘĆ Określenie „czytanie z twarzy” można stosować jako po- jęcie nadrzędne, obejmujące różne techniki i metody. Dla lepszego zrozumienia form istotnych dla niniejszej książki zostaną one pokrótce przedstawione i opisane. Krótkim objaśnieniem opatrzymy również podejścia medyczne posiada- jące punkty wspólne ze sztuką czytania z twarzy. DIAGNOSTYKA TWARZY Diagnostyka twarzy to nauka o objawach choroby pojawiają- cych się na obliczu. Obejmuje zatem rozpoznawanie niedobo- rów, problemów zdrowotnych i chorób na twarzy – z biegiem lat styl życia pozostawia na niej swoje ślady. Istotne są przy tym obrzęki, połysk, cienie, nieprawidłowe zabarwienia oraz ogólny stan skóry. Oczywiście do tego dochodzą również zmarszczki. Osobie czytającej choroby z twarzy zdradzają one co nieco na temat dotychczasowego życia oraz odsłaniają poważne niedobo- ry i takie, które mogą pojawić się w przyszłości. CHOROBY WYPISANE NA TWARZY teOriA 39 WIZJA SONNERA Była ona rozwinięciem analizy twarzy opracowanej pod auspi- cjami dr. Heinricha Schüßlera, ponieważ również wnioskowa- ła o niedoborach składników mineralnych na podstawie cech występujących na twarzy. Dr Kurt Hickethier (1891–1958) w  dalszym ciągu ją udoskonalał i  oferował także sześciolet- nie szkolenia „sonnerów”. W dowód uznania jego badań na- ukowych w 1926 r. Pittsburgh College of Naturopathy (USA) przyznał mu tytuł „Doctor of Naturopathy”. Sonnerschau (czy- li „wizja sonnera”) stanowiła dla niego cenną technikę, umoż- liwiającą stworzenie dobrych podstaw dla uzyskania zdrowia („słoneczności”). FIZJONOMIKA Termin ten pochodzi z greki i składa się ze słów physis – „ciało” i gnome – „wiedza/znak/nauka”. Pod pojęciem fizjonomiki rozu- mie się naukę „czytania” z wyglądu fizycznego człowieka. Cha- rakter, temperament i osobowość powinno się interpretować na podstawie wyglądu zewnętrznego ciała – w głównej mierze gło- wy – w stanie nieruchomym. PATOFIZJONOMIKA W określeniu „patofizjonomika” pojęcie „fizjonomika” zostaje uzupełnione o greckie słowo pathos – „cierpienie”. Połączenie to szybko i wyraźnie pokazuje, że chodzi tu o naukę rozpoznawania 40 oznak związanych z narządami i specyficznymi funkcjami w od- niesieniu do chorób organizmu. Pod tym względem jest ona spokrewniona z diagnostyką twarzy. Czy człowiek wykazuje po- datność na konkretne choroby, czy też jego twarz jest już nazna- czona istniejącym schorzeniem? Aby odpowiedzieć na to pytanie, patofizjonomiści obserwują również zmiany skóry opisane pod pojęciem „diagnostyka twarzy” i dzielą je na różne sfery wyrazu. MIEN SHIANG Mien shiang (także siang mien) to określenie sztuki czytania z twarzy w Chinach. Jej tradycja sięga tam kilku tysięcy lat. Czy- tanie z twarzy jest dla Chińczyków filozofią, techniką medyczną i nauką w jednym. Oprócz rozpoznawania cech choroby w twa- rzy, co jest również wykorzystywane w tradycyjnej medycynie chińskiej (TMC), obejmuje interpretowanie osobowości i cha- rakteru. Mistrzowie mien shiang idą nawet o krok dalej i chcą udzielać informacji o dalszym losie danego człowieka. Obecność mien shiang jest w Chinach wciąż bardzo silna. Nauki tej nigdy nie utracono, ponieważ okazała się być również bardzo skutecz- ną w określaniu uczuć i zamiarów ludzi. IRYDODIAGNOSTYKA Irydodiagnostyka (także irydologia lub irydoanaliza) prezentuje się jako niezależna forma diagnostyki, a jest, gdy przyjrzeć się jej bliżej, wyspecjalizowaną odmianą czytania z twarzy. Zajmuje się ona okiem jako istotnym elementem twarzy. W irydodiagnostyce CHOROBY WYPISANE NA TWARZY teOriA 41 na podstawie obserwacji wyglądu i zmian tęczówki wnioskuje się o stanie zdrowia organizmu. Spokrewnioną metodą jest diagno- styka oka, która oprócz tęczówki i źrenicy uwzględnia też pozo- stałe obszary tego narządu. Pierwsze opisy tej techniki pochodzą przypuszczalnie z cza- sów egipskich. W Europie w tym zakresie wyróżnił się najpierw Philippus Meyen, który około 1670 r. opisał podstawy irydo- diagnostyki. W 1881 r. Węgier Ignaz von Peczely (1826–1911) opublikował podręcznik na temat diagnostyki oczu, w którym wnioskował o schorzeniach narządów na podstawie zmian ko- loru i kształtu tęczówki. W 1954 r. lekarze Walter Lang i Franz Vida niezależnie od siebie opublikowali cieszące się dużym zain- teresowaniem dzieła na ten temat. DIAGNOSTYKA JĘZYKA Czytając z twarzy, chińscy mistrzowie mien shiang z upodo- baniem korzystają z diagnostyki języka w celu określenia sta- nu zdrowia danej osoby. Jest ona integralną częścią TMC, ale występuje również w medycynie indyjskiej, ajurwedzie. Obie te dyscypliny dostrzegają, z jaką wrażliwością język reaguje na zmiany w organizmie, ponieważ jest bezpośrednio połączony zarówno z mózgiem, jak i z narządami wewnętrznymi. Dzię- ki temu można z niego odczytać wiele schorzeń. Również do- świadczony lekarz medycyny konwencjonalnej na podstawie języka uzyskuje pewien pogląd na temat swojego pacjenta. Jed- nak zmianom na języku odpowiadają również zmiany innych obszarów twarzy. 42 MEDYCYNA DOŚWIADCZALNA Medycyna doświadczalna to określenie ukształtowane w szcze- gólności przez lekarzy medycyny komplementarnej bądź alter- natywnej oraz uzdrowicieli z niemieckiego obszaru językowego nie tylko pod względem nazwy, ale też treści. Obejmuje ona teorię medycyny naturalnej i komplementarnej, którą repre- zentują specjaliści o  podejściu holistycznym i  praktycznym. Medycyna doświadczalna zajmuje się różnymi kierunkami na- turopatii takimi jak akupunktura, medycyna żywienia, ho- meopatia, neuralterapia, fitoterapia, terapia tlenowo-ozonowa i dalsze kierunki terapii bazujące na medycynie komplemen- tarnej lub alternatywnej. MEDYCYNA INTEGRACYJNA Medycyna integracyjna stanowi połączenie konwencjonalnych metod leczniczych wykorzystywanych w medycynie akademi- ckiej oraz metod opartych na dowodach, zaczerpniętych z me- dycyny komplementarnej lub alternatywnej*. Określenia tego zaczęto używać w  Stanach Zjednoczonych, co powinno już sugerować uznanie pewnych gruntownie sprawdzonych me- tod i środków medycyny komplementarnej. Trwały wpływ na tę nową medyczną metodę i podejście mieli interniści i leka- rze medycyny komplementarnej Deepak Chopra, V.A. Shiva Ayyadurai i Andrew Weil. W Wielkiej Brytanii na uniwersyte- * Statement by Stephen E. Straus, M.D., Director, National Center for Complementary and Alternative Medicine before the Senate Appropriations Subcommittee on Labor, DHHS, Education, and Related Agencies, March 28, 2000. CHOROBY WYPISANE NA TWARZY teOriA 43 tach Buckingham i Westminster oferowano już kursy w zakre- sie medycyny integracyjnej. W niektórych krajach, na przykład w Australii, coraz więcej lekarzy reprezentujących to podejście organizuje się w ramach własnych stowarzyszeń i wymienia mię- dzy sobą spostrzeżeniami. 44 ZROZUMIEĆ DIAGNOSTYKĘ TWARZY Jak i  dlaczego funkcjonuje diagnostyka twarzy? Pytania te pojawiają się często, gdy dostrzegamy związek między zdrowiem fizycznym i psychicznym a powierzchownością, wyglądem i wyrazem twarzy. Osoby kierujące się rozumem chcą otrzymać oparte na fak- tach i niebudzące wątpliwości wyjaśnienia tego zjawiska, aby móc zagłębić się w  tę tematykę. Natomiast inna – znacznie mniejsza – grupa odrzuca to podejście. Im lepsza staje się moż- liwość objaśnienia diagnostyki twarzy, tym bardziej oni się od- dalają, ponieważ nie szukają odpowiedzi dla głowy – dla nich ważne jest, aby w coś wierzyć. Czytanie z  twarzy wraz ze wszystkimi subdyscyplinami może stanowić wspaniały most dla obu stron. Kto chce pojąć tę sztukę samym intelektem, najpóźniej przy jej mistycznych na- ukach napotka ograniczenia. Kto całkowicie odrzuca oczywisty i wytłumaczalny, a tym samym również naukowy aspekt, ponie- waż ufa tylko swojej intuicji, ten również zbudował sobie mury, ponieważ człowiek jest istotą holistyczną. Chodzi o ciało, umysł i duszę. Czytanie z twarzy nie chce pomijać żadnego z tych ele- mentów, a w szczególności diagnostyka twarzy w cudowny spo- sób nadaje się do podążania tą drogą. Badawcze spojrzenie na twarz człowieka jest inne niż to, którym posługujemy się na co dzień, i  wymaga wprawy. CHOROBY WYPISANE NA TWARZY teOriA 45 W  diagnostyce twarzy każda zmiana wyglądu zewnętrznego jest wskazówką dotyczącą procesów wewnętrznych. Mogą być one natury psychicznej i fizycznej. Jak dowiemy się z tej książki, wszystko ma określone znaczenie. Obrzęki, przebarwienia, po- łysk, cienie, struktura, zmarszczki i stan skóry, a także poszcze- gólnych elementów, na przykład uszu, nie są przypadkowe. Musimy tylko uważnie postrzegać znaki, a następnie je na- zywać – wówczas skorzystamy z wyjątkowo pomocnego źródła informacji: języka twarzy. Przez nasze ciało przebiega wielowarstwowy system nerwów i naczyń – zgodnie z TMC również meridianów. Nie omija on żadnego regionu, łącząc siecią narządy z mózgiem i z twarzą. Tam dostarczane są różnorodne informacje na temat odczuć, zaburzeń i zmian patologicznych w czynności lub stanie narządów. W głów- nej mierze odpowiadają za to piąty, siódmy i dziesiąty nerw czasz- kowy: nerw trójdzielny, nerw twarzowy i nerw błędny. Dalszych pomocnych informacji udzielają mięśnie twarzy spełniające rozmaite zadania. Pokazują one reakcje na świadome, ale i nieświadome procesy. Wygląd twarzy zdrowego człowieka w znacznym stopniu różni się od twarzy chorego. Z mięśni twa- rzy odczytujemy nie tylko emocje. Oczywiście istnieje związek między usposobieniem, myślami, emocjami, uczuciami a na- szym układem nerwowym i odpornościowym – ostatecznie rów- nież między narządami, które można im przypisać. O tego rodzaju reakcjach fizycznych donoszą również pra- stare powiedzenia, takie jak: „coś komuś leży na żołądku”, „zaleźć komuś za skórę”, „rwać sobie włosy z głowy”, „coś komuś leży na wątrobie”, „żółć kogoś zalewa” lub „narobić w spodnie”. Właśnie takie wypowiedzi otwierają nam drzwi i wskazują, w jaki sposób możemy zrozumieć oznaki choroby w organizmie.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Choroby wypisane na twarzy. Rozpoznaj objawy chorób po wyglądzie twarzy, oczu i języka
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: