Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00283 004951 12750531 na godz. na dobę w sumie
Chorwacja. W kraju lawendy i wina. Wydanie 7 - książka
Chorwacja. W kraju lawendy i wina. Wydanie 7 - książka
Autor: , Liczba stron: 448
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-8515-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> fotografia
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).

Przewodniki Bezdroży przybliżają historię, kulturę i przyrodę opisywanych regionów i krajów oraz oprowadzają po ich najbardziej fascynujących zakątkach. Treść uporządkowano dla wygody w układzie regionalnym. Opisom miast i innych atrakcji turystycznych towarzyszą przejrzyste mapy oraz ramki z ciekawostkami, czyniące z przewodnika pasjonującą lekturę nie tylko w czasie podróży. Informacje praktyczne pomagają zaplanować wyjazd i odnaleźć się w odwiedzanym miejscu. Całość zamyka praktyczny minisłowniczek.


Zuzanna Brusić – urodziła się w Krakowie, z czego jest bardzo dumna, a wychowała w Chorwacji (Rijece), co uważa za swoje wielkie szczęście. Mimo że na stałe mieszka w Pol­sce, dużo czasu spędza w swojej drugiej ojczyźnie, która jest jej największą fascynacją. Ukończyła Uniwersytet Jagielloński z tytułem magistra ochrony środowiska. Miała okazję zakosztować życia naukowca podczas stypendium (związanego z dziedziną chemii) we Włoszech, ale zwyciężyła w niej dusza podróżnika i miłośnika ludzi. Pasjonuje się również przyrodą i nurkowaniem, a ostatnio historią starożytną. Zwiedzając inne kraje Europy, zawsze odnajdywała zakątki podobne do tych w Chorwacji, w której dodatkowo atmosfera wypoczynku i beztroski pomaga docenić jej piękno. Obecnie pracuje jako pilot wycieczek zagranicznych, specjalizuje się głównie w wyprawach do Chorwacji, jest też tłumaczem z języka chorwackiego (m.in. przetłumaczyła książkę Ivany Ostoić Nurkowanie w Chorwacji).

Salomea Pamuła – urodziła się w Tarnowie. Jest absolwentką etnologii i filologii słowiańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. W pracy naukowej ­zajmuje się problemami społeczno-politycznymi Chorwacji po rozpadzie byłej ­Jugosławii. Lubi samotne wypady na Bałkany. Podróże to dla niej przede wszystkim możliwość poznawania ludzi i rozmowy z nimi. Uczestniczyła w etnograficznych badaniach terenowych na Braču, w Slawonii, w Kumrovcu, w Zagrzebiu oraz w Hercegowinie. Sama zorganizowała dla studentów etnologii wyjazd terenowy do Imotskiej Krajiny, dotyczący tradycyjnych metod produkcji wina. Pracowała jako tłumacz-rezydent w Vela Luce na Korčuli, skąd organizowała wycieczki do Dubrownika, Splitu, Međugorja i na wyspę Mljet. Autorka kilku artykułów dotyczących powojennej problematyki politycznej Chorwacji. Nagrała cykl audycji radiowych (program II PR) na temat muzyki ludowej Chorwacji oraz Bośni i Hercegowiny. Śpiewała w chorwackim chórze INA, oraz w Chórze Mariańskim w Krakowie. Pracuje jako lektorka języka polskiego we Francji. Marzy o tym, żeby zamieszkać na jednej z wysp chorwackiego Adriatyku.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

P r z e w o d n i k Chorwacja W kraju lawendy i wina Ubezpieczenie w podróży Autorki przewodnika: Zuzanna Brusić, Salomea Pamuła Współpraca: Elżbieta Lizak (Zaproszenie do Chorwacji) Aktualizacja: Miłosz Huber, Krzysztof Dopierała (wybrane informacje praktyczne w opisach miast Rovinj, Szybenik, Split, Crikvenica oraz w opisie PN Jezior Plitwickich) Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Redakcja wydania: Maria Kula Zdjęcia na okładce: Okł. I – © mariocigic | Fotolia.com Okł. IV – Panorama starówki Trogiru, © Dario Bajurin | Fotolia.com Projekt okładki: Paweł Polański, Paweł Panczakiewicz Skład: Krzysztof Hosaja Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publi- kacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autorki oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kom- pletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorki oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 e-mail: redakcja@bezdroza.pl księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?becho7 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. m o c . k c o t s r e t t u h S | b e r g a Z S I P O © a i r t s I p e s y w ł ó P Stare miasto w Motovunie Uliczka w Rovinju Wydanie VII ISBN: 978-83-246-8515-8 Copyright © Helion, 2014 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność m o c . k c o t s r e t t u h S | r a h s n a © Kup książkę Poleć książkę r e n r a v K a j c a m l a D m o c . a i l o t o F | y l e g r e G l i a n o s Z © Dzwonnice Rabu Stary dom rybaka w miasteczku Lubenice (wyspa Cres) m o c . k c o t s r e t t u h S | c i t e z r e © Wieża zegarowa w Trogirze Split, katedra św. Dujama m o c . a i l o t o F | 3 7 r a h s n a © m o c . k c o t s r e t t u h S | n a t u a T n a D © Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę www.e-przewodniki.pl www.bezdroza.pl Rozdział I Zaproszenie do Chorwacji 1 i j c a w r o h C u o j a d r k e i e n i n e a z z s d o e r p i w a Z Z y s a r T Będąc pięć dni w Zagrzebiu warto:  zrobić wycieczkę na wzgórze Me- dvedgrad;  pospacerować po parku Maksimir;  wrzucić monetę do fontanny Mandu- ševac na Dolnym Mieście;  odwiedzić zagrzebski ogród bota- niczny;  zwiedzić okoliczne parki przyrody: Žumberak i Medvednicę. klasycystycznym i stylu art nouveau oraz wielka ilość teatrów i muzeów. Centrum Dolnego Miasta stanowi Trg bana Josipa Jelačicia, popularny punkt spotkań Zagrzebian. Stąd już tylko parę kroków do Galerii Sztuki Współczesnej i Galerii Strossmayera, gdzie obejrzeć można między innymi płótna pędzla Jana Matejki. Warto przejść kilka przecznic na zachód i wstąpić do Muzeum Etnograficz- nego lub też zajrzeć do Muzeum Mima- ry, gdzie wśród mnóstwa eksponatów zobaczymy Dziewicę z Dzieciątkiem Bot- ticellego. Stąd już tylko kawałek do piek- nego budynku Chorwackiego Teatru Narodowego. Na koniec dnia można wybrać się na przechadzkę po jednym z wielu zagrzebskich parków lub podje- chać autobusem na zabytkowy cmentarz Mirogoj, dorównujący urodą słynnym cmentarzom Paryża i Londynu. Trasa 2. Trzy miasta Istrii w trzy dni Trzy dni wystarczą, żeby zapoznać się z najważ- niejszymi zabytkami Istrii w Poreču, Rovinju i Puli. Oczywiście nie uda się niestetety w tak krótkim czasie skorzystać z dobrodziejstw istryjskiego wybrzeża. Przedstawiona poniżej propozycja zwiedzania obejmuje najważniejsze miasta Istrii, których uroda jest silnym magne- sem przyciągającym turystów. Dzień 1. Poreč (s. 121): Trg slobode (s. 122) – Narodni trg (s. 123) – Trg Marafor (s. 124) – pałac Sinčić (s. 123) – bazylika Eufrazjusza (s. 124) – wyspa św. Mikołaja (s. 123) Poznawanie Poreča najlepiej rozpo- cząć od starego miasta. Punkt pierwszy na naszej mapie zwiedzania powinien stanowić Trg slobode oraz baroko- wy kościół św. Marii. Następnie moż- na przejść parę kroków do Narodnog trgu, gdzie na naszą uwagę zasługują dwie wieże, pozostałości średniowiecz- nego muru obronnego: Kula Pietra de Mula i Peterokutna kula. Warto wejść na taras widokowy i choć przez chwilę popatrzeć na port i tutejsze wybrze- że. Przyjemnym punktem wycieczki będzie spacer ulicą Dekumanovą, przy której możemy podziwiać liczne pała- cyki, kamienice, sklepiki i kawiarenki. W pobliżu, w pałacu Sinčić mieści się Muzeum Regionalne z ciekawą ekspo- zycją etnograficzną i archeologiczną. Odbijając w prawo od głównego deptaka zobaczymy dwa budynki zasługujące na szczególną uwagę: bazylikę Eufrazjusza, obecnie najwspanialszy zabytek sztuki bizantyjskiej w Europie oraz znajdujący się w pobliżu, nieco skromniejszy, kościół Franciszkanów. Stamtąd podążamy w kie- runku Trgu Marafor, gdzie na szczególną Poleć książkę 1 i j c a w r o h C u o j a d r k e i e n i n e a z z s d o e r p i w a Z Z y s a r T 17 Trasy Trasa 1. Zagrzeb w dwa dni Zwiedzanie Zagrzebia nie powinno nastrę- czyć turyście trudności, ponieważ wiekszość wartych obejrzenia obiektów znajduje sie w bliskiej odległości od siebie. Dwudniowa (przy założeniu intensywnego zwiedzania) trasa powala zapoznać się z najważniejszymi zabytkami stolicy Chorwacji. Dzień 1. Gornji Grad (s. 97): wieża Lotrščak (s. 98) – kościół św. Katarzyny (s. 98) – Galeria Sztuki Naiwnej (s. 98) – plac św. Marka (s. 99) – Kamienna Brama (s. 100) – katedra Wniebowzięcia NMP (s. 101) – park Ribnjak (s. 102) Zwiedzanie Górnego Miasta warto rozpo- cząć od Gradca. Można tu dotrzeć pieszo lub kursującą co 10 minut z Dolnego Mia- sta kolejką liniową. Gdy z niej wysiądzie- my, od razu napotkamy pierwszy ważny obiekt na naszej trasie: wieżę Lotrščak. Obok niej wznosi się barokowy kościół 16 św. Katarzyny. W pobliżu znajduje się Galeria Sztuki Naiwnej, posiadająca bogatą kolekcję dzieł chorwackich mala- rzy prymitywistów. Następnie można się udać na pobliski plac św. Marka, gdzie wznosi sie kilka interesujących zabytków: kościół św. Marka, Pałac Bana oraz Sabor czyli budynek parlamentu. Kierując się z Gradca na Kaptol mijamy zabytkową Kamienną Bramę, a nastepnie docieramy do ulicy Tkalčicievej, popularnego zagrzeb- skiego deptaka. Kilka ulic dalej wznosi się piekny budynek katedry Wniebowzięcia NMP, a tuż za nią rozciąga się piękny park Ribnjak, gdzie warto udać się na spacer na koniec męczącego dnia. Dzień 2. Donji Grad (s. 102): Trg bana Josipa Jelačicia (s. 102) – Galeria Strossmayera (s. 103) – Muzeum Mimary (s. 105) – Chorwacki Teatr Narodowy (s. 106) – cmentarz Mirogoj (s. 106) Drugi dzień zwiedzania Zagrzebia warto przeznaczyć na spokojny spacer po Dol- nym Mieście oraz obejrzenie kilku cieka- wych wystaw w zagrzebskich muzeach i galeriach. Donji Grad to młodsza część Zagrzebia. Wyróżnia ją architektura w stylu Kup książkę Poleć książkę Kup książkę 1 i j c a w r o h C u o j a d r k e i e n i n e a z z s d o e r p i w a Z Z Będąc pięć dni na Istrii trzeba koniecznie:  zatrzymać się w kawiarence przy ulicy Dekumanovej;  zwiedzić jaskinię Baredine w pobli- żu Poreču;  wybrać się na wycieczkę do Parku Na- rodowego Brijuni;  zrobić zakupy na największym targo- wisku w Puli. s a r T y uwagę zasługuje romański Dom Kano- niczny oraz pozostałości świątyni Nep- tuna z II wieku. Na koniec wyczerpującego dnia warto udać się przez Trg Matije Gupca do por- tu przy Obali maršala Tita i wybrać się na krótki rejs na Wyspę św. Mikołaja. Na wyspie znajduje się jedna z najstar- szych na Adriatyku latarnii morskich oraz zamek w stylu toskańskim, w którym dziś mieści się luksusowy hotel. Dzień 2. Pula (s. 126): amfiteatr (s. 128) – Porta Gemina (s. 129)– Porta Herculae (s. 130) – łuk triumfalny Sergiusza (s. 130) – Forum (s. 131) – świątynia Augusta (s. 131) – ratusz (s. 131) – twierdza (s. 132) Drugi dzień pobytu na Istrii warto prze- znaczyć na zwiedzenie Puli – „istryjskie- go Rzymu”. Zwiedzanie dobrze rozpocząć od amfiteatru, stanowiącego wizytów- kę Puli. Stąd już bardzo blisko do parku Titov, gdzie zobaczymy starożytne bra- my: Porta Gemina i Porta Herculae oraz ruiny Małego Teatru Rzymskiego. Space- rując w kierunku południowym natrafimy na łuk triumfalny Sergiusza, a następ- Kup książkę 18 www.e-przewodniki.pl www.bezdroza.pl nie ulicą Sergijevaca dotrzemy do Forum i świątyni Augusta. Tuż obok wzniesiono zabytkowy ratusz. Na koniec dnia, jeśli starczy czasu, warto przedłużyć spacer i wspiąć się na wieżę widokową nieukoń- czonej twiedzy, żeby popatrzeć z góry na unikatowe zabytki Puli. Dzień 3. Rovinj (s. 135): Trg maršala Tita (s. 136) – łuk triumfalny Balbiego (s. 136) – katedra św. Eufemiji (s. 136) – Trg Vladibora (s. 137) – klasztor Franciszkanów (s. 137) – baptysterium (s. 138) Trzeci dzień pobytu na Istrii warto spędzić w Rovinju, ulubionym zakątku artystów. Zwiedzanie można rozpocząc od Trgu maršala Tita. Tu na szczegółna uwagę zasługuje wieża zegarowa oraz baroko- wy pałac, w którym mieści się Muzeum Miejskie. Przechodząc przez barkowy łuk triumfalny Balbiego dotrzemy krętymi uliczkami do katedry św. Eufemiji z naj- wyższą wieżą widokową na Istrii. Po space- rze krętymi uliczkami starego miasta, war- to wrócić ulicą Vladimira Švalbe do Trgu Vladibora, który stanowi plac targowy. Stąd można udać się jeszcze na zwiedza- nie dwóch zabytkowych budowli Rovin- ja: klasztoru Franciszkanów oraz bapty- sterium (najstarszej budowli miasta). Trasa 3. Rejs po największych wyspach Kvarneru Cres (s. 164) – Krk (s. 174) – Rab (s. 197) Kvarner stanowi idealne miejsce do wakacyj- nego wypoczynku, jak również świetny punkt wypadowy do wycieczek w głąb kraju. Oprócz pięknych miast i wybrzeża ze wspaniałymi plażami warto skorzystać z możliwości odwie- dzenia licznych wysp zatoki, szczególnie tych największych, które zachwycą każdego, nawet wybrednego turystę. Kuszą one nie tylko pięk- ną architekturą miast, ale także egzotyczną śródziemnomorską przyrodą. Nastawiając się na intensywne zwiedzanie, najlepiej poruszać się własnym samochodem, jednak w przypadku niektórych małych miasteczek, pojazd będzie trzeba zostawić przed „bramami” miasta, a na zwiedzanie wybrać się pieszo. Najbliżej wybrzeża leży wyspa Krk, połą- czona ze stałym lądem Krčkim mostem. Zwiedzanie można rozpocząć od mia- sta Omišajl, gdzie warto zobaczyć sta- rą zabudowę z najcenniejszym zabyt- kiem – romańskim kościołem Wniebo- wzięcia NMP. Niedaleko od miasta, nad Zatoką Slivanjską, położona jest jaskinia Biserujka. Zwiedzanie wnętrza pełne- go wapiennych form możliwe jest dzię- ki specjalnym kładkom. W dalszej drodze warto zatrzymać się w zbudowanym na stromej wapiennej skale Vrbniku. To pełne starożytnych zabytków miasteczko słynie z dosko- nałego wina, a obowiązkowym punk- tem dla zwiedzających jest rezerwat ornitologiczny stanowiący ostoję sępa białogłowego. Kolejnym miastem, którego nie moż- na pominąć na trasie zwiedzania, jest Baška. To bajkowo położona osada na samym krańcu wyspy, nad zatoką wciętą między pasma wapiennych wzgórz. Nie- wielką ilość zabytków i znalezisk arche- Poleć książkę Kup książkę ologicznych z nawiązką rekompensuje piękna przyroda i malownicze widoki. Udając się dalej dotrzemy do popular- nego Krku, miasta pełnego życia, z dosko- nałą atmosferą – zarówno do zabawy, jak i do zwiedzania. Stare miasto można podziwiać z murów obronnych lub pod- czas spacerów po licznych zabytkach sakralnych, muzeach i galeriach. Z pobli- skiej miejscowości Valbiska można prze- dostać się promem na wyspę Cres. Zwiedzanie Cresu najlepiej rozpo- cząć od miasteczka Beli, położonego na północy wyspy. Ta stara osada usytu- owana na trudno dostępym wzgórzu do dziś zachowała średniowieczny wygląd. Koniecznie trzeba odwiedzić kościółek św. Marii oraz zachowany w całości sta- rożytny rzymski most. Wiele przyjemno- ści dostarczy spacer uliczkami, pośród bogato i misternie zdobionych domów. Dalsza trasa prowadzi do Cresu, mia- sta otoczonego winnymi wzgórzami. Wart zobaczenia jest tu miejscowy kościół św. Franciszka z cennymi zabytkami sakralnymi. Następnie można wstąpić do otoczonego polami i winnicami Valunu, aby następnie dotrzeć do miej- scowości Lubenice, osady wybudowa- nej na blisko 400-metrowej skale. U stóp miasteczka rozciąga się przepiękna, ukry- ta przed turystycznym zgiełkiem plaża. Ostatnim punktem zwiedzania Cresu jest pełen zabytkowych budowli Osor, sposród których na naszą szczególną uwagę zasługuje pałac biskupi. Z Oso- ru przedostaniemy się drogą na wyspę Lošinj, gdzie z miejscowości Mali Lošinj odpływają promy na wyspę Rab. Poleć książkę 1 i j c a w r o h C u o j a d r k e i e n i n e a z z s d o e r p i w a Z Z y s a r T 19 www.bezdroza.pl 4 a k i 5 6 E t t a a t t v v a a C C Region 4 n w o r b u D o d u t i l u p j S a r d k O e . i a n j a c z a d m e i l w a D Z A N I W O G E C R E H I A I N Ś O B i i i i ć ć v v o o k k s s e e B B l l c c a a o o t t S S i i j j e e n n s s e e v v e e N N a ć e l i B i ć i j n o k r M i j j e n b u oL o n n v v a a R R a a k k s s n n a a p p Š Š i i a a k k u u L L n n o o t t S S i i l l a a M M n o t S a a t t s s e e j j i i r r B B i k n e t s r T e č a o P l i i j j e e n n b b e e r r T T e e z z r r ó ó g g z z W W đ đ r r S S M U R K O L I ) 0 7 2 . (cid:31) ( K N W O R B U D I K S T I F A L E o o n n e e t t s s r r T T N A P I Š D U P O L P E Č O L O K T E J L M i o n b a B e j l o P i a n i k s a J a z s u e s y d O t e j l M G A L E P I H C R A t a n p u P i a c v k o m S y w o d o r a N k r a P i i r r a a d d e e v v o o G G a n e m o P a d r a b m u L 7 5 3 . s I i l b U o v o t s a L K N Š A L V O V O T S A L A L U Č R O K E I K C Y T A I R D A E Z R O M a k i n w o r b u D o d u t i l p S d o a j c a m a D l m k 0 1 0 a k š e j l e P a n u K a a n n i i j j n n a a J J ) 4 6 3 . s ( A L U Č R O K o n š u r o k s O j n a p r T i ć b e r O j n a g V i i e t š v o L a r a Č o t a B l l a e V a k u L K A J Š O I D Z O R P r a v H 9 4 3 . s S I V i s V i a n i k s a J a k s e i b e i N O V E Š I B i a ž m o K R R A A T T S S O O M M a i i c c v v a a m m Z Z j j i i 3 7 E k k u u l l t t i i Č Č a a n n i i j j l l p p a a Č Č e e j j r r o o g g u u đ đ e e M M a a n n i i j j l l a a h h T T i i 5 6 E c a r o g r V j a r u ć u S y d o r y z r P k r a P o v o k o B i a a k k s s r r a a k k a a M M a r o g d o P R A V H a s e J l a n M l i a k s o b r V d a r G i r a t S a j l v o P n i t r a m u S l a c e S i a ć š ž e r e N p i r k Š a n M l i l o B a c a B l 3 3 3 . s i i k k o o r r i i Š Š g g e e j j i i r r B B o v e ž i r t S otska kraji n i i k k s s t t o o m m I I c a ž o o r P l Im o r e z e o r e z e j j e r d o M o n e v r C i a ć š č u P a r i t s o P o o k k š š o o o o r r P P l l o o t t a a b b l l a a k k i i l l e e V V a a t t s s C C i i č e r v o L o v o r P a t s C i š i m O ) 1 2 3 . (cid:31) ( T I L P S r a t e p u S Č A R B n a v i t u S a t l o Š j m a u č e N a k s r o m o t S A T L O Š a c n i i l s a M 4 1 2 . s a p L i o o k k s s n n e e m m a a K K j j l l i i r r T T j j n n S S i i 1 7 E a a z z d d r r e e i i w w T T s s i i l l K K i i a a c c v v e e ć ć e e L L n i l o S r i g o r T 5 6 E i i k k n n e e b b y y z z S S Kup książkę Dalmacja. Od Splitu do Dubrownika › Dubrownik (s. 268) – forty i mury obronne z basztami, Pałac Rektorów, Fontanna Onufrego › Korčula (s. 363) – jedno z najlepiej zachowanych średniowiecznych miast Chorwacji › Split (s. 320) – pałac Dioklecjana, katedra św. Dujama, świątynia Jowisza › Wyspa Hvar (s. 348) – najbardziej słoneczna wyspa Chorwacji › Wyspa Mljet (s. 295) – jaskinie, dzikie plaże i egzotyczna subtropikalna roślinność Od Splitu do Dubrownika rozciąga się, jak uważa wielu, najpiękniejszy pas wybrze- ża adriatyckiego. Ta część Dalmacji może poszczycić się nie tylko miastami o sta- rożytnym rodowodzie, ale także licznymi nadmorskimi miejscowościami wypoczyn- kowymi: od zacisznych wiosek rybackich po znane kurorty, które oferują turystom wachlarz różnorodnych usług. Jednak zdecydowanie największą atrakcją tego terenu jest miasto-zabytek – Dubrow- nik. Ta „perła Adriatyku” przyciąga turystów nie tylko swą urodą i cennymi zabytka- mi, ale też, podobnie jak Split, licznymi imprezami cyklicznymi. Odrębny świat stanowią dalmatyńskie wyspy. Niezliczone dzikie plaże, gościnne kurorty i wiekowe zabytki można tu zwiedzać przez lata. Wyspa Mljet zachwyca ska- listymi zatokami i tropikalną florą. Hvar to najbardziej słoneczna wyspa na Adriaty- ku, Korčula urzeka otoczonym murami miastem, w którym urodził się Marco Polo, a Brač słynie z Vidovej gory, oferującej panoramę niczym z samolotu, oraz z plaży Zlatni rat, piaszczystym klinem wcinającej się w szmaragdowe morze. Lecz ta część Chorwacji to nie tylko Adriatyk z dziesiątkami wysp. Aby zobaczyć coś zgoła innego warto wyruszyć w głąb kraju i zwiedzić Imotską krajinę – mało znany, choć bardzo atrakcyjny obszar krasowych jezior. j t c e o r P S G I i i e n z c e n o k z c a b o Z I T S A M Y N A L P . c a r p O Poleć książkę Kup książkę 265 Poleć książkę 4 a k i Cavtat n w o r b u D o d u t i l u p j S a r d k O e . i a n j a c z a d m e i l w a D Z t a t v a C  Liczba mieszkańców: 2 tys.; \ +385 20 Cavtat leży kilkanaście kilometrów na południe od Dubrownika. Niewielkie miasteczko rozciąga się na dwóch pół- wyspach. Większy z nich – Rat – to stare miasto, a mniejszy i położony bardziej na południe – Sustjepan – jest znany przede wszystkim jako miejsce, w którym znajdu- je się turystyczny kompleks hotelowy. Historia Miasto zostało założone jeszcze w starożyt- ności i nosiło wówczas nazwę Epidaurus. Od VII w. p.n.e. Cavtat znajdował się pod rządami Greków, potem Rzymian (mniej więcej od 228 r. p.n.e.). W VII w. osadę naje- chali barbarzyńcy. Wówczas to znaczna część mieszkańców, uciekając przed wro- gami, schroniła się na niewielkiej wysepce na północy, dając tym samym początek Dubrownikowi. Już w VI w. ustanowiono w Cavtacie siedzibę biskupstwa. W śre- dniowieczu miasto zostało pochłonięte przez Republikę Dubrownicką. Podczas ostatniej wojny miasto przez jakiś czas pozostawało w rękach wojsk serbsko-czarnogórskich; wioski regio- nu poważnie ucierpiały w wyniku bom- bardowań. Najbardziej znanym obywatelem Cavtatu jest malarz Vlaho Bukovac (1855– –1922) – czołowy przedstawiciel chor- wackiego modernizmu. Miejsca, które warto zobaczyć Cavtat jest mały, toteż wszystkie intere- sujące obiekty położone są dosyć blisko 266 www.e-przewodniki.pl www.bezdroza.pl siebie. Nieopodal dworca autobusowe- go znajduje się renesansowy Pałac Rek- tora (Knežev dvor), zbudowany w latach 1555–58. Obecnie mieści się w nim biblio- teka i muzeum (› pn.–sb. 10.00–13.00; 15 HRK) ze zbiorami książek, litografii i małą wystawą archeologiczną. Obok wznosi się barokowa katedra św. Mikołaja (› codz. 10.00–13.00; 10 HRK) z drewnianymi ołtarzami i obra- zami Vlaha Bukovaca. Przed katedrą znaj- duje się niewielki plac schodzący do nabrzeża. Za katedrą (patrząc od stro- ny placu) znajduje się galeria sztuki (› pn.–sb. 10.00–13.00; 10 HRK). Cennym zabytkiem architektury jest zespół klasztorny Franciszkanów (› latem codz. 10.00–12.00). W tutej- szym XV-wiecznym kościele św. Błażeja znajdują się obrazy wspomnianego Vla- ha Bukovaca oraz poliptyk św. Michała autorstwa Vicka Lovrina (1509). Idąc z klasztoru ścieżką w górę, dojdziemy do cmentarza, gdzie zobaczyć można mau- zoleum rodu Račiciów wzniesione przez Ivana Meštrovicia w latach 1920–22 (/ www. povijest-zaklade-ivo-racic.com; › w sezo- nie codz. 10.00–12.00 i 15.00–19.00). Jest to duża, okrągła budowla przykryta kopułą, wykonana z białego wapienia z Braču. Na szczycie kopuły wznosi się brązowa figura anioła, a portal podtrzymują dwie tchnące spokojem kariatydy. W Cavtacie znajduje się jedno z naj- ciekawszych miejsc nurkowych w Chor- wacji – pozostałości rzymskiego stat- ku z przełomu III i II w. p.n.e. Co prawda wrak statku jest niewidoczny z powodu nagromadzonego kilkusetletniego osa- du, ale na dnie zobaczyć można starożyt- ne amfory, w których Rzymianie przewo- zili liczne towary, m.in.: wino, oliwę, miód, suszone owoce i solone ryby. W okolicy, na głębokości 30 m, znajduje się także inne odkrycie archeologiczne – pozosta- łości wielkich naczyń ceramicznych (stą- gwi), wbudowywanych niegdyś w stat- ki i służących do przewożenia towarów. Odkryte naczynia pochodzą z IV w. n.e. Informacja turystyczna Punkt informacyjny znajduje się przy ul. Zidi- ne 6, nieopodal parkingu i dworca autobuso- wego, przed wejściem na teren starego mia- sta; \ +385 20479025; / www.visit.cavtat- konavle.com. Dojazd Do Cavtatu można dotrzeć z Dubrownika auto- busem podmiejskim nr 10. Wyrusza on mniej więcej co godzinę z okolic bramy Pile (zachod- nia część starówki). Można też skorzystać z kursującego z portu miejskiego stateczku (odpływającego 11 razy dziennie z Dubrownika; bilet w jedną stronę ok. 50 HRK, w dwie strony 80 HRK, odprawa z Cavtatu: 9.00, 9.30, 10.30, 13.00, 14.00, 15.00, 16.00, 16.30, 17.30, 18.00 odprawa z Dubrow- nika: 10.00, 10.30, 11.30, 12.00, 12.30, 13.00, 14.00, 15.30, 16.00, 17.00, 17.30, 18.30, 19.00; / www.dubrovniktravelinfo.com). W miejscowości Čilipi znajduje się lotnisko, \ +385 20773100, obsługa pasażera \ +385 20773171; / www.airport-dubrovnik.hr (na stronie internetowej znajdują się tabele połą- czeń lotniczych). Noclegi Miasto ma kilka hoteli i blisko 90 pensjona- tów. Informacji na ich temat udziela informa- cja turystyczna (jeden z punktów IT znajduje się na drodze nr 8, przed mostem przerzuco- nym przez wcinającą się w ląd wąską zatokę przed Dubrownikiem).  Apartamenty: Willa Dora, ul. Put Brije- ga 1, \ +385 20 749767, / ivan.bobic@ du.t-com.hr; Apartments Ana, ul. Kvaterni- kova 7, \ +385 20 748420, / www.adria- island.org; Willa Voinić, ul. Ljudevita Gaja 20, \ +385 20 478485, / www.apartma- ni-hrvatska.com. Dwójka w apartamentach od 30–100 EUR/noc. Standardem są klimaty- zowane pokoje z łazienką często też z anek- sem kuchennym TV, w niektórych aparta- mentach są też baseny.  Hotel Iberostar Epidaurus, ul. Od Zala 1; \ +385 20 481530; / www.iberostar.com, oferuje 312 pokoi, dwójka z pełnym wyży- wieniem od 50 EUR/os.  Hotel Cavtat, ul. Tiha 8; \ +385 20 478246; / www.hotel-cavtat.hr, wynajmuje 94 pokoje, dwójka ze śniadaniem 49–84 EUR.  Hotel Croatia, ul. Frankopanska 10; \ +385 20 430830; / www.adriaticluxuryhotels. com/en/hotel-croatia-dubrovnik-cavtat, Gigantyczny, dysponuje 872 miejscami, dwójka ze śniadaniem 116–215 EUR/os.  Kempingi znajdują się na półwyspie Molu- nat, nieco dalej na południe: Marinero, Mol- unat 74, \ +385 20 794425; Adriatic I, Visn- jici 4, Pločice, \ +385 20 796585; Adriatic II, Molunat 50, Pločice, \ +385 20 794450. Wyżywienie Przy ul. Put Tomislava znajduje się targ owo- cowo-warzywny. W samym centrum miasta, jak zwykle w miejscowości turystycznej, pełno jest różnych lokali gastronomicznych. Jeśli ktoś dysponuje samochodem, warto wyjechać trochę za miasto. Na wschód od miejscowości Popovići znajduje się niezwy- kła restauracja założona nad rzeką Ljuta w sta- rym młynie – Konavoski dvori. Specjalnością restauracji jest pstrąg z grilla oraz typowe dania tutejszej kuchni – mięso z warzywami pieczo- ne w specjalnych garnkach z wysokimi pokry- wami, które zasypuje się w gorącym popiele. Atrakcją jest możliwość wybrania świeżego pstrąga pływającego w specjalnym zbiorniku na rzece. W czasie, gdy danie się przygotowuje, można pospacerować po parku, który należy 4 a k i n w o r b u D o d u t i l u p j S a r d k O e . i a n j a c z a d m e i l w a D Z t a t v a C 267 Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę 4 a k i n w o r b u D o d u t i l u p j S a r d k O e . i a n j a c z a d m e i l w a D Z k i n w o r b u D 268 do restauracji i pooglądać stare zabudowania młyna. W restauracji pracują kelnerki ubrane w eleganckie stroje ludowe Konavla. Aktywny wypoczynek  Baza nurkowa Epidaurum, Šetalište Žal, kontakt: Boris Obradović; \ +385 20 471386; / www.epidaurum-diving-ca- vtat.hr. Oferuje naukę nurkowania i pod- wodne wyprawy, m.in. do pozostałości rzymskiego wraku.  Wypożyczalnia samochodów, rowe- rów, skuterów i łodzi, Cavtat Lovac Rent, ul. Put od Cavtata 3 (przy wybrzeżu, blisko centrum); \ +385 20 478456; samochód 330–970 HRK/dzień, skuter 200–300 HRK/ dzień, łodź 100 HRK/godz., 300 HRK/pół dnia, 500 HRK/dzień, rower 30 HRK/godz., 80 HRK/pół dnia, 100 HRK/dzień. Wydarzenia W miejscowości Čilipi co niedziela w godz. 9.00–12.00 na placu przed tutejszym kościo- łem św. Mikołaja odbywają się pokazy tań- ców ludowych regionu. Okolice Cavtat to stolica najdalej na południe położonego regionu Chorwacji – Konavla (jednego z najbardziej zielonych regio- nów Chorwacji, co, zważywszy na usytu- owanie, jest rzeczą niezwykłą). Rozciąga się on od Cavtatu na północy po spi- czasty półwysep Prevlaka na południu. W okolicy Cavtatu region ten oddziela od granicy z Bośnią i Hercegowiną zaled- wie kilometrowy pas ziemi. Tuż za Cavta- tem granica przesuwa się bardziej na pół- nocny wschód, obejmując górę Sniježni- cę i żyzne Konavosko polje rozciągające się między morskim wybrzeżem, a wspo- mnianą górą. W dolinie uprawia się śród- ziemnomorskie owoce (oliwki, winorośl), Kup książkę www.e-przewodniki.pl www.bezdroza.pl a także tytoń, zboże i kukurydzę. Z gór wypływa kilka rwących potoków, w któ- rych można łowić pstrągi. Wybrzeże Kona- vla wychodzi na pełne morze (nie ma tutaj wysp), dzięki czemu wykształciły się tutaj groźnie, ale też romantycznie wyglądają- ce klify. Nie brakuje też plaż. Najbardziej znana jest piaszczysta plaża niedaleko miejscowości Popovići oraz druga – na półwyspie Molunat. Większość turystów nie zapuszcza się aż tak daleko na połu- dnie, w związku z czym można tutaj zna- leźć prawie dziewicze zakątki i samot- nie obcować z nieskazitelną przyrodą. Najbardziej na południe wysuniętym skrawkiem Chorwacji jest półwysep Pre- vlaka, zakończony przylądkiem Rt Oštra. Znajdują się na nim pozostałości twier- dzy z czasów monarchii austro-węgier- skiej, w których w przyszłości planuje się założenie bazy turystycznej. Jak na razie, strategicznie położny cypel kontrolowa- ny jest przez wojska ONZ. Rt Oštra wysu- wa się tak daleko na wschód, że „zagląda” na wprost do czarnogórskiego portu Her- ceg Novi. W czasie ostatniej wojny był to jeden z najbardziej spornych terenów. Żeby poznać historię i atrakcje połu- dniowego sąsiada Chorwacji, należy się- gnąć po inny przewodnik Bezdroży: Czar- nogóra. Fiord na Adriatyku. Dubrownik (Dubrovnik)  Liczba mieszkańców: 31 tys.; \ +385 20 „Perła Adriatyku” – tak o Dubrowniku mówią miejscowi. Cała Chorwacja peł- na jest przeróżnych perełek – nie tylko nad Adriatykiem, ale także w głębi kraju. Jadąc na samo południe, każde odwie- dzone po drodze miasteczko dostarcza podróżnym niezapomnianych wrażeń. Nic jednak nie może się równać ze wspo- mnieniami, jakie pozostawia Dubrownik. Nie przez przypadek chyba miasto to leży na samym południu kraju. W ten spo- sób, zwiedzając po drodze inne perełki, przygotowujemy się do zobaczenia naj- większego skarbu Chorwacji. Bez takiej zaprawy zobaczenie Dubrownika mogło- by być zbyt wielkim przeżyciem. Szcze- gólnie widok z góry na miasto należy do tych panoram, których nie zapomi- na się nigdy. Miasto zajmuje powierzchnię 143 km2 i rozciąga się od Dubokiej Ljuty na wschodzie po Imoticę od strony zachod- niej. Administracyjnie do aglomeracji Dubrownika należą też wyspy Archipe- lagu Elafitskiego: Šipan, Lopud, Kolo- čep, Tajan, Olipa, Jakljan i Daksa (zob. rozdział o wyspach). Miasto podzielo- ne jest na 35 dzielnic, w których miesz- ka ok. 45 tys. mieszkańców (miasto „wła- ściwe” zamieszkuje nieco ponad 30 tys. osób). Klimat Dubrownika jest typowo śródziemnomorski. Lato jest tu gorą- ce i suche z przyjemnymi powiewami mistrala, a zima łagodna. Temperatu- ra rzadko spada poniżej 10°C, a średnia roczna temperatura wynosi 17°C (latem jest to 25°C przy temperaturze wody w morzu 21°C). Przeciętne roczne opa- dy kształtują się w okolicach 1250 mm, a słońce świeci ok. 2600 godzin w roku (czyli średnio ok. 7 godzin dziennie!). Poleć książkę Kup książkę Historia Strategiczno-geograficzne położe- nie miasta spowodowało, że historia Dubrownika obfituje w dosyć burzliwe chwile. Miasto zostało założone na jed- nym z ważniejszych morskich szlaków handlowych prowadzących ze wscho- du na zachód, jako pierwszy port Adria- tyku chroniony wyspami. Ponadto waż- nym miejscem strategicznym było także niedalekie ujście Neretwy, którą prowa- dził szlak komunikacyjny w głąb lądu. Według niedawnych odkryć archeo- logicznych, pierwsi ludzie pojawili się tu ok. VI w. n.e. lub niewiele wcześniej. Masowo zaczęli się tu osiedlać w VII w. mieszkańcy dzisiejszego Cavtatu, a wów- czas rzymskiej osady Epidaurus, któ- rą najechali barbarzyńcy. Dzisiejszy Dubrownik założony został na nie- wielkiej, dogodnej do obrony skalistej wysepce – od lądu oddzielał ją zaledwie wąski kanał. Osada, która dała początek Dubrownikowi, przez pierwszych miesz- kańców była nazywana Laus, co po grec- ku oznacza skałę. W kolejnym stuleciu dotarli tu Słowianie i założyli w pobliżu swoją siedzibę – Dubravę, nazwaną tak od porastającego teren dębu skalnego. Obie osady funkcjonowały obok siebie przez kilka stuleci, aż w XII w. przesmyk morski oddzielający Laus od lądu zasy- pano (na jego miejscu znajduje się teraz główna ulica, Placa) – w ten sposób Laus i Dubrava połączyły się, tworząc niezwy- kły słowiańsko-romański konglomerat. Ze względu na bliskie sąsiedztwo bar- barzyńskich plemion, które nieustannie najeżdżały okolicę, pierwsze fortyfikacje Poleć książkę 4 a k i n w o r b u D o d u t i l u p j S a r d k O e . i a n j a c z a d m e i l w a D Z k i n w o r b u D 269 4 3 3 1 1 3 l l a a v v a a g g a a k k š š u u r r G G 4 a k i n w o r b u D o d u t i l u p j S a r d k O e . i a n j a c z a d m e i l w a D Z k i n w o r b u D e c o d i g u D o d n i l u M 9 9 2 A A T T A A J J I I C C N N U U N N a t s e c a k s n Jadra Kemping Porto, Matkovica a k n a s o B 8 9 2 e j l o P ž i r K a t t s e W t s a E i 4 r o s e x E l k o t o p i n t a l Z a l i p u S a n a r F . V I a r i E E Č Č O O L L P P s e c m i š e r K a a k s n r t e P a r d a J I I R R A A T T S S D D A A R R G G Iza grada Iza grada d r S a ć i k a B a a k č a b e Zagr r e P a c i v o e J j Jadranska cesta 0 0 2 Ž Ž U U R R G G E E L L I I P P a ć i v e č r a t S . r. A D e ij r g n i Č P. ra o z a N a r i i m d a V l Put Republike i o k s n o r h c S e w o ż e z d o m ł i O V O N N O B I a c i v o n j o V a v I E I L O P O N I P S I O G 1 Obala S. Radića Gružka obala O O D D U U T T I I L L O O S S e l s e T . N ala b o a k s d a p a L nimira a K. Tomislav b e r g a nZ o v e K. Z i t a r m u S ališt t e Š K K U U K K N N B B A A B B I I a c i n a p e s a p m o K t S a l a n i d r a K o t s a i M e r a t S – k i n w o r b u D M U R K O L i k d a ł k o j e n l y t o k ł e d y z r k s . b o z e i k e c z r o M y t a i r d A a k i t u a N c i t a i r d A l e t o H D A P A L k i n w o r b u D m 0 0 5 0 i k s w o k r o z c e i W . M , a k s ń a r a B . B . c a r p O www.e-przewodniki.pl www.bezdroza.pl powstały dosyć wcześnie. Po raz pierw- szy poddano je próbie już w IX w., kiedy to przetrwały 15-miesięczne oblężenie Saracenów. Połączone z dwóch osad miasto przy- brało nazwę Ragusa (Rausa, Ragusium) i szybko zaczęło się rozwijać, korzysta- jąc z dogodnego położenia na ważnym szlaku handlowo-militarnym (były to cza- sy wypraw krzyżowych). Już pod koniec XII w. Ragusa stała się jednym z najważ- niejszych miast adriatyckich. Początko- wo – w 1205 r. – miasto musiało uznać zwierzchnictwo Wenecji, choć było to zwierzchnictwo teoretyczne, gdyż Ragu- sa nadal prowadziła niezależną politykę handlową. Ostatecznie w 1358 r. zawar- to traktat w Zadarze, na mocy którego Ragusa dostała się pod panowanie kró- lów węgierskich. Nadal jednak dyspo- nowała bardzo dużą autonomią, która pozwalała jej na handel i bogacenie się. Największy rozkwit nastąpił na przeło- mie XV i XVI w., wówczas tzw. Republika Dubrownicka uzyskała niepodległość i stała się konkurującym z Wenecją pod względem politycznym i gospodarczym miastem-państwem. Dubrownik miał własną flagę, na której widniał wizeru- nek św. Błażeja – patrona miasta, odręb- ną walutę oraz prawo otwierania swoich konsulatów w innych krajach. Ówczesna struktura władz politycznych była nieco skomplikowana – na czele miasta stał rektor, a wspierały go Wielka Rada, Mała Rada oraz Senat. Żeby rządy były jak naj- bardziej demokratyczne, rektor wybie- rany był co miesiąc. Dubrownik zaczął powiększać swoje terytorium, włącza- Morze Dusza Chorwatów oddana jest morzu, z nim przeżywa swe wzloty, jemu oddaje słone łzy tragedii. Chorwacki los zaklęty w kamień to Dubrownik. Morze zaklęte w słowo to wiersz Jura Franiševića Ploča- ra Na zawsze morze. Tu jest zawsze morze I kamień inkrustowany koronką soli. Jasność Okryta i ostra. Nieme oczy bólu. Tu chodzi wiatr w swoim ciemnym ubraniu I deszcz szlocha w szczelinach lasu i marmuru. Tu jest ziemia o rozpękłych wargach. Kwiat oszalały jaskrawością i drżeniem Na progu szarzyzny dnia. Tu jest morze – Słowo na zawsze słone. (tłum. Adriana Szymańska) jąc do niego pas wybrzeża od półwy- spu Pelješac po miasto Cavtat, a tak- że wyspy Mljet oraz Lastovo. Mieszkań- cy Dubrownika bogacili się na handlu morskim i lądowym. Dubrownicka flo- ta rosła w siłę, dysponowała ponad 200 statkami, które regularnie docierały do Egiptu, Syrii, Hiszpanii, Francji, na Sycy- lię, a później również do Turcji. Przebie- gający przez Dubrownik szlak lądowy wiódł w głąb imperium osmańskiego. Od 1525 r. Dubrownik płacił Turkom roczny haracz, dzięki któremu miał zagwaran- towane bezpieczeństwo. Kupcy dubrow- niccy swobodnie mogli handlować na terenie całego imperium płacąc jedy- nie 2 cła. Zręczna polityka szlachty Poleć książkę 4 a k i n w o r b u D o d u t i l u p j S a r d k O e . i a n j a c z a d m e i l w a D Z k i n w o r b u D 271 270 Kemping Rogač Kup książkę Poleć książkę Kup książkę www.e-przewodniki.pl www.bezdroza.pl 4 a k i n w o r b u D o d u t i l u p j S a r d k O e . i a n j a c z a d m e i l w a D Z k i n w o r b u D 272 dubrownickiej polegała na unikaniu jakichkolwiek konfliktów z sąsiadami, dzięki czemu miasto mogło wspaniale rozkwitać gospodarczo. Państwo-mia- sto rozwijało sieć swoich konsulatów w znaczniejszych ówczesnych ośrodkach Europy i w ten sposób dbało o przychyl- ność silnych państw. Jedynym większym wrogiem (ze względów ekonomicznych) była Wenecja, z którą dubrowniczanie konkurowali. W Dubrowniku – jako jedy- nym mieście Europy – rozwijał się han- del białymi niewolnikami. Doskonała sytuacja gospodarcza i bez- pieczeństwo ufortyfikowanego miasta sprzyjały także szybkiemu rozwojowi kul- tury i nauki. W Dubrowniku rozwinęła się piękna i ważna dla późniejszego rozwoju Chorwacji literatura renesansowa w dialek- cie sztokawskim. Jednym z najważniejszych jej twórców był Marin Držič (1508–67), autor komedii Dundo Maroje, oraz Ivan Gundu- lić (1589–1639), znany z poematu historycz- nego Osman, w którym znajduje się m.in. opis zwycięstwa Polaków pod Chocimiem. Świat nauki reprezentował Ruđer Bošković (1711–87), którego prace przyczyniły się do rozwoju fizyki, geografii, astronomii i try- gonometrii. Dramatyczne w skutkach trzęsienie ziemi w 1667 r. znacznie zniszczyło mia- sto, a ponad 5 tys. osób, czyli trzy czwar- te mieszkańców, zginęło. Z renesanso- wej zabudowy zachowały się tylko pałac Sponza i Pałac Rektorów. Jednocześnie coraz większe znaczenie zdobywały handlowe szlaki wiodące do Ameryki, przez co omijane były porty adriatyc- kie. Dubrownik zaczął powoli podupa- Kup książkę dać, chociaż jeszcze przez ponad sto lat funkcjonował nadal jako ważny ośrodek handlowy i kulturalny. Ostatecznie kres Republice Dubrownickiej położył Napo- leon, który wkroczył tu w 1806 r. Później kongres wiedeński podporządkował mia- sto Austrii, które pod jej zarządem pozo- stawało do końca I wojny światowej. Wtedy to do pięknego Dubrownika zaczęli przybywać pierwsi turyści. Rozkwit turystyki nastąpił po II wojnie światowej, przynosząc olbrzymie zyski ówczesnej Jugosławii. Dlatego właśnie po upadku komunizmu Serbowie nie chcieli dopuścić do powstania odrębnego państwa chor- wackiego. Separacja Chorwacji od byłej Jugosławii odbiła się bardzo krwawo na Dubrowniku. W październiku 1991 r. mia- sto zaatakowały połączone wojska serb- skie i czarnogórskie. Dubrownik był bar- dzo łatwym celem. Zarówno od strony morza, skąd ostrzeliwała go flota jugo- słowiańska, jak i z położonych na wscho- dzie wysokich gór, skąd z kolei atakowali Czarnogórcy, był widoczny jak na dłoni. Oblężenie trwało do maja 1992 r. i spowo- dowało śmierć ponad 3 tys. ludzi, ok. 20 tys. mieszkańców straciło dach nad głową. Uszkodzono 68 spośród 824 budynków Starego Miasta. Największe straty powsta- ły 6 grudnia 1991 r., kiedy do ostrzału ze wzgórz i od strony morza dołączyło bom- bardowanie z powietrza. Na szczęście po zniszczeniach wojen- nych nie ma już prawie śladu. Wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kultu- rowego UNESCO miasto szybko zdobyło fundusze na umiejętnie przeprowadzo- ną odbudowę. Tylko rzadkie ślady po 4 a k i n w o r b u D o d u t i l u p j S a r d k O e . i a n j a c z a d m e i l w a D Z kulach i nowe dachówki przypominają o niedawnej tragedii. Dzięki temu rze- sze turystów co roku odwiedzają mia- sto. Przy odbudowie zbombardowane- go Dubrownika pracowali także polscy architekci i budowniczowie. Miejsca, które warto zobaczyć Zwiedzanie Dubrownika nie jest trud- ne, ponieważ wszystkie najważniejsze zabytki znajdują się blisko siebie, w obrę- bie Starego Miasta (Stari grad), które od morza i nowszej zabudowy oddzie- lają świetnie zachowane fortyfikacje miejskie. Mury te to najlepiej zacho- wany tego typu obiekt na świecie. Mają długość 1940 m, wysokość dochodzi do 25 m, a grubość waha się w granicach 1,5–6 m (od strony morza mury są wyż- sze i cieńsze). Poszczególne fragmenty Usuwanie zniszczeń wojennych Podczas wojny jugosłowiańskiej w latach 1991–92 Dubrownik był przez osiem miesięcy oblegany. Ostrzał artyleryjski uszkodził 68 zabudowy Starego Miasta – podziurawiono m.in. dwie trzecie dachów. Po zakończeniu oblężenia obliczono, że na fasady budynków i ulice spadło 314 pocisków, a w mury obronne uderzyło dalszych 111. Dziewięć zabytko- wych pałaców strawił pożar, poważnie został też uszkodzony pałac Sponza i Pałac Rekto- rów, klasztor Franciszkanów, kościół św. Błażeja, a nawet Fontanna Onufrego. Łączny koszt renowacji zniszczeń Starego Miasta wyceniono na 10 mln dolarów. Po wojnie przy udziale UNESCO powstała międzynarodowa komisja ds. odbudowy Du- brownika. Opracowano plan rekonstrukcji miasta, przy czym głównym założeniem było stosowanie tradycyjnej techniki i – jeśli to możliwe – wykorzystywanie tradycyjnych ma- teriałów. Na pierwszy ogień poszły podziurawione dachy, których reperacja była niezbęd- na, aby uchronić wnętrza budynków przed opadami atmosferycznymi. Nieco problemów przysporzyły dachówki – ich produkcja w dawnych czasach polegała na tym, że rzemieśl- nik urabiał glinę i formował na własnym udzie dachówkę przed wypaleniem. Ponieważ odtwarzanie ich w taki sposób byłoby zbyt czasochłonne, skoncentrowano się na poszu- kiwaniach współczesnych producentów – 200 tys. dachówek przybyło z miasteczka Agen w południowo-zachodniej Francji, a dalsze 400 tys. z fabryki w Słowenii. Dachy udało się załatać, choć malkontenci twierdzą, że ceglasty kolor nowych dachówek jest zbyt jaskra- wy w zestawieniu ze średniowiecznymi. Następnym problemem było znalezienie odpowiedniego materiału do odbudowania zniszczonych domów. Historyczny Dubrownik wzniesiono z białego wapienia, wydoby- wanego nieopodal miejscowości Vrnik na wyspie Korčula. Obecnie jest to jednak źródło zbyt wyeksploatowane, toteż trzeba było szukać w innym miejscu. Wybrano złoża na wy- spie Brač, znanej od dawna z eksploatacji wapienia. Kłopot polegał jedynie na tym, że ko- lor i faktura materiału odbiegały nieco od tego, który zastosowano w starym Dubrowniku. Ostatecznie wapienia z wyspy Brač użyto do odbudowy miejsc mniej wyeksponowanych. Prace przyniosły efekt. Już kilka lat temu Dubrownik niemal w pełni odzyskał dawny blask. Mury obronne i zewnętrzne fasady prawie wszystkich budynków zostały odnowione. Nie oznacza to jednak końca restauracji. Za pięknymi fasadami kryją się jeszcze często cał- kowicie zrujnowane wnętrza, które – o czym mówi się rzadziej – niekiedy wymagały re- montu już przed wojną. k i n w o r b u D 273 Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę www.e-przewodniki.pl www.bezdroza.pl został według planów Michellozziego. W przeszłości bronił dostępu do miasta od strony bramy Pile, która zaopatrzona była w zwodzony most i otoczona fosą. Dzisiaj mostem tym (już nie zwodzo- nym) wchodzą do miasta tysiące tury- stów, a w fosie można usiąść w cieniu oleandrów i odpocząć od męczącego skwaru. W ramach Dubrownickiego Let- niego Festiwalu (Dubrovački ljetni festi- val) w forcie Bokar odbywają się czasem przedstawienia teatralne. Następny fort Dubrownika znajdu- je się już poza murami miejskimi. Jest to fort Lovrijenac zbudowany w XIV w. Wznosi się on na wystającej z morza ska- le o wysokości 37 m (wstęp w ramach biletu pozwalającego na zwiedzanie murów miejskich – › codz. 8.00–19.00; dorośli 50 HRK, dzieci 20 HRK). Z dale- ka fort wygląda imponująco – samot- na, potężna twierdza na skalistym pół- wyspie. Budowla owiana jest tajemnicą i krążą o niej liczne legendy. Jedna z nich odnosi się do tradycyjnych zatargów mieszkańców Dubrownika z Wenecjana- mi i mówi o tym, jak twierdza powstała. Podobno Wenecjanie postanowili wybu- dować w tym miejscu fortecę, która mia- łaby pomóc w utrzymywaniu kontroli 4 a k i n w o r b u D o d u t i l u p j S a r d k O e . i a n j a c z a d m e i l w a D Z k i n w o r b u D 4 a k i n w o r b u D o d u t i l u p j S a r d k O e . i a n j a c z a d m e i l w a D Z k i n w o r b u D 274 budowane były w różnych okresach, od IX do XVII w. Mury wzmacnia dodatko- wo pięć bastionów, trzy wieże okrągłe i dwanaście kwadratowych. Można po nich spacerować (› 8.00–19.00; dorośli 50 HRK, dzieci 20 HRK). Warto jednak na taki spacer wybrać się jak najwcześniej rano, ponieważ skwar dnia często daje się we znaki. Jednym z najpiękniejszych punktów widokowych jest najwyższa, północna baszta Minčeta. Pochodzi z XIV i XV w., a jej pierwowzór wzniósł w 1319 r. Nichifor Ranjina. Była to wówczas baszta znacz- nie mniejsza i zbudowana na planie kwa- dratu. Obecny, owalny kształt przybra- ła w czasach renesansu dzięki znanemu florenckiemu architektowi Michellozzo Michellozziemu oraz nie mniej znanemu budowniczemu chorwackiemu – Jurajo- wi Dalmatinacowi, znanemu m.in. dzię- ki pięknej katedrze w Szybeniku i wie- lu innych budowlom na adriatyckim wybrzeżu. Budynek wieży został ukoń- czony w 1464 r., zgodnie z planem archi- tektonicznym Dalmatinaca. Po północno-wschodniej stronie murów, tuż za bramą Ploče, gdzie najczę- ściej zatrzymują się autobusy turystyczne, wznosi się fort Revelin – duża twierdza na planie nieregularnego czworokąta. Zbudowana została w połowie XVI w., żeby wzmocnić system obronny miasta zagrożonego atakiem ze strony Wene- cji. Powstała bardzo szybko, ponieważ w budowę zaangażowano całe miasto, podporządkowując jej działalność innych instytucji. Fort zaprojektował Anton Fer- ramollino, który został w tym celu przy- Kup książkę słany z Hiszpanii przez admirała Dorię. Jeden z narożników fortu wychodził na bramę Ploče, tworząc wraz z nią niety- powy kompleks obronny. Fort św. Jana znajduje się po drugiej, południowo-wschodniej stronie obwaro- wań. Była to najważniejsza twierdza w tej części miasta. Jej najstarszą (nadal istnie- jącą) wieżę wzniesiono w 1. poł. XIV w., później fort był wielokrotnie przebudo- wywany, żeby wreszcie w XVI w. otrzy- mać swą dzisiejszą, półokrągłą formę. Obecnie wewnątrz mieści się Instytut Morski i akwarium (w dolnej kondy- gnacji fortu, ul. Kneza Damjana Jude 12; / www.mdc.hr/dubrovnik/hr/pomor- ski/index.html; › w sezonie: codz. 9.00–18.00; po sezonie do 14.00; doro- śli 40 HRK, dzieci 20 HRK). Bardzo duże wrażenie robi zestawienie zabytkowych wnętrz ze zwierzętami pływającymi w 27 szklanych pomieszczeniach. Można tu oglądać życie podwodnych gatunków i zobaczyć kilka ciekawszych z nich, np. rekiny, płaszczki i ośmiornice. W mniej- szych akwariach umieszczono m.in. gąb- ki, korale, ślimaki i rozgwiazdy. Z kolei w górnej kondygnacji fortu (wejście po schodach) znajduje się Muzeum Mor- skie (› wt.–nd. 9.00–18.00; 40 HRK). Idąc po murach od strony morza w kierunku zachodnim, z lewej strony można podziwiać piękne widoki: szafi- rowe morze, a w niewielkiej odległości wysepkę Lokrum, z prawej strony zaś rozciągają się przed nami zabudowania starego Dubrownika. W ten sposób moż- na dojść do kolejnego bastionu – fortu Bokar. Pochodzi on z XV w. Zbudowany Poleć książkę Kup książkę  Panorama Starego Miasta, rys. W. Kwiecień-Janikowski 275 Poleć książkę Przewodniki Bezdroż y Chorwacja Chorwacja ma dwa oblicza: to kraina złotych plaż, gdzie lazur wody łączy się z błękitem nieba w sąsiedztwie majestatycznych gór, oraz kraj zielo- nych wzgórz, wśród których kryją się tajemnicze zamki, dwory i  ruiny. Wakacje w Chorwacji zaspokoją potrzeby zarówno ciała, jak i ducha: sta- rożytne zabytki sąsiadują tu z arcydziełami renesansu i baroku, a wizyta w znanych sanktuariach stanowi alternatywę dla wędrówek po parkach narodowych. Warto też zakosztować chorwackiej kuchni i skusić się na kieliszek wyśmienitego miejscowego wina. Przewodniki Bezdroży przybliżają historię, kulturę i przyrodę opisywa- nych regionów i krajów oraz oprowadzają po ich najbardziej fascynują- cych zakątkach. Treść uporządkowano dla wygody w układzie regional- nym. Opisom miast i innych atrakcji turystycznych towarzyszą przejrzyste mapy oraz ramki z ciekawostkami, czyniące z przewodnika pasjonującą lekturę nie tylko w czasie podróży. Informacje praktyczne pomagają za- planować wyjazd i odnaleźć się w odwiedzanym miejscu. Całość zamyka praktyczny minisłowniczek. Podróż wymaga dobrego przygotowania. Warto zadbać, by przebiegała beztrosko. Podziwiaj piękne krajobrazy i zabytki, wypoczywaj aktywnie, przede wszystkim baw się dobrze. Ergo Hestia zapewni Ci spokój i kompleksową ochronę. Kup książkę www.podroze.ergohestia.pl Poleć książkę 1 5 4 8 4 http://bezdroza.pl Sprawdź najnowsze promocje: http://bezdroza.pl/promocje Przewodniki najchętniej czytane: http://bezdroza.pl/bestsellery Zamów informator podróżniczy: http://bezdroza.pl/newsletter Helion SA ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 230 98 63 e-mail: bezdroza@bezdroza.pl http://bezdroza.pl ISBN 978-83-246-8515-8 Cena 39,90 zł
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Chorwacja. W kraju lawendy i wina. Wydanie 7
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: