Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00141 007742 10468303 na godz. na dobę w sumie
Codzienność - ebook/pdf
Codzienność - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: E-bookowo Język publikacji: polski
ISBN: 978-8-3785-9549-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> obyczajowe >> opowiadania
Porównaj ceny (książka, ebook (-15%), audiobook).
Codzienność. Trzynaście codzienności. Ukazujących swoją nieznaną stronę, swoje drugie dno. Trzynaście kobiet. Podejmujących decyzje które tę codzienność zmienią.

Ewa Schilling

Wydałam do tej pory cztery książki, w tym dwie ostatnie ( 'Głupiec', 'Codzienność', w krakowskim 'ha!arcie). Poza tym publikowałam w takich czasopismach jak 'Pogranicza', 'Borussia', 'Opcje' czy 'Portret'.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Ewa Schilling Codzienność © Copyright by Ewa Schilling e-bookowo Grafika na okładce: fotolia Projekt okładki: e-bookowo ISBN 978-83-7859-549-6 Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo www.e-bookowo.pl Kontakt: wydawnictwo@e-bookowo.pl Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości bez zgody wydawcy zabronione Wydanie II 2015 ALINA O czwartej zwykle zasypiała. Światła lamp na parkingu świeciły dla nikogo, puste ulice zamierały wypełnione zimną mgłą. Nie zawsze tak było, nabrała tego zwyczaju przez ostat- nią zimę, kiedy zadymki na przemian z odwilżami odbierały jej chęć do wychodzenia z domu. Teraz padała na nos po po- wrocie ze sklepu czy apteki, kładła się, żeby odpocząć, na- gle zapadała w drzemkę, a wieczorami siedziała przy oknie. Z książką, którą zamykała, żeby popatrzeć na supermarket. Oświetlony jak Titanic, lotnisko, Las Vegas, plan filmowy. Całodobowy. Pełny ludzi, którzy, przezwyciężywszy drama- ty wyboru, końce historii, postmodernizm i codzienne lęki, potrafili się ubrać, wyjść z domu, utworzyć tłum i beztrosko dokonać zakupów. Teraz obok zwykłych reklamówek nosili choinki. Przywiązywali je do dachu samochodu albo wbijali do autobusu. W wojnie między błotem i śniegiem wygrywa- ło błoto; zdeptany trawnik między wejściem a przystankiem usiany był połamanymi gałązkami. Leżało też na nim jedno złamane drzewko i czapka świętego Mikołaja. Ona też tam czasem chodziła. Był dla niej najbliższym sklepem, poza tym mogła tam kupić niemal wszystko, oszczędzając sobie krążenia po ulicach. Wszystko z wyjąt- kiem chleba. I książek. Książek i tak teraz nie kupowała; czy- tała stare albo wypożyczała w filii numer siedem. Nie była to co prawda legendarna biblioteka, w której panie bibliote- karki uśmiechają się i są gotowe porozmawiać o poezji, ale i tak skryta za regałami, gdzie tylko czasem mijał ją milczący maniak słowa, czuła się dużo spokojniejsza. Mniej samotna. Supermarketu od wewnątrz nie lubiła albo był jej obojęt- ny, zależnie od nastroju. Miał śliskie podłogi i wysokie półki, ale potrafiła być praktyczna. Sprawdzała ceny, czytała skład i popychała wózek łokciem. Przychodziła przed południem, 4 wydawnictwo e-bookowo żeby zastać jak najmniej ludzi. Zasypiała o czwartej, a bu- dziła się koło dziesiątej — nie było problemu. Niejaką przy- jemność sprawiało jej stoisko owocowo—warzywne, jego kolory i nazwy. Granaty i korzeń imbiru. Arbuzy. Melony Awokado. Mango. Sprawdzała na nich, czy wciąż odróżnia odcienie barw innych niż zachmurzonego nieba, bladej skó- ry własnych rąk. W połowie listopada na stoisku pojawiła się nowa pracow- nica. I na nią też zaczęła patrzeć. To znaczy patrzeć inaczej niż na kasjerki, panie od ryb, wędlin, alkoholu i te z wózkami widłowymi. Nie mijała ich wpędzie, bo nie mogła, i często przyglądała się ukradkiem ich twarzom i dłoniom. Zastana- wiała się, jak szybko robią się zmęczone, jak tu trafiły, czy śni im się praca, czy mają udany seks i co by zrobiły, gdyby znalazły trupa w toalecie. Od dłuższego czasu nachodził ją pomysł na historię kryminalną z trupem znalezionym w toa- lecie supermarketu w roli głównej. Niestety, chociaż potrafiła plastycznie wyobrazić sobie scenę jego odkrycia, choć miała parę interesujących pomysłów, kto tę kobietę lub mężczy- znę zabił i dlaczego, to już stosowne komplikacje śledztwa, mylne tropy i fascynująca policjantka rozwiązująca zagadkę pozostawały poza jej zasięgiem. Na dziewczynę przy owocach patrzyła dla chwili ulgi. Myśli, które przychodziły jej do głowy, brzmiały mniej wię- cej tak: wygląda, jakby tu wpadła przypadkiem, dla żartu przebrała się w firmową koszulkę — zaraz zacznie rozdawać banany, cytryny i pomidory, a potem, śmiejąc się, wywróci jabłka i ucieknie przed rozszalałymi ochroniarzami. Miała szarozielone oczy, pozornie zamyślone, ale zawsze słyszała, co do niej mówią klienci. Krótkie ciemnoblond włosy, lśniące, świeżo myte. Usta, mocno zarysowane, cią- gle leciutko przygryzała — może hamowała się, żeby nie po- wiedzieć: „pieprzę supermarkety”, albo bardziej konkretnie: „zdejmij swojej dziewczynie łapę z karku, dresie, bo wyglą- dasz, jakbyś prowadził ją na rzeź”. Jednak milczała i uśmie- chała się leciutko, profesjonalnie. 5 wydawnictwo e-bookowo Widziała ją też kilka razy na przystanku, rozmawiającą z innymi kobietami, które właśnie skończyły zmianę i, cze- kając na firmowy albo zwykły autobus, paliły, śmiały się i narzekały. Na pewno nie paliła i być może nie narzekała. Śmiała się długo i głośno, odrzucając głowę do tyłu. Co ją rozśmieszyło? W Wigilię padał śnieg z deszczem. Supermarket wy- pluwał ludzi w atakach kaszlu. Ludzie pchali naładowane wózki, gadali, dzwonili, klęli, brali cukierki od Mikołaja, któ- ry co kwadrans robił sobie za rogiem przerwę na papierosa, parkowali w niedozwolonych miejscach, a z megafonu bez przerwy leciała piosenka „Jingle Bells”. I nic nie mogło tego zmienić. Wypatrzyła ją około ósmej wieczorem — chyba ją, bo strugi samego już deszczu utrudniały rozpoznanie — brnącą przez dziury w betonie pod wiatę przystanku. Wtedy poczuła wściekłość. Wściekła się na to swoje sie- dzenie na tapczanie, (z poduszką pod tyłkiem, żeby mieć wy- żej), w ciemnym, (żeby lepiej widzieć ulicę) pokoju, przed brudnymi szybami (regularne mycie okien przekraczało jej możliwości). Wściekła się na dobiegające zza ściany kolędy, na barszcz, który bezmyślnie ugotowała, na samotność i tę- sknotę za dobrym, łagodnym snem, tym snem, w który sta- rała się zapadać niepostrzeżenie, ze zmęczenia, żeby uniknąć przytomnego leżenia z zamkniętymi oczami. Wstała, zapaliła lampę, wylała barszcz, wzięła portfel. Wyszła na klatkę schodową i wzięła głęboki oddech. Gra szła o to, żeby zdążyć zejść z drugiego piętra, zanim zgaśnie świa- tło. Na pierwszym w oprawce tkwiła przepalona, zapieczona żarówka, której nikt już nie próbował wymienić. Kilka razy nie zdążyła, raz kula uwięzła jej między deskami podłogi, a raz straciła równowagę — na szczęście tylko ciężko usiadła na schodku. Tym razem jej się udało, nie potknęła się o pusz- kę po piwie ani o sąsiada spod piątki, który, zalany i śmier- dzący jak mokry pies, spytał życzliwie, czy z okazji świąt nie napiłaby się z nim wina marki Byk. 6 wydawnictwo e-bookowo Przed przejściem dla pieszych podniosła wzrok, ale nie znalazła jej między piersiastymi kobietami w grubych płasz- czach, wśród krótko ostrzyżonych chłopaków zajętych ko- mórkami i wymalowanych dziewczyn w kurtkach odsłania- jących brzuchy. A potem mignęła jej, oparta o obskubany klon. Zawstydziła się swojego natrętnego spojrzenia, ominę- ła ją łukiem, tonąc w grząskim trawniku. Podeszła pod ob- wieszoną chińskimi ozdobami choinkę. Zgrzała się, rozpięła kurtkę i skoncentrowała się na oddychaniu przez nos. Raz jeszcze zerknęła na przystanek, mając wrażenie, że mokra mgła, spaliny i ludzkie oddechy kładą się jej na twarzy jak tampon ze środkiem usypiającym. — W porządku? — usłyszała głos. Tak, to była ona, lśniąca od deszczu, z rękami w kiesze- niach skórzanej kurtki. Kaptur czarnej bluzy był przemoczo- ny, zdjęła go. — Jakieś duszności? Strasznie pani blada. — Ja, blada? — otarła czoło z deszczu zmieszanego z po- tem. — Niemożliwe. Nic mi nie jest. — Na jaki autobus pani czeka? — przyglądała się jej z upo- rem. — Ja? — Myślałam, że jedzie pani gdzieś do rodziny. — Co? — nawet nie tłumiła niechęci, gniewu i żalu. — Aha. Na mnie też nie czekają. Autobus, setka — dodała, wpatrując się w ciemnawą dal ulicy. —Może... pojedzie pani ze mną? — Nie obchodzę Wigilii. — Ale ja obchodzę imieniny. — Ewa? — spytała miękko, jakby to imię miało kojące właściwości. Z Ewą oczywiście pojedzie dokądkolwiek, od tego jest wigilijna noc, bez barszczu i choinki. — Tak. Pojedzie pani? 7 wydawnictwo e-bookowo Na autobus już napierał bulgoczący tłum, szary na twarzy kierowca wyglądał, jakby myślał o samobójstwie. Albo zmia- nie trasy w stronę ciepłych mórz. Wcale nie chodziło o ten samotny wieczór, z którym by sobie poradziła, a już na pew- no nie o Wigilię; nie chodziło o to, żeby cokolwiek się działo. Po prostu Ewa powiedziała to z prośbą i nadzieją w głosie. Patrzyła wyczekująco, stojąc w drzwiach autobusu. — Zaraz — rzuciła niecierpliwemu kierowcy. Podeszła naprawdę szybko, złapała się jedną ręką porę- czy, Ewa wzięła od niej kule, już była w środku. Przecisnęły się w stronę okna. Ewa rzuciła długie spojrze- nie na siedzącego najbliżej dziesięciolatka z batonami i na- pojem gazowanym w firmowej reklamówce. — Może byś tak wstał? — Czemu? — Bo jazda na stojąco jest zajebista. Miała na końcu języka „nie trzeba”, ale się w niego ugryzła. Chłopaczek kichnął, splunął i wstał. — Pani siada — burknął i zaczął grać w jakąś grę na ko- mórce. — Dokąd jedziemy? — Do centrum. Tam jest taka knajpka, „Mucha”. Autobus umierał na każdym zakręcie i przy każdym ha- mowaniu; odwróciła od niego uwagę, wpatrując się w grę świateł odbitych w kroplach deszczu pokrywających szybę. Reflektory samochodów i neony, sygnalizacja i okna — roz- pływały się, zalewały poświatą poczerniałe kamienice i zapo- mniane ogrodzenia. Nagle wysiadały, przeszły przez plac, skręciły w uliczkę po prawej. Po lewej w dali błyszczało zimnym błękitem i czer- wienią nowe centrum handlowe. Tutaj z okien sączyło się złotawe światło, dochodził stłumiony gwar, dolatywała mu- zyka, obiecując chwilę zapomnienia. Może o tym, gdzie się jest, kim się jest i że nie wiadomo dlaczego? 8 wydawnictwo e-bookowo Spis treści ALINA TERESA WANDA EMILIA JUSTYNA BOŻENA MAŁGORZATA JULIA KALINA WERONIKA AGATA IRENA MONIKA 4 17 30 40 60 85 97 108 122 138 155 170 182 194 wydawnictwo e-bookowo
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Codzienność
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: