Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00499 007330 13465977 na godz. na dobę w sumie
Cudaczek Wyśmiewaczek - ebook/pdf
Cudaczek Wyśmiewaczek - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 80
Wydawca: PWH Siedmioróg Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7568-710-1 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> dla dzieci i młodzieży
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Jest to wesoła opowieść o skrzacie, który... żyje śmiechem. Cudaczek 'licho malusie i cieniutkie jak igła' mieszka w warkoczykach panny Obrażalskiej i bez trudu nakłania ją do złości. Ale dziewczynka, za radą dziwnego staruszka, postanawia się z nim rozprawić: musi wytrzymać trzy dni bez obrażania, a wtedy licho zniknie... czy jej się uda i jakie będą dalsze losy skrzata, dzieci dowiedzą się z tej pełnej uroku książeczki.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Julia Duszyńska J arosła w Ż u ko w ski Ilustro w ał: Siedmioróg 3 © Copyright by Siedmioróg ISBN 978-83-7568-710-1 Wydawnictwo Siedmioróg ul. Krakowska 90, 50-427 Wroc³aw Ksiêgarnia wysy³kowa Wydawnictwa Siedmioróg www.siedmioróg.pl Wroc³aw 2012 By³o sobie miasteczko nad rzeczk¹. A w tym miasteczku sta³ sobie domek ani ma³y, ani du¿y – taki w sam raz. I w tym domku mieszka³a panna Obra¿alska. Panna Obra¿alska mia³a osiem lat, zadarty nosek i jasne warkoczy- ki. Nazywano j¹ pann¹ Obra¿alsk¹, bo siê wci¹¿ obra¿a³a. Obra¿a³a siê dziesiêæ razy na dzieñ. Wtedy mówi³a: „nie bawiê siê” albo: „nie potrzebujê”. Potem nadyma³a buziê, zadziera³a jeszcze wy¿ej ten zadarty nosek i siada³a w k¹cie nastroszona jak sowa. D³ugo siedzia³a w k¹cie, tak d³ugo, póki ca³a obraza nie wyparowa³a z niej jak woda z kocio³ka. Wtedy panna Obra¿alska wraca³a do zabawy z dzieæmi. I co dalej? Ano, za chwilê mówi³a znów: „nie bawiê siê” albo: „nie potrzebujê” i znowu odchodzi³a do k¹ta. Drugiej takiej Obra¿alskiej nie by³o w ca³ej szkole, nie by³o nawet w ca³ym miasteczku nad rzeczk¹. 5 A wszystkiemu kto by³ winien? – Cudaczek-Wyœmiewaczek. Cudaczek-Wyœmiewaczek, licho malusie i cieniutkie jak ig³a, miesz- ka³ w tym domku, co to nie by³ ani du¿y, ani ma³y, tylko w sam raz. A ten Cudaczek nie jad³ i nie pi³, tylko œmiechem ¿y³. Œmia³ siê i œmia³ do rozpuku, a brzuszek pêcznia³ mu i pêcznia³, a¿ napêcznia³ jak ziarnko grochu. Wtedy Cudaczek by³ syty i zadowolony. Otó¿ ten Cudaczek-Wyœmiewaczek chowa³ siê w jasne warkoczyki panny Obra¿alskiej i ci¹gle szepta³ jej do ucha: – ObraŸ siê! ObraŸ siê! Bo ta nadêta buzia panny Obra¿alskiej by³a taka œmieszna. I ten nosek, co siê do góry zadziera³, by³ taki œmieszny. I to: „nie bawiê siê” by³o takie œmieszne. Cudaczek patrzy³ na to i œmia³ siê w jasnych warkoczykach do roz- puku. A brzuszek mu pêcznia³ i pêcznia³, a¿ napêcznia³ jak to ziarn- ko grochu. Najweselej Cudaczkowi by³o w szkole, bo chodzi³ z Obra¿alsk¹ do szko³y, a jak¿e! – schowany w jasnych warkoczykach. Myœlicie, ¿e chodzi³ siê uczyæ? Gdzie tam! Chodzi³, bo w szkole ci¹gle siê Obra¿alska obra¿a³a, a Cudaczek œmia³ siê i œmia³ do rozpuku. Siedz¹ dzieci w ³awkach i pisz¹, Obra¿alska te¿. A tu trrach! – z³ama³a siê jej stalówka. Panna Obra¿alska odwraca siê do s¹siadki Ma³gosi i mówi: – Ma³gosiu, po¿ycz mi stalówki. Ma³gosia jest uczynna. Wyjmuje zapasow¹ stalówkê z piórnika i da- je Obra¿alskiej. – Masz, ale nie krzyw tak pióra, bo i tê z³amiesz. A ju¿ nie mam wiêcej stalówek. Panna Obra¿alska ju¿ wyci¹gnê³a rêkê po stalówkê, a tu Cudaczek- Wyœmiewaczek szepce jej do ucha: – Co, ona ma ciê uczyæ? ObraŸ siê! I panna Obra¿alska nadyma buziê, zadziera nosek i mówi: – Nie potrzebujê twojej stalówki. Oj, jaka œmieszna jest ta nadêta buzia! Jaki œmieszny ten zadarty nosek! Cudaczek-Wyœmiewaczek œmieje siê w g³os, œmieje siê do roz- puku, a brzuszek mu pêcznieje, pêcznieje… Potem jest przerwa. Dzieci id¹ na boisko i bawi¹ siê pi³k¹. Obra¿alska nie z³apa³a pi³ki raz i drugi. Wo³a do Wicka: – Naumyœlnie Ÿle mi rzucasz! Nie bawiê siê! I ju¿ buzia nadêta. Ju¿ zadarty nosek jedzie jeszcze wy¿ej do góry. Ach, jak œmiesznie! Jak¿e siê zaœmiewa Cudaczek-Wyœmiewaczek! A brzuszek mu pêcznieje… pêcznieje… pêcznieje… Ca³a zima u pana Beksy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 34 To jest pan Byle Jak . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 38 Du¿o œmiechu i niespodziana wizyta . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 42 Cudaczek-Wyœmiewaczek u Kasi, co siê grzebienia ba³a. . . . . . . . 46 Jak osio³ Cudaczka ocali³ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 51 Cudaczek-Wyœmiewaczek lata . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 55 Wiedz¹ o Cudaczku . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 58 Cudaczek-Wyœmiewaczek nad morzem. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 62 Cudaczek-Wyœmiewaczek u panny Krzywinosek . . . . . . . . . . . . . 65 Po co ta panna Ada? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 69 Ostatnia przygoda Cudaczka-Wyœmiewaczka. . . . . . . . . . . . . . . . . 72
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Cudaczek Wyśmiewaczek
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: