Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00223 004922 14983620 na godz. na dobę w sumie
Człowiek kwantowy. Budowanie fundamentów pod zintegrowane podejście do zdrowia i rozwoju człowieka - ebook/pdf
Człowiek kwantowy. Budowanie fundamentów pod zintegrowane podejście do zdrowia i rozwoju człowieka - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 370
Wydawca: Self Publishing Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-62932-23-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> zdrowie
Porównaj ceny (książka, ebook (-18%), audiobook).

Autorka, długoletni naukowiec w dziedzinie nauk medycznych, jak również edukacji wspierającej zdrowie w pedagogice (aby potem nie trzeba było terapii), pasjonatka zintegrowanego podejścia, bazując na indywidualnym doświadczeniu odkodowania własnych dolegliwości chorobowych, prezentuje krok po kroku poziomy rozwoju człowieka i drogę do „wzorca zdrowia” w nim samym.

W oparciu o psychosyntetyczne rozumienie (syntezy doświadczeń – „psychosyntezy wieku”), Autorka prowadzi Czytelnika poprzez teorie naukowe, integrując podejścia do człowieka i świata w różnych systemach na przestrzeni wieków, aby dotrzeć do centrum osobowego (odpowiednika duszy) oraz do wzorca zdrowia. Pełniąc rolę przewodniczki w drodze powrotnej – do świata, snuje inspiracje dla edukacji, pedagogiki, psychologii i medycyny dla budowania zintegrowanego systemu wspierania zdrowia i dobrostanu (we wszystkich ich aspektach) w edukacji (wychowaniu) / terapii / leczeniu. Te teorie i systemy znajdą następnie swe praktyczne odzwierciedlenie w kolejnych książkach Autorki, w tym PSYCHOSOMATYCZNE, EMOCJONALNE I DUCHOWE ASPEKTY CHORÓB ZE STRESU czy FIBROMIALGII, a wcześniej w PSYCHOSYNTEZIE W EDUKACJI (ENETEIA) czy ZRÓWNOWAŻONYM ROZWOJU DZIECKA (IMPULS) oraz najwcześniejszej - 1997: EDUKACJA INTEGRUJĄCA: ALTERNATYWA CZY KONIECZNOŚĆ? (Wydawnictwo IMPULS)

Książka jest pierwszym w Polsce zintegrowanym podejściem do rozwoju i zdrowia człowieka w oparciu o psychosyntetyczne myślenie. Pokazuje przestrzeń, różne jej poziomy, bazując na osiągnięciach fizyki kwantowej, wybranych kosmologicznych teoriach rozwoju Wszechświata, jak i starożytnych systemach medycznych / uzdrawiania.

Dzięki zrozumieniu rozwoju i zdrowia człowieka jako harmonii ze sobą i Kosmosem na wszystkich poziomach siebie: fizycznym (biologicznym), umysłowym, emocjonalnym i duchowym (sensu i znaczenia), człowiek jest w stanie zrozumieć znaczenie jakości swoich myśli, emocji, słów, zachowań i działań, a w tym otaczającej go rzeczywistości jako konsekwencji tego, co sam tworzy. Tym samym świat staje się taki jakim jest on (człowiek) od wewnątrz.

Porządkowanie siebie, codzienny „recykling osobisty” wszystkich swych przestrzeni pozwala na wspieranie nieustannego równoważenia siebie (homeostazy ustrojowej na wszystkich poziomach). Pozwala także na porządkowanie tego, co „zakodowano” od dzieciństwa w systemie wychowania i edukacji, odkodowania wadliwych przekonań, sposobu myślenia i reagowania, a tym samym przywraca człowiekowi autentyczność, to kim jest, jego duchową naturę, łącząc go z innymi ludźmi i światem jaką istotną część całości (jedności) wszystkiego i wszystkich.

Tym samym my, jako indywidualne jednostki, mamy wpływ nie tylko na nasze zdrowie (i choroby), możemy je uzdrowić sami, włączając mechanizmy autoregulacyjne. Jesteśmy w stanie, poprzez zmianę siebie, zmienić stan świata, działając dla dobra zarówno swego, jak i przyszłych pokoleń, zmieniając przez to jakość życia na Ziemi już od zaraz.

Bardzo wartościowa książka dla tych, którzy szukają głębi zrozumienia siebie /zdrowia / filozofii życia/ zdrowego stylu życia, także dla budowania nowego paradygmatu w nauce, opartego na zintegrowanym podejściu

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

CZŁOWIEK KWANTOWY Ewa Danuta Białek 1 Ewa Danuta Białek CZŁOWIEK KWANTOWY Budowanie fundamentów zdrowia i rozwoju człowieka pod zintegrowane podejście do 2 Copyright by: Ewa Danuta Białek Wszelkie prawa zastrzeżone Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentów niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci bez pisemnej zgody Autorki jest zabronione. Wykonywanie kopii kserograficznych, fotograficznych czy na nośniku filmowym i ich przetwarzanie jest naruszeniem praw autorskich. Warszawa 2012 ISBN 978-83-62932-23-8 Recenzja naukowa: Hab. Dr hab. Krystyna Najder-Stefaniak Książka w formie drukowanej jest dostępna poprzez Wydawcę – Instytut Psychosyntezy. Centrum Zrównoważonego Rozwoju Człowieka. Dr Ewa Danuta Białek www.psychosynteza.pl 3 Wszystkim moim Nauczycielom, oraz Życiu za bezcenne lekcje, bez nauczenia się których nie byłabym jaka jestem….moich dokonań… …. i tej książki. 4 Jedynie gdy człowiek zobaczy fundamentalną jedność z procesami natury i funkcjonowania Kosmosu – tak jak ja to zobaczyłem ze statku Apollo – stare drogi myślenia i zachowań znikną. Jedynie, gdy człowiek ruszy ze swego ego-centrycznego obrazu siebie do nowego obrazu uniwersalnego człowieka, wieczne problemy, które nękają nas będą możliwe do rozwiązania.. Ludzkość musi wznieść się od człowieka do rodzaju ludzkiego, od osobowego do transpersonalnego, od świadomości do kosmicznej świadomości. Liczne problemy ludzkości rozwiąże się jednym problemem: jak zmienić świadomość, jak podwyższyć świadomość na wyższy poziom, który odnowi jedność człowieka, Planety i Kosmosu. Głęboki wgląd w naturę bytu zmienia wnętrze człowieka. Świadomość porusza się. Doświadczenie transformacji – zobaczenie Ziemi z większej perspektywy, a przede wszystkim wartość racjonalnej części i nieracjonalnej części procesu poznania. Edgar Mitchell Psychic exploration 5 SPIS TREŚCI WPROWADZENIE 1. Teorie ewolucji w kontekście człowieka i świata 2. Kosmiczny wymiar egzystencji: teoria kosmogenezy 3. Ukryty porządek, twórcza inteligencja i sacrum 4. Miejsce sacrum do czasów współczesnych w filozofii i innych naukach 5. Podejście integracyjne na XXI wiek Edukacja bez granic czy granice (bariery) w edukacji na XXI wiek Przestrzeń tworzenia dla edukacji XXI wieku 6. Człowiek jako system i część systemu Wszechświata 7. Świadomość i samoświadomość. Nieświadomość i nadświadomość Pole wszelkich możliwości - potencjalności Nadświadomy wymiar człowieka W kierunku tworzenia całości - budowanie wspólnoty 8. Pedagogika i medycyna przyszłości – jako nauka i praktyka poszerzania świadomości Budując fundamenty pod edukację i wychowanie, leczenie i uzdrawianie (promocję zdrowia – edukację zdrowotną), korzystając z odkryć nowej nauki Wielowymiarowość człowieka Duchowy wymiar człowieka Wzorce i autorytety i wewnętrzny wymiar siebie Integralne podejście do człowieka i świata w pedagogice i medycynie 9. Inteligencja duchowa i jej znaczenie dla pedagogiki przyszłości 10. Tożsamość indywidualna a duchowy wymiar edukacji 11. Energia, fizyka kwantowa, duchowość oraz indywidualne doświadczenie Dusza a indywidualna świadomość Doświadczenie jako czynnik całościowego rozwoju 6 Traumatyczne doświadczenia a duchowy rozwój osoby 12. Wewnętrzny wymiar siebie 13. Energetyczna natura człowieka Umysł kwantowy – świadomość jako podstawa ludzkiego rozwoju Psychologia i medycyna energetyczna - fundamenty medycyny zintegrowanej (holistycznej) Psychologia ludzkiej natury- psychologia kwantowa. Teoria dynamicznej spirali Starożytne systemy a zintegrowane podejście do zdrowia i choroby Człowiek jako energia. Anatomia ciał energetycznego Stres i choroby cywilizacyjne – holistyczne podejście 14. Człowiek jako całość – duchowy aspekt zdrowia Rozwój duchowy a hierarchia potrzeb Wychowanie i edukacja jako elementy wspierania harmonijnego rozwoju człowieka Intuicja w edukacji i nauce 15. Wspomaganie wewnętrznej równowagi energetycznej: fenomen Spa Fitness Wellness Techniki relaksacyjne w profilaktyce chorób cywilizacyjnych 16. Ewolucja świadomości indywidualnej jako wkład w ewolucję ludzkości EPILOG 7 Świadomość jest częścią Wszechświata, a zatem każda teoria fizyczna, która nie przewiduje dla niej miejsca, z fundamentalnych powodów nie może być uznana za prawdziwy obraz świata. R. Penrose [1]. WPROWADZENIE W czasach poprzedzających kryzysy i w trakcie ich trwania odżywają w ludziach instynkty samozachowawcze. Skupienie na sobie i zagłębienie się w siebie budzi jednak w perspektywie naturalną potrzebę połączenia z innymi i zadbania o nich i stan świata. Tym samym rodzi się krytyczne myślenie na temat teorii edukacyjnych i ich przełożenia na etyczne aspekty życia. Wszelkie dotychczasowe systemy społeczne nie spełniły oczekiwań indywidualnego człowieka, podobnie jak postawienie na piedestale nauki, która tłumaczyła świat i jego funkcjonowanie w sposób mechaniczny, a jednocześnie opierając życie na aspektach materialnych, konsumpcyjnych, wzmacniając kult pieniądza i technicznych gadżetów. Zubożyły one tym samym ludzkie życie o pierwiastek znaczenia, sensu i celu, pogłębiły dystans między człowiekiem a człowiekiem, podobnie jak człowiekiem a Ziemią, doprowadziły wręcz do zagrożenia życia w skali globalnej. W 1953 roku odbyła się w Chicago konferencja na temat „Edukacja w demokratycznej społeczności”, dotycząca duchowych podstaw cywilizacyjnych. Wyartykułowano tam postulat zaspokajania potrzeb ludzkiego ducha poprzez edukację, znajdowanie satysfakcjonującej osobistej filozofii i sensu wartości, nadanie głębszego sensu zbiorowej filozofii. Przede wszystkim ukazano niezbędność nakreślenia wizji świata, zarówno teorii jak i miejsca człowieka we Wszechświecie, pokazania szerszego kontekstu - cywilizacji planetarnej dla stworzenia uniwersalnych zasad i norm dla edukacji. Dla uzyskania całości siebie i swego świata człowiek potrzebuje bowiem znaleźć swe zasoby 8 duchowe, na które nastawiona jest akurat cywilizacja Wschodu. Tym samym poszukuje zjednoczenia w edukacji zewnętrznego obiektywnego nastawienia Zachodu z wewnętrznym, subiektywnym skupieniem Wschodu. Pozwoli to na połączenie schizmy, jaka powstała w naukach o człowieku ponad 300 lat temu, a szczególnie medycynie i psychologii, które oddzieliły ciało od duszy, lewą od prawej półkuli, tego co zewnętrzne od tego co wewnętrzne, męskie od żeńskiego, człowieka od świata. Synteza pozwoli na odnowienie kulturowej i duchowej jedności w człowieku, a tym samym obydwu filozofii i zbudowania nauki w oparciu o nowy, całościowy paradygmat. Minęło 58 lat i wszystkie te postulaty zachowane zostały nadal poza obrębem głównego nurtu w nauce, a tym samym w edukacji. Wiele z nich jest jednak przedmiotem badań licznych środowisk, znajdujących się na obrzeżach nauki, bardziej jako ruchy oddolne. Śledzą one z jednej strony osiągnięcia w naukach będących na pograniczu, interdyscyplinarnego podejścia, z drugiej – mniejszych środowisk uniwersyteckich, mających swe odniesienia w ośrodkach przekładających naukę na praktykę. Istnieje także pokaźna grupa niezależnych profesorów, którzy, nie znajdując posłuchu w klasycznej nauce, znaleźli licznych zwolenników w różnych krajach świata w mniejszych ośrodkach. Ruch ten wspiera liczne grono osób wywodzących się z ruchów rozwoju ludzkiego potencjału, lub podążających w tym kierunku, o wyjątkowych predyspozycjach i talentach, nie akceptowanych przez „obiektywną naukę”, a którzy z sukcesem przekładają „nową naukę na praktykę” i to zarówno indywidualnego rozwoju, budowania firm „jutra”, czy wreszcie widzenie całości zachodzących procesów w szerszej perspektywie świadomości planetarnej. Tym samym rośnie w potęgę oddolnie budowany i omalże gotowy nowy paradygmat nauki i edukacji, niezbędny do zastąpienia starego systemu, niszczącego człowieka i Planetę, będącego przyczyną licznych chorób zarówno jego jak i świata. Synteza ma stać się lekarstwem dla chorób i kryzysów naszych czasów. 9 Nie można bowiem w zjednoczonym świecie używać dwóch języków i dwóch prawd o naturze ludzkiej i Wszechświecie. Już zresztą kilkadziesiąt lat temu Departament Aktywności Kulturalnej UNESCO rozpoczął dyskusję na temat koncepcji człowieka i filozofii edukacji na Wschodzie i Zachodzie, a wiele szkół na Wschodzie dawno już zaimplantowało w licznych ośrodkach akademickich czy szkołach holistyczny paradygmat (począwszy od Tajlandii, na Rosji kończąc). Prawdziwa edukacja jest nauką połączeń integrujących części człowieka i jego łączności z otoczeniem w większą całość, w której gra on znaczącą rolę. Jest nieustannym procesem uczenia się jak przywrócić to, co ludzkie i to co święte w strukturze człowieka, tworząc właściwe relacje Boga i człowieka, ducha i materii, całości i części [2]. Nie sposób więc dzielić świat na elementy, podobnie jak i człowieka, negować to, co w myśli ludzkiej od wieków nadal istnieje, rośnie i staje się coraz bardziej zrozumiałe, wyrażając sens jedności i integracji, a uznawać jedynie to, co pasuje kolejnej ideologii czy systemowi politycznemu. Tego rodzaju głosy odzywają się już obecnie we wszystkich dyscyplinach nauki, postulując za zmianą starego systemu, a tymczasem elementy nowego wkraczają jakby ukradkiem tam gdzie to możliwe, gdyż żelbetonowe mury, budowane latami i ochraniane dawnymi przyczółkami nadal trwają. Pojawiają się różnorodne rodzaje szkół różnych szczebli, w tym wyższych, zwielokrotnia się ilość studiów podyplomowych, nawet w renomowanych uczelniach, powstaje wielość różnych zawodów, które używają i nauczają tradycyjnych technik Wschodu czy nowoczesnej psychologii, dla których zabroniony jest dostęp w publicznych placówkach głównego nurtu kształcenia. Nawet dzieci w szkołach są uczone technik obrony, wywodzących się ze wschodnich kultur. Bogacenie się społeczeństw, a jednocześnie podniesienie jakości życia, wzrastająca ilość pracy i jej standardów jakościowych niesie też wielkie obciążenia psychiczne, a tym samym wytwarza w indywidualnym człowieku 10 potrzeby odreagowania, dbania o swój wygląd i sylwetkę. Tym samym oddolnie powstaje nacisk na nowe specjalności w kształceniu, związane z człowiekiem, jego zdrowiem, jakością życia, włączając w to zarówno nauki o zdrowiu, zdrowie publiczne, jak i kosmetykę i body fitness. Od kilkudziesięciu lat nie da się więc zaprzeczyć, że system newtonowskiej nauki – także na Zachodzie powoli zastępowany jest przez nowe – holistyczne czy wręcz kwantowe widzenie świata. Powiązany z nim edukacyjny proces stawia przed naukowcami z różnych dziedzin niecodzienne wyzwania - podążania za zmianami i kreowania nowej przestrzeni edukacyjnej i wprowadzania przebadanych przez nich nowoczesnych narzędzi poznawczych. Zaczyna pojawiać się również i stopniowo dominować wśród uczonych poczucie odpowiedzialności za swe naukowe doświadczenia. Przykładem takiego podejścia jest chociażby wykład J. Rotblata, na II Festiwalu Nauki w 1998 r. w Warszawie (otrzymał on w 1995 roku pokojową nagrodę Nobla) przeciw takim wynalazkom w nauce, które szkodzą ludziom w skali globalnej (dotyczyło to badań nad radioaktywnością, które posłużyły do stworzenia bomby atomowej, zrzuconej na Hirioshimę i Nagasaki). Holistyczne podejście stara się nie tylko stworzyć lepszą naukę. Ono włącza także szacunek do natury i społeczeństwa oraz pojedynczego człowieka i stara się przewidzieć skutki – szczególnie negatywne i niebezpieczne w przyszłości w szerszym kontekście, dla zrównoważonego społecznego rozwoju i ochrony środowiska przed totalną zagładą, czynioną ręką samego człowieka. Poprzez zaakceptowanie swego własnego wpływu, jak i jakości swych działań, naukowcy stają się bardziej pielgrzymami niż „guru” w głoszeniu prawdy o człowieku i świecie. Wiek XX był wyjątkowym okresem dla rozwoju licznych nauk, szczególnie technicznych, takich jak fizyka i mechanika kwantowa. Wielu badaczy otrzymało w tych dziedzinach nagrody Nobla. Odkrycia w tych specjalnościach nie są jednak dalekie zarówno od oglądu stanu świata jak i 11 kondycji ludzkiego życia i indywidualnego jego funkcjonowania. Wybitne jednostki – prekursorzy nowej nauki i edukacji na początku XXI wieku mają intuicyjną potrzebę poszukiwania i stworzenia naturalnego pomostu między codziennym życiem i światem fizyki kwantowej, szczególnie przekładając go na ludzką świadomość. To głębokie spojrzenie na naturę i rolę świadomości prowadzi do filozoficznego zrozumienia codzienności i bardziej pełnego obrazu Wszechświata, w którym człowiek jest jego integralną częścią. Dzięki nim, dla osiągnięcia zrównoważonego rozwoju zarówno środowiska jak i człowieka, staje się jasne i oczywiste, że wpływ stanu umysłu i spokoju serca zaczyna być zasadniczym tematem badań i kluczowym polem nie tylko ekologicznych działań, ale edukacyjnych dokonań. Klasyczna psychologia ignorowała dotychczas naturalne relacje człowieka z przyrodą. Nowa dyscyplina – ekopsychologia bada ludzką psychikę w kontekście większej całości. Staje się zrozumiałym, że oddzielenie człowieka od natury spowodowało nie tylko brak o nią troski i destrukcyjne zachowania wobec niej, ale także jest powodem wielu znanych chorób, włączając nowotwory, depresję i nałogi różnego rodzaju. Obecnie wiemy, że jednostka ludzka nie jest centrum Wszechświata. Jako ludzkie istoty mamy specjalne dary wewnętrzne jak: samoświadomość, zdolność do patrzenia w przyszłość, planowania i przygotowywania strategii, twórczy geniusz, zdolność działania także poza świadomym wyborem. Możemy tych darów użyć do zagłady samych siebie i środowiska, czego dowody odczuwamy na co dzień, jak i do tworzenia zrównoważonej przyszłości dla wszystkich żyjących istnień. Istnieje pilna potrzeba zmiany obecnego stanu rzeczy. „Nie odniesiemy sukcesu, przywracając naturę do psychologii bez powrotu ducha w tym samym czasie” – powiedział Bill Plotkin [3]. R. Assagioli, jeden ze światłych umysłów I połowy XX wieku, twórca psychosyntezy – „psychologii całego człowieka”, włączającej duchowy wymiar, napisał „człowiek nie jest izolowany w świecie, ale włączony w sieć połączeń nie 12 tylko indywidualnych i społecznych z innymi ludźmi, ale w całe płynące i stające się życie. Stąd każdy cel, każde indywidualne zadanie, powinno być w harmonii z uniwersalnym celem życia”. Z racji tego, że nikt nie żyje w izolacji, każda dziedzina nauki potrzebuje innej do wypełnienia całości natury nauki, a my – jako jej reprezentanci – obserwacji i jej opisów, a nie opinii i krytyki jeden drugiego, odrzucając to, co niewygodne i niezrozumiałe, ignorując to, co niezgodne ze znanym i przez siebie akceptowanym obrazem świata. R. Assagioli kładł nacisk na ciało ludzkie, jako ekosystem o bardzo ważnym, a może najważniejszym znaczeniu w definiowaniu ludzkich relacji z innymi ekosystemami Kosmosu. B. Brennan [4] przywołuje nas jako ludzi, pisząc ...”ekologiczny kryzys nie zaprasza nas do ratowania tej zewnętrznej planety... on nas zaprasza jako część tej Planety, do obudzenia i zobaczenia swej prawdziwej natury”. Żyjemy w świecie relacji, powiązań i dynamicznych interakcji, o czym od dłuższego czasu informuje fizyka i mechanika kwantowa. Aby ocalić ginące gatunki, które zbliżają zagładę nas jako ludzi w globalnej skali, musimy obudzić się do świata i wyswobodzić ukryte, potencjalne możliwości i talenty dla jego ratowania. Podobnie jak w „Alicji w Krainie czarów” na szachownicy u szalonej królowej jak pisze B. Brennan, powołując się na J. Macy „musimy biec coraz szybciej i szybciej, aby stać w tym samym miejscu”. Pilność sytuacji, z jaką mamy do czynienia w obecnej chwili na świecie w postaci pogłębiających się kryzysów w skali globalnej, wymaga każdej filozofii i psychologii do włączenia się w syntezę - w „wielką przemianę” świadomości – w kierunku podstawowych połączeń i znajdowania jedności z naturą. Musimy żyć w harmonii ze sobą i naturalnym światem, a jednocześnie zaspokajać nasze potrzeby konsumpcyjne bez zniszczenia całego wspierającego systemu Życia wokół nas [5]. 13 Nauka, a szczególnie fizyka uczy, że w świecie zjawisk każdy element jest połączony i współzależny i że zdarzenie czy indywidualna część istnieje, ale tylko w odniesieniu do całości. O ile jest to zrozumiałe w monotematycznej nauce, jest to nadal trudne do wprowadzenia do świadomości ludzkiej: dla rozpoznania i rozwoju sensu przynależności do większej rzeczywistości, organizmu lub większej całości, która włącza samego człowieka jako część tego systemu. Tego rodzaju myślenie wymaga „odkopania” pierwotnej świadomości wspólnoty, żyjącej w ludziach od początków ich istnienia, ale „zakopanej” przez naukę i oparte na niej systemy edukacyjne, wzmagające alienację, izolowanie człowieka od innych i natury. W psychosyntezie człowiek realizuje własną syntezę, aby stać się „homo faber” samego siebie. Mottem psychosyntezy jest: „poznaj siebie, posiądź siebie, transformuj siebie”, ale może być to także podsumowane: „twórz siebie”. Assagioli podkreślał, że psychoduchowa droga jest przygotowaniem i podniesieniem osobowości do kontaktu z Wyższą Jaźnią (neutralnym określeniem w psychosyntezie Wyższej Świadomości; w religiach - określenie Boga), ale także dla stawania się instrumentem działania dla dobra w świecie i dla świata. Tym samym jakkolwiek nazwana synteza jest drogą i kierunkiem ewolucyjnym w rozwoju człowieka i świata, a rozwój jest naturalną konsekwencją życia i realizacją siebie jako osoby i członka społeczności i świata. Integrowanie bowiem dorobku pokoleń i scalanie odkryć i wglądów w naturę człowieka i świata staje się poszanowaniem zarówno wkładu każdej jednostki, jak i wyrażaniem szacunku dla jego obecności w całości. Przytoczone powyżej refleksje wymagają stworzenia nowego porządku jednoczenia, rozpoczynając od indywidualnej osoby i wspierania jej rozwoju i zdrowia poprzez wychowanie na wszystkich szczeblach kształcenia, a tym samym klasy szkolnej, rodziny, systemów społecznych i zdrowotnych, społeczności i społeczeństw oraz całego narodu – widzianych jako jeden 14 organizm, poszukiwania wzajemnych połączeń, interakcji, współuczestnictwa (zamiast kontroli), twórczości – nowych dróg poznawania, uczenia, nauczania czy opieki w zdrowiu i chorobie. Mechanika kwantowa unaoczniła ideę niezależnego obserwatora w odniesieniu do obiektywnej wiedzy, podczas gdy teoria Gai [6] czy teoria systemowa [7] i holizmu sugerują, że ewolucja zależy zarówno od właściwości całości systemu jak organizmów i Ziemi – tak samo genów i naturalnej selekcji [8]. Niezbędnym staje się więc powoływanie, podobnie jak zrobił to Schumacher College we współpracy z Uniwersytetem w Plymuth pierwszych na świecie studiów magisterskich „nauk holistycznych”. R. Assagioli, podkreślał olbrzymią rolę edukacji jako globalnej drogi uzdrowienia świata. Edukacja, a raczej reedukacja siebie (umysłu, serca, wyobraźni, intuicji, imperatywów moralnych, woli), niezależnie od wieku, miała według niego stać się źródłem odnawialnej energii dla całej Planety. Tym samym psychoenergetyczna natura człowieka staje się częścią pól elektromagnetycznych Natury. Żyjemy w czasach, gdy wiele dziedzin nauki poszukuje wspólnej płaszczyzny i integracji z innymi. Pojawiają się pojęcia medycyny zintegrowanej (Światowa i Polska Akademia Medycyny ogłosiła jej powstanie w czerwcu 2006 roku), psychologii, a od wielu lat mówi się o holistycznym podejściu w pedagogice [9]. Jednocześnie fizyka i mechanika kwantowa sięgają w wyjaśnienie struktury Kosmosu na poziomach subatomowych, czyniąc świat jak i człowieka coraz bardziej zbliżonymi w swej strukturze elementarnej. Ci sami fizycy odkrywają Boga jako pierwszą przyczynę. Wielu Noblistów na przestrzeni omalże 80 lat uświadamia naukowcom, jak i przeciętnym ludziom, że nie ma czegoś takiego jak wielość bez odniesienia jej do jedności (całości). Podobnie ci sami naukowcy coraz bardziej utwierdzają nas w przeświadczeniu, że materia i energia są jedynie innymi formami tego, co istnieje i że to 15 obserwator czyni różnicę czy coś pozostaje falą czy skupiskiem energii (kwantem) lub materią. Nauka co jakiś czas dociera do granic, których od dziesięcioleci nie przekraczała, sięgając po odpowiedzi na coraz bardziej fundamentalne pytania, dotyczące egzystencji człowieka i powstania świata i musi się ponownie przereorganizować czy znaleźć nowe narzędzia badawcze, aby być nadal wiarygodna. Obecnie takim wyzwaniem jest konfrontacja naukowców z kwantową czy duchową naturą człowieka i świata. Patrząc z tej szerokiej perspektywy religia spotyka się coraz bardziej z nauką, głosząc, że świat jak i człowiek mają swoje wspólne źródło stworzenia, nazywane Bogiem. Wiele lat temu F. Capra [10] w swej książce Punkt zwrotny antycypował, że ludzkość czeka rewolucja w świadomości, polegająca na likwidowaniu różnic między wizjami świata prezentowanymi przez religię, filozofię i naukę. Mimo, że wiele elementów dotyczących powstania świata i życia na Ziemi wymaga jeszcze naukowego wyjaśnienia, poszerzenia potrzebuje zarówno instrumentarium nauki, jak i drogi poznania człowieka i jego psychologiczny opór i sprzeciw przed zmianą. Dotąd bowiem nauka nie włączyła do swoich metod takich narzędzi badawczych jak wgląd, intuicja, wizje czy zdolności nadzmysłowe, choć to, co niedostrzegalne ludzkimi zmysłami (włączając duchowy wymiar) nie da się badać innymi kryteriami. Niemniej to czego dowiedzieliśmy się przez wspomniane wyżej dziesięciolecia z odkryć nowych nauk (w tym: biochemii, fizyki kwantowej, biologii molekularnej, astrofizyki, antropologii, bioelektroniki i biocybernetyki po psychoneuroimmunologię) w kontekście zarówno rozwoju ewolucyjnego istot żywych, w tym człowieka jak i ewolucji Planety, zmusza jej klasyczne dziedziny do przewartościowania filozofii każdej z nich i wypracowania nowego, całościowego (holistycznego) paradygmatu, dotyczącego obrazu człowieka i świata. Obliguje to tym samym do przygotowania programów dla 16
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Człowiek kwantowy. Budowanie fundamentów pod zintegrowane podejście do zdrowia i rozwoju człowieka
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: