Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00418 007058 12425532 na godz. na dobę w sumie
Dokumentacja kadrowa - ebook/pdf
Dokumentacja kadrowa - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 120
Wydawca: INFOR Język publikacji: polski
ISBN: 9788365887689 Rok wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

W książce zostały omówione najważniejsze kwestie związane z prowadzeniem przez pracodawcę dokumentacji pracowniczej. Uwzględniono przy tym najnowsze zmiany w przepisach, w wyniku których zmianie uległy niektóre dokumenty związane z zatrudnianiem pracowników.

Publikacja ta jest nieocenioną pomocą dla każdego pracodawcy oraz osoby odpowiedzialnej za sprawy kadrowe i pracownicze w firmie.

Zatrudniając przynajmniej jednego pracownika, pracodawca musi założyć i prowadzić dokumentację kadrową. Niektóre dokumenty powinny być sporządzane w określonej przepisami formie, inne pracodawca może stworzyć samodzielnie. Prowadzenie dokumentacji kadrowej ma istotne znaczenie praktyczne, pozwala bowiem ustalić uprawnienia pracowników. W przypadku sporu ze stosunku pracy brak właściwej dokumentacji jest okolicznością obciążającą pracodawcę. Wszelkie zaniedbania w zakresie prowadzenia akt osobowych oraz innej dokumentacji są naruszeniem praw pracowniczych. Pracodawca lub osoba działająca w jego imieniu, która nie prowadzi dokumentacji kadrowej, może być ukarana grzywną.

Dzięki tej publikacji można dowiedzieć się:

● jak prawidłowo prowadzić akta osobowe;

● kto powinien mieć regulamin pracy i wynagradzania oraz jak je stworzyć;

● jak wypełnić świadectwo pracy po zmianach od 1 czerwca 2017 r.;

● w jaki sposób dokumentować przebieg zatrudnienia i zwolnienie pracownika.

Ponadto omówiono dokumentowanie kwestii związanych z innymi aspektami zatrudnienia – m.in. zawieraniem umów o pracę, ewidencjonowaniem czasu pracy, odpowiedzialnością porządkową czy badaniami profilaktycznymi pracowników.

Całe omówienie jest poparte praktycznymi wzorami dokumentów i przykładami.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Rozdział 1 Język polski  w dokumentacji pracowniczej Zasadą jest, że dokumenty z zakresu prawa pracy, w tym w szczególności umowy o pracę, powinny być sporządzane w języku polskim. Przepisy Kodeksu pracy (dalej k.p.) nie określają języka, w którym powinny być sporządzane dokumenty kadrowe. Podstawowym aktem prawnym, który określa język dokumentacji pra- cowniczej, jest ustawa o języku polskim. Pracodawcy coraz częściej w kontraktach zawieranych z pracownikami używają języka obce- go. Takie postępowanie jest dopuszczalne, pod warunkiem że pracownik potrafi posługiwać się tym językiem. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przy wykonywaniu przepisów z zakresu prawa pracy uży- wa się języka polskiego, jeżeli umowa o pracę ma być wykonana lub wykonywana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 7 ustawy o języku polskim, j.t. Dz.U. z 2011 r. Nr 43, poz. 224 ze zm.). A zatem przepis ten wprowadza generalną zasadę, że podstawową przesłanką dla stosowania ję- zyka polskiego w stosunku pracy jest wykonanie lub wykonywanie umowy na terytorium Polski. Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z 13 września 2005 r. stwierdził, że język pol- ski jako podstawowy instrument komunikacji zapewnia obustronne rozumienie treści nawiązy- wanych stosunków prawnych, co jest szczególnie ważne w relacjach de facto nierównorzędnych, a więc w stosunkach pracowniczych. Język polski jest w Polsce dla ogromnej większości osób pod- stawowym językiem komunikacji i tym samym językiem najlepiej znanym i rozumianym. UWAGA! Wymóg stosowania języka polskiego w stosunkach pracy ma na celu ochro- nę interesów pracownika. 1.1. Język umowy o pracę Zasadą jest, że dokumenty z zakresu prawa pracy, w tym w szczególności umowy o pracę, po- winny być sporządzane w języku polskim (art. 8 ust. 1 ustawy o języku polskim). 11 Dokumentacja kadrowa Pracodawca nie może sporządzać umowy o pracę wyłącznie w języku obcym, nawet jeżeli jest on wymagany i powszechnie u niego używany. Pracodawca powinien więc przygotować umo- wę o pracę przede wszystkim w języku polskim. Przepisy ustawy pozwalają jednak na sporządzanie umowy o pracę w dwóch lub więcej wer- sjach językowych, pod warunkiem że chociaż jedna z nich będzie w języku polskim. Podstawą ich wykładni będzie wówczas wersja polskojęzyczna (jeżeli osoba świadcząca pracę jest oby- watelem Rzeczypospolitej Polskiej). PRZYKŁAD 1 Pracodawca podjął decyzję o kontynuowaniu zatrudnienia z jednym z pracowników, który jest obywatelem Polski, ale postanowił zawrzeć umowę o pracę na czas nieokreślony wy- łącznie w języku angielskim. Pracownik biegle posługuje się tym językiem, a poza tym jest to podstawowy język komunikacji w firmie. Pracodawca, zawierając umowę wyłącznie w  języku angielskim, postępuje niezgodnie z przepisami ustawy o języku polskim. Powinien on przede wszystkim sporządzić ją w ję- zyku polskim, nawet jeżeli pracownik biegle posługuje się językiem angielskim. Ewentual- nie pracodawca może sporządzić umowę o pracę w dwóch wersjach językowych, tj. pol- skiej i  angielskiej, jednak podstawą wykładni będzie wówczas umowa sporządzona w języku polskim. W pewnych sytuacjach ustawa o języku polskim dopuszcza możliwość sporządzenia umowy o pracę wyłącznie w języku obcym. W tym celu pracownik musi złożyć u pracodawcy odpo- wiedni wniosek i wykazać, że jest zdolny porozumiewać się w danym języku. Dodatkowo muszą być spełnione następujące warunki: ■■pracownik nie może być obywatelem polskim, ■■pracownik musi być pouczony o prawie do sporządzenia umowy lub innego dokumentu w języku polskim (art. 8 ust. 1b ustawy). PRZYKŁAD 2 Pracodawca chce zatrudnić na terenie Polski obywatela Bułgarii, który biegle posługuje się językiem niemieckim. W związku z tym pracodawca sporządził i zawarł z pracowni- kiem umowę wyłącznie w języku niemieckim. W takiej sytuacji pracodawca powinien po- prosić pracownika o złożenie stosownego wniosku. Warto, aby wniosek pracownika był w formie pisemnej i obejmował nie tylko umowę o pracę, ale również inne dokumenty z zakresu prawa pracy. Wniosek taki powinien być przechowywany w aktach osobowych pracownika. UWAGA! Kontrolę używania języka polskiego w stosunkach pracy sprawuje Państwo- wa Inspekcja Pracy. 12 Rozdział 1. Język polski w dokumentacji pracowniczej 1.2. Język pozostałych dokumentów z zakresu prawa pracy Podobnie jak umowy o pracę tak też inne dokumenty z zakresu prawa pracy powinny być sporządzane w języku polskim. Ewentualnie mogą być sporządzone w dwóch (lub więcej) wersjach językowych (w polskiej i obcojęzycznej). Dokumenty mogą być również sporządzo- ne wyłącznie w języku obcym, jednak musi się to odbyć na wniosek pracownika obcokrajow- ca, przy spełnieniu przesłanek określonych w art. 8 ust. 1b ustawy o języku polskim. UWAGA! Sporządzenie umowy o pracę lub innego dokumentu z zakresu prawa pracy wyłącznie w języku obcym zostało usankcjonowane karnie. Ustawodawca określił, że kto na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wbrew przepisom art. 7 i 8, przy wykony- waniu przepisów z zakresu prawa pracy sporządza umowę lub inny dokument wyłącz- nie w języku obcym, podlega karze grzywny (art. 15 ust. 2 ustawy o języku polskim). Tak więc pracodawca jest co do zasady zobowiązany do tworzenia oraz gromadzenia wszel- kiej dokumentacji pracowniczej w języku polskim. Nie ma jednak przeszkód prawnych, aby dokumenty pracownicze były jednocześnie sporządzone w wersji lub wersjach obcojęzycz- nych. Podstawą ich wykładni jest wersja w języku polskim, jeżeli osoba świadcząca pracę jest obywatelem polskim. Natomiast umowa o pracę lub inny dokument wynikający z zakresu prawa pracy mogą być sporządzone w języku obcym na wniosek osoby świadczącej pracę, jeżeli: ■■włada ona tym językiem, ■■nie jest obywatelem polskim, ■■została pouczona o prawie do sporządzenia umowy lub innego dokumentu w języku polskim. W związku z przepisami ustawy i obowiązkiem sporządzania umów o pracę przede wszyst- kim w języku polskim pracodawcy często mają wątpliwości, czy w umowie o pracę sporzą- dzonej w języku polskim nazwa stanowiska może być sformułowana w obcym języku. W przypadku nazw stanowisk co do zasady należy stosować język polski. Użycie terminów obcojęzycznych powinno być wyjątkiem i mieć swoje uzasadnienie. Sytuacją, która uzasad- nia stosowanie nazwy obcej, jest fakt, że dane stanowisko nie posiada właściwego polskie- go odpowiednika. Jeżeli obcojęzyczna nazwa stanowiska posiada swój odpowiednik, to po- winna zostać użyta jego polska nazwa. Podobne zdanie zostało wyrażone przez Radę Języka Polskiego w Komunikacie RJP nr 2 (15) z 2004 r. 1.3. Nazwa stanowiska w języku obcym 13
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Dokumentacja kadrowa
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: