Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00233 006113 13651909 na godz. na dobę w sumie
Drogi publiczne. Budowa, utrzymanie, finansowanie - ebook/pdf
Drogi publiczne. Budowa, utrzymanie, finansowanie - ebook/pdf
Autor: , , Liczba stron: 237
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-255-6706-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki >> administracyjne
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Publikacja pomoże jednostkom samorządu terytorialnego:

- uniknąć niepotrzebnych kosztów w związku z przekazywaniem im w zarząd 'niechcianych' dróg krajowych i wojewódzkich

- przejść przez proces planowania i realizacji inwestycji drogowych

- znaleźć odpowiedzi na pytania, które mogą się rodzić na styku odpowiedzialności różnych jednostek samorządu terytorialnego w procesie budowy i utrzymania dróg.

Książka odnosi się do najważniejszych ostatnio zmian w ustawie o drogach publicznych, w szczególności budzącej wielkie kontrowersje zmiany umożliwiającej samorządom województwa przekazywanie samorządom powiatowym (jak również umożliwia samorządom powiatowym przekazywanie samorządom gminnym) zarządu nad tymi odcinkami dróg, które zostały zastąpione nowo wybudowanymi odcinkami. Poprzez precyzyjne opisanie wymagań, jakie musi spełniać dana kategoria dróg publicznych książka pomaga samorządom, dostającym „niechciane” drogi poradzić sobie z problemem. Jeżeli droga wymaga remontu (a została oddana gminie), nie musi być remontowana tak, by spełniać wyśrubowane wymogi np. drogi krajowej.

 

Publikacja opisuje również:

- w jaki sposób budować ścieżki rowerowe (na przykładzie samorządu Częstochowy).

Po drogach publicznych porusza się coraz więcej rowerzystów, którzy chcą korzystać z dróg bezpiecznie, a samorządy winny im to zapewnić. W jaki sposób zabrać się do wytyczenia ścieżki rowerowej? Jak zrealizować taką inwestycję? Jakie wymogi powinna spełniać ścieżka? Odpowiedzi znajdą się w książce. Prezydent podpisał niedawno nowelizację Prawa wodnego, zakładającą budowę ścieżek rowerowych wzdłuż rzek.

- podział kosztów utrzymania dróg publicznych (kto, za co płaci?) ze szczególnym uwzględnieniem pieniędzy wydawanych przez gminy.

- jak przeprowadzać inwestycje drogowe (na co szczególnie zwrócić uwagę), jakie pozwolenia trzeba uzyskać (schemat koniecznych czynności krok po kroku) oraz gdzie (poza budżetem) szukać na te cele pieniędzy.

 

Publikacja zawiera również zbiór dokumentów, niezbędnych w procesie budowy drogi publicznej, m.in.:

- Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego,

- Odmowa udzielenia pozwolenia na użytkowanie,

- Pozwolenie na użytkowanie.

 

Czytelnik znajdzie również zbiór odpowiedzi na najtrudniejsze pytania, jakie mogą się pojawić w procesie budowania drogi publicznej, m.in.:

- jak fakturować przekazanie nakładów w zakresie budowy drogi gminnej przez współinwestora,

- jak finansować z budżetu gminy przebudowy skrzyżowania drogi gminnej z drogą krajową i in.

Publikacja ułatwia prawidłową interpretację nowych przepisów oraz podejmowanie decyzji i działań zgodnie z literą prawa.

 

Zakres regulacji:

- Ustawa z   21.3.1985  r. o drogach publicznych, tj. z dnia 30 stycznia 2013 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 260) czterokrotnie od opublikowania tekstu jednolitego (Dz.U. z 2013 r. poz. 907 ze zm.):

- Ustawa z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 687).

- Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.)

- Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym  (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 594 ze zm.)

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

okladka Drogi:okladka_1_klasyfikacja.qxd 14-08-20 18:46 Page 1 Drogi publiczne Budowa, utrzymanie, finansowanie Budowa, utrzymanie i remonty dróg publicznych należą do najważniejszych i naj- bardziej kosztownych zadań władz publicznych. Szczególnie mocno mogą być z tego tytułu obciążone budżety jednostek samorządu ter ytorialnego – z natur y rzeczy mniej zasobne niż budżet centralny. Szczególnie war to w takiej sytuacji wiedzieć, za co i ile muszą płacić władze gminy czy powiatu. Oszczędności i poszukiwanie dodatkowych źródeł finanso- wania to z pewnością częste zagadnienia poruszane przy planowaniu budżetu na inwestycje drogowe. Dlatego w książce Drogi publiczne. Budowa, utrzymanie, finansowanie szczególny nacisk położyliśmy na aspekt finansowy w zarządzaniu drogami publicznymi. Autorzy podpowiadają również, gdzie można poszukiwać dodatkowych źródeł finan - sowania inwestycji. Szczególną wartość dla osób zajmujących się zawodowo inwestycjami drogowymi w administracji publicznej przedstawiać będzie z pewnością szczegółowy opis (krok po kroku) procesu planowania i budowy dróg publicznych, z uwzględnieniem tak bardzo drażliwej kwestii, jak ekologiczne uwarunkowania wydawania pozwo- lenia na budowę drogi. Urzędnikom samorządowym polecamy również wytyczne do planowania, wytyczania i budowy ścieżek rowerowych, opisane na przykładzie miasta Częstochowy, która wprowadziła wzorcową politykę w tym zakresie. Po drogach publicznych porusza się coraz więcej rowerzystów, więc ta problematyka będzie występowała coraz częściej. Redakcja Książka zawiera wiele przydatnych dokumentów, m.in.: n Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego, n Pozwolenie na użytkowanie n Uchwała w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego. e n z c i l b u p i g o r D t o K . Ł , a p ę z r u K . B , i k s w o t o K . W Wojciech Kotowski, Bolesław Kurzępa, Łukasz Kot Drogi publiczne Budowa, utrzymanie, finansowanie Obowiązki zarządców dróg publicznych Proces budowy drogi publicznej „krok po kroku” Oświetlenie dróg: podział kosztów Finansowanie dróg samorządowych Odpowiedzi na pytania Wojciech Kotowski, Bolesław Kurzępa, Łukasz Kot Drogi publiczne Budowa, utrzymanie, finansowanie Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2014 Drogi publiczne. Budowa, utrzymanie, finansowanie 1 wydanie Stan prawny: sierpień 2014 Redakcja: Łukasz Majchrzyk Wydawnictwo C.H.Beck 2014 Opinie zawarte w niniejszej publikacji wyrażają osobisty punkt widzenia Autorów. Wydawnictwo C.H.Beck nie ponosi odpowiedzialności za zawarte w niej informacje. Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo C.H. Beck Sp. z o.o. ul. Bonifraterska 17, 00-203 Warszawa tel. : 22 33 77 600 faks: 22 33 77 601 www.beckinfobiznes.pl Skład i łamanie: Wydawnictwo C.H.Beck, Anna Skibicka Druk: Totem, Inowrocław ISBN: 978-83-255- 6705-7 ISBN e-book 978-83-255-6706-7 Spis treści Wykaz skrótów ............................................................................................................................................................ Bibliografia .................................................................................................................................................................... Wprowadzenie ............................................................................................................................................................. Rozdział 1. Status dróg publicznych w Polsce (Wojciech Kotowski, Bolesław Kurzępa) .................. 1.1. Drogi publiczne i niepubliczne .................................................................................................................. 1.2. Kategorie dróg publicznych ........................................................................................................................ 1.3. Klasy dróg publicznych ................................................................................................................................. 1.4. Wymagania dotyczące projektowania i budowy autostrad ............................................................ 1.5. Zarządcy dróg publicznych oraz ich obowiązki ................................................................................... Rozdział 2. Wybudowanie drogi publicznej (Wojciech Kotowski, Bolesław Kurzępa) ...................... 2.1. Podmioty uprawnione do budowy dróg publicznych ..................................................................... 2.2. Pozwolenie na użytkowanie drogi publicznej ..................................................................................... 2.3. Ekologiczne uwarunkowania wydawania pozwolenia na budowę drogi .................................. 2.4. Remonty dróg publicznych ........................................................................................................................ Rozdział 3. Metody finansowania inwestycji drogowych (Wojciech Kotowski, Bolesław Kurzępa) ..................................................................................................................................................... 3.1. Sektorowy Program Operacyjny: Transport (SPOT) ............................................................................ 3.2. Finansowanie dróg krajowych ................................................................................................................... 3.3. Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego (ZPORR) ........................................ 3.4. Finansowanie dróg samorządowych ....................................................................................................... 3.5. Współfinansowanie inwestycji drogowych przez różnych zarządców dróg ............................. 3.6. Finansowanie zjazdów z autostrad płatnych – gdzie zaczyna się odpowiedzialność gminy ................................................................................................................................................................... Rozdział 4. Koszty utrzymania dróg publicznych (Wojciech Kotowski, Bolesław Kurzępa) ............ 4.1. Podział kosztów pomiędzy poszczególne jednostki samorządu terytorialnego .................... 4.2. Oświetlenie dróg – kto za to płaci (podział kosztów ze szczególnym uwzględnieniem pieniędzy wydawanych przez gminy) ..................................................................................................... 4.3. Ekrany dźwiękoszczelne ............................................................................................................................... Rozdział 5. Dochody jednostek samorządu terytorialnego z dróg publicznych (Wojciech Kotowski, Bolesław Kurzępa) ............................................................................................................. Rozdział 6. Wzory (Wojciech Kotowski, Bolesław Kurzępa) ............................................................................ 6.1. Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego .................................................................................................. 6.2. Odmowa udzielenia pozwolenia na użytkowanie .............................................................................. 6.3. Pozwolenie na użytkowanie ....................................................................................................................... 6.4. Uchwała w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego .............. 6.5. Wstrzymanie robót budowlanych ............................................................................................................ 6.6. Zgłoszenie zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych ....................................................................... V VII IX 1 1 11 16 69 89 103 103 110 114 118 123 126 128 137 139 140 141 145 145 148 149 161 167 167 169 170 171 172 174 III Spis treści 6.7. Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia na roboty budowlane w zakresie wybudowania drogi gminnej ..................................................................................................................... 6.8. Uchwała Rady Gminy w sprawie zaliczenia dróg lokalnych, znajdujących się na terenie gminy do kategorii dróg gminnych .......................................................................................... 6.9. Wniosek o zezwolenia na zajęcie pasa zieleni ...................................................................................... Rozdział 7. Wytyczne do projektowania dróg rowerowych na przykładzie miasta Częstochowa (Łukasz Kot) .................................................................................................................................... 7.1. Definicja drogi rowerowej ............................................................................................................................ 7.2. Od czego zacząć projektowanie drogi rowerowej? ............................................................................ 7.3. Usytuowanie dróg rowerowych ................................................................................................................ 7.4. Szczegółowe warunki techniczne drogi dla rowerów ....................................................................... 7.5. Skrzyżowania .................................................................................................................................................... 7.6. Zjazdy i wyjazdy z drogi rowerowej ......................................................................................................... 7.7. Stojaki rowerowe ........................................................................................................................................... 7.8. Podsumowanie ................................................................................................................................................ Rozdział 8. Odpowiedzi na pytania (Piotr Walczak, Urszula Winkowska-Zakrzewska) ...................... 8.1. Przekazanie nakładów w zakresie budowy drogi gminnej przez współinwestora ................. 8.2. Finansowanie z budżetu gminy przebudowy skrzyżowania drogi gminnej z drogą krajową ............................................................................................................................................................... 8.3. Zakres pojęcia „przedsięwzięcie” w wieloletniej prognozie finansowej ...................................... 8.4. Naliczanie odsetek od zaległości z tytułu opłaty za zajęcie pasa drogowego .......................... 8.5. Określenie wartości początkowej gruntu po odkupieniu prawa użytkowania wieczystego ...................................................................................................................................................... 176 194 196 197 198 199 201 203 205 207 210 214 215 215 216 219 220 222 IV Wykaz skrótów AutostrPłatneU ���������� ustawa z 27�10�1994 r� o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (t�j� Dz�U� z 2012 r� poz� 931 ze zm�) CBOSA ����������������������� Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych DochJSTU ������������������ ustawy z 13�11�2003 r� o dochodach jednostek samorządu teryto- rialnego (t�j� Dz�U� z 2010 r� Nr 80, poz� 526 ze zm�) DrPublU �������������������� ustawa z 21�3�1985 r� o drogach publicznych (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 260 ze zm�) DrSpółU ���������������������� ustawa z 12�1�2007 r� o drogowych spółkach specjalnego przezna- czenia (Dz�U� Nr 23, poz� 136 ze zm�) FinDrPublU �������������� ustawa z 10�4�2003 r� o szczególnych zasadach przygotowania i re- alizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 687 ze zm�) FinInfTranspU ����������� ustawa z 16�12�2005 r� o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego (Dz�U� Nr 267, poz� 2251 ze zm�) FinPublU �������������������� ustawa z 27�8�2009 r� o finansach publicznych (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 885 ze zm�) GospNierU ���������������� ustawa z 21�8�1997 r� o gospodarce nieruchomościami (t�j� Dz�U� z 2014 r� poz� 518 ze zm�) KPA ���������������������������� ustawa z 14�6�1960 r� – Kodeks postępowania administracyjnego (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 267 ze zm�) MOP ��������������������������� miejsce obsługi podróżnych OP �������������������������������� ustawa z 29�9�1997 r� – Ordynacja podatkowa (t�j� Dz�U� z 2012 r� poz� 749) OUA ��������������������������� obwody utrzymania PPO ���������������������������� plac poboru opłat V Wykaz skrótów PrBud ������������������������� ustawa z 7�7�1994 r� – Prawo budowlane (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 1409 ze zm�) PrEnerg ���������������������� ustawa z 10�4�1997 r� – Prawo energetyczne (t�j� Dz�U� z 2012 r� poz� 1059) PorzGminU ��������������� ustawa z 13�9�1996 r� o utrzymaniu czystości i porządku w gmi- nach (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 1399) PrOchrŚrod ��������������� ustawa z 27�4�2001 r� – Prawo ochrony środowiska (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 1232 ze zm�) PrPocz ������������������������� ustawy z 23�11�2012 r� – Prawo pocztowe (Dz�U� z 2012 r� poz� 1529) PrRDrog ��������������������� ustawa z 20�6�1997 r� – Prawo o ruchu drogowym (t�j� Dz�U� z 2012 r� poz� 1137 ze zm�) PrZamPubl ����������������� ustawa z 29�1�20104 r� – Prawo zamówień publicznych (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 907 ze zm�) PrzepTechBudR �������� rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 16�1�2002 r� w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących autostrad płat- nych (Dz�U� Nr 12, poz� 116 ze zm�)� RachU ������������������������� ustawa z 29�9�1994 r� o rachunkowości (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 330 ze zm�) SamGminU ��������������� ustawa z 8�3�1990 r� o samorządzie gminnym (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 594 ze zm�) TowNiebU ����������������� ustawa z 19�8�2011 r� o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz�U� Nr 227, poz� 1367 ze zm�) TranspKolU������������������ ustawa z 28�3�2003 r� o transporcie kolejowym (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 1594 ze zm�) ZagospPrzestrzU ������ ustawa z 27�3�2003 r� o planowaniu i zagospodarowaniu prze- strzennym (t�j� Dz�U� z 2012 r� poz� 647 ze zm�) TransKolU ����������������� ustawa z 28�3�2003 r� o transporcie kolejowym (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 1594 ze zm�) WarTechDrogR ���������� rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2�3�1999 r� w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz�U� Nr 43, poz� 430 ze zm�) VI Bibliografia P� Antoniak, M� Cherka, F�M� Elżanowski, K�A� Wąsowski: Przygotowanie i realizacja inwestycji w zakresie dróg publicznych, Warszawa 2012 M� Cherka, M� Cur, A� Kucińska: Przesłanki dokonania zmiany pozwolenia na budowę w trybie art. 36a Prawa budowlanego, [w:] Prawne aspekty procesu budowlanego, red� Cherka, F� Elżanowski, K� Wasowski, Warszawa 2009 M� Kotulski, Orzecznictwo sądów administracyjnych na tle wybranej problematyki ustawy o drogach publicznych, Casus 2006, Nr 3 K� Sobieralski, Przedawnienie należności z tytułu opłat i kar za zajęcie pasa drogowego oraz parkowanie w strefie płatnego parkowania. Ustawienie w pasie drogi publicznej parko- metru, biletomatu komunikacji miejskiej, stacji rowerowej, wiaty przystankowej oraz kosza na śmieci na przystanku, Nowe Zeszyty Samorządowe 2011, Nr 4 R�A� Strachowska, Ustawa o drogach publicznych. Komentarz, Warszawa 2012 M� Wolanin, Ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakre- sie dróg publicznych. Komentarz, Warszawa 2009 M� Wolanin, Problematyka prawnorzeczowa decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji przeciwpowodziowej, Nieruchomości 2011, Nr 5 VII Wprowadzenie Tytułowe zagadnienie obejmuje zarówno drogi publiczne, jak i niepubliczne� Mówiąc o drodze, w potocznym rozumieniu i bez głębszych przemyśleń, mamy na myśli: jezd- nię, chodnik, ulicę, szlak, trakt, trasę, ścieżkę� W istocie droga jest budowlą, która wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowi całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym� Droga jest więc podstawowym i stałym elementem naszego życia codziennego, dlatego też komfortowe samopoczucie, a więc bezpieczeństwo wszystkich z niej korzystających zależy od jej stanu, wprowadzonych rozwiązań, nowoczesności, ułatwień dla tych użyt- kowników, którzy mają trudności w poruszaniu się� Celem realizacji tych słusznych za- łożeń wprowadzono szereg uregulowań prawnych, określających niezbędne wymagania, które droga musi spełniać� Kluczowym aktem prawnym, regulującym tę kwestię, jest ustawa z 21�3�1995 r� o drogach publicznych (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 260 ze zm�)� Analiza jej treści jednoznacznie wska- zuje, że wiąże się ona ściśle z wieloma innymi aktami prawnymi, w tym w szczególności z ustawą: o ochronie środowiska, o ruchu drogowym, o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, o przewozie towarów niebezpiecznych, o uwarunkowaniach budow- lanych, o finansowaniu infrastruktury drogowej, o transporcie kolejowym, o czystości i porządku w gminach, o energetyce� Wymienione ustawy to tylko niektóre, najważniejsze w gąszczu naszego ustawodawstwa, akty prawne związane z przedmiotem niniejszego opracowania� Czytelnik niewątpliwie odkryje, że celem opracowania jest przybliżenie tej, z natury rzeczy trudnej, problematyki oraz umocnienie poczucia obowiązku i odpowiedzialności za strukturę drogową� Życząc miłej lektury pozostajemy w nadziei, że książka będzie przydatna wielu podmio- tom: prokuratorom, sędziom, adwokatom, służbom mundurowym, inwestorom drogo- wym, organom samorządowym, młodemu pokoleniu studiującemu inżynierię lądową oraz wszystkim zainteresowanym ową problematyką� Autorzy IX Rozdział 1. Status dróg publicznych w Polsce 1.1. Drogi publiczne i niepubliczne Określenie „droga” często utożsamiany z pojęciami takimi jak: jezdnia, ulica, szosa, szlak, trakt, trasa� Najczęściej czynimy to bez głębszej refleksji, nie zastanawiając się nad ich faktycznym znaczeniem� W potocznym rozumieniu określenia te niewiele się od siebie różnią i intuicyjnie oznaczają one pas gruntu przeznaczony do poruszania się po nim wszystkich czy tylko wybranych uczestników ruchu� Jednak na gruncie obowiązującego prawa nie możemy traktować tych pojęć syno- nimicznie, zwłaszcza że często w polskim ustawodawstwie są one różnie definiowane w różnych aktach prawnych� Ustawa z 21�3�1985 r� o drogach publicznych (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 260; dalej: DrPublU), a konkretnie jej art� 4 pkt 2, zawiera tzw� definicję legalną pojęcia „droga”, z której wynika, że: jest nią budowla wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiąca całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym� Nie jest to jedyna definicja drogi w naszym ustawodawstwie, gdyż w art� 2 pkt 1 ustawy z 20�6�1997 r� – Prawo o ruchu drogowym (t�j� Dz�U� z 2012 r� poz� 1137 ze zm�; dalej: PrRDrog) znajduje się nieco inne jej określenie� Pod pojęciem „droga” – na gruncie tej ustawy oraz rozporządzeń wydanych na jej podstawie – należy rozumieć: wydzielony pas terenu składający się z jezdni, pobocza, chodnika, drogi dla pieszych lub drogi dla rowerów, łącznie z torowiskiem pojazdów szynowych, znajdującym się w obrębie tego pasa, przeznaczonym do ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt� Druga definicja kładzie akcent na te elementy drogi, które mają najważniejsze znaczenie dla prowadzenia na niej ruchu (korzystania z niej), gdyż w dalszych przepisach PrRDrog dość precyzyjnie wymienia się obowiązki i prawa każdego z nich� Z kolei pierwsza z defi- nicji skupia się bardziej na aspektach technicznych drogi� Nie oznacza to jednak, że poję- 1 Rozdział 1. Status dróg publicznych w Polsce cia te w jakikolwiek sposób wykluczają się albo są wzajemnie przeciwstawne� Natomiast wymienione wcześniej: jezdnia, ulica, szosa, szlak, trakt, arteria czy trasa – to określenia bliskoznaczne, funkcjonujące w zasadzie w mowie potocznej, chociaż DrPublU również definiuje niektóre spośród nich, np� ulicę (art� 4 pkt 3), jezdnię (art� 4 pkt 5)� Należy zasygnalizować, że również ustawa z 27.3.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.; dalej: ZagospPrzestrzU) wielokrotnie używa pojęcia „droga publiczna”, jednak czyni to nie tylko w odniesieniu do dróg już istniejących, ale także do tych dopiero planowanych. Opisana i ustalona co do przebiegu w planie zagospo- darowania przestrzennego, ale w rzeczywistości jeszcze nieistniejąca droga publiczna, jest je- dynie planowaną drogą publiczną, a nie drogą, której publiczny charakter został określony, w ustawie o drogach publicznych. W planowaniu przestrzennym określenie „droga publicz- na” spełnia inną funkcję niż w gospodarowaniu i zarządzaniu drogami publicznymi. W tym pierwszym bowiem służy określeniu zamierzenia planistycznego, które nie zawsze może być zrealizowane, natomiast w drugim skatalogowaniu istniejących zasobów podlegających określonym regułom administrowania. Ponadto, na etapie planowania przestrzennego, brak jest aktu prawnego zaliczającego przewidywaną drogę do odpowiedniej kategorii. Jak słusznie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 29�10�2008 r�, sygn� II SA/Kr 472/08, dla jednoznacznego więc określenia charakteru planowanej drogi konieczne są: analiza zapisów całego planu zagospodarowania prze- strzennego, ustalenie funkcji jaką dana droga wedle zapisów planu ma spełniać i wreszcie rozszyfrowanie rzeczywistego znaczenia użytej w planie nazwy kategorii drogi i symbolu ją określającego. Pierwsza z obowiązujących po odzyskaniu przez Polskę niepodległości ustaw o drogach, tzn� ustawa z 10�12�1920 r� o budowie i utrzymaniu dróg publicznych w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz�U� z 1921 r� Nr 6, poz� 32), w ogóle nie zawierała definicji drogi publicznej, ograniczając się do podziału dróg na cztery kategorie: • dróg państwowych, • dróg wojewódzkich, • dróg powiatowych oraz • dróg gminnych� Druga ustawa, tzn� uchwalona przez Sejm w 29�3�1962 r� o drogach publicznych (Dz�U� Nr 20, poz� 90) już w pierwszym swoim artykule stanowiła, że drogą publiczną jest droga, z której mogą korzystać, zgodnie z jej przeznaczeniem, wszyscy na równych prawach� Bardziej precyzyjnie rzecz ujmuje, aktualnie obowiązująca, ustawa z 21�3�1985 r� o dro- gach publicznych, definiując w art� 1 pojęcie „drogi publicznej” jako drogi zaliczonej – na jej podstawie – do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi zarówno we wspomnianej ustawie lub też w innych przepisach szczególnych� 2 1.1. Drogi publiczne i niepubliczne Najbardziej zatem istotnymi elementami odróżniającymi drogę publiczną od innych dróg są: • nieograniczony dostęp do drogi (element o charakterze materialnym) oraz • zaliczenie jej do jednej z wymienionych w art� 2 DrPublU kategorii dróg publicznych (element formalny)� Kategoryzacja danej drogi stanowi element konstytutywny definicji drogi publicznej (zob. R.A. Stefański, Prawo o ruchu drogowym. Komentarz. Warszawa 2008, s. 42–43). Zaliczenie w od- powiedniej formie drogi do jednej z kategorii dróg publicznych decyduje o jej statusie jako drogi publicznej tylko wtedy, gdy droga ta spełnia wymogi określone w ustawie z 21.3.1985 r. o drogach publicznych. Każda z kategorii dróg publicznych powinna spełniać określone parametry techniczne oraz warunki formalne i prawne, tzn� zaliczenie do danej kategorii dróg powinno nastą- pić w formie przepisanej prawem, a więc w formie uchwały� O tym więc, czy dana droga jest drogą publiczną stanowią względy techniczne i prawne� Brak bowiem jednego z tych elementów skutkuje zaliczeniem drogi do kategorii dróg wewnętrznych (zob� wyrok Wo- jewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 31�3�2008 r�, sygn� II SA/Kr 1285/07; Legalis Nr 175185)� W myśl art� 8 ust� 1 DrPublU drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, ale niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogo- wym tych dróg są drogami wewnętrznymi� Tym samym drogi wewnętrzne nie są drogami publicznymi w rozumieniu DrPublU� Warto powołać się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21�2�2007 r�, sygn� IV SA/Wa 1538/06, z którego wyni- ka, że ciąg pieszych nie stanowi drogi publicznej w rozumieniu ustawy z 21.3.1985 r. o dro- gach publicznych (…). Ustalenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ciągu pieszego ogólnodostępnego na gruncie prywatnym, wbrew woli właściciela oznacza, że uchwalenie planu zawierającego taki zapis stanowi przekroczenie przez gminę uprawnień w decydowaniu o przeznaczeniu terenu (Legalis Nr 273270)� Bez wątpienia jest to stanowisko słuszne, gdyż w przeciwnym razie – w opisanej sytuacji – dochodziłoby do samowolnego zajęcia terenu przez organ samorządowy, być może nawet w uzasadnionym interesie danej społeczności, a to byłoby sprzeczne z prawem własności� Oczywiście, ciąg pieszy może być uznany za drogę publiczną, ale tylko po jego zaliczeniu w trybie przewidzianym w DrPublU do jednej z kategorii dróg i po spełnieniu warunku możliwości powszechnego korzystania z niego� W praktyce może pojawić się też problem dróg połączonych z siecią dróg publicznych, które nie są przeznaczone do wyłącznego użytku mieszkańców zamkniętego osiedla (gdyż te należą do kategorii dróg wewnętrznych), ale mają charakter ogólnodostępnych, służących nieograniczonej liczbie potencjalnych użytkowników, mogących korzystać z nich na podobnych zasadach jak z dróg wybudowanych i utrzymywanych przez samo- 3 Rozdział 1. Status dróg publicznych w Polsce rząd lub inny podmiot publiczny� W takim przypadku nie ma przeszkód prawnych, aby zostały one zaliczone, w trybie określonym w DrPublU, do jednej z czterech kategorii dróg publicznych� Zdarzają się też przypadki uznawania w interpretacjach prawa podatkowego danej drogi za drogę publiczną bądź wewnętrzną� Praktyka taka jest niedopuszczalna, gdyż kompetencje w określonym zakresie zastrzeżone są wyłącznie dla odpowiedniego ministra lub organu samorządu terytorialnego (zob� np� wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 23�7�2009 r�, sygn� SA/Ol413/09, Wspólnota 2009, Nr 36, s� 28–29)� Z kolei w wyroku z 1�3�2012 r�, sygn� III SA/Wr 600/11, Woje- wódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że zamknięty teren kopalni, fabryki czy zakładu, budowy ani też droga będąca w budowie, nie stanowią drogi publicznej (Legalis Nr 488969)� Nie ma wątpliwości, że w czterech pierwszych przypadkach, jeśli nawet są tam drogi, to mają one charakter dróg wewnętrznych, zaś droga w budowie to jedynie teren budowy, bez zaliczenia jej (w chwili budowy) do jednej z kategorii dróg publicznych wyszczególnionych w art� 2 ust� 1 DrPublU� Także torowisko tramwajowe i chodnik, chociaż stanowią element drogi w rozumieniu art� 4 pkt 1, 2 i 4 DrPublU, nie są automatycznie uznawane za drogę pobliczną, gdyż może to nastąpić w określonym trybie zaliczenia przez właściwy podmiot do jednej z wymienionych w art� 2 ust� 1 DrPublU kategorii dróg� Warte podkreślenia jest także i to, że drogi krajowe stanowią własność Skarbu Państwa, zaś drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne są własnością samorządu województwa, po- wiatu lub gminy� W przypadku jednak tych ostatnich, tzn� dróg formalnie należących do jednostek samorządu terytorialnego, nie są one budowane i utrzymywane w interesie tych jednostek, ale w interesie wszystkich użytkowników dróg, a więc wszystkich obywateli naszego kraju, jak też i innych państw� Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach: nie można uznawać, że budowa i utrzymanie drogi gminnej, powiatowej, wojewódzkiej służy jedynie interesom danej gminy czy miasta. Nie ulega wątpliwości, że prezydent miasta na prawach powiatu, działający jako starosta w postępowaniach ad- ministracyjnych, zmierzających do wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, działa jako organ administracji publicznej, a nie jako organ reprezentujący miasto – gminę jako osobę prawną (wyrok z 16�6�20011 r�, sygn� II SA/Ke 247/11, Legalis Nr 377213)� Drogi publiczne traktowane są jako rzeczy wyłączone z powszechnego obrotu (reges extra commercium), gdyż ich własność może być przenoszona jedynie między podmiotami publicznoprawnymi (tzn� Skarbem Państwa i jednostkami samorządu terytorialnego)� Oznacza to, że drogi te nie mogą być obciążane prawami rzeczowymi na rzecz osób fizycznych, a osoby te nie mogą np� faktycznie władać nimi w sposób prowadzący do zasiedzenia� Nie mogą one także podlegać egzekucji, a także wykluczone jest ustanowie- nie hipoteki na nieruchomości stanowiącej drogę publiczną� Możliwość wprowadzenia 4 1.1. Drogi publiczne i niepubliczne drogi do obrotu cywilnoprawnego istnieje dopiero po pozbawieniu jej charakteru drogi publicznej� W przypadku nieruchomości przeznaczonej pod budowę drogi publicznej musi najpierw dojść do przeniesienia własności na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki (jednostek) sa- morządu terytorialnego� Posiadanie samoistne takiej nieruchomości przez inny podmiot nie może bowiem prowadzić do nabycia jej przez zasiedzenie (zob� postanowienie Sądu Najwyższego z 24�6�2010 r�, sygn� IV CSK 40/10, OSNC 2011, Nr 2, poz� 17)� Niedo- puszczalna jest też praktyka używania we wniosku o wydanie decyzji lokalizacyjnej na podstawie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w za- kresie dróg publicznych, określenia „droga publiczna” w sytuacji, gdy brak jest jeszcze uchwały właściwego organu o zaliczeniu projektowanej drogi do odpowiedniej kategorii dróg publicznych� Katalog dróg publicznych wymienionych w art� 2 ust� 1 pkt 1–4 DrPublU ma – przynajmniej w chwili obecnej – charakter zamknięty� Wszystkie inne drogi istniejące w naszym kraju są drogami wewnętrznymi� Według art� 8 ust� 1 DrPublU są nimi drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg� Do dróg wewnętrznych zalicza się m�in�: • drogi dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, • drogi leśne, • drogi na osiedlach mieszkaniowych, • place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi i portami, • drogi prowadzące do obiektów użytkowanych przez przedsiębiorców, • pętle autobusowe i trolejbusowe, • drogi znajdujące się na zamkniętym terenie kopalni, fabryki, zakładu, budowy� Obowiązek: • budowy, • przebudowy, • • utrzymania, • ochrony i oznakowania drogi wewnętrznej, a także • spoczywa na zarządcy terenu, na którym jest ona zlokalizowana, a w razie braku za- rządcy – na właścicielu tego terenu� Identycznie rzecz się ma z finansowaniem wyżej wyszczególnionych zadań (art� 8 ust� 2 i 3 DrPublU)� Z kolei oznakowanie połączeń dróg wewnętrznych z drogami publicznymi oraz utrzymanie urządzeń bezpieczeństwa i or- ganizacji ruchu, związanych z funkcjonowaniem tych połączeń, należy do obowiązków zarządcy drogi publicznej (art� 8 ust� 4 DrPublU)� Istnieje możliwość, podobnie jak w przypadku drogi publicznej, nadania nazwy dro- dze wewnętrznej� Następuje to na mocy uchwały rady gminy� Z inicjatywą taką może wystąpić grupa mieszkańców danej gminy, organizacja społeczna, czy wreszcie sama zarządzania nią remontu, 5 Rozdział 1. Status dróg publicznych w Polsce rada gminy� Wcześniej jednak musi ona uzyskać pisemną zgodę właścicieli terenów, na których zlokalizowana jest ta droga wewnętrzna (art� 8 ust� 1a DrPublU)� Uzyskanie od nich jedynie zgody ustnej jest prawnie bezskuteczne (por� rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Wielkopolskiego z 2�2�2010 r�, Nr KN�Pi�-3�0911-20/10, Dz�Urz� Wojewody Wielkopolskiego 2010, Nr 54, poz� 1237)� Samodzielną podstawę do nadawania nazw ulicom, które nie są drogami publicznymi w rozumieniu przepisów DrPublU może stanowić przepis art� 18 ust� 2 pkt 13 usta- wy z 8�3�1990 r� o samorządzie gminnym (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 594 ze zm�; dalej: SamGminU) w związku z art� 6 i 7 ust� 1 pkt 2 tej ustawy� Nadanie drodze wewnętrznej nazwy wiąże się ze spełnieniem przez nią warunków takiej drogi (tzn� określone w art� 8 ust� 1 DrPublU), a przede wszystkim musi to być pas terenu wydzielony geodezyjnie pod drogę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27�10�2011 r�, sygn� II OSK 1742/11, Legalis Nr 443510)� W tych gminach, które uzyskały status miasta, wszystkie ulice – także te niepubliczne, ale mające charakter ogólnodostępnych dróg wewnętrznych – muszą posiadać nadane im nazwy, a jedynym organem do tego upoważnionym jest rada gminy (miasta)� Drogi wewnętrzne mogą być urządzone nie tyko na gruntach będących własnością Skarbu Państwa, samorządu województwa, powiatu lub gminy, ale także innych osób co oznacza, że mogą one być przedmiotem zasiedzenia� Wprawdzie przepis art� 97 ust� 3 pkt 1 ustawy z 21�8�1997 r� o gospodarce nieruchomościami (t�j� Dz�U� z 2014 r� poz� 518 ze zm�; dalej: GospNierU) dopuszcza możliwość podziału nieruchomości z urzędu w sy- tuacji, gdy jest to niezbędne do celów publicznych, tym niemniej nie ma on zastosowania do dróg w osiedlach mieszkaniowych, które są drogami wewnętrznymi� Oznakowanie dróg, w tym również dróg wewnętrznych, należy do obowiązków zarządcy terenu, na którym zlokalizowana jest droga, a w razie jego braku – do właściciela tego terenu� Wymienione podmioty muszą nie tylko utrzymywać tego ro- dzaju drogi, ale także związaną z nimi infrastrukturę np� mosty, wiadukty, przepusty� Zarówno DrPublU, jak i inne akty stanowiące źródło prawa, nie zawierają upoważnienia dla organów samorządu gminnego do wprowadzenia znaków w celu oznakowania dróg wewnętrznych (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 10�6�2009 r�, sygn� II SA/Bd 332/09, Legalis Nr 184114)� Jeżeli jednak wolą właściciela lub zarządcy terenu, na którym zlokalizowana jest droga wewnętrzna, jest uregulowanie odbywającego się na niej ruchu przez umieszczenie stosownego znaku drogowego, to ak- tywność ta ma charakter właścicielski, cywilnoprawny� Na pewno nie będzie to działanie samowolne (zob� M� Kobak, Glosa do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyj- nego w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. II SA/Rz 714/07, Samorząd Terytorialny 2008, Nr 10, s� 74)� A zatem koszty oznakowania drogi ponosi zarządca ewentualnie właściciel terenu, na którym zlokalizowana jest droga wewnętrzna� Jednakże do obowiązków tych podmio- tów nie należy oznakowanie połączeń dróg wewnętrznych z drogami publicznymi oraz 6 1.1. Drogi publiczne i niepubliczne utrzymanie urządzeń bezpieczeństwa i organizacji ruchu związanych z funkcjonowaniem tych połączeń� Ciążą one bowiem na zarządcy drogi publicznej, z którą łączy się droga wewnętrzna� Pojęcie „pasa drogowego”, o którym mowa jest w art� 4 pkt 1 DrPublU oznacza wydzie- lony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z pro- wadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą� Definicja ta swym zakresem obejmuje wszelkie drogi, niezależnie od statusu tych dróg, a więc również i drogi wewnętrzne� O zezwoleniu na zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej nie orzeka się w formie decyzji administracyjnej, lecz zgoda na tego rodzaju czynność następuje na podstawie umowy cywilnoprawnej między zarządcą (właścicielem) drogi a podmiotem, który jest zainteresowany zajęciem pasa drogowego� Przepis art� 30 ust� 1 pkt 3 ustawy z 7�7�1994 r � – Prawo budowlane (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 1409 ze zm�; dalej: PrBud) wymaga zgłoszenia właściwemu organowi budowy ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc pu- blicznych� W sytuacji jednak, gdy droga wewnętrzna nie jest ulicą ogólnodostępną lub placem ogólnodostępnym, nie ma charakteru publicznego, to budowa ogrodzeń poniżej 2,2 metra na granicy z taką drogą wewnętrzną lub placem nie wymaga zgłoszenia (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 21�6�2012 r�, sygn� II SA/Wr 263/12, Legalis Nr 550170)� Do dróg wewnętrznych nie mają zastosowania zasady i warunki przygotowania infrastruk- tury drogowej w Polsce określone w ustawie z 10.4.2003 r. o szczególnych zasadach przy- gotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 687 ze zm.). Mimo że do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym także w zakresie dróg gminnych (art. 7 ust. 1 pkt 2 SamGminU), to jednak z faktu tego nie wynika, że obowiązkiem gminy jest utrzymanie czy też ponoszenie kosztów remontu dróg o charakterze wewnętrznym, położonych na cudzym gruncie, nawet wówczas, gdy służą one jako drogi dojazdowe do posesji niektórych mieszkańców danej gminy. Oznacza to więc, że gmina nie jest uprawniona do finansowania ze środków publicznych remontu takiej drogi. Pewne wątpliwości budziło ustawianie znaków drogowych na drogach wewnętrznych przez ich zarządcę lub właściciela oraz charakter takich działań� Warto w związku z tym przytoczyć stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który uznał, że wyłącznie czynność wójta gminy polegająca na ustawieniu (odmowie ustawienia) znaku drogowego w określonym miejscu drogi publicznej gminnej, zgodnie z organizacją ruchu zatwierdzoną przez właściwy organ administracji, ma charakter czynności mate- rialno-technicznej z zakresu administracji publicznej. Takiego charakteru nie ma działanie podjęte przez zarządcę terenu, przez który przebiega droga niezliczona do żadnej z kategorii 7 Rozdział 1. Status dróg publicznych w Polsce dróg publicznych. W konsekwencji wszelkie oczekiwania określonego zachowania podmiotu administracji publicznej w odniesieniu do takiego terenu nie mogą zostać rozstrzygnięte na drodze administracyjnej (wyrok z 13�8�2008 r�, sygn� II SA/Po34/08, Legalis Nr 156502)� Jeśli drogi wewnętrzne zostały sklasyfikowane i stosownie oznaczone w ewidencji grun- tów i budynków, to w myśl art� 2 ust� 3 pkt 4 ustawy z 12�1�1991 r� o podatkach i opłatach lokalnych (t�j� Dz�U� z 2010 r� Nr 95, poz� 613 ze zm�), to podlegają one zwolnieniu od podatku od nieruchomości (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 18�1�2007 r�, sygn� I SA/Ol 582/06, Finanse Komunalne 2007, Nr 3, s� 46)� X Dostęp do dróg publicznych, ograniczenia dostępu W DrPublU obowiązuje generalna zasada, że dostęp do drogi publicznej ma każdy, pod warunkiem, iż korzystanie z niej będzie się odbywało zgodnie z przeznaczeniem danej drogi� Przepis art� 1 wspomnianej ustawy przewiduje jednak pewne ograniczenia i wy- jątki w korzystaniu z dróg publicznych, które są określone w DrPublU bądź też w innych przepisach szczególnych� Już z treści art� 3 DrPublU dzielącego drogi publiczne ze względu na ich dostępność na drogi ogólnodostępne i drogi o ograniczonej dostępności (w tym na autostrady i drogi ekspresowe), wynika pierwsze takie ograniczenie� W myśl ustawowej definicji autostrady (art� 4 pkt 11 DrPublU) czy też drogi ekspresowej (art� 4 pkt 10 DrPublU) po tego typu drogach mogą poruszać się wyłącznie pojazdy samochodowe, a więc pojazdy silnikowe, których konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h, z wyłącze- niem ciągników rolniczych (art� 2 pkt 33 PrRDrog)� Oznacza to, że autostrady i drogi ekspresowe nie są dostępne dla wszystkich tych pojazdów, które nie zostały zaliczone do kategorii pojazdów samochodowych� Innym rodzajem ograniczenia w powszechnym dostępie do dróg publicznych jest odpłat- ność za przejazd autostradami i drogami ekspresowymi� Jej wprowadzenie przewiduje art� 1 oraz art� 37a ust� 1 ustawy z 27�10�1994 r� o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (t�j� Dz�U� z 2012 r� poz� 931 ze zm�; dalej: AutostrPłatneU)� W wy- danym na podstawie art� 1 ust� 2 powołanej ustawy rozporządzeniu z dnia 16�7�2002 r� w sprawie autostrad płatnych (Dz�U� Nr 121, poz� 1034) Rada Ministrów określiła wykaz autostrad lub ich odcinków płatnych� Podobne ograniczenia wynikają z ustawy z 7�11�2008 r� o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz�U� Nr 218, poz� 1391), wprowadzającą system elektronicznego poboru opłat za przejazdy po drogach krajowych pojazdów sa- mochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony i autobusów� Szczegó- łowe regulacje w tym zakresie znalazły się w DrPublU i obowiązują od dnia 1 lipca 2009 r� Innego rodzaju ograniczenie w powszechnym dostępie do dróg publicznych wynika z art� 64 ust� 1 PrRDrog, a mianowicie jest to ograniczenie dotyczące pojazdów lub zespołu pojazdów, których naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od 8 1.1. Drogi publiczne i niepubliczne dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach o drogach publicznych, albo którego wymiary lub masa wraz z ładunkiem bądź bez niego są większe od dopusz- czalnych, przewidzianych w przepisach PrRDrog� Wymienione pojazdy mogą korzystać z dróg publicznych, ale tylko po wcześniejszym uzyskaniu wymaganego zezwolenia� Dokument taki na czas nieokreślony oraz na czas określony wydaje starosta� Z kolei Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad lub upoważniona przez niego państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna wydaje zezwolenie na jednokrotny przejazd w wyznaczonym czasie po ustalonej trasie� Czyni to po uzgodnieniu z właściwymi dla trasy przejazdu zarządami dróg, jeżeli istnieje możli- wość wyznaczenia trasy przejazdu, w szczególności ze względu na stan techniczny drogi i innych obiektów budowlanych położonych w jej pobliżu� Uprawnionym do wydania zezwolenia na jednokrotny przejazd po drogach krajowych (w wyznaczonym czasie) pojazdu przekraczającego granicę państwa przy wjeździe na terytorium Polski jest też naczelnik urzędu celnego (art� 64 ust� 2–4a PrRDrog)� Okresowe ograniczenie ruchu pojazdów na drogach publicznych lub nawet zakaz ruchu niektórych pojazdów przewiduje przepis art� 10 ust� 11 PrRDrog� Może je wprowadzić minister właściwy do spraw transportu w sytuacji, gdy zajdzie konieczność ochrony dróg przed zniszczeniem oraz zapewnienia bezpieczeństwa ruchu w okresie zwiększonego natężenia ruchu pojazdów osobowych� Minister Transportu skorzystał z takiej możliwości i w dniu 31�7�2007 r� wydał rozpo- rządzenie w sprawie okresowych ograniczeń oraz zakazu ruchu niektórych rodzajów pojazdów na drogach (t�j� Dz�U� z 2013 r� poz� 839)� Określone w nim ograniczenia doty- czą pojazdów oraz zespołów pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 12 ton (z wyłączeniem autobusów) i rozciągają się na wszystkie drogi na terenie kraju w następujących terminach: 1) od godziny 800 do 2200 w dni ustawowo wolne od pracy: a) 1 stycznia – Nowy Rok, b) pierwszy dzień Wielkiej Nocy, c) drugi dzień Wielkiej Nocy, d) 1 maja – Święto Państwowe, e) 3 maja – Święto Narodowe Trzeciego Maja, f) pierwszy dzień Zielonych Świąt, g) dzień Bożego Ciała, h) 15 sierpnia – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, i) 1 listopada – Wszystkich Świętych j) 11 listopada – Narodowe Święto Niepodległości, k) 25 grudnia – pierwszy dzień Bożego Narodzenia, l) 26 grudnia – drugi dzień Bożego Narodzenia; 2) od godziny 1800 do godziny 2200 w dzień poprzedzający dzień określony w pkt 1 lit� b–j, 9
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Drogi publiczne. Budowa, utrzymanie, finansowanie
Autor:
, ,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: