Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00334 007225 13277359 na godz. na dobę w sumie
Dziś jest dzień Pański - ebook/pdf
Dziś jest dzień Pański - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: W drodze Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7906-003-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> religia i rozwój duchowy >> duchowość
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

365 tekstów zaczerpniętych z homilii i konferencji  Wilfrida Stinissena OCD prowadzonych w latach 1969-1993 to doskonała propozycja dla tych, którzy pragną żyć w intymnej relacji z Bogiem. Krótkie czytania stanowiące inspirację na każdy dzień, przynoszą wyciszenie i wewnętrzną harmonię duchową.

„Wszystko, co było, twój grzech, smutek, ból  spoczywa w objęciach Ojca. Nie musisz się niczym niepokoić. Możesz bezpiecznie wchodzić w możliwości, które otwiera przed tobą to, co nowe.”

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

dzis.pdf 1 2017-09-14 13:04:59 C M Y CM MY CY CMY K 2 Tytu³ orygina³u I dag är Guds dag. Texter för årets alla dagar © Copyright by Wilfrid Stinissen, 1994 © Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo W drodze, 1997 Redakcja Roman B¹k Redakcja techniczna Justyna Nowaczyk Projekt ok³adki i stron tytu³owych Radosław Krawczyk ISBN 978-83-7906-003-0 Nihil obstat Poznañ, 7 lipca 1998 roku ks. dr Zdzis³aw Grzegorski Imprimatur Poznañ, 8 lipca 1998 roku ks. bp Zdzis³aw Fortuniak Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze sp. z o.o. Wydanie I, dodruk 2017 ul. Koœciuszki 99, 61–716 Poznañ tel./faks 61 852 39 62, tel. 852 31 34 e-mail: sprzedaz@wdrodze.pl www.wdrodze.pl 4 Przedmowa Chrześcijañska tradycja wyraźnie podkreśla znaczenie regularnego czytania duchowego dla osób, które chcą żyć w intymnej relacji z Bogiem. Teresa z Ávili (1515–1582) twierdzi nawet, że dobra książka „jest równie konieczna dla duszy, jak pożywienie dla ciała”. Podczas gdy lektura w czasach Teresy utrudniona była nieumie- jętnością czytania oraz brakiem książek, to w czasach nam współ- czesnych dla wielu przeszkodą jest tempo życia i brak umiejętno- ści skupienia. Dlatego nie mają czasu, by spokojnie zagłębić się w czytanie duchowe. Niniejsza książka oferuje codzienne krótkie czytanie. Możesz na przykład przeczytać tekst na dany dzieñ przed pójściem do pracy albo zanim udasz się na spoczynek. Teksty są zaczerpnięte z homilii i konferencji, które prowadziłem w latach 1969–1993. Stanowią wybór, opracowany, opatrzony tytułami i niekiedy uzupełniony przez karmelitankę, z którą współpracuję już od wielu lat. Bez jej udziału książka ta nigdy by nie powstała. Znajdziemy tutaj 365 tekstów (w roku przestępnym będziesz mieć dzieñ wolny!). Opatrzyliśmy je kolejnymi datami, gdyż niektóre z nich są dostosowane do szczególnych dni w roku. Ryzykiem, jakie niesie ze sobą tego typu książka, jest pokusa, że możesz mieć ochotę wertować ją, szukając tekstu odpowiadającego 5 twoim potrzebom. Możesz przez to stracić sporo czasu. Dlatego zachęcamy, abyś rozważał poszczególne teksty w takiej kolejności, w jakiej następują. W okresie Wielkiego Postu i Wielkanocy, które co roku przypadają w innym czasie, możesz dostosować swoje czytanie do porządku liturgicznego. Od 20 lutego do 31 marca włącznie umie- ściliśmy teksty, odpowiadające 40-dniowemu okresowi Wielkiego Postu, od 1 kwietnia do 20 maja włącznie – teksty na Wielkanoc, Wniebowstąpienie i Zesłanie Ducha Świętego. Listopad zawiera teksty o śmierci i sprawach ostatecznych. Grudzieñ koncentruje się wokół Adwentu i Bożego Narodzenia. Każdy miesiąc poprzedza cytat z Pisma Świętego. Nie ma on bez- pośredniego związku z następującymi po nim tekstami, ale w ciągu miesiąca możesz czasami do niego powracać. Nie chcę podejmować w tej książce problemów teologicznych, chcę tylko powiedzieć kilka prostych słów o Bogu. Jak wspomi- nałem w jednym z moich opracowañ, kiedy mówimy o Bogu, nie da się uniknąć często występujących paradoksów. Dlatego czasem niektóre teksty mogą się wydawać sprzeczne. Moim zdaniem te sprzeczności nie stanowią problemu. Boga nigdy nie zamkniemy w stałym systemie, a paradoksy otwierają nas na rzeczywistość, która przekracza nasze pojmowanie. Czytanie duchowe zawsze powinno poprzedzać chwile wewnętrzne- go skupienia. Wtedy pozwalasz, aby codzienne troski uległy wyci- szeniu, a ty stajesz się otwarty i dyspozycyjny. Na następnej stronie znajdziesz modlitwę, którą możesz poprzedzić codzienne czytanie. Najistotniejszym celem czytania jest wprowadzenie w świat modli- twy, gdzie spotykasz Tego, który jest większy od wszelkich słów. Wilfrid Stinissen 6 Modlitwa Panie, Boże mój, przemawiasz do nas ludzkimi słowami, używając ich jako środków, aby bardziej pociągnąć nas do siebie. Teraz, kiedy się wyciszę, aby przeczytać kilka słów o Tobie, spraw, bym był otwarty i zasłuchany, abym potrafił przyjąć to, co Ty z głębi pragniesz mi powiedzieć. Daj światło oczom mego wnętrza, aby ujrzały Twoją prawdę o świecie przez Ciebie stworzonym, i oczyść moje serce, aby Twoja moc mogła mnie napełnić i przemienić. Amen. 7 Cytaty biblijne pochodz¹ z nastêpuj¹cych wydañ: Pismo Œwiête Starego i Nowego Testamentu (Biblia Tysi¹clecia), Pallottinum, Poznañ – Warszawa 1991 Pismo Œwiête Starego i Nowego Testamentu (Biblia Poznañska), Ksiêgarnia Œwiêtego Wojciecha, Poznañ 1992 Pismo Œwiête Starego i Nowego Testamentu w przek³adzie ks. Jakuba Wujka, Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, Kraków 1962. 8 Styczeñ Jestem bowiem œwiadomy zamiarów, jakie zamyœlam co do was, wyrocznia Pana, zamiarów pe³nych pokoju, a nie zguby, by zapewniæ wam przysz³oœæ, jakiej oczekujecie. Bêdziecie Mnie wzywaæ, zanosz¹c do Mnie swe modlitwy, a Ja was wys³ucham. Bêdziecie Mnie szukaæ i znajdziecie Mnie, albowiem bêdziecie Mnie szukaæ z ca³ego serca. Ja zaœ sprawiê, ¿e Mnie znajdziecie, wyrocznia Pana. Jr 29,11–14 9 10 1 STYCZNIA NOWY ROK, NOWY POCZĄTEK Istnieją takie uprzywilejowane chwile w życiu, kiedy jesteśmy w szczególny sposób zapraszani do tego, aby zacząć od nowa. Takim właśnie momentem jest Nowy Rok. Również w naszych czasach większość ludzi zachowała wyczucie pewnej tajemniczości, która pojawia się, gdy koñczy się stary rok, a rozpoczyna nowy. Wielu pragnie przeżyć tę chwilę, w której stare przechodzi w nowe, kiedy śmierć przeradza się w życie. Sztuką jest świętować Nowy Rok we właściwy sposób. Dla nas, chrześcijan, oznacza to coś więcej niż wzajemne składanie sobie życzeñ szczęśliwego Nowego Roku. „Patrz, oto wszystko czynię nowe!” – mówi Bóg (Ap 21,5). To nowe musimy potraktować poważnie. Masz prawo liczyć na to, że Bóg da ci nowe możliwości, ukaże nowe drogi, zaszczepi w tobie nowe pragnienia. Jest w tym coś wielkiego i pięknego, że w życiu nic nie musi być stereotypowe ani nie musi być powielaniem starych wzorców. Twoje życie może zostać odmienione i nieustannie się przemieniać. Zapewne zewnętrznie twoje życie nie zmieni się; pozostaniesz w tym samym kraju, z tą samą żoną czy mężem. Jednak to nie okoliczności zewnętrzne są decydujące, ale twoje nastawienie, twój sposób reagowania na nie. Tutaj kryje się możliwość stałego rozwoju i przemiany. Zachętą do odnowy jest to, że Bóg pozwala ci rozpocząć ten nowy rok. On nie chce, byś żył w nim tak, jak w starym. On pragnie, abyś spotkał się z Nim w nowy sposób i podobnie spotkał się z ludźmi, których postawi na twojej drodze. Jesteś w drodze ku bogatszemu życiu. 11 2 STYCZNIA CHRYSTUS – ODPOWIEDŹ NA TWOJE PYTANIA Jezus mówi, że jest światłością świata (J 8,12). Znaczy to, że jest On sensem świata i ludzkości. Wszystko, co było ciemne, bezsensow- ne, absurdalne, w Nim zyskuje swój sens. Jego światło świeci nad wszystkim, co istnieje i co się wydarza. W Nim wszystko jest jasne. Prolog Ewangelii według św. Jana mówi, że Jezus jest Logosem. Logos oznacza zarówno sens, jak i słowo. Jest Słowem Ojca, i przez to jedyne Słowo wszystko nabiera sensu, a wszelkie pytania w Nim znajdują odpowiedź. Jaki jest sens życia, dlaczego żyję? W obecnych czasach te pytania stawiamy częściej niż kiedykolwiek. Odpowiedzią jest Jezus Chry- stus. Sensem życia jest Chrystus: wzrastać w Jego życiu, aby kiedy nadejdzie czas, pójść do Ojca i w Nim wejść w życie wieczne. Jaki jest sens cierpienia? Znów odpowiedzią jest Chrystus. Cierpiąc, możesz uczestniczyć w cierpieniu Chrystusa, które z miłości poniósł za zbawienie świata. Z chwilą, kiedy Chrystus zawisł na krzyżu, przebity na ciele i duszy, żaden ból nie jest już pozbawiony sensu. Może powiesz, że od czasu przyjścia Chrystusa namacalnie nic się na świecie nie zmieniło. Cóż warte jest Jego światło? W pewnym sensie wszystko jest jak dawniej, ale równocześnie wszystko jest inne. Zupełnie tak samo jak wtedy, gdy słoñce nagle wyłania się zza chmur i rozświetla krajobraz: nic się nie zmieniło, te same pola, drzewa, ten sam las i jezioro. A jakaż różnica! Chrystus przemienił wszystko. W Nim wszystko się rozjaśnia. 12 WIDZIALNA TRANSCENDENCJA BOGA 3 STYCZNIA Droga do Ojca wiedzie przez Chrystusa, Chrystus jest drogą do Ojca. Nowy Testament mówi o tym wyraźnie i żaden z mistyków chrześcijañskich nigdy nie pomyślałby, aby temu zaprzeczyć. Ów akcent, położony na Chrystusie, jest zasadniczą cechą charaktery- styczną, radykalnie odróżniającą modlitwę chrześcijañską od innych form modlitwy czy medytacji. „Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie” – mówi Jezus (J 14,6). Chcąc dojść do Boga, musimy pójść tą drogą, którą On wyznaczył. Oczywiście, że Bóg jest transcendentny. „Zaprawdę, Tyś Bogiem ukrytym” – czytamy u Izajasza (54,15). On „mieszka w niedostępnej światłości” – pisze św. Paweł (1 Tm 6,16). Nie znaczy to jednak, aby nie mógł dać się nam poznać. On się objawił i w naszym języku mówił, kim jest. Bóg nie jest tylko Absolutem i Niedoścignionym. „Nikt nigdy Boga nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, dał nam Go poznać” (J 1,18). Doprawdy niedorzecznością byłoby uważać, że Boga możemy szukać i znaleźć jedynie gdzieś daleko w przestrzeniach transcen- dencji. On ukazał nam swoją istotę w Jezusie Chrystusie w sposób nieomal przeraźliwie namacalny. Jezus nie objawia istoty Ojca tylko słowami, ale przez wszystko – przez to, kim jest i co czyni. Dla chrześcijanina transcendencja Boga nie oznacza tego, że o Bogu nic nie można powiedzieć; można bowiem to uczynić przede wszystkim dzięki temu, że Bóg wyraził siebie doskonale w czło- wieku, tak że Człowiek mógł powiedzieć: „Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca” (J 14,9). 13 4 STYCZNIA MIŁOŒÆ CZYNI UKOCHANEGO WIELKIM „Nie musisz opuszczaæ ziemi, aby do Mnie dojœæ – mówi Bóg. – Ja sam przychodzê do ciebie, sta³em siê ziemski dla ciebie. Narzekasz, ¿e nie masz czasu Mnie szukaæ, ¿e twoja praca wymaga od ciebie pe³nego zaanga¿owania. Ale to Ja sam jestem w twojej pracy, by³em przecie¿ stolarzem. Wzdychasz, ¿e nie jesteœ dostatecznie duchowy, aby ze Mn¹ przebywaæ. Ale to Ja, twój Bóg, dla ciebie sta³em siê materi¹. Od wschodu s³oñca a¿ do zachodu biorê chleb i wino, i przemieniam je w swoje Cia³o i Krew”. Nie ma przeciwieñstwa ducha i materii, a jeœli takie kiedykolwiek istnia³o, to Bóg je pokona³. Chrzeœcijañstwo g³osi wielkie pojednanie, w którym wszystko zostaje zintegrowane. W innych religiach czêsto w wielkim stopniu podkreœla siê Bo¿¹ transcendencjê, przy której cz³owiek ginie. Wielkoœæ Boga pomniej- sza cz³owieka i jego œwiat. W tych religiach nie brakuje zmys³u wyczucia Boga, ale brakuje wyczucia stworzenia. Oryginalnoœæ Biblii i chrzeœcijañstwa polega w³aœnie na zrozumieniu godnoœci stworzenia. Biblia nieustannie podkreœla, ¿e cz³owiek jest wielki, ¿e Bóg ma do niego szacunek, bierze go na serio i czyni zeñ swego rozmówcê, ba, nawet partnera w przymierzu. Stwórca zawiera przymierze ze swoim stworzeniem i przez to wynosi je na swój w³asny poziom. Bóg i cz³owiek nie konkuruj¹ ze sob¹. Bóg nie bêdzie mniejszy, czyni¹c ciebie wielkim. Przeciwnie, w³aœnie przez to, ¿e daje ci tak wielk¹ godnoœæ, ods³ania On swoj¹ w³asn¹ wielkoœæ, wielkoœæ mi³oœci. 14 Z WYRAŸNĄ ŒWIADOMOŒCIĄ CELU 5 STYCZNIA Mêdrcy ze Wschodu, którzy chcieli uczciæ nowo narodzonego Króla ¿ydowskiego, najprawdopodobniej musieli pokonaæ wiele przeciwnoœci, zanim udali siê w drogê, aby Go odnaleŸæ. Chcieli jednak dzia³aæ konsekwentnie wed³ug zamiaru, jaki powziêli. Szukanie Boga jest przygod¹. Nikt z góry nie wie, jak u³o¿y siê dro- ga. Tak jak owi mêdrcy, i ty wyruszasz bez mapy. Bêdzie ci siê wydawa³o, ¿e zgubi³eœ szlak, zab³¹dzi³eœ, ¿e idziesz okrê¿n¹ drog¹. Jednak w Bo¿ych oczach jest to zawsze prosta droga, je¿eli tylko przez ca³y czas zdecydowanie Go szukasz. Tak naprawdê mo¿esz zb³¹dziæ jedynie wówczas, kiedy stracisz ukierunkowanie na cel. Je¿eli Bóg nie jest twoim sta³ym celem, to nieuchronnie bêdziesz traci³ wiele czasu. Je¿eli nie wiesz ju¿, ku czemu zmierzasz, wewnêtrzny cz³owiek w tobie starzeje siê i mêczy. Jeœli jednak zachowujesz wyraŸn¹ œwiadomoœæ celu, twoje serce pozostaje m³ode i œwie¿e. Wypada, abyœ czasami zapyta³ samego siebie, czy jest jeszcze w tobie to pierwotne nastawienie, czy czasem nie zagubi³eœ czegoœ z tej pierwszej mi³oœci i oddania. Bezradnoœæ naszych czasów – czy nie jest ona konsekwencj¹ bra- ku okreœlonego celu, którym moglibyœmy siê kierowaæ? Bêdziesz w pe³ni cz³owiekiem, je¿eli bêdziesz wiedzia³, po co ¿yjesz i dok¹d wszystko zmierza. Wiara jest t¹ gwiazd¹, która prowadzi ciê do celu. Przez wszystkie dni i noce twojego ¿ycia, id¹c dolinami czy po szczytach gór, masz zawsze sta³y punkt odniesienia. Mo¿esz byæ pewien, ¿e je¿eli tylko nie stracisz gwiazdy z oczu, dojdziesz do celu. 15 6 STYCZNIA TWOJE TRZY DARY Mêdrcy ze Wschodu nieznanemu sobie Dzieciêciu, któremu chc¹ oddaæ pok³on, przynosz¹ z³oto, kadzid³o i mirrê. Ty, który w pe³ni pozna³eœ, kim jest owo Dzieciê w ¿³obie, mo¿esz Mu przynieœæ stosowniejsze dary. Wiesz, ¿e tylko to Dzieciê jest twoim S t w ó r c ¹. Stwarzaæ to znaczy tworzyæ z niczego. Je¿eli naprawdê chcesz uczciæ Dzieciê jako swe- go Stwórcê, powinieneœ daæ Mu twoj¹ nicoœæ: twoj¹ wewnêtrzn¹ pustkê, bezradnoœæ i niemoc. Bez twej nicoœci On nie mo¿e Ciê stwarzaæ. Poprzez ni¹ twoje ¿ycie staje siê Jego dzie³em. Dzieciê w ¿³obie jest te¿ S³owem. Jest S ³ o w e m Ojca. S³owo chce byæ s³yszalne, szuka tych, którzy chc¹ s³uchaæ. Mo¿esz Mu ofiarowaæ twoj¹ otwartoœæ, twoje milczenie i zas³uchanie. Dzieciê jest tak¿e Chrystusem, twoim Z b a w c ¹. Przychodzi, aby uleczyæ twoje rany, aby wyzwoliæ ciê z grzechu. Nigdy Go nie poznasz, je¿eli nie wyjawisz przed Nim swoich grzechów. Trzecim darem, który mo¿esz ofiarowaæ Dzieciêciu, jest twoja potrzeba Jego uzdrawiaj¹cej mocy. Wówczas On przemieni twój grzech w jaœniej¹cy znak swojej mi³oœci. W³aœnie to, co ogo³aca ciê ze wszystkiego, co jest twoje – twoja nicoœæ, milczenie, rozpoznany przez ciebie grzech – oto najlepsze dary, które mo¿esz ofiarowaæ twemu Bogu. Przez te dary ma On mo¿liwoœæ byæ tym wszystkim, kim dla ciebie byæ pragnie. 16 7 STYCZNIA JEZUS WZIĄŁ NASZE GRZECHY Jezus jest Barankiem Bo¿ym, który poniós³ nasze grzechy, i przez to, ¿e w³aœnie ON je poniós³, zosta³y nam one zabrane. Je¿eli pozwolisz, aby Jezus niós³ twoje grzechy, nie musisz byæ nimi obci¹¿ony. W Jezusie streszcza siê ca³a ludzkoœæ, równie¿ wina ludzkoœci. „On dla nas zrzuci³ winê na Tego, który nie pope³- ni³ ¿adnego grzechu, abyœmy w Nim osi¹gnêli sprawiedliwoœæ Bo¿¹” (2 Kor 5,21). Nigdy nie by³o i nigdy nie bêdzie ¿adnego grzechu na ziemi, którego Baranek Bo¿y nie poniós³by i nie zabra³. Kiedy Bóg zo- baczy³, ¿e cz³owiek zb³¹dzi³, móg³ go uratowaæ, nie opuszczaj¹c nieba. Móg³ wysun¹æ swoj¹ pomocn¹ d³oñ i wyci¹gn¹æ go z wody, w której ton¹³. Jednak Bóg sam wskoczy³ w tê wodê, wszed³ ca³- kowicie w ludzkie warunki, i kiedy wynurzy³ siê z niej, zabra³ ze sob¹ ca³¹ ludzkoœæ. Kiedy Jezus pozwoli³ ochrzciæ siê Janowi w wodach Jordanu, to nie by³o to jakieœ symboliczne dzia³anie z Jego strony, aby daæ nam przyk³ad pokory. Je¿eli ktokolwiek potrzebowa³ chrztu na odpusz- czenie grzechów, to w³aœnie Jezus, poniewa¿ nikt jak On nie by³ tak bardzo obci¹¿ony grzechem. On poniós³ grzechy w s z y s t k i c h. I kiedy zanurza³ siê w wo dy Jordanu, to w zasadzie wszystkie grzechy zosta³y odpuszczone. Wobec takiej tajemnicy istnieje tylko jedna odpowiednia postawa: pokornie zgi¹æ kolana i z wdziêcznoœci¹ siê modliæ, poniewa¿ Ten, który by³ najzupe³niej niewinny, z mi³oœci wzi¹³ na siebie wszystkie nasze grzechy. 17 8 STYCZNIA BÓG MIESZKA W TOBIE Bóg nie znajduje się poza tobą, nie jest gdzieś daleko ani głębiej niż twoja największa głębia. Nic nie istnieje poza zasięgiem Boga. To, co w tobie najgłębsze, jest Boże. Bóg jest czymś więcej niż ty sam – mówi św. Augustyn (354–430). Głęboko w tobie jest źródło, które chce tryskać, przenikać całą twoją osobowość, napełniać cię pełnią Bożą. Jeżeli czujesz się wewnętrznie pusty, to może jest tak, ponieważ zamykasz źródło. Jeżeli się otworzysz i pozwolisz wpłynąć boskiej wodzie, która napełni twoją istotę, staniesz się nieskoñczenie bogaty. Bogaty, ale nie w odczucia, lecz w sub stancjalne życie Boga. Bóg jest nieskoñczenie większy od ciebie – On przerasta wszyst- ko, co jesteś w stanie pojąć – ale nie szukaj Go poza sobą, gdzieś w przestworzach. Znajdziesz Go w głębi siebie. Kiedy człowiek umiera, odkrywa bezgraniczną głębię i wów czas odsłania się cała jego rzeczywistość. Nie musisz jednak cze kać do śmierci, aby żyć pełnią rzeczywistości. Możesz to uczynić już teraz, jeśli masz odwagę porzucić swoje po wierzchowne przekonania o sobie i poszukać Boga w swoim wnętrzu. Jeżeli nauczysz się poznawać Boga, to nauczysz się poznawać sie- bie. Czy czytając mistyków albo w chwilach, kiedy doświadczałeś bliskości Boga na modlitwie, nie odniosłeś wrażenia, że właściwie odkrywasz siebie? Bóg nigdy nie jest daleko, nie musisz używać jakichś specjalnych chwytów, aby Go znaleźć. Wystarczy, abyś wszedł we własną głębię i odpoczywał w prawdzie o samym sobie. 18 9 STYCZNIA NAJMNIEJSZY SPOŚRÓD MAŁYCH Jezus sławi swego Ojca, że zakrył te rzeczy przed mądrymi, a objawił tym, którzy są jak dzieci (Mt 11,25). Ta myśl streszcza całe orędzie chrześcijañskie. Sam Jezus jest pierwszym z tych małych, który nauczył się tajem- nic Ojca. Z dalszych partii tekstu wyraźnie wynika, że Jezus mówi o sobie: „Ojciec dał mi wszystko... nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić” (w. 27). Jezus jest małym dzieckiem Ojca. Już dlatego, że jest tak mały, Ojciec może się Mu objawić. To objawienie Jezus pragnie przekazywać dalej tym wszystkim, którzy są gotowi być tak mali jak On. „Uczcie się ode Mnie – mówi – bo jestem łagodny i pokornego serca” (Mt 11,29), co jest synonimem maleñkości. Być jak dziecko to być jak Jezus. On jest pierwszym spośród małych, mającym dostęp do tajemnic Ojca. Jego słowa, mówiące o tym, że najmniejszy w królestwie niebieskim jest większy od Jana Chrzciciela (Mt 11,11), także w pierwszym rzędzie odwołują się do Niego. On jest najmniejszy pośród tych małych, którym przyszedł służyć. Jezus odwraca nasze pojęcia. Zarówno dla Niego, jak i dla Jego Ojca prawdziwa wielkość oznacza być małym, wybierać ostatnie miejsca, służyć. Pragnienie wielkości jest oznaką egoizmu. Jednak Bóg jest miłością, a charakterystyczne cechy miłości to dawanie siebie, bycie małym po to, aby ktoś drugi mógł wzrastać. 19 10 STYCZNIA BEZ JEZUSA NIC SIĘ NIE UDAJE Uczniowie są sami na jeziorze, walczą z falami i wiatr jest im prze- ciwny, jak pisze św. Mateusz (14,24). Nie mogą sobie poradzić, ponieważ nie ma z nimi Jezusa. Ewangelia często pokazuje nam, że kiedy zabraknie Jezusa, nic się nie udaje. Uczniowie próbują wypędzać złe duchy, ale im się nie udaje, bo nie ma z nimi Je- zusa (Mk 9,18.28). Dwukrotnie mowa jest o tym, jak uczniowie wyruszają na połów, ale nic nie mogą złowić, bo nie ma z nimi Jezusa. Z chwilą, gdy Jezus przychodzi z pomocą, ich sieć napełnia się takim mnóstwem ryb, że łódź niemal zaczyna tonąć (£k 5,5–6; J 21,3–6). „Beze Mnie nic nie możecie uczynić” – mówi Jezus (J 15,5). Chodzi Mu o to, że nie możemy uczynić nic ważnego, nic, co byłoby trwa- łe. Gdy chodzi o sprawy zewnętrzne, radzimy sobie dość dobrze. Pracujemy, jemy, śpimy, nie potrzebując do tego jakiejś szczegól- nej pomocy ze strony Boga. Jednak gdy chodzi o to, do czego jesteśmy stworzeni, co nadaje sens i wartość wszystkiemu, czyli o miłość, tutaj jesteśmy bezradni. Bóg j e s t miłością. Dopóki nie otworzymy się w taki sposób, aby On nas napełnił, dopóty nasza chęć miłowania nie zda się na nic. Jednak wszędzie tam, gdzie miłość istnieje naprawdę, jest On. Im bardziej jesteśmy chłonni, tym wyraźniej da się w nas wyczuć Jego miłość. Jeżeli chcemy żyć dobrym życiem, żyć w miłości, mamy tylko jedną drogę: bardziej ufać Bogu i przyjmować Go; coraz bardziej pozwalać, aby to On „był z nami”. 20
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Dziś jest dzień Pański
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: