Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00253 004325 12931785 na godz. na dobę w sumie
E-learning w edukacji. Jak stworzyć multimedialną i w pełni interaktywną treść dydaktyczną - książka
E-learning w edukacji. Jak stworzyć multimedialną i w pełni interaktywną treść dydaktyczną - książka
Autor: Liczba stron: 312
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-3408-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> podręczniki szkolne >> książki okołoszkolne
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).
Książka ma wysoki poziom merytoryczny, zawiera aktualną i potrzebną wiedzę, która może być pomocna w edukacji na każdym szczeblu. Konkretne wskazówki, przykłady i analizy wykorzystania nowych technologii w edukacji pozwalają Czytelnikowi w prosty i skuteczny sposób przygotować własne multimedialne materiały edukacyjne oraz wdrażać autorskie kursy e-learningowe. Zaletą książki są odpowiednio dobrane i interesująco przedstawione przykłady wraz z ilustracjami, które dodatkowo wzmacniają atrakcyjny przekaz.
prof. dr hab. nauk ekonomicznych
Tadeusz Grabiński

E-kstra e-fektywna e-dukacja

Na naukę nigdy nie jest za późno. Nie powinno także być do niej za daleko albo zbyt niewygodnie - szczególnie teraz, kiedy dostęp do zdobyczy techniki, komputerów i internetu pozwala na pogłębianie wiedzy, dokształcanie się, a nawet kończenie studiów wyższych praktycznie bez wychodzenia z domu. Zdalne kształcenie, czyli e-learning, to świetna opcja dla osób, które nie mogą pozwolić sobie na dzienny czy nawet zaoczny tryb kształcenia.

Jeśli interesuje Cię możliwość nauki na odległość lub myślisz o projektowaniu własnych modułów i kursów e-learningowych, sięgnij po tradycyjne nośniki wiedzy, zanim siądziesz przed komputerem. W pierwszej części tej książki znajdziesz zarys teoretyczny całości zagadnień związanych ze zdalną edukacją. Natomiast z rozdziałów praktycznych szybko dowiesz się, jak tworzyć multimedialną i w pełni interaktywną treść dydaktyczną, którą można wykorzystać w procesie nauczania na każdym poziomie ? od szkoły podstawowej po szkolenia dla osób dorosłych. Dodatkowo poznasz szerokie zastosowanie narzędzi teleinformatycznych, systemów e-learningowych i aplikacji do tworzenia multimedialnych treści wspomagających proces uczenia.

Bliskie kształcenie na odległość

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Recenzent naukowy: prof. Tadeusz Grabiński Redaktor prowadzący: Joanna Łotocka Projekt okładki: Urszula Buczkowska Skład: Ewa Galczak Fotografia na okładce została wykorzystana za zgodą Shutterstock. Wydawnictwo HELION ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl WWW: http://helion.pl (księgarnia internetowa, katalog książek) Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://helion.pl/user/opinie?nasyed Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. ISBN: 978-83-246-3408-8 Copyright © Helion 2012 Printed in Poland. • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność Spis treści 3 Rozdział 1. Wprowadzenie do e-learningu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5 Modele kształcenia z wykorzystaniem e-learningu . . . . . . . . . . . . . . . 10 Nauczanie komplementarne — blended learning . . . . . . . . . . . . . . . . 12 14 Formy e-learningu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 15 Technologie Web 2 .0 a e-learning . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Klasy systemów e-learningowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 17 Struktura platform e-learningowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 21 Architektura systemów e-learningowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 Wady i zalety e-learningu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 Rozdział 2. Technologie Web 2.0 wspierające systemy e-learningowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 26 Web 2 .0 narzędziem edukacyjnym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 28 Webcasty, podcasty, screencasty . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 34 Społeczności i ich zastosowanie w e-learningu . . . . . . . . . . . . . . . . . 36 Aplikacje Google wspomagające proces dydaktyczny . . . . . . . . . . . . . 45 E-portfolio . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 59 Mind mapping — mapy myśli . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 60 Rozdział 3. Treść szkoleniowa — narzędzia e-learningu . . . . . . . . . . . 66 Przegląd narzędzi open source służących do tworzenia treści e-kursów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 68 Narzędzia do edycji multimediów na potrzeby e-kursu . . . . . . . . . . . . 86 Interaktywne materiały dydaktyczne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 95 Przegląd wybranych platform e-learningowych . . . . . . . . . . . . . . . . 108 111 Porównanie wybranych platform e-learningowych . . . . . . . . . . . . . . 112 Rozdział 4. Moodle — platforma e-learningowa . . . . . . . . . . . . . . . 112 Instalacja systemu Moodle . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozpoczynanie pracy z systemem . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 121 125 Zarządzanie użytkownikami serwisu przez administratora . . . . . . . . Projektowanie e-kursu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 139 4 221 Rozdział 5. Moduły i rozszerzenia systemu Moodle . . . . . . . . . . . 221 Zarządzanie użytkownikami systemu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Oceny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 228 Lokalizacja serwera Moodle . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 229 Ustawienia językowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 230 Moduły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 232 Ochrona . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 236 Wygląd . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 240 Strona główna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 244 245 Serwer . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 249 Networking . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 249 Raporty . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Inne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 252 252 Nowe tematy graficzne w systemie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Nowe bloki i moduły w systemie Moodle . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 255 Rozdział 6. Efektywność e-learningu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 288 Pozafinansowa efektywność kształcenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 288 292 Ekonomiczny aspekt wdrożenia e-learningu . . . . . . . . . . . . . . . . . . 297 Zakończenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Zasoby e-learningowe w internecie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 298 299 Słownik terminów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Bibliografia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 301 Netografia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 303 Skorowidz . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 304 26 Rozdział 2. Technologie Web 2.0 wspierające systemy e-learningowe Utworzenie specyfikacji języka HTML przez Tima Bernersa-Lee i udostępnienie pierw- szych stron WWW przyczyniło się do zmiany roli internetu, który z medium komuni- kacyjnego stał się także narzędziem do publikowania informacji. Dynamiczny rozwój technologii webowych spowodował, iż obecnie nie jest problemem publikowanie włas- nych treści w postaci bloga albo złożonego serwisu WWW czy dokonywanie płatności online. Kolejnym krokiem w rozwoju technologii umożliwiających łatwe publikowa- nie treści w internecie jest tzw. Web 2.0. Pojęciem tym przyjęło się określać serwisy internetowe, w których funkcjonowaniu główną rolę odgrywają czynni użytkownicy. Użytkownicy ci rejestrują się w serwisie, generują treść w postaci wypowiedzi na fo- rum czy wpisów w blogach tematycznych, dzielą się zdjęciami czy materiałami filmo- wymi, a także publikują własne poradniki czy encyklopedie sieciowe z informacjami. To od tworzącej się społeczności użytkowników zależy, czy serwis będzie dalej funk- cjonował, rozwijał się oraz czy będzie postrzegany jako wartościowe miejsce w sieci. Oczywiście sami twórcy portalu muszą dbać o jego zawartość i dodawać własne tre- ści, a także funkcjonalności ułatwiające interakcję i generowanie nowych materiałów oraz mechanizmy pozwalające na rozwój społeczności budującej się wokół przedsię- wzięcia internetowego. Oto rozwiązania ilustrujące możliwości technologii Web 2.0, które można uznać za wiodące: • Flickr (http://www.flickr.com) — serwis służący do gromadzenia oraz publikowa- nia online zdjęć, które dodatkowo mogą być komentowane przez innych użytkow- ników serwisu czy opisywane słowami kluczowymi (tagami). • Wikipedia (http://www.wikipedia.org) — internetowa encyklopedia, której wpisy mogą edytować praktycznie wszyscy użytkownicy. Obecnie projekt ten jest jedną z najczęściej odwiedzanych stron w internecie i jednym z najpopularniejszych źró- deł informacji. • YouTube (http://www.youtube.com) — portal, w którym użytkownicy mogą w pro- sty sposób zamieszczać i oglądać swoje filmy wideo. W serwisie powstały kanały tematyczne mające wiernych obserwatorów, którzy mogą komentować i oceniać fil- my, a także linkować (i wklejać) je do swoich prywatnych serwisów internetowych. 27 Rozdział 2. Technologie Web 2.0 wspierające systemy e-learningowe Coraz więcej firm, instytucji i szkół ma konta na YouTube i przesyła tu filmy z wy- kładów, zajęć, konferencji czy seminariów. • Blogger (http://www.blogger.com) — pierwszy darmowy system pozwalający na blogowanie, czyli pisanie własnego dziennika sieciowego (pamiętnika). Dzięki blo- gom setki tysięcy internautów mają okazję tworzyć w prosty sposób strony inter- netowe z wpisami dotyczącymi własnych przeżyć i przemyśleń, ale także i o innej tematyce, np. naukowej. Często blogi stają się narzędziem marketingowym i są pi- sane przez pracowników firmy w celu poprawienia jej komunikacji z klientami czy jej wizerunku. Blogger jest obecnie jednym z narzędzi sieciowych firmy Google. • Delicious (http://www.delicious.com) — serwis pozwalający użytkownikom groma- dzić i katalogować ulubione linki do często odwiedzanych stron WWW. Umożli- wia wyszukiwanie adresów po wpisanych słowach kluczowych, a także przeglądanie odnośników dodanych przez użytkowników o podobnych zainteresowaniach. • Aplikacje sieciowe Google (http://www.google.com), takie jak: http://mail.google.com); http://docs.google.com) — edytor tekstu, arkusz kalkulacyj- » » » » » » » » » http://maps.google.com); http://books.google.com); http://www.google.com/calendar/); bezpłatny serwis poczty elektronicznej Gmail ( interaktywne Mapy Google ( Google Dokumenty ( ny, prezentacje multimedialne, program graficzny i formularz; Google Kalendarz ( Google Książki ( Google Grupy dyskusyjne ( Google Picasa ( wanie własnej kolekcji zdjęć i udostępnianie jej w internecie; Google Tłumacz ( maczy online; Google Witryny ( rzyć własną witrynę internetową. http://groups.google.pl); http://translate.google.pl) — jeden z najpopularniejszych tłu- http://www.google.com/sites/) — aplikacja pozwalająca utwo- http://picasa.google.com) — aplikacja umożliwiająca organizo- • Digg (http://digg.com) — serwis tworzony przez użytkowników, którzy gromadzą w nim linki do interesujących treści pojawiających się w internecie. Każdy z linków może zostać oceniony, skomentowany, a dodatkowo użytkownicy mogą głosować na interesujący ich zasób. Dzięki temu jest tworzony dynamicznie ranking linków wyświetlanych na stronie głównej serwisu. • LinkedIn (http://www.linkedin.com) oraz Facebook (http://www.facebook.com) — serwisy społecznościowe dające swoim użytkownikom możliwość gromadzenia się w społeczności (ogólne bądź skierowane do konkretnych grup społecznych). Porta- le te oferują użytkownikowi wiele metod swobodnej komunikacji (fora dyskusyjne, 28 blogi, czaty), tworzenia list i grup znajomych (kontaktów), informowania o różnych osobistych wydarzeniach, a także korzystania z systemowych widżetów (aplikacji rozszerzających funkcjonalność portalu o tworzenie własnych reklam, gier, wty- czek do smartfonów, rozszerzeń dla serwisów WWW). • Twitter (http://www.twitter.com) — mikroblogowy serwis społecznościowy, w któ- rym zarejestrowani użytkownicy wysyłają krótkie wiadomości tekstowe (do 140 zna- ków). Informacja taka wyświetlana jest na stronie użytkownika i dociera do osób, które obserwują dany profil. • Last.fm (http://www.lastfm.pl) — portal pełniący funkcję spersonalizowanego ra- dia internetowego połączonego z systemem rekomendacji użytkowników. Serwis na podstawie zgromadzonych danych o ulubionych zespołach i wokalistach tworzy profile gustu użytkownika, sugerując mu podobną zawartość zgodną z jego upodo- baniami. • Slideshare (http://www.slideshare.net) — serwis zawierający prezentacje online wgrywane przez użytkowników. Wszystkie mogą być oglądane, oceniane, komen- towane, zaś sami użytkownicy mogą tworzyć grupy zainteresowań dla danego za- gadnienia czy tematyki. Dostęp do prezentacji jest możliwy po podaniu adresu URL i można je osadzać w innych serwisach internetowych. Serwisy Web 2.0 cechują się dużą dynamiką, wysokim poziomem interakcji oraz możliwością łączenia informacji publikowanych w różnych formach (np. tekstu blo- ga z osadzonym filmem z kanału YouTube, który dodatkowo można ocenić we wpisie na forum; notka jest opisywana słowami kluczowymi pobieranymi przez czytelników bloga dzięki kanałowi RSS). Web 2.0 narzędziem edukacyjnym Współpraca oraz interakcja pomiędzy użytkownikami posługującymi się narzędziami Web 2.0 istotnie zmienia podejście do zdalnego kształcenia. Pojawił się nowy termin learning 2.0, który oznacza uczestnictwo, współpracę oraz tworzenie treści eduka- cyjnej przez ucznia wykorzystującego narzędzia Web 2.0. Rozwiązania techniczne ograniczają wyobcowanie osoby uczącej się, gdyż nowe formy dynamicznej komuni- kacji i współpracy w ramach tworzących się społeczności sieciowych dają poczucie budowania w sposób interaktywny więzi pomiędzy osobami (grupami). Poniżej wy- mieniono zjawiska w dziedzinie działań edukacyjnych, do których warunki zapewnia technologia Web 2.0: • Współuczestnictwo, które opiera się na narzędziach i portalach społecznościo- wych. Dzięki tym rozwiązaniom może być budowana e-społeczność uczniowska Rozdział 2. Technologie Web 2.0 wspierające systemy e-learningowe w podmiocie edukacyjnym. Bazuje ona na zaadaptowanych odpowiednich rozwią- zaniach informatycznych, takich jak system Elgg (http://www.elgg.org) umożliwiają- cy utworzenie własnego serwisu społecznościowego czy WiZiQ (http://www.wiziq. com) będący systemem nauczania online z wieloma dostępnymi kursami e-learnin- gowymi (rysunek 2.1). Zastosowanie w edukacji mogą też znaleźć serwisy polecają- ce książki (http://www.biblionetka.pl) lub skupiające entuzjastów czytania (http:// www.shelfari.com). Te nowoczesne serwisy internetowe mają ogromny potencjał edukacyjny zapewniający przede wszystkim dostęp do wiedzy. 29 Rysunek 2.1. Strona serwisu WiZiQ z przykładowymi kursami e-learningowymi Innymi rozwiązaniami, które odpowiadają za rozpropagowywanie istniejącego zaple- cza edukacyjnego poprzez sieć Web 2.0, są kanały RSS (ang. Really Simple Syndica- tion) przesyłające nagłówki interesujących odbiorcę wiadomości, ale także tzw. social news — serwisy służące do wzajemnego polecania sobie informacji (wspomniany wcześniej Digg i jego polska odmiana Wykop.pl). Współuczestnictwo to także spo- łeczne tagowanie — ang. folksonomy — i kategoryzacja treści. Nazwa pochodzi od połączenia angielskich słów folk (ludzie) oraz taxonomy (zarządzanie klasyfikacją). W przypadku togowania użytkownik serwisu Web 2.0 opisuje dane zasoby słowami, 30 które uważa za najbardziej adekwatne (częstym zjawiskiem jest tzw. chmura tagów — tag cloud). W celach edukacyjnych można też wykorzystywać serwis Delicious, w którym użytkownicy gromadzą najciekawsze źródła internetowe. • Współpraca z wykorzystaniem aplikacji wspomagających działania grupowe, cze- go najlepszym przykładem może być Wikipedia i wszelkie narzędzia internetowe umożliwiające tworzenie własnej encyklopedii wiedzy i pozwalające na zdalną pra- cę. Z jednej strony należy zauważyć, iż sama sieć jest medium zapewniającym łatwą komunikację dzięki takim usługom jak poczta elektroniczna, czat, forum dyskusyjne, telekonferencja i wideokonferencja (Skype). Z drugiej strony, wykorzystując narzę- dzia systemów wspomagających pracę grupową, należy posiłkować się rozwiązania- mi, które funkcjonują na podstawie strony WWW. Takie zintegrowane aplikacje są proste w obsłudze oraz usprawniają zarządzanie projektami, zadaniami i użytkowni- kami (a także są wyposażone w moduły specjalistyczne, takie jak: firma/szkoła, zada- nia, kalendarz, pliki, kontakty, forum, zasoby). Zastosowanie takiego systemu wydaje się dobre dla wszystkich potrzebujących ekonomicznego narzędzia do prostego ko- ordynowania zadań niezależnie od miejsca, w którym się znajdują. Rozwiązanie tego typu pozwala podmiotowi edukacyjnemu lepiej funkcjonować, umożliwiając mu lep- szą współpracę ze studentami podczas realizacji istotnych zadań, np. pisania pracy dyplomowej. Grupa może wspólnie zajmować się projektem, analizować koncepcję lub wykonywać inne zadanie. Tego rodzaju praca jest odpowiednia tylko dla małych zespołów (od 4 do 6 studentów) i wymaga od wszystkich uczestników umiejętności korzystania ze współużytkowanego programu oraz systemu komunikacji. Przykładem takiego narzędzia jest program dr Project (rysunek 2.2), obecnie rozwijany przez pro- gramistów jako Pinax (http://pinaxproject.com). Rysunek 2.2. Przykład zastosowania programu dr Project. Źródło: https://projects.zpt.tele.pw.edu.pl 31 Rozdział 2. Technologie Web 2.0 wspierające systemy e-learningowe • Tworzenie treści, wzajemne inspirowanie się w myśl teorii konstruktywizmu (mówi ona o tym, iż wiedza — indywidualny i subiektywny konstrukt — powstaje, gdy jed- nostka przyjmuje i przetwarza informacje w perspektywie własnych doświadczeń i w wyniku interakcji międzyludzkich). W ramach tego elementu uczniowie mogą udostępniać własne zdjęcia (w portalu Flickr), nagrania filmowe (w serwisie YouTu- be), pisać blogi czy publikować prezentacje multimedialne (w portalu Slideshare). W zakresie publikowania treści ciekawą opcją jest Prezi (http://prezi.com), apli- kacja umożliwiająca tworzenie niebanalnych prezentacji innych niż te, do których przyzwyczaiły nas programy typu Office. Prezentacje utworzone w Prezi nie są oparte na typowych slajdach (jak w programie PowerPoint), lecz są generowane na wielkim interaktywnym obszarze, po którym prowadzi nas program. Po szybkiej rejestracji można rozpocząć pracę nad prezentacją (opcja New prezi), wykorzystu- jąc do tego panel nawigacyjny, który wy- świetla się w lewym górnym rogu ekranu. Za jego pomocą użytkownik może: wsta- wiać filmy z YouTube, wstawiać własne grafiki, wykresy i zdjęcia (zapisane na lo- kalnym komputerze), dodawać kształty, linie, ramki oraz ustawiać predefiniowa- ne motywy prezentacji i numerować slaj- dy (rysunek 2.3). Przygotowana prezentacja może zostać za- pisana i udostępniona innym użytkowni- kom (po podaniu im adresu URL). Prezi to innowacyjny system do tworzenia pre- zentacji niewymagający instalacji na dysku twardym. Ma duże możliwości i zupełnie inną formę prezentowania treści (dynamicz- nej) w porównaniu chociażby z PowerPointem. Wadą tego rozwiązania może być jed- nak brak opcji dodawania tła muzycznego do slajdów i niemożność automatycznego odtwarzania przygotowanych pokazów (rysunek 2.4). Warto dodać, iż Prezi posiada wersję Desktop do instalowania na komputerze PC (a także MAC) z możliwością pracy offline. Instalacja oprogramowania wymaga za- łożenia konta w serwisie (http://prezi.com/profile/signup/edu/) oraz zainstalowa- nia programu Adobe Air (ang. Adobe Integrated Runtime). Rysunek 2.3. Fragment strony Prezi z pane- lem nawigacyjnym • Wykorzystanie darmowych aplikacji, oprogramowania open source i edukacyjnych zasobów otwartych (ang. open e-learning). Internet pełen jest darmowych programów, 32 Rysunek 2.4. Przykładowa prezentacja w programie Prezi które dorównują funkcjonalnością oprogramowaniu komercyjnemu. Nikogo nie dziwi powszechność przeglądarki Firefox, pakietu biurowego OpenOffice lub LibreOffice, programu Audacity, Skype’a czy systemu operacyjnego Linux. Dostęp do darmowych aplikacji webowych sprawia coraz częściej, że użytkownicy mogą przetwarzać swoje dane w tzw. chmurze obliczeniowej (której dobrym przykładem są aplikacje i witry- ny Google pozwalające przenieść dokumenty, kontakty, pocztę i wiadomości do sie- ci). Ważnym czynnikiem decydującym o skali wykorzystania Web 2.0 w edukacji jest także udostępnianie przez szkoły wyższe i uniwersytety za darmo materiałów i kur- sów e-learningowych w internecie. Każda taka inicjatywa pokazuje, iż rozwój otwar- tych baz wiedzy obejmuje również zasoby i technologie e-learningu. Takie działania zwiększają dynamikę jego rozwoju, a także dostęp do otwartych: » » » W ramach ruchu otwartych zasobów edukacyjnych wiele instytucji edukacyjnych oraz uczelni udostępniło swoje repozytoria szkoleniowe w internecie, pokazując w ten sposób, iż nauczanie to coś więcej niż dostarczanie treści. Poniżej zostały podane najlepsze przykłady zastosowania idei open e-learningu, w której zasadni- czym czynnikiem sukcesu jest współudział w przekazie wiedzy. » źródeł zasobów, repozytoriów, metadanych; e-contentu — materiałów, treści, zasobów edukacyjnych; narzędzi, usług i systemów e-learningowych. OpenLearn — The Open University, http://openlearn.open.ac.uk — zawiera wie- le darmowych e-kursów (od historii, przez prawo, aż po informatykę i matema- 33 Rozdział 2. Technologie Web 2.0 wspierające systemy e-learningowe » » » » » » » » » » » » http://mitworld.mit.edu/browse/ — ma w swoich zasobach wykła- http://www.gutenberg.org/wiki/Main_Page/ — serwis z dar- http://www.bbc.co.uk/learning/ — szkolenia zawierające wiele tykę) prezentowanych na platformie Moodle. Projekt realizowany przez otwarty uniwersytet w Wielkiej Brytanii. UC Berkeley Webcast, http://webcast.berkeley.edu/ oraz http://video.google. com/ucberkeley.html — materiały audio i wideo Uniwersytetu Kalifornijskie- go w Berkeley. Open Learning Initiative, http://oli.web.cmu.edu/openlearning/ — szkolenia z in- żynierii, reguł wnioskowania, chemii i innych dziedzin opracowane przez Car- negie Mellon University. MIT OpenCourseWare, http://ocw.mit.edu/OcwWeb/web/home/home/index. htm — darmowe szkolenia z MIT-u tematycznie ukierunkowane na nauki ści- słe (choć są też kursy z historii czy nauk społecznych). BBC Learning, multimediów, materiałów wideo. Open Yale, http://oyc.yale.edu/courselist/ — serwis Uniwersytetu Yale jest przy- kładem tego, że uczelnie mogą wykorzystać nowe technologie w profesjonalnym przekazywaniu wiedzy oraz budowaniu swojej marki. MIT World, dy online naukowców prowadzących niegdyś zajęcia dla MIT-u. Project Gutenberg, mowymi książkami do pobrania w wersji elektronicznej. Utah State University OpenCourseWare, http://ocw.usu.edu/front-page/ — szkole- nia udostępnione przez uniwersytet w Utah zawierające multimedialne wykłady. Wikibooks, http://wikibooks.org — projekt biblioteki wolnych podręczników w różnych językach. Polska część projektu ma ponad 4000 modułów. W3Schools, developerów. http://www.khanacademy.org — jest to doskonały przykład wy- Khan Academy, korzystania prostych i funkcjonalnych narzędzi internetowych, które wspierają edukację. Serwis powstał w 2004 roku, kiedy jego twórca Salman Khan zamieś- cił w serwisie YouTube kilka filmów edukacyjnych z matematyki (10 – 15-mi- nutowych, opatrzonych komentarzem) adresowanych do kuzynów. Popularność tych filmów oraz duże zainteresowanie nimi zainspirowały Khana do utworze- nia serwisu edukacyjnego, który obecnie zawiera ponad 1800 filmów z różnych dziedzin udostępnianych bezpłatnie. OAZE, http://oaze.edu.pl — Otwarte Akademickie Zasoby Edukacyjne — inter- netowa baza linków do otwartych zasobów edukacyjnych tworzona przez pol- ską społeczność użytkowników internetu. http://w3schools.com — serwis zawiera darmowe szkolenia dla web- 34 Idea otwartego oprogramowania, a także materiałów dostępnych za darmo ma co- raz większe znaczenie, zachęcając do dalszego dzielenia się wiedzą i współużytko- wania treści edukacyjnych. • Większa mobilność w dostępie do informacji, danych i wiedzy (niezależność od miejsca i czasu). Serwisy e-learningowe coraz częściej dostosowywane są pod ką- tem przesyłania i publikowania treści w urządzeniach mobilnych, takich jak tele- fon GSM, smartfon, tablet. Taka forma nauczania jest nazywana m-learningiem (ang. mobile learning) i stosuje się ją głównie jako komponent wspierający kształce- nie (np. aplikacje wspomagające uczenie się języków obcych) bądź popularyzujący wiedzę (programy umożliwiające przeszukiwanie katalogów w bibliotece sieciowej). Zastosowanie elementów Web 2.0 w istniejących systemach e-learningowych wspiera proces wymiany materiałów i przekazywania wiedzy, a także ułatwia budowanie spo- łeczności edukacyjnej. Webcasty, podcasty, screencasty Dzięki modelom kształcenia nieformalnego — nie poprzez studia czy zorganizowa- ne szkolenia — pracownicy (jak i studenci) wykorzystują w podnoszeniu swoich kwa- lifikacji sieci społeczne, a także webinaria czy podcasting. Technologie te stymulują kreatywność, współpracę, współuczestniczenie i współdzielenie zasobów przez użyt- kowników portali internetowych. W nieformalnym kształceniu członkowie grupy sami budują własną społeczność zgromadzoną wokół wspólnych zainteresowań, niejedno- krotnie ukierunkowując pogłębianie swojej wiedzy i starając się, by istniała formuła wielokierunkowej komunikacji (na poziomie użytkownik – użytkownik) na przykład w ramach portalu wiedzy. Często uczestnicy takich systemów zostawiają w nich swoje dane, tworzą profile, uru- chamiają blogi technologiczne, biorą udział w badaniach ankietowych, wspierają sieciowe inicjatywy oraz tworzą grupy zainteresowań i wsparcia dotyczące wspólnych pasji i po- jawiających się problemów. Coraz bardziej rozbudowane profesjonalne sieci społeczne (w tym i serwisy społecznościowe) pozwalają nie tylko na podanie podstawowych da- nych (jeżeli taka jest wola członka tego typu grupy), ale także na przykład na określenie gustów czytelniczych, opisanie odwiedzonych w podróży miejsc czy doświadczeń zawo- dowych itp. Te i podobne informacje pozwalają na coraz lepsze opisanie swojej osoby — wręcz zdefiniowanie się w sieci — a przez to na przykład na uzyskanie większych szans rekrutacyjnych na rynku pracy lub sprawniejsze znajdowanie osób o podobnych zainte- resowaniach zawodowych czy pozazawodowych. Jest to korzystne zarówno bezpośred- nio dla osoby używającej takiego systemu, jak i dla innych użytkowników — dzięki temu w ramach kursu e-learningowego można choćby budować markę edukacyjną lub two- 35 Rozdział 2. Technologie Web 2.0 wspierające systemy e-learningowe rzyć profil czy grupy zainteresowań. Działania takie wiążą się z zawodowym wykorzy- staniem internetu, a także z prywatnym korzystaniem z sieci — wiele wyszukiwanych informacji przydaje się użytkownikowi w pogłębianiu wiedzy. Najprostszym rozwiąza- niem promującym zdobywanie wiedzy przez internet i wykorzystującym technologię RSS (ang. Really Simple Syndication) jest podcast, czyli forma dźwiękowej lub filmowej publikacji internetowej w postaci regularnych odcinków. Podcast i jego pochodne (webcast — transmisja i prezentacja wideo; screencast — film instruktażowy ze zdarzenia prezentowanego na ekranie komputera; vodcast — publikacja filmowa) mogą być zamieszczane i prezentowane jako nieformalny blog technologiczny, kurs językowy czy profesjonalna audycja radiowa. Dzięki zastoso- waniu tych technologii użytkownicy serwisu mogą subskrybować audycje i być au- tomatycznie powiadamiani o nowych odcinkach. Uczelnia w Berkeley i Uniwersytet Stanforda udostępniają w formie podcastów wybrane wykłady, muzykę i audycje ra- dia studenckiego. Jednym z wartościowszych podcastów jest TED Talks (http://www. ted.com, Technology, Entertainment and Design), czyli zapisy wystąpień konferencyj- nych największych myślicieli, naukowców, biznesmenów czy ikon popkultury, którzy dzielą się swoimi doświadczeniami, wiedzą i prognozami (rysunek 2.5). Rysunek 2.5. Strona serwisu TED 36 W przeciwieństwie do webinariów podcasty czy screencasty nie wymagają od sub- skrybentów aktywności (poza kliknięciem i obejrzeniem lub wysłuchaniem audycji). Webinarium, będące swego rodzaju internetowym seminarium — konferencją online — zakłada i umożliwia obustronną interakcję między prowadzącymi a uczestnikami z wykorzystaniem wirtualnych narzędzi. Webinaria w porównaniu z konferencjami czy seminariami mają zazwyczaj szczegółowo określoną tematykę. Osoba prowadząca jest praktykiem, co gwarantuje odpowiedzi nawet na najbardziej oryginalne pytania. Du- żym plusem jest również to, że prezentacje z webinariów są zazwyczaj dostępne po ich zakończeniu, co pozwala wrócić do omawianych zagadnień (rysunek 2.6). Rysunek 2.6. Przykład zapisanej prezentacji z webinarium Ważnym czynnikiem w przypadku wszystkich powyższych elementów Web 2.0 sto- sowanych w e-learningu jest sposób ich działania. Aby móc być uczestnikiem tych ak- tywności, nie trzeba instalować jakiegokolwiek oprogramowania na komputerze, gdyż wszystko odbywa się za pośrednictwem przeglądarki internetowej. Społeczności i ich rola w e-learningu Kształcenie społecznościowe opiera się w swym założeniu na użyciu serwisów spo- łecznościowych, czyli grupy aplikacji sieciowych służących głównie do komunikowa- nia się, informowania o swoich zainteresowaniach czy o wydarzeniach związanych z naszym życiem. Serwisy te mogą być wykorzystywane także jako narzędzia wspie- rające proces e-nauczania, pomagając nauczycielowi motywować uczestników szko- lenia online. Problemem e-learningu jest współpraca uczestników szkolenia, a także Rozdział 2. Technologie Web 2.0 wspierające systemy e-learningowe sposób motywowania studentów do dalszego uczenia się w duchu systematyczności i ciągłego zaangażowania. Rozwiązaniem może być wykorzystanie portali społecznoś- ciowych, takich jak Facebook (http://www.facebook.com), serwisów YouTube (http:// www.youtube.com), Slideshare (http://www.slideshare.net), Ututi (http://www.ututi. com) czy wirtualnego świata Second Life (http://www.secondlife.com). 37 Facebook (http://www.facebook.com) Facebook jest aplikacją sieciową, która zarejestrowanemu użytkownikowi umożliwia poznanie nowych osób oraz — co ważne — ułatwia publikowanie i udostępnianie treści całej sieci kontaktów, jakie ma dana osoba. Serwis pozwala opisać siebie, swoje zainte- resowania, a także generuje powiązania, w ramach których możemy się komunikować i tworzyć grupy osób zorientowane wokół konkretnych wydarzeń. Narzędzia Faceboo- ka można zaadaptować na potrzeby własnej instytucji edukacyjnej, gdyż strona firmowa może mieć dowiązanie do profilu w serwisie społecznościowym, który jest prowadzony wspólnie ze studentami. Aplikacja Tablica może stać się odpowiednikiem tablicy z ogło- szeniami, na której uczniowie wpisują własne informacje lub omawiają przeprowadzone wcześniej przez nauczyciela zajęcia (rysunek 2.7). Taka forma komunikacji i interakcji staje się naturalną promocją portalu e-learningowego i pozwala utrzymać częstsze re- lacje między nauczycielem a studentami (nauczyciel staje się mentorem moderującym pracę grupy uczestników szkolenia za pomocą narzędzia społecznościowego). Rysunek 2.7. Aplikacja Tablica serwisu Facebook 38 Rysunek 2.8. Fragment ekranu serwisu Moodle z zaimplementowanym przyciskiem Facebooka Lubię to! Po przygotowaniu profilu w serwisie Fa- cebook należy wygenerować kod, który po dodaniu go do promowanego serwisu e-le- arningowego (czy firmowej strony podmio- tu edukacyjnego) wyświetli przycisk Lubię to! (rysunek 2.8). W tym celu w profilu w Facebooku klika- my opcję Zacznij, a następnie przycisk Dodaj pole „Lubię to” (rysunek 2.9). Rysunek 2.9. Rozpoczęcie procedury dodawania przycisku Lubię to! Zostajemy przełączeni na stronę Facebook developers, gdzie można wygenerować kod przycisku (Like Box, Like Button, Live Stream, Login Button, Recommendation — w zależności od wymagań), który należy zamieścić na stronie (rysunek 2.10). Rysunek 2.10. Ustalanie wyglądu przycisku Lubię to! Rozdział 2. Technologie Web 2.0 wspierające systemy e-learningowe Kliknięcie w przycisk Get Code powoduje wyświetlenie w oknie skryptu, który na- leży skopiować i wkleić w kod własnej strony internetowej bądź serwisu e-learningo- wego. W przypadku Moodle należy skopiować kod z sekcji iframe (rysunek 2.11). 39 Rysunek 2.11. Wygenerowany kod gotowy do wklejenia na doce- lową stronę serwisu e-learningowego Następnie w systemie e-learningowym Moodle, logując się jako administrator, włączamy tryb edycji (przycisk w prawym górnym rogu Włącz tryb edycji) i dodajemy nowy blok HTML. Wpisujemy nazwę blo- ku i przełączamy edytor w tryb kodu HTML (rysu- nek 2.12). W trybie HTML wklejamy skrypt skopiowany Rysunek 2.12. Fragment ekranu edytora HTML systemu Moodle ze strony Facebooka. Po zapisaniu zmian blok jest odpowiednio skonfigurowany. Teraz należy jedynie poinformować użytkowników serwisu o nowym profilu w ser- wisie społecznościowym i rozpocząć kampanię marketingową w społeczności eduka- cyjnej (rysunek 2.13). 40 Rysunek 2.13. Kod z serwisu Facebook wklejony do strony HTML Moodle Warto dodać, iż Facebook uruchomił własną platformę e-learningową CourseFeed (http://coursefeed.com), która zawiera darmowe kursy online. CourseFeed ma w swo- jej bazie wiele bezpłatnych szkoleń i jest dostępna dla zarejestrowanych użytkowni- ków (rysunek 2.14). Rysunek 2.14. Coursefeed — ekran jednego z dostępnych kursów e-learningowych Rozdział 2. Technologie Web 2.0 wspierające systemy e-learningowe 41 YouTube (http://www.youtube.com) Wiele szkół wyższych uznało serwisy Web 2.0 za doskonałe medium służące reklamo- waniu ich instytucji edukacyjnej. YouTube stał się miejscem w internecie, gdzie wiele osób zamieszcza swoje filmy, które są oceniane przez innych użytkowników. Serwis dostrzegły także uczelnie, które zaczęły wykorzystywać YouTube jako bezpłatny kanał telewizyjny służący do transmisji treści edukacyjnych. Dobrym przykładem jest Uni- wersytet Kalifornijski w Berkeley, który jako pierwszy zaczął prowadzić własny kanał w YouTube (rysunek 2.15). Są w nim dostępne bezpłatne nagrania z wydarzeń, kon- ferencji i wykładów akademickich, a długość zgromadzonego materiału przekroczyła już 300 godzin (ponad 1100 filmów i prezentacji multimedialnych). Rysunek 2.15. Kanał Uniwersytetu Kalifornijskiego w serwisie YouTube Narzędzia takie jak YouTube czy Slideshare ułatwiają współpracę i wymianę do- świadczeń między jednostkami edukacyjnymi, ale także pozwalają przygotować szko- lenie w ramach systemu e-learningowego (konkretne wykłady, animacje z doświadczeń czy prezentacje można zawrzeć w przygotowanym multimedialnym materiale dydak- tycznym). 304 Skorowidz .LRN, 108 A ADLI, 23 administrator kopie bezpieczeństwa, 227, 228 lokalizacja serwera, 229 moduły, 232, 233 networking, 249 oceny, 228, 229 ochrona, 236, 237, 238, 239, 240 raporty, 249, 250, 251, 252 serwer, 245, 246, 247, 248, 249 strona główna, 244, 245 ustawienia językowe, 230, 231 wygląd systemu, 240, 241, 242, 243, 244, 252, 253, 254, 255 zadania, 221 zapomniane hasło, 286, 287 zarządzanie kursami, 224, 225, 226, 227 zarządzanie użytkownikami systemu, 221, 222, 223, 224 Advanced Distributea Learning Iniciative, Patrz ADLI ankiety, 166, 167, 168 ATTLS, 167 COLLES, 167 zdarzenia krytyczne, 167 ATTLS, 167 ATutor, 108 Audacity, 94 audiokonferencja, 299 authorPOINT Lite, 90, 91 awatar, 299 B bazy danych, 166, 168, 169, 170 BBC Learning, 33 BBS, 15 Berners-Lee, Tim, 26 blended learning, 12, 13, 14, 296, 300 Blogger, 27 blogi, 16 C CamStudio, 86, 87 CBL, 14, 15 Certyfikat, moduł, 267, 268 chmura tagów, 30 Claroline, 108, 109 COLLES, 167 Computer Based Learning, Patrz CBL ConversionThingy2, 279 Countdown, 262, 263 Course Lab, 76, 77 CourseFeed, 39, 40 cykl rozdmuchiwania Gartnera, 7 czat, 166, 171, 299 D Delicious, 27 Didactor, 109 Digg, 27 Docebo, 109 Dokeos, 109 Dougiamas, Martin, 112 dr Project, 30 DragMath, moduł, 277 E EclipseCrossword, 103, 104, 105, 106, 107 efektywność nauczania, 288, 289, 291 dydaktyczna, 291 ekonomiczna, 291 kryteria, 288, 289, 290 eFront, 109 e-kurs, 299 e-learning, 5, 7, 299 aspekt ekonomiczny, 292, 293, 294, 295, 296 asynchroniczny, 8, 11 efektywność, 288, 289, 290, 291 elementy, 8 formy, 14 formy dystrybucji treści, 9 internet, 8, 12 klasy systemów, 17 modele kształcenia, 10, 11, 12 platformy, 18, 20, 108, 111, 301 powstanie, 5 rola nauczyciela, 8 rozwój, 5, 6 synchroniczny, 7, 8 technologie Web 2.0, 15, 16, 17, 26, 28, 29, 32, 33, 34 Skorowidz 305 treść szkoleniowa, 66 tryby, 14 wady i zalety, 24, 25 e-learning suite, Patrz system zintegrowany eLearning XHTML editor, Patrz eXe Elgg, 29 e-portfolio, 59, 60 Mahara, 59, 60 eXe, 68, 71, 72, 73, 74, 75, 76 dodawanie kanału RSS, 72 ekran programu, 68, 69, 70 F Facebook, 27, 37, 38 dodanie przycisku „Lubię to!”, 38, 39 Facebook Live Stream Box, moduł, 274 Flagcounter, 61, 64, 65 Flash, 279 Flickr, 26 folksonomy, 29 forum, 166, 172, 173 G Gadwin PrintScreen, 87, 88 Game, moduł, 274 Gartnera, cykl rozdmuchiwania, 7 głosowanie, 167, 173, 174 Gmail, 27, 46 wysyłanie wiadomości, 46, 47 Google Maps API key, 262 Google, aplikacje, 27, 45, 46 Blogger, 58, 59 Dokumenty, 27, 50 Gmail, 27, 46, 47 Grupy dyskusyjne, 27, 55, 56 306 Google, aplikacje iGoogle, 47 Kalendarz, 27, 56 Kreator formularzy, 51, 52, 53 Książki, 27, 57 Mapy, 27 Picasa, 27, 48, 49 Rysunek, 50 Tłumacz, 27, 58 Witryny, 27, 54, 55 H Hot Potatoes, 95, 96, 102 Hot Potatoes, moduł, 277, 278 I iGoogle, 47 Moodle Access, 47 Moodle Announcements, 47 Moodle Tutorials, 47 ILIAS, 109, 110 Interact, 110 interaktywność, 299 iSpring Free, 88, 89 J JCloze, 98, 99 JCross, 97, 98 JMatch, 100 JMix, 101 Joomdle, moduł, 275 JQuiz, 96 K Khan Academy, 33 Khan, Salman, 33 kopia bezpieczeństwa, 212, 213, 214, 215, 216, 217, 218 krzyżówki, tworzenie, 97, 98, 103, 104, 105, 106, 107 Książka, moduł, 266, 267 kurs definiowanie bloków, 208, 209, 210, 211 scenariusz, 146, 147, 148, 149, 150, 151, 152 składowe, 166, 167 zasoby, 152, 153, 154, 155, 157, 158 L LAMS, 110 Last.fm, 28 LCMS, 18, 19, 20, 23, 299 LCS, 18, 19, 20, 23 learning 2.0, 28 Learning Content Management System, Patrz LCMS Learning Management System, Patrz LMS lekcja, 167, 175, 176, 177, 178, 179, 180 Life Communication System, Patrz LCS lifelong learning, 299 Lightbox Gallery, moduł, 273, 274 Linkedin, 27 LMS, 18, 19, 20, 23, 299 Login-logout, 261 M Mahara, 59, 60 mapy myśli, Patrz mind mapping mashup, 61 materiały, 66 aktywizujące, 67 dydaktyczne, 66 informacyjne, 66 sprawdzające, 67 Media Player, moduł, 272 MediaWiki, 16 mentor, 299 metody prezentacji, 146 interakcyjne, 147 oparte na hipertekście, 146 prezentacyjne, 146 z przewodnikiem, 146 mind mapping, 60 Mind42, 60, 61 Mind42, 60, 61 MIT OpenCourseWare, 33 MIT World, 33 m-learning, 34, 281, 282 modele kształcenia, 10, 11, 12 MOO, 15 Moodle, 112 administrator, 119, 120, 221 aktualizacje, 282, 283, 284, 285 ankiety, 166, 167, 168 bazy danych, 166, 168, 169, 170 blog, 123, 124 bloki, 255, 256, 257, 258, 259 czat, 166, 171 definiowanie bloków kursu, 208, 209, 210, 211 dodawanie etykiety, 156 flash, 279 forum, 166, 172, 173 głosowanie, 167, 173, 174 grupy, 136, 137, 138, 139 import zasobów kursu, 218, 219, 220 instalacja, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118 klucz dostępu, 144 307 Skorowidz kopie bezpieczeństwa, 212, 213, 214, 215, 216, 217, 218, 227, 228 kursy, 224, 225, 226, 227 lekcja, 167, 175, 176, 177, 178, 179, 180 lokalizacja serwera, 229 migracja z wersji 1.9 do 2.0.x, 279 moduły, 221, 232, 233, 255, 256, 257, 258, 259 monitorowanie aktywności uczestników, 203, 204, 205, 206, 207, 208 networking, 249 notatnik, 124, 125 nowe pole w formularzu rejestracyjnym, 134, 135 ocenianie uczestników, 198, 199, 200, 201, 202, 203, 228, 229 ochrona, 236, 237, 238, 239, 240 panel administracyjny, 153 projektowanie kursu, 139, 140, 141, 142, 143, 144, 145, 146 przypisywanie ról, 145, 146 quiz, 167, 181, 182, 183, 184, 185 raporty, 204, 205, 206, 207, 249, 250, 251, 252 reCAPTCHA, 128, 129, 130, 131 rejestracja, 121, 122 rozszerzenia, 221 scorm, 167, 186 serwer, 245, 246, 247, 248, 249 składowe kursu, 166, 167 słownik pojęć, 167, 186, 187, 188, 189, 190 strona główna, 244, 245 tryb edycji, 154, 155 ustawienia językowe, 230, 231 uwierzytelnianie z użyciem poczty, 127, 128 308 Moodle wiki, 167, 190, 191, 192, 193 wstawianie grafiki, 159, 160 wstawianie odnośników, 162, 163 wstawianie tabel, 160, 161 wygląd, 212, 240, 241, 242, 243, 244, 252, 253, 254, 255 wyświetlanie katalogu plików, 165, 166 zadania, 167, 193, 194, 195, 196, 197, 198 zapomniane hasło, 286, 287 zarządzanie użytkownikami, 125, 126, 127, 130, 131, 132, 133, 134, 221, 222, 223, 224 zasoby, 152, 153, 154, 155, 157, 158 zmiana domyślnej konfiguracji, 121 zmiana profilu, 122, 123 Most Active Users, 263, 264 MS Live Services Plug-in for Moodle, 86 MS Producer, 91, 92, 93, 94 multimedialność, 299 N nauczanie asynchroniczne, 299 hybrydowe, Patrz blended learning komplementarne, 300, Patrz blended learning mieszane, Patrz blended learning synchroniczne, 300 nauczyciel, rola, 8 Netpublish, moduł, 273 O OAM, Patrz Office Add-in for Moodle OAZE, 33 obiekty wiedzy wielokrotnego użytku, 24 object repositories, Patrz repozytoria obiektów Office Add-in for Moodle, 84, 85, 86 OLAT, 110 Online Users Google Map, 262 open e-learning, 31, 32 Open Learning Initiative, 33 Open Yale, 33 OpenLearn, 32 P Picasa, 48, 49 Pinax, 30 platformy e-learningowe, 18, 20, 108, 300 .LRN, 108 architektura, 23, 24 ATutor, 108 Claroline, 108, 109 Didactor, 109 Docebo, 109 Dokeos, 109 eFront, 109 ILIAS, 109, 110 Interact, 110 komercyjne, 20 LAMS, 110 Moodle, 112 OLAT, 110 open source, 20 porównanie, 111 Sakai, 110 struktura, 21, 22 WordCircle, 110 Płatności.pl, moduł, 269 podcasty, 16, 34, 35, 36 Poll Block, 260, 261 PowerPoint, 67, 68 Presenter, moduł, 269, 270 Prezi, 31, 32 Project Course Format, moduł, 276 Project Gutenberg, 33 Q Questionnaire, moduł, 270 quiz, 167, 181, 182, 183, 184, 185 R repozytoria obiektów, 24 reusable learning objects, Patrz obiekty wiedzy wielokrotnego użytku ROI, 295, 296 RSS, 16, 29, 72, 265, 266 S Sakai, 110 Scorm, Moodle, 167, 186 SCORM, 23, 186, 300 screencasty, 16, 34, 35, 36 Second Life, 44, 45 Sharable Content Object Reference Model, Patrz SCORM Shoutbox, 261, 262 Simple Clock, 265 Slideshare, 28, 42, 43 Sloodle, moduł, 275, 276 słownik pojęć, 167, 186, 187, 188, 189, 190 social news, 29 społecznościowe, serwisy, 16, 36, 37 SWF, format, 68 System Zarządzania Komunikacją Skorowidz 309 Synchroniczną, Patrz LCS System Zarządzania Szkoleniami, Patrz LMS System Zarządzania Zawartością Szkoleniową, Patrz LCMS system zintegrowany, 23 systemy pracy grupowej, 16 T tag cloud, Patrz chmura tagów TED Talks, 35 The Masher, 102 Timestat, 264 treść szkoleniowa, 300 Twitter, 28 U UC Berkeley Webcast, 33 Utah State University OpenCourseWare, 33 Ututi, 43, 44 W W3Schools, 33 WAMP, 112, 113 WBL, 15 WBTExpress Free Moodle, 77, 78 Web 2.0, 15, 16, 17, 26, 28, 29, 32, 33, 34 Web Based Learning, Patrz WBL webcasty, 16, 34, 35, 36 wideokonferencja, 300 wiki, 167, 190, 191, 192, 193 Wikibooks, 33 Wikipedia, 26 Windows Movie Maker, 95 310 wirtualne światy, 17 WiZiQ, 29 WiZiQ Live Class, moduł, 270, 271, 272 WordCircle, 110 WYSIWYG, edytor, 156 X Xat, 61, 62, 63 Xerte, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84 Y YouTube, 26, 41 YouTube Video Playlist Block, 259, 260 Z zdalne źródło wiadomości RSS, blok, 265, 266 zdarzenia krytyczne, 167 Zipcast, 42, 43 Notatki 311
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

E-learning w edukacji. Jak stworzyć multimedialną i w pełni interaktywną treść dydaktyczną
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: