Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00564 009501 17346958 na godz. na dobę w sumie
Egzamin na tłumacza przysięgłego. Tłumaczenie odpisów aktów stanu cywilnego. Język francuski - ebook/pdf
Egzamin na tłumacza przysięgłego. Tłumaczenie odpisów aktów stanu cywilnego. Język francuski - ebook/pdf
Autor: , Liczba stron: 408
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-255-8963-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Książka Egzamin na tłumacza przysięgłego. Tłumaczenie odpisów aktów stanu cywilnego stanowi kompletne i wyczerpujące opracowanie zagadnienia tłumaczeń polsko-francuskich i francusko-polskich odpisów aktów stanu cywilnego. Autorzy prezentują najistotniejsze przepisy prawa Francji i Polski odnoszące się do omawianego zagadnienia, dokładnie omawiają tłumaczone dokumenty, prezentują ich przykładowe tłumaczenia i poddają je krytycznej analizie.

Publikacja jest bogato ilustrowana formularzami druków i dodatkowo zawiera glosariusz najczęściej tłumaczonych terminów z omawianej dziedziny.

Książka powstała z myślą o kandydatach przygotowujących się do egzaminu na tłumacza przysięgłego oraz doświadczonych tłumaczach chcących doskonalić swoje umiejętności w zakresie przekładu.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Część I. Zarys historyczny rejestracji stanu cywilnego Rozdział 1. Polska1 Konsekwencją przyjęcia zasady przyznawania zdolności prawnej osobom fizycznym od urodzenia do chwili śmierci, znanej prawu polskiemu od najdawniejszych czasów, była potrzeba stworzenia systemu rejestracji stanu cywilnego. Wprowadzenie w drugiej połowie XVI wieku tak zwanych metryk, czyli wyznaniowych ksiąg metrykalnych prowadzonych w poszczególnych parafiach, umożliwiło precyzyjne określenie początku i końca podmio- towości prawnej osób fizycznych, w tym również wiek osoby wyrażony liczbą rzeczywi- ście przeżytych lat, a nie w przybliżeniu, na podstawie oględzin czy zeznań świadków, jak to miało miejsce od czasów wczesnopiastowskich (X−XIII w.). Wiek osoby, a dokładniej moment osiągnięcia pełnoletności był jednym z głównych czynników ograniczających zdolność do czynności prawnych. Ponadto metryki pozwalały ustalić istnienie przeszkód małżeńskich, takich jak pokrewieństwo, powinowactwo oraz węzeł małżeński. Stanowiły one również dowód w sprawach spadkowych. Termin „metryka” pochodzi od łacińskiego słowa matrix (zdrobniale matricula), ozna- czającego w szerokim znaczeniu ‘źródło’ lub ‘pochodzenie’, a w znaczeniu węższym ‘listy’, ‘spisy’, ‘wykazy osób, wydarzeń lub dokumentów prywatnych lub urzędowych’ (por. Kur- pas 1961: 6). Pierwowzoru ksiąg metrykalnych badacze dopatrują się w „dyptychach”, czyli tablicz- kach zawierających różnego rodzaju spisy imion osób ochrzczonych, biskupów, żyjących lub zmarłych zasłużonych wiernych gminy chrześcijańskiej, świętych i męczenników. Spisy te wyczytywane były w czasie liturgii od początków istnienia Kościoła, przynajmniej od III wieku (por. Dyjakowska 2012: 19). Obowiązek rejestracji chrztów i ślubów nałożony na polskie parafie w drugiej poło- wie XVI wieku wynikał z postanowień przyjętych podczas soboru trydenckiego w 1563 r. Dotyczyły one formy zawarcia małżeństwa oraz prowadzenia ksiąg chrztów. Fakt zawarcia małżeństwa w przepisanej formie należało odtąd odpowiednio utrwalić, by można go było zawsze udowodnić. Małżeństwa niewykazane w księgach mogły zostać uznane za nieza- warte (Dyjakowska 2012: 22 za Kurpas 1961: 23). Celem wprowadzenia ksiąg chrztów było najprawdopodobniej udokumentowanie przeszkody małżeńskiej w postaci pokrewieństwa duchowego, które zachodziło pomiędzy ochrzczonym i jego rodziną a rodzicami chrzest- nymi. Należało dokładnie wskazywać osoby, pomiędzy którymi pokrewieństwo to powsta- wało (por. Dyjakowska 2012: 22). Sobór trydencki nie uregulował kwestii dotyczących odnotowywania zgonów. Uczy- nił to papież Paweł V w Rytuale rzymskim wydanym w 1614 r., w którym zawarto formu- larze mające służyć za wzór, jak należy sporządzać wpisy do ksiąg (nazywanych księgami ochrzczonych, bierzmowanych, zaślubionych i zmarłych) oraz spisy parafian. 1 Autorstwo: Ewa Betańska. 2 Partie I. Brève histoire de l’état civil Chapitre 1. En Pologne1 La reconnaissance de la personnalité juridique des personnes physiques, connue dans le droit polonais depuis les temps les plus reculés, a entraîné la nécessité de créer un sys- tème d’enregistrement de l’état civil en Pologne. L’introduction au 16e siècle des matrices (pol. metryka), c’est-à-dire des livres immatriculant, enregistrant, la confession dans les paroisses, a permis de définir avec précision les limites de la personnalité juridique des personnes physiques en tant que sujets de droit ; ainsi l’âge était dorénavant défini par les années et non sur une base testimoniale ou selon l’aspect, tel que c’était le cas dans la Pologne des premiers Piast du 10e au 13e siècle. L’âge des personnes, et plus précisément l’âge de la majorité était l’un des principaux critères qui contraignaient la capacité d’exer- cice. De plus, les livres métriques permettaient de mettre en évidence les obstacles aux mariages tels que le lien de consanguinité, l’alliance ou bien un mariage déjà conclu ; ils servaient aussi de preuve pour les transmissions d’héritage. Le terme metryka provient du latin matrix (diminutif matricula) et désigne dans un sens large ‘la source’ ou ‘l’origine’ et, dans un sens étroit, ‘les lettres, les listes, les relevés de personnes, d’événements ou bien encore de documents privés ou d’administration’ (cf. Kurpas 1961: 6). Les chercheurs voient les premiers livres matricules dans les « diptyques », c’est-à-dire dans les tablettes qui contenaient différentes sortes de listes de prénoms de personnes bap- tisées, d’évêques, de personnes mortes ou vivantes ayant mérité la reconnaissance de la paroisse chrétienne, de saints et de martyrs. Ces listes étaient lues lors des liturgies dès les premiers temps de l’Église et, pour le moins depuis le 3e siècle (cf. Dyjakowska 2012: 19). L’obligation d’enregistrement des baptêmes et des mariages imposée aux paroisses polonaises au 16e siècle découle des ordonnances adoptées lors du Concile de Trente en 1563. Celles-ci concernaient les formes du mariage et la tenue des registres des baptêmes. Dorénavant le mariage devait être matérialisé afin de toujours pouvoir le prouver ; les mariages non enregistrés dans le registre pouvaient être tenus pour non conclus (cf. Dyja- kowska 2012: 22 après Kurpas 1961: 23). L’objectif recherché par la tenue de registre des baptêmes était probablement celui de documenter les prohibitions, c’est-à-dire les obs- tacles aux mariages tels que la consanguinité spirituelle qui intervenait entre le baptisé, sa famille et celle des parrains et marraines. Il fallait alors indiquer précisément les per- sonnes entre lesquelles la consanguinité spirituelle intervenait (cf. Dyjakowska 2012: 22). Le Concile de Trente n’a pas réglé la question des registres des décès et celle-ci fut tran- chée par Paul V en 1614 dans le livre liturgique intitulé « Rituel Romain » dans lequel se trou- vaient des formulaires devant servir de modèles afin de tenir des nomenclatures dans les registres (des baptêmes, confirmations, mariages et décès) ainsi que les listes des paroissiens. 1 Auteure : Ewa Betańska (traduction : Eryk Stachurski). 3 Część I. Zarys historyczny rejestracji stanu cywilnego W tym samym czasie w Polsce wprowadzono nazwiska szlacheckie, co wpłynęło na iden- tyfikację szlachty i jej odróżnienie od przedstawicieli innych stanów (Makiłła 2008: 183). Akty dotyczące chłopów zawierały wyłącznie ich imiona, czasem jedynie nazwę wykony- wanego zawodu. Stan ten uległ zmianie dopiero w XIX wieku. Od 1607 r. wspomniane księgi ochrzczonych, bierzmowanych i zaślubionych były prowa- dzone w języku łacińskim przez duchownych w całej Polsce, w jednolitej formie nakazanej przez synod prymacjalny piotrkowski. Za najstarszą z istniejących polskich metryk uważana jest metryka małżeństw kościoła Mariackiego w Krakowie, obejmująca lata 1548−1585. W wieku XVI i XVII do ksiąg ochrzczonych wpisywano wyłącznie datę chrztu. Datę narodzin zaczęto odnotowywać dopiero sto lat później. Parafialną rejestrację zgonów wpro- wadzono w Polsce w 1631 r. Data zapisana w księdze zmarłych była datą pogrzebu bądź zgonu, przy czym akt nie precyzował, które ze zdarzeń zostało odnotowane. Z czasem duchowni wpisywali do ksiąg również: • miejsce urodzenia lub zgonu, • wiek osoby zmarłej, osób zaślubionych lub zgłaszających zgon bądź narodziny oraz wiek świadków, • przyczynę zgonu, • nazwę choroby będącej przyczyną śmierci. W drugiej połowie XVIII wieku uwierzytelnione odpisy metryk stopniowo zaczęły nabierać mocy prawnej. Księgi chroniono przed zniszczeniem, deponowano w archiwach diecezjalnych. Pierwsza ingerencja państwa w rejestrację stanu cywilnego w Polsce miała miejsce w roku 1764. Wówczas to warszawski sejm konwokacyjny nadał metrykom publicznoprawny cha- rakter. Chciano w ten sposób zagwarantować większą staranność przy sporządzaniu wpi- sów, w szczególności w księgach chrztu, które miały niebagatelne znaczenie dowodowe przy wykazywaniu szlacheckiego pochodzenia (por. Dyjakowska 2012: 36). Od roku 1772, w którym nastąpił pierwszy rozbiór Polski, do końca 1945 r. rejestracja stanu cywilnego na ziemiach polskich przebiegała według różnorodnych zasad obowiązu- jących w poszczególnych zaborach. Na terenie Księstwa Warszawskiego w latach 1808−1825, w myśl przepisów Kodeksu Napoleona, wprowadzono rejestrację urodzeń, małżeństw i zgonów w formie aktów stanu cywilnego, których sporządzanie powierzono świeckim urzędnikom. W ten sposób dotych- czas prowadzonej kościelnej rejestracji metrykalnej nadano formę świecką. Objęła ona wszystkich obywateli, bez względu na wyznanie. Z tego okresu pochodzi na przykład akt urodzenia Fryderyka Chopina. W księdze urodzeń parafii brochowskiej zapisano odręcz- nie w języku polskim: 4 Partie I. Brève histoire de l’état civil A la même époque, les noms de familles nobles étaient introduits en Pologne, ce qui a permis d’identifier la noblesse et de la distinguer des représentants des autres états (cf. Makiłła 2008: 183). Les actes concernant les paysans ne contenaient que leur prénom, par- fois même que leur profession. Cet état de fait n’a évolué qu’au 19e siècle. Depuis 1607 les registres des baptêmes, des confirmations et des mariages étaient tenus, dans toute la Pologne, en latin par le clergé, selon une forme unique imposée par le synode épiscopal de Piotrkowo. La matrice des mariages détenue par l’Église Notre-Dame de Cracovie, laquelle couvre les années 1548–1585, est aujourd’hui considérée comme la plus ancienne matrice polonaise. Aux 16e et 17e siècles, seule la date des baptêmes figurait dans les registres ; la date de naissance a commencé à apparaître au 18e. L’enregistrement paroissial des décès fut intro- duit en 1631 en Pologne ; la date inscrite dans le registre des décès correspondait à la date de l’inhumation ou bien à celle du décès et l’acte ne précisait pas de quel événement il s’agissait. Il arrivait aussi que les clercs marquent : • • le lieu de naissance ou de décès ; l’âge de la personne défunte, des personnes mariées, des déclarants du décès, ou de la naissance, et l’âge des témoins ; la cause du décès ; l’étiologie ayant entraîné la mort. Dans la seconde moitié du 18e siècle, les copies certifiées de « matrices » ont commencé à acquérir une force juridique. Simultanément les livres ont été protégés et déposés dans les archives diocésaines. • • La première « ingérence » de l’État dans l’enregistrement de l’état civil est datée, en Pologne, de 1764, lorsque la Diète de convocation a donné aux matrices un caractère de droit public. L’objectif était alors de garantir une meilleure qualité de rédaction des registres, et en particulier des actes de baptêmes, dont la force probante était considérable lors de l’établissement de l’origine noble des personnes (cf. Dyjakowska 2013: 36). A partir de 1772, date du premier démembrement de la Pologne, et jusqu’en 1945, l’en- registrement de l’état civil sur les terres polonaises se déroula de façon différentielle selon les principes en vigueur des occupants respectifs. Entre 1808 et 1825, conformément à l’esprit du Code Napoléon, ont été progressive- ment introduit sur le territoire du Duché de Varsovie les enregistrements des naissances, des mariages et des décès sous forme d’actes d’état civil dont la rédaction a été confiée aux fonctionnaires laïques. Ainsi l’enregistrement des matrices jusque-là ecclésial était-il devenu laïc. L’enregistrement concernait tous les citoyens sans égard à leur confession reli- gieuse. C’est de cette époque que date l’acte de naissance de Frédéric (Fryderyk) Chopin, ainsi rédigé à la main en polonais dans la paroisse de Brochów : 5 Część I. Zarys historyczny rejestracji stanu cywilnego Roku tysiąc osiemsetnego dziesiątego, dnia dwudziestego trzeciego miesiąca kwietnia, o godzi- nie trzeciej po południu. Przed nami, proboszczem brochowskim sprawującym obowiązki urzędnika stanu cywilnego gminy parafii brochowskiej powiatu sochaczewskiego w departa- mencie warszawskim, stawili się Mikołaj Chopin, ojciec, lat mający czterdzieści, w wsi Żela- zowej Woli zamieszkały, i okazał nam dziecię płci męskiej, które urodziło się w domu jego w dniu dwudziestego drugiego miesiąca lutego o godzinie szóstej wieczorem roku bieżącego, oświadczając, iż jest spłodzone z niego i Justyny z Krzyżanowskich, liczącej lat dwadzieścia osiem, jego małżonki, i że życzeniem jego jest nadać mu dwa imiona, Fryderyk Franciszek. Po uczynieniu powyższego oświadczenia i okazaniu nam dziecięcia, w przytomności Józefa Wyrzykowskiego, ekonoma liczącego lat trzydzieści óśm, tudzież Fryderyka Geszta, który rok czterdziesty skończył, obydwóch w wsi Żelazowej Woli zamieszkałych. Ojciec i obadwa świadkowie po przeczytaniu niniejszego aktu urodzenia stawającym wyznali, iż pisać umieją. My akt niniejszy podpisaliśmy. Ksiądz Jan Duchnowski, proboszcz brochowski sprawujący obowiązki urzędnika stanu cywilnego; Mikołaj Chopin, ojciec2. Akt ten został sporządzony zgodnie z przepisami art. 57 Kodeksu Napoleona, który w tłumaczeniu F. K. Szaniawskiego z 1808 r. (Sójka-Zielińska 2008: 303) brzmiał następująco: W akcie urodzenia wymieniony będzie dzień, godzina, mieysce urodzenia, płeć dziecięcia, imiona mu dane; imiona, nazwiska, stan życia, mieysce zamieszkania rodziców iego i świadków. Dokument ma narracyjną formę, charakterystyczną dla francuskich aktów stanu cywil- nego. Zawiera sformułowania, które posiadają literalne odpowiedniki w języku francu- skim, takie jak: • „przed nami” − par devant Nous, • „stawili się” – ont comparu, • „w przytomności” – étant lucide3, • „po przeczytaniu” – après lecture faite, • „stawający” – le comparant, • „niniejszy akt” – le présent acte, • „my akt niniejszy podpisaliśmy…” – … a signé avec Nous. Zgodnie z art. 76 Kodeksu Napoleona (Sójka-Zielińska 2008: 305) na treść aktu mał- żeństwa składały się następujące informacje: 1) Jmiona, nazwiska, stan życia, wiek, mieysce urodzenia i zamieszkania małżonków. 2) Czyli są małoletni, albo pełnoletni. 3) Jmiona, nazwiska, stan życia, zamieszkanie oyców ich i matek. 4) Zezwolenie oyców i matek, dziadów i babek, i familii w przypadkach, gdzie tego potrzeba. 2 http://brochow-parafia.pl/fryderyk-chopin. 3 rzenie miało miejsce w obecności tej osoby. Szymczak wyjaśnia, że archaiczne wyrażenie to się stało w mojej przytomności oznacza, że zda- 6 Partie I. Brève histoire de l’état civil L’année mil huit cent dix, le vingt-troisième jour du mois d’avril, à trois heures de l’après- midi. [Par] Devant nous, curé de Brochów remplissant les obligations de fonctionnaire de l’état civil de la commune de la paroisse de Brochów, dans le district de Sochaczew du département de Varsovie, ont comparu Mikołaj [Nicolas] Chopin, père, âgé de quarante ans, demeurant dans le village de Żelazowa Wola, et nous a montré l’enfant du sexe mas- culin, qui est né dans sa maison le vingt-deuxième jour du mois de février à six heures du soir de l’année en cours, et a déclaré qu’il [l’enfant] est issu de lui et de Justyna de la maison Krzyżanowski, sa femme, laquelle est âgée de vingt-huit ans, et qu’il désire lui donner deux prénoms, Frederyk Franciszek [Frédéric François]. Après avoir fait la déclaration ci-des- sus et nous avoir présenté l’enfant, en conscience de Józef Wyrzykowski, économe âgé de trente-huit ans et de Frederyk Geszt(a) aussi présent, âgé de quarante ans révolus, tous deux demeurant au village de Żelazowa Wola. Le père et les deux témoins comparant après lec- ture faite du présent acte de naissance ont déclaré savoir écrire. Nous avons signé le présent acte. Père Jan Duchnowski, curé de Brochów faisant office de fonctionnaire de l’état civil ; Mikołaj [Nicolas] Chopin, père.2 Cet acte a été dressé conformément aux dispositions de l’article 57 du Code Napo- léon, lequel – traduit par F. K. Szaniawski en 1808 – dispose (Sójka-Zielińska 2008: 303): Dans l’acte de naissance énoncé sera le jour, l’heure, le lieu de naissance, le sexe de l’enfant, les prénoms qui lui sont donnés, les patronymes, l’état de vie [c-à-d. la profession], le domi- cile de ses parents et des témoins. Le document présente un aspect narratif typique des actes de l’état civil français ; il contient des formules constituées des équivalents littéraux des tournures françaises telles que : • przed nami − par devant Nous ; • stawili się – ont comparu ; • w przytomności – en présence [litt. en lucidité]3; • po przeczytaniu – après lecture faite ; • stawający – le comparant ; • niniejszy akt – le présent acte ; • my akt niniejszy podpisaliśmy… – … a signé avec Nous. Le contenu de l’acte de mariage devait énoncer les informations suivantes (article 76 du Code Napoléon) (Sójka-Zielińska 2008: 305): 1) «Les prénoms, noms, professions, âge, lieu de naissance et domicile des époux ; 2) S’ils sont majeurs ou mineurs ; 3) Les prénoms, noms, professions et domiciles des pères et mères ; 4) Le consentement des pères et mères, des aïeuls et aïeules et celui de la famille, dans les cas où ils sont requis ; 2 http://brochow-parafia.pl/fryderyk-chopin ; toutes les traductions de cette partie sont d’E. Sta- churski, sauf indication contraire. 3 duit en ma présence. Szymczak indique la vieille tournure to się stało w mojej przytomności signifiant cela s’est pro- 7 Część I. Zarys historyczny rejestracji stanu cywilnego 5) Akta uszanowania ieżeli zaszły. 6) Zapowiedzi w różnych zamieszkaniach 7) Przeciwieństwa, ieżeli iakie były, ich zniesienia, albo wzmianka, że żadnego nie było. 8) Oświadczenie stron, iż się biorą za małżonków, i ogłoszenie związku między niemi, przez urzędnika publicznego. 9) Jmiona, nazwiska, wiek, stany życia, zamieszkania świadków, ich zeznanie, czyli są krew- nemi, lub powinowatemi małżonków, z której strony, i w jakim stopniu. W art. 79 Kodeksu Napoleona (Sójka-Zielińska 2008: 306) uregulowano treść „aktu śmierci”, na którą składały się: …imiona, nazwiska, wiek, stan życia, i zamieszkanie osoby umarłej; imiona i nazwiska jej małżonka, jeżeli umarła osoba w małżeństwie, albo w stanie wdowim była; imiona, nazwi- ska, wiek, stan życia i zamieszkanie świadków, i jeżeli są krewni, stopień ich pokrewieństwa. Ten akt nadto zawierać będzie, ile dowiedzieć się o tym można, imiona, nazwiska, stan życia, zamieszkanie ojca i matki umarłego, i miejsce jego urodzenia. Jak wyjaśnia w przypisach tłumacz Kodeksu Napoleona F. K. Szaniawski, „stan życia” lub „powołanie” to ekwiwalenty francuskiego terminu profession, współcześnie tłumaczo- nego jako „zawód”. Wszystkie liczebniki: rok, dzień, wiek osób, zostały zapisane w aktach słownie, zgodnie z treścią art. 42 Kodeksu Napoleona (Sójka-Zielińska 2008: 301): Wpisywane będą akta w rejestrach ciągle, nic białego papieru nie zostawuiąc; przekryślenia i odsyłacze zaświadczone będą, i podpisane równie iak same akta; nie będzie w nich nic pisane przez skracanie, ani żadna data samemi cyframi liczbowemi wyrażana. Świadkami sporządzanych aktów byli wyłącznie pełnoletni mężczyźni, co zalecał art. 37 Kodeksu Napoleona (Sójka-Zielińska 2008: 301): Swiadkowie do aktów stanu cywilnego, powinni bydź mężczyźni, mieć przynaymniey dwa- dzieścia ieden lat skończonych, krewni albo inni; wybierani przez osoby interesowane. Załączona poniżej karta z księgi ochrzczonych, na której w roku 1827 w Wilnie został sporządzony między innymi akt chrztu poety Juliusza Słowackiego, ilustruje formę tabe- laryczną aktów, współistniejącą z formą narracyjną. 8 Partie I. Brève histoire de l’état civil 5) Les actes respectueux, s’il en a été fait ; 6) Les publications dans les divers domiciles ; 7) Les oppositions, s’il y en a eu, leur levée ou la mention qu’il n’y a point eu d’opposition ; 8) La déclaration des contractants de se prendre pour époux, et le prononcé de leur union par l’officier public ; 9) Les prénoms, noms, âge, professions, domiciles des témoins, leur déclaration s’ils sont parents ou alliés des parties, de quel côté et à quel degré.» « L’acte de décès » contient (article 79 du Code Napoléon) (Sójka-Zielińska 2008: 306): « Les prénoms, nom, âge, profession, et domicile de la personne décédée ; les prénoms et nom de l’autre époux, si la personne décédée était mariée, ou veuve ; les prénoms, noms, âge, professions et domiciles des déclarants, et s’ils sont parents, leur degré de parenté. Le même acte contiendra de plus, autant que l’on pourra savoir, les prénoms, noms, profes- sion et domicile de père et de mère du décédé, et le lieu de sa naissance. » Ainsi que le traducteur du Code Napoléon l’explique dans ces notes, stan życia [litt. état de vie] ou powołanie [litt. vocation] sont les équivalents du terme français profes- sion, aujourd’hui traduit comme zawód. Tous les chiffres relatifs à l’année, au jour, à l’âge sont écrits en toutes lettres conformément à l’article 42 du Code Napoléon qui dispose (Sójka-Zielińska 2008: 301): Les actes seront inscrits dans les registres de suite, sans aucun blanc. Les ratures et les ren- vois seront approuvés et signés de la même manière que le corps de l’acte. Il n’y sera rien écrit par abréviation, et aucune date ne sera mise en chiffres. Les témoins des actes dressés étaient exclusivement des hommes majeurs, tel que le recommandait l’article 37 du Code Napoléon (Sójka-Zielińska 2008: 301): Les témoins produits aux actes ne pourront être que du sexe masculin, âgés vingt-[et] un ans au moins, [être] parents ou autre ; ils seront choisis par les personnes intéressées. La page ci-dessous, extraite d’un registre des baptêmes de Vilnius de 1827, sur laquelle, entre autres, a été rédigé l’acte de naissance du poète romantique Juliusz Słowacki, montre la forme de tables des actes qui coexistait alors avec la forme narrative. 9 Część I. Zarys historyczny rejestracji stanu cywilnego Dok. 1. Akt urodzenia Juliusza Słowackiego4 4 http://www.epaveldas.lt/vbspi//content/biImage.jsp?biRecordId=3908 imageId= 2Fvb- spi 2FshowImage.do 3Fid 3DPG_S_30554_37. 10 Partie I. Brève histoire de l’état civil Doc. 1: Acte de naissance de Juliusz Słowacki4 4 http://www.epaveldas.lt/vbspi//content/biImage.jsp?biRecordId=3908 imageId= 2Fvbspi 2FshowImage.do 3Fid 3DPG_S_30554_37. 11 Część I. Zarys historyczny rejestracji stanu cywilnego W 1825 r., wraz z wejściem w życie Kodeksu cywilnego Królestwa Polskiego, świecka rejestracja stanu cywilnego dla wszystkich wyznań chrześcijańskich została uchylona, wskutek czego od roku 1826 akty stanu cywilnego miały charakter wyznaniowy, to zna- czy rejestrowały stan cywilny osób określonego wyznania. Od tej pory księgi parafialne oraz księgi stanu cywilnego były prowadzone przez duchownych rzymskokatolickich. Tak jak w przytoczonym wyżej przykładzie, proboszcz, który wcześniej pełnił również funkcję urzędnika stanu cywilnego, sporządzał metryki parafialne. Świecką rejestracją objęte były wyłącznie wyznania inne niż chrześcijańskie. Do sporządzania aktów stanu cywilnego dla żydów i muzułmanów wyznaczeni zostali burmistrzowie lub ich zastępcy. Rejestracja stanu cywilnego bezwyznaniowców nie była prowadzona. Początkowo rejestracji dokonywano tylko w języku polskim, z czasem – w języku pol- skim i rosyjskim, jednak od roku 1868 wpisów dokonywano wyłącznie w języku rosyjskim. Akty stanu cywilnego sporządzano w dwóch egzemplarzach, które nosiły nazwy: „dupli- kat” i „unikat”. Duplikat, który składał się z trzech części: urodzenia, małżeństwa i zgonu, przechowywano w archiwum hipotecznym właściwego sądu pokoju. Unikat sporządzano oddzielnie dla każdego ze zdarzeń i pozostawał on w miejscu sporządzenia. Tak jak we francuskim prawie „ekstraktami” (extrait) metrykalnymi nazywane były wszelkie odpisy (dosłowne lub streszczone) metryk parafialnych. Sporządzony w Suwałkach w roku 1842 akt urodzenia poetki i pisarki dla dzieci Marii Konopnickiej brzmiał następująco: Działo się w Suwałkach dnia dwudziestego trzeciego września tysiąc osiemset czterdziestego drugiego roku o godzinie jedenastej przed południem. Stawił się Wo Józef Wasiłowski obrońca Prokuratorii Jeneralnej i patron Trybunału Cywilnego 1ej instancji guberni augustowskiej wydziału IIgo lat dwadzieścia dziewięć w Suwałkach zamieszkały w obecności Wgo Józefa Smolińskiego naczelnika sekcji ekonomicznej przy Rządzie Gubernialnym augustowskim lat pięćdziesiąt i Wgo Jana Wietckiego patrona Trybunału Cywilnego 1ej instancji guberni aug. Wydziału 11go lat dwadzieścia sześć liczących. Obydwu w Suwałkach zamieszkałych i okazał nam dziecię płci żeńskiej urodzone w Suwałkach dnia dwudziestego trzeciego maja roku bie- żącego z jego małżonki W Scholastyki z Turskich lat dwadzieścia jeden liczącej. Dziecięciu temu na chrzcie świętym w dniu dzisiejszym odbytym nadane imiona zostały Maria Stani- sława, a rodzicami jego chrzestnymi byli W Józef Smoliński wyżej wspomniany z W Karoliną Wietcką naczelnikową. Akt ten stawającemu i świadkom odczytany przez nas ojca dziecięcia i świadków podpisany został. Opóźnienie spisania obecnego aktu nastąpiło z powodu słabo- ści zdrowia ojca dziecięcia. Józef Wasiłowski ojciec, Jako świadek Jan Wietcki Józef Smoliński, Ks. P. Makowski P[roboszcz] S[uwalski]5 5 http://www.gslupno.radzymin.pl/index.php?id=127. 12
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Egzamin na tłumacza przysięgłego. Tłumaczenie odpisów aktów stanu cywilnego. Język francuski
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: