Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
01520 014824 17018390 na godz. na dobę w sumie
Egzaminy prawnicze Ministerstwa Sprawiedliwości 2020. Tom 3. Wzory pism z komentarzami. Etyka zawodowa. Wydanie 10 - ebook/pdf
Egzaminy prawnicze Ministerstwa Sprawiedliwości 2020. Tom 3. Wzory pism z komentarzami. Etyka zawodowa. Wydanie 10 - ebook/pdf
Autor: , , , , Liczba stron: 517
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-8158-629-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Nowe wydanie zawiera zaktualizowane stany faktyczne oraz prawne, dostosowane do obecnie obowiązujących przepisów prawa.

Egzaminy Prawnicze Ministerstwa Sprawiedliwości:

Tom 3 obejmuje Wzory pism z komentarzami oraz zagadnienia związane z etyką zawodową, w a nich:

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

o w a r P e n r a k Część I. WZORY PISM Z KOMENTARZAMI ROZDZIAŁ I. Prawo karne 1. WZÓR aktu oskarżenia oskarżyciela posiłkowego (miejscowość), (data)1 Sąd (Rejonowy) w (…) (…) Wydział Karny2 (adres) Radca prawny/Adwokat/Radca Prokura- torii Generalnej RP3 (…) Pełnomocnik Pokrzywdzonej Anny Kowalskiej (adres w załączniku teleadresowym) Adres do korespondencji: Kancelaria Radcy Prawnego/Adwokacka (…) (adres), numer telefonu, telefaxu oraz adres poczty elektronicznej Sygn. akt postępowania przygotowawczego Ds. (...) Sygn. akt postępowania sądowego4 Kp. (...) Akt oskarżenia oskarżyciela posiłkowego5 przeciwko: Tomaszowi Eugeniuszowi Kowalskiemu oskarżonemu o czyn z art. 207 § 1 KK 1 o w a r P e n r a k Część I. Wzory pism z komentarzami. Rozdział I. Prawo karne Działając w imieniu Pokrzywdzonej Anny Kowalskiej (pełnomocnictwo w za- łączeniu), na podstawie art. 330 § 2 KPK w zw. z art. 55 § 1 i 2 KPK oskarżam: Tomasza Eugeniusza Kowalskiego syna (…) i (…) z domu (…); ur. (…) r. w (…), zam. (…); obywatela polskiego, PESEL (…), o wykształceniu (…), z zawodu (…), obecnie pracującego w charakterze/na stanowisku (…)/niepracującego//utrzymu- jącego się z prac dorywczych; o dochodach ok. (…) złotych miesięcznie, kawalera/ /żonatego, ojca (…) dzieci w wieku: (…) lat, (…) lat i (…), posiadającego na utrzy- maniu (…) dzieci i żonę/konkubinę, współwłaściciela mieszkania położonego w (…) o powierzchni (…) oraz samochodu marki (…) o Nr rej. (…), psychiatrycznie leczonego w okresie (…)/nieleczonego psychiatrycznie, niekaranego/karanego (…) [w toku postępowania przygotowawczego nie stosowano wobec niego środków zapobie- gawczych ani zabezpieczenia majątkowego/zatrzymanego w dniu (…) r. – k., postanowie- niem Sądu Rejonowego w (…) z dnia (…)/tymczasowo aresztowanego – k., zwolnionego w dniu (…)] o to, że: w okresie od (…) r. do (…) r. w (…), woj. (…) znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną Anną Kowalską w ten sposób, że znajdując się pod wpływem alkoholu, wszczynał w domu awantury i kłótnie, podczas których wyzywał ją, używając słów powszechnie uważanych za obelżywe, wyganiał ją z domu, niszczył przedmioty do- mowego użytku, utrudniał korzystanie z mieszkania oraz groził jej pobiciem6, tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 207 § 1 KK7. Na podstawie art. 24 § 1 i art. 31 § 1 KPK w zw. z art. 325b § 1 KPK, sprawa ni- niejsza podlega rozpoznaniu przez Sąd Rejonowy w (…) w postępowaniu zwy- czajnym8. Na podstawie art. 627 KPK wnoszę o zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego wydatków w wysokości (…) złotych9. Stan faktyczny i prawny (przykład) Uzasadnienie10 Tomasz Eugeniusz Kowalski i Anna Kowalska od (…) lat są małżeństwem. Od dłuższego czasu ich wspólne życie nie układało się dobrze z powodu nadużywa- nia alkoholu przez Tomasza Eugeniusza Kowalskiego. Pod wpływem alkoholu Tomasz Kowalski stawał się bardzo agresywny, co przejawiało się poprzez częste (…). W związku z nagannym zachowaniem oskarżonego do mieszkania małżon- ków Kowalskich, z powodu awantur inicjowanych przez Tomasza Eugeniusza Kowalskiego, często przyjeżdżali wzywani (…) funkcjonariusze KP w (…). Jak ustalono, w (…) w okresie od (…) r. do (…) miało miejsce (…) interwencji Policji. • zeznania Anny Kowalskiej w charakterze świadka, • zeznania sąsiadów:   (…), (…), (…) • wykazy z księgi interwencji KP w (…). Dowód: 2 1. Wzór aktu oskarżenia oskarżyciela posiłkowego Dnia (…) około godziny (…) Tomasz Eugeniusz Kowalski wrócił do domu pod wpływem alkoholu z (…). W domu przebywała wówczas jego żona Anna Kowalska oraz (…), która (…). Tomasz Kowalski, zauważywszy (…), zaczął krzyczeć na żonę, wyzywając ją wulgarnymi słowami i żądając, żeby natychmiast wyrzuciła (…) z jego domu. Następnie uderzył ją w twarz (…). Wobec braku reakcji żony na krzy- ki małżonka, Tomasz Eugeniusz Kowalski chwycił nóż i zaczął wypowiadać wobec swojej żony groźby zabójstwa, gestykulując przy tym nożem. Zapowiedzi te we- dług pokrzywdzonej miały realny wydźwięk, bowiem w przeszłości jej mąż niejed- nokrotnie naruszał jej nietykalność cielesną, a ponadto był w stanie nietrzeźwości i silnie wzburzony oraz gestykulował niebezpiecznym narzędziem. Świadkiem ca- łego zdarzenia była (…), która (…), a następnie po nieudanych słownych próbach uspokojenia Tomasza Eugeniusza Kowalskiego zadzwoniła na Policję. o w a r P e n r a k Dowód: • zeznania (…) w charakterze świadka. Oskarżony Tomasz Eugeniusz Kowalski został przesłuchany w trakcie prze- prowadzonego postępowania przygotowawczego zarówno przez Policję, jak i Prokuratora. W swoich wyjaśnieniach zaprzeczył, aby tego dnia inicjował kłót- nię i aby znęcał się nad żoną. Oświadczył, że w dniu (…) był trzeźwy oraz (…). Z zeznań pokrzywdzonej i (…) wynikało jednoznacznie, że to oskarżony był wyłącznym inicjatorem całego zdarzenia. Zarówno zeznania pokrzywdzonej, jak i zeznania (…) należy uznać za prawdziwe i spójne. Mając powyższe na uwadze, zachowanie oskarżonego należy zakwalifikować jako przestępstwo określone w art. 207 § 1 KK. Prokurator Rejonowy w (…) postanowieniem z dnia (…) [(…) Ds. (…)] umo- rzył dochodzenie przeciwko Tomaszowi Eugeniuszowi Kowalskiemu na podsta- wie (…) wobec (…), uznając, iż (…). (Należy opisać, co uznał organ prowadzący postępowanie, potem sąd, potem znowu organ prowadzący postępowanie, a potem prokurator nadrzędny do którego skierowano zażalenie na umorzenie postępowania następnie wskazać m.in. dlaczego nie zgadzamy się z oceną organu prowadzącego postępowanie), np.: • umorzenie dochodzenia nie jest zasadne, gdyż (…) nie wzięto pod uwagę, że (…), nie uwzględniono (…), wskazać dowody i fakty, które organ prowadzący postępowanie źle ocenił/pominął, uzasadnić, dlaczego oskarżony kłamie, wątpliwe jest alibi (…) itd., • opisać szkodę, • wyjaśnić dlaczego oskarżamy akurat z tego artykułu (podstawa prawna – zwłasz- cza w przypadku zbiegu – art. 11 KPK, recydywa – art. 64 KK, prawo intertem- poralne). Uzasadnienie dopuszczalności subsydiarnego aktu oskarżenia (przykład). W zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z (…) Anna Kowal- ska domagała się ścigania (należy opisać czyn). Tomaszowi Kowalskiemu został postawiony zarzut tożsamy z zawartym w niniejszym akcie oskarżenia, tj. że (…), tj. o przestępstwo z (…). Prokurator Re- 3 o w a r P e n r a k jonowy w (…) postanowieniem z dnia (…) [(…) Ds. (…)] umorzył dochodzenie przeciwko Tomaszowi Kowalskiemu. Zażalenie na ww. postanowienie zostało złożone przez pokrzywdzoną w dniu (…). Sąd Rejonowy w (…) postanowieniem z dnia (…) uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Prokuratorowi Rejonowemu w (…) do dalszego prowadzenia. Prokurator Rejonowy w (…) po- stanowieniem z dnia (…) [(…) Ds. (…)] ponownie umorzył dochodzenie. Na to postanowienie pokrzywdzona złożyła zażalenie do prokuratora nadrzędnego, na- tomiast w dniu ... zażalenie to nie zostało uwzględnione i prokurator nadrzędny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Powyżej wymienione postanowie- nie (…) zostało doręczone pokrzywdzonej Annie Kowalskiej w dniu (…), zatem miesięczny termin do wniesienia niniejszego aktu oskarżenia – z art. 55 § 1 KPK – został dochowany. Pokrzywdzona – nie składając zażalenia na ponowne posta- nowienie o umorzeniu dochodzenia – oparła się przy tym na treści uchwały Sądu Najwyższego z 20.3.2008 r. (I KZP 39/07, OSNKW 2008, Nr 5, poz. 32), iż: „na ponowne postanowienie prokuratora o umorzeniu postępowania przygotowaw- czego, wydane w warunkach określonych w art. 330 § 2 KPK, pokrzywdzonemu, który uprzednio wykorzystał już uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1 KPK, nie przysługuje zażalenie. Ma on natomiast prawo wniesienia aktu oskarżenia, określonego w art. 55 § 1 KPK, w terminie miesiąca od doręczenia mu zawiado- mienia o postanowieniu prokuratora o umorzeniu postępowania przygotowaw- czego”. Wszechstronna ocena zebranego materiału dowodowego bezsprzecznie wskazuje, że sprawcą (…) jest Tomasz Eugeniusz Kowalski. Dlatego też niniejszy akt oskarżenia jest w pełni uzasadniony i konieczny. W związku z tym też niniej- szy akt oskarżenia jest w pałni uzasadniony i konieczny. Radca prawny/Adwokat Jan Kowalski (własnoręczny podpis)11 o których przeprowadzenie podczas rozprawy głównej wnosi oskarżyciel12 Wykaz innych dowodów, Lista osób podlegających wezwaniu na rozprawę: 1. Oskarżony: Tomasz Eugeniusz Kowalski k. 17–18, 48–49 z akt sprawy (...) Obrońca oskarżonego: (dane obrońcy) 2. Świadkowie: Anna Kowalska k. 26–29, 36–37 z akt sprawy (...) – na okoliczność (należy wskazać tezę dowodową, np. wraz z wnioskiem o przeprowa- dzenie tego dowodu w pierwszej kolejności) (imię i nazwisko świadka) k. 38–40 z akt sprawy (...) – na okoliczność (należy wskazać tezę dowodową) (imię i nazwisko świadka) k. 41–42 z akt sprawy (...) – na okoliczność (należy wskazać tezę dowodową) 4 Część I. Wzory pism z komentarzami. Rozdział I. Prawo karne 1. Wzór aktu oskarżenia oskarżyciela posiłkowego (imię i nazwisko świadka) k. 43–45 z akt sprawy (...) – na okoliczność (należy wskazać tezę dowodową) (imię i nazwisko świadka) k. 6–12 z akt sprawy (...) – na okoliczność (należy wskazać tezę dowodową) Fakultatywnie można wskazać przy każdym świadku, na jaką okoliczność jest wezwany, ale obecnie przepisy procedury nie formułują już takiego obowiązku. o w a r P e n r a k 3. Biegli: (inne osoby, które w zależności od danego stanu faktycznego mogą podlegać wezwaniu na rozprawę, to np. biegły; należy także sformułować odpowiednie tezy dowodowe) Radca prawny/Adwokat Jan Kowalski (własnoręczny podpis) Załączniki: – pełnomocnictwo, – dwa odpisy subsydiarnego aktu oskarżenia13, – dowód wpłacenia do kasy sądowej zryczałtowanej równowartości wydatków14. Załącznik Nr 1 do aktu oskarżenia Na podstawie art. 333 § 3 KPK podaję do wiadomości Sądu dane adresowe: Oskarżony: – zamieszkały w (…) kod: (…) przy ulicy (…), adres do doręczeń: (…) posługu- jący się telefonem nr 506XXX13, nieposiadający telefaxu, posługujący się pocztą elektroniczną o adresie: Tomasz.Kowalski@... wraz z obrońcą z wyboru adwokatem Janem Nowakiem, prowadzącym Kance- larię Adwokacką w (…) kod: (…), przy ulicy (…) Pokrzywdzona: Anna Kowalska zamieszkała w (…) kod: (…) ul. (…), posługująca się telefonem nr XXX, nieposiadająca telefaxu, posługująca się pocztą elektroniczną o adresie... Świadkowie: Anna Kowalska – zamieszkała w (…) kod: (…) ul. (…) posługująca się telefonem nr XXX, nieposiadająca telefaxu, posługująca się pocztą elektroniczną o adresie... W razie braku poszczególnych danych można tu wskazać, że wnosi się o to, aby Sąd wykorzystał dane zebrane przez organ procesowy w prowadzonym przez niego odrębnym od akt załączniku z danymi adresowymi. Pełnomocnik pokrzywdzonej (oskarżycielki posiłkowej) (podpis) 5 Załącznik Nr 2 do aktu oskarżenia Na podstawie art. 333 § 3a KPK załączam do wiadomości sądu listę pokrzyw- dzonych, którzy złożyli wnioski na podstawie art. 299a § 2 KPK (jeśli takowe osoby są). W razie ich braku załącznika nie trzeba składać. o w a r P e n r a k 1 Wskazać należy, że subsydiarny akt oskarżenia jako pismo procesowe powinien odpowiadać wymogom pisemnej czynności procesowej, wskazanym w art. 119 KPK. Zgodnie z art. 119 § 1 KPK każde pismo procesowe powinno zawierać: oznaczenie organu, do którego jest skierowane i sprawy, której dotyczy; oznacze- nie odresu wnoszącego pismo, a także – w pierwszym piśmie – numer telefonu, telefaksu i adres poczty elektronicznej lub oświadczenie o ich nieposiadaniu; treść wniosku lub oświadczenia, w miarę potrzeby z uzasadnieniem; datę i podpis składającego pismo. W związku z tym wymóg oznaczenia daty pisma wynika z art. 119 § 1 pkt 4 KPK. Należy pamiętać, że dla skutków procesowych liczy się nie data wpisania na piśmie przy jego oznaczeniu, a data prawidłowego nadania pisma (na poczcie listem poleconym, w biurze podawczym etc.). Zgodnie z art. 55 § 1 KPK, w razie powtórnego wydania postanowienia o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania, w wypadku o którym mowa w art. 330 § 2 KPK, pokrzywdzony może w terminie miesiąca od doręczenia mu zawiadomienia o postanowieniu prokuratora nadrzędnego o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia wnieść akt oskarżenia do sądu, dołączając po jednym odpisie dla każdego oskarżonego oraz dla prokuratora. Wyżej wymieniony termin ma cha- rakter prekluzyjny, nie podlega on przywróceniu, a jego upływ powoduje wygaś- nięcie uprawnienia pokrzywdzonego. Jeżeli subsydiarny akt oskarżenia zostanie wniesiony po terminie, pokrzywdzony nie może zainicjować postępowania sądo- wego, a taki akt jest wówczas bezskuteczny. Wskazany termin miesięczny liczony jest od doręczenia dokonanego tylko pokrzywdzonemu, nie liczy się tu w ogóle termin doręczenia ewentualnego zawiadomienia dla pełnomocnika pokrzywdzo- nego w postępowaniu przygotowawczym. Wskazany termin ulega zawieszeniu w razie złożenia wniosku o przyznanie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia aktu oskarżenia i w razie pozytywnego rozpatrzenia takiego wniosku płynie od daty doręczenia temu pełnomocnikowi postanowienie lub zarządzenia o jego wyznaczeniu do dokonania tej czynności (art. 127a KPK). Wybrane orzecznictwo: 1. Miesięczny termin do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia rozpoczyna swój bieg od chwili doręczenia pokrzywdzonemu zawiadomienia o powtórnym postanowieniu prokura- tora o odmowie wszczęcia albo umorzeniu postępowania, wydanym w warunkach art. 330 § 2 KPK; jako termin prekluzyjny nie podlega on przedłużeniu ani przywróceniu (post. SN z 11.3.2015 r., V KZ 6/15, Legalis). 2. Termin miesiąca do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia, o jakim mowa w art. 55 § 1 KPK, należy obliczać od daty doręczenia pokrzywdzonemu zawiadomienia o powtórnym postanowieniu o odmowie wszczęcia postępowania albo o umorzeniu postępowania kar- nego, a nie od daty zawiadomienia o takim postanowieniu pełnomocnika pokrzywdzonego (wyrok SN z 29.7.2015, II KK 98/15, Legalis). 6 Część I. Wzory pism z komentarzami. Rozdział I. Prawo karne 1. Wzór aktu oskarżenia oskarżyciela posiłkowego 3. Przepis art. 127a § 1 KPK ma m.in. zastosowanie do terminu prekluzyjnego określone- go w art. 55 § 1 KPK, co oznacza, że jeżeli w czasie kiedy biegnie termin do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia, pokrzywdzony złoży wniosek o wyznaczenie pełnomocni- ka z urzędu w celu sporządzenia tego aktu oskarżenia, termin ten ulega zawieszeniu na czas rozpoznania tego wniosku (art. 127a § 1 KPK). W razie wyznaczenia pełnomocnika z urzędu, termin do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia przez tego pełnomocnika biegnie na nowo od dnia doręczenia mu decyzji o wyznaczeniu. Z kolei w przypadku decyzji odmownej, należy o niej poinformować pokrzywdzonego i jednocześnie pouczyć, że termin kontynuuje swój bieg od dnia doręczenia tego zawiadomienia (post. SA w Katowicach z 6.9.2017, II AKz 586/17, Legalis). o w a r P e n r a k 2 Obowiązek wskazania organu, do którego pismo jest kierowane, wynika z art. 119 § 1 pkt 1 KPK. Wskazać należy, że subsydiarny akt oskarżenia jako pis- mo procesowe powinien odpowiadać w pierwszym rzędzie wymogom pisemnej czynności procesowej, wskazanym w art. 119 KPK. Zgodnie z art. 119 § 1 KPK, każde pismo procesowe powinno zawierać: 1)  oznaczenie organu, do którego jest skierowane, oraz sprawy, której dotyczy; 2)  oznaczenie oraz adres wnoszącego pismo; 3)  treść wniosku lub oświadczenia, w miarę potrzeby z uzasadnieniem; 4)  datę i podpis składającego pismo. 3 Akt oskarżenia wniesiony przez pokrzywdzonego powinien być sporządzony i podpisany przez radcę prawnego, adwokata lub radcę Prokuratorii Generalnej RP (art. 55 § 2 KPK). Niepodpisanie aktu oskarżenia przez jeden z tych podmiotów jest brakiem formalnym co do którego oskarżony zostaje wezwany. 4 Zgodnie z art. 329–330 KPK, w sprawie toczyło się postępowanie sądowe, dla- tego też celowe jest podanie sygnatury akt postępowania sądowego. Obowiązek podania oznaczenia sprawy, której dotyczy akt oskarżenia, wynika z art. 119 § 1 pkt 1 in fine KPK. 5 Akt oskarżenia wnoszony przez pokrzywdzonego jako subsydiarny akt oskar- żenia ma miejsce w sytuacji określonej w art. 330 § 2 KPK i dotyczy wyłącznie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego. W sytuacji wniesienia aktu os- karżenia pokrzywdzony staje się oskarżycielem samodzielnym (zastępuje oskar- życiela publicznego). Subsydiarny akt oskarżenia może zostać wniesiony tylko w określonej konfigu- racji procesowej, w której: 1) najpierw wydano postanowienie o odmowie wszczęcia lub umorzeniu postę- 2) takie postanowienie zostało przez pokrzywdzonego zaskarżone do sądu powania przygotowawczego; w drodze zażalenia (skutecznego); 3) sąd po rozpoznaniu zażalenia i jego uwzględnieniu wydaje dyspozycję wszczę- cia lub kontynuowania postępowania przygotowawczego; 4) organ ścigania, mimo dyspozycji sądu ponownie odmawia wszczęcia postępo- wania przygotowawczego lub kontynuuje wcześniej wszczęte postępowanie lecz umarza je po raz kolejny; 7 o w a r P e n r a k 5) pokrzywdzony (ale tylko ten, który składał zażalenie z punktu 2) składa zaża- lenie na ponowne postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania przygo- towawczego lub ponownej jego umorzenie do prokuratora nadrzędnego nad prokuratorem wydającym zaskarżoną decyzję procesową; 6) w/w prokurator nadrzędny wydaje postanowienie o utrzymaniu w mocy za- skarżonego postanowienia. Każde „odstępstwo” od wskazanej chronologii i treści czynności procesowych będzie rodziło sytuację, w której niemożliwe stanie się wniesienie prawnie sku- tecznego subsydiarnego aktu oskarżenia. Należy szczególnie podkreślić, że punkt 5 i 6 „drogi procesowej” do uzyska- nia statusu oskarżyciela posiłkowego wprowadziła ustawa nowelizująca KPK z 19.7.2019 r., w ten sposób znacznie ją wydłużając. Będzie ona obowiązywała od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Jednocześnie trzeba podkreślić, że do aktów oskarżenia wniesionych przed wejściem w życie nowelizacji KPK obowiązują poprzednie przepisy i „droga procesowa” do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia składała się tylko z punktów 1–4. Akt oskarżenia oskarżyciela posiłkowego, obok elementów wskazanych w art. 119 KPK, powinien być sporządzony z zachowaniem warunków określo- nych w art. 332 i 333 § 1 KPK. Zgodnie z art. 332 § 1 KPK, akt oskarżenia powi- nien zawierać: 1)  imię i nazwisko oskarżonego, inne dane o jego osobie, w tym numer telefonu i adres poczty elektronicznej lub informacji o ich nieposiadaniu przez oskar- żonego lub niemożności ich ustalenia, dane o zastosowaniu środka zapobie- gawczego oraz zabezpieczenia majątkowego; 2)  dokładne określenie zarzucanego oskarżonemu czynu ze wskazaniem czasu, miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz skutków, a zwłaszcza wysokości powstałej szkody; 3)  wskazanie, że czyn został popełniony w warunkach wymienionych w art. 64 lub 65 KK albo art. 37 § 1 KKS; 4)  wskazanie przepisów ustawy karnej, pod które zarzucany czyn podpada; 5)  wskazanie sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Do aktu oskarżenia dołącza się jego uzasadnienie, w którym przytacza się fakty i dowody, na których oskarżenie się opiera, a w miarę potrzeby wyjaś- nia podstawę prawną oskarżenia i omawia okoliczności, na które powołuje się oskarżony w swej obronie. Zgodnie z art. 333 § 1 KPK, akt oskarżenia powinien także zawierać listę osób, których wezwania oskarżyciel żąda oraz wykaz innych dowodów, których prze- prowadzenia na rozprawie głównej domaga się oskarżyciel. Przy konstruowaniu aktu oskarżenia należy mieć na uwadze ewentualne od- powiednie przepisy przejściowe. Do aktu oskarżenia załącza się też załącznik z listą adresową osób, których wezwania domaga się oskarżyciel lub ujawnio- nych pokrzywdzonych (w razie braku dostępu do niektórych danych z uwagi na ich niejawność można w załączniku napisać wniosek o wykorzystanie danych posiadanych w załączniku adresowym organu ścigania). Do aktu należy też do- łączyć (jeśli zaistnieje taka sytuacja) listę pokrzywdzonych składających wniosek 8 Część I. Wzory pism z komentarzami. Rozdział I. Prawo karne o w a r P e n r a k 1. Wzór aktu oskarżenia oskarżyciela posiłkowego o poinformowanie ich o sposobie zakończenia postępowania sądowego na pod- stawie art. 299a § 2 KPK (art. 333 § 3 KPK). Wybrane orzecznictwo: 1. Artykuł 55 § 1 zd. 1 w zw. z art. 330 § 2 zd. 2 KPK w brzmieniu obowiązującym od 12.7.2007 r. do 22.7.2013 r., w zakresie, w jakim uzależnia wniesienie przez po- krzywdzonego aktu oskarżenia od przesłanki powtórnego wydania przez prokurato- ra postanowienia o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania, jest zgodny z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji RP (wyr. TK z 19.5.2015 r., SK 1/14, Legalis). 2. W przypadku subsydiarnego aktu oskarżenia należy zachować szczególną ostrożność przy korektach opisu czynu. Przyznanie pokrzywdzonemu uprawnień oskarżycielskich w sprawach ściganych z urzędu doznaje ograniczeń, bowiem uzależnione jest od speł- nienia przesłanek z art. 55 KPK, a zatem od faktu, czy doszło do powtórnego wydania przez prokuratora postanowienia o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania w okolicznościach wskazanych w art. 330 § 2 KPK. Jednocześnie pokrzywdzony może wnieść subsydiarny akt oskarżenia tylko co do czynu, który zachowuje przymiot toż- samości z czynem, którego dotyczyły wskazane wyżej decyzje kończące postępowanie przygotowawcze. Dla zachowania tożsamości czynu niezbędna jest niezmienność podmiotu czynu, przedmiotu ochrony, a w razie poczynienia innych ustaleń co do czasu i miejsca czy- nu, także tożsamości osoby pokrzywdzonej (wyr. SN z 26.11.2014 r., II KK 109/14, Legalis). 3. Zdolność skargowa pokrzywdzonego do złożenia subsydiarnego aktu oskarżenia musi być wyznaczana w perspektywie zarzuconego w tym akcie oskarżenia czynu zabro- nionego. Nie chodzi przy tym nawet o samą kwalifikację prawną tego czynu, ta może bowiem ulec zmianie w trakcie postępowania, ale opis przypisywanego oskarżonemu zachowania uznanego przez oskarżyciela subsydiarnego za przestępstwo (wyr. SN z 5.11.2014 r., II KK 120/14, Legalis). 4. W wypadku, w którym zaskarżone przez pokrzywdzonego postanowienie o umo- rzeniu śledztwa nie jest postanowieniem wydanym „ponownie” (zob. uchwała SN z 17.5.2000 r., I KZP 9/00, Legalis), to mimo że prokurator nadrzędny postąpi w sposób określony w art. 330 § 2 KPK (...), żalący się nie nabywa prawa do wnie- sienia samodzielnie aktu oskarżenia (art. 55 § 1 KPK). W takiej sytuacji, zażalenie pokrzywdzonego na postanowienie o umorzeniu śledztwa, „zatrzymane” przez nieprawidłowo procedującego prokuratora nadrzędnego, podlega przekazaniu – przy zastosowaniu w drodze analogii art. 118 § 1 i 2 KPK, pozwalającego na pra- widłowe odczytanie treści czynności procesowej – do rozpoznania właściwemu sądowi (wyr. SN z 16.3.2006 r., V KK 85/06, Legalis). 5. Możliwość wniesienia samoistnej skargi posiłkowej (art. 55 § 1 KPK) zachodzi jedy- nie wówczas, gdy w wyniku kontroli sądowej uchylającej postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa lub umorzeniu postępowania, prokurator nadal nie widzi podstaw do wniesienia oskarżenia i wydaje powtórnie takie samo postanowienie, jakie było uprzednio przedmiotem zaskarżenia (post. SA w Lublinie z 14.6.2010 r., II AKz 197/10, Legalis). 9 o w a r P e n r a k 6. Wniesienie subsydiarnego aktu oskarżenia na podstawie art. 55 § 1 KPK jest możliwe tylko wówczas, gdy uchylenie pierwszego z wydanych przez prokuratora postanowień o umorzeniu postępowania lub o odmowie jego wszczęcia nastąpi przez właściwy do roz- poznania zażalenia sąd. Tylko bowiem w takim układzie można twierdzić, że wydanie przez prokuratora drugiego postanowienia, tożsamego w swym rozstrzygnięciu z pierw- szym, oznacza spełnienie warunku określonego w art. 330 § 2 KPK, iż nadal nie znajduje on podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, a zatem, że nie zmienił swojego wcześniej wyrażonego stanowiska (wyr. SN z 22.5.2013 r., V KK 128/13, Legalis). 7. Pokrzywdzony nie jest uprawniony do wniesienia aktu oskarżenia w trybie art. 55 § 1 KPK, wtedy gdy prokurator co prawda wydał ponowne postanowienie o umorze- niu śledztwa w danej sprawie, jednakże nie uczynił tego po uchyleniu poprzedniego postanowienia przez sąd orzekający zgodnie z przepisem art. 330 § 1 KPK, a po sa- modzielnym podjęciu prawomocnie zakończonego postępowania przygotowawczego w ramach przysługujących mu uprawnień – na podstawie art. 327 § 1 KPK (wyr. SA w Katowicach z 16.6.2010 r., II AKz 348/10, Legalis). 8. Oskarżyciel posiłkowy może wnieść subsydiarny akt oskarżenia, o jakim mowa w art. 55 KK jedynie o czyny, w których był on pokrzywdzonym w rozumieniu prze- pisu art. 49 § 1 KPK, a nie takie, co do których dobro chronione prawem wprost ma wymiar ogólnospołeczny i nie dotyka indywidualnie oraz bezpośrednio dóbr konkretnej osoby, co sprawia, że w takim zakresie nie jest on podmiotem uprawnionym do wnie- sienia skargi warunkującej wszczęcie postępowania przed właściwym sądem, co musi skutkować tym samym umorzeniem postępowania wobec wystąpienia negatywnej po temu okoliczności określonej w przepisie art. 17 § 1 pkt 9 KPK (post. SA w Katowi- cach z 17.3.2010 r., II AKz 107/10, Legalis). 9. Rodzic małoletniego nie może, działając w charakterze przedstawiciela ustawowego, wy- konywać praw tego małoletniego jako pokrzywdzonego w postępowaniu karnym, w tym także w postępowaniu z oskarżenia prywatnego, jeżeli oskarżonym jest drugi z rodziców (uchw. SN (7) z 30.9.2010 r., I KZP 10/10, Legalis). 6 Dokładne określenie zarzucanego oskarżonemu czynu zakreśla przedmiotowe granice postępowania przed sądem I instancji (art. 332 § 1 pkt 2 KPK). Nie jest dopuszczalne formułowanie żądań alternatywnych przez przyjęcie, że oskarżo- ny jest sprawcą czynu X lub czynu Y. Wartość przedmiotu przestępstwa należy określić precyzyjnie, w przeciwnym razie należy przyjąć kwotę najbardziej praw- dopodobną, używając określeń np. „co najmniej”, np. „(…) czym spowodował szkodę w majątku pokrzywdzonego na kwotę co najmniej (…) zł”. W kwestii po- prawnego sformułowania zarzucanego czynu zob. szerzej w części „Przykładowe opisy zarzucanych czynów do aktów oskarżenia z wybranych artykułów KK”. 7 Wskazanie prawidłowej kwalifikacji prawnej danego zachowania jest jednym z najważniejszych elementów aktu oskarżenia; wymóg ten wynika wprost z art. 332 § 1 pkt 4 KPK. Chodzi o wskazanie przepisów części ogólnej i szczegól- nej KK, ewentualnie przepisów innej ustawy karnej. Spośród przepisów części ogólnej KK w grę wchodzi, np. powołanie następujących artykułów: art. 11 § 2 KK w przypadku kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynu, art. 12 KK w przy- padku czynu ciągłego, art. 13 § 1 lub 2 KK w przypadku usiłowania, art. 18 § 2 KK w razie podżegania lub art. 18 § 3 KK w przypadku pomocnictwa, art. 31 § 2 10 Część I. Wzory pism z komentarzami. Rozdział I. Prawo karne o w a r P e n r a k 1. Wzór aktu oskarżenia oskarżyciela posiłkowego KK w przypadku ograniczonej w stopniu znacznym poczytalności oskarżonego, art. 57a § 1 KK w razie popełnienia występku o charakterze chuligańskim, art. 64 § 1 lub 2 KK w razie popełnienia czynu w warunkach recydywy specjalnej pod- stawowej lub specjalnej wielokrotnej. Wybrane orzecznictwo: 1. Opis zachowania sprawcy czynu zabronionego zamieszczony czy to w akcie oskar- żenia, czy to w wyroku musi oczywiście odpowiadać pełnemu zespołowi znamion określonych w przepisie ustawy karnej. Nie oznacza to wszelako, że jedyną formą realizacji tego wymagania jest wierne przytoczenie słów ustawodawcy. Dopuszczal- ne jest natomiast zarówno posłużenie się sformułowaniami równoważnymi językowo, jak i takie zwerbalizowane przedstawienie działania oskarżonego, które w sposób nie pozostawiający wątpliwości odpowiada treści poszczególnych znamion przypisane- go mu przestępstwa albo w drodze nieodpartego logicznego wnioskowania świadczy o wyczerpaniu konkretnego elementu składającego się na ustawowy obraz określo- nego czynu zabronionego (wyr. SA w Katowicach z 16.1.2014 r., II AKa 397/13, Legalis). 2. W przypadku, gdy akty oskarżenia obejmują czyny popełnione w warunkach ciągu przestępstw, nie powołuje się art. 91 § 1 KK w kwalifikacji prawnej czynu, gdyż prze- pis ten ma jedynie znaczenie dla wymiaru kary i dlatego tylko przy podstawie praw- nej jej wymiaru, a zatem w wyroku, powinien się znaleźć (wyr. SA w Katowicach z 27.6.2002 r., II AKa 201/02, Legalis). 3. W akcie oskarżenia należy zawrzeć opis poszczególnych czynów wchodzących w skład ciągu przestępstw z podaniem odrębnie dla każdego z nich kwalifikacji prawnej czynu (tak: wyr. SN z 7.12.2006 r., III KK 134/06, Legalis). 4. Brak wniosku jest bezwzględną przyczyną odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 9 KPK powodującą uchylenie orzeczenia, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesio- nych zarzutów. Nie zmienia tego przyjęcie kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynu, będącej następstwem uznania, że czyn sprawcy wyczerpuje jednocześnie znamiona prze- stępstwa ściganego z urzędu oraz na wniosek, a ten wniosek nie został złożony (wyr. SN z 27.2.2008 r., V KK 324/07, Legalis). 8 Obowiązek wskazania sądu właściwego do rozpoznania sprawy wynika z art. 332 § 1 pkt 5 KPK. Zaznaczyć należy, że jakkolwiek powszechnie stosowa- ne w praktyce, nie jest konieczne i nie wywołuje skutków prawnych wskazanych w art. 35 § 1 KPK wskazanie wydziału sądu. Rozpoznanie sprawy przez niewłaś- ciwy wydział właściwego sądu nie stanowi uchybienia określonego w art. 439 § 1 pkt 3 i 4 KPK, a kwestie sporne, jako leżące w sferze wewnętrznej organizacji danego sądu, rozstrzyga prezes sądu (zob. postanowienie SN Nr 1 poniżej). W kwestii właściwości rzeczowej sądu, należy wskazać, że zgodnie z art. 24 KPK, sąd rejonowy orzeka w I instancji we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw przekazanych ustawą do właściwości innego sądu. Sąd rejonowy roz- poznaje ponadto środki odwoławcze w wypadkach wskazanych w ustawie. Natomiast, stosownie do treści art. 25 KPK, sąd okręgowy orzeka w I instancji w sprawach o następujące przestępstwa: 1) zbrodnie określone w Kodeksie karnym oraz w ustawach szczególnych; 11 o w a r P e n r a k 2) występki określone w rozdziałach XVI i XVII oraz w art. 140–142, art. 148 § 4, art. 149, art. 150 § 1, art. 151–154, art. 158 § 3, art. 163 § 3 i 4, art. 165 § 1, 3 i 4, art. 166 § 1, art. 173 § 3 i 4, art. 185 § 2, art. 189a § 2, art. 210 § 2, art. 211a, art. 252 § 3, art. 258 § 1–3, art. 265 § 1 i 2, art. 269, art. 278 § 1 i 2 w zw. z art. 294, art. 284 § 1 i 2 w zw. z art. 294, art. 286 § 1 w zw. z art. 294, art. 287 § 1 w zw. z art. 294, art. 296 § 3 oraz art. 299 KK; 3) występki, które z mocy przepisu szczególnego należą do właściwości sądu okręgowego. Wskazać należy, że sąd apelacyjny, na wniosek sądu rejonowego, może prze- kazać do rozpoznania sądowi okręgowemu, jako sądowi I instancji, sprawę o każde przestępstwo, ze względu na szczególną wagę lub zawiłość sprawy. Sąd okręgowy rozpoznaje ponadto środki odwoławcze od orzeczeń i zarządzeń wydanych w I instancji w sądzie rejonowym oraz inne sprawy przekazane mu przez ustawę. Wybrane orzecznictwo: 1. Normatywne doprecyzowanie właściwości sądu poprzez wskazanie rodzaju wydziału, w którym ma być rozpoznana sprawa, choćby wydział taki był określony mianem „sądu”, nie czyni z niego sądu w znaczeniu procesowym, o którym mowa w art. 35 § 1 KPK (post. SN z 27.1.2011 r., I KZP 26/10, Legalis). 2. Kognicja sądu okręgowego na etapie badania swojej właściwości rzeczowej ogra- niczona jest do zbadania, czy według stanu prawnego z chwili wnoszenia do sądu aktu oskarżenia zarzucany czyn jest zbrodnią czy też jednym z występków wy- mienionych w art. 25 § 1 pkt 2 i 3 KPK (post. SA we Wrocławiu z 1.8.2001 r., II AKz 363/01, Legalis). 3. O właściwości rzeczowej sądu w toku toczącego się postępowania sądowego decyduje czyn przestępczy popełniony przez oskarżonego, tak jak się on przedstawia w świetle okoliczności danej sprawy, a nie jego błędna kwalifikacja przytoczona przez oskarży- ciela w akcie oskarżenia. Przedmiotem procesu karnego jest bowiem czyn przestępny opisany w konkluzji aktu oskarżenia, a nie jego kwalifikacja (post. SA w Poznaniu z 28.4.1992 r., II AKz 112/92, Legalis). 4. Dla ustalenia właściwości rzeczowej sądu decydujące znaczenie ma enumeracja przestępstw zawarta w art. 25 § 1 KPK. Badaniu podlega, czy zarzucany czyn w akcie oskarżenia w chwili wniesienia go do sądu stanowi zbrodnię czy też jeden z występków wymienionych w art. 25 § 1 pkt 2 i 3 KPK. Sąd sprawdza sankcję, jaka jest przewidzia- na za czyn zarzucany w akcie oskarżenia. Jeżeli czyn stanowi zbrodnię, to do rozpozna- nia sprawy właściwy zawsze jest sąd okręgowy (post. SA w Krakowie z 19.8.2010 r., II AKz 334/10, Legalis). Właściwość miejscową sądu do rozstrzygnięcia sprawy regulują art. 31–35 KPK. Zgodnie z art. 31 § 1 KPK, właściwym miejscowo do rozpoznania sprawy jest sąd, w którego okręgu popełniono przestępstwo. Jeżeli przestępstwo popełniono w okręgu kilku sądów, właściwy jest sąd, w którego okręgu najpierw wszczęto po- stępowanie przygotowawcze (art. 31 § 3 KPK). W sytuacji, gdy nie można ustalić miejsca popełnienia przestępstwa, właściwy jest sąd, w którego okręgu: 1) ujawniono przestępstwo; 2) ujęto oskarżonego; 12 Część I. Wzory pism z komentarzami. Rozdział I. Prawo karne o w a r P e n r a k 1. Wzór aktu oskarżenia oskarżyciela posiłkowego 3) oskarżony przed popełnieniem przestępstwa stale mieszkał lub czasowo prze- bywał, zależnie od tego gdzie najpierw wszczęto postępowanie przygotowaw- cze (art. 32 § 1 KPK). Wybrane orzecznictwo: W sprawie, w której miejsce popełnienia przestępstwa (przestępstw) jest ustalone, art. 31 § 3 KPK nie dopuszcza właściwości miejscowej sądu, w którego okręgu przestępstwa nie popełniono, nawet jeśli w jego okręgu najpierw wszczęto postępowania przygotowawcze (post. SN z 21.9.2005 r., I KZP 26/05, Legalis). 9 Oskarżyciel posiłkowy może dochodzić zasądzenia jedynie swoich uzasadnio- nych wydatków, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika (art. 616 § 1 pkt 2 KPK). Przepis określa obowiązek zasądzenia wydat- ków bezpośrednio na rzecz oskarżyciela posiłkowego. Nawet jeśli strona ma ustanowio- nego pełnomocnika, koszty powinny być zasądzone na jej rzecz (post. SN z 7.1.2005 r., WZ 68/04, Legalis). Wybrane orzecznictwo: 1. Orzekając o kosztach procesu poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego z tytułu ustanowionego przez niego pełnomocnika, sąd nie jest upoważniony do obniżenia opłaty określonej w umowie zawartej między adwokatem a klientem, jeżeli ustalona opłata nie przekracza maksymalnej dopuszczalnej wysokości wynagrodzenia jedne- go adwokata przewidzianego w przepisach rozp. MS z 28.9.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopła- conej obrony z urzędu (Dz.U. z 2003 r. Nr 97, poz. 887) (post. SN z 26.4.2001 r., WZ 20/01, Legalis). 2. Jeżeli w umowie łączącej oskarżyciela posiłkowego z pełnomocnikiem będącym ad- wokatem, oskarżyciel posiłkowy zobowiązał się do uiszczenia wynagrodzenia wraz ze stawką podatku od towaru i usług, to w sytuacji, gdy łączna wysokość tak ustalo- nego zobowiązania nie przekracza maksymalnej dopuszczalnej wysokości wynagro- dzenia jednego adwokata (sześciokrotności stawki minimalnej przewidzianej w wyżej cytowanym rozporządzeniu), brak jest podstaw kwestionowania prawa do ubiegania się przez oskarżyciela posiłkowego zwrotu od skazanego kosztów zastępstwa adwoka- ckiego w pełnej wysokości (post. SA we Wrocławiu z 27.3.2008 r., II AKz 147/08, Legalis). 10 Zgodnie z art. 332 § 2 KPK, do aktu oskarżenia dołącza się jego uzasadnienie, w którym przytacza się fakty i dowody, na których oskarżenie się opiera, a w miarę potrzeby wyjaśniające podstawę prawną oskarżenia i omawiające oko- liczności, na które powołuje się oskarżony w swej obronie. Biorąc pod uwagę ww. przepis KPK oraz funkcjonującą praktykę, uzasadnienie można podzielić na trzy zasadnicze elementy: 1) wstęp, który powinien zawierać nawiązanie do czynu stanowiącego podstawę wszczęcia postępowania i wskazanie, że możliwe formalnie jest wniesienie subsydiarnego aktu oskarżenia; 2) część zasadniczą zawierającą: a) wskazanie okoliczności faktycznych czynu i dowodów na ich poparcie, b) wyjaśnienie podstawy prawnej oskarżenia, 13 o w a r P e n r a k c)  przedstawienie wyjaśnień oskarżonego i argumentów, na które powołuje się w swej obronie; 3) zakończenie zawierające np. informacje, co do których oskarżonych wydano postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym, w jakiej części postępowanie umorzono lub wyłączono materiały do odrębnego postępowania, jeśli os- karżony był karany – dane o zapadłych wyrokach, dane wyników przepro- wadzonych badań osobopoznawczych, wywiad środowiskowy oraz krótkie uzasadnienie wskazanej wcześniej właściwości sądu i trybu postępowania. 11 Złożenie podpisu pod uzasadnieniem nie zwalnia z dodatkowego złożenia pod- pisu po sporządzeniu dodatkowych elementów aktu oskarżenia, o których mowa w art. 333 KPK. W razie braku podpisu oskarżyciela, pojawia się problem skutecz- ności wniesienia aktu oskarżenia, jako podlegającej badaniu z urzędu przesłanki procesu (art. 17 § 1 pkt 9 KPK). Chodzi zwłaszcza o stwierdzenie, czy akt oskar- żenia został skierowany do sądu zgodnie z wolą i za wiedzą oskarżyciela, czy też może chodzi wyłącznie o projekt takiego aktu oskarżenia. Podpis składającego pismo powinien być własnoręczny. Wymogu tego nie speł- nia odpis podpisu za pomocą pieczęci tzw. faksymile. Wybrane orzecznictwo: Jeżeli oskarżyciel przez swą obecność na rozprawie i popieranie oskarżenia w sposób nie- budzący wątpliwości wyraził wolę ścigania oskarżonego w zakresie określonym w nie- podpisanym akcie oskarżenia, a sąd nie wezwał do uzupełnienia braku, to późniejsze podpisanie aktu oskarżenia nie stanowi podstawy do uchylenia wyroku w trybie przewi- dzianym w art. 388 pkt 4 KPK z 1969 r. – obecnie art. 439 § 1 pkt 9 KPK (uchw. SN (7) z 12.5.1960 r., VI KO 122/59, Prok. i Pr. 1961, Nr 4–5). 12 Zgodnie z art. 333 § 1 KPK, akt oskarżenia powinien także zawierać listę osób, których wezwania oskarżyciel żąda oraz wykaz innych dowodów, których prze- prowadzenie na rozprawie głównej domaga się oskarżyciel. Zgodnie z art. 333 § 2 KPK prokurator może wnieść o zaniechanie wezwania i odczytanie na rozprawie zeznań świadków, o których mowa w art. 350a w brzmieniu: Przewodniczący składu orzekającego może zaniechać wezwania na rozprawę świadków, którzy zostali przesłuchani, przebywających za granicą lub mających stwierdzić okolicz- ności, które nie są tak doniosłe, aby konieczne było bezpośrednie przesłuchanie świadków na rozprawie, w szczególności takie, którym oskarżony w swych wy- jaśnieniach nie zaprzeczył. Nie dotyczy to osób wymienionych w art. 182. Lista osób, których wezwania na rozprawę oskarżyciel żąda, powinna zawie- rać odrębne pozycje grupujące oskarżonych wraz z ich obrońcami, świadków, biegłych. W liście świadków pożądane jest wyodrębnienie specjalistów, o ile występują w sprawie i niezbędne jest ich przesłuchanie w charakterze świad- ków, zgodnie z art. 206 § 2 KPK. Wyodrębnienie na liście biegłych wynika z tego, że zgodnie z art. 196 § 1 KPK, nie mogą oni zostać powołani w sprawie w cha- rakterze świadków. 13 Do aktu oskarżenia wnoszonego przez pokrzywdzonego należy dołączyć jego odpisy: po jednym dla każdego oskarżonego oraz dla prokuratora, który może brać udział w postępowaniu (art. 55 § 1 KPK). 14 Część I. Wzory pism z komentarzami. Rozdział I. Prawo karne 1. Wzór aktu oskarżenia oskarżyciela posiłkowego 14 Akt oskarżenia oskarżyciela posiłkowego (subsydiarnego) podlega opłacie, tak jak akt oskarżenia prywatnoskargowy (zob. art. 621 § 1 i art. 640 KPK). W wyniku powyższego oskarżyciel posiłkowy (subsydiarny) może ubiegać się o zwolnie- nie od kosztów podlegających uiszczeniu przy wnoszeniu pisma, jeżeli wykaże, że ze względu na sytuację rodzinną, majątkową oraz wysokość dochodów wyłoże- nie ich byłoby dla niego zbyt uciążliwe (art. 623 KPK). Zgodnie bowiem z art. 623 KPK, sąd lub referendarz sądowy zwalnia osobę w całości lub w części od wy- łożenia kosztów podlegających uiszczeniu przy wnoszeniu pisma procesowego, jeżeli wykazała ona, że ze względu na jej sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów wyłożenie ich byłoby zbyt uciążliwe. Sąd może zwolnić oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słusz- ności (art. 624 KPK). o w a r P e n r a k 15 2. WZÓR publicznoskargowego aktu oskarżenia sporządzonego przez prokuratora o w a r P e n r a k (miejscowość), (data)1 Sąd Rejonowy w (…) (…) Wydział Karny2 (adres) Sygn. akt postępowania przygotowawczego Ds. (...) Akt oskarżenia3 przeciwko: Tomaszowi Eugeniuszowi Kowalskiemu oskarżonemu o czyn z art. 280 § 1 KK w zb. z art. 157 § 2 KK w zw. z art. 11 § 2 KK oskarżam: Tomasza Eugeniusza Kowalskiego syna Jana i Heleny z domu Witkowskiej, urodzonego 3.5.1975 r. w Sosnowcu, zamieszkałego w Sosnowcu 00-111, przy ulicy Polnej 30/1, obywatela polskiego, PESEL: 7505030111, o wykształceniu średnim, z zawodu spawacza, obecnie pracującego na stanowisku sprzedaw- cy o dochodach ok. 1000 zł miesięcznie, żonatego, ojca dwojga dzieci: Jana (wiek: 8 lat) i Anny (wiek: 9 lat), posiadającego na utrzymaniu 2 dzieci i żonę, współwłaściciela mieszkania położonego w Sosnowcu, o powierzchni 36 m2 oraz samochodu marki Ford Escort – rok produkcji 1996, o Nr rej. 11111, posłu- gującego się telefonem nr 506 XXX, nieposiadającego telefaksu, posługującego się pocztą elektroniczną o adresie Tomasz.Kowalski@..., nieleczonego psychia- trycznie, karanego wyrokiem Sądu Rejonowego w (…) z dnia (…) sygn. akt (…), [w toku postępowania przygotowawczego nie stosowano wobec niego środków zapobie- gawczych ani zabezpieczenia majątkowego/zatrzymanego w dniu (…) r. – k. (…), posta- nowieniem Sądu Rejonowego w (…) z dnia (…)/tymczasowo aresztowanego na okres (…) miesięcy k. (…) obecnie przebywającego w areszcie śledczym w (…), zwolnionego w dniu (…)] o to, że: w dniu (…) r. około godz. (…) na terenie giełdy samochodowej w (…), działa- jąc w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, używając przemocy wobec Romana Kowala polegającej na wielokrotnym kopaniu go po całym ciele i twarzy, czym spowodował u niego obrażenia ciała w postaci urazu głowy z utratą przytom- ności, rany nasady nosa oraz wstrząśnienia mózgu niewielkiego stopnia, które 16 Część I. Wzory pism z komentarzami. Rozdział I. Prawo karne
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Egzaminy prawnicze Ministerstwa Sprawiedliwości 2020. Tom 3. Wzory pism z komentarzami. Etyka zawodowa. Wydanie 10
Autor:
, , , ,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: