Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00320 007384 11258708 na godz. na dobę w sumie
Elektrochemia cieczowych granic fazowych - ebook/pdf
Elektrochemia cieczowych granic fazowych - ebook/pdf
Autor: , , Liczba stron:
Wydawca: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-235-1005-5 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> naukowe i akademickie >> chemia
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Pierwsza w Polsce i jedna z pierwszych na świecie monografia dotycząca elektrochemii granic fazowych między niemieszającymi się roztworami elektrolitów. Bogato zilustrowana i posługująca się jasnym, przystępnym językiem książka ta może służyć jako podręcznik dla studentów wyższych lat takich kierunków, jak chemia, inżynieria materiałowa, fizyka i biologia. Może być także cenną pomocą na studiach doktoranckich w tych dziedzinach. Wiele nowych, interesujących informacji znajdą w niej również specjaliści elektrochemicy.

Zjawiska i procesy zachodzące na granicach takich roztworów są fundamentalne dla wszystkich żywych organizmów i dla wielu technologii przemysłowych. Elektrochemia cieczowych granic fazowych jest stosunkowo nową, fascynującą interdyscyplinarną dziedziną o wielkim znaczeniu, zarówno poznawczym, jak i praktycznym. Wiąże ona elektrochemię przede wszystkim z chemią koloidów, chemią analityczną, fizykochemią membran i różnych procesów rozdzielania, nanochemią, syntezą organiczną, fotochemią oraz farmakologią. W książce omówiono zasadnicze koncepcje, stosowane metody i aktualny stan badań w tej dziedzinie, odwołując się do licznych pozycji literaturowych z uwzględnieniem najnowszych publikacji aż do roku 2010.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Pierwsza w Polsce i jedna z pierwszych na świecie monografia dotycząca elektroche- mii granic fazowych między niemieszającymi się roztworami elektrolitów. Zjawiska i procesy zachodzące na granicach takich roztworów są fundamentalne dla wszyst- kich żywych organizmów i dla wielu technologii przemysłowych. Elektrochemia cieczowych granic fazowych jest stosunkowo nową, fascynującą interdyscyplinar- ną dziedziną o wielkim znaczeniu, zarówno poznawczym, jak i praktycznym. Wiąże ona elektrochemię przede wszystkim z chemią koloidów, chemią analityczną, fizy- kochemią membran i różnych procesów rozdzielania, nanochemią, syntezą orga- niczną, fotochemią oraz farmakologią. W książce omówiono zasadnicze koncepcje, stosowane metody i aktualny stan badań w tej dziedzinie, odwołując się do licznych pozycji literaturowych z uwzględnieniem najnowszych publikacji aż do roku 2010. Bogato zilustrowana i posługująca się jasnym, przystępnym językiem książka ta może służyć jako podręcznik dla studentów wyższych lat takich kierunków, jak chemia, inżynieria materiałowa, fizyka i biologia. Może być także cenną pomocą na studiach doktoranckich w tych dziedzinach. Wiele nowych, interesują- cych informacji znajdą w niej również specjaliści elektrochemicy. Zbigniew Koczorowski Zbigniew A. Figaszewski Aneta D. Petelska Elektrochemia cieczowych granic fazowych Cena 26,00 zł gaz 2 indd.indd 1 gaz 2 indd.indd 1 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 2011-04-26 10:13:49 2011-04-26 10:13:49 Elektrochemia cieczowych granic fazowych ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== ektrochemia str tyt.indd 1 ektrochemia str tyt.indd 1 2011-04-28 15:49:25 2011-04-28 15:49:25 Zbigniew Koczorowski Zbigniew A. Figaszewski Aneta D. Petelska Elektrochemia cieczowych granic fazowych ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== ektrochemia str tyt.indd 2 ektrochemia str tyt.indd 2 2011-04-28 15:49:25 2011-04-28 15:49:25 Recenzenci prof. dr hab. Patrycja Dynarowicz-Łątka prof. dr hab. Zbigniew Stojek Redakcja i korekta Małgorzata Galus Redakcja techniczna Zofia Kosińska Redaktor prowadzący Małgorzata Yamazaki Skład i łamanie Raven Projekt okładki Katarzyna Jarnuszkiewicz Publikacja dofinansowana przez Wydział Chemii Uniwersytetu Warszawskiego i Instytut Chemii Uniwersytetu w Białymstoku c(cid:13) Copyright by Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2011 ISBN 978-83-235-0734-5 Wydanie I Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 00-497 Warszawa, ul. Nowy Świat 4 http://www.wuw.pl; e-mail: wuw@uw.edu.pl Dział Handlowy: tel (0 48 22) 55 31 333 e-mail: dz.handlowy@uw.edu.pl Księgarnia internetowa: http://www.wuw.pl/ksiegarnia ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Spis treści Ważniejsze symbole i skróty . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 1. Wstęp . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 2. Zarys historii badań układów cieczowych . . . . . . . . . . . . . 7 11 15 Część I Właściwości równowagowe ITIES Rozdział 3. Cieczowe ogniwa galwaniczne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 19 Rozdział 4. Elektryzacja ciekłych granic fazowych i ich potencjały elek- tryczne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 5. Jonowe równowagi i potencjały podziałowe . . . . . . . . . . . . Rozdział 6. Granice faz odwracalne względem jednego jonu . . . . . . . Rozdział 7. Badania energii podziału jonów i potencjałów Galvaniego Rozdział 8. Metody pomiarowe stosowane w badaniach ITIES . . . . . . Rozdział 9. Polaryzowalne granice faz . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 22 27 34 36 42 59 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 6 Spis treści Rozdział 10. Struktura granic fazowych i adsorpcja . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 11. Cieczowe mikrogranice faz . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Część II Procesy międzyfazowe i zastosowania ITIES Rozdział 12. Reakcje przejścia jonów przez granice faz . . . . . . . . . . . . Rozdział 13. Jonoforowe przejścia jonów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 14. Układy redoks i reakcje przeniesienia elektronu . . . . . . . Rozdział 15. Ekstrakcja cieczowa i międzyfazowa synteza organiczna . Rozdział 16. Elektroosadzanie na cieczowych granicach faz . . . . . . . . . Rozdział 17. ITIES w elektroanalizie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 64 74 81 85 89 94 96 98 Rozdział 18. ITIES w farmacji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 101 Część III Cieczowe ogniwa woltaiczne Rozdział 19. Potencjał Volty i ogniwa woltaiczne . . . . . . . . . . . . . . . . . 107 Rozdział 20. Ogniwa woltaiczne z ITIES . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 110 Rozdział 21. Potencjały adsorpcyjne związków dipolowych . . . . . . . . . . 114 Literatura . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 119 Skorowidz . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 138 O autorach . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 140 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Ważniejsze symbole i skróty aw i , ao aw ±, ao — aktywność jonu i w fazie wodnej i fazie organicznej (mol m−3, mol cm−3) ± — średnia aktywność elektrolitu w fazie wodnej i fazie organicznej (mol m−3, i mol cm−3) — powierzchnia granicy faz (m2, cm2) i — współczynnik dyfuzji jonu i w fazie wodnej i organicznej (m2 s−1, cm2 s−1) w,◦ 2 — standardowy potencjał (SEM) jonu w fazie wodnej i organicznej (V, mV) — stężenie jonu i w fazie wodnej i organicznej (mol dm−3, mol m−3) — różniczkowa pojemność warstwy podwójnej (F m−2, F cm−2) — wypadkowa pojemność obu warstw rozmytych (F m−2, F cm−2) — pojemność Warburga (F m−2, F cm−2) A Bi,BMX — współczynnik podziału jonu i elektrolitu cw i , co C Cd CW Dw i , Do o,◦ 1 , E E Ek Ek F w o G◦ G∗ i G∗ G∗ Gf gw o (jon) — jonowa część potencjału Galvaniego (V, mV) gw o (dipol) — dipolowa część potencjału Galvaniego (V, mV) — napięcie kompensujące (V, mV) — różnica napięć kompensujących (V, mV) — stała Faradaya (96,485 kC mol−1) — standardowa energia podziału jonu i (J mol−1, kJ mol−1) — elektrochemiczna energia aktywacji (J mol−1, kJ mol−1) — energia przeniesienia (formalna) elektronu (J mol−1, kJ mol−1); i (ch) — część chemiczna elektrochemicznej energii aktywacji (J mol−1, kJ mol−1) i (el) — część elektryczna elektrochemicznej energii aktywacji (J mol−1, kJ mol−1) i i ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 8 Ważniejsze symbole i skróty i I J wo kwo i , kow i — gęstość prądu (A m−2, mA cm−2) — natężenie prądu (A, mA) — szybkość międzyfazowego strumienia ekstrakcyjnego (mol m−2 s−1) — efektywne (formalne) stałe szybkości przejścia z fazy wodnej do organicznej i na odwrót Ki mi NA pef qw — stała podziału — liczba moli jonów w fazie wodnej i organicznej — stała Avogadra (6,023 · 1023 mol−1) — efektywny moment dipolowy (C m) — powierzchniowa gęstość ładunku (nadmiar gęstości ładunku) na granicy faz od strony wodnej (C m−2, C cm−2) — stała gazowa (8,314 J mol−1 K−1) — opór (rezystancja) elektrolitu, elektrody i połączeń () — opór przejścia ładunku przez granicę faz ( m−2,  cm−2) — opór Warburga ( m−2,  cm−2) — temperatura (K) R Rs Rtr RW T Vw, Vo — objętości fazy wodnej i organicznej (m3, cm3) W wr, wp — energie przeniesienia elektronów do optymalnych położeń substratu i produktu — impedancja Warburga ( m−2,  cm−2) (J mol−1, kJ mol−1) zi αw i , αo i — liczba ładunkowa jonu i — rzeczywiste potencjały naładowanych cząstek (jonów i elektronów) w fazie wodnej i organicznej (J mol−1, kJ mol−1) — stała równowagi procesu adsorpcji — stopień pokrycia β Θ χ o, χ w — potencjały powierzchniowe fazy organicznej i wodnej (V, mV) λ εo, εw — energia reorganizacji (J mol−1, kJ mol−1) — względna przenikalność elektryczna (stała dielektryczna) fazy wodnej i orga- nicznej — przenikalność elektryczna próżni (8,854 · 10−12 F m−1) ef — efektywna względna przenikalność elektryczna fazy wodnej i organicznej — potencjały wewnętrzne fazy wodnej i organicznej (V, mV) — potencjał Galvaniego (V, mV) ε0 εw ef , εo ϕw,ϕo w o ϕ w o ϕ(zcp) — potencjał Galvaniego zerowego ładunku (V, mV) w o ϕ◦ — standardowy potencjał Galvaniego jonu i (V, mV) Ψ w, Ψ o — potencjał zewnętrzny fazy wodnej i organicznej (V, mV) w η Γi γ γ w i , γ o µw i , µo — potencjał Volty (V, mV) — lepkość roztworu (N s m−2) — nadmiar powierzchniowy zaadsorbowanego składnika i roztworu (mol m−2) — napięcie międzyfazowe i powierzchniowe (J m−2, N m−1) — współczynniki aktywności jonu i w fazie wodnej i organicznej i — potencjały chemiczne składnika i w roztworze wodnym i organicznym i o Ψ i (J mol−1) µw i , µo i — potencjały elektrochemiczne składnika i w roztworze wodnym i organicznym (J mol−1) ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Ważniejsze symbole i skróty 9 i organicznej µ◦,w i π σ ω , µ◦,o i — standardowe potencjały chemiczne jonu i w fazie wodnej (J mol−1) — ciśnienie powierzchniowe (J m−2, N m−1) — współczynnik Warburga ( m2 s−1/2 rad1/2, F−1 m2 s1/2 rad−1/2) — częstość (rad s−1) — dwuwarstwa lipidowa — anion bis(dikarba-nido-undekaboranylo)kobaltanowy(III) — prądowe elektrody pomocnicze — bromek cetylotrimetyloamoniowy — kation fioletu krystalicznego BLM BTPhPA+ — kation bis(trifenylofosforanodiylo)amoniowy CE CTAB CV+ DAH+ — kation protonowanej dopaminy DCC− DCE, d — 1,2-dichloroetan DPPC, PC — dipalmitylofofatydylocholina, lecytyna DLPC Fc GCh ITIES MO MVN NB, n NPOE o OOH Ph Pi− RE SCE VN w TBA+ TDA+ TEA+ TFPhB− — tetrakis[3,5-bis(trifluorometylo)fenylo]boran TMA+ — kation tetrametyloamoniowy TPA+ — kation tetrapentyloamoniowy TPhA+ — kation tetrafenyloamoniowy TPhAs+ — kation tetrafenyloarsoniowy TPhClB− — tertakis(4-chlorofenylo)boran TPrA+ — kation tetrapropyloamoniowy — dilaurylofosfatydylocholina — ferrocen — teoria Gouya i Chapmana — granica faz dwóch niemieszających się roztworów elektrolitów — oranż metylowy — zmodyfikowany model Verweya i Nielsena — nitrobenzen — eter o-nitrofenylowo-oktylowy — rozpuszczalnik organiczny, faza organiczna — n-oktanol — fenyl — pikrynian — elektroda odniesienia — nasycona elektroda kalomelowa — model Verweya i Niessena — woda, faza wodna — kation tetrabutyloamoniowy — kation tetradodecyloamoniowy — kation tetraetyloamoniowy ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== R o z d z i a ł 1 Wstęp Cieczowe granice faz niemieszających się ze sobą roztworów elektrolitów występują w przyrodzie w różnych formach. W pierwszych, historycznie udokumentowanych, ba- daniach elektrycznych i elektrochemicznych wykorzystywano przede wszystkim tkanki żywych organizmów, a więc układy zawierające właśnie takie granice faz. Cienka war- stwa roztworu w rozpuszczalniku organicznym rozdzielająca dwa niemieszające się z nią roztwory wodne jest przykładem najprostszej membrany, nazywanej membraną cieczową lub ciekłą. Cieczowe granice faz odgrywają również istotną rolę w wielu naturalnych i technologicznych procesach fizykochemicznych. Cieczowe granice fazowe i powierzchnie są elektryzowane wskutek przejścia jo- nów lub elektronu, adsorpcji jonów i cząsteczek dipolowych bądź dzięki tym wszyst- kim procesom jednocześnie. Obecność w tych układach wodnych i niewodnych roz- tworów elektrolitów jest czynnikiem decydującym o elektrochemicznej naturze wielu cieczowych granic fazowych. Wynikający stąd elektrodowy charakter takich ukła- dów umożliwił zastosowanie do ich badania prawie wszystkich klasycznych metod elektrochemicznych. W dotychczasowych badaniach elektrochemicznych jedną z faz cieczowych praktycznie zawsze był roztwór wodny. Badania elektrochemiczne cieczowych granic fazowych przyniosły olbrzymi po- stęp w ostatnim ćwierćwieczu XX wieku i w latach bieżących. Wykorzystanie dobrze opracowanych teoretycznych podstaw, znanych metod i technik eksperymentów elek- trochemicznych wniosło wielki wkład do obecnego rozumienia zjawisk występujących w tych układach i doprowadziło w latach osiemdziesiątych XX wieku do powstania odrębnego działu elektrochemii — elektrochemii granic fazowych pomiędzy niemie- ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 12 1. Wstęp szającymi się roztworami elektrolitów. Jest to więc stosunkowo nowa, fascynująca i in- terdyscyplinarna dziedzina elektrochemii o dużym znaczeniu, zarówno poznawczym jak i praktycznym. Wiąże ona elektrochemię z chemią koloidów, chemią analitycz- ną, fizykochemią membran, fizykochemią różnych procesów rozdzielania, fotochemią i farmakologią oraz ich zastosowaniami przemysłowymi. Niezwykle ważną rolę w rozwoju elektrochemii cieczowych granic fazowych oraz wzrostu zainteresowania tą dziedziną odegrał Jiˇri Koryta — wybitny czeski elektro- chemik drugiej połowy XX wieku. Propagował m. in. koncepcję cieczowej granicy faz jako bardzo użytecznego modelu „połowy biologicznej membrany”. Szybki i znaczący rozwój tej dziedziny potwierdzają, w stosunku do wcześniej- szych opracowań [1, 2], liczne artykuły przeglądowe i rozdziały w monografiach. Wśród nich na szczególną uwagę zasługują prace opublikowane w ostatnim dwudzie- stoleciu [3–25]. Są tam również prace Koryty [3, 5, 8, 9]. Bardzo bogate tematycznie są prace zbiorowe [10, 21–23], zawierające przeglądy różnych aspektów badań i za- stosowań elektrochemii cieczowych granic fazowych. Jednym z redaktorów i autorów tych opracowań jest Aleksander Volkov, który jest także współautorem monografii na ten temat [24]. Rozdziały dotyczące tych zagadnień znajdują się również w niektó- rych podręcznikach elektrochemii, np. [26, 27]. W ostatnim dwudziestoleciu prace z elektrochemii niemieszających się roztworów elektrolitów były prezentowane na wielu konferencjach elektrochemicznych, w tym na wszystkich zjazdach International Society of Electrochemistry⋆ (ISE), także na ubiegłorocznym sześćdziesiątym pierw- szym zjeździe w Nicei oraz na konferencjach „Heyrovsky Discussion” w Czechach. Prezentację zarysu tematyki elektrochemii cieczowych granic fazowych powinny ułatwić następujące wyjaśnienia definiujące różne typy cieczowych układów. Cie- czowe granice fazowe występują jako makro-, mikro- i nanoheterogeniczne układy. Ostatnimi dwiema grupami, w skrócie nazywanymi mikroukładami, zajmuje się głów- nie chemia koloidalna. Wśród tych mikroukładów wymienić należy przede wszystkim micele, liposomy i mikroemulsje [1, 2, 12, 17, 24] (p. rozdz. 11). Dotychczas zdecy- dowanie największe postępy badawcze dotyczą makroukładów, tj. układów o grubości 100 µm, obejmujących także różne typy naturalnych i sztucznych membran. Nasza książka dotyczy przede wszystkim tych układów. Bardzo użyteczne jest rozróżnienie dwóch grup niemieszających się ze sobą cie- czy, a mianowicie: woda–polarny rozpuszczalnik, np. nitrobenzen i 1,2-dichloroetan, oraz woda–niepolarny rozpuszczalnik, np. oktan i dekan [1]. Układy pierwszej grupy obejmują rozpuszczalniki organiczne o względnej przenikalności elektrycznej zapew- niającej przynajmniej częściową dysocjację elektrolitów na jony. Na granicach faz jonowych układów pierwszej grupy mogą dzięki temu ustalać się międzyfazowe rów- nowagi elektrochemiczne. Umożliwia to bezpośrednie, tj. przy użyciu cieczowych ogniw galwanicznych, pomiary potencjałów Galvaniego oraz ich zmian bądź różnic. Natomiast w układach grupy drugiej generowane są tylko potencjały powierzchnio- we. Ich różnice oraz zmiany wywołane adsorpcją można badać za pomocą ogniw woltaicznych. ⋆Międzynarodowe Towarzystwo Elektrochemiczne. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 1. Wstęp 13 W anglojęzycznej literaturze, dominującej w dziedzinie elektrochemii, popularny jest zaproponowany przez Korytę skrót ITIES⋆. W tekście naszego przeglądu bę- dziemy się posługiwać tym skrótem, a także wymiennie terminami: „jonowe układy cieczowe”, „cieczowe granice faz” i „granice faz ciecz–ciecz”. Stosowane jest także określenie „miękkie granice faz”. Określenia te są jednak bardziej szerokie i nie są tak jednoznaczne jak ITIES, gdyż obejmują one również granice faz roztworów nie- elektrolitów oraz roztworów elektrolitów z cieczami niepolarnymi i ich roztworami nieelektrolitów. Te ostatnie układy przedstawiliśmy w części III. Podstawowym celem naszej książki, jednej z niewielu w literaturze światowej książek dotyczących elektrochemii cieczowych granic fazowych, jest przedstawienie i popularyzacja tej dziedziny, zarysu jej rozwoju, zasadniczych koncepcji, stosowa- nych metod, ważniejszych wyników badań, także dostarczenie informacji o wkładzie polskich badaczy oraz obecnego stanu badań w tej dziedzinie. Książka ta, mimo nie- wielkiej objętości, zawiera również opis najważniejszych praktycznych zastosowań cieczowych układów, zarówno już stosowanych jak i potencjalnych. Zagadnienia zawarte w tej książce staraliśmy się przedstawić w taki sposób i w ta- kim zakresie, aby mogła ona być wykorzystywana zarówno jako podręcznik dla stu- dentów i początkujących badaczy (doktorantów) — nie tylko elektrochemików, ale także jako podstawowa monografia z dziedziny elektrochemii cieczowych granic fa- zowych. Służą temu duże liczby odnośników literaturowych oraz zamieszczonych rysunków, szczególnie w rozdz. 8, pochodzących⋆⋆ z prac różnych autorów. Rysunki te mają na celu ilustrację niektórych modeli, zależności, metod badawczych, ważniej- szych wyników badań i ich zastosowań. Główne źródło naszego opracowania stanowią przede wszystkim wymienione wcześniej opracowania przeglądowe, zwłaszcza w dużym stopniu artykuły jednego z nas [4, 28–30] oraz cytowane dalej w tekście różne, w tym także nasze publika- cje oryginalne. Liczne odsyłacze do rozdziałów powinny ułatwić lekturę wybranych, szczególnie interesujących Czytelnika, fragmentów książki. Część I książki zawiera przede wszystkim opis termodynamicznych podstaw elek- trochemicznych równowag jonowych oraz źródeł międzyfazowych potencjałów elek- trycznych. W jej kolejnych rozdziałach omówiono najważniejsze typy cieczowych ogniw galwanicznych, potencjałów podziałowych oraz badania energii podziału jo- nów. W części I przedstawiono również dane dotyczące właściwości fizykochemicz- nych najważniejszych rozpuszczalników organicznych oraz główne pomiarowe metody elektrochemiczne stosowane w badaniach ITIES. Część ta zawiera także informacje dotyczące polaryzowalnych granic cieczowych oraz struktury i adsorpcji na tych gra- nicach. Ostatni rozdział części I dotyczy właściwości mikrogranic fazowych niemie- szających się roztworów elektrolitów. Część II prezentuje procesy przejścia jonów i elektronu przez ITIES oraz ich praktyczne zastosowania. Wśród głównych zastosowań należy wymienić cieczową ekstrakcję różnych substancji, katalizę międzyfazową ułatwiającą syntezę wielu związ- ⋆Jest to akronim określenia w języku angielskim the interfaces between two immiscible liquid electrolyte solutions. ⋆⋆Za zgodą wydawców. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 14 1. Wstęp ków organicznych, elektroanalizę jonów i cząsteczek (także bioorganicznych), elek- troosadzanie nanocząstek metali i polimerów na cieczowych granicach faz, reakcje fotoelektrochemiczne oraz farmakodynamikę. Dwie ostatnie wymienione dziedziny są ściśle związane z bioelektrochemiczną problematyką membranową. Cieczowe granice faz umożliwiają m.in. zastąpienie toksycznych elektrod, np. rtęciowych, w badaniach analitycznych, a w zakresie farmakodynamiki badania właściwości biochemicznych i fizjologicznej aktywności leków. W części III przedstawiono właściwości potencjałów Volty i ogniw woltaicznych oraz ich wykorzystanie zarówno w badaniach ITIES, jak i cieczowych granic fazowych woda–niepolarny rozpuszczalnik organiczny. Szczególne znaczenie i szerokie zastoso- wania mają, przeprowadzane również metodą ogniw woltaicznych, badania adsorpcji różnych związków chemicznych, przede wszystkim surfaktantów i fosfolipidów. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw==
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Elektrochemia cieczowych granic fazowych
Autor:
, ,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: