Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00151 007851 11008893 na godz. na dobę w sumie
Excel 2007 PL. Analiza danych, wykresy, tabele przestawne. Niebieski podręcznik - książka
Excel 2007 PL. Analiza danych, wykresy, tabele przestawne. Niebieski podręcznik - książka
Autor: Liczba stron: 292
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-1668-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> aplikacje biurowe >> excel
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Wykorzystaj możliwości Excela!

Excel (obok Worda i systemu Windows) to jedno z najbardziej rozpoznawalnych i docenianych narzędzi firmy Microsoft. Pierwsza wersja tego programu na komputer PC ukazała się dwadzieścia dwa lata temu! Od tego czasu cieszy się on niesłabnącą popularnością. Liczba praktycznych funkcji i ogrom czasu, jaki dzięki ich używaniu można zaoszczędzić w codziennej pracy, naprawdę robią wrażenie! Jednak do największych zalet Excela należy nieomylność - nawet przy najbardziej mozolnych i skomplikowanych obliczeniach!

Dzięki książce 'Excel 2007 PL. Analiza danych, wykresy, tabele przestawne. Niebieski podręcznik' poznasz dogłębnie możliwości tego programu w zakresie... analizy danych, tworzenia wykresów oraz tabel przestawnych. Ponadto zdobędziesz gruntowną wiedzę na temat podstaw wydajnej pracy oraz dowiesz się, jak sprawić, by od strony wizualnej Twój arkusz prezentował się równie dobrze. Z pewnością zainteresują Cię gotowe przepisy z rozwiązaniami różnych problemów - począwszy od tych związanych z obliczaniem dat, a skończywszy na funkcjach finansowych. Pewne jest, że książka ta służyć Ci będzie w codziennej pracy z Excelem przez długi czas. Informacje w niej zawarte są nieocenione dla każdego użytkownika tego narzędzia!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Excel 2007 PL. Analiza danych, wykresy, tabele przestawne. Niebieski podrêcznik Autor: Denise Etheridge T³umaczenie: Grzegorz Kowalczyk ISBN: 978-83-246-1668-8 Tytu³ orygina³u: Microsoft Office Excel 2007 Data Analysis: Your Visual Blueprint for Creating and Analyzing Data, Charts, and PivotTables (Visual Blueprint) Format: 170×230, stron: 292 Wykorzystaj mo¿liwoœci Excela! (cid:129) Jak wydajnie pracowaæ w Excelu? (cid:129) Jak tworzyæ przejrzyste wykresy? (cid:129) Jak wykorzystaæ tabele przestawne? Excel (obok Worda i systemu Windows) to jedno z najbardziej rozpoznawalnych i docenianych narzêdzi firmy Microsoft. Pierwsza wersja tego programu na komputer PC ukaza³a siê dwadzieœcia dwa lata temu! Od tego czasu cieszy siê on nies³abn¹c¹ popularnoœci¹. Liczba praktycznych funkcji i ogrom czasu, jaki dziêki ich u¿ywaniu mo¿na zaoszczêdziæ w codziennej pracy, naprawdê robi¹ wra¿enie! Jednak do najwiêkszych zalet Excela nale¿y nieomylnoœæ - nawet przy najbardziej mozolnych i skomplikowanych obliczeniach! Dziêki ksi¹¿ce „Excel 2007 PL. Analiza danych, wykresy, tabele przestawne. Niebieski podrêcznik” poznasz dog³êbnie mo¿liwoœci tego programu w zakresie… analizy danych, tworzenia wykresów oraz tabel przestawnych. Ponadto zdobêdziesz gruntown¹ wiedzê na temat podstaw wydajnej pracy oraz dowiesz siê, jak sprawiæ, by od strony wizualnej Twój arkusz prezentowa³ siê równie dobrze. Z pewnoœci¹ zainteresuj¹ Ciê gotowe przepisy z rozwi¹zaniami ró¿nych problemów - pocz¹wszy od tych zwi¹zanych z obliczaniem dat, a skoñczywszy na funkcjach finansowych. Pewne jest, ¿e ksi¹¿ka ta s³u¿yæ Ci bêdzie w codziennej pracy z Excelem przez d³ugi czas. Informacje w niej zawarte s¹ nieocenione dla ka¿dego u¿ytkownika tego narzêdzia! (cid:129) Podstawy pracy z Excelem (cid:129) Formatowanie liczb i komórek (cid:129) Tworzenie formu³ (cid:129) Zakresy (cid:129) Kreator funkcji (cid:129) Obliczenia na czasie (cid:129) Wykorzystanie funkcji finansowych (cid:129) Organizowanie danych w arkuszu (cid:129) U¿ywanie tabel przestawnych (cid:129) Generowanie wykresów (cid:129) Import danych zewnêtrznych (cid:129) Techniki analizy danych (cid:129) Formatowanie warunkowe (cid:129) Udostêpnianie arkusza (cid:129) Wykorzystanie makr do automatyzacji pracy Spis treści Jak korzystać z tej książki ......................................................... XII Rozdział 1. Zaczynamy! ...............................................................2 Wprowadzenie do analizy danych w programie Excel ................................................................................2 Tajemnice okna programu Excel ........................................................................................................................3 Wprowadzanie danych ..........................................................................................................................................4 Formatowanie liczb ................................................................................................................................................6 Formatowanie komórek .......................................................................................................................................10 Zaznaczanie danych .............................................................................................................................................14 Kopiowanie, wycinanie i wklejanie komórek ...............................................................................................16 Kopiowanie przy użyciu Schowka pakietu Offi ce ......................................................................................18 Wstawianie i usuwanie komórek ......................................................................................................................20 Wyszukiwanie i zamiana ....................................................................................................................................22 Wyszukiwanie i zamiana formatowania .........................................................................................................24 Rozdział 2. Tworzenie formuł .....................................................26 Podstawy formuł ....................................................................................................................................................26 Tworzenie formuł..................................................................................................................................................28 Edytowanie formuł ...............................................................................................................................................30 Nazwy komórek i zakresów ...............................................................................................................................32 Defi niowanie i wyświetlanie stałych ..............................................................................................................34 Tworzenie formuł wykorzystujących nazwy ................................................................................................36 Sprawdzanie poprawności działania formuł.................................................................................................38 Śledzenie poprzedników i zależności .............................................................................................................40 Rozdział 3. Praca z kreatorem funkcji ..........................................42 Korzystanie z kreatora funkcji ..........................................................................................................................42 Zaokrąglanie liczb .................................................................................................................................................44 Wyznaczanie n-tej największej wartości .......................................................................................................46 Tworzenie formuł warunkowych ......................................................................................................................48 Obliczanie sumy warunkowej ............................................................................................................................50 Obliczanie iloczynów i pierwiastków kwadratowych ...............................................................................52 Wyszukiwanie informacji ...................................................................................................................................54 Wyznaczanie położenia danej wartości ..........................................................................................................56 VI Obliczanie czasu ....................................................................................................................................................58 Obliczanie dat.........................................................................................................................................................60 Rozdział 4. Używanie funkcji finansowych ....................................62 Obliczanie przyszłej wartości inwestycji ......................................................................................................62 Obliczanie bieżącej wartości inwestycji ........................................................................................................64 Obliczanie wysokości raty spłaty pożyczki ..................................................................................................66 Obliczanie kapitału oraz wysokości odsetek ................................................................................................68 Obliczanie wysokości stopy procentowej.......................................................................................................70 Obliczanie wewnętrznej stopy zwrotu ............................................................................................................72 Obliczanie amortyzacji metodą liniową .........................................................................................................74 Obliczanie amortyzacji metodą degresywną ................................................................................................76 Obliczanie amortyzacji metodą podwójnego spadku ...............................................................................78 Obliczanie amortyzacji metodą sumy liczb rocznych ...............................................................................80 Rozdział 5. Używanie funkcji i narzędzi statystycznych ..................82 Obliczanie wartości średniej ..............................................................................................................................82 Obliczanie mediany i dominanty .....................................................................................................................84 Obliczanie pozycji wartości na liście ..............................................................................................................86 Obliczanie rozkładu częstości występowania ..............................................................................................88 Obliczanie wariancji i odchylenia standardowego ......................................................................................90 Obliczanie współczynnika korelacji ................................................................................................................92 Instalowanie dodatków programu Excel ........................................................................................................94 Obliczanie średniej ruchomej ............................................................................................................................96 Porównywanie wariancji .....................................................................................................................................98 Zastosowanie dodatku Data Analysis ToolPak do wyznaczania rangi porządkowej i percentyli ....................................................................................... 100 Obliczanie statystyk opisowych .................................................................................................................... 102 Rozdział 6. Organizowanie danych w arkuszu ..............................104 Wprowadzanie danych za pomocą formularza .......................................................................................... 104 Filtrowanie duplikatów ..................................................................................................................................... 106 Proste sortowanie i fi ltrowanie danych ........................................................................................................ 108 Sortowanie według złożonych kryteriów ....................................................................................................110 VII Sortowanie według koloru komórki, koloru czcionki lub ikony komórki ...........................................112 Tworzenie fi ltrów złożonych ...........................................................................................................................114 Defi niowanie kryteriów wyszukiwania rekordów ....................................................................................116 Filtrowanie przy użyciu wielu kryteriów ....................................................................................................118 Tworzenie sum częściowych .......................................................................................................................... 120 Zliczanie fi ltrowanych rekordów ................................................................................................................... 122 Tworzenie tabel danych ................................................................................................................................... 124 Modyfi kacja stylów tabeli ............................................................................................................................... 126 Rozdział 7. Korzystanie z tabel przestawnych ............................. 128 Tworzenie tabel przestawnych ....................................................................................................................... 128 Modyfi kowanie danych i układu tabeli przestawnej ............................................................................... 132 Obliczanie sum częściowych i końcowych ................................................................................................ 134 Tworzenie pól obliczeniowych ....................................................................................................................... 136 Ukrywanie wierszy lub kolumn tabeli przestawnej ................................................................................ 138 Sortowanie tabeli przestawnej ........................................................................................................................ 139 Pobieranie danych z tabeli przestawnej ....................................................................................................... 140 Rozdział 8. Wykresy ............................................................... 142 Tworzenie wykresów ........................................................................................................................................ 142 Formatowanie wykresów ................................................................................................................................. 144 Zmiana typu wykresu ....................................................................................................................................... 148 Dodawanie linii trendu ..................................................................................................................................... 150 Dodawanie i usuwanie serii danych z wykresu ........................................................................................ 152 Dodawanie słupka błędów .............................................................................................................................. 154 Tworzenie histogramów................................................................................................................................... 156 Filtrowanie danych na wykresie .................................................................................................................... 158 Tworzenie wykresów przestawnych .............................................................................................................160 Tworzenie wykresów złożonych ....................................................................................................................162 Rozdział 9. Korzystanie z danych zewnętrznych .......................... 164 Wklejanie hiperłącza do dokumentu edytora Word ................................................................................164 Osadzanie arkusza ..............................................................................................................................................166 Wstawianie hiperłącza do arkusza .................................................................................................................168 VIII Pobieranie danych ze strony sieci Web ....................................................................................................... 170 Importowanie danych z pliku tekstowego ................................................................................................... 172 Importowanie danych z bazy Access ........................................................................................................... 176 Kwerenda bazy danych Access ...................................................................................................................... 178 Rozdział 10. Przydatne narzędzia i techniki analizy danych .......... 182 Analiza symulacji ............................................................................................................................................... 182 Optymalizacja rezultatów przy użyciu narzędzia Szukaj wyniku ..................................................... 184 Obliczanie formuł przy użyciu tabeli danych ........................................................................................... 186 Automatyczne wypełnianie komórek seriami danych ............................................................................ 188 Praca z wieloma oknami .................................................................................................................................. 190 Odczytywanie na głos danych arkusza ....................................................................................................... 192 Używanie kalkulatora systemowego ............................................................................................................. 193 Zamiana tekstu na liczby ................................................................................................................................. 194 Zamiana wierszy na kolumny ........................................................................................................................ 195 Konsolidacja arkuszy ........................................................................................................................................ 196 Formatowanie warunkowe ............................................................................................................................... 198 Zmiana reguł formatowania warunkowego ................................................................................................200 Wklejanie specjalne ...........................................................................................................................................202 Wstawianie obrazów do arkusza ...................................................................................................................206 Rozdział 11. Udostępnianie arkusza innym użytkownikom .............208 Weryfi kacja wprowadzanych danych za pomocą listy poprawnych wartości .................................208 Weryfi kacja wprowadzanych danych za pomocą reguł sprawdzania poprawności ....................... 210 Dodawanie komentarzy do komórek arkusza ............................................................................................ 212 Śledzenie zmian.................................................................................................................................................. 214 Ochrona arkusza ..................................................................................................................................................216 Zapisywanie skoroszytu w postaci szablonu ............................................................................................. 218 Zapisywanie skoroszytów w wybranym formacie ...................................................................................220 Drukowanie skoroszytów .................................................................................................................................222 Drukowanie wielu obszarów arkusza ...........................................................................................................226 Umieszczanie formantów formularza na arkuszu ...................................................................................228 Przypisywanie wartości do formantów .......................................................................................................230 Dodawanie makr do formantu formularza .................................................................................................232 IX Rozdział 12. Automatyzacja zadań przy użyciu makr ................... 234 Korzystanie z makr ...........................................................................................................................................234 Ustawienia bezpieczeństwa makr .................................................................................................................236 Tworzenie certyfi katu cyfrowego ..................................................................................................................237 Rejestrowanie makr ...........................................................................................................................................238 Cyfrowe podpisywanie projektu makra .......................................................................................................240 Uruchamianie makr ...........................................................................................................................................242 Tworzenie i używanie klawiszy skrótu .......................................................................................................244 Przypisywanie makr do paska narzędzi Szybki dostęp .........................................................................246 Usuwanie makr ...................................................................................................................................................248 Dodatek A Klawisze skrótów programu Excel ..............................250 Korzystanie z klawiszy skrótów podczas pracy ze Wstążką ................................................................250 Klawisze skrótów programu Excel ...............................................................................................................251 Dodatek B Lista funkcji programu Excel ...................................... 256 Lista funkcji programu Excel .........................................................................................................................256 Dodatek C Podstawy tworzenia formuł ....................................... 272 Podstawy tworzenia formuł ............................................................................................................................272 Skorowidz ............................................................................. 276 X Podstawy formuł P racując z programem Microsoft Excel, będziesz bardzo często korzystał z formuł. Formuła to ina- czej równanie, które wykonuje określone oblicze- nia. Formuła może składać się z operatorów, funkcji, liczb, tekstu oraz odwołań do komórek arkusza. Poszcze- gólne formuły umieszczane są w komórkach. Aby utwo- Operatory rzyć formułę, kliknij wybraną komórkę, a następnie wpisz żądaną formułę (zamiast tego możesz również wpisać ją w pasku formuły). W zdecydowanej większości przy- padków tworzenie formuły będziesz rozpoczynał od wpi- sania znaku równości (=). Operatorów używamy do poinformowania Excela o rodzaju obliczeń, jakie chcesz wykonać. Wyróżniamy cztery podstawowe typy operatorów: arytmetyczne, porównania, konkatenacji (łączenia ciągów znaków) oraz odwołań. Operatory arytmetyczne Operatorów arytmetycznych możesz używać do wykonywania obliczeń matematycznych, takich jak dodawanie (+), odejmowanie (–), mnożenie (*), dzielenie (/), obliczanie procentu ( ) oraz potęgowanie (^). Na przykład formuła =3*2+1–A4 wykonuje mnożenie 3 razy 2, do wyniku dodaje l, a następnie odejmuje od uzyskanej wartości zawartość komórki A4. Jeżeli w komórce A4 jest przechowywana liczba 3, to jako wynik obliczeń formuła zwróci liczbę 4. Operatory porównania Operatorów porównania — jak sama nazwa wskazuje — możesz używać do porównywania wartości. Wynikiem porównania jest logiczna wartość PRAWDA (ang. TRUE) lub FAŁSZ (ang. FALSE). Na przykład formuła =A1=B1 porównuje wartość komórki A1 z wartością komórki B1 i zwraca wartość PRAWDA, jeżeli te wartości są równe, lub FAŁSZ, jeżeli są różne. OPERATOR KLAWISZ DZIAŁANIE PRZYKŁAD WYNIK + – – * / ^ Znak plus Dodawanie Znak minus Odejmowanie Znak minus Negacja Gwiazdka Mnożenie Prawy ukośnik Dzielenie =1+1 =3–2 –1 =3*2 =6/2 Znak procentu Zamiana na procenty .10 Znak ^ Potęgowanie =3^2 2 1 –1 6 3 10 9 OPERATOR DZIAŁANIE PRZYKŁAD WYNIK = = = Sprawdza, czy wartości są równe Sprawdza, czy wartości są różne Sprawdza, czy pierwsza wartość jest większa od drugiej Sprawdza, czy pierwsza wartość jest mniejsza od drugiej Sprawdza, czy pierwsza wartość jest większa lub równa drugiej wartości Sprawdza, czy pierwsza wartość jest mniejsza lub równa drugiej wartości =1=1 =2=1 =1 1 =2 1 =1 2 =2 1 =1 2 =2 1 =1 =2 =2 =1 =1 =2 =2 =1 PRAWDA FAŁSZ FAŁSZ PRAWDA FAŁSZ PRAWDA PRAWDA FAŁSZ FAŁSZ PRAWDA PRAWDA FAŁSZ Operator łączenia tekstów (konkatenacji) Istnieje tylko jeden operator konkatenacji — znak (ang. ampersand). Zastosowanie tego operatora powoduje połączenie dwóch ciągów znaków w jeden, nowy ciąg. Na przykład: jeżeli w komórce A1 umieścimy ciąg znaków Adam, a w komórce B1 ciąg znaków Nowak, to wynikiem działania formuły =A1 „ „ B1 będzie ciąg znaków Adam Nowak. 26 Operatory (ciąg dalszy) Operatory odwołań Operatorów odwołań możesz używać do zdefi niowania zakresów komórek występujących w formułach. Wyróżniamy trzy operatory odwołań: dwukropek (:), średnik1 (;) oraz spację. W terminologii programu Excel operatory takie noszą nazwy odpowiednio: operator zakresu, operator składania oraz operator przecięcia. Dwukropek tworzy jedno odwołanie do wszystkich komórek między dwoma odwołaniami (z tymi odwołaniami włącznie). Na przykład A1:C3 pozwala na odwoływanie się do komórek A1, A2, A3, B1, B2, B3, C1, C2 oraz C3. Średnik pozwala na odwoływanie się do dwóch lub więcej komórek lub wartości (inaczej mówiąc, łączy wiele odwołań w jedno odwołanie). Na przykład A1;B2;25 reprezentuje odwołanie do komórek A1, B2 oraz liczby 25. Operator przecięcia tworzy odwołanie do komórek wspólnych dla dwóch odwołań. Na przykład odwołanie B1:C3 C1:D3 daje w wyniku odwołanie do komórek od C1 do C3. W pojedynczej formule możesz używać wielu operatorów. Pierwszeństwo operatorów OPERATOR DZIAŁANIE PRZYKŁAD : ; spacja Tworzy jedno odwołanie do wszystkich komórek między dwoma odwołaniami (z tymi odwołaniami włącznie) A1:C3 Łączy wiele odwołań w jedno odwołanie A1,B3,C5,15 Tworzy odwołanie do komórek wspólnych dla dwóch odwołań B1:C3 C1:D3 R o z d z i a ł 2 . T w o r z e n i e f o r m u ł KOLEJNOŚĆ OPERATORY SYMBOLE Wykonując obliczenia matematyczne w Excelu, musisz zawsze brać pod uwagę zasady pierwszeństwa operatorów — czyli inaczej mówiąc, brać pod uwagę kolejność, w jakiej Excel wykonuje obliczenia. Na przykład obliczenia formuł są wykonywane zawsze od lewej do prawej strony, mnożenie i dzielenie jest wykonywane przed dodawaniem i odejmowaniem itd. Formuła =3+4*2 zwraca wartość 11. Excel najpierw wykonuje mnożenie 4 razy 2 i następnie do uzyskanego wyniku dodaje liczbę 3. Jeżeli chcesz zmienić kolejność wykonywania obliczeń, powinieneś dodać odpowiednio rozmieszczone nawiasy — obliczenia umieszczone w nawiasach są wykonywane w pierwszej kolejności. Formuła =(3+4)*2 zwraca wartość 14. Excel najpierw dodaje liczby 3 i 4 umieszczone w nawiasie, a następnie mnoży otrzymany wynik przez liczbę 2. Tabela obok ilustruje pierwszeństwo operatorów, od najwyższego do najniższego, czyli inaczej mówiąc, przedstawia kolejność, w jakiej Excel oblicza poszczególne operatory w formułach. Jeżeli Excel napotka w formule operatory tego samego poziomu, oblicza je w kolejności występowania od lewej do prawej. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Funkcje Nawiasy Operatory odwołań Negacja Procent Potęgowanie Mnożenie i dzielenie Dodawanie i odejmowanie Konkatenacja Operatory porównania ( ) : (spacja) ; – (neguje liczbę przed rozpoczęciem obliczeń) ^ *, / +, – =, , , =, =, Funkcja to inaczej predefi niowana formuła programu Excel. Funkcji możesz używać do realizacji takich operacji, jak na przykład sumowanie liczb, obliczanie wartości średniej czy wyszukiwanie najwyższej wartości z listy. W Excelu wbudowanych jest ponad 300 funkcji, które są podzielone na następujące kategorie: Finansowe, Daty i czasu, Matematyczne, Statystyczne, Wyszukiwania i adresu, Bazy danych, Tekstowe, Logiczne, Informacyjne, Inżynierskie oraz Modułowe. Wywołując funkcję, przekazujesz jej odpowiednie wartości — nazywane argumentami funkcji — a Excel dokonuje odpowiednich obliczeń i zwraca wynik. Do wstawiania funkcji do komórek arkusza możesz użyć Kreatora funkcji, który przeprowadzi Cię przez cały proces. W razie potrzeby możesz również wpisywać funkcje bezpośrednio w komórkach arkusza. Aby to zrobić, powinieneś rozpocząć od wpisania znaku równości, po którym powinieneś umieścić nazwę funkcji. Podczas wpisywania nazwy funkcji na ekranie pojawia się lista automatycznego uzupełniania, zawierająca nazwy funkcji odpowiadające wpisanemu ciągowi znaków. Aby dodać wybraną funkcję, po prostu dwukrotnie kliknij jej nazwę. Excel umieści nazwę funkcji w komórce i otworzy nawias, w którym powinieneś podać argumenty funkcji. Poszczególne argumenty powinieneś oddzielić od siebie średnikami. Po wpisaniu wszystkich argumentów zamknij nawias. A oto przykład poprawnie zdefi niowanej funkcji: =SUMA(25; B1; B5:D5). Funkcje można zagnieżdżać wewnątrz innych funkcji. Formuły arytmetyczne również mogą zawierać funkcje. 1 W angielskiej wersji Excela operatorem składania jest przecinek (,) — przyp. tłum. 27 Tworzenie formuł W arkuszach programu Excel możesz przecho- wywać zarówno liczby, jak i inne rodzaje infor- macji, co samo w sobie jest dosyć przydatne. Prawdziwa potęga tego programu bierze się jednak z jego zdolności do efektywnego przetwarzania takich informa- cji. Dzięki funkcjom i formułom możesz w Excel wyko- nywać tysiące złożonych obliczeń. Obliczenia możesz wykonywać na wiele różnych sposo- bów. Jedną z wykorzystywanych metod jest zastosowanie takich operatorów jak dodawanie (+), odejmowanie (–), mnożenie (*) czy dzielenie (/). Tworzenie obliczeń roz- poczynasz od wpisania znaku równości oraz liczb, które chcesz dodawać, odejmować, mnożyć lub dzielić, rozdzie- lając oczywiście kolejne liczy odpowiednimi operatora- mi. Wpisz na przykład =6*3/2+25-B6 i naciśnij klawisz Enter. Excel wykona odpowiednie obliczenia i w tej samej komórce wyświetli wynik. Zamiast tego możesz również wpisać znak równości, kliknąć komórkę zawierającą war- tość, na której chcesz przeprowadzić obliczenia, wpisać odpowiedni operator, kliknąć kolejną komórkę i tak dalej. Tworzenie formuł OBLICZENIA Z WYKORZYSTANIEM OPERATORÓW 1 Wpisz znak równości (=). 2 Kliknij komórkę zawierającą wartość, której chcesz użyć w obliczeniach, lub po prostu bezpośrednio wpisz pierwszą liczbę. 3 Wpisz symbol odpowiedniego operatora, taki jak (+) dodawanie, (–) odejmowanie, (*) mnożenie lub (/) dzielenie. 4 Kliknij kolejną komórkę zawierającą wartość, której chcesz użyć w obliczeniach, lub bezpośrednio wpisz kolejną liczbę. 5 Naciśnij klawisz Enter. • Wynik obliczeń pojawia się w tej samej komórce, w której wpisałeś formułę. OBLICZENIA Z WYKORZYSTANIEM FUNKCJI I ADRESÓW KOMÓREK 1 Wpisz w sąsiednich komórkach liczby, których chcesz użyć w obliczeniach. 2 W kolejnej komórce wpisz znak równości i kilka pierwszych znaków nazwy funkcji. 3 Odszukaj na liście i dwukrotnie kliknij nazwę żądanej funkcji. 4 4 Zaznacz komórki, których wartości chcesz użyć w obliczeniach. 28 Kolejna metoda polega na zastosowaniu funkcji. Funkcje wykonują odpowiednie obliczenia i zwracają Ci ich wy- nik. Aby skorzystać z funkcji, wpisz znak równości, na- zwę funkcji i nawiasy, na przykład =SUMA(). Następnie umieść w nawiasach wartości, na których chcesz prze- prowadzić obliczenia, pamiętając o oddzieleniu od siebie poszczególnych argumentów średnikami. Jeżeli wartości będące argumentami znajdują się w innych komórkach arkusza, kliknij te komórki lub po prostu bezpośrednio wpisz w nawiasach adresy takich komórek. Trzecią metodą wykonywania obliczeń jest użycie me- chanizmu autosumowania, który za pomocą kilku pro- stych kliknięć myszą zapewnia interfejs dla funkcji ta- kich jak SUMA, ŚREDNIA, ILE.LICZB, MAX oraz MIN. Aby z niego skorzystać, wystarczy po prostu wybrać z menu Autosumowanie odpowiednią funkcję — Excel sam spróbuje odgadnąć i zaznaczyć komórki, na których chcesz wykonać obliczenia. Jeżeli akceptujesz wybór do- konany przez Excela, naciśnij klawisz Enter, a jeżeli nie, po prostu samodzielnie zaznacz odpowiednie komórki. 2 1 4 3 1 2 3 3 1 2 4 • Wynik obliczeń pojawia się w tej samej komórce. OBLICZENIA Z WYKORZYSTANIEM AUTOSUMOWANIA 1 W sąsiednich komórkach wpisz liczby, których chcesz użyć w obliczeniach. 2 Kliknij komórkę, w której chcesz umieścić wynik obliczeń. 3 Kliknij kartę Formuły. 4 Kliknij tutaj i wybierz z menu żądaną funkcję. • W naszym przykładzie użyjemy funkcji SUMA. Do wyboru masz następujące opcje: Suma, Średnia, Zliczanie, Maksimum oraz Minimum. • Excel wpisze =SUMA() w komórce, a jako argumenty poda adresy komórek, które prawdopodobnie chcesz uwzględnić w obliczeniach. 5 Aby zaakceptować adresy komórek wybrane przez Excela, po prostu naciśnij klawisz Enter. Aby wybrać inne komórki, zaznacz je i naciśnij klawisz Enter. Wynik działania funkcji pojawi się w komórce wybranej w punkcie 2. Wskazówka Kiedy tworzysz formułę, Excel domyślnie odwołuje się do komórek aktywnego skoroszytu. Jeżeli chcesz utworzyć odwołanie do innego arkusza, powinieneś poprzedzić adres komórki nazwą arkusza, po któ- rej następuje wykrzyknik (!). Na przykład: aby zsu- mować wartości komórek z arkusza Arkusz2 i wy- świetlić wynik tej operacji w komórce na arkuszu Arkusz1, możesz skorzystać z następującej formuły: =SUMA(Arkusz2!A1:A5). Jeżeli później zmienisz na- zwę arkusza, Excel automatycznie zaktualizuje odpo- wiednie formuły. Rozwinięcie paska formuły pozwala na wpisywanie dłuższych formuł. Aby rozwinąć lub zwinąć pasek, powinieneś kliknąć przycisk , znajdujący się na koń- cu paska formuły (zamiast tego możesz również na- cisnąć kombinację klawiszy Ctrl+Shift+U). Wzdłuż dolnej krawędzi głównego okna programu rozciąga się pasek stanu. Aby go dostosować do włas- nych potrzeb, kliknij go prawym przyciskiem myszy. Na ekranie pojawi się menu Dostosuj pasek stanu. Jeżeli wybierzesz opcje Średnia, Licznik, Minimum, Maksimum i Suma, to po zaznaczeniu dwóch lub wię- cej komórek Excel automatycznie wyświetli na pasku stanu wartość średnią, ilość zaznaczonych komórek, najwyższą i najniższą wartość spośród zaznaczonych komórek oraz sumę wartości tych komórek. R o z d z i a ł 2 . T w o r z e n i e f o r m u ł 29 Edytowanie formuł P o utworzeniu formuły możesz ją zaktualizować w celu dopasowania do nowych danych bądź na- wet w razie potrzeby całkowicie zmienić. Możesz modyfi kować komórki, do których odwołuje się formuła, zmieniać argumenty funkcji bądź nawet przenosić goto- we formuły do innych komórek. Formuły możesz modyfi kować bezpośrednio lub też, je- żeli formuła zawiera funkcje, korzystając z okna dialogo- wego Argumenty funkcji. Aby rozpocząć edycję, dwukrotnie kliknij lewym przyciskiem myszy komórkę zawierającą formułę i wpisz żądane zmiany lub po prostu kliknij ko- mórkę i wprowadź odpowiednie zmiany w pasku formu- ły. Kiedy Excel działa w trybie edytowania, obramowuje różnymi kolorami komórki, do których odwołuje się edy- towana formuła, i jednocześnie wyróżnia tymi samymi kolorami adresy komórek wchodzące w skład formuły. Dzięki takiemu rozwiązaniu możesz łatwo odszukać ko- mórki, do których formuła się odwołuje. Aby zmienić argumenty funkcji, kliknij komórkę zawie- rającą funkcję, a następnie kliknij przycisk Wstaw funkcję. Na ekranie pojawi się okno dialogowe Argumenty funkcji, za pomocą którego będziesz mógł dla każdego argumentu funkcji przypisać nowy zakres komórek. Po zatwierdze- niu zmian Excel dokona odpowiedniej modyfi kacji odwo- łań w formule. Kiedy przenosisz formułę do nowej komórki w arkuszu, odwołania do komórek zapisane w formule, zarówno względne, jak i bezwzględne, nie ulegają żadnym zmianom. Na przykład: jeżeli przeniesiesz formułę zawierającą od- wołania względne =SUMA(A1:A5) z komórki A6 do komór- ki A7, formuła nie zmieni się. Formuły możesz przenosić do innych komórek za pomocą mechanizmu „przeciągnij i upuść”. Aby to zrobić, ustaw wskaźnik myszy na obra- mowaniu komórki zawierającej formułę. Kiedy zobaczysz, że obok wskaźnika myszy pojawiły się cztery strzałki, przeciągnij komórkę w nowe miejsce. Excel oprócz samej formuły przenosi również formatowanie komórki. Edytowanie formuł MODYFIKOWANIE FORMUŁY 1 Dwukrotnie kliknij lewym przyciskiem myszy komórkę zawierającą formułę, którą chcesz zmienić. Zamiast tego możesz również kliknąć daną komórkę i nacisnąć klawisz F2. Excel wyróżni odpowiednimi kolorami wszystkie komórki, do których odwołuje się edytowana formuła. 2 Zaznacz odwołanie, które chcesz zmienić. 3 Kliknij nową komórkę. Excel zamieni stare odwołanie na odwołanie do nowej komórki. 4 Aby zatwierdzić wprowadzoną zmianę, naciśnij klawisz Enter. ZMIANA ARGUMENTÓW FUNKCJI 1 Kliknij komórkę zawierającą formułę, którą chcesz zmienić. 2 Naciśnij przycisk Wstaw funkcję. • Na ekranie pojawi się okno dialogowe Argumenty funkcji. 3 Zmodyfi kuj żądane argumenty funkcji. 4 Aby zatwierdzić wprowadzone zmiany, naciśnij klawisz OK. 30 2 2 3 1 1 4 3 PRZENOSZENIE FORMUŁY 1 Kliknij komórkę zawierającą formułę, którą chcesz przenieść w inne miejsce. 2 Złap myszą krawędź tej komórki i przeciągnij w inne miejsce. Excel obramowuje nową komórkę kropkowaną linią. Zwolnij przycisk myszy. • Excel przenosi formułę do nowej komórki. • Wszystkie odwołania w przenoszonej formule pozostają takie same. 1 2 Wskazówka Do przenoszenia formuł w inne miejsca arkusza mo- żesz używać mechanizmów kopiowania, wycinania i wklejania. Kiedy wycinasz formułę z jednej komórki i następnie wklejasz ją do innej komórki, odwołania w formule nie ulegają zmianie, niezależnie od tego, czy formuła korzysta z odwołań względnych, czy bez- względnych. Jednak kiedy kopiujesz formuły i wkle- jasz do innych komórek, niektóre rodzaje odwołań mogą się zmieniać. Więcej szczegółowych informacji na temat kopiowania, wycinania i wklejania znajdziesz w rozdziale 1. Aby użyć takiej samej formuły w wielu komórkach, możesz skorzystać z uchwytu wypełniania, który pozwala na szybkie skopiowanie formuły do sąsied- nich komórek w wierszu lub kolumnie. Taki sposób kopiowania formuł powoduje w kolejnych komór- kach zmianę wszystkich odwołań względnych wyko- rzystywanych w danej formule. Na przykład: jeżeli skopiujesz formułę =SUMA(A1:A5) z komórki A6 do komórki B6, to formuła, która się w niej znaj- dzie, będzie miała postać =SUMA(B1:B6). Uchwyt wypełniania to niewielki, czarny kwadrat w prawym, dolnym rogu obramowania zaznaczonej komórki. Aby z niego skorzystać, wystarczy złapać go przy użyciu myszy i przeciągnąć na sąsiednie komórki w wierszu lub kolumnie. Excel automatycznie ozna- czy kropkowaną linią komórki, do których zostanie skopiowania formuła. Po zwolnieniu przycisku myszy Excel skopiuje do nowych komórek formułę wraz z całym formatowaniem komórki, w której była umieszczona. Aby usunąć formułę z komórki, kliknij komórkę za- wierającą formułę i naciśnij klawisz Delete. R o z d z i a ł 2 . T w o r z e n i e f o r m u ł 31 Nazwy komórek i zakresów M icrosoft Excel pozwala na nadawanie indywi- dualnych nazw poszczególnym komórkom oraz grupom komórek (takie grupy komórek są nazy- wane zakresami). Komórka o nazwie Podatek czy zakres komórek o nazwie Region_północ są z pewnością o wiele łatwiejsze do zapamiętania i zidentyfi kowania niż odpo- wiadające im adresy komórek. Nazw komórek i zakresów możesz używać w formułach i funkcjach zamiast adre- sów komórek. Kiedy przeniesiesz komórkę lub zakres ko- mórek posiadający nazwę w inne miejsce arkusza, Excel automatycznie zaktualizuje wszystkie niezbędne formu- ły i odwołania. Kiedy nadajesz nazwę komórce lub zakresowi komórek, musisz określić tzw. zasięg nazwy, czyli zdefi niować, czy odnosi się ona tylko do bieżącego arkusza, czy ca- łego skoroszytu. W razie potrzeby możesz nadać nazwy od razu kilku zakresom komórek. Aby to zrobić, powinie- neś skorzystać z polecenia Utwórz z zaznaczenia. Aby usu- nąć wybrane nazwy komórek lub zakresów, powinieneś użyć Menedżera nazw. Nazwa zakresu komórek w programie Excel nie może być dłuższa niż 255 znaków i musi się rozpoczynać od litery, znaku podkreślenia (_) lub lewego ukośnika Nazwy komórek i zakresów DEFINIOWANIE NAZWY ZAKRESU KOMÓREK 1 Zaznacz zakres komórek, któremu chcesz nadać nazwę. Zamiast zakresu komórek możesz zaznaczyć pojedynczą komórkę. 2 Kliknij kartę Formuły. 3 Naciśnij przycisk Defi niuj nazwę, znajdujący się w grupie opcji Nazwy zdefi niowane. • Na ekranie pojawi się okno dialogowe Nowa nazwa. 4 Wpisz nazwę defi niowanego zakresu. 5 Kliknij tutaj i wybierz zasięg defi niowanej nazwy. • W tym miejscu pojawia się adres odwołania do zakresu zaznaczonego w punkcie 1. 6 Naciśnij przycisk OK. Excel utworzy nazwę dla wybranego zakresu komórek. Od tej chwili możesz używać tej nazwy w formułach i funkcjach zamiast adresu. 32 (). W nazwach nie możesz używać spacji ani symboli. Jako separatora poszczególnych członów nazwy możesz użyć znaku podkreślenia lub kropki. Najlepszym roz- wiązaniem jest tworzenie stosunkowo krótkich i łatwych do zapamiętania nazw zakresów. Poszczególne nazwy zakresów w ramach danego zasięgu muszą być unikalne. Excel nie rozróżnia wielkości liter w nazwach zakresów, stąd nazwa podatek oznacza dokładnie ten sam zakres, co nazwa PODATEK. Z lewej strony paska formuły znajduje się mały przy- cisk ze strzałką skierowaną w dół. Kiedy naciśniesz ten przycisk, na ekranie rozwinie się lista zawierająca nazwy wszystkich zdefi niowanych w arkuszu zakresów. Jeżeli klikniesz wybraną nazwę z listy lewym przyciskiem my- szy, Excel przeniesie kursor do zakresu odpowiadającego tej nazwie. Jeżeli podczas tworzenia formuły zaznaczysz grupę komórek, której wcześniej przypisałeś już nazwę, Excel automatycznie użyje tej nazwy w formule zamiast adresów komórek. Aby dowiedzieć się, jak korzystać z nazw zakresów, po- winieneś zajrzeć do sekcji „Tworzenie formuł wykorzy- stujących nazwy”, znajdującej się w dalszej części tego rozdziału. 2 3 1 4 5 6 NADAWANIE NAZW ZAKRESÓW NA PODSTAWIE ZAZNACZENIA 1 Zaznacz zakresy komórek, którym chcesz nadać nazwy. Pamiętaj o zaznaczeniu nagłówków, które automatycznie staną się nazwami zakresów. 2 Kliknij kartę Formuły. 1 3 Naciśnij przycisk Utwórz z zaznaczenia, znajdujący się w grupie opcji Nazwy zdefi niowane. •• Na ekranie pojawi się okno dialogowe Tworzenie nazw z zaznaczenia. 4 Wybierz lokalizację nazw zakresów ( zmieni się na ). 5 Naciśnij przycisk OK. Od tej chwili możesz w formułach i funkcjach używać zdefi niowanych nazw zakresów. • Kliknij tutaj, aby przenieść się do wybranego zakresu. 7 6 Naciśnij przycisk Menedżer nazw, znajdujący się w grupie opcji Nazwy zdefi niowane. • Na ekranie pojawi się okno dialogowe Menedżer nazw. 7 Kliknij nazwę wybranego zakresu. 8 Naciśnij przycisk Usuń. Excel usunie nazwę wybranego zakresu komórek. Uwaga: Więcej informacji na temat tworzenia stałych znajdziesz w kolejnej sekcji. Wskazówka Menedżera nazw programu Excel możesz używać do zmiany nazw, modyfikacji lub usuwania zdefiniowa- nych zakresów i wartości stałych. Aby go uruchomić, przejdź na kartę Formuły i naciśnij przycisk Mene- dżer nazw. Na ekranie pojawi się okno dialogowe Menedżer nazw. Dwukrotnie kliknij lewym przyci- skiem myszy nazwę zakresu, który chcesz edytować. Wprowadź żądane zmiany i naciśnij przycisk OK. Aby usunąć wybrany zakres lub stałą, kliknij odpowiednią nazwę w oknie Menedżera nazw i naciśnij przycisk Usuń. Jeżeli chcesz utworzyć nowy zakres lub nową wartość stałą, naciśnij przycisk Nowy. Na ekranie po- jawi się okno dialogowe Nowa nazwa, gdzie będziesz mógł wprowadzić odpowiednie informacje. Excel pozwala również na tworzenie stałych tekstowych, których również możesz używać w formułach. Aby zdefiniować stałą tekstową, wpisz żądany ciąg zna- ków w polu Odwołuje się do. 3 R o z d z i a ł 2 . T w o r z e n i e f o r m u ł 2 6 4 5 8 Jeżeli posiadasz arkusz, w którym formuły odwołują się do adresów komórek lub zakresów posiadają- cych nazwy, możesz zamienić takie adresy na nazwy. Aby to zrobić, zaznacz komórki zawierające formuły, a następnie przejdź na kartę Formuły i naciśnij strzał- kę znajdującą się po prawej stronie przycisku Defi- niuj nazwę. Na ekranie pojawi się menu podręczne, z którego powinieneś wybrać opcję Zastosuj nazwy. Na ekranie pojawi się okno dialogowe Stosowanie nazw, w którym zostaną wyświetlone wszystkie nazwy zdefiniowane w danym skoroszycie. Naciśnij przycisk OK. Excel zaktualizuje formuły w zaznaczo- nych komórkach i zamieni adresy zakresów na odpo- wiadające im nazwy. 33 Definiowanie i wyświetlanie stałych Z e stałych możesz korzystać w sytuacji, kiedy chcesz używać tej samej wartości w kilku różnych konteks- tach. Korzystając ze stałych, odwołujesz się do da- nej wartości poprzez jej zdefi niowaną wcześniej nazwę. Stałych można używać na wiele różnych sposobów. Na przykład wysokość podatku VAT jest wartością stałą, która pomnożona przez kwotę netto faktury daje w efek- cie wartość podatku, jaki musisz zapłacić. W podobny sposób możesz wyznaczać kwoty innych podatków. Po- mimo iż wysokość należnych podatków od czasu do cza- su może się zmieniać, to jednak z reguły pozostają one stałe w określonym okresie płatności. Aby w programie Excel utworzyć stałą, musisz wpisać jej wartość w oknie dialogowym Nowa nazwa, czyli w tym samym oknie, którego używałeś do tworzenia nazw za- kresów i komórek (patrz poprzednia sekcja, „Nazwy komórek i zakresów” ). Kiedy defi niujesz stałą, musisz określić jej zasięg, czyli inaczej mówiąc, musisz poin- formować Excela, czy będzie ona widoczna w obrębie Defi niowanie i wyświetlanie stałych DEFINIOWANIE STAŁYCH 1 Kliknij kartę Formuły. 2 Naciśnij przycisk Defi niuj nazwę, znajdujący się w grupie opcji Nazwy zdefi niowane. bieżącego arkusza, czy całego skoroszytu. Aby użyć zde- fi niowanej stałej w formule czy funkcji, musisz po prostu podać jej nazwę. Reguły rządzące nadawaniem nazw komórek i zakresów mają zastosowanie również podczas tworzenia stałych. Nazwa stałej w programie Excel musi być krótsza niż 255 znaków. Nazwa stałej musi rozpoczynać się od lite- ry, znaku podkreślenia (_) lub znaku lewego ukośnika (). W nazwach stałych nie możesz używać spacji ani symbo- li. Najlepiej tworzyć stałe o prostych, łatwych do zapa- miętania nazwach. Jako separatora poszczególnych części nazwy stałej możesz użyć znaku podkreślenia lub kropki. W nazwach stałych Excel nie rozróżnia małych i wielkich liter, stąd nazwa podatek odnosi się do tej samej stałej, co nazwa PODATEK. Aby dowiedzieć się, jak korzystać ze stałych, zaj- rzyj do sekcji „Tworzenie formuł wykorzystujących nazwy”w dalszej części tego rozdziału. 1 2 Na ekranie pojawi się okno dialogowe Nowa nazwa. 3 Wpisz nazwę stałej. 4 Kliknij tutaj i wybierz zasięg stałej. 5 Wpisz znak równości (=) i wartość stałej. 6 Naciśnij przycisk OK. Od tej chwili możesz używać zdefi niowanej stałej. 34 3 4 5 6 1 2 3 WYŚWIETLANIE STAŁYCH 1 Kliknij wybraną komórkę. 2 Wpisz znak równości i pierwszych kilka znaków nazwy stałej. Na ekranie pojawi się menu podręczne. Uwaga: Jeżeli nie znasz nazwy stałej, kliknij kartę Formuły i naciśnij przycisk Użyj w formule. Na ekranie pojawi się menu podręczne. Kliknij nazwę stałej i naciśnij klawisz Enter. 3 Dwukrotnie kliknij lewym przyciskiem myszy nazwę stałej. 4 Naciśnij klawisz Enter. • W komórce pojawi się wartość stałej. Uwaga: Aby dowiedzieć się, jak używać stałych i nazw zakresów w formułach, zajrzyj do sekcji „Tworzenie formuł wykorzystujących nazwy” w dalszej części tego rozdziału. Wskazówka Jeżeli w arkuszu znajduje się duża liczba zdefiniowa- nych nazw zakresów i stałych, śledzenie ich może być nieco problematyczne. Excel posiada jednak me- chanizm, który pozwala na szybkie utworzenie listy wszystkich zdefiniowanych nazw i odpowiadających im zakresów i wartości. Aby utworzyć taką listę, na- ciśnij klawisz F3. Na ekranie pojawi się okno dialo- gowe Wklejanie nazwy. Naciśnij przycisk Wklej listę. Excel utworzy listę, w której pierwsza kolumna za- wiera nazwy zakresów i stałych, a druga kolumna od- powiadające im odwołania i wartości. Na przykład: jeżeli komórki od B2 do B10 to zakres zawierający listę wydatków poniesionych na reklamę, Excel umie- ści go na liście np. w taki sposób: Reklama =Arkusz1!$B$2:$B$10 Odwołanie znajdujące się w drugiej komórce jedno- znacznie identyfikuje komórki przypisane do zakresu o nazwie Reklama. Jak widać, Excel najpierw podaje nazwę arkusza zawierającego dany zakres, a potem adresy komórek wchodzących w jego skład. Excel umieszcza listę w bieżącym arkuszu, począwszy od aktywnej komórki (czyli od komórki, w której ak- tualnie znajduje się kursor), stąd zanim rozpoczniesz tworzenie listy, powinieneś umieścić kursor w ko- mórce znajdującej się w pustym obszarze arkusza. Utworzona lista jest statyczna, więc aby ją uaktualnić po wprowadzeniu zmian w nazwach zakresów, mu- sisz po prostu utworzyć ją na nowo. R o z d z i a ł 2 . T w o r z e n i e f o r m u ł 35 Tworzenie formuł wykorzystujących nazwy T worzenie formuł może być dosyć złożonym proce- sem, zwłaszcza w sytuacji, kiedy w jednej formu- le umieszczasz kilka funkcji lub kiedy dana funkcja wymaga podania wielu argumentów. Zastosowanie nazw zakresów i stałych może znacząco ułatwić tworzenie for- muł i korzystanie z funkcji, pozwalając na używanie ła- twych do zidentyfi kowania nazw reprezentujących okre- ślone odwołania i wartości. Jak pamiętasz, argument to informacja, której musisz dostarczyć funkcji po to, aby mogła ona wykonać swoje zadanie. Nazwa stałej (lub krótko, stała) to zdefi niowa- na nazwa jednoznacznie odwołująca się do pojedynczej, często używanej wartości. Więcej szczegółowych in- formacji na ten temat znajdziesz w poprzedniej sekcji, „Defi niowanie i wyświetlanie stałych”. Nazwa zakresu to inaczej mówiąc nazwa, którą przypisałeś do grupy po- wiązanych ze sobą komórek. Więcej szczegółowych in- formacji na ten temat znajdziesz w sekcji „Nazwy komó- rek i zakresów”, znajdującej się we wcześniejszej części Tworzenie formuł wykorzystujących nazwy UŻYWANIE NAZW ZAKRESÓW I STAŁYCH W FORMUŁACH 1 Umieść kursor w odpowiednim miejscu formuły. 2 Wpisz nazwę zakresu lub nazwę stałej. W miarę wpisywania na ekranie pojawi się podręczna lista pasujących nazw. Aby wkleić wybraną nazwę, dwukrotnie kliknij ją lewym przyciskiem myszy. 3 Naciśnij klawisz Enter. • W komórce pojawi się wynik obliczeń. tego rozdziału. Aby użyć nazwy zakresu lub stałej jako argumentu funkcji lub zastosować ją w formule, możesz ją bezpośrednio wpisać w odpowiednim miejscu, wybrać z listy Użyj w formule lub wybrać z podręcznej listy auto- matycznego uzupełniania nazw funkcji. Kiedy defi niujesz nazwę zakresu, musisz wybrać nazwę, która będzie unikalna w obrębie zasięgu tego zakresu. Je- żeli zdefi niujesz zakres o takiej samej nazwie o zasięgu globalnym (dla całego skoroszytu) lub przynajmniej dla kilku arkuszy, Excel domyślnie użyje defi nicji nazwy za- kresu zapisanej w bieżącym arkuszu. Jeżeli chcesz użyć defi nicji globalnej, musisz poprzedzić nazwę zakresu nazwą skoroszytu, po której następuje wykrzyknik (!), na przykład NazwaMojegoSkoroszytu!NazwaZakresu. Jeżeli chcesz użyć defi nicji zakresu z innego arkusza, musisz poprzedzić nazwę zakresu nazwą tego arkusza, po której następuje wykrzyknik, na przykład NazwaInnegoArkusza! NazwaStałej. 1 2 36 UŻYWANIE NAZW ZAKRESÓW I STAŁYCH W FORMUŁACH Uwaga: Z techniki opisanej poniżej możesz korzystać np. w sytuacji, kiedy zapomnisz nazwy zakresu lub stałej. 1 Rozpocznij wpisywanie formuły. 2 Kliknij kartę Formuły. 3 Naciśnij przycisk Użyj w formule, znajdujący się w grupie opcji Nazwy zdefi niowane. Na ekranie pojawi się menu podręczne. 4 Kliknij nazwę zakresu lub stałej, której chcesz użyć. Jeżeli to konieczne, kontynuuj wpisywanie dalszej części formuły. 5 Naciśnij klawisz Enter. • Excel umieści wybraną nazwę zakresu lub stałej w formule i wyświetli w komórce wynik obliczeń. 4 3 2 1 Wskazówka Bardzo często możesz spotkać się z sytuacją, kiedy formuły w danym skoroszycie muszą odwoływać się do informacji zapisanych w innych skoroszytach. Aby ułatwić sobie życie, możesz w takiej sytuacji zde- finiować odpowiedni zakres komórek w skoroszycie źródłowym i używać nazwy tego zakresu w skoro- szycie docelowym. Aby to zrobić, powinieneś roz- począć od otwarcia w Excelu obu skoroszytów. Następnie przejdź do skoroszytu docelowego, klik- nij kartę Formuły i naciśnij przycisk Definiuj nazwę. Na ekranie pojawi się okno dialogowe Nowa nazwa. W polu Nazwa wpisz nazwę definiowanego zakresu, potem w polu Zakres wybierz zasięg nazwy i wresz- cie przejdź do pola Odwołuje się do i usuń całą jego zawartość. Następnie naciśnij mały przycisk znajdu- jący się po prawej stronie pola Odwołuje się do. Teraz kliknij kartę Widok i naciśnij przycisk Przełącz okna, znajdujący się w grupie opcji Okno. Na ekranie po- jawi się menu podręczne, z którego powinieneś wy- brać nazwę skoroszytu źródłowego. Zaznacz zakres komórek źródłowych, dla których chcesz zdefinio- wać zakres, i naciśnij przycisk OK. Powrócisz do sko- roszytu docelowego, w którym pojawi się zdefinio- wany zakres komórek odwołujący się do skoroszytu źródłowego. Excel pozwala również na definiowanie nazw często wykorzystywanych formuł, dzięki czemu możesz ta- kiej formuły używać w innych komórkach poprzez proste wpisanie jej nazwy. Aby zdefiniować taką na- zwę, kliknij komórkę zawierającą wybraną formułę, przejdź na kartę Formuły i naciśnij przycisk Definiuj nazwę. Na ekranie pojawi się okno dialogowe Nowa nazwa. W polu Nazwa wpisz nazwę formuły, zdefi- niuj jej zasięg w polu Zakres i naciśnij przycisk OK. R o z d z i a ł 2 . T w o r z e n i e f o r m u ł 37 Sprawdzanie poprawności działania formuł T worząc formuły, możesz je zagnieżdżać jedną w dru- giej. Ponieważ jest to dosyć złożony proces, spraw- dzenie poprawności działania takiej zagnieżdżonej formuły może być trudne. W takiej sytuacji, aby spraw- dzić, czy obliczenia przeprowadzane przez formułę są po- prawne, możesz skorzystać z okna dialogowego Szacowa- nie formuły. Sprawdzana formuła pojawia się w oknie Szacowanie for- muły zaraz po jego przywołaniu na ekran. Mechanizm szacowania pozwala na sprawdzenie krok po kroku po- prawności obliczania poszczególnych wyrażeń składo- wych, dzięki czemu możesz zobaczyć, jak Excel wylicza poszczególne wartości pośrednie. Aby rozpocząć proces weryfi kacji, naciśnij przycisk Szacuj. Jeżeli formuła za- wiera funkcje, Excel wyświetla wyniki działania funk- cji, a następnie wyniki pozostałych obliczeń. Aktualnie obliczane wyrażenie składowe formuły jest podkreślane. Aby zobaczyć wyniki kolejnych obliczeń pośrednich, naciskaj kolejno przycisk Szacuj. Wyniki pośrednie z ob- Sprawdzanie poprawności działania formuł 1 Kliknij komórkę zawierającą formułę, której działanie chcesz sprawdzić. 2 Kliknij kartę Formuły. 3 Naciśnij przycisk Szacuj formułę, znajdujący się w grupie opcji Inspekcja formuł. liczania poszczególnych wyrażeń są wyświetlane przy użyciu pochylonej czcionki. Jeżeli dana formuła bazuje na wynikach działania innej formuły, możesz ją wyświetlić i sprawdzić jej działanie, naciskając przycisk Wkrocz. Aby powrócić do pierwotnej formuły, naciśnij przycisk Wyjdź. Kiedy przejdziesz przez obliczanie wszystkich elementów składowych formuły, Excel wyświetli fi nalny wynik obliczeń oraz dodatkowy przycisk o nazwie Uruchom ponownie. Naciśnij go, jeżeli chcesz jeszcze raz przejść przez cały proces szacowania wyrażeń formuły. Podczas pracy z oknem szacowania nie możesz zmieniać defi nicji formuły. Jeżeli znajdziesz jakiś błąd i chcesz po- prawić formułę, musisz zamknąć okno Szacowanie formuły. Jeżeli chcesz sprawdzić wszystkie formuły zapisane w arkuszu, naciśnij przycisk Pokaż formuły, znajdują- cy się w grupie opcji Inspekcja formuł na karcie Formuły. Aby przywrócić wyświetlanie wyników działania for- muł, ponownie naciśnij przycisk Pokaż formuły. 2 1 3 Na ekranie pojawi się okno dialogowe Szacowanie formuły. 4 Naciśnij przycisk Szacuj. • Excel wyświetla wyniki szacowania. 5 Aby oszacować kolejne wyrażenia, naciskaj przycisk Szacuj. 6 Aby sprawdzić szczegółowo dane wyrażenie, naciśnij przycisk Wkrocz. 38 5 6 4 7 Aby powrócić do pierwotnego wyrażenia, naciśnij przycisk Wyjdź. • Kiedy Excel oszacuje wartości wszystkich wyrażeń pośrednich, wyświetla wynik działania całej formuły. 8 Aby ponownie przejść proces szacowania formuły, naciśnij przycisk Uruchom ponownie. 9 Aby zamknąć okno szacowania, naciśnij przycisk Zamknij. Excel zamyka okno Szacowanie formuły. 8 7 9 Wskazówka Jeżeli naciśniesz przycisk Sprawdzanie błędów, znaj- dujący się w grupie opcji Inspekcja formuł na karcie Formuły, Excel sprawdzi wszystkie formuły arkusza pod kątem występowania błędów. Jeżeli jakiś błąd zostanie odnaleziony, na ekranie pojawi się okno dialogowe Sprawdzanie błędów. Aby uzyskać do- datkowe informacje na temat odnalezionego błędu, naciśnij przycisk Pomoc na temat błędu. Jeżeli chcesz otworzyć okno Szacowanie formuły, naciśnij przycisk Pokaż kroki obliczania. Jeżeli chcesz pozostawić błęd- ną formułę bez zmian, naciśnij przycisk Ignoruj błąd. Jeżeli chcesz zmodyfikować formułę i poprawić błąd, naciśnij przycisk Edytuj w pasku formuły. Aby przejść do kolejnego lub poprzedniego błędu, naciśnij od- powiednio przyciski Następny lub Poprzedni. Jeżeli chcesz otworzyć okno opcji programu Excel, gdzie możesz zmienić wybrane opcje dotyczące sprawdza- nia błędów, naciśnij przycisk Opcje. Do weryfikacji wartości w wybranych komórkach możesz użyć specjalnego narzędzia o nazwie Okno czujki. Aby dodać komórkę do okna czujki, naciśnij przycisk Okno czujki, znajdujący się w grupie opcji In- spekcja formuł na karcie Formuły. Kiedy okno czujki pojawi się na ekranie, naciśnij przycisk Dodaj czujkę, a następnie zaznacz komórki, których wartości chcesz monitorować, i naciśnij przycisk Dodaj. Od tej chwili możesz na bieżąco sprawdzać w tym oknie wartości, jakie pojawiają się w wybranych komórkach. R o z d z i a ł 2 . T w o r z e n i e f o r m u ł 39 Śledzenie poprzedników i zależności prowadzących do wszystkich komórek, do których od- wołuje się formuła. Wybierając tę opcję, możesz szybko zidentyfi kować komórki wykorzystywane przez formułę. Jeżeli chcesz sprawdzić, które formuły odwołują się do danej komórki, możesz włączyć grafi czną reprezen- tację zależności, naciskając przycisk Śledź zależności, znajdujący się w grupie opcji Inspekcja formuł na karcie Formuły. Włączenie tej opcji powoduje wyświetlenie nie- bieskich strzałek prowadzących do wszystkich komórek zawierających formuły odwołujące się do tej komórki. Wyświetlając zależności, możesz szybko zidentyfi kować komórki, których formuły są zależne od wartości danej komórki. Jeżeli wykonasz takie polecenie przed usunię- ciem wartości z aktywnej komórki, będziesz mógł szybko zorientować się, na jakie komórki taka operacja będzie miała bezpośredni wpływ. Aby usunąć strzałki wskazujące poprzedniki lub za- leżności, naciśnij przycisk Usuń strzałki, znajdujący się w grupie opcji Inspekcja formuł na karcie Formuły. 2 1 3 5 K iedy tworzysz nową formułę, Excel przelicza wszystkie operatory, wartości, odwołania oraz funkcje i zwraca wartość będącą wynikiem ob- liczeń. Jeżeli z jakiegoś powodu obliczenie wyniku nie jest możliwe, w danej komórce zostanie wyświetlony komunikat błędu. Excel posiada specjalne narzędzia, któ- re pozwalają na śledzenie sposobu wykonywania obliczeń i zlokalizowanie przyczyny błędu. Zazwyczaj błędy pojawiają się w sytuacji, kiedy formuła usiłuje odwołać się do niepoprawnej wartości komórki. Na przykład: jeżeli w danej komórce zapiszemy formułę =A1/A2, a w komórce A2 znajduje się wartość 0, próba obliczenia takiej formuły zakończy się wyświetleniem błędu #DZIEL/0, który sygnalizuje próbę wykonania dzielenia przez 0. Naciskając przycisk Śledź poprzedniki, znajdujący się w grupie opcji Inspekcja formuł na karcie Formuły, możesz wyświetlić grafi czną reprezentację obliczeń przeprowa- dzanych przez formułę. Uruchomienie tego polecenia powoduje wyświetlenie na ekranie niebieskich strzałek Śledzenie poprzedników i zależności ŚLEDZENIE POPRZEDNIKÓW 1 Kliknij komórkę zawierającą formułę, której poprzedniki chcesz śledzić. • Jeżeli w danej komórce jest błąd, obok formuły zostaje wyświetlona ikona menu obsługi błędów. 2 Kliknij kartę Formuły. 3 Naciśnij przycisk Śledź poprzedniki, znajdujący się w grupie opcji Inspekcja formuł. • Excel wyświetli strzałki prowadzące do komórek wykorzystywanych przez formułę. 4 Wprowadź modyfi kacje mające na celu usunięcie przyczyny błędu. 5 Naciśnij przycisk Usuń
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Excel 2007 PL. Analiza danych, wykresy, tabele przestawne. Niebieski podręcznik
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: