Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00121 008874 11061555 na godz. na dobę w sumie
Excel 2007 PL. Formuły - książka
Excel 2007 PL. Formuły - książka
Autor: Liczba stron: 856
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-1274-1 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> aplikacje biurowe >> excel
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Excel to obecnie najpopularniejszy arkusz kalkulacyjny. Wykorzystywany jest w firmach, organizacjach, szkołach i domach do przeróżnych zadań - od wystawiania faktur i prowadzenia domowego budżetu, aż do złożonych analiz i symulacji. Ogromny zbiór funkcji, jaki Excel oferuje swoim użytkownikom, pozwala na przeprowadzenie nawet najbardziej skomplikowanych obliczeń. Jednak w wielu przypadkach standardowe narzędzia okazują się niewystarczające. Wtedy z pomocą przychodzą formuły i makropolecenia, czyli definiowane przez użytkownika algorytmy obliczeniowe. Wykorzystując ich potęgę, można zrealizować każde zadanie obliczeniowe.

Książka 'Excel 2007. Formuły' to podręcznik dla tych użytkowników Excela, którzy opanowali już zasady korzystania z funkcji i chcą sięgnąć po kolejne, bardziej zaawansowane narzędzie obliczeniowe. Czytając ją, dowiesz się, jak tworzyć formuły i korzystać z języka VBA. Opanujesz możliwości tabel przestawnych oraz formuł tablicowych. Nauczysz się budować własne funkcje arkusza kalkulacyjnego w oparciu o makropolecenia oraz zastosujesz w praktyce dodatkowe moduły obliczeniowe.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Excel 2007 PL. Formu‡y Autor: John Walkenbach T‡umaczenie: £ukasz Piwko, Wojciech Demski ISBN: 978-83-246-1274-1 Tytu‡ orygina‡u: Excel 2007 Formulas Excel to obecnie najpopularniejszy arkusz kalkulacyjny. Wykorzystywany jest w firmach, organizacjach, szko‡ach i domach do przer(cid:243)¿nych zadaæ (cid:151) od wystawiania faktur i prowadzenia domowego bud¿etu, a¿ do z‡o¿onych analiz i symulacji. Ogromny zbi(cid:243)r funkcji, jaki Excel oferuje swoim u¿ytkownikom, pozwala na przeprowadzenie nawet najbardziej skomplikowanych obliczeæ. Jednak w wielu przypadkach standardowe narzŒdzia okazuj„ siŒ niewystarczaj„ce. Wtedy z pomoc„ przychodz„ formu‡y i makropolecenia, czyli definiowane przez u¿ytkownika algorytmy obliczeniowe. Wykorzystuj„c ich potŒgŒ, mo¿na zrealizowa(cid:230) ka¿de zadanie obliczeniowe. Ksi„¿ka (cid:132)Excel 2007. Formu‡y(cid:147) to podrŒcznik dla tych u¿ytkownik(cid:243)w Excela, kt(cid:243)rzy opanowali ju¿ zasady korzystania z funkcji i chc„ siŒgn„(cid:230) po kolejne, bardziej zaawansowane narzŒdzie obliczeniowe. Czytaj„c j„, dowiesz siŒ, jak tworzy(cid:230) formu‡y i korzysta(cid:230) z jŒzyka VBA. Opanujesz mo¿liwo(cid:156)ci tabel przestawnych oraz formu‡ tablicowych. Nauczysz siŒ budowa(cid:230) w‡asne funkcje arkusza kalkulacyjnego w oparciu o makropolecenia oraz zastosujesz w praktyce dodatkowe modu‡y obliczeniowe. (cid:149) Interfejs u¿ytkownika (cid:149) Formatowanie kom(cid:243)rek (cid:149) Wprowadzanie formu‡ (cid:149) Adresowanie kom(cid:243)rek (cid:149) Funkcje obliczeniowe Excela (cid:149) Przetwarzanie danych tekstowych (cid:149) Obs‡uga dat i czasu (cid:149) Wyszukiwanie danych w arkuszu (cid:149) Liczenie i sumowanie (cid:149) Obliczenia finansowe (cid:149) Formu‡y tablicowe (cid:149) Tabele przestawne (cid:149) Formatowanie warunkowe (cid:149) Programowanie w VBA Szacuje siŒ, ¿e tylko 10 u¿ytkownik(cid:243)w Excela potrafi w pe‡ni wykorzysta(cid:230) mo¿liwo(cid:156)ci formu‡. Do‡„cz do tego elitarnego grona Wydawnictwo Helion ul. Ko(cid:156)ciuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 032 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl Spis treści Podziękowania Dlaczego napisałem tę książkę Co trzeba wiedzieć Co trzeba mieć Konwencje typograficzne Konwencje dotyczące klawiatury Konwencje myszy Co oznaczają ikony Organizacja książki Część I Informacje podstawowe Część II Stosowanie funkcji w formułach Część III Formuły finansowe Część IV Formuły tablicowe Część V Różne techniki związane z formułami Część VI Tworzenie własnych funkcji arkusza Część VII Dodatki Jak korzystać z książki? Informacje o przykładach Informacje o dodatku Power Utility Pak Komentarze Część I Informacje podstawowe Rozdział 1. Wstęp do Excela Historia Excela Wszystko zaczęło się od programu VisiCalc Nadejście Lotusa Do gry wchodzi Microsoft Wersje Excela Koncepcja modelu obiektowego Zasada działania skoroszytów Arkusze Arkusze wykresów Arkusze makr i arkusze dialogowe Interfejs użytkownika programu Excel Nowy interfejs użytkownika Wstążka Menu pod przyciskiem pakietu Microsoft Office Menu podręczne i minipasek narzędzi Pasek narzędzi Szybki dostęp Tagi inteligentne Okienko zadań Przeciągnij i upuść Skróty klawiaturowe Dostosowywanie widoku na ekranie 23 23 23 24 24 24 26 26 26 27 27 27 27 27 28 28 28 29 29 29 31 33 34 34 34 35 35 38 39 39 41 41 41 41 43 45 46 46 47 47 49 49 49 8 Spis treści Wprowadzanie danych Zaznaczanie obiektów i komórek Pomoc programu Excel Formatowanie komórek Formatowanie numeryczne Formatowanie stylistyczne Tabele Formuły i funkcje arkuszy Obiekty na warstwie rysowania Kształty Ilustracje Obiekty obrazów połączonych Formanty Wykresy Dostosowywanie Excela Makra Dodatki Funkcje internetowe Narzędzia do analizy Dostęp do baz danych Konspekty Zarządzanie scenariuszami Tabele przestawne Funkcje inspekcji Dodatek Solver Opcje ochrony Ochrona formuł przed nadpisaniem Chronienie struktury skoroszytu Ochrona skoroszytu hasłem Rozdział 2. Podstawowe informacje na temat formuł Wprowadzanie i edycja formuł Elementy formuły Wstawianie formuły Wklejanie nazw Spacje i złamania wiersza Ograniczenia formuł Przykłady formuł Edytowanie formuł Operatory używane w formułach Operatory odniesienia Przykłady formuł z użyciem operatorów Pierwszeństwo operatorów Zagnieżdżanie nawiasów Obliczanie wartości formuł Odniesienia do komórek i zakresów Tworzenie odwołań bezwzględnych i mieszanych Tworzenie odwołań do innych arkuszy lub skoroszytów Robienie wiernej kopii formuły Konwertowanie formuł na wartości Ukrywanie formuł Błędy w formułach 50 52 52 53 53 54 54 55 55 55 56 56 57 58 58 58 59 59 59 60 61 62 62 62 63 63 63 64 65 67 68 68 68 70 70 71 71 72 73 73 73 75 77 78 79 80 81 83 84 85 87 Spis treści 9 Co robić z odwołaniami cyklicznymi Szukanie wyniku Przykład szukania wyniku Szukanie wyniku — informacje dodatkowe Rozdział 3. Praca z nazwami Co to jest nazwa Zakres nazw Odwołania do nazw Odnoszenie się do nazw z innego skoroszytu Konflikty nazw Menedżer nazw Tworzenie nazw Edytowanie nazw Usuwanie nazw Szybkie tworzenie nazw komórek i zakresów Okno dialogowe Nowa nazwa Tworzenie nazw przy użyciu pola nazwy Automatyczne tworzenie nazw Nazywanie całych wierszy i kolumn Nazwy tworzone przez Excela Tworzenie nazw obejmujących kilka arkuszy Praca z nazwami komórek i zakresów Tworzenie listy nazw Używanie nazw w formułach Używanie operatora przecięcia z nazwami Używanie operatora zakresu z nazwami Odwoływanie się do pojedynczej komórki w zakresie nazwanym obejmującym kilka arkuszy Wstawianie nazw do istniejących formuł Automatyczne wstawianie nazw podczas tworzenia formuły Usuwanie nazw Nazwy z błędami Przeglądanie nazw zakresów Stosowanie nazw w wykresach Obsługa nazw komórek i zakresów przez Excela Wstawianie wiersza lub kolumny Usuwanie wiersza lub kolumny Wycinanie i wklejanie Potencjalne problemy z nazwami Problemy występujące podczas kopiowania arkuszy Problemy z nazwami przy usuwaniu arkuszy Klucz do zrozumienia nazw Nazywanie wartości stałych Nazywanie stałych tekstowych Używanie funkcji arkusza w nazwanych formułach Używanie odwołań do komórek i zakresów w formułach nazwanych Używanie formuł nazwanych zawierających odwołania względne Zaawansowane techniki używania nazw Używanie funkcji ADR.POŚR z zakresem nazwanym Użycie funkcji ADR.POŚR do tworzenia zakresu nazwanego o stałym adresie Używanie tablic w formułach nazwanych Tworzenie dynamicznych formuł nazwanych 88 90 90 92 93 94 95 95 96 96 97 97 98 99 99 99 99 101 103 104 104 107 107 108 108 110 110 111 112 112 112 113 113 114 114 114 115 115 115 116 117 119 120 120 121 122 126 126 127 128 129 10 Spis treści Część II Stosowanie funkcji w formułach 131 Rozdział 4. Wprowadzenie do funkcji arkusza Co to jest funkcja Upraszczanie formuł Wykonywanie obliczeń niemożliwych do wykonania w inny sposób Przyspieszanie zadań edycyjnych Podejmowanie decyzji przez formułę Więcej na temat funkcji Typy argumentów funkcji Nazwy w roli argumentów Całe kolumny i wiersze w roli argumentów Wartości literalne w roli argumentów Wyrażenia w roli argumentów Funkcje w roli argumentów Tablice w roli argumentów Sposoby wstawiania funkcji do formuł Ręczne wpisywanie funkcji Wstawianie funkcji za pomocą okna dialogowego Wstawianie funkcji Dodatkowe wskazówki na temat wstawiania funkcji Kategorie funkcji 133 133 134 134 135 135 136 136 137 137 138 139 139 140 140 140 142 143 146 146 147 147 147 147 147 148 148 148 148 148 148 149 151 151 152 152 153 154 154 157 157 158 160 160 160 161 162 163 163 164 Funkcje finansowe Funkcje daty i godziny Funkcje matematyczne i trygonometryczne Funkcje statystyczne Funkcje wyszukiwania i odwołań Funkcje baz danych Funkcje tekstowe Funkcje logiczne Funkcje informacyjne Funkcje zdefiniowane przez użytkownika Funkcje inżynierskie Funkcje modułowe Inne kategorie funkcji Rozdział 5. Manipulowanie tekstem Kilka słów na temat tekstu Ile znaków może pomieścić jedna komórka Liczby jako tekst Funkcje tekstowe Sprawdzanie, czy komórka zawiera tekst Praca z kodami znaków Sprawdzanie, czy dwa ciągi są identyczne Łączenie dwóch lub większej liczby komórek Wyświetlanie sformatowanych wartości jako tekst Wyświetlanie wartości walutowych jako tekst Liczenie znaków w ciągu Powtarzanie znaku lub ciągu Tworzenie histogramu tekstowego Dopełnianie liczby Usuwanie niepotrzebnych spacji i niedrukowalnych znaków Zmiana wielkości liter Wydobywanie znaków z ciągu Podmienianie tekstu innym tekstem Znajdowanie i szukanie w ciągu Znajdowanie i zamienianie ciągów Zaawansowane formuły tekstowe Zliczanie określonych znaków w komórce Zliczanie wystąpień podciągu w komórce Sprawdzanie numeru litery kolumny po jej numerze Wydobywanie nazwy pliku ze ścieżki Wydobywanie pierwszego wyrazu z ciągu Wydobywanie ostatniego wyrazu z ciągu Wydobywanie wszystkiego poza pierwszym wyrazem w ciągu Wydobywanie pierwszych imion, drugich imion i nazwisk Usuwanie tytułu sprzed imienia lub nazwiska Zliczanie słów w komórce Niestandardowe funkcje tekstowe w języku VBA Rozdział 6. Funkcje daty i czasu Jak Excel obsługuje daty i godziny Liczby seryjne dat Wprowadzanie dat Liczby seryjne godzin i minut Wprowadzanie godzin Formatowanie dat i godzin Problemy z datami Funkcje daty Wyświetlanie aktualnej daty Wyświetlanie dowolnej daty Generowanie serii dat Konwersja ciągów tekstowych na daty Obliczanie liczby dni dzielących dwie daty Obliczanie liczby dni powszednich między dwiema datami Obliczanie daty, biorąc pod uwagę tylko dni robocze Obliczanie liczby lat dzielących dwie daty Określanie dnia roku Określanie dnia tygodnia Określanie daty ostatniej niedzieli Określanie daty pierwszego wystąpienia dnia tygodnia po określonej dacie Określanie n-tego wystąpienia dnia tygodnia w miesiącu Zliczanie wystąpień dnia tygodnia Obliczanie dat świąt Określanie daty ostatniego dnia miesiąca Sprawdzanie, czy dany rok jest przestępny Sprawdzanie kwartału roku Konwersja roku na liczby rzymskie Wyświetlanie bieżącego czasu Wyświetlanie dowolnego czasu Sumowanie czasów powyżej 24 godzin Obliczanie różnicy między dwiema wartościami czasu Konwersja z czasu wojskowego Konwersja godzin, minut i sekund w zapisie dziesiętnym na wartości czasu Dodawanie godzin, minut i sekund do wartości czasu Konwersja pomiędzy strefami czasowymi Funkcje czasu Spis treści 11 165 166 167 167 167 168 168 169 169 169 170 170 172 172 172 175 175 176 177 179 179 181 182 184 185 186 187 188 188 189 190 191 191 192 192 193 193 194 195 197 198 199 199 199 199 200 202 204 205 206 206 207 12 Spis treści Zaokrąglanie wartości czasu Praca z wartościami niebędącymi godzinami dnia Rozdział 7. Techniki liczenia i sumowania Liczenie i sumowanie komórek Zliczanie i sumowanie rekordów w bazach danych i tabelach przestawnych Podstawowe formuły liczące Obliczanie sumy komórek Zliczanie pustych komórek Zliczanie niepustych komórek Zliczanie komórek z liczbami Zliczanie komórek niezawierających tekstu Zliczanie komórek tekstowych Zliczanie wartości logicznych Zliczanie wartości błędów w zakresie Zaawansowane formuły liczące Liczenie komórek przy użyciu funkcji LICZ.JEŻELI Zliczanie komórek spełniających wiele kryteriów Zliczanie liczby wystąpień najczęściej pojawiającego się wpisu Zliczanie wystąpień określonego tekstu Liczenie unikatowych wartości Tworzenie rozkładu częstości Formuły sumujące Sumowanie wszystkich komórek w zakresie Obliczanie narastającej sumy Sumowanie określonej liczby największych wartości Sumowanie warunkowe z jednym kryterium Sumowanie tylko wartości ujemnych Sumowanie wartości w oparciu o inny zakres Sumowanie wartości w oparciu o porównanie tekstowe Sumowanie wartości w oparciu o porównanie daty Sumowanie warunkowe przy zastosowaniu wielu kryteriów Użycie kryteriów i Użycie kryteriów lub Użycie kryteriów i oraz lub Rozdział 8. Funkcje wyszukiwania Co to jest formuła wyszukiwania Funkcje związane z wyszukiwaniem Podstawowe formuły wyszukiwania Funkcja WYSZUKAJ.PIONOWO Funkcja WYSZUKAJ.POZIOMO Funkcja WYSZUKAJ Łączne użycie funkcji PODAJ.POZYCJĘ i INDEKS Wyspecjalizowane formuły wyszukujące Wyszukiwanie dokładnej wartości Wyszukiwanie wartości w lewą stronę Wyszukiwanie z rozróżnianiem małych i wielkich liter Wybieranie spośród wielu tabel Określanie ocen na podstawie wyników testu Obliczanie średniej ocen Wyszukiwanie w dwie strony Wyszukiwanie dwukolumnowe Sprawdzanie adresu wartości w zakresie 208 209 211 212 212 214 215 215 216 216 217 217 217 217 218 218 219 223 224 226 227 234 234 235 236 237 238 240 240 240 241 242 243 243 245 245 246 247 248 249 250 251 253 253 255 257 258 258 260 261 263 264 Wyszukiwanie wartości przy użyciu najbliższego dopasowania Wyszukiwanie wartości przy użyciu interpolacji liniowej Rozdział 9. Tabele i bazy danych arkusza Tabele i terminologia Przykład bazy danych arkusza Przykład tabeli Zastosowania baz danych arkusza i tabel Praca z tabelami Tworzenie tabeli Zmiana wyglądu tabeli Nawigacja i zaznaczanie w tabeli Dodawanie wierszy lub kolumn Usuwanie wierszy lub kolumn Przenoszenie tabeli Ustawianie opcji tabeli Usuwanie powtarzających się wierszy z tabeli Sortowanie i filtrowanie tabeli Praca z wierszem sumy Stosowanie formuł w tabelach Odwoływanie się do danych w tabeli Konwersja tabeli na bazę danych arkusza Filtrowanie zaawansowane Ustawianie zakresu kryteriów Stosowanie filtru zaawansowanego Usuwanie filtru zaawansowanego Określanie kryteriów filtru zaawansowanego Określanie pojedynczego kryterium Określanie wielu kryteriów Określanie kryteriów utworzonych w wyniku użycia formuły Funkcje bazy danych Wstawianie sum częściowych Rozdział 10. Różne obliczenia Konwersja jednostek Rozwiązywanie trójkątów prostokątnych Obliczanie pola powierzchni, obwodu i objętości Obliczanie pola powierzchni i obwodu kwadratu Obliczanie pola powierzchni i obwodu prostokąta Obliczanie pola powierzchni i obwodu koła Obliczanie pola powierzchni trapezu Obliczanie pola powierzchni trójkąta Obliczanie pola powierzchni i objętości kuli Obliczanie pola powierzchni i objętości sześcianu Obliczanie pola powierzchni i objętości stożka Obliczanie objętości walca Obliczanie objętości ostrosłupa Rozwiązywanie równań równoważnych Zaokrąglanie liczb Podstawowe formuły zaokrąglające Zaokrąglanie do najbliższej wielokrotności Zaokrąglanie wartości walutowych Praca z ułamkami dolarów Stosowanie funkcji ZAOKR.DO.CAŁK i LICZBA.CAŁK Spis treści 13 265 266 271 272 272 272 274 274 276 277 279 279 280 280 280 281 282 287 291 293 297 298 299 300 301 301 302 303 307 309 311 315 315 317 319 319 320 321 321 321 322 322 322 323 323 323 325 326 327 327 328 329 14 Spis treści Zaokrąglanie do parzystej lub nieparzystej liczby całkowitej Zaokrąglanie do n cyfr znaczących Część III Formuły finansowe Rozdział 11. Formuły kredytów i inwestycji Pojęcia finansowe Wartość pieniądza w czasie Wpływy i płatności Dopasowywanie okresów czasu Wyznaczanie terminu pierwszej płatności Podstawowe funkcje finansowe Obliczanie wartości bieżącej Obliczanie przyszłej wartości Obliczanie płatności Obliczanie stóp Obliczanie liczby rat Obliczanie składników płatności Funkcje IPMT i PPMT Funkcje CUMIPMT i CUMPRINC Konwersja stóp procentowych Metody przedstawiania stóp procentowych Formuły konwersji Ograniczenia funkcji finansowych Odroczony początek serii regularnych płatności Szacowanie serii zmiennych płatności Obliczenia dotyczące obligacji Wyznaczanie ceny obligacji Obliczanie rentowności Rozdział 12. Formuły dyskontowe i amortyzacji Funkcja NPV Definicja funkcji NPV Przykłady użycia funkcji NPV Obliczanie kwot nagromadzonych za pomocą funkcji NPV Funkcja IRR — stosowanie Stopa zwrotu Geometryczne wskaźniki przyrostu Sprawdzanie wyników Kilka stóp funkcji IRR i MIRR Kilka wewnętrznych stóp zwrotu Rozdzielanie przepływów Użycie sald zamiast przepływów Nieregularne przepływy środków Wartość bieżąca netto Wewnętrzna stopa zwrotu Funkcja FVSCHEDULE Obliczanie zwrotu w skali roku Obliczanie amortyzacji Rozdział 13. Harmonogramy finansowe Tworzenie harmonogramów finansowych Tworzenie harmonogramów amortyzacji 329 330 331 333 334 334 334 335 335 336 336 341 344 345 348 350 350 351 353 353 354 355 355 356 357 358 359 361 362 362 364 370 372 373 374 375 376 376 378 379 380 380 381 382 382 383 387 387 388 Prosty harmonogram amortyzacji Dynamiczny harmonogram amortyzacji Tabele płatności i odsetek Obliczenia dotyczące karty kredytowej Zestawianie opcji pożyczek w tabelach danych Tworzenie tabeli danych z jedną zmienną Tworzenie tabeli danych z dwiema zmiennymi Sprawozdania finansowe Podstawowe sprawozdania finansowe Analiza wskaźników Tworzenie indeksów Część IV Formuły tablicowe Rozdział 14. Wprowadzenie do tablic Wprowadzenie do formuł tablicowych Wielokomórkowa formuła tablicowa Jednokomórkowa formuła tablicowa Tworzenie stałej tablicowej Elementy stałej tablicowej Wymiary tablicy — informacje Jednowymiarowe tablice poziome Jednowymiarowe tablice pionowe Tablice dwuwymiarowe Nadawanie nazw stałym tablicowym Praca z formułami tablicowymi Wprowadzanie formuły tablicowej Zaznaczanie zakresu formuły tablicowej Edycja formuły tablicowej Powiększanie i zmniejszanie wielokomórkowych formuł tablicowych Stosowanie wielokomórkowych formuł tablicowych Tworzenie tablicy z wartości w zakresie Tworzenie stałej tablicowej z wartości w zakresie Wykonywanie działań na tablicach Używanie funkcji z tablicami Transponowanie tablicy Generowanie tablicy kolejnych liczb całkowitych Jednokomórkowe formuły tablicowe Liczenie znaków w zakresie Sumowanie trzech najmniejszych wartości w zakresie Zliczanie komórek tekstowych w zakresie Pozbywanie się formuł pośrednich Zastosowanie tablicy zamiast adresu zakresu Rozdział 15. Magia formuł tablicowych Stosowanie jednokomórkowych formuł tablicowych Sumowanie zakresu zawierającego błędy Zliczanie błędów wartości w zakresie komórek Sumowanie w oparciu o warunek Sumowanie n największych wartości w zakresie Obliczanie średniej z pominięciem zer Sprawdzanie występowania określonej wartości w zakresie Zliczanie liczby różnic w dwóch zakresach Spis treści 15 388 391 394 396 398 399 401 403 403 407 410 413 415 415 416 417 418 419 420 420 420 421 422 423 423 424 424 425 426 427 427 428 429 429 430 432 432 433 433 434 436 439 440 440 441 442 445 445 447 448 16 Spis treści Zwracanie lokalizacji maksymalnej wartości w zakresie Odszukiwanie wiersza n-tego wystąpienia wartości w zakresie Zwracanie najdłuższego tekstu w zakresie Sprawdzanie, czy zakres zawiera poprawne wartości Sumowanie cyfr liczby całkowitej Sumowanie wartości zaokrąglonych Sumowanie wszystkich n-tych wartości w zakresie Usuwanie nienumerycznych znaków z łańcucha Odszukiwanie najbliższej wartości w zakresie Zwracanie ostatniej wartości w kolumnie Zwracanie ostatniej wartości w wierszu Szeregowanie danych przy użyciu formuły tablicowej Tworzenie dynamicznych tabel krzyżowych Stosowanie wielokomórkowych formuł tablicowych Zwracanie wyłącznie dodatnich wartości w zakresie Zwracanie niepustych komórek z zakresu Odwracanie kolejności komórek w zakresie Dynamiczne sortowanie wartości w zakresie Zwracanie listy unikalnych elementów zakresu Wyświetlanie kalendarza w zakresie komórek Część V Różne techniki wykorzystania formuł Rozdział 16. Zamierzone odwołania cykliczne Czym są odwołania cykliczne Korygowanie niezamierzonych odwołań cyklicznych Istota pośrednich odwołań cyklicznych Zamierzone odwołania cykliczne W jaki sposób Excel określa ustawienia obliczeń i iteracji Przykłady odwołań cyklicznych Generowanie losowych, unikalnych liczb całkowitych Rozwiązywanie równań rekursywnych Rozwiązywanie układów równań przy użyciu odwołań cyklicznych Animowanie wykresów przy użyciu iteracji Potencjalne problemy z zamierzonymi odwołaniami cyklicznymi Rozdział 17. Techniki tworzenia wykresów Działanie formuły SERIE Używanie nazw w formule SERIE Oddzielanie serii danych na wykresie od zakresu danych Tworzenie powiązań do komórek Tworzenie połączenia z tytułem wykresu Tworzenie powiązań z tytułami osi Tworzenie powiązań z etykietami danych Tworzenie powiązań tekstowych Przykłady wykresów Wykres postępów w dążeniu do celu Tworzenie wykresu w kształcie miernika Warunkowe wyświetlanie kolorów na wykresie kolumnowym Tworzenie histogramu porównawczego Tworzenie wykresów Gantta Tworzenie wykresu giełdowego Kreślenie co n-tego punktu danych 448 449 450 450 451 452 453 455 456 456 457 458 459 460 461 462 462 463 464 465 469 471 471 472 473 474 476 477 478 479 481 482 484 485 486 488 489 491 491 492 492 492 493 493 494 496 497 498 501 503 Kreślenie n ostatnich punktów danych Zaznaczanie serii danych za pomocą okna kombi Tworzenie wykresów funkcji matematycznych Kreślenie okręgu Wykres w kształcie zegara Tworzenie wspaniałych wykresów Tworzenie wykresów linii trendów Liniowe wykresy trendów Nieliniowe wykresy trendu Rozdział 18. Tabele przestawne O tabelach przestawnych Przykład tabeli przestawnej Dane odpowiednie dla tabeli przestawnej Tworzenie tabeli przestawnej Wskazywanie danych Wyznaczanie lokalizacji tabeli przestawnej Definiowanie układu tabeli przestawnej Formatowanie tabeli przestawnej Modyfikowanie tabeli przestawnej Więcej przykładów tabel przestawnych Pytanie 1. Pytanie 2. Pytanie 3. Pytanie 4. Pytanie 5. Pytanie 6. Grupowanie elementów tabeli przestawnej Przykład grupowania ręcznego Przeglądanie zgrupowanych danych Przykłady grupowania automatycznego Tworzenie rozkładu liczebności Tworzenie pól i elementów obliczeniowych Tworzenie pola obliczeniowego Wstawianie elementu obliczeniowego Odwołania do komórek w tabeli przestawnej Jeszcze jeden przykład tabeli przestawnej Tworzenie raportu tabeli przestawnej Formatowanie warunkowe Wybieranie formatowania warunkowego Formaty warunkowe wykorzystujące grafikę Stosowanie formatów warunkowych Tworzenie reguł opartych na formułach Sprawdzanie poprawności danych Rozdział 19. Formatowanie warunkowe i sprawdzanie poprawności danych Definiowanie kryteriów sprawdzania poprawności danych Typy kryteriów sprawdzania poprawności danych, jakich możesz użyć Tworzenie list rozwijanych Stosowanie formuł w regułach sprawdzania poprawności danych Rozdział 20. Tworzenie megaformuł Czym jest megaformuła Tworzenie megaformuły — prosty przykład Spis treści 17 505 506 508 511 514 517 518 519 523 529 529 530 533 535 535 536 537 538 540 541 543 544 544 546 546 547 548 549 549 551 555 557 559 560 562 565 568 571 571 573 577 587 589 599 600 601 603 604 609 609 610 18 Spis treści Przykłady megaformuł Usuwanie drugich imion przy użyciu megaformuły Użycie megaformuły zwracającej pozycję ostatniego znaku spacji w łańcuchu Zastosowanie megaformuły do sprawdzania poprawności numerów kart kredytowych Generowanie nazwisk losowych Zalety i wady megaformuł Rozdział 21. Narzędzia i metody usuwania błędów w formułach Debugowanie formuł? Problemy z formułami i ich rozwiązania Niedopasowanie nawiasów Komórki wypełnione symbolami krzyżyka Puste komórki, które wcale nie są puste Nadmiarowe znaki spacji Formuły zwracające błąd Problemy z odwołaniami względnymi i bezwzględnymi Problemy z pierwszeństwem operatorów Formuły nie są obliczane Wartości rzeczywiste i wyświetlane Błędy liczb zmiennoprzecinkowych Błędy nieistniejących łączy Błędy wartości logicznych Błędy odwołań cyklicznych Narzędzia inspekcyjne w Excelu Identyfikowanie komórek określonego typu Przeglądanie formuł Śledzenie relacji pomiędzy komórkami Śledzenie wartości błędów Naprawianie błędów odwołań cyklicznych Funkcja sprawdzania błędów w tle Korzystanie z funkcji Szacowanie formuły Część VI Tworzenie własnych funkcji arkusza Rozdział 22. Wprowadzenie do VBA Kilka słów o VBA Wyświetlanie karty Deweloper O bezpieczeństwie makr Zapisywanie skoroszytów zawierających makra Wprowadzenie do Visual Basic Editor Aktywowanie VB Editor Elementy VB Editor Korzystanie z okna projektu Korzystanie z okna kodu Wprowadzanie kodu VBA Zapisywanie projektu Rozdział 23. Podstawy tworzenia funkcji niestandardowych Po co tworzy się funkcje niestandardowe? Wprowadzający przykład funkcji VBA O procedurach Function Deklarowanie funkcji Wybór nazwy dla funkcji 613 613 617 621 625 626 629 629 630 631 633 633 633 634 638 639 640 640 641 642 643 644 645 645 646 647 649 650 650 652 655 657 657 658 659 660 661 661 662 663 666 667 671 673 674 674 677 677 678 Używanie funkcji w formułach Użycie argumentów w funkcjach Korzystanie z okna dialogowego Wstawianie funkcji Dodawanie opisu funkcji Określanie kategorii funkcji Testowanie i debugowanie funkcji Użycie instrukcji VBA MsgBox Użycie instrukcji Debug.Print w kodzie Wywoływanie funkcji z procedury Sub Ustawianie punktu kontrolnego w funkcji Tworzenie dodatków Rozdział 24. Koncepcje programowania w VBA Wprowadzający przykład procedury Function Umieszczanie komentarzy wewnątrz kodu Użycie zmiennych, typów danych i stałych Definiowanie typów danych Deklarowanie zmiennych Użycie stałych Użycie łańcuchów Użycie dat Użycie wyrażeń przypisania Użycie tablic Deklarowanie tablic Deklarowanie tablic wielowymiarowych Użycie wbudowanych funkcji VBA Sterowanie wykonaniem Konstrukcja If-Then Konstrukcja Select Case Bloki zapętlające Instrukcja On Error Użycie zakresów Konstrukcja For Each-Next Odwołania do zakresów Kilka użytecznych właściwości zakresów Słowo kluczowe Set Funkcja Intersect Funkcja Union Właściwość UsedRange Rozdział 25. Przykłady niestandardowych funkcji VBA Proste funkcje Czy komórka zawiera formułę? Zwracanie formuły zawartej w komórce Czy komórka jest ukryta? Zwracanie nazwy arkusza Odczytywanie nazwy skoroszytu Odczytywanie nazwy aplikacji Odczytywanie numeru wersji Excela Odczytywanie informacji o formatowaniu komórki Sprawdzanie typu danych w komórce Funkcje wielofunkcyjne Spis treści 19 678 680 680 681 682 683 685 687 687 690 691 695 696 698 699 700 700 702 704 704 705 706 707 707 708 710 710 712 713 718 719 720 721 723 727 728 729 729 731 732 732 732 733 733 734 734 735 736 737 739 20 Spis treści Generowanie liczb losowych Generowanie niezmiennych liczb losowych Losowe zaznaczanie komórek Obliczanie prowizji od sprzedaży Funkcja dla prostej struktury prowizji Funkcja dla bardziej złożonej struktury prowizji Funkcje do manipulowania tekstem Odwracanie łańcucha Mieszanie tekstu Zwracanie akronimu Czy tekst jest zgodny z wzorcem? Czy komórka zawiera tekst? Wyodrębnianie n-tego elementu łańcucha Słowny zapis liczb Funkcje zliczające Zliczanie komórek zgodnych z wzorcem Zliczanie arkuszy w skoroszycie Zliczanie wyrazów w zakresie Zliczanie kolorów Funkcje operujące na datach Obliczanie daty następnego poniedziałku Obliczanie daty następnego dnia tygodnia Który tydzień miesiąca? Obsługa dat sprzed 1900 roku Zwracanie ostatniej, niepustej komórki w kolumnie lub wierszu Funkcja OSTATNIAWKOLUMNIE Funkcja OSTATNIAWWIERSZU Funkcje wieloarkuszowe Zwracanie maksymalnej wartości z wielu arkuszy Funkcja SHEETOFFSET Zaawansowane techniki tworzenia funkcji Zwracanie wartości błędu Zwracanie tablicy przez funkcję Zwracanie tablicy niepowtarzalnych, losowych liczb całkowitych Zwracanie tablicy losowych liczb całkowitych z podanego zakresu Stosowanie argumentów opcjonalnych Pobieranie nieokreślonej liczby argumentów Dodatki Dodatek A Wykaz funkcji Excela Dodatek B Niestandardowe formaty liczbowe O formatowaniu liczb Automatyczne formatowanie liczb Formatowanie liczb przy użyciu wstążki Formatowanie liczb przy użyciu skrótów klawiaturowych Formatowanie liczb przy użyciu okna dialogowego Formatowanie komórek Tworzenie niestandardowego formatu liczbowego Elementy łańcucha formatu liczbowego Kody niestandardowego formatu liczbowego 742 742 744 745 746 747 748 748 749 749 750 751 752 753 754 754 754 755 755 756 756 757 757 758 759 760 761 761 761 763 764 764 765 767 769 771 773 779 781 797 797 798 799 799 800 801 803 804 Przykłady niestandardowych formatów liczbowych Skalowanie wartości Ukrywanie zer Wyświetlanie zer poprzedzających Wyświetlanie ułamków Wyświetlanie N/D zamiast tekstu Wyświetlanie tekstu w cudzysłowach Powielanie wpisu w komórce Wyświetlanie minusa po prawej stronie Warunkowe formatowanie liczb Wyświetlanie wartości w kolorach Formatowanie dat i godzin Wyświetlanie tekstu z liczbami Wyświetlanie kresek zamiast zer Użycie symboli specjalnych Ukrywanie poszczególnych typów informacji Wypełnianie komórek powtarzającymi się znakami Wyświetlanie kropek wiodących Dodatek C Dodatkowe zasoby Excela System pomocy Excela Wsparcie techniczne ze strony Microsoftu Opcje wsparcia Baza wiedzy Microsoftu Strona domowa programu Microsoft Excel Strona domowa pakietu Microsoft Office Internetowe grupy dyskusyjne Dostęp do grup dyskusyjnych przy użyciu czytnika Dostęp do grup dyskusyjnych przy użyciu przeglądarki internetowej Przeszukiwanie grup dyskusyjnych Witryny internetowe Strona Spreadsheet Daily Dose of Excel Strona Jona Peltiera Pearson Software Consulting Strona Stephena Bullena Strony Davida McRitchiego Mr. Excel Skorowidz Spis treści 21 806 806 810 810 811 811 812 812 812 812 813 814 815 815 816 816 818 818 819 819 820 820 820 820 820 821 821 822 823 823 823 823 825 825 825 825 825 827 Rozdział 9 Tabele i bazy danych arkusza W TYM ROZDZIALE: ♦ Używanie wprowadzonej w Excelu 2007 funkcji tabel ♦ Podstawowe informacje na temat używania tabel i baz danych arkusza ♦ Filtrowanie danych przy użyciu prostych kryteriów ♦ Zaawansowane filtrowanie danych przy użyciu złożonych kryteriów ♦ Sposób tworzenia zakresów kryteriów do użycia z zaawansowanymi funkcjami fil- trowania lub bazami danych ♦ Sumowanie danych w tabeli za pomocą funkcji SUMY.CZĘŚCIOWE Do najbardziej znaczących nowości w programie Excel 2007 należą tabele. Tabela to prostokątny zakres danych. Na górze zazwyczaj znajduje się wiersz zawierający nagłówki opisujące zawartość każdej z kolumn. Oczywiście tabele zawsze były dostępne w Excelu, ale w ich nowej implemen- tacji można oznaczyć zakres jako tabelę, co znacznie ułatwia wykonywanie wielu popularnych działań. Co ważniejsze, nowe funkcje tabel mogą pomagać w eliminowaniu pewnych często spotykanych błędów. Rozdział ten poświęcony jest nowym funkcjom tabel w Excelu 2007 oraz czemuś, co nazywam bazami danych arkusza. Są to tabele danych, które nie zostały przekonwertowane na „oficjalne” tabele. 271 272 Część II Stosowanie funkcji w formułach Tabele i terminologia Wydaje się, że firma Microsoft nie może się zdecydować, jeśli chodzi o nazewnictwo niektó- rych funkcji w Excelu. W Excelu 2003 wprowadzono funkcję o nazwie listy. Było to określenie czegoś, co jest często nazywane bazą danych arkusza. W Excelu 2007 funkcje list przemieniły się w znacznie bardziej przydatne funkcje zwane tabelami. Aby było trudniej, w Excelu dostępna jest też funkcja o nazwie tabele danych, które nie mają nic wspólnego z tabelami. Poniżej zamieszczam definicje słów, których używam w całym rozdziale. • Baza danych arkusza — zorganizowany zbiór informacji zawarty w prostokątnym zakresie komórek. Mówiąc dokładniej, baza danych arkusza składa się z wiersza zawierającego nagłówki (tekst opisowy) i wierszy zawierających dane liczbowe i tekstowe. Terminu „baza danych” używam dosyć luźno. Baza danych arkusza bardziej przypomina jedną tabelę ze standardowej bazy danych. W przeciwieństwie do konwencjonalnych baz danych Excel nie pozwala tworzyć powiązań pomiędzy tabelami. • Tabela — baza danych arkusza, która została przekształcona na specjalny zakres za pomocą polecenia Wstawianie/Tabele/Tabela. Zamiana bazy danych arkusza na oficjalną tabelę ma kilka zalet (i kilka wad), o których piszę w tym rozdziale. Przykład bazy danych arkusza Rysunek 9.1 przedstawia niewielką bazę danych arkusza zawierającą informacje dotyczące pra- cowników. Zawiera jeden wiersz z nagłówkami, sześć kolumn i 20 wierszy danych. Zwróć uwagę, że dane są różnego rodzaju: tekst, liczby, daty i wartości logiczne. Kolumna C zawiera formułę obliczającą miesięczne wynagrodzenie na podstawie informacji z kolumny B. W terminologii bazodanowej kolumny w bazie danych arkusza to pola, a wiersze to rekordy. Stosując tę terminologię, można powiedzieć, że zakres widoczny na rysunku 9.1 składa się z sześciu pól (Imię i nazwisko, Roczne zarobki, Miesięczne zarobki, Lokalizacja, Początek pracy, Zwolnienie) i 20 rekordów. Rozmiar bazy danych w Excelu jest ograniczony wielkością pojedynczego arkusza. Teoretycznie baza danych arkusza może zawierać ponad 16 000 pól i ponad milion rekordów. W praktyce nie można utworzyć takiej bazy danych, ponieważ wymagałaby ona ogromnej ilości pamięci. Jej waga spowolniłaby do żółwiego tempa nawet najnowocześniejszy komputer. Przykład tabeli Rysunek 9.2 przedstawia arkusz z danymi pracowników po konwersji na tabelę za pomocą polecenia Wstawianie/Tabele/Tabela. Rozdział 9. Tabele i bazy danych arkusza 273 Rysunek 9.1. Typowa baza danych arkusza Rysunek 9.2. Baza danych arkusza przekonwertowana na tabelę Różnice między bazą danych arkusza a tabelą: • Aktywując jedną z komórek w tabeli, uzyskuje się dostęp do nowej karty kontekstowej Narzędzia tabel na wstążce. • Tekst i tło w komórkach są automatycznie pokolorowane. Formatowanie to jest opcjonalne. • Każdy nagłówek kolumny zawiera przycisk, którego kliknięcie powoduje wyświetlenie rozwijanego menu z opcjami sortowania i filtrowania. 274 Część II Stosowanie funkcji w formułach • Po przewinięciu arkusza w dół zamiast liter kolumn widoczne są nagłówki tabeli. • W tabelach dostępne są tak zwane kolumny wyliczeniowe. Jedna formuła wpisana do komórki w kolumnie jest kopiowana do pozostałych komórek w tej kolumnie. • Tabele obsługują odwołania strukturalne. Zamiast używać adresów komórek w formułach, można stosować nazwy tabel i nagłówki kolumn. • W prawym dolnym rogu znajduje się mała kontrolka, którą można kliknąć i przeciągnąć w celu powiększenia tabeli w dowolnym kierunku. • Excel może automatycznie usuwać powtarzające się wiersze. • Zaznaczanie wierszy i kolumn w tabeli jest prostsze. Zastosowania baz danych arkusza i tabel Ludzie używają baz danych arkusza (lub tabel) do wielu różnych celów. Niektórzy przechowują w nich po prostu informacje (na przykład o klientach). Inni zapisują w bazie danych informacje wykorzystywane w zestawieniach. Do najczęstszych działań w bazach danych należą: • Wprowadzanie danych do bazy. • Filtrowanie bazy danych w celu wyświetlenia tylko wierszy spełniających określone kryteria. • Sortowanie bazy danych. • Wstawianie formuł w celu obliczenia sum częściowych. • Tworzenie formuł obliczających wyniki z danych przefiltrowanych przy zastosowaniu określonych kryteriów. • Tworzenie zestawienia danych w postaci tabeli (często przy wykorzystaniu tabeli przestawnej). Podczas tworzenia bazy danych arkusza lub tabeli pomocny jest plan organizacji danych. Pomocne wskazówki na temat tworzenia tabel znajdują się w ramce „Projektowanie bazy danych arkusza lub tabeli”. Praca z tabelami Przyzwyczajenie się do pracy z tabelami może zabrać trochę czasu. Jednak szybko można się przekonać, że mają one wiele zalet w porównaniu ze standardowymi bazami danych arkusza. Rozdział 9. Tabele i bazy danych arkusza 275 Projektowanie bazy danych arkusza lub tabeli Mimo że ilość danych, jakie można przechowywać w bazie danych arkusza, jest pokaźna, ważne jest dobre ich rozmieszczenie, które ułatwia pracę. Tworząc bazę danych arkusza albo tabelę, należy stosować się do następujących wskazówek: • Stosuj opisowe etykiety (po jednej w każdej kolumnie) w pierwszym wierszu (wierszu nagłówków). Jeśli etykiety są długie, należy zastosować zawijanie tekstu w komórkach, aby nie było konieczności poszerzania kolumn. • Upewnij się, że każda kolumna zawiera tylko jeden rodzaj danych. Na przykład nie należy w jednej kolumnie wpisywać dat i tekstu. • Staraj się wpisywać formuły wykonujące obliczenia na polach w tym samym co one rekordzie. Jeśli formuły odwołują się do komórek spoza bazy danych, odwołania te niech będą bezwzględne. W przeciwnym razie możesz uzyskać nieprawidłowe wyniki po posortowaniu tabeli. • Nie pozostawiaj w bazie danych arkusza żadnych pustych wierszy. W przypadku zwykłych operacji na bazie danych Excel automatycznie określa jej granice. Pusty wiersz oznacza koniec danych. W tabelach puste wiersze są dozwolone, ponieważ Excel przechowuje informacje o ich rozmiarach. • Zablokuj pierwszy wiersz. Zaznacz komórkę w pierwszej kolumnie i pierwszym wierszu tabeli, a następnie kliknij polecenie Widok/Okno/Zablokuj okienka/Zablokuj górny wiersz. Dzięki temu nagłówki będą widoczne nawet po przewinięciu tabeli. Działanie to nie jest potrzebne w przypadku baz danych arkusza, ponieważ nazwy kolumn zastępują litery po przewinięciu w dół. Nie przejmuj się, jeśli po jakimś czasie dojdziesz do wniosku, że w bazie danych arkusza lub tabeli przydałaby się jeszcze jedna lub więcej kolumn. Excel jest bardzo elastyczny i dodawanie nowych kolumn jest bardzo proste. Największą zaletą tabel jest łatwość ich formatowania i zmieniania ich wyglądu. Zobacz podroz- dział „Zmiana wyglądu tabeli”. Jeśli zazwyczaj stosujesz wiele zakresów nazwanych w swoich formułach, możesz się przekonać, że składnia wykorzystująca nagłówki tabeli jest dobrą alternatywą dla tworzenia nazw dla każdej kolumny i całej tabeli. Nie wspominając o nazwanych zakresach automatycznie dostosowują- cych się w miarę zmian wprowadzanych w tabeli. Podobna zaleta jest widoczna przy pracy z wykresami. Jeśli wykres zostanie utworzony z danych w tabeli, jego serie będą się automatycznie rozszerzać w miarę dodawania nowych danych. Jeśli dane przedstawiane na wykresie nie są w tabeli, po dodaniu nowych danych definicje serii wykresu trzeba edytować ręcznie (albo uciec się do kilku sztuczek). 276 Część II Stosowanie funkcji w formułach Jeśli pracujesz w firmie korzystającej z usług SharePoint firmy Microsoft, zauważysz jeszcze jedną zaletę. Można z łatwością opublikować tabelę na serwerze SharePoint. W tym celu należy kliknąć Narzędzia tabel/Projektowanie/Dane tabeli zewnętrznej/Eksportuj/Eksportuj tabelę do listy programu SharePoint. Polecenie to wyświetla okno dialogowe, w którym należy podać adres serwera i do- datkowe informacje niezbędne do opublikowania wyznaczonej tabeli. Jednak tabele mają też kilka ograniczeń w porównaniu z bazami danych arkusza (ramka „Ogra- niczenia tabel”). Poniższe podrozdziały dotyczą najpopularniejszych operacji wykonywanych na tabelach w Excelu 2007. Tworzenie tabeli Mimo że w Excelu można utworzyć tabelę z pustego zakresu komórek, w większości przypadków tworzy się je z zakresów zapełnionych danymi (baz danych arkusza). Poniższe instrukcje zakła- dają, że masz już zakres danych odpowiedni do utworzenia tabeli. Ograniczenia tabel Tabele w programie Excel 2007 posiadają kilka zalet dających im przewagę nad zwykłymi bazami danych arkusza. Z jakichś powodów projektanci tego programu nałożyli jednak na nie pewne ograniczenia. Oto one: • Jeśli arkusz zawiera tabelę, nie można tworzyć ani używać widoków niestandardowych (Widok/Widoki skoroszytu/Widoki niestandardowe). • Tabela nie może zawierać wielokomórkowych formuł tablicowych. • Nie można wstawiać automatycznych sum częściowych (Dane/Konspekt/ Suma częściowa). • Nie można udostępniać skoroszytu zawierającego tabelę (Recenzja/Zmiany/ Udostępnij skoroszyt). • Nie można śledzić zmian w skoroszycie zawierającym tabelę (Recenzja/ Zmiany/Śledź zmiany). • Nie można używać funkcji Narzędzia główne/Wyrównanie/Scal i wyśrodkuj w tabeli (co ma sens, ponieważ spowodowałoby to rozbicie wierszy lub kolumn). Jeśli napotkasz któreś z tych ograniczeń, wystarczy, że przekonwertujesz tabelę z powrotem na bazę danych arkusza za pomocą funkcji Narzędzia tabel/ Projektowanie/Konwertuj na zakres. Rozdział 9. Tabele i bazy danych arkusza 277 1. Upewnij się, że w zakresie nie ma żadnych całkowicie pustych wierszy lub kolumn. 2. Aktywuj dowolną komórkę w zakresie. 3. Kliknij polecenie Wstawianie/Tabele/Tabela (lub naciśnij kombinację klawiszy Ctrl+T). W odpowiedzi pojawi się okno dialogowe Tworzenie tabeli. Excel próbuje odgadnąć rozmiar zakresu i czy tabela posiada wiersz z nagłówkami. W większości przypadków zgaduje prawidłowo. Jeśli nie, należy wprowadzić odpowiednie poprawki i nacisnąć przycisk OK. Po kliknięciu przycisku OK tabela zostaje automatycznie sformatowana i włącza się jej tryb filtrowania. Ponadto zostaje wyświetlona karta kontekstowa Narzędzia tabel (pokazana na rysunku 9.3). Opcje dostępne na tej karcie są przydatne w pracy z tabelami. Rysunek 9.3. Po zaznaczeniu komórki w tabeli można używać poleceń dostępnych w menu kontekstowym Narzędzia tabel WSKAZÓWKA Inna metoda konwersji zakresu na tabelę polega na użyciu polecenia Narzędzia główne/Style/Formatuj jako tabelę. Wybierając jeden z formatów, zmuszamy Excela do przekształcenia zakresu w tabelę. Jeśli tabela nie jest oddzielona od innych informacji co najmniej jednym wierszem lub jedną kolumną, Excel może źle odgadnąć jej rozmiar w oknie Tworzenie tabeli. W takim przypadku należy ręcznie wpisać odpowiedni zakres w tym oknie dialogowym. Można też kliknąć przycisk Anuluj i oddzielić tabelę od pozostałych danych co najmniej jednym pustym wierszem lub jedną pustą kolumną. Zmiana wyglądu tabeli Do tworzonej tabeli Excel stosuje domyślny styl. Rzeczywisty wygląd zależy od wybranego w skoroszycie motywu. Zmiana wyglądu całej tabeli jest bardzo prosta. Zaznacz dowolną komórkę w tabeli i przejdź do grupy Narzędzia tabel/Projektowanie/Style tabeli. Na wstążce jest wyświetlony jeden rząd stylów. Kliknięcie dolnej części pionowego paska przewijania powoduje rozszerzenie grupy stylów, jak widać na rysunku 9.4. Style są podzielone na trzy kategorie: Jasny, Średni i Ciemny. Zwróć uwagę, że najeżdżając na poszczególne style, można od razu zobaczyć, jak będzie wyglądała tabela. Po wybraniu jednego z nich należy go kliknąć, aby został zastosowany na stałe. 278 Część II Stosowanie funkcji w formułach Rysunek 9.4. W Excelu dostępnych jest wiele różnych stylów tabel Inny zestaw opcji motywów do wyboru znajduje się w menu Układ strony/Motywy/Motywy. WSKAZÓWKA Jeśli stosowanie stylów nie działa, prawdopodobnie zakres był już sformatowany, zanim został przekonwertowany na tabelę (formatowanie tabeli nie przesłania normalnego formatowania). Aby wyczyścić istniejące kolory wypełnienia, należy zaznaczyć całą tabelę i kliknąć polecenie Narzędzia główne/Czcionka/Kolor czcionki/ Automatyczny. Po wykonaniu tej czynności style tabeli powinny działać zgodnie z oczekiwaniami. Rozdział 9. Tabele i bazy danych arkusza 279 Nawigacja i zaznaczanie w tabeli Przemieszczanie się pomiędzy komórkami w tabeli wygląda tak samo jak w normalnym zakresie. Jedyna różnica dotyczy użycia klawisza Tab. Jego naciśnięcie powoduje przejście do komórki znajdującej się po prawej stronie. Jeśli zostanie on naciśnięty w ostatniej kolumnie, nastąpi przeniesienie do pierwszej komórki w następnym wierszu. Przesuwając kursor nad tabelą, można zauważyć, że zmienia on kształty. Pomaga to w zaznacza- niu różnych części tabeli. • Aby zaznaczyć całą kolumnę — umieść kursor w górnej części wiersza nagłówków, aby zmienił kształt na strzałkę skierowaną w dół. Kliknięcie spowoduje zaznaczenie danych w tej kolumnie. Kliknij jeszcze raz, a zostanie zaznaczona cała kolumna tabeli (razem z nagłówkiem). Można także nacisnąć kombinację klawiszy Ctrl+spacja, aby zaznaczyć wiersz tabeli. • Aby zaznaczyć cały wiersz — przenieś kursor myszy w lewą stronę wiersza, aż zmieni kształt na strzałkę skierowaną w prawo. Kliknij, aby zaznaczyć cały wiersz. Można także nacisnąć kombinację klawiszy Ctrl+spacja, aby zaznaczyć wiersz tabeli. • Aby zaznaczyć całą tabelę — przenieś kursor do lewego górnego rogu lewej górnej komórki. Kiedy kursor zmieni kształt na ukośną strzałkę, kliknij, aby zaznaczyć obszar danych całej tabeli. Ponowne kliknięcie spowoduje zaznaczenie całej tabeli (z wierszami nagłówków i sum włącznie). Można także nacisnąć kombinację klawiszy Ctrl+A (jedno- lub dwukrotnie), aby zaznaczyć całą tabelę. WSKAZÓWKA Po kliknięciu prawym przyciskiem myszy w komórce tabeli pojawia się menu podręczne zawierające kilka opcji zaznaczania. Dodawanie wierszy lub kolumn Aby dodać kolumnę na końcu tabeli, należy aktywować jedną komórkę w kolumnie bezpośrednio z nią sąsiadującej, a Excel automatycznie rozszerzy tabelę w poziomie. Podobnie wygląda dodawanie wierszy. Jeśli wpiszemy dane w wierszu pod tabelą, Excel automa- tycznie rozszerzy ją o ten wiersz. Wyjątkiem jest sytuacja, w której tabela zawiera wiersz sum — w takim przypadku Excel nie dodaje automatycznie nowego wiersza. Aby dodać kolumny lub wiersze w środku tabeli, należy kliknąć prawym przyciskiem myszy i z podręcznego menu wybrać pozycję Wstaw. Zostają wyświetlone dodatkowe elementy menu służące do wstawiania wierszy i kolumn w określonych miejscach. 280 Część II Stosowanie funkcji w formułach WSKAZÓWKA Jeśli kursor znajduje się w prawej dolnej komórce tabeli, można dodać nowy wiersz na dole tabeli, wciskając klawisz Tab. Jeśli umieścimy kursor na uchwycie zmiany rozmiaru znajdującym się w prawej dolnej komórce tabeli, zmieni on kształt na ukośną strzałkę z dwoma grotami. Aby dodać więcej wierszy lub kolumn do tabeli, należy tę strzałkę kliknąć i przeciągnąć. Po dodaniu kolumny w jej nagłówku wyświetlany jest domyślny opis typu Kolumna1, Kolumna2 itd. Zazwyczaj trzeba zmienić go na swój własny opis. Usuwanie wierszy lub kolumn Aby usunąć wiersz (lub kolumnę) z tabeli, należy zaznaczyć dowolną komórkę znajdującą się w tym wierszu (lub tabeli). Aby usunąć kilka wierszy lub kolumn, należy je wszystkie zaznaczyć. Następnie należy kliknąć prawym przyciskiem myszy i wybrać polecenie Usuń/Wiersze tabeli (lub Usuń/Kolumny tabeli). Przenoszenie tabeli Aby przenieść tabelę w obrębie tego samego arkusza, należy umieścić kursor na jednej z jej kra- wędzi. Kiedy kursor zmieni się w krzyż z czterema grotami, należy kliknąć i przeciągnąć tabelę w nowe miejsce. Aby przenieść tabelę do innego arkusza (w tym samym lub innym skoroszycie), należy wykonać następujące czynności: 1. Naciśnij dwukrotnie kombinację klawiszy Ctrl+A. 2. Naciśnij kombinację klawiszy Ctrl+X, aby wyciąć zaznaczone komórki. 3. Aktywuj nowy arkusz i zaznacz lewą górną komórkę, w której ma się znaleźć tabela. 4. Naciśnij kombinację klawiszy Ctrl+V, aby wkleić tabelę. Ustawianie opcji tabeli W grupie Narzędzia tabel/Projektowanie/Opcje stylu tabeli znajduje się kilka pól wyboru umoż- liwiających wyświetlenie lub ukrycie różnych elementów tabeli oraz zastosowanie kilku opcji formatowania: Rozdział 9. Tabele i bazy danych arkusza 281 Excel jest pamiętliwy Jeśli wykonywane są jakieś działania na całych kolumnach w tabeli, Excel je zapamiętuje i stosuje do wszystkich nowych wpisów dodanych w tych kolumnach. Jeśli na przykład do kolumny zostanie zastosowane formatowanie walutowe, a następnie dodany nowy wiersz, Excel zastosuje to formatowanie także do nowej wartości w tej kolumnie. Ta sama zasada odnosi się do innych działań, jak formatowanie warunkowe, ochrona komórek, sprawdzanie poprawności danych itd. Ponadto jeśli zostanie utworzony wykres przy użyciu danych z tabeli, po dodaniu do niej nowych danych zostanie on rozszerzony. Najbardziej docenią tę funkcję osoby, które korzystały z poprzednich wersji Excela. • Wiersz nagłówka — włącza lub wyłącza wyświetlanie wiersza nagłówków. • Wiersz sumy — włącza lub wyłącza wyświetlanie wiersza sumy. • Pierwsza kolumna — włącza lub wyłącza specjalne formatowanie pierwszej kolumny. • Ostatnia kolumna — włącza lub wyłącza specjalne formatowanie ostatniej kolumny. • Wiersze naprz. — włącza lub wyłącza naprzemienne wyświetlanie wierszy. • Kolumny naprz. — włącza lub wyłącza naprzemienne wyświetlanie kolumn. Usuwanie powtarzających się wierszy z tabeli Jeśli w tabeli są powtarzające się wiersze, może być konieczne ich usunięcie. Kiedyś usuwanie duplikatów danych było zadaniem do wykonania ręcznego, ale w Excelu 2007 znacznie je ułatwiono. Na początek należy zaznaczyć dowolną komórkę w tabeli. Następnie wybieramy polecenie Narzędzia tabeli/Projektowanie/Narzędzia/Usuń duplikaty. W odpowiedzi zostaje wyświetlone okno dialogowe, widoczne na rysunku 9.5. Zawiera ono listę wszystkich kolumn w tabeli. Obok tych, które mają być przeszukane w celu znalezienia duplikatów, należy zaznaczyć pola wyboru. W większości przypadków konieczne jest przeszukanie wszystkich kolumn — domyśl- nie wszystkie są zaznaczone. Po kliknięciu przycisku OK Excel usunie wszystkie duplikaty wierszy i wyświetli informację o liczbie usuniętych duplikatów. Niestety nie ma możliwości przejrzenia duplikatów przed ich usunięciem. Jeśli wynik nie spełnia oczekiwań, można zawsze użyć opcji Cofnij (albo nacisnąć kombinację klawiszy Ctrl+Z). 282 Część II Stosowanie funkcji w formułach Rysunek 9.5. Usuwanie duplikatów wierszy z tabeli jest łatwym zadaniem WSKAZÓWKA Aby usunąć duplikaty z bazy danych arkusza niebędącej tabelą, należy użyć polecenia Dane/Narzędzia danych/Usuń duplikaty. OSTRZEŻENIE Czy wartość jest duplikatem, Excel określa na podstawie tego, co jest wyświetlane w komórce — niekoniecznie tego, co jest w niej przechowywane. Załóżmy na przykład, że dwie komórki zawierają tę samą datę. Jedna z nich jest wyświetlana w formacie 2007-05-15, a druga 15 maj 2007. Przy usuwaniu duplikatów Excel uzna je za różne. Sortowanie i filtrowanie tabeli W wierszu nagłówków tabeli znajdują się strzałki menu rozwijanego, których kliknięcie powo- duje wyświetlenie opcji sortowania i filtrowania (rysunek 9.6). Rysunek 9.6. Każda kolumna w tabeli zawiera opcje filtrowania i sortowania Rozdział 9. Tabele i bazy danych arkusza 283 Używanie formularza danych W Excelu jest dostępne okno dialogowe usprawniające pracę z bazą danych arkusza lub tabelą. Można w nim wprowadzać nowe dane, usuwać wiersze i wyszukiwać wiersze spełniające określone kryteria. Formularz ten działa z bazą danych lub tabelą. Niestety polecenia dającego dostęp do formularza danych nie ma na wstążce. Aby go używać, konieczne jest dodanie go do paska szybkiego dostępu: 1. Kliknij prawym przyciskiem myszy pasek szybkiego dostępu i wybierz pozycję Dostosuj pasek narzędzi Szybki dostęp. Zostanie wyświetlone okno dialogowe Opcje programu Excel z otwartą kartą Dostosowywanie. 2. Z menu rozwijanego o nazwie Wybierz polecenia z wybierz pozycję Polecenia, których nie ma na wstążce. 3. Na liście po lewej stronie zaznacz pozycję Formularz. 4. Kliknij przycisk Dodaj, aby dodać zaznaczone polecenie do paska szybkiego dostępu. 5. Kliknij przycisk OK, aby zamknąć okno dialogowe Opcje programu Excel. Po wykonaniu tych czynności pojawi się nowa ikona na pasku Szybki dostęp. Formularz jest pomocny, ale daleko mu do doskonałości. Użytkownicy, którym podoba się pomysł pracy z danymi w tabeli w oknie dialogowym, mogą wypróbować mój dodatek o nazwie Enhanced Data Form. Ma on wiele zalet w porównaniu ze standardowym formularzem Excela. Można go nieodpłatnie pobrać ze strony www.j-walk.com/ss. 284 Część II Stosowanie funkcji w formułach WSKAZÓWKA Aby na górze bazy danych arkusza dodać strzałki menu rozwijanego, należy użyć polecenia Dane/Sortowanie i filtrowanie/Filtruj. Jest to przełącznik, a więc można go kliknąć jeszcze raz, aby wyłączyć tę opcję. Za pomocą tego polecenia można też ukryć strzałki menu rozwijanego w tabeli. SORTOWANIE TABELI Sortowanie tabeli polega na zmianie kolejności jej danych na podstawie treści jednej z kolumn. Można na przykład posortować tabelę, ustawiając nazwiska w kolejności alfabetycznej albo według ilości sprzedanego towaru przez pracowników. Aby posortować tabelę według określonej kolumny, należy kliknąć strzałkę menu rozwijanego w jej nagłówku i wybrać odpowiednie polecenie. Dostępne polecenia mogą się różnić w zależ- ności od rodzaju danych przechowywanych w kolumnie. Opcje Sortuj od A do Z i Sortuj od Z do A są dostępne w kolumnach zawierających tekst. W kolumnach, które zawierają dane liczbowe lub wartości logiczne, dostępne są opcje Sortuj od najmniejszych do największych i Sortuj od naj- większych do najmniejszych. W kolumnach z datami mamy do dyspozycji opcje Sortuj od najstar- szych do najnowszych i Sortuj od najnowszych do najstarszych. Można także wybrać opcję Sortuj według kolorów, aby posortować wiersze według koloru tła lub tekstu danych. Opcja ta jest dostępna tylko wtedy, gdy kolory stylu tabeli zostały zastąpione niestandardowymi kolorami lub gdy kolory zostały zastosowane według zawartości komórki przy użyciu formatowania warunkowego. WSKAZÓWKA Kiedy kolumna jest posortowana, na przycisku menu rozwijanego jest wyświetlony inny obraz, przypominający o tym fakcie. Sortowanie można wykonać na dowolnej liczbie kolumn. Sztuka polega na posortowaniu naj- mniej znaczącej kolumny jako pierwszej i przechodzeniu do następnych aż do najbardziej zna- czącej na samym końcu. Na przykład tabelę nieruchomości można posortować według agentów. W grupie każdego agenta wiersze powinny być posortowane według lokalizacji. Wewnątrz każdej lokalizacji wiersze mają być posortowane według ceny katalogowej. Aby wykonać takie sortowanie, należy najpierw posortować dane według ceny katalogowej, później według lokalizacji, a na końcu według agen- tów. Rysunek 9.7 przedstawia tabelę posortowaną w taki sposób. NA FTP Skoroszyt tabela nieruchomości.xlsx, widoczny na rysunku 9.7, znajduje się na serwerze FTP (ftp://ftp.helion.pl/przyklady/ex27fo.zip). Rozdział 9. Tabele i bazy danych arkusza 285 Rysunek 9.7. Tabela po wykonaniu sortowania według trzech kolumn Innym sposobem na wykonanie sortowania według wielu kolumn jest użycie okna dialogowego Sortowanie. Aby je wyświetlić, należy kliknąć polecenie Narzędzia główne/Edycja/Sortuj i filtruj/ Sortowanie niestandardowe. Można też kliknąć prawym przyciskiem myszy w dowolnej komórce i z menu podręcznego, które się pojawi, wybrać pozycję Sortuj/Sortowanie niestandardowe. W oknie dialogowym Sortowanie pierwsze kryterium sortowania określa się za pomocą listy rozwijanej. Zauważ, że tutaj kolejność jest odwrotna w stosunku do tego, co opisałem wcześniej. W tym przypadku zaczynamy od agenta. Następnie należy kliknąć przycisk Dodaj poziom, aby wstawić dodatkowy zestaw opcji. W tym poziomie ustawiamy sortowanie według kolumny Lokalizacja. Następnie dodajemy jeszcze jeden poziom i ustawiamy sortowanie według kolumny Cena katalogowa. Rysunek 9.8 przedstawia okno dialogowe Sortowanie po skonfigurowaniu sortowania trzykolumnowego. Technika ta daje dokładnie taki sam efekt, jak opisana wcześniej. Rysunek 9.8. Definicja trzykolumnowego sortowania w oknie dialogowym Sortowanie 286 Część II Stosowanie funkcji w formułach FILTROWANIE TABELI Filtrowanie tabeli oznacza wyświetlanie tylko tych wierszy, które spełniają określone kryteria (pozostałe wiersze są ukryte). UWAGA W Excelu tabelę można przefiltrować na dwa sposoby. W tym podrozdziale opisane jest filtrowanie standardowe, które wystarcza do większości zastosowań. Do określenia bardziej skomplikowanych kryteriów filtrowania może być potrzebne filtrowanie zaawansowane (opisane nieco dalej w tym rozdziale). Wróćmy do tabeli nieruchomości i załóżmy, że interesują nas tylko dane związane z lokalizacją północną. Kliknij strzałkę menu rozwijanego w nagłówku tabeli Lokalizacja i wyczyść pole wyboru znajdujące się obok opcji Zaznacz wszystko, co spowoduje usunięcie zaznaczenia wszyst- kich pozycji. Następnie zaznacz pole wyboru obok opcji Północ i kliknij przycisk OK. Tabela widoczna na rysunku 9.9 zawiera teraz tylko wiersze związane z lokalizacją Północ. Zauważ, że brakuje niektórych numerów wierszy — zawierają one odfiltrowane (ukryte) dane. Rysunek 9.9. Z tabeli zostały odfiltrowane wszystkie dane niedotyczące lokalizacji północnej Zwróć też uwagę, że strzałka menu rozwijanego w kolumnie Lokalizacja przedstawia teraz inny obraz — ikonę wskazującą, że kolumna jest filtrowana. Filtrować można według kilku wartości — na przykład pozostawiając tylko dane dotyczące lokalizacji Północ i Centrum. Rozdział 9. Tabele i bazy danych arkusza 287 Tabelę można posortować przy użyciu dowolnej liczby kolumn. Można na przykład pozostawić tylko informacje dotyczące północy, w których Typ to Dom. Wystarczy powtórzyć czynności przy użyciu kolumny Typ. Wszystkie tabele będą wyświetlały tylko te wiersze, które zawierają loka- lizację Północ, a typ Dom. Dodatkowe opcje filtrowania można znaleźć po wybraniu opcji Filtry tekstu (lub Filtry liczb, jeśli kolumna zawiera liczby). Przeznaczenie dostępnych opcji wyjaśniają same nazwy. Dają one duże możliwości dostosowywania tego, co ma być wyświetlane. Ponadto można kliknąć w komórce prawym przyciskiem myszy i użyć polecenia Filtruj dostęp- nego w wyświetlonym menu podręcznym. Udostępnia ono jeszcze kilka opcji filtrowania. UWAGA Jak się można spodziewać, wiersz sumy jest aktualizowany i wyświetla tylko sumy wartości z widocznych wierszy. Niektóre ze standardowych operacji w arkuszu kalkulacyjnym zachowują się inaczej w filtro- wanej tabeli. Na przykład za pomocą opcji Narzędzia główne/Komórki/Format/Ukryj i odkryj/Ukryj wiersze można ukryć wiersze. Jeśli następnie zakres zawierający takie ukryte wiersze zostanie skopiowany, to one również się skopiują. Natomiast w filtrowanej tabeli kopiowane są tylko te dane, które widać. Dzięki temu można z łatwością skopiować podzbiór większej tabeli i wkleić go w innym miejscu arkusza. Pamiętaj, że te skopiowane dane nie są już tabelą, tylko zwykłym zakresem. Podobnie można zaznaczyć i usunąć widoczne wiersze z tabeli, a ukryte w wyniku filtrowania wiersze pozostaną nietknięte. Aby usunąć filtrowanie z kolumny, należy kliknąć menu rozwijane znajdujące się w jej nagłówku i kliknąć opcję Wyczyść filtr z. W przypadku filtrowania w wielu kolumnach szybciej można usunąć wszystkie filtry za pomocą opcji Narzędzia główne/Edycja/Sortuj i filtruj/Wyczyść. Praca z wierszem sumy Wiersz sumy to opcjonalny element tabeli zawierający formuły sumujące informacje znajdujące się w kolumnach. Standardowo wiersz ten nie jest wyświetlany. Aby go wyświetlić, należy zaznaczyć pole wyboru Narzędzia tabel/Projektowanie/Opcje stylu tabeli/Wiersz sumy. Wyczysz- czenie tego pola powoduje zniknięcie wiersza sumy. Domyślnie wiersz sumy wyświetla sumy wartości z kolumn zawierających wartości liczbowe. W wielu przypadkach konieczne jest zastosowanie innej formuły sumującej. Po zaznaczeniu komórki w wierszu sumy pojawia się strzałka menu rozwijanego. Zawiera ono kilka innych formuł sumowania do wyboru (rysunek 9.10): 288 Część II Stosowanie funkcji w formułach Rysunek 9.10. W wierszu sum jest dostępnych kilka typów funkcji sumujących • Brak — brak formuły. • Średnia — wyświetla średnią znajdujących się w kolumnie wartości. • Licznik — wyświetla liczbę wartości znajdujących się w kolumnie (puste komórki nie są liczone). • Licznik num. — wyświetla liczbę wartości liczbowych znajdujących się w kolumnie (komórki puste, tekstowe i zawierające błędy nie są liczone). • Maksimum — wyświetla największą wartość w kolumnie. • Minimum — wyświetla najmniejszą wartość w kolumnie. • Suma — wyświetla sumę wartości znajdujących się w kolumnie. • OdchStd — wyświetla odchylenie standardowe wartości znajdujących się w kolumnie. Odchylenie standardowe to statystyczny wskaźnik rozpiętości wartości. • Wariancja — wyświetla wariancję wartości znajdujących się w kolumnie. Wariancja to także wskaźnik statystyczny określający rozpiętość wartości. • Więcej funkcji — wyświetla okno dialogowe Wstawianie funkcji. Można w nim wybrać funkcję, której nie ma na liście. Opcje wybierane z tego menu rozwijanego wstawiają funkcję SUMY.CZĘŚCIOWE i odwołują się do kolumny tabeli przy użyciu opisanej nieco dalej specjalnej składni. Pierwszy argument funkcji SUMY.CZĘŚCIOWE określa typ wyświetlanej sumy. Jeśli na przykład ma on wartość 109, funkcja wyświetla sumę. Można usunąć wprowadzoną przez program formułę i wpisać dowolną własną. Więcej informacji na ten temat znajduje się w ramce „Funkcja SUMY.CZĘŚCIOWE — in- formacje”. Rozdział 9. Tabele i bazy danych arkusza 289 Funkcja SUMY.CZĘŚCIOWE — informacje Funkcja SUMY.CZĘŚCIOWE jest bardzo wszechstronną, ale i jedną z najbardziej mylących w arsenale Excela. Po pierwsze, myląca jest jej nazwa, ponieważ potrafi ona wykonywać o wiele więcej działań niż tylko sumowanie. Pierwszy argument musi być określoną (i niemożliwą do zapamiętania) liczbą określającą rodzaj zwracanego wyniku. Na szczęście we wstawianiu tego argumentu pomaga funkcja autouzupełniania formuł. Ponadto ilość liczb pierwszego argumentu do wyboru została zwiększona w Excelu 2003, co może być źródłem problemów ze zgodnością z wcześniejszymi wersjami tego programu. Pierwszy argument tej funkcji określa rzeczywistą używaną funkcję. Na przykład wartość 1 oznacza, że funkcja SUMY.CZĘŚCIOWE będzie działać jak funkcja ŚREDNIA. Poniższa tabela zawiera dostępne wartości pierwszego argumentu funkcji SUMY.CZĘŚCIOWE: Wartość Funkcja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 101* 102* 103* 104* 105* 106* 107* ŚREDNIA ILE.LICZB LICZ.PUSTE MAX MIN ILOCZYN ODCH.STANDARDOWE ODCH.STANDARD.POPUL SUMA WARIANCJA WARIANCJA.POPUL ŚREDNIA ILE.LICZB LICZ.PUSTE MAX MIN ILOCZYN ODCH.STANDARDOWE * Dostępna tylko w programach Excel 2003 i 2007 290 Część II Stosowanie funkcji w formułach Wartość Funkcja ODCH.STANDARD.POPUL 108* 109* 110* 111* * Dostępna tylko w programach Excel 2003 i 2007 WARIANCJA.POPUL SUMA WARIANCJA Kiedy wartość pierwszego argumentu jest większa niż 100, funkcja SUMY.CZĘŚCIOWE działa nieco inaczej — nie uwzględnia danych znajdujących się w wierszach ukrytych ręcznie. Kiedy wartość ta jest mniejsza od 100, dane z wierszy ukrytych ręcznie są uwzględniane, ale nie są brane pod uwagę dane z wierszy ukrytych w wyniku filtrowania lub użycia konspektu. Aby było trudniej, ręcznie ukryty wiersz nie zawsze jest traktowany w taki sam sposób. Jeśli wiersz zostanie ręcznie ukryty w zakresie zawierającym już wiersze ukryte za pomocą filtru, Excel potraktuje je tak samo jak te drugie. Wydaje się, że Excel nie potrafi odróżnić wierszy ukrytych ręcznie od ukrytych przez filtr po zastosowaniu filtru. Funkcja z wartością pierwszego argumentu większą od 100 działa tak samo, jakby była ona mniejsza od 100. Usunięcie filtru powoduje pokazanie w
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Excel 2007 PL. Formuły
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: