Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00192 007457 11069368 na godz. na dobę w sumie
Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy. Wydanie II - książka
Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy. Wydanie II - książka
Autor: Liczba stron: 192
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-1551-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> aplikacje biurowe >> excel
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Podręczne kompendium wiedzy dla użytkowników Excela

Excel należy do grupy tych aplikacji, których użytkownicy wykorzystują niewielką część możliwości, nie zdając sobie sprawy, jak ogromny potencjał narzędzia pozostaje jeszcze nieodkryty. Program kojarzy się z grupowaniem danych, tworzeniem zestawień i wykresów, wystawianiem faktur i rachunków. Jednak Excel to znacznie więcej. Ogrom jego możliwości powinno odkrywać się z grubą księgą zawierającą opisy narzędzi oferowanych przez tę aplikację, ale w codziennej pracy opasłe tomiska okazują się kompletnie niepraktyczne W takich sytuacjach nieocenioną pomocą stają się podręczne zestawienia najważniejszych wiadomości.

Książka 'Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy. Wydanie II' to właśnie takie zestawienie. Zebrano w niej najistotniejsze dla użytkownika informacje dotyczące najnowszej wersji Excela, noszącej oznaczenie 2007. Czytając ją, poznasz nowy interfejs użytkownika, budowę dokumentów Excela i narzędzia autokorekty. Nauczysz się wprowadzać dane, formatować je i wykorzystywać do obliczeń. Skorzystasz z przydatnych funkcji i formuł, stworzysz wykresy i prawidłowo wydrukujesz arkusz na drukarce. Przeczytasz także o tabelach przestawnych, sterowaniu sposobem wyświetlania danych i publikowaniu arkuszy w sieci.

Pracuj efektywniej. Korzystaj z praktycznych porad zebranych w jednej, poręcznej książce.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy. Wydanie II Autor: Curt Frye T‡umaczenie: Zbigniew Smogur ISBN: 978-83-246-1551-3 Tytu‡ orygina‡u: Excel 2007 Pocket Guide, 2nd edition Format: 115x170, stron: 192 PodrŒczne kompendium wiedzy dla u¿ytkownik(cid:243)w Excela Excel nale¿y do grupy tych aplikacji, kt(cid:243)rych u¿ytkownicy wykorzystuj„ niewielk„ czŒ(cid:156)(cid:230) mo¿liwo(cid:156)ci, nie zdaj„c sobie sprawy, jak ogromny potencja‡ narzŒdzia pozostaje jeszcze nieodkryty. Program kojarzy siŒ z grupowaniem danych, tworzeniem zestawieæ i wykres(cid:243)w, wystawianiem faktur i rachunk(cid:243)w. Jednak Excel to znacznie wiŒcej. Ogrom jego mo¿liwo(cid:156)ci powinno odkrywa(cid:230) siŒ z grub„ ksiŒg„ zawieraj„c„ opisy narzŒdzi oferowanych przez tŒ aplikacjŒ, ale w codziennej pracy opas‡e tomiska okazuj„ siŒ kompletnie niepraktyczne W takich sytuacjach nieocenion„ pomoc„ staj„ siŒ podrŒczne zestawienia najwa¿niejszych wiadomo(cid:156)ci. Ksi„¿ka (cid:132)Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy. Wydanie II(cid:148) to w‡a(cid:156)nie takie zestawienie. Zebrano w niej najistotniejsze dla u¿ytkownika informacje dotycz„ce najnowszej wersji Excela, nosz„cej oznaczenie 2007. Czytaj„c j„, poznasz nowy interfejs u¿ytkownika, budowŒ dokument(cid:243)w Excela i narzŒdzia autokorekty. Nauczysz siŒ wprowadza(cid:230) dane, formatowa(cid:230) je i wykorzystywa(cid:230) do obliczeæ. Skorzystasz z przydatnych funkcji i formu‡, stworzysz wykresy i prawid‡owo wydrukujesz arkusz na drukarce. Przeczytasz tak¿e o tabelach przestawnych, sterowaniu sposobem wy(cid:156)wietlania danych i publikowaniu arkuszy w sieci. (cid:149) Interfejs u¿ytkownika (cid:149) Pasek narzŒdzi (cid:149) Struktura dokumentu Excela (cid:149) Praca z plikami (cid:149) Drukowanie (cid:149) Wprowadzanie i formatowanie danych (cid:149) Formu‡y i funkcje (cid:149) Wykresy (cid:149) Tabele przestawne Pracuj efektywniej. Korzystaj z praktycznych porad zebranych w jednej, porŒcznej ksi„¿ce. Wydawnictwo Helion ul. Ko(cid:156)ciuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 032 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl Spis treści 1. Zrozumieć Excela ..........................................................................5 6 7 20 24 33 36 Co nowego w Excelu 2007 Interfejs Excela Budowa pliku Excela Formatowanie Menu podręczne i minipasek narzędzi Sposób, w jaki Excel próbuje pomóc 2. Zadania w Excelu ........................................................................39 40 44 50 54 Praca z plikami Drukowanie Poruszanie się po skoroszycie lub arkuszu Operacje wykonywane na skoroszytach i arkuszach Operacje wykonywane na wierszach, kolumnach i komórkach Wprowadzanie i edytowanie danych Formatowanie komórek Praca z hiperłączami Praca z nagłówkami i stopkami Tworzenie podsumowań danych Stosowanie zakresów nazwanych Definiowanie alternatywnych zestawów danych Sterowanie sposobem wyświetlania danych Zabezpieczanie części lub całości skoroszytu Pisownia i inne narzędzia Dostosowywanie Excela 56 60 76 87 89 92 97 99 101 107 108 112 3 Współpraca Praca na potrzeby sieci WWW Podsumowywanie danych przy użyciu wykresów Podsumowywanie danych przy użyciu tabel przestawnych oraz wykresów przestawnych 115 120 121 124 3. Opis formuł ...............................................................................128 128 129 137 139 145 149 151 152 Nowe funkcje w Excelu 2007 Funkcje matematyczne Funkcje daty i godziny Funkcje finansowe Funkcje wyszukiwania i adresu Funkcje logiczne Funkcje tekstowe Funkcje statystyczne 4. Informacje na temat Excela ...................................................... 162 163 Spis poleceń 164 Formaty wbudowane 165 Przełączniki startowe Symbole wieloznaczne w filtrowaniu i wyszukiwaniu 166 167 Domyślne lokalizacje plików Skróty klawiaturowe 169 5. Zasoby dotyczące Excela .......................................................... 179 179 180 181 Witryny internetowe Książki Narzędzia dla Excela Skorowidz .................................................................................185 4 | Spis treści Rozdział 3. Opis formuł Niniejszy rozdział dostarcza szybkich, ale dokładnych opisów najbardziej użytecznych funkcji zaimplementowanych w Excelu 2007. Prawdopodobnie części z nich każdy z użytkowników do tej pory używał, ale na pewno znajdzie się kilka, które nie były użytkownikowi znane. W niniejszym rozdziale znajdują się na- stępujące sekcje: • Nowe funkcje w Excelu 2007. • Funkcje matematyczne. • Funkcje daty i godziny. • Funkcje finansowe. • Funkcje wyszukiwania i adresu. • Funkcje logiczne. • Funkcje tekstowe. • Funkcje statystyczne. Nowe funkcje w Excelu 2007 W odpowiedzi na żądania użytkowników zespół pracujący nad Excelem dołączył sześć nowych funkcji arkuszowych: ŚREDNIA.JEŻELI Oblicza średnią arytmetyczną dla komórek, które spełniają pojedyncze kryterium. ŚREDNIA.WARUNKÓW Oblicza średnią arytmetyczną dla komórek, które spełniają zestaw kryteriów. 128 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy SUMA.JEŻELI Oblicza sumę komórek, które spełniają wiele kryteriów (funkcja SUMA.JEŻELI obliczająca sumę komórek spełnia- jących jedno kryterium dostępna była we wcześniejszych wersjach Excela). LICZ.JEŻELI Oblicza liczbę komórek, które spełniają wiele kryteriów (funkcja LICZ.JEŻELI obliczająca liczbę komórek spełnia- jących jedno kryterium dostępna była we wcześniejszych wersjach Excela). RANDBETWEEN Zwraca losową liczbę całkowitą z zakresu podanego przez użytkownika. JEŻELI.BŁĄD Wyświetla komunikat użytkownika, jeżeli w komórce wy- stąpi błąd. Szczegółowe opisy każdej z nowych funkcji znajdują się w dal- szej części tego rozdziału. Uwaga W Excelu 2003 i w wersjach wcześniejszych, aby używać wielu zaawansowanych funkcji statystycznych, trzeba było zainsta- lować najpierw dodatek Analysis ToolPak. Funkcje te, obej- mujące rozkład chi-kwadrat czy analizę ANOVA, wbudowane zostały bezpośrednio do Excela 2007. Funkcje matematyczne Aby na arkuszu danych przeprowadzić obliczenia matematyczne, należy skorzystać z poniższych funkcji. Rozdział 3. Opis formuł | 129 KOMBINACJE KOMBINACJE(liczba;liczba_wybrana) Zwraca liczbę możliwych kombinacji, kiedy wybierze się liczbę_wybraną elementów ze zbioru o rozmiarze liczba. Pod- czas obliczania liczby możliwych kombinacji nie ma zna- czenia, w jakiej kolejności są one wybierane (np. 1, 2, 3 jest tożsame z 3, 2, 1 oraz 2, 1, 3). Jeżeli użytkownikowi zależy na kolejności wyboru, powinien użyć funkcji PERMUTACJE, aby obliczyć liczbę możliwych permutacji. Przykład: =KOMBINACJE(52,2) zwraca wartość 2.598.960. SILNIA SILNIA(liczba) Funkcja silnia zwraca silnię z podanej liczby, która jest ilo- czynem każdej z narastających o jeden liczb całkowitych, począwszy od 1, a kończąc na wartości liczby (np. silnia z 4 wynosi 1*2*3*4 lub 24). Przykład: =SILNIA(8) zwraca wartość 40.320. LICZBA.CAŁK LICZBA.CAŁK(liczba) Funkcja LICZBA.CAŁK zwraca część całkowitą liczby, usuwając (odcinając) część dziesiętną liczby, jeżeli taka występuje. Przykład: =LICZBA.CAŁK(14,7) zwraca wartość 14. PERMUTACJE PERMUTACJE(liczba;wybrana_liczba) Funkcja PERMUTACJE znajduje liczbę możliwych permutacji, gdy wybrana zostanie wybrana_liczba elementów ze zbioru o rozmiarze liczba. Podczas obliczania możliwej liczby per- mutacji ważna jest ich kolejność wyboru (np. 1, 2, 3 nie jest 130 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy tożsame z 2, 3, 1). Jeżeli kolejność wyboru elementów nie ma grać roli, należy użyć funkcji KOMBINACJE, aby obliczyć liczbę możliwych kombinacji. Przykład: =PERMUTACJE(10,4) zwraca wartość 5.040. LOS LOS() Funkcja LOS, która zawsze używana jest bez wpisywanego w nawiasach argumentu, generuje ułamkową wartość losową z dokładnością do 15 miejsc po przecinku. Wartości tej można następnie używać w formule. Przykład: =JEŻELI((LOS()) =0,95; Audyt ; Brak au- dytu ). RANDBETWEEN RANDBETWEEN(wartość_dolna;wartość_górna) Funkcja RANDBETWEEN, która jest nowością w Excelu 2007, zwraca losową liczbę całkowitą z przedziału zdefiniowa- nego przez wartość_dolną i wartość_górną (włącznie). Argu- ment wartość_dolna musi być mniejszy niż wartość_górna. Przykład: =RANDBETWEEN(1;100) Wskazówka Funkcje LOS oraz RANDBETWEEN są funkcjami niestabilnymi, co oznacza, że Excel przelicza je za każdym razem, kiedy przelicza arkusz. Jeżeli zachodzi potrzeba wygenerowania liczby losowej, która później nie będzie ulegała zmianie, należy użyć funkcji LOS lub RANDBETWEEN w pasku formuły, nacisnąć klawisz F9, a następnie Enter. Naciśnięcie F9 powoduje usunię- cie z komórki formuły, ale zapamiętanie wartości wyniku. Rozdział 3. Opis formuł | 131 ZAOKR. ZAOKR(liczba;liczba_cyfr) Funkcja ZAOKR. zaokrągla z prawej strony argument liczba do liczby miejsc po przecinku zdefiniowanych przez licz- ba_cyfr. Funkcja ZAOKR. zaokrągla każdą cyfrę powyżej 5 do najbliższej wyższej wartości (np. zaokrągla wartość 1,45 do 1,5 oraz 1,43 do 1,4). Jeżeli argument liczba_cyfr jest wartością ujemną, formuła zaokrągla wartości o odpowiednią liczbę miejsc na lewo od znaku rozdzielającego części dziesiętne. Przykład 1: =ZAOKR(192,486;2) zwróci wartość 192,49. Przykład 2: =ZAOKR(192,486;-1) zwróci wartość 190. ZAOKR.GÓRA ZAOKR.GÓRA(liczba;liczba_cyfr) Funkcja ZAOKR.GÓRA zaokrągla argument liczba do liczby miejsc po przecinku określonej przez argument liczba_cyfr. W przeciwieństwie do funkcji ZAOKR. funkcja ZAOKR.GÓRA zawsze zaokrągla wartości w górę. Jeżeli argument liczba_cyfr zawiera wartość ujemną, formuła zaokrągla wartość do tylu miejsc na lewo od znaku ułamku dziesiętnego, ile wynosi wartość argumentu. Przykład 1: =ZAOKR.GÓRA(192,40001;1) zwróci wartość 192,5. Przykład 2: =ZAOKR.GÓRA(182,486;-1) zwróci wartość 190. ZAOKR.DÓŁ ZAOKR.DÓŁ(liczba,liczba_cyfr) Funkcja ZAOKR.DÓŁ zaokrągla argument liczba do liczby miejsc po przecinku określonej przez argument liczba_cyfr. W przeciwieństwie do funkcji ZAOKR. funkcja ZAOKR.DÓŁ zawsze zaokrągla wartości w dół. Jeżeli argument liczba_cyfr zawiera wartość ujemną, formuła zaokrągla wartość do tylu 132 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy miejsc na lewo od znaku ułamku dziesiętnego, ile wynosi wartość argumentu. Przykład 1: =ZAOKR.DÓŁ(192,49999;1) zwróci wartość 192,4. Przykład 2: =ZAOKR.DÓŁ(182,486;-1) zwróci wartość 180. SUMY.CZĘŚCIOWE SUMY.CZĘŚCIOWE(nr_funkcji;zakres) Funkcja SUMY.CZĘŚCIOWE sumuje określony przez użytkow- nika zakres, używając jednej z jedenastu dostępnych funk- cji. Przewagą korzystania z funkcji SUMY.CZĘŚCIOWE nad powiedzmy funkcją SUMA jest to, że można określić, czy funkcja SUMY.CZĘŚCIOWE powinna obejmować, czy pomijać wartości ukryte przez działanie filtra lub komórki ukryte po kliknięciu prawym przyciskiem myszy w wiersz lub kolumnę i wybraniu polecenia Ukryj. Poniższa tabela zawiera możliwe wartości argumentu nr_funkcji i funkcje, które one reprezentują. Szczegółowe informacje o tych funkcjach dostępne są w podrozdziale „Funkcje statystyczne” znajdującej się na końcu tego roz- działu. Przykład 1: W arkuszu pokazanym na rysunku 3.1 formuła =SUMY.CZĘŚCIOWE(9;A2:A11) zwraca wartość 55. Przykład 2: W arkuszu pokazanym na rysunku 3.2, w którym wiersze 6 i 7 są ukryte, formuła =SUMY.CZĘŚCIOWE(109;A2 :A11) zwraca wartość 44. Uwaga Formuła w przykładzie 1. =SUMY.CZĘŚCIOWE(9;A2:A11) obej- muje w swoich obliczeniach wartości ukryte, tak więc zwra- całaby wartość 55, nawet gdyby użyta była na arkuszu z ukry- tymi wierszami, który widoczny jest na rysunku 3.2. Rozdział 3. Opis formuł | 133 Funkcja nr (uwzględnianie wartości ukrytych) 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Funkcja_nr (ignorowanie wartości ukrytych) 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 Funkcja ŚREDNIA ILE.LICZB ILE.NIEPUSTYCH MAKSIMUM MINIMUM ILOCZYN ODCH.STANDARDOWE ODCH.STANDARD.POPUL SUMA WARIANCJA WARIANCJA.POPUL Rysunek 3.1. Formuła SUMY.CZĘŚCIOWE obliczająca sumę wartości z komórek A2:A11 134 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy Rysunek 3.2. Formuła SUMY.CZĘŚCIOWE obliczająca sumę wartości z widocznych komórek z zakresu A2:A11 SUMA SUMA(liczba1;liczba2;…) Funkcja SUMA dodaje do siebie wartości z zakresów określo- nych przez argumenty liczba1, liczba2 itp. Przykład: =SUMA(A1;A5) oblicza sumę wartości z komórek A1 i A5. SUMA.JEŻELI SUMA.JEŻELI(zakres;kryteria;[suma_zakres]) Funkcja SUMA.JEŻELI oblicza wartość sumy z komórek w za- kresie, który spełnia podane kryteria. Jako przykład rozważmy listę widoczną na rysunku 3.3. Formuła =SUMA.JEŻELI(A2:A11; =100 ) oblicza sumę z wartości z komórek w zakresie A2:A11, których wartość jest większa lub równa 100. Rozdział 3. Opis formuł | 135 Rysunek 3.3. Pokazana formuła z funkcją SUMA.JEŻELI oblicza sumę komórek z zakresu A2:A11, których wartości są większe lub równe 100 Można również używać opcjonalnego argumentu suma_zakres, aby funkcja SUMA.JEŻELI dodawała wartości w grupie komó- rek o adresach innych niż zdefiniowane w argumencie zakres. W takim przypadku formuła =SUMA.JEŻELI(A2:A10; =100 ;B2:B10) doda wartości z kolumny B, które znajdują się w tym samym wierszu, co komórki kolumny A spełniające warunek podany w argumencie kryteria. Przykład: Przy wykorzystaniu danych widocznych na rysun- ku 3.3 formuła =SUMA.JEŻELI(A2:A11; 100 ) zwróci war- tość 306. SUMA.WARUNKÓW SUMA.WARUNKÓW(suma_zakres;kryteria_zakres1; kryteria1; kryteria_zakres2;kryteria2…) Funkcja SUMA.WARUNKÓW, będąca nowością w Excelu 2007, oblicza sumę wartości komórek z zakresu suma_zakres, które 136 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy spełniają wiele kryteriów. Jako przykład rozważmy listę po- kazaną na rysunku 3.4. Rysunek 3.4. Pokazany na rysunku arkusz śledzi liczbę osób, które odwiedziły poszczególne wystawy w zoo Dla takiego zestawu danych formuła SUMA.WARUNKÓW(C2:C8; A2:A8; =Poniedziałek ;B2:B8; =Lwy ) obliczy sumę war- tości komórek z kolumny C, której wiersze pokrywają się z wartością Poniedziałek w kolumnie A oraz Lwy w kolum- nie B. Przykład: korzystając z danych widocznych na rysunku 3.4, formuła =SUMA.WARUNKÓW(C2:C8;A2:A8; =Poniedziałek ; B2:B8; =700 ) zwraca wartość 1.397. Funkcje daty i godziny Excel prezentuje daty i godziny, używając liczb reprezentujących liczbę dni, które minęły od 1 stycznia 1900 roku (01.01.1900 jest dniem 1.). Na przykład 15 stycznia 2008 jest reprezentowany przez liczbę 39.462. Rozdział 3. Opis formuł | 137 Liczby na prawo po przecinku oddzielającym części dziesiętne używane są do określania godzin, minut i sekund. Na przykład liczba 39462,5 oznacza godzinę 12:00. Poniższe funkcje służą do manipulacji datami i godzinami w ko- mórkach arkusza. GODZINA GODZINA(kolejna_liczba) Funkcja GODZINA zwraca część określającą godzinę i używa do tego 24-godzinnego formatu czasu (np. godzina 1:00 po południu to 13). Przykład: jeżeli komórka A4 zawiera czas i datę o wartości 02.04.2008 7:14, formuła =GODZINA(A4) zwróci wartość 7. MINUTA MINUTA(kolejna_liczba) Funkcja MINUTA zwraca część określającą minuty zdefinio- wanego czasu. Przykład: jeżeli komórka A4 zawiera czas i datę o wartości 02.04.2008 7:14, formuła =MINUTA(A4) zwróci wartość 14. MIESIĄC MIESIĄC(kolejna_liczba) Funkcja MIESIĄC zwraca liczbę określającą miesiąc zdefinio- wanego czasu. Przykład: jeżeli komórka A4 zawiera czas i datę o wartości 02.04.2008 7:14, formuła =MIESIĄC(A4) zwróci wartość 2. TERAZ TERAZ() Funkcja TERAZ() zwraca bieżącą datę i godzinę. Excel zmie- nia wynik funkcji za każdym razem, kiedy przeliczany jest arkusz zawierający tę funkcję. 138 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy SEKUNDA SEKUNDA(kolejna_liczba) Funkcja SEKUNDA zwraca część określającą liczbę sekund zdefiniowanego czasu. Przykład: jeżeli komórka A4 zawiera czas i datę o wartości 02.04.2008 7:14:31, formuła =SEKUNDA(A4) zwróci wartość 31. DZIEŃ.TYG DZIEŃ.TYG(kolejna_liczba; zwracany_typ) Funkcja DZIEŃ.TYG zwraca liczbę reprezentującą dzień tygo- dnia zawarty w dacie i godzinie podanej w argumencie kolejna_liczba. Jeżeli argument zwracany_typ ma wartość 1 lub został pominięty, niedziela jest dniem 1, a sobota dniem 7. Jeżeli argument zwracany_typ ma wartość 2, wówczas po- niedziałek jest dniem 1, a niedziela dniem 7. Jeżeli zaś argu- ment zwracany_typ ma wartość 3, wówczas poniedziałek jest dniem 0, a niedziela dniem 6. Przykład: jeżeli komórka A4 zawiera datę 02.04.2008 (dzień ten to poniedziałek), formuła =DZIEŃ.TYG(A4) zwróci wartość 2, a formuła =DZIEŃ.TYG(A4;2)zwróci wartość 1. ROK ROK(kolejna_liczba) Funkcja ROK zwraca wartość określającą rok podanej warto- ści czasu. Przykład: jeżeli komórka A4 zawiera datę 02.04.2008, to for- muła =ROK(A4) zwróci wartość 2008. Funkcje finansowe Dane finansowe używane w arkuszach można analizować za pomocą poniższych funkcji. Rozdział 3. Opis formuł | 139 FV FV(stopa;liczba_rat;rata;wa;typ) Funkcja FV oblicza przyszłą wartość inwestycji, do której regularnie dokłada się środków. Wpłaty nie mogą się różnić kwotą ani okresem (muszą występować co miesiąc, kwar- talnie lub z inną regularną częstotliwością), a stopa musi być stała przez cały czas trwania inwestycji. Określenie poprawnej wartości argumentu stopa, który za- wiera stopę inwestycji, może być nieco podchwytliwe. Argu- ment stopa odzwierciedla stopę inwestycji podzieloną przez liczbę wpłat w roku. Na przykład jeżeli dokonuje się czte- rech wpłat rocznie na inwestycję o stopie 8 , poprawna wartość argumentu stopa powinna wynosić 2 . Argument liczba_rat zawiera liczbę okresów płatności w cza- sie trwania całej inwestycji. Na przykład jeżeli dokonuje się czterech wpłat rocznie przez 15 lat trwania inwestycji, argument liczba_rat powinien wynosić 60. Argument rata zawiera wartość kwoty wpłacanej na inwestycję co każdy dany okres i wyrażona jest jako liczba ujemna. Uwaga Argument rata wyrażany jest jako wartość ujemna, ponieważ odzwierciedla wypłatę środków z konta użytkownika. Argument rata można pominąć lub wpisać wartość 0, ale wówczas należy zdefiniować wartość argumentu wa (wartość aktualna). Analogicznie, jeżeli wartość argumentu wa zosta- nie pominięta lub ustawiona na 0, co oznacza, że inwestycja nie ma wartości do momentu wpłacenia pierwszej raty, trzeba określić wartość argumentu rata. Ostatni argument, czyli typ, określa, czy wpłaty następują na początku, czy na końcu okresu wpłaty. Domyślną wartością jest 0, co oznacza, że wpłata następuje na koniec każdego 140 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy IRR okresu. Jeżeli argument typ zostanie ustawiony na 1, będzie to oznaczać, że Excel założy, iż wpłata następować będzie na początku każdego okresu. Przykład 1: Dla inwestycji o stopie zwrotu wynoszącej 8 w skali roku, o czterech wpłatach rocznie wynoszących 1000 PLN i mającej trwać przez 15 lat formuła =FV(2 ;60;-1000) zwróci wartość 114.051,54 PLN. Przykład 2: Dla inwestycji o stopie zwrotu wynoszącej 8 w skali roku, o czterech wpłatach rocznie wpłacanych na początku każdego okresu i wynoszących 1000 PLN, mają- cej trwać przez 15 lat, formuła =FV(2 ;60;-1000;1) zwróci wartość 116.332,57 PLN. IRR(wartości;wynik) Funkcja IRR oblicza wewnętrzną stopę zwrotu lub efekty- wną stopę zwrotu uzyskaną dla serii przepływów środków pieniężnych. Inaczej niż to jest w przypadku w funkcji NPV (Net Present Value — wartość bieżąca netto inwestycji), przepływy środków pieniężnych nie muszą mieć tej samej wartości. Funkcja IRR wymaga przynajmniej jednej wartości ujemnej (zazwyczaj reprezentującej początkową inwestycję) i jednej wartości dodatniej do tego, aby obliczyć wynik. Argument wartości zawiera odwołania do komórek zawie- rających kwoty przepływu środków pieniężnych. Dodat- kowy argument wynik zawiera najlepsze przybliżenie do wartości aktualnej wewnętrznej stopy zwrotu. Jeżeli argu- ment wynik zostanie pominięty, co zazwyczaj ma miejsce, Excel założy 10-procentowy punkt startowy. Jeżeli nie będzie w stanie wyliczyć funkcji IRR w 20 krokach (Excel używa metody iteracyjnej do wyliczania wyniku), wyświetli błąd #LICZBA!. Jeżeli to nastąpi, należy określić wartość argu- mentu wynik i nacisnąć klawisz Enter, aby ponownie obli- czyć funkcję. Rozdział 3. Opis formuł | 141 Poniższy przykład używa wartości danych pokazanych na rysunku 3.5. Rysunek 3.5. Arkusz zawiera przepływy pieniężne w inwestycji, gdzie liczby ujemne reprezentują wpłaty do inwestycji Przykład: =IRR(C2:C6) zwróci wartość 22 . Uwaga Wewnętrzną stopę zwrotu inwestycji można porównać z bez- pieczną inwestycją o stałej stopie zwrotu, aby określić, czy inwestycja jest godna rozważenia. NPV NPV(stopa;wartość1;wartość2;…) W przypadku funkcji NPV argument stopa określa szacowaną stopę zwrotu z inwestycji, a argument wartość1 (i kolejne argumenty wartość) definiuje komórki zawierające informacje o przepływie środków pieniężnych. 142 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy Funkcja NPV oblicza wartość bieżącą netto inwestycji w opar- ciu o serię przepływów środków pieniężnych. Funkcja NPV jest podobna do funkcji PV (Present Value — wartość bie- żąca), ale funkcja NPV umożliwia, by przepływ środków pieniężnych występował na początku lub na końcu okresu. Na przykład funkcja NPV pozwala oprzeć obliczenia o pod- stawę wynoszącą 100.000 PLN wpłacone dziś lub w opar- ciu o 100.000 PLN, które zostaną wpłacone w ciągu następ- nego roku. Wszystkie inwestycje i straty (ujemne przepływy środków pieniężnych) muszą być wyrażone w formie wartości ujem- nych. Ponadto jeżeli początkowa inwestycja dokonywana jest na początku projektu, należy dodać ujemną wartość do wy- niku funkcji NPV, aby obliczenia odzwierciedlały fakt wy- dania pieniędzy jako kwotę straconą (czyli bez potencjału na zarobienie odsetek do czasu zrealizowania całej inwestycji). Poniższe przykłady korzystają z danych arkusza pokazanych na rysunku 3.6. Rysunek 3.6. Lista danych zawierająca początkową wpłatę i planowane zwroty z inwestycji Rozdział 3. Opis formuł | 143 Przykład 1: Jeżeli inwestycja wynosząca 500.000 PLN ma miejsce przed rozpoczęciem naliczania zwrotu z inwesty- cji, należy użyć formuły =NPV(E2;C3:C5)+C2, aby obliczyć bieżącą wartość netto inwestycji. Formuła zwróci wartość 163.215,27 PLN. Przykład 2: Jeżeli wpłata początkowa wykonywana jest przez pierwszy rok inwestycji i wynosi 100.000 PLN, bieżącą wartość netto inwestycji należy obliczyć, używając formuły =NPV(E2;C2:C5). Zwróci ona wartość 153.976,67 PLN. Uwaga Wewnętrzna stopa zwrotu z inwestycji to stopa zwrotu, dla której bieżąca wartość netto inwestycji wynosi 0. PV PV(stopa;liczba_rat;rata;wp;typ) Funkcja PV zwraca bieżącą wartość inwestycji. Na przykład jeżeli użytkownik zaciągnął kredyt na kupno domu, poży- czający może użyć funkcji PV, aby określić wartość przy- szłych rat w przypadku, gdyby chciał odsprzedać kredyt innemu pożyczającemu. Argument stopa określa stopę inwestycji, a liczba_rat defi- niuje liczbę okresów płatności. Jeżeli płatności dokonywane są regularnie, argument rata reprezentuje kwotę tychże wpłat. Kwota musi być taka sama i będzie miała wartość ujemną (reprezentującą odpływ środków z konta). Argument rata można ustawić na wartość 0, jeżeli do inwestycji nie dopłaca się żadnych rat. Argument wp reprezentuje wartość przyszłą inwestycji (na przykład docelowy bilans gotówki). Jeżeli argument wp usta- wiony zostanie na wartość 0, należy zdefiniować wartość argumentu rata. 144 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy Argument typ może przyjmować wartość 0 (domyślną) lub 1. Jeżeli argument typ ustawiony jest na 0 lub zostanie pomi- nięty, Excel założy, że opłaty będą następowały na końcu każdego okresu. Jeżeli będzie wynosić on 1, Excel założy, że opłaty będą wprowadzane na początku każdego okresu. Przykład: Formuła =PV(0,5 ;60;-1000) reprezentuje wartość bieżącą pięcioletniej pożyczki (60 miesięcy) o stopie 6 i miesięcznej racie wynoszącej 1.000 PLN. Formuła ta zwraca wartość 51.725,56 PLN. Funkcje wyszukiwania i adresu Do wyszukiwania wartości w arkuszach służą poniższe funkcje programu Excel. WYBIERZ WYBIERZ(nr_arg;wartość1;wartość2;…) Funkcja WYBIERZ pozwala na używanie komórek wejścio- wych do określenia, których z kilku wartości używać w for- mule. Argument nr_arg określa, która wartość ma zostać wybrana. Argumenty wartość1, wartość2 i kolejne określają listę wartości, z której dokonywany będzie wybór. Można używać listy zawierającej do 255 wartości. Przykład: =WYBIERZ(2;10 ;15 ;20 ) zwróci wartość 15 . WYSZUKAJ.PIONOWO WYSZUKAJ.PIONOWO(szukana_wartość;tabela_tablica; nr_kolumny;kolumna) Aby zobrazować, jak działa funkcja WYSZUKAJ.PIONOWO, użyta zostanie tabela danych widoczna na rysunku 3.7. Funkcja WYSZUKAJ.PIONOWO pozwala na wyszukanie wartości w pierwszej kolumnie tabeli po to, aby odnaleźć wartość z innej kolumny. Na przykład można użyć IDCzęści do Rozdział 3. Opis formuł | 145 Rysunek 3.7. Niniejsza tabela Excela zawiera wartości IDCzęści służące do identyfikacji części podlegających inwentaryzacji w sklepie z częściami samochodowymi wyszukania opisu tejże części. Argument szukana_wartość funkcji WYSZUKAJ.PIONOWO zawiera albo wartość, albo adres komórki, która zawiera wartość do odnalezienia w tabeli. Argument tabela_tablica zawiera adres tabeli, argument nr_kolumny jest liczbą określającą, która z kolumn zawiera wartości zwracane przez formułę, a argument kolumna wska- zuje, czy funkcja ma znaleźć dopasowanie dokładne, aby zwrócić wynik. Uwaga Można używać nazwy tabeli Excela jako wartości argumentu tabela_tablica, ale nie można używać nazwy kolumny tabeli jako wartości argumentu nr_kolumny. W tym przypadku musi być używana liczba całkowita. 146 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy Argument kolumna ma domyślną wartość PRAWDA, co po- zwala funkcji na znalezienie dokładnego dopasowania wzglę- dem argumentu szukana_wartość albo pozwala zwrócić naj- bliższą wartość, która jest mniejsza od wartości argumentu szukana_wartość. Na przykład jeżeli lista danych zawiera daty 1 lipca, 2 lipca i 5 lipca, to argument szukana_wartość o wartości 4 lipca zwróciłby wpis dla wartości 2 lipca. Ustawienie argumentu kolumna na FAŁSZ zmusza funkcję do znalezienia dokładnego dopasowania do wartości argu- mentu szukana_wartość. Ważne Jeżeli argument kolumna ustawiony zostanie na PRAWDA, tabela musi zostać posortowana w kolejności rosnącej w oparciu o wartości w pierwszej kolumnie tabeli. Poniższe przykłady używają prostej tabeli z danymi, która widoczna jest na rysunku 3.7. Przykład 1: =WYSZUKAJ.PIONOWO(N1;Tabela1;2) z wartością PI0001 w komórce N1 zwróci wartość Świeca zapłonowa. Przykład 2: =WYSZUKAJ.PIONOWO(N1;Tabela1;2;FAŁSZ) z wartością PI0005 w komórce N1 zwróci błąd #ND!, gdyż formuła nie znajdzie dokładnego dopasowania. WYSZUKAJ.POZIOMO WYSZUKAJ.POZIOMO(szukana_wartość;tabela_tablica; nr_wiersza;wiersz) Funkcja WYSZUKAJ.POZIOMO jest bardzo podobna do funkcji WYSZUKAJ.PIONOWO. Różnica polega na tym, że zamiast uży- wania funkcji WYSZUKAJ.PIONOWO do przeszukiwania tabel zorientowanych pionowo, w których dane zgromadzone są w kolumnach, używa się funkcji WYSZUKAJ.POZIOMO do tabel poziomych, w których dane zgromadzone są w wier- szach (rysunek 3.8). Rozdział 3. Opis formuł | 147 Rysunek 3.8. Tabela zorientowana poziomo zawiera dane o częściach przedstawione w nietypowy sposób Argument szukana_wartość funkcji WYSZUKAJ.POZIOMO zawiera albo wartość, albo adres komórki, która zawiera wartość do odnalezienia w tabeli. Argument tabela_tablica zawiera adres tabeli; argument nr_wiersza jest liczbą określającą, który z wierszy zawiera wartości zwracane przez formułę; argu- ment wiersz wskazuje, czy funkcja ma znaleźć dopasowanie dokładne, aby zwrócić wynik. Argument wiersz ma domyślną wartość PRAWDA, co pozwala funkcji na znalezienie dokładnego dopasowania względem argumentu szukana_wartość albo pozwala zwrócić najbliż- szą wartość, która jest mniejsza od wartości argumentu szukana_wartość. Na przykład jeżeli lista danych zawiera godziny 10:00, 12:00, 14:00, to argument szukana_wartość o wartości 13:30 zwróciłby wpis dla wartości 12:00. Usta- wienie argumentu wiersz na FAŁSZ zmusza funkcję do znale- zienia dokładnego dopasowania do wartości argumentu szukana_wartość, co oznacza, że szukanie godziny 13:30 zwró- ciłoby błąd. 148 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy Ważne Jeżeli argument wiersz ustawiony zostanie na PRAWDA, tabela musi zostać posortowana w kolejności rosnącej w oparciu o wartości w pierwszym wierszu tabeli. Poniższe przykłady używają prostej tabeli z danymi, która widoczna jest na rysunku 3.8. Przykład 1: =WYSZUKAJ.POZIOMO(B4;A1:E2;2) z wartością PI0002 w komórce B4 zwróci wartość Gaźnik. Przykład 2: =WYSZUKAJ.POZIOMO(B4;A1:E2;2;FAŁSZ) z war- tością PI0005 w komórce B4 zwróci błąd #ND!, gdyż for- muła nie znajdzie dokładnego dopasowania. Funkcje logiczne Poniższe funkcje służą do wykonywania różnych obliczeń, w za- leżności od tego, czy określone warunki zostaną spełnione. JEŻELI JEŻELI(tekst_logiczny;wartość_gdy_prawda; wartość_gdy_fałsz) Funkcja JEŻELI określa, czy komórka wejściowa spełnia okre- ślony tekst_logiczny, na przykład czy zamówienie jest na kwotę wyższą niż 1.000 PLN. Jeżeli warunek zwraca wartość PRAWDA, funkcja zwraca wartość_gdy_prawda. Jeżeli warunek zwraca wartość FAŁSZ, funkcja zwraca wartość_gdy_fałsz. Jako przykład rozważmy następującą formułę: =JEŻELI(A5 100; Wysyłka gratis ; Wysyłka standardowa ) Wskazówka Ważne: Dowolny tekst, który ma być zwracany przez funkcję JEŻELI, musi być wpisany w cudzysłowach. Rozdział 3. Opis formuł | 149 Umieszczenie w komórce A5 jakiejkolwiek wartości więk- szej niż 100 spowoduje, że formuła zwróci tekst Wysyłka gratis. Wartość mniejsza lub równa 100 spowoduje, że for- muła zwróci tekst Wysyłka standardowa. Argumenty wartość_gdy_prawda oraz wartośc_gdy_fałsz mogą również przyjmować postać formuły. Jeżeli dla każdego zamówienia powyżej 100 PLN użytkownik oferuje rabat 10 , to formuła =JEŻELI(A5 100; A5/10;A5) zwróci kwotę rabatu. Funkcję JEŻELI można zagnieżdżać, dzięki czemu można sprawdzać więcej niż jeden warunek (umieszczając jedną funkcję JEŻELI w argumencie wartość_gdy_fałsz drugiej funk- cji JEŻELI). Poniżej znajduje się przykład, który umożliwia realizację darmowej wysyłki dla zamówień powyżej 100 PLN i pobrania 5 PLN za wysyłkę w przypadku zamówień powy- żej 80 PLN, ale mniejszych niż 100 PLN: =JEŻELI(A5 100; Darmowa wysyłka ;JEŻELI(A5 80; 5 PLN ; Wysyłka standardowa )) Uwaga Funkcję JEŻELI można zagnieżdżać do 64 poziomów, ale ko- rzystanie z funkcji WYSZUKAJ.PIONOWO i WYSZUKAJ.POZIOMO jest łatwiejsze, gdy do sprawdzenia jest więcej warunków niż trzy lub cztery. JEŻELI.BŁĄD JEŻELI.BŁĄD(wartość;wartość_gdy_błąd) Zespół pracujący nad Excelem stworzył funkcję JEŻELI.BŁĄD w odpowiedzi na żądania użytkowników, którzy oczekiwali łatwiejszego sposobu na wyświetlanie spersonalizowanych komunikatów błędów. Argument wartość odnosi się do adresu komórki lub obliczenia, na przykład A11/A10, które ma być 150 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy sprawdzone pod kątem błędu. Argument wartość_gdy_błąd może zawierać odwołanie do komórki z wartością, która ma być wyświetlona, lub tekstem (który musi być wprowa- dzony w cudzysłowach). Przykład: Jeżeli w komórce A5 znajduje się wartość 100, a w komórce A6 wartość 0, to formuła =JEŻELI.BŁĄD(A5/A6; Błąd dzielenia przez zero! ) wyświetli tekst Błąd dzielenia przez zero!. Funkcje tekstowe Poniższe formuły służą do wykonywania operacji na tekście znaj- dującym się w arkuszach. ZŁĄCZ.TEKSTY ZŁĄCZ.TEKSTY(tekst1;tekst2;tekst3;…) Funkcja ZŁĄCZ.TEKSTY wyświetla łańcuchy tekstowe zawarte w argumentach tekst funkcji (tekst1, tekst2 itp…). Argu- menty tekst mogą zawierać albo odwołania do komórek, albo łańcuchy tekstowe zapisane w cudzysłowach. Przykład: Jeżeli komórka A1 zwiera wartość książki, a komórka B2 zawiera wartość 3, formuła =ZŁĄCZ.TEKSTY(A3; ;B3) zwróci łańcuch 3 książki. LEWY LEWY(tekst;liczba_znaków) Funkcja LEWY zwraca liczbę_znaków, począwszy od początku łańcucha tekstowego zdefiniowanego przez argument tekst. Przykład: Jeżeli komórka A1 zawiera wartość PT301, formuła =LEWY(A1;3) zwróci wartość PT3. Rozdział 3. Opis formuł | 151 FRAGMENT.TEKSTU FRAGMENT.TEKSTU(tekst;liczba_początkowa; liczba_znaków) Funkcja FRAGMENT.TEKSTU zwraca znaki ze środka łańcucha tekstowego określonego przez argument tekst. Argument liczba_początkowa określa pierwszy znak, który ma zostać zwrócony, a argument liczba_znaków określa, ile znaków ma zostać zwróconych. Przykład: Jeżeli komórka A1 zawiera wartość BR549ALT, formuła =FRAGMENT.TEKSTU(A1;3;3) zwróci wartość 549. PRAWY PRAWY(tekst;liczba_znaków) Funkcja PRAWY zwraca liczbę_znaków, począwszy od końca łańcucha tekstowego zdefiniowanego przez argument tekst. Przykład: Jeżeli komórka A1 zawiera wartość BR549ALT, formuła =PRAWY(A1;3) zwróci wartość ALT. Funkcje statystyczne Poniższe funkcje statystyczne służą do podsumowywania danych znajdujących się w arkuszach. ŚREDNIA ŚREDNIA(liczba1;liczba2;…) Funkcja ŚREDNIA znajduje średnią arytmetyczną wartości w zakresach zdefiniowanych w argumentach liczba. Każdy argument liczba może być albo liczbą, albo odwołaniem do komórki. Przykład: Jeżeli komórki A1:A3 zawierają odpowiednio war- tości 7, 8 i 9, wówczas formuła =ŚREDNIA(A1:A3) zwróci wartość 8. 152 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy ŚREDNIA.JEŻELI ŚREDNIA.JEŻELI(zakres;kryteria; [średnia_zakres]) Funkcja ŚREDNIA.JEŻELI oblicza wartość średnią z warto- ści spełniających podane kryteria. W przykładzie posłużymy się danymi pokazanymi na rysunku 3.9. Rysunek 3.9. Funkcja SUMA.JEŻELI może być użyta do obliczenia, ile osób odwiedziło zoo w dniach o dużym natężeniu odwiedzin Formuła =ŚREDNIA.JEŻELI(C2:C6; =500 ) obliczy średnią z wartości komórek C2:C6, które zawierają wartości większe lub równe 500. Możliwe jest również skorzystanie z argumentu średnia_zakres, aby funkcja ŚREDNIA.JEŻELI obliczała średnią wartość z komórek innych niż zdefiniowane w argumencie zakres. W tym przypadku formuła =ŚREDNIA.JEŻELI(A2:A16; =Lwy”; B2:B16) obliczyłaby wartość średnią wartości w kolumnie B, które występują w tych samych wierszach, w których występują komórki z zakresu A2:A16 spełniające podany warunek. Rozdział 3. Opis formuł | 153 Przykład: =ŚREDNIA.JEŻELI(B2:B6; =Lwy ;C2:C6) zwraca wartość 801,6667. ŚREDNIA.WARUNKÓW ŚREDNIA.WARUNKÓW(średnia_zakres;kryteria_zakres1; kryteria1;kryteria_zakres2; kryteria2;…) Funkcja ŚREDNIA.WARUNKÓW, która jest nową funkcją zaimple- mentowaną w Excelu 2007, oblicza średnią wartość z war- tości komórek, które spełniają wiele kryteriów jednocześnie. Jako przykład rozważymy dane pokazane na rysunku 3.10. Rysunek 3.10. Funkcja SUMA.WARUNKÓW może być użyta do obliczenia średniej określającej, ile osób odwiedziło poszczególne wystawy w dni o dużym natężeniu odwiedzin W przypadku tego zestawu danych formuła =ŚREDNIA. WARUNKÓW(C2:C6;A2:A6; =Poniedziałek ;C2:C6; =1000 ) zwróciłaby wartość średnią z wartości komórek kolumny C, które znalezione byłyby w wierszach, w których w kolumnie A występuje Poniedziałek i dla których wartości w kolumnie C są większe lub równe 1000. Przykład: =ŚREDNIA.WARUNKÓW(C2:C6;A2:A6; =Poniedziałek ; C2:C6; =1000 ) zwraca wartość 1404. 154 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy ILE.LICZB ILE.LICZB(wartość1;wartość2;…) Funkcja ILE.LICZB oblicza w zakresie liczbę komórek, które zawierają liczby, daty lub tekstową reprezentację liczb. Argumenty wartość zawierają odwołania do komórek lub wartości do sprawdzenia. Przykład: Jeżeli komórki A1:A3 zawierają daty, komórka A4 jest pusta, a komórki A5:A6 zawierają nazwy, to formuła =ILE.LICZB(A1:A6) zwróci wartość 5. LICZ.PUSTE LICZ.PUSTE(zakres) Funkcja LICZ.PUSTE zwraca liczbę pustych komórek w poda- nym zakresie. Jeżeli komórki A1:A3 zawierają daty, komórka A4 jest pusta, a komórki A5:A6 zawierają nazwy, to formuła =LICZ.PUSTE (A1:A6) zwróci wartość 1. LICZ.JEŻELI LICZ.JEŻELI(zakres;kryteria) Funkcja LICZ.JEŻELI oblicza w zakresie liczbę komórek, które spełniają podane kryteria. Jako przykład rozważmy arkusz widoczny na rysunku 3.11. Korzystając z tego arkusza, formuła =LICZ.JEŻELI(B2:B11; Świeca zapłonowa ) zwróciłaby wartość 4. Uwaga Kiedy tworzone jest kryterium funkcji LICZ.JEŻELI, musi ono być wpisywane w cudzysłowach. Aby tworzyć bardziej elastyczne kryteria, można korzystać z masek zbudowanych ze znaków zapytania (?) i gwiazdek (*). Znak zapytania odpowiada dowolnemu, pojedynczemu Rozdział 3. Opis formuł | 155 Rysunek 3.11. Funkcja LICZ.JEŻELI pozwala określić, ile razy podana wartość lub zestaw wartości występuje na liście danych znakowi, podczas gdy gwiazdka pasuje do dowolnej liczby znaków. Na przykład kryterium =K* pasuje do imienia Karol. Kryterium K? , które sprawdza dokładnie jeden znak po literze „K” nie pasuje do tego imienia. Jeżeli zachodzi potrzeba policzenia komórek, które zawierają gwiazdkę lub znak zapytania, należy użyć znaku tyldy przed odpowiednim znakiem (np. =~? lub =Ctrl+~* ). Przykład 1: =LICZ.JEŻELI(B2:B11; =Filtr oleju ) zwróci wartość 3. Przykład 2: =LICZ.JEŻELI(B2:B11; =Filtr * ) zwróci wartość 6 (policzy wszystkie wpisy, które rozpoczynają się od słowa Filtr). 156 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy LICZ.WARUNKI LICZ.WARUNKI(zakres1;kryteria1;zakres2; kryteria2;…) Funkcja LICZ.WARUNKI oblicza liczbę komórek w zakresie, który spełnia wiele kryteriów jednocześnie. Argumenty zakres zawierają zakresy komórek, podczas gdy argumenty kryte- ria przechowują reguły do sprawdzania wartości przecho- wywanych w arkuszu. Podobnie jak w przypadku funkcji LICZ.JEŻELI kryteria funkcji LICZ.WARUNKI należy umieścić w cudzysłowach. Poniższe przykłady opierają się na danych z arkusza widocz- nego na rysunku 3.12. Rysunek 3.12. Funkcja LICZ.WARUNKI umożliwia policzenie wystąpienia wartości na liście danych w oparciu o wartości w wielu kolumnach Rozdział 3. Opis formuł | 157 Przykład 1: =LICZ.WARUNKI(B2:B11; Filtr oleju ; C2: C11; =Lokalna ). Przykład 2: =LICZ.WARUNKI(B2:B11; Filtr * ;C2:C11; =W magazynie ). REGLINX REGLINX(x;znane_y;znane_x) Funkcja REGLINX korzysta z mechanizmu regresji liniowej do przewidywania przyszłych wartości w oparciu o dane bieżące. Jedna z takich serii danych widoczna jest na ry- sunku 3.13. Rysunek 3.13. Funckja REGLINX estymuje przyszłe wartości w oparciu o przeszłe wyniki Argument znane_y reprezentuje zależną macierz wartości. W tym przypadku są to wartości reprezentujące wielkość sprzedaży. Argument znane_x zawiera niezależną macierz 158 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy wartości, w tym przypadku kolejne lata. Argument x za- wiera odwołanie do komórki, dla której ma zostać przewi- dziana przyszła wartość w oparciu o istniejące dane. Przykład: Przy wykorzystaniu danych z rysunku 3.13 formuła =REGLINX(E2;B2:B10;A2:A10) zwróci wartość 718.055,56 PLN dla roku 2010 wpisanego w komórce E2. MAX MAX(liczba1;liczba2;…) Funkcja MAX zwraca największą wartość z liczb podanych w argumentach liczba. Argumenty liczba mogą zawierać wartości liczbowe lub odwołania do komórek, które je za- wierają. Przykład: =MAX(1;5;3;7;2) zwróci wartość 7. MEDIANA MEDIANA(liczba1;liczba2;…) Funkcja MEDIANA zwraca wartość środkową ze zbioru war- tości zdefiniowanych przez argumenty liczba. Jeżeli liczba argumentów jest parzysta, funkcja MEDIANA zwraca śred- nią z dwóch środkowych wartości zbioru. Przykład 1: =MEDIANA(1;3;5;7;8;9;11) zwróci wartość 7. Przykład 2: =MEDIANA(1;3;5;7;8;9;11;14) zwróci war- tość 7,5. MIN MIN(liczba1;liczba2;…) Funkcja MIN zwraca najmniejszą wartość opisaną przez argu- menty liczba. Argumenty liczba mogą zawierać wartości licz- bowe lub odwołania do komórek, które je zawierają. Przykład: =MIN(5;3;7;2) zwraca wartość 2. Rozdział 3. Opis formuł | 159 TRYB TRYB(liczba1;liczba2;…) Funkcja TRYB zwraca wartość, która najczęściej występuje w zestawie danych zdefiniowanych przez argumenty liczba. Argumenty liczba mogą zawierać wartości liczbowe lub od- wołania do komórek, które je zawierają. Uwaga Jeżeli dwie wartości występują z równą częstotliwością, funk- cja TRYB zwróci wartość, która wystąpi jako pierwsza w zde- finiowanym zakresie. Przykład: =TRYB(1;2;3;2;3;4;5;2) zwraca wartość 2. ILOCZYN ILOCZYN(liczba1;liczba2;…) Funkcja ILOCZYN zwraca iloczyn wartości opisanych przez argumenty liczba. Argumenty liczba mogą zawierać wartości liczbowe lub odwołania do komórek, które je zawierają. Przykład: =ILOCZYN(1;8;9;0,5) zwraca wartość 36. ODCH.STANDARDOWE ODCH.STANDARDOWE(liczba1;liczba2;…) Funkcja ODCH.STANDARDOWE oblicza odchylenie standardowe wartości w zakresie, używając próbki wartości z tego za- kresu. Argumenty liczba mogą zawierać wartości liczbowe lub odwołania do komórek, które je zawierają. Przykład: =ODCH.STANDARDOWE(1;9;14;20;17;3;27) zwraca wartość 9,327379053. Uwaga Funkcja ODCH.STANDARDOWE może zwracać nieco inne wyniki w zależności od tego, jakich próbek Excel użyje do obliczeń. 160 | Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy ODCH.STANDARD.POPUL ODCH.STANDARD.POPUL(liczba1;liczba2;…) Funkcja ODCH.STANDARD.POPUL oblicza odchylenie standar- dowe wartości w zakresie, używając do tego całego zakresu (fragment POPUL wskazuje, że w obliczaniu używana jest cała populacja danych). Argumenty liczba mogą zawierać wartości liczbowe lub odwołania do komórek, które je za- wierają. Przykład: =ODCH.STANDARD.POPUL(4;14;9;18;27;3) zwraca wartość 8,341662504. WARIANCJA WARIANCJA(liczba1;liczba2;…) Funkcja WARIANCJA oblicza wariancję wartości w zakresie, używając do tego próbki wartości z danego zakresu. Argu- menty liczba mogą zawierać wartości liczbowe lub odwo- łania do komórek, które je zawierają. Przykład =WARIANCJA(1;9;14;20;17;3;27) zwraca war- tość 87. Uwaga Funkcja WARIANCJA może zwracać nieco inne wyniki w zależ- ności od tego, jakich próbek Excel użyje do obliczeń. WARIANCJA.POPUL WARIANCJA.POPUL(liczba1;liczba2;…) Funkcja WARIANCJA.POPUL oblicza wariancję wartości w za- kresie, używając do tego całego zakresu (fragment POPUL wskazuje, że w obliczaniu używana jest cała populacja da- nych). Argumenty liczba mogą zawierać wartości liczbowe lub odwołania do komórek, które je zawierają. Przykład: =WARIANCJA.POPUL(4;14;9;18;27;3) zwraca war- tość 69,58333333. Rozdział 3. Opis formuł | 161
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Excel 2007 PL. Leksykon kieszonkowy. Wydanie II
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: