Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00660 010414 16905432 na godz. na dobę w sumie
Excel 2013 PL. Ćwiczenia praktyczne - książka
Excel 2013 PL. Ćwiczenia praktyczne - książka
Autor: Liczba stron: 176
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-7491-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> aplikacje biurowe >> excel
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Bez Excela ani rusz!

Jeśli nie mieszkasz w dzikich ostępach leśnych lub na głębokiej pustyni, na pewno zetknąłeś się już kiedyś z programem Excel i wiesz, że oferuje on mnóstwo ułatwień, znacznie skracających czas pracy nad różnymi typami danych - nie tylko liczbowych. Jednak to wcale nie znaczy, że umiesz skorzystać z jego gigantycznych możliwości i odnaleźć te opcje, które przydałyby Ci się najbardziej. Niewykluczone nawet, że traktujesz Excel jak kalkulator, zamiast zaprząc go do pracy nad poważnymi projektami!

Ta książka pomoże Ci zmienić sposób postrzegania programu i rozstrzygnąć najważniejsze wątpliwości. Zawarte w niej ćwiczenia pomyślane są tak, abyś mógł bez kłopotu opanować posługiwanie się najbardziej przydatnymi narzędziami. Dowiesz się, jak przygotować środowisko pracy, szybko przeskakiwać między komórkami i zapisywać w nich dane oraz drukować swoją pracę. Nauczysz się przeprowadzać operacje na zakresach komórek, edytować i formatować zawartość arkusza oraz tworzyć wykresy. Jednak przede wszystkim zrozumiesz, w czym tkwi prawdziwa siła Excela, czyli poznasz formuły i funkcje, które pomogą Ci dokonywać najbardziej karkołomnych obliczeń. Ćwicz i oszczędzaj czas!

Excel 2013 PL - zrób to szybciej!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Redaktor prowadzący: Ewelina Burska Projekt okładki: Maciej Pasek Materiały graficzne na okładce zostały wykorzystane za zgodą Shutterstock. Wydawnictwo HELION ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl WWW: http://helion.pl (księgarnia internetowa, katalog książek) Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://helion.pl/user/opinie?cwex13 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. ISBN: 978-83-246-7491-6 Copyright © Helion 2013 Printed in Poland. • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność Spis treĂci Rozdziaï 1. Przygotowanie do pracy Wprowadzenie Uruchamiamy Excela z pustym arkuszem Arkusz Pasek Szybkiego dostÚpu Menu Opcje Rozdziaï 2. Poruszanie siÚ po arkuszu i wpisywanie informacji do komórek Wprowadzenie Poruszanie siÚ po arkuszu, liczba kolumn i wierszy Wpisywanie tekstu i liczb do komórek arkusza Wpisywanie formuï Komentarze WartoĂci logiczne i uĝycie prostej funkcji Psikusy Excela Dodatkowe informacje o poruszaniu siÚ po arkuszu Rozdziaï 3. Arkusz, skoroszyt i plik Wprowadzenie Arkusze to „kartki” w skoroszycie Zapisywanie skoroszytów w plikach Koñczenie pracy i zamykanie okna Otwieranie plików Kopiowanie i przesuwanie arkuszy z pliku do pliku Rozdziaï 4. Zakresy Wprowadzenie Zaznaczanie zakresów Wpisywanie danych do zaznaczonego zakresu 7 7 7 11 13 17 19 19 19 25 33 36 40 41 44 49 49 50 59 64 66 68 71 71 72 76 Kup książkęPoleć książkę 6 Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne Rozdziaï 5. Edytowanie zawartoĂci arkusza Wprowadzenie Czyszczenie komórki Edycja zawartoĂci komórki Edytowanie komentarza Wstawianie wierszy i kolumn Usuwanie wierszy i kolumn Wstawianie i usuwanie komórek Kopiowanie za pomocÈ schowka Przesuwanie (przenoszenie) danych za pomocÈ schowka Kopiowanie i przesuwanie przez przeciÈganie myszÈ Rozdziaï 6. Formatowanie Wprowadzenie Zmiana czcionki i wyrównania Tïo, obramowania i kolor pisma Automatyczne formatowanie tabel — style Usuwanie formatowania Data Czas Malarz formatów Ukrywanie i odkrywanie wierszy i kolumn Rozdziaï 7. Formuïy i funkcje Wprowadzenie Sumowanie Excel jest doskonaïym kalkulatorem Adresy wzglÚdne, bezwzglÚdne i mieszane Przykïady uĝycia funkcji Adresowanie trójwymiarowe Rozdziaï 8. Wykresy Wprowadzenie Tworzenie wykresów Wykresy sÈ dynamicznie poïÈczone z danymi Rozdziaï 9. OglÈdanie i drukowanie arkuszy Wprowadzenie OglÈdanie PodglÈd wydruku Drukowanie 79 79 79 83 86 86 88 89 92 100 101 105 105 106 108 111 113 114 120 122 123 127 127 127 136 139 142 149 151 151 152 163 165 165 165 170 173 Kup książkęPoleć książkę 7 Formuïy i funkcje Wprowadzenie Bez formuï Excel byïby jedynie wielkÈ tabelÈ przeznaczonÈ do rÚcznego wypeïniania, ot takÈ elektronicznÈ kartÈ pokratkowanego papieru. DziÚki formuïom jest potÚĝnym narzÚdziem obliczeniowym, które „karmione” dostarczanymi przez nas danymi wykonuje skompliko- wane obliczenia, a otrzymane wyniki przedstawia natychmiast w wy- branej postaci, równieĝ graficznej, jeĝeli tego zaĝÈdamy. Prezentacji graficznej bÚdzie poĂwiÚcony nastÚpny rozdziaï, a teraz zajmiemy siÚ formuïami. Uĝycie funkcji upraszcza formuïy, czyni je ïatwiejszymi do zapisania i zapamiÚtania. Poza tym funkcje zwykle dziaïajÈ szybciej niĝ formuïy wykonujÈce operacje bezpoĂrednio na danych zapisanych w komór- kach. Juĝ pierwsze Êwiczenia pokaĝÈ, czym róĝni siÚ rÚczne wpisywa- nie formuï od stosowania funkcji. Sumowanie Wydaje siÚ, ĝe nie ma nic prostszego. Chyba kaĝdy od sumowania roz- poczynaï naukÚ arytmetyki. Zobaczmy, w jaki sposób moĝna sobie poradziÊ z tym problemem w Excelu. Kup książkęPoleć książkę 128 m W I C Z E N I E 7.1 Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne Róĝne sposoby wpisywania formuïy sumujÈcej Do komórek A1, A2 i A3 wpisz liczby, odpowiednio: 1, 2 i 3. Podsumuj je w komórce A4. RozwiÈzanie 1. RÚczne wpisywanie peïnej formuïy (rysunek 7.1). Rysunek 7.1. Po wprowadzeniu formuïy do komórki maïe litery adresów sÈ zamieniane na wielkie 1. Do komórki A4 wpisz formuïÚ =A1+A2+A3 lub =a1+a2+a3 i naciĂnij Enter. Komentarz T Obliczanie formuï jest dynamiczne. Jeĝeli zmienisz wartoĂÊ w jednej z komórek ěródïowych, np. w A1 zamiast 1 wpiszesz 3, suma w A4 zostanie natychmiast zmieniona na 8. T Przeliczanie natychmiastowe jest domyĂlnie wïÈczone, ale moĝna z niego zrezygnowaÊ. Po wïÈczeniu opcji Przycisk pakietu Office/ Opcje programu Excel/Formuïy/Opcje obliczania/RÚcznie formuïy nie bÚdÈ przeliczane zaraz po zmianie danych, lecz dopiero na ĝyczenie, po naciĂniÚciu klawisza F9. Do przeliczania automatycznego wracamy, wïÈczajÈc opcjÚ Przycisk pakietu Office/Opcje programu Excel/Formuïy/Opcje obliczania/ Automatycznie. T W komórce jest wyĂwietlana wartoĂÊ wyliczona przez formuïÚ. SamÈ formuïÚ moĝemy zobaczyÊ na pasku edycji — patrz rysunek 7.1. T Aby w komórkach zamiast wartoĂci wyĂwietliÊ formuïy, naleĝy nacisnÈÊ Ctrl+` (tzw. sïaby akcent nad klawiszem Tab). Ponowne naciĂniÚcie tej samej kombinacji klawiszy przywraca wyĂwietlanie wartoĂci w komórkach. Kup książkęPoleć książkę Rozdziaï 7. • Formuïy i funkcje 129 T ChoÊ tego nie widaÊ na czarno-biaïym rysunku 7.1, adresy w formule sÈ wpisywane róĝnymi kolorami. Tymi samymi kolorami sÈ zaznaczane adresowane komórki (zakresy). Uïatwia to bieĝÈce sprawdzanie poprawnoĂci adresów. RozwiÈzanie 2. Tworzenie formuïy przez wskazywanie adresów myszÈ (rysunek 7.2). Rysunek 7.2. KlikajÈc komórki myszÈ, wpisujemy ich adresy do formuïy 2. Przejdě do komórki A4 i naciĂnij klawisz ze znakiem =, co spowoduje przejĂcie Excela do edycji formuïy w komórce. 3. Kliknij komórkÚ A1 i napisz znak +. 4. Kliknij komórkÚ A2 i napisz znak +. 5. Kliknij komórkÚ A3 i naciĂnij Enter, aby wprowadziÊ formuïÚ do komórki. RozwiÈzanie 3. Tworzenie formuïy przez wskazywanie adresów z klawiatury (rysu- nek 7.3). Rysunek 7.3. W trakcie edycji formuïy adresy moĝna wpisywaÊ przez wybieranie komórek za pomocÈ klawiszy ze strzaïkami 1. Przejdě do komórki A4 i naciĂnij klawisz ze znakiem =, co spowoduje przejĂcie Excela do edycji formuïy w komórce. 2. NaciĂnij trzykrotnie klawisz n (przesuñ siÚ o trzy komórki do góry od komórki, w której wpisujesz formuïÚ), aby wpisaÊ adres komórki A1, po czym napisz znak + (rysunek 7.3). 3. NaciĂnij dwukrotnie klawisz n, aby wpisaÊ do formuïy adres komórki A2, po czym napisz znak +. Kup książkęPoleć książkę Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne 130 4. NaciĂnij jednokrotnie klawisz n, aby wpisaÊ do formuïy adres komórki A3, po czym naciĂnij Enter, ĝeby wprowadziÊ formuïÚ do komórki. Komentarz Podczas tworzenia formuïy adresy moĝna wpisywaÊ bezpoĂrednio bÈdě wstawiaÊ je przez wybieranie odpowiednich komórek (zakresów). m W I C Z E N I E 7.2 Uĝycie funkcji SUMA Liczby z komórek A1, A2 i A3 zsumuj w komórce A4 za pomocÈ funkcji. RozwiÈzanie 1. Po wpisaniu liczb do komórek A1, A2 i A3 przejdě do komórki A4 i na panelu NarzÚdzia gïówne kliknij przycisk Suma (rysunek 7.4). Rysunek 7.4. Excel proponuje zakres sumowania 2. Poniewaĝ prawidïowo zostaï rozpoznany zakres, jaki ma byÊ objÚty sumowaniem, pozostaje jedynie nacisnÈÊ Enter, co wprowadzi formuïÚ do komórki A4. Komentarz T FormuïÚ korzystajÈcÈ z funkcji sumujÈcej (a takĝe kaĝdÈ innÈ) moĝna zwyczajnie wpisaÊ do komórki bez uĝywania jakichkolwiek dodatkowych narzÚdzi. W tym Êwiczeniu moĝna do A4 wpisaÊ =suma(a1:a3). Kup książkęPoleć książkę Rozdziaï 7. • Formuïy i funkcje 131 T W formuïach adresy zakresów i nazwy funkcji moĝna wpisywaÊ maïymi lub wielkimi literami. Excel zamieni wszystkie litery na wielkie. m W I C Z E N I E 7.3 Poprawianie automatycznie rozpoznanego zakresu sumowania Przy wprowadzaniu funkcji SUMA za pomocÈ przycisku narzÚdziowego SUMA (rysunek 7.4) zakres sumowania nie zawsze zostaje rozpoznany zgodnie z naszym ĝyczeniem. Trzeba go w razie potrzeby poprawiÊ. Wypeïnij arkusz zgodnie z rysunkiem 7.5 i w komórce D1 zsumuj wszystkie wpisane liczby. Rysunek 7.5. Jak zsumowaÊ liczby z kilku oddzielnych zakresów? RozwiÈzanie 1. Przejdě do komórki D1 i kliknij przycisk Suma (rysunek 7.6). Rysunek 7.6. Excel proponuje sumowanie tylko z najbliĝszego zakresu 2. TrzymajÈc wciĂniÚty klawisz Ctrl, zaznacz kolejno zakres A2:B2 i komórkÚ A3 (rysunek 7.7). Rysunek 7.7. Zaznaczane zakresy sÈ wpisywane jako kolejne argumenty funkcji SUMA 3. Po zaznaczeniu wszystkich zakresów naciĂnij klawisz Enter, aby formuïÚ z funkcjÈ sumujÈcÈ wprowadziÊ do komórki. Kup książkęPoleć książkę 132 Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne Komentarz T Poszczególne argumenty funkcji oddzielamy Ărednikami (;). Moĝna to zmieniÊ w ustawieniach Windows, ale w Êwiczeniach podstawowych korzystamy z parametrów domyĂlnych polskiej wersji systemu i polskiej wersji Excela. T Argumentami funkcji SUMA mogÈ byÊ liczby i adresy zakresów zawierajÈcych liczby, w tym oczywiĂcie adresy pojedynczych komórek (jak pamiÚtamy, pojedyncza komórka jest szczególnym przypadkiem zakresu). m W I C Z E N I E 7.4 Sumowanie liczb w kilku kolumnach Podsumuj kwoty wpisane w kolumnach A i B oraz w wierszach 1 i 2 (patrz rysunek 7.8). Rysunek 7.8. Sumowanie liczb w kilku kolumnach nie wymaga oddzielnego wpisywania formuï sumujÈcych RozwiÈzanie 1. Zaznacz zakres A1:B3 tak jak na rysunku 7.8 w lewym górnym rogu. 2. Na panelu NarzÚdzia gïówne kliknij przycisk Suma. Otrzymasz wynik jak na rysunku 7.8 w prawym górnym rogu. Formuïy sumujÈce zostaïy automatycznie wpisane pod kaĝdÈ kolumnÈ liczb w komórkach A4 i B4. 3. Zaznacz zakres A1:C3 tak jak na rysunku 7.8 w lewym dolnym rogu. 4. Na panelu NarzÚdzia gïówne kliknij przycisk Suma. Otrzymasz wynik jak na rysunku 7.8 w prawym dolnym rogu. RozciÈgniÚcie Kup książkęPoleć książkę Rozdziaï 7. • Formuïy i funkcje 133 zaznaczonego zakresu o jednÈ kolumnÚ w prawo wymusiïo sumowanie poziome i wpisanie formuï sumujÈcych wiersze do komórek C1, C2 i C3. Komentarz T Wprowadzenie do komórki formuïy sumujÈcej powoduje automatyczne sformatowanie tej komórki; format skïadników sumy jest przenoszony na sumÚ. Dlatego komórkom A4, B4, C1, C2 i C3 zostaï automatycznie nadany format walutowy. Dokïadniej przyjrzymy siÚ temu zagadnieniu w nastÚpnym Êwiczeniu. m W I C Z E N I E 7.5 Formatowanie automatyczne w wyniku sumowania Wypeïnij arkusz tak jak na rysunku 7.9 i podsumuj zawartoĂÊ poszcze- gólnych kolumn. Rysunek 7.9. Co siÚ stanie, gdy dodamy liczby sformatowane w róĝny sposób? T Wypeïnij zakres A1:A3 i skopiuj jego zawartoĂÊ do zakresu B1:D3. Potem wybranym komórkom nadaj ĝÈdane formaty, co najïatwiej zrobiÊ, uĝywajÈc przycisków narzÚdziowych na pasku Formatowanie. T Podsumowanie kolumn najproĂciej wykonaÊ za pomocÈ metody poznanej w Êwiczeniu 7.4. RozwiÈzanie 1. Wypeïnij arkusz zgodnie z rysunkiem 7.9. 2. W 4. wierszu podsumuj zawartoĂÊ poszczególnych kolumn. Wynik zostaï pokazany na rysunku 7.10. Rysunek 7.10. Sumy zostaïy sformatowane tak jak komórki najwyĝszego wiersza obszaru sumowanego Kup książkęPoleć książkę 134 m W I C Z E N I E 7.6 Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne BïÚdy powodowane przez kropkÚ dziesiÚtnÈ Wypeïnij arkusz zgodnie z rysunkiem 7.11 i podsumuj zawartoĂÊ poszczególnych kolumn. Rysunek 7.11. Oddzielenie czÚĂci uïamkowej kropkÈ zamiast przecinkiem zamienia liczbÚ w tekst T Zauwaĝ, ĝe do komórek B2 i C2 zostaï wpisany tekst 2.2 zamiast liczby 2,2. T W komórce B2 zastÈpienie liczby tekstem jest ïatwe do wykrycia dziÚki domyĂlnemu wyrównaniu tekstu do lewej, a w komórce C2 jest to o wiele trudniejsze z powodu narzucenia wyrównania do prawej (za pomocÈ przycisku narzÚdziowego Wyrównaj do prawej — rysunek 7.11). RozwiÈzanie 1. Zaznacz zakres A1:C3 i kliknij przycisk Suma (patrz Êwiczenie 7.4). Wynik zostaï pokazany na rysunku 7.12. Rysunek 7.12. WartoĂÊ liczbowa tekstu jest równa zeru Kup książkęPoleć książkę Rozdziaï 7. • Formuïy i funkcje 135 Komentarz T BïÈd pokazany w tym Êwiczeniu jest bardzo niebezpieczny, gdyĝ po pierwsze, ïatwo go popeïniÊ, a po drugie, jest sïabo widoczny, a wiÚc trudny do wykrycia. T Jeĝeli arkusz nie ma narzuconego formatowania, stosunkowo ïatwo odróĝniÊ liczbÚ od tekstu dziÚki odmiennemu wyrównaniu w komórce (tekst jest wyrównany do lewej, a liczby do prawej). Wystarczy rozszerzyÊ kolumny, a róĝnice w wyrównaniu od razu rzucÈ siÚ w oczy. T Niestety, wiele arkuszy ma — czÚsto niepotrzebnie — narzucone wyrównanie, co znacznie utrudnia wykrycie bïÚdu, gdy np. zamiast 36,54 wpiszemy 36.54. T Aby znaleěÊ komórki zawierajÈce tekst, naleĝy wydaÊ polecenie NarzÚdzia gïówne/Znajdě i zaznacz/Przejdě do — specjalnie i w oknie dialogowym Przejdě do — specjalnie wybraÊ opcje pokazane na rysunku 7.13. Jak widaÊ na tym rysunku, komórki z tekstem zostanÈ wyszukane i zaznaczone. Rysunek 7.13. Znajdowanie komórek zawierajÈcych tekst T Jeĝeli przed wyĂwietleniem okna Przejdě do — specjalnie zostaï zaznaczony jakiĂ zakres, wyszukiwanie wybranych komórek bÚdzie ograniczone do tego zakresu. Jeĝeli ĝaden zakres nie zostanie wczeĂniej zaznaczony, wyszukiwanie bÚdzie przeprowadzone w caïym arkuszu. T Moĝna siÚ zabezpieczyÊ przed wpisaniem do komórki niewïaĂciwych danych, ale kwestia ta wykracza poza zakres Kup książkęPoleć książkę 136 Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne Êwiczeñ podstawowych. Informacje na ten temat moĝna znaleěÊ w ksiÈĝce Excel 2007/2010 PL. mwiczenia zaawansowane, w podrozdziaïach „Formatowanie warunkowe i niestandardowe” oraz „Sprawdzanie poprawnoĂci danych” (wersja dla Excela 2013 w przygotowaniu). m W I C Z E N I E 7.7 Róĝne formuïy sumujÈce Do komórek A1, A2 i A3 wpisz liczby, odpowiednio: 1, 2 i 3. Do sumy tych liczb dodaj 5 i wynik umieĂÊ w komórce B1. Moĝna najpierw obliczyÊ sumÚ liczb z komórek A1, A2, A3 i do niej dodaÊ 5 lub od razu zsumowaÊ wszystkie liczby z komórek oraz 5. RozwiÈzanie 1. Do komórek A1, A2 i A3 wpisz liczby, odpowiednio: 1, 2 i 3. 2. Do komórki B1 wpisz jednÈ z podanych niĝej formuï: T =A1+A2+A3+5 T =SUMA(A1:A3)+5 T =SUMA(A1;A2;A3)+5 T =SUMA(A1:A3;5) T =SUMA(A1;A2;A3;5) Excel jest doskonaïym kalkulatorem PrzywykliĂmy do posïugiwania siÚ kalkulatorami kieszonkowymi, ale wszelkie obliczenia robione za pomocÈ kalkulatora mogÈ byÊ wykonane w arkuszu Excela: T bezpoĂrednio na liczbach, tak jak w Êwiczeniach 7.8 i 7.9 — co jest rozwiÈzaniem szybkim i dokïadnie odpowiadajÈcym korzystaniu z kalkulatora; jest to dziaïanie jednorazowe — jeĝeli zmieniÈ siÚ dane, musimy zmieniÊ formuïÚ; Kup książkęPoleć książkę Rozdziaï 7. • Formuïy i funkcje 137 T na danych umieszczonych w komórkach — jest to rozwiÈzanie nieco bardziej skomplikowane, ale raz zapisana formuïa moĝe byÊ wykorzystywana wielokrotnie dla róĝnych danych — patrz Êwiczenie 7.10. m W I C Z E N I E 7.8 Jednorazowe obliczenie objÚtoĂci i pola W komórkach A1 i A2 oblicz, odpowiednio: T objÚtoĂÊ prostopadïoĂcianu o bokach a = 6 cm, b = 8 cm i c = 12 cm, T pole koïa o promieniu r = 25 cm. T Wzór na objÚtoĂÊ prostopadïoĂcianu: V = a b c. T Wzór na pole koïa: P = S r2, gdzie w przybliĝeniu S = 3,14. RozwiÈzanie 1. Do komórek A1, A2 i A3 wpisz formuïy pokazane na rysunku 7.14. Rysunek 7.14. Formuïy i wyniki ich obliczeñ Komentarz ZwróÊ uwagÚ na uĝycie w formuïach w komórkach A2 i A3 operatora podnoszenia do potÚgi ^, a w komórce A3 funkcji bezargumentowej PI(). O funkcjach dowiesz siÚ w dalszej czÚĂci tego rozdziaïu. Funkcja PI() zwraca wartoĂÊ staïej ʌ z wiÚkszÈ dokïadnoĂciÈ niĝ dwa miejsca po przecinku, dlatego wyniki w A2 i A3 sÈ róĝne. m W I C Z E N I E 7.9 Obliczenie wartoĂci przykïadowego wyraĝenia arytmetycznego Wykonaj dziaïanie: 2 125 3 4,5 ˜ 12 3,7   Kup książkęPoleć książkę 138 Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne Wynik umieĂÊ w komórce A1. RozwiÈzanie 1. Do komórki A1 wpisz formuïÚ pokazanÈ na rysunku 7.15 na pasku edycji. Rysunek 7.15. Formuïa na pasku edycji i jej wynik w komórce Komentarz T Formuïa na rysunku 7.15 pokazuje sposób zapisywania w Excelu piÚciu dziaïañ arytmetycznych: dodawania (+), odejmowania (–), mnoĝenia ( ), dzielenia (/) i podnoszenia do potÚgi (^). T Jak widaÊ, w Excelu obowiÈzujÈ zwykïe zasady arytmetyczne, okreĂlajÈce kolejnoĂÊ wykonywania dziaïañ i zmiany tej kolejnoĂci na skutek stosowania nawiasów. m W I C Z E N I E 7.10 Formuïa do obliczania objÚtoĂci kul o róĝnych promieniach Zaïóĝmy, ĝe czÚsto musisz obliczaÊ objÚtoĂci kul o róĝnych promie- niach. Stosowanie sztywnej formuïy, jak w Êwiczeniach 7.8 i 7.9, jest w tym przypadku zïym rozwiÈzaniem. Wzór na objÚtoĂÊ kuli: V 4 ˜ 3 ʌ ˜ r 3 lub 3,14152, albo funkcji PI()). (uĝyj przybliĝonej wartoĂci S, np. 3,14 RozwiÈzanie 1. Do komórki B2 wpisz formuïÚ =(4/3)*PI()*A2^3. 2. WpisujÈc do A2 róĝne wartoĂci promienia, w B2 natychmiast otrzymasz objÚtoĂci odpowiednich kul — rysunek 7.16. Rysunek 7.16. Liczenie objÚtoĂci kul o róĝnym promieniu Kup książkęPoleć książkę Rozdziaï 7. • Formuïy i funkcje 139 Komentarz T Jeĝeli arkusz ma sïuĝyÊ do wielokrotnych obliczeñ, naleĝy zawsze stosowaÊ nagïówki opisujÈce, tak jak na rysunku 7.16 w komórkach A1 i B1. Adresy wzglÚdne, bezwzglÚdne i mieszane Wszystkie dotychczas uĝywane adresy komórek i zakresów byïy adre- sami wzglÚdnymi. Teraz poznamy adresy bezwzglÚdne i róĝnice miÚ- dzy obydwoma rodzajami adresowania. Czwartym sposobem odwoïywania siÚ do komórek i zakresów jest uĝy- wanie nazw, ale to zagadnienie wykracza poza zakres tej ksiÈĝeczki i zostaïo omówione w Êwiczeniach zaawansowanych. m W I C Z E N I E 7.11 Zmiana adresów wzglÚdnych przy kopiowaniu formuïy w dóï kolumny Jest to kontynuacja Êwiczenia 7.10. W komórkach A1 i B1 sÈ juĝ wpi- sane nagïówki kolumn, a w komórce B2 wzór na objÚtoĂÊ kuli. Do komórek zakresu A2:A5 wpisz wartoĂci podane na rysunku 7.17. W sÈsiednich komórkach w kolumnie B oblicz objÚtoĂci kul o tych promieniach. Uĝyj przybliĝonej wartoĂci S = 3,14. Rysunek 7.17. Naleĝy obliczyÊ objÚtoĂci kul o promieniach podanych w kolumnie A RozwiÈzanie 1. 1. ZawartoĂÊ komórki B2 skopiuj do zakresu B3:B5 (sposoby kopiowania — patrz Êwiczenie 5.12). Kup książkęPoleć książkę 140 Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne RozwiÈzanie 2. 1. Przejdě do komórki B2 i przeciÈgajÈc myszÈ uchwyt inteligentnego wypeïniania, wypeïnij zakres B3:B5 (patrz rozwiÈzanie 2. — Êwiczenie 2.10). 2. NaciskajÈc Ctrl+`, przejdě do wyĂwietlania formuï w komórkach. Wynik powinien byÊ taki jak na rysunku 7.18. Rysunek 7.18. Podczas kopiowania adresy wzglÚdne zmieniajÈ siÚ Komentarz T W formule =(4/3)*3,14*A2^3 zapisanej w komórce B2 mamy odwoïanie do komórki A2. T Po skopiowaniu tej formuïy do komórek leĝÈcych poniĝej zmieniïy siÚ równieĝ adresy odwoïañ, np. w formule =(4/3)*3,14*A3^3 w komórce B3 widzimy odwoïanie do komórki A3. T Zauwaĝ, ĝe zawsze jest to odwoïanie do komórki leĝÈcej o jednÈ komórkÚ na lewo wzglÚdem komórki zawierajÈcej formuïÚ. Dla formuïy wpisanej do B2 jest to odwoïanie do A2, a dla formuïy skopiowanej do B3 — odwoïanie do A3. Adresy pisane w postaci A1, B12, A1223 lub AB12 podczas kopiowa- nia formuï zmieniajÈ siÚ tak, aby zachowaÊ niezmienione odwoïanie wzglÚdne (np. do komórki o dwa wiersze powyĝej lub trzy kolumny w prawo). Dlatego nazywamy je adresami wzglÚdnymi. m W I C Z E N I E 7.12 Przykïad, w którym naleĝy uĝyÊ adresu bezwzglÚdnego Na rysunku 7.19 w komórce A2 mamy aktualny kurs wymiany euro, a do komórek zakresu B2:B4 zostaï wpisany ciÈg sum w zïotówkach. W kolumnie C podaj przeliczenie zïotego na euro. Do komórki C2 wpisz odpowiedniÈ formuïÚ i skopiuj jÈ w dóï ko- lumny. Kup książkęPoleć książkę Rozdziaï 7. • Formuïy i funkcje 141 Rysunek 7.19. Czy formuïa przeliczeniowa w komórce C2 na pewno jest poprawna? Próba rozwiÈzania 1. Do C2 wpisz formuïÚ pokazanÈ na pasku edycji na rysunku 7.19. 2. Skopiuj jÈ do zakresu C3:C4. Wynik widaÊ na rysunku 7.20. Rysunek 7.20. Zmiana adresów wzglÚdnych podczas kopiowania czasami jest szkodliwa Komentarz T Zmiana numeru wiersza w liczniku formuïy jest poĝyteczna, gdyĝ za kaĝdym razem inna liczba pobrana z innej komórki ma byÊ dzielona przez kurs euro. T Zmiana numeru wiersza w mianowniku jest szkodliwa, gdyĝ zawsze powinniĂmy dzieliÊ przez kurs euro zapisany w komórce A2. T Widoczny w komórkach C3, C4 komunikat #DZIEL/0! informuje o bïÚdzie dzielenia przez zero. W tym przypadku mamy do czynienia z dzieleniem przez zawartoĂÊ pustej komórki poïoĝonej w tym samym wierszu w kolumnie A. T Naleĝy do C2 wpisaÊ formuïÚ, w której numer wiersza w adresie A2 zostanie zablokowany. RozwiÈzanie 1. Do C2 wpisz formuïÚ =B2/A$2. 2. Skopiuj tÚ formuïÚ do zakresu C3:C4. Wynik zostaï pokazany na rysunku 7.21. Kup książkęPoleć książkę 142 Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne Rysunek 7.21. Znak $ zablokowaï zmianÚ numeru wiersza podczas kopiowania formuïy Komentarz T Znak dolara ($) powoduje zablokowanie nastÚpujÈcego po nim adresu kolumny lub wiersza: T A2 — adres wzglÚdny, podczas kopiowania wiersz i kolumna zmieniajÈ siÚ, T $A2 — adres mieszany, w którym podczas kopiowania nie zmienia siÚ kolumna, T A$2 — adres mieszany, w którym podczas kopiowania nie zmienia siÚ wiersz, T $A$2 — adres bezwzglÚdny, w którym podczas kopiowania nie zmienia siÚ ani wiersz, ani kolumna. T W powyĝszym rozwiÈzaniu zamiast formuïy =B2/A$2 mogliĂmy uĝyÊ =B2/$A$2. Zablokowanie adresu kolumny nie byïo potrzebne, gdyĝ kopiowaliĂmy formuïÚ tylko w dóï, ale w niczym by nie przeszkadzaïo. T Znak $ moĝna dopisywaÊ rÚcznie, ale Excel ma do tego specjalne narzÚdzie. W trakcie edycji formuïy, gdy punkt wstawiania jest ustawiony w obrÚbie adresu (tzn. przed tym adresem, za nim lub wewnÈtrz niego), kolejne naciskanie klawisza F4 powoduje cyklicznÈ zmianÚ adresowania w sposób pokazany na rysunku 7.22. Rysunek 7.22. Wynik dziaïania klawisza F4 w czasie edycji formuïy Przykïady uĝycia funkcji Funkcje czyniÈ z Excela narzÚdzie obliczeniowe przydatne w wielu dziedzinach, np. finansach, statystyce, pomiarach terenowych, anali- zie danych doĂwiadczalnych itd. Niewielka liczba kartek tej ksiÈĝki Kup książkęPoleć książkę Rozdziaï 7. • Formuïy i funkcje 143 pozwala jedynie na bardzo skrótowe podanie najprostszych informacji na ten temat1. m W I C Z E N I E 7.13 Obliczanie Ăredniej ocen Przygotuj arkusz pokazany na rysunku 7.23. Rysunek 7.23. W Excelu korzystanie z najpotrzebniejszych funkcji jest uïatwione W komórkach D5 i E5 umieĂÊ formuïy obliczajÈce Ărednie oceny z jÚzyka polskiego i matematyki. Wobec braku oceny w komórce E4, Ărednia w kolumnie E powinna byÊ wyliczona jedynie z dwóch liczb zapisanych w E2 i E3. RozwiÈzanie 1. Przejdě do komórki D5 (rysunek 7.23). 2. Rozwiñ menu przycisku Suma i wybierz z niego polecenie ¥rednia (rysunek 7.23). 3. Excel prawidïowo rozpozna zakres uĂredniania D2:D4; naciĂnij klawisz Enter. 4. ZawartoĂÊ D5 skopiuj do E5. Wynik widzimy na rysunku 7.24. Komentarz T Jak widaÊ na rysunku 7.24, wartoĂÊ otrzymana w E5 jest ĂredniÈ z liczb zapisanych w E2 i E3 ((3+5)/2=4). ZawierajÈca tekst komórka E4 zostaïa zignorowana przez formuïÚ =ĦREDNIA(E2:E4). 1 Wiele informacji o funkcjach moĝna znaleěÊ w ksiÈĝce Excel. Funkcje w przykïadach; autor: Krzysztof Masïowski, Wydawnictwo Helion 2007. Kup książkęPoleć książkę 144 Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne Rysunek 7.24. Funkcja ¥REDNIA pomija komórki niezawierajÈce liczb T Zamiast brakujÈcej oceny moĝna wpisaÊ dowolny tekst lub pozostawiÊ pustÈ komórkÚ; wpisanie liczby 0 (zero) zmieni wynik obliczenia — rysunek 7.25. Rysunek 7.25. Zero jest liczbÈ, wiÚc zostaïo uwzglÚdnione przy liczeniu Ăredniej T W Excelu istnieje równieĝ funkcja ĦREDNIA.A (Ărednia arytmetyczna — rysunek 7.26), która dziaïa inaczej: T ĦREDNIA pomija komórki, w których nie ma liczb, T ĦREDNIA.A pomija komórki puste. Rysunek 7.26. ¥REDNIA.A pomija jedynie puste komórki m W I C Z E N I E 7.14 Zliczanie liczb Do komórek D6 i E6 arkusza uĝytego w Êwiczeniu 7.13 wpisz formuïy obliczajÈce liczbÚ ocen wystawionych z poszczególnych przedmiotów. Wynik powinien byÊ taki jak na rysunku 7.27. RozwiÈzanie 1. Przejdě do komórki D6. 2. Rozwiñ menu przycisku Suma i wybierz z niego polecenie Zliczanie (rysunek 7.23). Kup książkęPoleć książkę Rozdziaï 7. • Formuïy i funkcje 145 Rysunek 7.27. Jak obliczyÊ liczbÚ wystawionych ocen? 3. Poniewaĝ Excel ěle rozpozna zakres zawierajÈcy oceny (rysunek 7.28), popraw bïÈd, zaznaczajÈc przeciÈgniÚciem myszy zakres D2:D4, po czym naciĂnij Enter. Rysunek 7.28. Excel jako dziedzinÚ funkcji zawsze proponuje najbliĝszy zakres zawierajÈcy liczby 4. ZawartoĂÊ komórki D6 skopiuj do komórki E6. Komentarz T Uĝycie polecenia Zliczanie z menu rozwijanego przycisku Suma powoduje wpisanie formuïy uĝywajÈcej funkcji ILE.LICZB. Sama nazwa funkcji wyjaĂnia, dlaczego komórki zawierajÈce tekst lub puste nie sÈ zliczane (patrz wynik w komórce E5 na rysunku 7.28). m W I C Z E N I E 7.15 Warunkowy wynik formuïy — uĝycie funkcji JE¿ELI Do komórek D7 i E7 wpisz formuïy sprawdzajÈce, czy wszystkie osoby zostaïy ocenione. Wynik powinien byÊ taki jak na rysunku 7.29. RozwiÈzanie 1. Wpisywanie funkcji. Kup książkęPoleć książkę 146 Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne Rysunek 7.29. Formuïy w komórkach D7 i E7 sprawdzajÈ, czy wszystkie osoby zostaïy ocenione T W komórce A4 (rysunek 7.29) mamy numer ostatniej osoby na liĂcie, równy liczbie osób, a w komórce D6 liczbÚ ocen z polskiego (odpowiednio: w E6 liczbÚ ocen z matematyki). T Liczby w A4 i D6 sÈ równe, co oznacza, ĝe wszyscy otrzymali oceny z polskiego — komunikat tak. Liczby w A4 i E6 sÈ róĝne, czyli nie wszyscy otrzymali oceny z matematyki — komunikat nie. T Do sprawdzenia, czy warunek zostaï speïniony, i wysïania odpowiedniego komunikatu naleĝy uĝyÊ funkcji JEĽELI. 1. Do komórki D7 wpisz formuïÚ =JEĽELI(D6=A4; tak ; nie ) — rysunek 7.29. 2. FormuïÚ z D7 skopiuj do E7. RozwiÈzanie 2. Wstawianie funkcji. RozwiÈzanie 1. jest proste, lecz wymaga pamiÚtania skïadni funkcji JEĽELI. Z pamiÚtania szczegóïów zwalnia nas wybieranie funkcji z menu, jak na rysunku 7.30. 1. Przejdě do komórki D7 i z karty Formuïy wybierz polecenie Logiczne/JE¿ELI (rysunek 7.30). 2. Pola okna dialogowego Argumenty funkcji wypeïnij jak na rysunku 7.31 i kliknij OK. 3. FormuïÚ wprowadzonÈ do D7 skopiuj do E7. Komentarz Karta formuïy udostÚpnia tylko najczÚĂciej uĝywane funkcje. DostÚp do wszystkich funkcji uzyskasz po klikniÚciu przycisku Wstaw funkcjÚ na pasku edycji (pasku formuïy) — rysunek 7.32. Kup książkęPoleć książkę Rozdziaï 7. • Formuïy i funkcje 147 Rysunek 7.30. Menu udostÚpnia najczÚĂciej uĝywane funkcje Rysunek 7.31. Wpisywanie argumentów funkcji JE¿ELI Rysunek 7.32. Przycisk Wstaw funkcjÚ otwiera okno dialogowe udostÚpniajÈce wszystkie funkcje Excela m W I C Z E N I E 7.16 ZaokrÈglanie wartoĂci Sprawdě, czy zaokrÈglenie przez formatowanie i przez funkcjÚ ZAOKR to to samo. Kup książkęPoleć książkę 148 Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne RozwiÈzanie 1. Przygotuj arkusz, wpisujÈc wartoĂci i formuïy pokazane na rysunku 7.33. Rysunek 7.33. Formuïa w B2 powiela wartoĂÊ z B1, a formuïa w B3 zaokrÈgla jÈ do dwóch miejsc po przecinku W funkcji ZAOKR(arg1;arg2)argument pierwszy arg1 jest zaokrÈglanÈ liczbÈ lub adresem komórki, w której liczba siÚ znajduje, a arg2 okreĂla, do ilu miejsc po przecinku ma nastÈpiÊ zaokrÈglenie. 2. KomórkÚ B2 sformatuj tak, aby byïy wyĂwietlane tylko dwie cyfry po przecinku dziesiÚtnym (rysunek 7.34). Moĝesz do tego uĝyÊ przycisku Zmniejsz dziesiÚtne na karcie NarzÚdzia gïówne. Rysunek 7.34. Równe liczby w B1 i B2 wyglÈdajÈ róĝnie, róĝne liczby w B2 i B3 wyglÈdajÈ tak samo 3. Od wartoĂci w kolumnie B odejmij 1,25. Formuïy odejmujÈce wpisz do kolumny C — jak na rysunku 7.34. Komentarz T Formatowanie komórki B2 ograniczyïo liczbÚ cyfr wyĂwietlanych po przecinku dziesiÚtnym, ale nie zmieniïo wartoĂci pobranej z komórki B1. T Funkcja ZAOKR, uĝyta w komórce B3, rzeczywiĂcie zaokrÈgla liczbÚ do wybranej liczby cyfr po przecinku (w tym przypadku dwóch). T Porównaj to Êwiczenie z Êwiczeniem 2.17. Kup książkęPoleć książkę Rozdziaï 7. • Formuïy i funkcje 149 Adresowanie trójwymiarowe Wszystkie Êwiczenia w tym rozdziale wykonywaliĂmy na pïaszczyěnie jednego arkusza. Teraz przekonamy siÚ, ĝe w formuïach moĝemy siÚ odwoïywaÊ do zakresów z róĝnych arkuszy. m W I C Z E N I E 7.17 Formuïa odwoïujÈca siÚ do kilku arkuszy Przychody ze stycznia, lutego i marca wpisz do trzech kolejnych arku- szy, tak jak na rysunku 7.35. Potem podsumuj je w komórce B2 czwar- tego arkusza. Rysunek 7.35. Dane z róĝnych miesiÚcy wygodniej zbieraÊ w róĝnych arkuszach, po czym podsumowaÊ w jednym RozwiÈzanie 1. Wypeïnij Arkusz1, Arkusz2 i Arkusz3, tak jak na rysunku 7.35. 2. Kliknij zakïadkÚ Arkusz4 i przejdě do komórki B2. 3. Wpisz rozpoczynajÈcy formuïÚ znak =. 4. Kliknij zakïadkÚ Arkusz1 i komórkÚ B2, tak jak na rysunku 7.36. 5. Wpisz znak +, po czym kliknij zakïadkÚ Arkusz2 i komórkÚ B2. 6. Wpisz znak +, po czym kliknij zakïadkÚ Arkusz3 i komórkÚ B2. Kup książkęPoleć książkę 150 Excel 2013 PL • mwiczenia praktyczne Rysunek 7.36. Klikanie zakïadek arkuszy i komórek powoduje wpisywanie ich adresów do formuïy widocznej na pasku edycji 7. Poniewaĝ formuïa przybraïa juĝ peïnÈ postaÊ =Arkusz1!B2+ ´Arkusz2!B2+Arkusz3!B2, naciĂnij klawisz Enter, aby wprowadziÊ jÈ do komórki. Wynik zostaï pokazany na rysunku 7.37. Rysunek 7.37. Formuïa sumujÈca pobierajÈca dane z innych arkuszy Komentarz T Oczywistym rozwiÈzaniem alternatywnym jest rÚczne wpisanie formuïy =Arkusz1!B2+Arkusz2!B2+Arkusz3!B2 do komórki Arkusz4!B2. T Jak widaÊ, Excel pozwala na trójwymiarowe adresowanie komórek (a zatem równieĝ zakresów). Trójwymiarowy adres komórki skïada siÚ z oddzielonej wykrzyknikiem nazwy arkusza, oznaczenia literowego kolumny i numeru wiersza (trzy wymiary: arkusz, kolumna, wiersz). Kup książkęPoleć książkę
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Excel 2013 PL. Ćwiczenia praktyczne
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: