Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00076 006070 12228381 na godz. na dobę w sumie
FUNKCJONOWANIE  BEZZAŁOGOWYCH SYSTEMÓW POWIETRZ-NYCH  W SFERZE CYWILNEJ - ebook/pdf
FUNKCJONOWANIE BEZZAŁOGOWYCH SYSTEMÓW POWIETRZ-NYCH W SFERZE CYWILNEJ - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 186
Wydawca: Wydawnictwo Naukowe Silva RERUM Język publikacji: polski
ISBN: 978-8-3644-4739-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> popularnonaukowe
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).
Zdaniem autora, główne ograniczenia, wpływające na powolny rozwój rynku cywilnych zastosowań bezzałogowych statków powietrznych, obejmują trzy kluczowe obszary: rozbieżności w jednoznacznym klasyfikowaniu bezzałogowych systemów powietrznych, w tym wieloznaczna terminologia i typologia; trudności w integracji bezzałogowych systemów powietrznych z załogowym lotnictwem cywilnym, zwłaszcza wykonywanie lotów w niewydzielonej przestrzeni powietrznej; aspekty społeczne funkcjonowania bezzałogowych systemów powietrznych w środowisku cywilnym. 
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

FUNKCJONOWANIE BEZZAŁOGOWYCH SYSTEMÓW POWIETRZNYCH W SFERZE CYWILNEJ FUNKCJONOWANIE BEZZAŁOGOWYCH SYSTEMÓW POWIETRZNYCH W SFERZE CYWILNEJ Tadeusz Zieliński Wydawnictwo Naukowe SILVA RERUM Poznań 2014 Recenzent: dr hab. Eugeniusz CIEŚLAK © 2014 by Tadeusz Zieliński © 2014 by Wydawnictwo Naukowe SILVA RERUM All rights reserved ISBN: 978-83-64447-39-6 Wydanie I: Wydawnictwo Naukowe SILVA RERUM www.wydawnictwo-silvarerum.eu Poznań 2014 Redaktor prowadzący – Paulina M. Wiśniewska Korekta – Katarzyna Strzyż Projekt okładki – Studio Graficzne Wydawnictwa Naukowego SILVA RERUM Zdjęcia na I stronie okładki: Depositphotos Drones World Cloud ©ventanamedia Unmanned Military Drones ©welcomia Skład komputerowy – Studio Graficzne Wydawnictwa Naukowego SILVA RERUM Skład ukończono w październiku 2014 r. Spis treści WSTĘP Rozdział 1 IDENTYFIKACJA BEZZAŁOGOWYCH SYSTEMÓW POWIETRZNYCH 1.1. Rozwój bezzałogowych systemów powietrznych – historyczne doświadczenia 1.2. Bezzałogowy system powietrzny – terminologia i klasyfikacje 1.3. Komponenty bezzałogowego systemu powietrznego 1.4. Uogólnienia Rozdział 2 WYBRANE OBSZARY ZASTOSOWAŃ CYWILNYCH BEZZAŁOGOWYCH SYSTEMÓW POWIETRZNYCH 2.1. Zdolności i ograniczenia bezzałogowych systemów powietrznych w zastosowaniach cywilnych 2.2. Zapobieganie katastrofom i zarządzanie kryzysowe 2.3. Ochrona infrastruktury krytycznej 2.4. Zapewnienie bezpieczeństwa wewnętrznego 2.5. Wsparcie badań naukowych 2.6. Uogólnienia Rozdział 3 BEZZAŁOGOWE SYSTEMY POWIETRZNE – MIĘDZYNARODOWE OBSZARY REGULACYJNE 3.1. Główne obszary prawne związane z funkcjonowaniem zdalnie sterowanych systemów powietrznych – potrzeby zmian 3.2. Operacje zdalnie sterowanych systemów powietrznych 3.3. Zdalnie sterowany system powietrzny – kwestie certyfikacyjne 3.4. Licencjonowanie personelu lotniczego zdalnie sterowanych systemów powietrznych 3.5. Uogólnienia Rozdział 4 BEZZAŁOGOWE SYSTEMY POWIETRZNE – EUROPEJSKIE OBSZARY REGULACYJNE 4.1. Rynek i przemysł zdalnie sterowanych systemów powietrznych w Unii Europejskiej 4.2. Bezpieczna integracja zdalnie sterowanych systemów powietrznych w europejskiej przestrzeni powietrznej 4.3. Wymagania w obszarze częstotliwości radiowych dla zdalnie sterowanych systemów powietrznych 4.4. Społeczny wymiar funkcjonowania zdalnie sterowanych systemów powietrznych 4.5. Badania i rozwój zdalnie sterowanych systemów powietrznych w Unii Europejskiej 4.6. Mapa drogowa integracji zdalnie sterowanych systemów powietrznych z europejskim systemem lotnictwa 4.7. Aspekty prawne funkcjonowania zdalnie sterowanych systemów powietrznych w Polsce 4.8. Uogólnienia ZAKOŃCZENIE BIBLIOGRAFIA WSTĘP Historia bezzałogowych statków powietrznych sięga wstecz znacznie dalej niż idea lotu załogowego. Prekursorów tego rodzaju lotnictwa można już odnaleźć w starożytnym świecie, gdzie ówczesna wiedza pozwalała na kon- struowanie zabawek związanych z lotnictwem, a które dzisiaj można by okre- ślić mianem „bezzałogowe”. W dalszej kolejności rozwój lotnictwa bezzałogo- wego następował równolegle z lotnictwem załogowym. Począwszy od pierw- szego lotu braci Wright w 1903 roku, od którego przyjmuje się umownie po- czątek rozwoju lotnictwa, w cieniu lotnictwa załogowego systematycznie były rozwijane konstrukcje bezzałogowe, co w epoce początków sił powietrznych nie było bez znaczenia, szczególnie w odniesieniu do wykonywanych prób i doświadczeń. Podobnie jak w lotnictwie załogowym rozwój samolotów bez- załogowych stymulowały nowe technologie, pojawiające się stopniowo i ad- aptowane na potrzeby lotnictwa. Przykładem może być opracowanie systemu żyroskopowego, który znalazł zastosowanie w lotnictwie załogowym, ale oka- zał się kluczowy dla wykonywania stabilnego lotu przez bezzałogowy statek powietrzny. Jednakże najważniejszym wynalazkiem, umożliwiającym wyko- nywanie lotów bezzałogowych, pozostaje radio oraz fale radiowe, pozwala- jące na realizację bezzałogowego lotu kontrolowanego. To właśnie wygene- rowało przełom w lotnictwie bezzałogowym i dało początek masowemu wyko- rzystaniu różnego rodzaju konstrukcji w zastosowaniach wojskowych. Należy zauważyć, że do rozwoju lotnictwa bezzałogowego przyczyniły się przede wszystkim siły zbrojne poszczególnych państw, a dopiero w późniejszym okresie (początek lat dziewięćdziesiątych XX wieku) zdano sobie sprawę, że potencjał tkwiący w bezzałogowych statkach powietrznych może być w sze- rokim zakresie wykorzystany w środowisku cywilnym. Wydaje się zasadnym konstatacja, że współczesny rozwój bezzałogo- wych statków powietrznych w sferze cywilnej jest nierozerwalnie związany z ich wykorzystaniem militarnym. Pomijając typowo bojowe użycie bezzałogo- wców, większość realizowanych przez nie misji, odnoszących się przede wszystkim do rozpoznania, patrolowania i monitorowania, będzie tak samo lub w podobny sposób wykonywana zarówno na potrzeby wojskowych, jak i środowiska cywilnego. Co więcej, zadania te mogą w większości przypadków wykonywać te same konstrukcje, a wojskowe statki powietrzne mają swoje odpowiedniki w zastosowaniach cywilnych (np. Predator/Ikhana), co z kolei nie jest bez znaczenia dla sfery ekonomicznej angażowania bezzałogowców. Trzeba podkreślić, że wojskowe zastosowania bezzałogowych statków po- wietrznych zostały sformalizowane poprzez odpowiednie instrukcje i regula- miny, a samo ich użytkowanie odbywa się w wydzielonych segmentach prze- strzeni powietrznej, co pozwala na ich bezpieczne użytkowanie. Nie zawsze jest to możliwe w odniesieniu do cywilnych bezzałogowych statków powietrz- nych, których potencjału nie da się wykorzystać, jeżeli nie zostaną one zinte- growane w ogólnym systemie lotnictwa. Wymaga to zidentyfikowania kluczo- wych barier, a następnie wdrożenia narzędzi, umożliwiających ich usunięcie. Zdaniem autora, główne ograniczenia, wpływające na powolny rozwój rynku cywilnych zastosowań bezzałogowych statków powietrznych, obejmują trzy kluczowe obszary: rozbieżności w jednoznacznym klasyfikowaniu bezza- łogowych systemów powietrznych, w tym wieloznaczna terminologia i typolo- gia; trudności w integracji bezzałogowych systemów powietrznych z załogo- wym lotnictwem cywilnym, zwłaszcza wykonywanie lotów w niewydzielonej przestrzeni powietrznej; aspekty społeczne funkcjonowania bezzałogowych systemów powietrznych w środowisku cywilnym. Należy zauważyć, że w odniesieniu do pierwszego obszaru problemo- wego brakuje ogólnie akceptowalnej kategoryzacji bezzałogowych systemów powietrznych. Już samo pojęcie „bezzałogowy statek powietrzny” może bu- dzić wątpliwości, gdyż bardzo często podlega eksplikowaniu w sposób do- słowny. Tymczasem wiadomo, że to człowiek wywiera zasadniczy wpływ na wykorzystanie sprzętu i technologii, a przecież statek powietrzny nie może funkcjonować samodzielnie. Stąd aktualny pogląd w literaturze przedmiotu obejmuje szersze pojęcie – „bezzałogowy system powietrzny” – zawierające wszystkie niezbędne elementy do funkcjonowania bezzałogowego statku po- wietrznego. Drugim z oficjalnie funkcjonujących terminów jest „zdalnie stero- wany system powietrzny”, obejmujący „zdalnie sterowany statek powietrzny” wraz z niezbędnymi elementami. Jednakże jest to subkategoria bezzałogo- wego systemu powietrznego, występująca przede wszystkim w odniesieniu do cywilnych zastosowań bezzałogowców. Nie zmienia to faktu, że przyjmo- wane klasyfikacje nie odnoszą się do jednego, uniwersalnego kryterium. Naj- częściej przyjmowane założenia, pozwalające na opisanie bezzałogowego systemu powietrznego, odnoszą się bezpośrednio do bezzałogowego statku powietrznego i obejmują: maksymalną masę startową, zasięg, długotrwałość lotu oraz przeznaczenie. Bez wątpienia, przyjęcie uniwersalnej typologii (o ile to możliwe), zawęziłoby pole do interpretacji oraz uprościłoby opracowywanie niezbędnych instrukcji czy aktów prawa. Za kluczowy obszar, wpływający bezpośrednio na rozwój rynku cywil- nych zastosowań bezzałogowych systemów powietrznych, należy uznać inte- grację lotnictwa bezzałogowego z systemem lotnictwa cywilnego, w tym moż- liwość wykonywania w przyszłości lotów bezzałogowych statków powietrz- nych w niewydzielonej przestrzeni powietrznej. Jest to zagadnienie bardzo złożone, obejmujące regulacje prawne poziomu międzynarodowego, unijnego i krajowego. Za fundamentalny czynnik, umożliwiający pełną integrację lotnic- twa bezzałogowego z załogowym, należy przyjąć bezpieczeństwo. W tym kontekście istotne są dwie kluczowe kwestie. Po pierwsze, aspekty związane z bezpieczeństwem bezzałogowych systemów powietrznych nie mogą być rozważane na niższym poziomie niż w odniesieniu do lotnictwa załogowego. Po drugie, zasadnym wydaje się, aby w kontekście integracji nie naruszać istniejącego systemu regulacji w lotnictwie załogowym, a dostosowywać bez- załogowe systemy powietrzne do całego systemu lotnictwa. Powyższe będzie wymagało reinterpretacji i dostosowania przepisów na poziomie międzynaro- dowym – Konwencja Chicagowska wraz z załącznikami, na poziomie Unii Eu- ropejskiej (spójna strategia wdrażania bezzałogowych systemów powietrz- nych) oraz na poziomie krajowym (dostosowanie ustawy Prawo lotnicze wraz z niezbędnymi aktami wykonawczymi). Pomiędzy wszystkimi poziomami musi zachodzić pełna koherencja. Za kluczowe w tym obszarze problemowym na- leży uznać zagadnienia związane z: certyfikacją bezzałogowych systemów powietrznych (statek powietrzny, stacja zdalnego sterowania), licencjonowa- niem personelu lotniczego (operatorów), zdatnością i utrzymywaniem zdatno- ści bezzałogowych systemów powietrznych do lotu, wykonywaniem operacji przez bezzałogowe statki powietrzne w niewydzielonej przestrzeni powietrz- nej (prawo lotnicze). Trzeci obszar problemowy odnosi się do społecznego wymiaru funkcjo- nowania bezzałogowych systemów powietrznych. Jest on szczególnie mocno artykułowany w europejskiej strategii wdrażania zdalnie sterowanych syste- mów powietrznych. Pomimo bezdyskusyjnych zalet i zdolności, którymi dys- ponują bezzałogowe systemy powietrzne, brakuje pełnej wiedzy w społeczeń- stwie o ich możliwych zastosowaniach. Najczęściej użytkowanie owych sys- temów w sferze cywilnej bywa kojarzone ze wsparciem dla władz państwo- wych (policja, straż graniczna, itp.) w zarządzaniu kryzysowym. Istnieje zatem potrzeba medialnego informowania społeczeństw o możliwościach, ale rów- nież zagrożeniach związanych z funkcjonowaniem bezzałogowych systemów powietrznych. W tym kontekście pilnego rozważenia wymagają zasady okre- ślania odpowiedzialności za wyrządzanie ewentualnych szkód stronom trze- cim przez bezzałogowce oraz ubezpieczenia związane z funkcjonowaniem tego rodzaju lotnictwa (podobnie jak w cywilnym lotnictwie załogowym). Rów- nie istotną kwestią w tym obszarze będzie ochrona danych pozyskiwanych przez bezzałogowe systemy powietrzne, a także ochrona prywatności obywa- teli. Bez wątpienia, społeczna akceptacja wykonywania zadań przez bezzało- gowe systemy powietrzne może stanowić jedno z istotnych wyzwań w kontek- ście pełnej integracji z ogólnym systemem lotnictwa cywilnego. Implementacja rozwiązań, mających na celu usunięcie barier w powyż- szych obszarach problemowych, wpłynie bezpośrednio na rozwój europej- skiego i światowego rynku cywilnych zastosowań bezzałogowych systemów powietrznych. Tym samym dotychczasowe domeny ich zastosowań: badania naukowe, zapobieganie katastrofom i zarządzanie kryzysowe, ochrona infra- struktury krytycznej oraz wsparcie władz cywilnych w zapewnieniu bezpie- czeństwa wewnętrznego ulegną poszerzeniu, co w konsekwencji wpłynie rów- nież na cały sektor lotnictwa cywilnego (zwiększenie zatrudnienia, rozwój no- wych technologii, itp.). Zagadnienia związane z funkcjonowaniem bezzałogowych systemów powietrznych znajdują się obecnie w centrum merytorycznej i medialnej dys- kusji. Trzeba jednak zaznaczyć, że w większości przypadków odnosi się to do militarnych zastosowań tego rodzaju środków. Tymczasem zdaniem autora, w perspektywie najbliższych dwóch dekad, to zastosowania cywilne mogą zdominować dobrą passę tych konstrukcji. Głównym wyznacznikiem ich roz- woju są zagadnienia prawne, które, niestety, w bardzo powolny sposób do- piero wkraczają w domenę zarezerwowaną dotychczas wyłącznie dla lotnic- twa załogowego. Niniejsze opracowanie naukowe jest próbą uporządkowania wiedzy z obszaru cywilnych zastosowań bezzałogowych systemów powietrznych, ze szczególnym uwzględnieniem aspektów regulacyjnych z tego obszaru. Z dru- giej strony autor jest świadomy, że wymagania ukierunkowane na rozwój bez- załogowych systemów powietrznych w sferze cywilnej dopiero się kształtują i z pewnością będą ewoluowały, skąd wynikają przyszłościowe, pogłębione badania. Zasadniczą treść pierwszego rozdziału stanowi analiza pojęciowa ter- minu „bezzałogowy system powietrzny” oraz identyfikacja poszczególnych komponentów systemu. Przedstawiono także historyczne doświadczenia związane z rozwojem bezzałogowych systemów powietrznych oraz dokonano ich kategoryzacji. W rozdziale drugim przedstawiono możliwy zakres zastosowań bezza- łogowych systemów powietrznych w sferze cywilnej, oparty o deskrypcję ich zdolności i ograniczeń. Przedstawiono przykłady użycia bezzałogowców w obszarach: zapobiegania katastrofom i zarządzania kryzysowego, ochrony infrastruktury krytycznej, zapewnienia bezpieczeństwa wewnętrznego i wsparcia dla badań naukowych. Rozdział trzeci identyfikuje kluczowe obszary problemowe poziomu międzynarodowego niezbędne do rozważenia w kontekście integracji bezza- łogowych systemów powietrznych z ogólnym systemem lotnictwa cywilnego. W rozdziale trzecim przedstawiono zasadnicze obszary regulacyjne w odniesieniu do bezzałogowych systemów powietrznych poziomu europej- skiego oraz europejską strategię ich wdrażania.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

FUNKCJONOWANIE BEZZAŁOGOWYCH SYSTEMÓW POWIETRZ-NYCH W SFERZE CYWILNEJ
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: