Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00524 010306 11040413 na godz. na dobę w sumie
Faktoring w teorii i w praktyce. Wydanie III - rozszerzone i zaktualizowane - książka
Faktoring w teorii i w praktyce. Wydanie III - rozszerzone i zaktualizowane - książka
Autor: Liczba stron: 160
Wydawca: Onepress Język publikacji: polski
ISBN: 83-246-0384-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> finanse
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Skąd weźmiesz środki obrotowe, gdy bank powie 'nie'?

Problem z kredytem bankowym polega na tym, że nie masz szans na jego uzyskanie akurat wtedy, kiedy najbardziej jest Ci potrzebny. Z faktoringiem jest inaczej. Faktoring nie zwiększy zadłużenia firmy, za to poprawi jej płynność finansową. Faktor -- instytucja świadcząca usługi faktoringu -- weźmie na siebie ryzyko ściągnięcia Twoich należności. Sam fakt, że skorzystasz z usług faktora, zdyscyplinuje Twoich odbiorców. Faktor wyręczy Cię w wielu sprawach: sprawdzi wiarygodność kontrahenta, zajmie się monitoringiem Twoich należności, udzieli dodatkowych pożyczek i zabezpieczy Twoje płatności w eksporcie. Jeśli kredytujesz odbiorców, ale gotówki potrzebujesz już teraz, przeczytaj tę książkę. Przekonaj się, że faktoring nie jest straszny... jeśli wiesz, jak z niego korzystać.

W tej książce znajdziesz wszystko, co przedsiębiorca powinien wiedzieć o faktoringu. Dowiesz się, jakie korzyści przyniesie on Twojej firmie. Poznasz przepisy i ich klarowne interpretacje. Zorientujesz się, jak wygląda rynek usług faktoringowych w Polsce i jak się na nim poruszać.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Faktoring w teorii i w praktyce. Wydanie III — rozszerzone i zaktualizowane Autor: Katarzyna Kreczmañska-Gigol ISBN: 83-246-0384-0 Format: A5, stron: 160 Sk¹d weŸmiesz œrodki obrotowe, gdy bank powie „nie”? (cid:129) Komu i kiedy op³aca siê korzystaæ z faktoringu? (cid:129) Zasady, koszty i ryzyko korzystania z us³ug faktoringowych (cid:129) Rynek faktoringu w Polsce — jak wybraæ najlepsz¹ ofertê dla Twojej firmy Problem z kredytem bankowym polega na tym, ¿e nie masz szans na jego uzyskanie akurat wtedy, kiedy najbardziej jest Ci potrzebny. Z faktoringiem jest inaczej. Faktoring nie zwiêkszy zad³u¿enia firmy, za to poprawi jej p³ynnoœæ finansow¹. Faktor — instytucja œwiadcz¹ca us³ugi faktoringu — weŸmie na siebie ryzyko œci¹gniêcia Twoich nale¿noœci. Sam fakt, ¿e skorzystasz z us³ug faktora, zdyscyplinuje Twoich odbiorców. Faktor wyrêczy Ciê w wielu sprawach: sprawdzi wiarygodnoœæ kontrahenta, zajmie siê monitoringiem Twoich nale¿noœci, udzieli dodatkowych po¿yczek i zabezpieczy Twoje p³atnoœci w eksporcie. Jeœli kredytujesz odbiorców, ale gotówki potrzebujesz ju¿ teraz, przeczytaj tê ksi¹¿kê. Przekonaj siê, ¿e faktoring nie jest straszny... jeœli wiesz, jak z niego korzystaæ. W tej ksi¹¿ce znajdziesz wszystko, co przedsiêbiorca powinien wiedzieæ o faktoringu. Dowiesz siê, jakie korzyœci przyniesie on Twojej firmie. Poznasz przepisy i ich klarowne interpretacje. Zorientujesz siê, jak wygl¹da rynek us³ug faktoringowych w Polsce i jak siê na nim poruszaæ. (cid:129) Prawa i obowi¹zki stron umowy faktoringu (cid:129) Jak skalkulowaæ koszty faktoringu: oprocentowanie i prowizje (cid:129) Zasady ksiêgowania faktoringu (cid:129) Forfaiting: faktoring d³ugoterminowych wierzytelnoœci m.in. w handlu zagranicznym (cid:129) Czym siê kierowaæ przy wyborze oferty faktoringowej (cid:129) S³owniczek terminów faktoringowych. Spis treści 1. Skąd wziął się faktoring ......................................................................7 1. Główne zalety faktoringu .............................................................................9 2. Podstawowe obawy związane z rozwojem faktoringu ..............................9 3. Dlaczego faktor nie jest straszny ................................................................10 4. Pytania ważne dla przedsiębiorcy, na które znajdzie on odpowiedź w tej książce ......................................... 11 5. Pytania ważne dla pracownika instytucji faktoringowej, na które znajdzie on odpowiedź w tej książce .........................................12 2. Podstawowe pojęcia faktoringu .......................................................13 1. Istota faktoringu .......................................................................................... 13 2. Podmioty faktoringu ...................................................................................16 3. Rynek usług faktoringowych w Polsce — informator ...........................18 4. Przedmiot faktoringu ..................................................................................23 5. Formy faktoringu — rodzaje umów faktoringowych ............................29 6. Funkcje faktoringu i wiążące się z nimi usługi ........................................40 3. Co przedsiębiorca powinien wiedzieć, czyli dla kogo jest faktoring ............................................................ 45 1. Źródła finansowania w firmie ....................................................................45 2. Faktoring a kredyt, dyskonto weksli, leasing, wykup i ubezpieczenie wierzytelności, outsourcing usług .................................48 3. Jak obliczyć lukę finansową, czyli zapotrzebowanie na środki pieniężne w firmie ......................................................................54 4. Czy powinno się korzystać z zewnętrznych źródeł finansowania ........56 5. Opłaty na rzecz faktora — koszty faktoringu .........................................57 6. Korzyści dla przedsiębiorcy — efekty faktoringu ...................................63 6 Faktoring w teorii i w praktyce 7. Księgowanie faktoringu przez faktoranta ................................................67 8. Opodatkowanie faktoringu ........................................................................68 9. Jak wybrać właściwą ofertę ..........................................................................69 10. Ryzyko związane z faktoringiem, które musi ponieść przedsiębiorca ............................................................83 4. Co to jest forfaiting ........................................................................... 85 1. Podstawowe pojęcia .....................................................................................85 2. Różnice między forfaitingiem a faktoringiem ........................................89 3. Wspólne cechy forfaitingu i faktoringu ...................................................90 5. Schemat obsługi faktoringu .............................................................91 1. Faza wstępna .................................................................................................91 2. Faza obsługi bieżącej (właściwej) .............................................................. 110 6. Przepisy kodeksu cywilnego, które mają zastosowanie do umowy faktoringu ......................................................................123 7. Jednolita konwencja dotycząca faktoringu międzynarodowego UNIDROIT — Konwencja ottawska ......127 KONWENCJA OTTAWSKA O FAKTORINGU MIĘDZYNARODOWYM ..........................................127 8. Konwencja dotycząca przelewu wierzytelności w obrocie międzynarodowym UNCITRAL — Konwencja nowojorska .............................................................137 A Słowniczek .........................................................................................139 B Spis użytych wzorów ........................................................................145 C Spis rysunków i tabel .......................................................................147 DBibliografia ........................................................................................149 Skorowidz ...........................................................................................153 Podstawowe pojęcia faktoringu Istota faktoringu 1. Faktoring polega na nabywaniu przez wyspecjalizowane instytucje faktorin- gowe (faktorów) w ciągu długiego czasu krótkoterminowych wierzytelności dostawców towarów lub usług (faktorantów) i świadczeniu na ich rzecz do- datkowych usług związanych z przelewem wierzytelności1. Jest elastycznym instrumentem finansowania wierzytelności. Łączy w sobie cechy cesji wierzytelności (sprzedaży), umowy-zlecenia i dyskonta. Jest for- mą krótkoterminowego finansowania transakcji handlowych alternatywną do kredytu. Jednocześnie jest jednak formą outsourcingu usług i alternatywą 1 K. Kreczmańska, Faktoring w przedsiębiorstwie, Bart, Warszawa 1997, s. 14; K. Gigol, Opłacalność działalności kredytowej banku, Twigger, Warszawa 2000, s. 88 – 89. 14 Faktoring w teorii i w praktyce dla ubezpieczenia wierzytelności przedsiębiorcy2. Umowa faktoringowa w polskim ustawodawstwie jest umową nienazwaną. Nie ma jednolitych prze- pisów, które by jej dotyczyły. W związku z tym stosuje się do niej przepisy zaczerpnięte z innego rodzaju umów. Należy zwrócić uwagę, że na świecie jest to zjawisko powszechne. W żadnym kraju umowa faktoringu nie doczeka- ła się unormowań prawnych wyższego rzędu. Próby takie podjęto w Niem- czech, ale przepisy obowiązują tam na mocy rozporządzenia ministra, a nie ustawy. Dopuszczalność zawierania umów faktoringu nie budzi wątpliwo- ści. Wynika to z ogólnej zasady swobody zawierania umów (art. 353 kodeksu cywilnego). Do umowy faktoringu mają zastosowanie przede wszystkim przepisy art. 509 – 518 kodeksu cywilnego dotyczące przelewu wierzytelności. Można spotkać się z opinią, że wyłączeniu podlegają zapisy art. 513 dotyczące zarzutów, jakie miał dłużnik wobec zbywcy wierzytelności w chwili zawiadomienia go o do- konaniu przelewu, a jakie przysługują mu wobec jej nabywcy, oraz prawa dokonania kompensaty wierzytelności, która przysługuje dłużnikowi wobec zbywcy wierzytelności3. Uważam, że takie wyłączenie pogarszałoby sytuację dłużnika, a nie powinna ona być gorsza niż przed zawarciem umowy prze- lewu wierzytelności. Może się zdarzyć, że towar dostarczony dłużnikowi przez zbywcę wierzytelności jest niepełnowartościowy. Jeśli dłużnik dowiedział się o tej sytuacji już po tym, jak został zawiadomiony o dokonanym przelewie, to powinien mieć możliwość stawiania zarzutów wobec zbywcy wierzytel- ności, ale skutkować one będą wobec ich nabywcy. Dłużnik powinien mieć prawo domagania się naprawienia szkody, które może mieć postać wymiany towaru, obniżenia jego ceny lub niedokonywania płatności aż do momentu naprawienia zaistniałej sytuacji przez zbywcę wierzytelności. Nabywcy przy- sługuje wówczas prawo roszczenia wobec zbywcy, który zgodnie z art. 516 kodeksu cywilnego ponosi odpowiedzialność za istnienie wierzytelności. 2 L. Stecki, Factoring w praktyce bankowej, Dom Organizatora TNOiK, Toruń 1995, wyd. 2., s. 11 – 15; W. Schwarz, Factoring, Deutscher Sparkassenverlag, Stuttgart 1996, s. 35 – 36; A. Nicklaus, Die Kollision von verlängertem Eigentumsvorbehalt und Factoringzession im deutschen und englischen Recht, Duncker Humblot, Berlin 1997, s. 76; S. Olbort, J. Secker, H. Weimer, Factoring und Zentralregulierung. Anwendung. Funktionen. Ziele, Heller Bank, Verlag Moderne Industrie, Stuttgart 1993, s. 7 – 8. 3 M. Tokarski, Faktoring w małych i średnich przedsiębiorstwach, Oficyna Ekonomiczna, Oddział Polskich Wydawnictw profesjonalnych, Kraków 2005, s. 79. Podstawowe pojęcia faktoringu 15 W przypadku sporów pomiędzy dłużnikiem wierzytelności a jej zbywcą na- bywca ma prawo domagać się, aby poprzedni wierzyciel zaspokoił jego rosz- czenia. Podobnie w przypadku istnienia wzajemnych wierzytelności pomiędzy zbywcą a dłużnikiem zawarcie umowy przelewu nie powinno ograniczać praw tego drugiego do dokonania kompensaty, jeśli przysługująca mu wierzytel- ność względem zbywcy stała się wymagalna wcześniej niż ta będąca przed- miotem przelewu. W przypadku kompensaty nabywca ma prawo dochodzić zapłaty wierzytelności od jej zbywcy, który odpowiada za jej istnienie. W przypadku faktoringu mamy do czynienia z trójstronnym stosunkiem prawnym. Dochodzi do niego po podpisaniu umowy faktoringu, która cha- rakteryzuje się stosunkiem ciągłym, a której skutkiem jest zmiana wierzyciela oraz świadczenie licznych usług. Przykład Porównajmy transakcję handlową bez udziału faktoringu (rysunek 2.1) i z nim (rysunek 2.2). Firma „Perfekt” jest producentem artykułów spożywczych. Hurtownia „Makron” jest jej kontrahentem. W dniu 10 lipca 2005 r. firma „Perfekt” sprzedała hurtowni „Makron” słodycze za kwotę 40 000 zł. W momencie sprzedaży wystawiła fakturę na kwotę 40 000 zł z terminem płatności, który upływa 9 sierpnia 2005 r. Płatnikiem jest firma „Makron”. Oryginał faktury otrzymała hurtownia „Makron”, a kopię firma „Perfekt”. Firma „Perfekt” zaniosła kopię faktury do Banku „Faktoria”, który świadczy usługi faktoringu. Bank wykupił wierzytelność potwierdzoną fakturą, płacąc 39 700 zł. Rysunek 2.1. Schemat transakcji handlowej bez udziału faktoringu Zakup wierzytelności przez Bank „Faktoria” możemy nazwać (oczywiście w uproszczeniu) faktoringiem. Firma „Perfekt”, czyli dostawca słodyczy, to faktorant. Firma „Makron” to dłużnik. Bank „Faktoria” jest faktorem. 16 Faktoring w teorii i w praktyce Rysunek 2.2. Schemat transakcji handlowej z udziałem faktoringu Istota faktoringu sprowadza się do tego, że faktor nabywa od przedsiębiorców (faktorantów) za określoną cenę wierzytelności przysługujące im w stosunku do dłużników oraz świadczy dodatkowe usługi na ich rzecz. 2. Podmioty faktoringu Podmioty faktoringu (rysunek 2.3) to: faktorant, dłużnik i faktor. Faktorant — dostawca towarów bądź usług uprawniony z tego tytułu do otrzymania świadczenia pieniężnego. Przysługuje mu więc wierzytelność w stosunku do dłużnika (odbiorcy towarów lub usług), którą sprzedaje wy- specjalizowanej instytucji, czyli faktorowi. Dłużnik — odbiorca towarów bądź usług zobowiązany z tytułu ich nabycia do uiszczenia wierzycielowi (faktorantowi) świadczenia pieniężnego. Faktor — wyspecjalizowany podmiot finansowy (bank, spółka faktoringowa bądź indywidualny przedsiębiorca zajmujący się działalnością faktoringo- wą) nabywający wierzytelności przysługujące faktorantom (przedsiębiorcom) wobec ich dłużników (odbiorców towarów lub usług) oraz świadczący na ich rzecz dodatkowe usługi. Podstawowe pojęcia faktoringu 17 Rysunek 2.3. Podmioty faktoringu Należy zwrócić uwagę, że w faktoringu występują trzy podmioty (faktorant, dłużnik i faktor), jednak umowa jest dwustronna — podpisuje ją faktorant i faktor. Dochodzi do niej, gdy faktorant decyduje się na sprzedaż przysłu- gującej mu wierzytelności, a faktor godzi się ją kupić i zobowiązuje się do świadczenia dodatkowych usług na rzecz tego pierwszego. Dłużnik prak- tycznie nie ma wpływu na to, czy faktoring dojdzie do skutku. Zgodnie z art. 509 kodeksu cywilnego wierzyciel może bez zgody dłużnika przelać wie- rzytelność na osobę trzecią, jeśli nie jest to sprzeczne z ustawą, zastrzeżeniem umownym lub właściwością zobowiązania. Oczywiście musimy przestrzegać praw dłużnika, a mianowicie: (cid:153) Sytuacja dłużnika nie może się pogorszyć na skutek cesji wierzytelności (zgodnie z artykułem 513 kodeksu cywilnego może on mieć wobec nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, jakie miał w stosunku do zbywcy w chwili otrzymania wiadomości o przelewie, może także z przelanej wierzytelności potrącić inną, która mu przysługuje wobec zbywcy, jeśli stała się ona wymagalna wcześniej niż ta będąca przedmiotem przelewu). (cid:153) Jeśli dłużnik w umowie z faktorantem zastrzegł, że wierzytelność nie może być zbywana osobie trzeciej, to bez jego zgody nie może dojść do zawarcia umowy faktoringu. 18 Faktoring w teorii i w praktyce 3. Rynek usług faktoringowych w Polsce — informator Na polskim rynku działają trzy rodzaje faktorów. Są to: (cid:153) Banki świadczące faktoring obok innych usług bankowych. Faktoring jest dla nich jednym z oferowanych produktów kredytowych. (cid:153) Firmy faktoringowe specjalizujące się w oferowaniu usług faktoringowych. (cid:153) Pozostałe firmy, które nie są ani bankami, ani firmami faktoringowymi, a faktoring jest jedynie częścią ich działalności (np. firmy windykacyjne, firmy zajmujące się outsourcingiem usług, firmy leasingowe itd.). Po 15 latach obecności faktoringu w Polsce należy zauważyć, że rynek fakto- ringowy uległ znacznemu przeobrażeniu. Na początku lat dziewięćdziesiątych dominowały na nim banki. W 1990 r. Bank Gospodarstwa Krajowego jako pierwszy wprowadził do swojej oferty faktoring. W styczniu 1997 r. na ponad 80 działających w Polsce banków więcej niż połowa oferowała przedsiębior- com usługi faktoringowe4. Na rynku działały wówczas dwie liczące się spółki faktoringowe z kapitałem bankowym. Klienci zainteresowani faktoringiem, a wówczas było ich jeszcze bardzo nie- wielu, bez problemu mogli uzyskać od banków informacje na ten temat przez telefon. Wszystkie banki świadczące usługi faktoringowe, a nawet te, które dopiero zamierzały je wprowadzić, chętnie chwaliły się swoją ofertą. Banki, które na tle konkurencji miały mało atrakcyjną ofertę, informowały o plano- wanych zmianach. Faktoring był jeszcze mało znany zarówno wśród przed- siębiorców, jak i pracowników banków. Obroty faktoringowe banków były niewielkie, ale klient mógł uzyskać podstawowe informacje. Wiele banków przygotowało standardową ofertę, którą chętnie wysyłano zainteresowanemu klientowi. Być może postawa banków wynikała z wysokich opłat pobieranych przez działających na rynku faktorów. 4 K. Kreczmańska, op.cit., s. 92 – 94. Są to wyniki moich własnych badań przeprowadzonych w styczniu 1997 r. wśród banków działających w Polsce. Nie zależało mi na uzyskaniu informacji pochodzących z regulaminów bankowych, tylko tych o rzeczywistych możliwościach skorzystania przez przedsiębiorstwo z usług faktoringowych, przeprowadziłam więc wywiad w kilkudziesięciu bankach, podając się za przedsiębiorcę zainteresowanego faktoringiem. Podstawowe pojęcia faktoringu 19 W czerwcu 2005 r. postanowiłam przeprowadzić badania rynku faktoringo- wego podobne jak w styczniu 1997 r. Podając się za przedsiębiorcę zaintere- sowanego faktoringiem, zadzwoniłam do kilkudziesięciu banków. Od moich poprzednich badań minęło prawie dziesięć lat. W tym czasie rynek fakto- ringowy znacznie się rozwinął. Polska stała się członkiem Unii Europejskiej. Obroty faktoringowe w krajach piętnastki wzrosły w latach 1996 – 2003 z 181 713 do 521 278 mln euro, czyli prawie trzykrotnie5. W tym samym czasie obroty nowych krajów członkowskich wzrosły z 924 do 8643 mln euro, czyli ponad 9 razy6. Natomiast Polsce w latach 1996 – 2003 wzrosły z 85 do 2580 mln euro, czyli ponad 30 razy. W roku 2004 w Polsce obroty faktoringowe wynio- sły 14,1 mld zł, czyli ok. 3500 mln euro7. Starałam się uzyskać informacje na temat oferty faktoringowej w kilkudzie- sięciu bankach. Okazało się, że jedynie ok. 32 z nich oferuje firmom usługi faktoringu. 62 banków, do których dzwoniłam, nie oferuje takich usług. W 6 z nich pracownik nie był w stanie w ogóle odpowiedzieć na pytanie, czy bank zajmuje się faktoringiem. Jedna z rozmówczyń spytała: „Faktoring — ale chodzi pani o ochronę banku?”. Po 15 latach obecności faktoringu na naszym rynku finansowym przeciętni pracownicy banków nadal niewiele wiedzą na jego temat, a często wcale o nim nie słyszeli. Część banków, które jeszcze prawie 10 lat temu z zapałem tworzyły regulaminy faktoringu i wdra- żały procedury jego funkcjonowania, straciło zapał. Zwyciężyły trudności towarzyszące wprowadzaniu nowych produktów na rynek, brak profesjonal- nych kadr znających specyfikę faktoringu, brak zainteresowania ze strony klientów, którzy nie byli świadomi istnienia takich usług i korzyści, jakie niosą one dla firm, oraz niejasne uregulowania podatkowe. Banki wycofały się z oferowania usług faktoringu. Tylko nieliczne nie zrezygnowały i zain- westowały w jego rozwój, przez co stały się graczami liczącymi się na rynku, umocniły swoją pozycję. Niektóre z tych banków wyprowadziły faktoring ze swoich struktur i utworzyły odrębne firmy faktoringowe. Część banków mająca w swej ofercie faktoring nie rozwija go, a jedynie obsługuje starych klientów. Jeśli bank oferuje faktoring tylko stałym klientom i nawet zainte- resowanej firmie nie udziela informacji, to właściwie nie powinien mówić, że oferuje taką usługę. Spośród banków, które mają w swej ofercie faktoring, 5 Factors Chain International, www.factors-chain.com. 6 Tamże. 7 Tamże; M. Matusiak, Szansa do wykorzystania dla przedsiębiorców, Gazeta Prawna, 27.01.2005 r. 20 Faktoring w teorii i w praktyce więcej niż połowa nie udzieliła pełnej informacji na temat tego produktu. Około 40 banków świadczących usługi faktoringu udzieliło informacji cząst- kowych, które w niewielkim stopniu pomogłyby niezdecydowanemu przed- siębiorcy w podjęciu decyzji. Zdarzało się, że pracownik banku musiał zajrzeć do okólnika, tłumacząc się, że jest to rzadka usługa. Prawie 20 banków chwalących się, że zajmują się faktoringiem, nie udzieliło przez telefon żad- nych informacji. Przedsiębiorca, który niewiele wie na temat tej usługi, a jest potencjalnym faktorantem i wykazał wolę uzyskania informacji na temat fak- toringu, może natrafić na problemy. Ma jedynie 15 szans na uzyskanie pełnych informacji przez telefon. Banki nie tworzą ofert standardowych, które przynajmniej w pewnym stopniu pozwalają klientowi zorientować się w korzyściach i kosztach faktoringu. Dla klienta znającego produkt infor- macja standardowa nie będzie przydatna, ale takiego, który go nie zna, może skłonić do zainteresowania się współpracą z faktorem. Świadomość tego pro- duktu wśród przedsiębiorców jest niewielka, dlatego należy maksymalnie uła- twić im jego poznanie. Obiegowa opinia wśród przedsiębiorców jest taka, że faktoring jest bardzo drogi i w związku z tym nie warto się nim interesować. Uświadomienie przedsiębiorcom, jaka jest cena faktoringu i jakie korzyści on za nią oferuje (czyli większa świadomość zalet faktoringu), może obalić ten mit. Tylko wtedy gdy faktoring będzie znany wśród potencjalnych klientów, można liczyć na jego dalszy szybki rozwój. Rozwój faktoringu sprzyjać może z kolei rozwijaniu się małej i średniej przedsiębiorczości w Polsce, a pośred- nio może także wpłynąć na wzrost liczby nowych miejsc pracy i ograniczenie bezrobocia. W ciągu prawie dziesięciu lat (od stycznia 1997 do czerwca 2005 r.) rynek faktoringowy uległ znacznemu przeobrażeniu. Głównymi graczami na nim nie są już banki, lecz wyspecjalizowane firmy faktoringowe. Utworzyły one w listopadzie 2001 r. wspólną organizację — Konferencję Instytucji Faktorin- gowych — działającą przy Polskiej Konfederacji Pracodawców. Jej zadaniem było reprezentowanie interesów faktorów na zewnątrz i stwarzanie lepszych warunków do dalszego rozwoju faktoringu w Polsce. 28.04.2006 r. z prze- kształcenia Konferencji Instytucji Faktoringowych, która zakończyła dzia- łalność, powstał Polski Związek Faktorów przy Związku Banków Polskich. Polski Związek Faktorów Zrzesza 10 instytucji faktoringowych. Są to: 1. Arvato Services Polska 2. Bibby Factors Polska 3. BZ WBK Faktor 4. Eurofaktor Solution Podstawowe pojęcia faktoringu 21 5. 4 Faktor 6. GMAC Commercial Finance 7. ING Commercial Finance 8. Pekao Faktoring 9. Polfactor 10. Raiffeisen Faktoring Polska Działalność spółki Raiffeisen Faktoring Polska została na powrót przeniesio- na do struktur banku Raiffeisen Bank Polska SA. Banki aktywne na rynku faktoringowym i prowadzące działalność bankową w ramach struktur bankowych to: 1. Raiffeisen Bank Polska SA 2. Getin Bank SA 3. Bank Gospodarki Żywnościowej SA 4. Bank Millenium SA (posiadający do roku 2004 spółkę faktoringową FORIN, z której działalność faktoringowa została na powrót przeniesiona do struktur bankowych). 5. Kredyt Bank SA 6. ING Bank Śląski SA 7. WestLB Bank Polska SA Ofertę faktoringową dla stałych klientów mają: 1. DZ Bank Polska SA 2. Bank Inicjatyw Społeczno-Ekonomicznych SA 3. Bank Ochrony Środowiska SA Wśród banków świadczących usługi faktoringowe nie wymieniam tych, które twierdzą, że zajmują się faktoringiem, ale przez telefon nie udzielają żadnych informacji. To dyskwalifikuje je w oczach klientów, którzy zupełnie nie znają faktoringu, a dla których warunkiem zainteresowania się nim głębiej jest bezproblemowe i szybkie uzyskanie minimum informacji na temat jego kosz- tów i korzyści. Wśród tych banków były np. Bank Handlowy w Warszawie SA i Deutsche Bank Polska SA Szczegółowe dane adresowe faktorów przedstawiono w tabeli 2.1. 22 Faktoring w teorii i w praktyce Tabela 2.1. Faktorzy działający w Polsce — informator Nazwa faktora Pekao Faktoring Sp. z o.o. Rodzaj faktora Firma faktoringowa 20-094 Lublin Adres ul. Lubartowska 74a ING Commercial Finance Polska SA Firma faktoringowa 00-805 Warszawa ul. Chmielna 85/87 Polfactor SA Firma faktoringowa 00-065 Warszawa Arvato Services Polska, oddział Bertelsmann Media Sp. z o.o. Bibby Factors Polska Sp. z o.o. BZ WBK Faktor Sp. z o.o. Eurofaktor SA Solution GMAC Commercial Finance Sp. z o.o. 4 Faktor Sp. z o.o. Raiffeisen Faktoring Polska Sp. z o.o. Raiffeisen Bank Polska SA Getin Bank SA Bank Bank Bank Bank Gospodarki Żywnościowej SA Bank Millenium SA Bank ul. Królewska 14 Firma faktoringowa 62-064 Plewiska k. Poznania ul. Kolejowa 150 Firma faktoringowa 02-781 Warszawa ul. Pileckiego 63 Firma faktoringowa 00-061 Warszawa ul. Marszałkowska 142 Firma faktoringowa 41-405 Mysłowice ul. Modrzewskiego 42 Firma faktoringowa 02-515 Warszawa ul. Puławska 15 Firma faktoringowa 15-002 Białystok ul. Sienkiewicza 55a Firma faktoringowa 00-549 Warszawa ul. Piękna 20 00-549 Warszawa ul. Piękna 20 40-479 Katowice ul. Pszczyńska 10 01-211 Warszawa ul. Kasprzaka 10/16 02-017 Warszawa Al. Jerozolimskie 123A Kontakt Tel.: 0-81 445 20 00 Internet: www.pekaofaktoring.com.pl Tel.: 0-22 5810400 Internet: www.ingcomfin.pl Tel.: 0-22 82 91 460 Internet: www.polfactor.pl Tel.: 0-61 65 28 832 Internet: www.faktoring.arvato.pl Tel.: 0-22 545 61 23 Internet: www.bibbyfactors.pl Tel.: 0-22 586 82 92 Internet: www.bzwbk.pl/ faktor; faktor@bzwbk.pl Tel.: 0-32 318 35 70 Internet: www.eurofaktorsolution.pl Tel.: 0-22 521 48 00 Internet: www.gmaccf.com; marketing@gmaccf.pl Tel.: 0-85 869 17 88 Internet: www.4faktor.pl Tel.: 0-22 577 19 00 Internet: www.raiffeisen.pl Tel.: 0-22 585 20 00 Internet: www.raiffeisen.pl Tel.: 0-12 682 81 63 Internet: www.getinbank.pl Tel.: 0-22 860 40 00 Internet: www.bgz.pl Tel.: 0-22 598 10 50 Internet: www.millenet.pl Podstawowe pojęcia faktoringu 23 Tabela 2.1. Faktorzy działający w Polsce — informator (ciąg dalszy) Nazwa faktora Kredyt Bank SA Rodzaj faktora Bank Adres 01-211 Warszawa ul. Kasprzaka 2/8 40-086 Katowice ul. Sokolska 34 02-781 Warszawa ul. Pileckiego 65 00-078 Warszawa Pl. Piłsudskiego 3 00-950 Warszawa ul. Jana Pawła II 12 00-184 Warszawa ul. Dubois 5A Kontakt Tel.: 0-22 634 54 00 Internet: www.kredytbank.pl Tel.: 0-32 357 70 00 Internet: www.ing.pl Tel.:0-22 653 05 00 Internet: www.westlb.pl Tel.: 0-22 505 70 00 Internet: www.dzbank.pl Tel.: 0-22 850 87 35 Internet: www.bosbank.pl Tel.: 0-22 860 11 00 Internet: www.bise.pl ING Bank Śląski SA Bank Bank WestLB Bank Polska SA DZ Bank Polska SA Bank Bank Ochrony Środowiska SA Bank Inicjatyw Społeczno- -Ekonomicznych SA Bank Bank 4. Przedmiot faktoringu Faktoring dotyczy wierzytelności w obrocie gospodarczym. Dwa główne źródła wierzytelności to: (cid:153) umowa dostawy towarów, (cid:153) umowa wykonania usług. Są to najczęściej wierzytelności o krótkich terminach płatności — od 14 do 210 dni. Dokumenty określające zasady funkcjonowania faktoringu między- narodowego to Konwencja ottawska — UNIDROIT z 1988 r. — i konwencja dotycząca przelewu wierzytelności w obrocie międzynarodowym — UNCI- TRAL z 2001 r. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby terminy płatności były krótsze bądź dłuższe, jeśli kontrahenci tak się umówią. Pamiętajmy jednak, że faktoring dotyczy krótkoterminowych wierzytelności i chociażby dla czy- stości reguł warto trzymać się tej zasady. Wierzytelność Podstawowym przedmiotem faktoringu jest cesja wierzytelności faktoranta na faktora. Wierzytelność z tytułu dostaw, robót i usług jest rodzajem na- leżności i oznacza uprawnienie do otrzymania zapłaty pieniężnej za dostawę, robotę lub usługę w określonej kwocie i terminie. 24 Faktoring w teorii i w praktyce Do wierzytelności zbywanych w ramach faktoringu zaliczamy (rysunek nr 2.4): (cid:153) wierzytelności związane z obrotem gospodarczym, (cid:153) wierzytelności pieniężne, (cid:153) wierzytelności związane ze sprzedażą towarów i usług z wyjątkiem umów sprzedaży rzeczy przeznaczonych do użytku osobistego lub rodzinnego w ramach gospodarstwa domowego usługobiorcy, (cid:153) wierzytelności krótkoterminowe, tj. z terminem płatności do 210 dni, (cid:153) wierzytelności bezsporne, (cid:153) wierzytelności już istniejące, przyszłe, niewymagalne, a w niektórych rzadkich transakcjach wymagalne. Pamiętajmy o tym, że na wierzycielu spoczywa odpowiedzialność za istnienie wierzytelności. Wierzytelność istnieje wówczas, gdy wierzyciel ma przekona- nie o jej istnieniu. Istnienie wierzytelności można wysoce uprawdopodobnić, przedstawiając dokumenty takie jak: (cid:153) kontrakt handlowy, czyli umowę dostaw, sprzedaży lub umowę-zlecenie, (cid:153) oświadczenie dłużnika potwierdzające jego zobowiązanie, (cid:153) fakturę z potwierdzeniem odbioru lub upoważnieniem dla faktoranta do wystawiania faktur bez potwierdzenia odbioru, (cid:153) dokumenty celne. Nie możemy nigdy określić bez cienia wątpliwości, że wierzytelność istnieje. Przykładowo spłata zadłużenia na rachunek bankowy faktoranta mogła na- stąpić tuż przed podpisaniem umowy faktoringu, ale ze względu na dni pocz- towe pieniędzy nie ma jeszcze na rachunku bankowym, a faktorant sam nie zdaje sobie sprawy z tego, że wierzytelność już nie istnieje. Ryzyko to maleje wraz ze skracaniem czasu przelewu środków pieniężnych z rachunków ban- kowych. Kilkanaście lat temu czas fizycznego przepływu środków pieniężnych między rachunkami bankowymi wynosił kilka dni. Obecnie problem ten traci na aktualności, ponieważ tzw. dni pocztowe uległy znacznemu skróce- niu i środki pieniężne mogą znaleźć się na rachunku w innym banku już w dniu wykonania przelewu. Jednak nadal istnieje ryzyko związane z trud- nością zidentyfikowania płatności w związku z ograniczeniami technicznymi w przedsiębiorstwach i w bankach oraz możliwością pomyłki pracownika. W takiej sytuacji działać zaczyna zasada odpowiedzialności faktoranta — jest on zobowiązany do zwrotu wierzytelności faktorowi (art. 410 kodeksu cy- wilnego). Podstawowe pojęcia faktoringu 25 Rysunek 2.4. Przedmiot faktoringu 26 Faktoring w teorii i w praktyce Faktor kupuje wierzytelność za cenę określoną w umowie faktoringowej i zwykle nie jest to przedmiotem sporów, ponieważ o jej wysokości decydują strony umowy. Usługi związane z przelewem wierzytelności Poza cesją wierzytelności przedmiotem faktoringu są usługi świadczone przez faktora na rzecz faktoranta. Lista usług jest bardzo długa i może być dowolnie kształtowana w zależności od woli stron umowy. Może być ona dostosowy- wana do potrzeb faktoranta i woli faktora do świadczenia określonej usługi. Do usług podstawowych zwykle świadczonych przez faktora należą m.in.: (cid:153) inkaso należności, (cid:153) kierowanie upomnień do opieszałych dłużników, (cid:153) windykacja należności, (cid:153) okresowe badanie sytuacji ekonomiczno-finansowej dłużników oraz ich wiarygodności, (cid:153) zaliczkowanie wierzytelności, (cid:153) prowadzenie rozliczeń transakcji między faktorantem i dłużnikami, (cid:153) przejęcie ryzyka niewypłacalności dłużnika. Do usług dodatkowych należą: (cid:153) udzielanie kredytów i pożyczek związanych z umową faktoringu, (cid:153) prowadzenie ksiąg handlowych i rozrachunkowych faktoranta, (cid:153) opracowywanie planów rozwoju firmy, (cid:153) usługi marketingu na rzecz faktoranta itp. Usługi świadczone w ramach umowy faktoringu przedstawia rysunek 2.4. W myśl Konwencji ottawskiej z 1988 r. istnieje bezwzględnie obowiązująca zasada, że w umowie faktoringu faktor musi zobowiązać się do świadczenia (oprócz wykupu wierzytelności) dwóch usług na rzecz faktoranta8. Jest to bardzo istotne, ponieważ brak tych usług dyskwalifikuje umowę jako umowę faktoringu i może być ona traktowana jako umowa cesji wierzytel- ności. Wynika to z tego, że — jak już wcześniej wspomniałam — umowa faktoringu jest umową nienazwaną. Jeśli w przypadku sporów sprawa trafi 8 Jednolita Konwencja Dotycząca Faktoringu Międzynarodowego, Art. 1, par. 2, pkt. b.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Faktoring w teorii i w praktyce. Wydanie III - rozszerzone i zaktualizowane
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: