Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00072 006112 13848760 na godz. na dobę w sumie
Fizyka mało znana – Modele a rzeczywistość - ebook/pdf
Fizyka mało znana – Modele a rzeczywistość - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 68
Wydawca: Self Publishing Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-272-4246-4 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> popularnonaukowe
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

“Fizyka mało znana – Modele a rzeczywistość” zawiera  pomocnicze materiały do prowadzonego przeze mnie seminarium dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Fizyka mało znana k a i s O w e i n g b Z i Modele a rzeczywistość 03 OZҭACZEҭIA B – notka biograficzna C – ciekawostka D – propozycja wykonania doświadczenia H – informacja dotycząca historii fizyki I – adres strony internetowej K – komentarz P – przykład U – uwaga Zbigniew Osiak (Tekst) FIZYKA MAŁO ZҭAҭA Modele a rzeczywistość Małgorzata Osiak (Ilustracje) © Copyright by Zbigniew Osiak (text) and Małgorzata Osiak (illustrations) Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie całości lub części publikacji zabronione bez pisemnej zgody autora tekstu i autorki ilustracji. Portret autora zamieszczony na okładkach przedniej i tylnej Rafał Pudło Wydawnictwo: Self Publishing ISBN: 978-83-272-4246-4 e-mail: zbigniew.osiak@live.com Wstęp 05 “Fizyka mało znana – Modele a rzeczywistość” zawiera pomocnicze materiały do prowadzonego przeze mnie seminarium dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim. Szczegółowe informacje dotyczące sygnalizowanych tam zagadnień zainteresowani Czytelnicy znajdą w innych moich eBookach: Z. Osiak: Elektryczność. Virtualo 2011. Z. Osiak: Szczególna Teoria Względności. Virtualo 2012. Z. Osiak: Ogólna Teoria Względności. Virtualo 2012. Z. Osiak: Antygrawitacja. Virtualo 2012. Z. Osiak: Giganci Teorii Względności. Virtualo 2012. Z. Osiak: Energia w Szczególnej Teorii Względności. Virtualo 2012. Z. Osiak: Energy in Special Relativity. Virtualo 2011. Z. Osiak: Encyklopedia Fizyki. Virtualo 2012. Z. Osiak: Zadania Problemowe z Fizyki. Virtualo 2011. Seminarium FIZYKA MAŁO ZҭAҭA Modele a rzeczywistość dr Zbigniew Osiak Rysunki wykonała Małgorzata Osiak Spis treści 07 ● Model ● Choroba Pigmaliona ● Inercjalny układ odniesienia ● Punkt materialny (cząstka) ● Bryła sztywna ● Oscylator harmoniczny ● Wahadło matematyczne ● Fala płaska ● Solitony ● Gaz doskonały ● Cykl Carnota ● Odwrotny cykl Carnota ● Próżnia ● Ciecz doskonała ● Ośrodek ciągły ● Jednorodne pole grawitacyjne Spis treści 08 ● Dipol elektryczny ● Kwadrupol ● Gaz elektronowy ● Promień światła ● Światło monochromatyczne ● Światło spójne ● Foton ● Soczewka cienka ● Ciało doskonale czarne ● Ciało doskonale białe ● Ciało doskonale przezroczyste ● Model atomu wodoru Bohra ● Widmo wodoru w zakresie widzialnym ● Pasmowy model ciała stałego ● Poziom akceptorowy ● Poziom donorowy Spis treści 09 ● Dziura elektronowa ● Fonon ● Ekscyton ● Model standardowy cząstek elementarnych ● Proton ● Antyproton ● Neutron ● Antyneutron ● Mezony ● Cząstka alfa ● Deuteron ● Tryton ● Modele jądrowe ● Teoria wielkiego wybuchu ● Teoria stanu stacjonarnego rozszerzającego się Wszechświata ● Czarna dziura Model 10 ● wyidealizowany opis obiektu, układu lub zjawiska fizycznego. P Znanymi modelami są układ inercjalny, punkt materialny, bryła sztywna, oscylator harmoniczny, wahadło matematyczne, fala płaska, gaz doskonały, cykl Carnota, odwrotny cykl Carnota, próżnia, ciecz doskonała, ośrodek ciągły, jednorodne pole grawitacyjne, dipol, kwadrupol, gaz elektronowy, promień światła, światło monochromatyczne, światło spójne, foton, soczewka cienka, ciało doskonale czarne, ciało doskonale białe, ciało doskonale przezroczyste, model atomu wodoru Bohra, pasmowy model ciała stałego, dziura elektronowa, fonon, ekscyton, model standardowy, proton, antyproton, neutron, antyneutron, mezony, cząstka alfa, deuteron, tryton, model stanu stacjonarnego wszechświata, teoria wielkiego wybuchu, czarna dziura. Choroba Pigmaliona* 11 ● wiara w to, że model rzeczywistości może być tożsamy z nią samą. H Pigmalion był królem Cypru, który zakochał się w wyrzeźbionym przez siebie z kości słoniowej posągu kobiety. K Ponieważ fizycy opisują rzeczywistość, posługując się modelami, powstaje naturalne pytanie: Czy świat realny jest poznawalny? *John Lighton Synge: Porozmawiajmy o teorii względności. PWN (Biblioteka Problemów, tom 190), Warszawa 1974. Inercjalny układ odniesienia 12 ● układ odniesienia, w którym swobodna cząstka pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym wtedy i tylko wtedy, gdy suma działających na nią sił zewnętrznych jest równa zeru. ● Układy spoczywające lub poruszające się ruchem jednostajnym prostoliniowym względem danego układu inercjalnego są również układami inercjalnymi. ● W wielu zagadnieniach Ziemia może być traktowana jako inercjalny układ odniesienia. Punkt materialny (cząstka) 13 ● punkt obdarzony masą (m), którym można zastąpić dane ciało o masie (m), badając jego ruch. Punkt materialny pokrywa się najczęściej ze środkiem masy ciała. ● Analiza ruchu stanie się prostsza, jeżeli samochód zastąpi się białym punktem. Bryła sztywna 14 ● ciało, w którym odległość między dwoma dowolnymi punktami jest stała. Bryła sztywna modeluje ciało, które doznaje zaniedbywalnie małych odkształceń pod wpływem działających na nie sił. Oscylator harmoniczny 15 ● cząstka wykonująca ruch drgający harmoniczny prosty. Równanie ruchu jednowymiarowego oscylatora harmonicznego można zapisać w poniższej postaci. 2 xd 2 dt −= ω 2 ,x = ω π2 T = π f2 ● x – wychylenie ● t – czas ● T – okres drgań ● ω – częstotliwość kątowa ● f – częstotliwość drgań Wahadło matematyczne 16 ● cząstka o masie (m) zawieszona na długiej, nierozciągliwej i nieważkiej nici, wykonująca małe drgania o okresie (T). π2T = l g ● l – długość nici ● g – przyspieszenie ziemskie ● Wahadło matematyczne Fala płaska 17 ● fala, której czołem jest płaszczyzna. Propagację fali płaskiej opisuje równanie ∆y = ( ∆y ) max sin    x2π λ − ft 2π + α 0    ● ∆y – zmiana wartości wielkości, której drgania rozchodzą się ruchem falowym, liczona względem niezaburzonej (równowagowej) wartości tej wielkości ● (∆y)max – amplituda fali ● – faza fali ft 2π − + 0α    x2π λ    Solitony 18 ● pojedyncze, bardzo stabilne “samotne fale”, które podczas wzajemnych zderzeń zachowują się tak jak cząstki. H Solitony odkrył przypadkowo w 1834 Russell podczas konnej przejażdżki wzdłuż wąskiego kanału w pobliżu Edynburga. Według jego relacji fala wytworzona przez łódkę, która się nagle zatrzymała, zachowała prawie bez zmian swój kształt i prędkość na drodze około jednej lub dwóch mil. Nazwa “soliton” została wprowadzona w 1965 przez Normana J. Zabusky’ego i Martina D. Kruskala. Russel używał nazwy wave of translation. B John Scott Russell (1808-1882), szkocki inżynier. B Martin David Kruskal (1925-2006), amerykański matematyk i fizyk. B Norman J. Zabusky (ur. 1929), amerykański fizyk. • N. J. Zabusky, M. D. Kruskal: Interaction of Solitons in a Collisionless Plasma and the Recurrence of Initial States. Physical Review Letters 15, 6 (1965) 240-243. Gaz doskonały 19 jako nieoddzia nieoddziałłujująącece ze ze ce sięę spr sprężężyyśście ze cie ze gaz, któórego cz rego cząąsteczki mo steczki możżna traktowa punkty materialne, zderzająące si na traktowaćć jako na odległłoośćść punkty materialne, zderzaj oraz ze śściankami naczynia. ciankami naczynia. Gaz doskonałły (idealny) bywa r wnanie Clapeyrona y (idealny) bywa róówniewnieżż okre Clapeyrona,, czyli ● gaz, kt sobsobąą na odleg sobsobąą oraz ze ● Gaz doskona spespełłniajniająący rcy róównanie mimięędzy ci i licznośściciąą materii (n) i liczno dzy ciśśnieniem (p), obj nieniem (p), objęętotośściciąą (V), temperatur materii (n) tego tego gazu. gazu. okreśślany jako gaz lany jako gaz wnanie opisująące zwi czyli rróównanie opisuj (V), temperaturąą bezwzgl ce zwiąązekzek bezwzglęędndnąą (T) (T) pV = nRT Cykl Carnota 20 ● cykl będący modelem idealnego silnika cieplnego. Tworzą go cztery przemiany: ● izotermiczne rozprężanie od stanu (T1, V1, p1) do stanu (T1, V2, p2) wskutek pobrania ciepła Q1 z grzejnika; ● adiabatyczne rozprężanie od stanu (T1, V2, p2) do stanu (T2, V3, p3); ● izotermiczne sprężanie od stanu (T2, V3, p3) do stanu (T2, V4, p4) wskutek oddania ciepła Q2 do chłodnicy; ● adiabatyczne sprężanie od stanu (T2, V4, p4) do stanu (T1, V1, p1). B Nicolas Léonard Sadi Carnot (1796-1832), francuski fizyk. Cykl Carnota 21 p (T ,V ,p ) 1 1 1 (T ,V ,p ) 2 2 1 (T ,V ,p ) 4 4 2 (T ,V ,p ) 3 3 2 V ● Wykres zależności ciśnienia (p) od objętości (V) w cyklu Carnota Odwrotny cykl Carnota 22 ● cykl obiegany przeciwnie niż cykl Carnota; jest modelem idealnej lodówki. p (T ,V ,p ) 1 1 1 (T ,V ,p ) 2 1 2 (T ,V ,p ) 2 4 4 (T ,V ,p ) 3 3 2 V ● Wykres zależności ciśnienia (p) od objętości (V) w odwrotnym cyklu Carnota
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Fizyka mało znana – Modele a rzeczywistość
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: