Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00387 006354 13601666 na godz. na dobę w sumie
Fotografia doskonała. Jak kreować magię cyfrowego obrazu - książka
Fotografia doskonała. Jak kreować magię cyfrowego obrazu - książka
Autor: , Liczba stron: 528
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2637-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> fotografia cyfrowa >> techniki fotografowania
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Renesans sztuki fotografowania

Sztuka fotografowania wkroczyła w nową erę. Dzięki błyskawicznie rozwijającym się formatom cyfrowym tysiące ludzi może robić praktycznie nieograniczoną liczbę zdjęć, przy okazji odkrywając w sobie prawdziwy talent. Jeśli fotografowanie jest Twoją życiową pasją i chcesz doskonalić ten kunszt - sprawdź, czego możesz nauczyć się od dwóch wybitnych specjalistów - Jaya Dickmana i Jaya Kinghorna. Na kartach tej książki dzielą się oni z Tobą wiedzą i doświadczeniem, jakie zdobyli dzięki wieloletniej pracy dla firm i organizacji, które potrafią docenić wagę świetnego zdjęcia.

Książka ta będzie dla Ciebie praktycznym podręcznikiem i twórczym wyzwaniem - bez względu na to, czy jesteś początkującym zapaleńcem, czy też doświadczonym fotografem. Zaspokoi Twój głód wiedzy i z pewnością wzmocni Twoją kreatywność. Poznasz bliżej program Lightroom - narzędzie, które pozwala zmienić marzenia o doskonałej fotografii w rzeczywistość gotowego zdjęcia.

Część pierwsza tej książki, zatytułowana 'Tworzenie obrazu', została napisana przez Jaya Dickmana. Wprowadzi Cię ona w zagadnienia ustawień aparatu fotograficznego i ułatwi sprawne, intuicyjne posługiwanie się nim w każdej sytuacji. Jay porusza również kwestie szczególnie interesujące dla zaawansowanych użytkowników, pisząc o tym, na czym polega sztuka fotografii podróżniczej i dokumentalnej oraz przyrodniczej i krajobrazowej. Oto jego propozycja dla Ciebie:

Część druga, 'Cyfrowa ciemnia', przygotowana przez Jaya Kinghorna, podpowie Ci, w jaki sposób efektywnie i wygodnie zorganizować pracę w programie Lightroom - od edycji zdjęć, przez retusz, aż do ostatecznego wydruku. Jej tematy przewodnie to:

Dwie harmonijnie uzupełniające się części, opracowane przez dwóch znakomitych specjalistów w swojej branży, wytyczą drogę prowadzącą do fotograficznego mistrzostwa.

Jeśli chcesz być na bieżąco z nowinkami w świecie sprzętu, technikami retuszu i programami do edycji zdjęć, zachęcamy Cię do odwiedzenia strony internetowej pod adresem http://www.PerfectDigitalPhotography.com, która została pomyślana jako dodatek i uzupełnienie tej książki oraz źródło wielu cennych, wciąż aktualizowanych informacji, materiałów i opinii.

Technika i sztuka fotografii

Profesjonalne techniki opisane w tym podręczniku pozwolą Ci tworzyć coraz lepsze zdjęcia, a także dostarczą wskazówek, które pomogą poprawić jakość Twojej pracy w cyfrowej ciemni. Książka przedstawia najnowsze rozwiązania i technologie z branży fotograficznej, w tym nowoczesny sprzęt - jak lustrzanki cyfrowe, a także oprogramowanie - aplikacje Adobe Photoshop CS4 i Adobe Photoshop Lightroom. Jest również nieocenioną kopalnią pomysłów oraz sztuczek i technik zwiększających efektywność Twojej pracy. Całość opatrzona jest wspaniałymi, kolorowymi zdjęciami, które stanowią zachętę do sięgnięcia po aparat i są przedsmakiem tego, co możesz osiągnąć.

Na stronie http://www.perfectdigitalphotography.com znajdziesz dodatkowe przydatne materiały.


Książkę poleca redakcja Digital Foto Video:


Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Idź do • Spis treści • Przykładowy rozdział Katalog książek • Katalog online • Zamów drukowany katalog Twój koszyk • Dodaj do koszyka Cennik i informacje • Zamów informacje o nowościach • Zamów cennik Czytelnia • Fragmenty książek online Kontakt Helion SA ul. Kościuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 32 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl © Helion 1991–2010 Fotografia doskona³a. Jak kreowaæ magiê cyfrowego obrazu Autorzy: Jay Dickman, Jay Kinghorn T³umaczenie: Piotr Cieœlak ISBN: 978-83-246-2637-3 Tytu³ orygina³u: Perfect Digital Photography Format: 215×255, stron: 528 Renesans sztuki fotografowania (cid:129) Czym jest kreatywna ekspozycja i kompozycja zdjêcia? (cid:129) Na czym polega praca ze œwiat³em? (cid:129) Jak fotografowaæ ludzi, przyrodê, krajobrazy? (cid:129) Na czym polega sztuka edycji, dobry retusz, dobór tonacji i kolorystyki? Sztuka fotografowania wkroczy³a w now¹ erê. Dziêki b³yskawicznie rozwijaj¹cym siê formatom cyfrowym tysi¹ce ludzi mo¿e robiæ praktycznie nieograniczon¹ liczbê zdjêæ, przy okazji odkrywaj¹c w sobie prawdziwy talent. Jeœli fotografowanie jest Twoj¹ ¿yciow¹ pasj¹ i chcesz doskonaliæ ten kunszt – sprawdŸ, czego mo¿esz nauczyæ siê od dwóch wybitnych specjalistów – Jaya Dickmana i Jaya Kinghorna. Na kartach tej ksi¹¿ki dziel¹ siê oni z Tob¹ wiedz¹ i doœwiadczeniem, jakie zdobyli dziêki wieloletniej pracy dla firm i organizacji, które potrafi¹ doceniæ wagê œwietnego zdjêcia. Ksi¹¿ka ta bêdzie dla Ciebie praktycznym podrêcznikiem i twórczym wyzwaniem – bez wzglêdu na to, czy jesteœ pocz¹tkuj¹cym zapaleñcem, czy te¿ doœwiadczonym fotografem. Zaspokoi Twój g³ód wiedzy i z pewnoœci¹ wzmocni Twoj¹ kreatywnoœæ. Poznasz bli¿ej program Lightroom – narzêdzie, które pozwala zmieniæ marzenia o doskona³ej fotografii w rzeczywistoœæ gotowego zdjêcia. Czêœæ pierwsza tej ksi¹¿ki, zatytu³owana „Tworzenie obrazu”, zosta³a napisana przez Jaya Dickmana. Wprowadzi Ciê ona w zagadnienia ustawieñ aparatu fotograficznego i u³atwi sprawne, intuicyjne pos³ugiwanie siê nim w ka¿dej sytuacji. Jay porusza równie¿ kwestie szczególnie interesuj¹ce dla zaawansowanych u¿ytkowników, pisz¹c o tym, na czym polega sztuka fotografii podró¿niczej i dokumentalnej oraz przyrodniczej i krajobrazowej. Oto jego propozycja dla Ciebie: (cid:129) Dobór sprzêtu i umiejêtne obchodzenie siê z nim. (cid:129) Praca ze œwiat³em. (cid:129) Kreatywna ekspozycja i kompozycja. (cid:129) Fotografowanie ludzi. Czêœæ druga, „Cyfrowa ciemnia”, przygotowana przez Jaya Kinghorna, podpowie Ci, w jaki sposób efektywnie i wygodnie zorganizowaæ pracê w programie Lightroom – od edycji zdjêæ, przez retusz, a¿ do ostatecznego wydruku. Jej tematy przewodnie to: (cid:129) korygowanie tonacji i kolorystyki; (cid:129) zaawansowany retusz i korekcja obrazu; (cid:129) projekty multimedialne. Dwie harmonijnie uzupe³niaj¹ce siê czêœci, opracowane przez dwóch znakomitych specjalistów w swojej bran¿y, wytycz¹ drogê prowadz¹c¹ do fotograficznego mistrzostwa. Spis treści Podziękowania wstęP Część I | Tworzenie obrazu Najważniejsze składniki dobrej fotografii Rodzaje aparatów Czyimi radami warto się kierować? Rozdział 1. Potęga fotografii Dziś każdy jest fotografem Szacunek dla ludzkiej godności, promowanie wartościowych inicjatyw Rozdział 2. Sprzęt Twój pierwszy aparat cyfrowy Nie obawiaj się cyfrowej rewolucji Jak wybrać odpowiedni aparat fotograficzny? Poradnik: Kupowanie aparatu cyfrowego Kilka słów o „mitach” związanych z rozdzielczością Drukowanie odbitek Na co zwrócić uwagę w sklepie fotograficznym? Zakupy w sieci Rozdział 3. Sztuka posługiwania się aparatem fotograficznym Podzespoły aparatu cyfrowego Wybór formatu pliku Tryby działania lampy błyskowej Zastosowanie balansu bieli Jak robić ostre zdjęcia? Kontrast i nasycenie Do czego służą te wszystkie ustawienia?! MAPS, czyli rozszyfrowywanie skrótów Inne tryby fotografowania  15 17 18 24 26 32 34 36 36 40 42 43 44 45 46 46 47 50 50 51 55 56 60 61 63 66 67  F O T O g R A F i A D O S k O n A ł A . J A k k R e O w A ć m A g i ę C y F R O w e g O O B R A z u Wskazówki dotyczące użytkowania kart pamięci Kilka słów o nośnikach Najważniejsza reguła w fotografii to brak reguł Poradnik: Fotografie panoramiczne Montaż zdjęcia panoramicznego Światło zastane Złota godzina Najprostsze światło bywa najlepsze Blendy Rozdział 4. Zrozumieć światło Wizjer i światło: płótno i farby fotografa Lampy błyskowe: wbudowane i zewnętrzne Oświetlenie wnętrz Oświetlenie z przodu, z tyłu i z boku Poradnik: Zrozumieć światło Zdalne sterowanie lampą błyskową Kilka słów o ustawieniach w menu aparatu Rozdział 5. Kreatywna ekspozycja Ustawienia aparatu fotograficznego Fotografie, które robią wrażenie Poradnik: Przysłona jako narzędzie twórcze Wpływ wartości przysłony na uzyskany efekt Magia „tele”, szczodrość „szerokiego kąta” Rola czasu naświetlania — przykłady Rozdział 6. Kompozycja Klasyczne reguły kompozycji Reguła podziału na trzy Krzywe w kształcie litery „S” Rytm i powtarzające się desenie Linia horyzontu Linie wiodące Warstwy Skala Napięcie Nie komplikuj  68 71 73 74 77 78 82 82 83 88 91 94 96 97 98 99 102 106 109 110 114 114 115 120 122 124 125 125 126 126 127 127 128 128 130 Łamanie reguł Poradnik: Wpływ obiektywu na kompozycję Na czym polega siła wyrazu zdjęcia? Rozdział 7. Fotograficzne opowieści Składniki dobrego reportażu Poradnik: Tworzenie fotograficznej opowieści Aranżacja sceny Diabeł (czasami) tkwi w szczegółach Portrety — pierwiastki życia w reportażu Polowanie na kluczowe momenty Zakończenie opowieści Mniej znaczy lepiej Kilka uwag o nawiązywaniu kontaktu Kontakt nawiązany. Co dalej? Przewidywanie kluczowych momentów Nie nadużywaj gościnności Rozdział 8. Fotografowanie ludzi Czy istnieje jakiś prosty przepis na udane portrety? Fotografowanie dzieci Pozowanie i ustawianie Optymalny dobór sprzętu Portrety środowiskowe Dynamiczne portrety Poradnik: Fotografowanie ludzi w świetle zastanym — vademecum minimalisty z przypadku Kilka reguł i wskazówek dotyczących fotografowania dzieci Połączenie lampy błyskowej i światła zastanego Oświetlenie w portretach Rozdział 9. Fotografia podróżnicza i dokumentalna Nie przeciążaj się, czyli jak zmniejszyć ilość sprzętu w podróży Zalety fotografii cyfrowej w podróży Jak szukać okazji do zrobienia zdjęcia? Jesteś na miejscu. Co dalej? Jak nie przesadzić z ilością sprzętu?   S p i S T R e ś C i 130 132 134 136 138 138 139 139 142 143 144 146 152 154 154 157 158 160 160 161 163 165 166 166 168 168 170 170 172 174 174 176 176 180 1 0 F O T O g R A F i A D O S k O n A ł A . J A k k R e O w A ć m A g i ę C y F R O w e g O O B R A z u Dowiedz się czegoś o regionie, który odwiedzasz Gdzie szukać inspiracji? Kilka pierwszych zdjęć z podróży Jak radzić sobie z ludźmi i własną nieśmiałością Fotografia jako przepustka, fotograf jako ambasador Fotografia dokumentalna Poradnik: Co zabrać do plecaka Podziel się swym spojrzeniem Gospodarowanie energią w podróży Jak pokazać potęgę przyrody? W poszukiwaniu tematu Zainteresuj odbiorcę: spraw, że sam poprosi o więcej! Jak oddać na zdjęciu atmosferę miejsca? Magia krajobrazu Rozdział 10. Fotografia przyrodnicza i krajobrazowa Wszyscy chcą być jak Ansel Adams Składniki dobrej fotografii krajobrazowej Fotografowanie dzikiej przyrody Sprzęt specjalistyczny Sprzęt i akcesoria Inne przydatne gadżety, których posiadanie warto rozważyć Zalety technologii cyfrowej w fotografii przyrodniczej Poradnik: Jak oddać charakter miejsca w fotografii krajobrazowej Spotkania ze zwierzętami w zasięgu ręki Część II | Cyfrowa ciemnia Rozdział 11. Zaproszenie do cyfrowej ciemni Nowe narzędzia, te same wyzwania Opracowanie indywidualnego procesu przetwarzania obrazu Etapy procesu przetwarzania zdjęć Zalety formatu RAW Czym jest plik w formacie RAW? Dlaczego stosowanie formatu RAW jest tak ważne? Jakich narzędzi potrzebuję? Budowanie cyfrowej ciemni Sprzęt Oprogramowanie 10 180 181 181 183 184 184 188 190 192 194 196 199 199 199 203 203 204 209 210 212 212 213 215 216 220 222 222 223 224 224 224 226 226 231 Zarządzanie biblioteką zdjęć Poradnik: O poszukiwaniu równowagi w cyfrowej ciemni Strategie archiwizowania danych Rozdział 12. Podstawowe informacje o programie Lightroom Budowa programu Lightroom Kilka słów o katalogach Poradnik: Archiwizowanie katalogów programu Lightroom Zarządzanie katalogiem Ile katalogów należy utworzyć? Kopiowanie zdjęć z karty pamięci Tworzenie kopii zapasowej Nazewnictwo plików Tworzenie szablonów metadanych Importowanie zdjęć z kolekcji Zarządzanie zdjęciami w programie Lightroom Przeglądanie i ocenianie zdjęć w programie Lightroom Zastosowanie kolorowych etykiet Dodawanie ocen w gwiazdkach „Flagi” Systemy ocen Rozdział 13. Zarządzanie zdjęciami Dlaczego nie warto przechowywać wszystkiego? Pierwszy przegląd zdjęć Drugi przegląd zdjęć Kolekcje Poradnik: Rozważania redaktora Filtry programu Lightroom Wyodrębnianie zdjęć wybranych w trakcie pierwszego przeglądu Porównywanie zdjęć Szybkie przetwarzanie Wprowadzanie metadanych Szybka kolekcja Kolekcje Zestawy kolekcji Kolekcje inteligentne 11 1 1 S p i S T R e ś C i 236 237 240 242 244 245 246 247 247 250 250 254 256 258 260 262 264 264 268 268 269 270 271 272 274 275 275 280 282 288 289 289 290 290 292 1 2 F O T O g R A F i A D O S k O n A ł A . J A k k R e O w A ć m A g i ę C y F R O w e g O O B R A z u W razie wątpliwości lepiej odrobinę prześwietlić… Korygowanie charakterystyki tonalnej w module ACR Korygowanie kolorów w module ACR Korygowanie balansu bieli Rozdział 14. Korygowanie tonacji i kolorystyki Histogramy Optymalizacja zdjęć w programie Lightroom Zaawansowane poprawki Poradnik: Skuteczna korekcja obrazu w trzy minuty Zwiększanie kontrastu Korekcja wybranych zakresów barw Narzędzia do edytowania i retuszu obrazu w programie Lightroom Wszystko w swoim czasie Jednoczesny retusz wielu zdjęć Filtr gradientowy Nakładanie kilku gradientów Pędzel korekcyjny Rozdział 15. Cyfrowa kosmetyka Obsługa i zastosowanie narzędzi do selektywnej korekcji obrazu w programie Lightroom Kilka słów wstępu o Photoshopie Korygowanie wybranych fragmentów obrazu w Photoshopie Maski i zaznaczenia Od zaznaczenia do maski Poradnik: Korekcja wybranych fragmentów zdjęcia w programie Lightroom i w Photoshopie Lightroom i Photoshop: pełna symbioza Obsługa programu Photoshop Wprowadzenie do warstw Photoshopa Krzywe Korekcja koloru przy użyciu krzywych w Photoshopie Maski warstw w pigułce Na czym polega działanie masek warstw? Wskazówki dotyczące obsługi narzędzia Brush (Pędzel) Wskazówki dotyczące obsługi masek 12 294 296 299 301 302 308 309 313 313 317 323 329 329 336 340 342 342 345 346 349 350 351 353 356 361 367 367 368 368 371 372 374 376 Przyciemnianie i rozjaśnianie: w programie Lightroom czy w Photoshopie? Na czym polega wyostrzanie obrazu? Kiedy wyostrzać: na początku, na końcu czy dwa razy? Wyostrzanie wstępne w programie Lightroom Wyostrzanie artystyczne w programie Lightroom Wyostrzanie końcowe w programie Lightroom Wyostrzanie w Photoshopie Wyostrzanie artystyczne przy użyciu narzędzi Photoshopa Wyostrzanie końcowe przy użyciu narzędzi Photoshopa Rozdział 16. Zaawansowany retusz i korekcja obrazu Cztery reguły cyfrowej ciemni Przyciemnianie i rozjaśnianie Wyostrzanie obrazu Adobe Photoshop: najważniejsze umiejętności Podsumowanie Poradnik: Jak skupić uwagę odbiorcy na określonych fragmentach zdjęcia dzięki użyciu masek Usuwanie szumu Konwersja na skalę szarości Tonowanie — sepia Zapisywanie dokumentu wzorcowego Montaż fotografii z kilku zdjęć składowych Automatyzacja przetwarzania Im więcej, tym lepiej, prawda? Rozmiar obrazu Rozdzielczość obrazu Skalowanie zdjęć w programie Lightroom Skalowanie zdjęć w programie Photoshop Zalecenia Zalecane rozmiary zdjęć Rozdział 17. Za kulisami cyfrowego obrazu Skąd się biorą piksele? Tryby koloru, przestrzenie barw i zarządzanie kolorem Tryby koloru Profile barw Zarządzanie kolorem Najpopularniejsze przestrzenie robocze 13 1 3 S p i S T R e ś C i 378 380 382 382 385 385 386 387 393 393 394 396 397 398 398 400 405 408 409 414 417 418 422 424 424 425 425 426 428 431 431 432 432 436 437 438 1 4 F O T O g R A F i A D O S k O n A ł A . J A k k R e O w A ć m A g i ę C y F R O w e g O O B R A z u Zarządzanie kolorem w programie Lightroom Zarządzanie kolorem w programie Photoshop Głębia bitowa Typy plików Poradnik: Obsługa modułu Export (eksportowanie) w programie Lightroom Na czym polega kalibracja monitora? Narzędzia do kalibracji monitorów Kalibrowanie monitora przy użyciu urządzenia i1Display 2 Adaptacja wzroku Zwykłe odbitki, zdjęcia pamiątkowe Odbitki do portfolio Reprodukcje artystyczne Rozdział 18. Drukowanie Kalibracja monitora i tworzenie profili Oświetlenie Sztuka drukowania Drukowanie na drukarce atramentowej Zaawansowane ustawienia wydruku Poradnik: Drukowanie reprodukcji artystycznych przy użyciu Photoshopa Drukowanie Drukowanie w programie Lightroom Drukowanie w programie Photoshop Drukowanie na drukarce atramentowej przy użyciu Photoshopa Wybór papieru Drukowanie w czerni i bieli Idziemy na całość! Czyli o powiększaniu zdjęć w Photoshopie Zastosowanie systemu strefowego na potrzeby druku Rozdział 19. Multimedialne pomysły Rodzaje prezentacji multimedialnych Multimedialne eksperymenty Geolokalizacja Pokazy slajdów ze ścieżką dźwiękową Multimedialne reportaże Przygotowanie zdjęć do publikowania w sieci Publikowanie galerii internetowych w programie Lightroom skoRowidz 14 440 442 447 450 453 456 458 458 459 460 463 463 466 466 467 468 470 470 470 477 478 481 481 483 485 490 490 492 494 494 498 504 504 506 506 508 R O Z D Z I A Ł 7 FotograFiczne opowieści Fotografia to odczuwanie, poznawanie, kochanie. To, co uda ci się zarejestrować na kliszy, pozostanie na niej na zawsze… klisza cierpliwie zapamiętuje drobiazgi, o których ty sam wkrótce nie będziesz już pamiętał. — Aaron Siskind Amerykański fotografik (1903 – 1991), którego prace należą do nurtu ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Mistrz detalu. Wszyscy uwielbiamy ciekawe historie. Powieści takie jak Cannery Row Johna Steinbecka czy Żołnierz wielkiej wojny Marka Helprina mają moc kreowania obrazów w naszej wyobraźni. Pamiętam, gdy jako nastolatek czytałem właśnie Cannery Row. Żywe, plastyczne obrazy w połączeniu z interesującą historią zapadły mi w pamięć na zawsze. Moim zdaniem rola fotografa jako gawędziarza, opowiadacza historii jest bardzo podobna: zachęcamy oglądającego, by zanurzył się w świat obrazu; by sfotografowana scena stanowiła narrację naszej opowieści. Ten rozdział poświęcony jest właśnie budowaniu historii przy użyciu zdjęć. Albania, przez dziesiątk i lat odgrodzona żelazną kur tyną, otworz yła się na świat wraz z nadejściem nowego milenium. Na pok ładzie statku Endeavour National Geographic zawinęliśmy do Por to Palermo późnym popołudniem. Podczas tej ekspedycji byłem „pok ładowym eksper tem od fotografii”. To zdjęcie zostało zrobione w zamku Alego Pasz y z Tepeleny, oświetlonym wieczornym słońcem. Albańsk i flecista w tradyc yjnym stroju uwodził zgromadzonych czarowną muz yk ą. Złociste światło słońca spowiło jego sylwetkę i wyrzeźbiło sk ały widocznego w tle wybrzeża Dalmacji Obiektyw 12 – 60 mm, ogniskowa 14 mm, 1/60 sekundy, prz ysłona f/8 1 3 8 F O T O G r A F i A D O s k O N A ł A . J A k k r E O w A ć m A G i ę c y F r O w E G O O b r A Z u Tematyczna seria zdjęć — nieważne, czy ma ona trafić do rodzinnego albumu, czy na rozkładówkę „National Geographic” — powinna opowiadać jakąś historię; dawać odbiorcy intrygujące wskazówki, które zachęcą go do dopowiedzenia sobie tego, co nie zostało ukazane bezpośrednio na fotografiach. Scenariusz opowiedzia- ny obrazami powinien składać się z kilku istotnych składników: zdjęcia „umocowującego” całość w okre- ślonym kontekście, zbliżenia na zjawisko lub sytuację, o której chcemy opowiedzieć; zdjęcia (lub kilku zdjęć), które będzie dokumentowało kulminacyjny moment wydarzenia albo pokazywało najbardziej interesującą część sceny; i wreszcie ostatniej fotografii, zamykającej opowieść. Wszystkie zdjęcia powinny zostać wykonane w podobnym stylu, by cała historia była spójna i atrak- cyjna pod względem wizualnym. W ramach przygotowań do każdego reportażu publiko- wanego na łamach „National Geographic” odbywa się specjalne spotkanie, będące w istocie konfrontacją po- między autorem tekstu a fotografem, pracującymi nad daną publikacją. Takie spotkanie odbywa się na samym początku pracy nad projektem i ma na celu uzgodnienie działań wszystkich zaangażowanych osób: stworzenie wstępnego rysu całości. To bardzo ważne, gdyż zarówno fotograf, jak i autor tekstu mają pewien styl, sposób prowadzenia narracji. W tym rozdziale opowiem o tym, w jaki sposób szukać ciekawych tematów do fotograficz- nych opowieści i jak pokazać je na zdjęciach. Składniki dobrego reportażu Wielu początkujących fotografów pyta, gdzie i jak szu- kać ciekawych tematów do sfotografowania. Zamiast skupić się na sprawach, które są im bliskie, za wszelką cenę poszukują czegoś wielkiego; tematu, którego przedstawienie będzie wymagało tytanicznej pracy. A przecież ciekawe motywy do fotograficznych opowie- ści są w zasięgu ręki; cóż prostszego, niż je wykorzystać? Niestety, fotografowie często nie doceniają tematów, które kryją się na własnym podwórku i w sąsiedztwie. Przyjrzyj się otaczającym Cię ludziom. Spróbuj sfoto- grafować syna podczas meczu piłkarskiego lub córkę ćwiczącą pływanie. Zrób reportaż z miejscowego święta lub festynu albo z rodzinnych wakacji. Takie tematy mają ogromną zaletę: przychodzą z łatwością, gdyż dotyczą bliskich nam spraw, a to pozwala pozbyć się tremy, która często towarzyszy większym projektom. Jeśli chcesz się przekonać, w jaki sposób współcześni fotografowie korzystają z dobrodziejstw internetu, zajrzyj na stronę http://mediastorm.org. Fotograf układa swoją historię podobnie jak pisarz: zaczyna od wstępu, którego zadaniem jest wprowa- dzenie czytelnika w opisany świat, po nim następuje rozwinięcie, zawierające główną treść dzieła, i wreszcie zakończenie. Udana fotograficzna opowieść cechuje się wartką narracją, która prowadzi oglądającego przez kolejne obrazy. Aranżacja sceny Jako reporter — a podejmując się opowiedzenia jakiejś historii obrazem, stajesz się reporterem czy wręcz dokumentalistą — powinieneś zadbać o cieka- we zdjęcie na początek historii. Takie, które będzie wprowadzało odbiorcę w opowiadaną historię i będzie stanowiło obrazowy opis środowiska — kontekstu, w którym będą rozgrywały się dalsze wydarzenia. Dawno temu, gdy pracowałem jako fotoreporter dla pewnej gazety, niepisana zasada reportażu mówiła, iż każdy temat należy zacząć od zdjęcia przedstawia- jącego „plan ogólny”; dającego niejako rzut oka na całą scenę. Tej reguły nadal przestrzega się w wielu czasopismach, w których fotoreportaże odgrywają ważną rolę; bardzo często postępujemy według niej intuicyjnie, na przykład przy prezentowaniu zdjęć z wakacji, które rozpoczynamy od zdjęcia pełniącego rolę prologu, które ma na celu wprowadzić naszych gości w klimat podróży. Jaki charakter powinno mieć zdjęcie wprowadzające? Powinna to być fotografia, która pokazuje ogólny plan; stanowi odpowiednik „rzutu oka” na miejsce, w którym rozgrywa się akcja opowieści. Niezależnie od tego, czy historia rozgrywa się w Disneylandzie, czy w Dubrowniku, prolog może mieć bardzo prostą konstrukcję. Poprawna kompozycyjnie fotografia bramy wejściowej do parku rozrywki Disneya czy sze- roka panorama Dubrownika w zupełności wystarczy. Chodzi o to, by zdefiniować tło dalszych wydarzeń; pokazać, że dzieją się one w konkretnym miejscu, i zaprezentować to miejsce odbiorcy. Diabeł (czasami) tkwi w szczegółach Po zrobieniu zdjęcia wprowadzającego możesz przy- stąpić do dokumentowania dalszej części wycieczki do Disneylandu czy Dubrownika. Zbliżenie na dziecięcą dłoń trzymającą bilety wstępu to zna- komity sposób na pokazanie atmosfery miejsca. Makrofotografia kwiatu lawendy, z której słyną wzgórza Chorwacji, może być przyczynkiem do wprowadzenia oglądającego w atmosferę tego kraju. Detal może mieć ogromny ładunek emocjonalny i przekazuje oglądającemu skondensowany ładunek ciekawych informacji i skojarzeń, dotyczących miej- sca, w którym rozgrywa się opowiadana historia. Zbliżenie na szczegół niejako skłania odbiorcę do nawiązania bliższego, bardziej intymnego kontaktu ze zdjęciem i Twoją opowieścią. Podczas tworzenia tego typu reportaży w sukurs przy- chodzi głębsza znajomość wybranej tematyki, umoż- liwia ona bowiem pokazanie na zdjęciach tych rzeczy, które uznasz za najbardziej interesujące i charaktery- styczne dla danego miejsca czy wydarzenia. W tym miejscu dochodzimy do bardzo istotnego aspektu tego typu opowieści: indywidualnej interpretacji tematu przez fotografa. Sposób przedstawienia historii oddaje nastawienie autora (podobnie jak w przypowieści o ślepcach opisujących słonia). Zadanie fotografa polega na zaintrygowaniu odbiorcy, wciągnięciu go w historię przedstawioną na fotografii. Odbiorca powinien dowiedzieć się ze zdjęć czegoś, czego nie był świadomy, lub poznać znane sobie miej- sca i wydarzenia z zupełnie innej perspektywy. Portrety — pierwiastki życia w reportażu Ciekawe portrety dodadzą życia i będą ozdobą każde- go reportażu. Ich rola jest oczywista: przybliżają one bowiem odbiorcy uczestników zdarzeń, które znalazły się w oku obiektywu. Ludzie uwielbiają oglądać i po- znawać innych ludzi, toteż wyrazisty portret „z cha- rakterem” będzie doskonałą zachętą do zapoznania się z Twoją fotograficzną opowieścią. A Day in the Life of Africa był jednym z długiej serii repor taż y organizowanych w ramach projektu „Day in the Life”. Jedno ze zleceń, jak ie otrz ymałem w ramach tego ambitnego, pioniersk iego projektu zrealizowanego wyłącznie technik ą c yfrową, polegało na sfotografowaniu strażników parku narodowego w Południowej Afr yce, prowadząc ych akcję szczepień zamieszkując ych te tereny bawołów. Zadanie repor tera polega na tym, by oglądając y czuł się tak , jak by oglądał pok azaną scenę na własne ocz y. Pok azana tutaj fotografia została zrobiona z wykorz ystaniem słabego błysku doświetlającego lampy, któr y ułatwił mi doświetlenie cieni Obiektyw 9 mm, 1/30 sekundy, prz ysłona f/4 1 4 0 F O T O G r A F i A D O s k O N A ł A . J A k k r E O w A ć m A G i ę c y F r O w E G O O b r A Z u Zdjęcie wprowadzające bardzo często traktowane jest jako poglądowa ilustracja miejsca, któremu poświęcony jest repor taż. umiejętnie dobrane poz wala „wczuć się” odbiorc y w k limat opowiadanej historii. Podczas pobytu na wyspach Turks i caicos na k araibach robiłem repor taż o luksusowym wypocz ynku i idyllicznym stylu ż ycia, któr ych mogą zasmakować tur yści prz ybywając y w to przepięk ne miejsce. Pok azane tutaj zdjęcie było swego rodzaju prologiem, któr y ma pobudzić tęsk notę za rajsk im wypocz ynk iem i sprawić, że odbiorca pomyśli „ależ chciałbym tam być!” Obiektyw 17 – 35 mm, 1/125 sekundy, prz ysłona f/8, filtr połówkowy singh-ray bywa i tak , że kompoz ycja musi ustąpić miejsca spontaniczności. Ten wielor yb zupełnie nieoczek iwanie wyskocz ył z wody tuż obok bur ty statku National Geographic sea Lion podczas podróż y do baja california w meksyku, gdzie fotografowałem bogactwo tamtejszej prz yrody Obiektyw 90 – 250 mm, 1/500 sekundy, prz ysłona f/8 1 4 1 r O Z D Z i A ł 7 . F O T O G r A F i c Z N E O P O w i E ś c i To zdjęcie stanowi wizualne przeciwieństwo fotografii przedstawiającej wysk akującego z wody wielor yba. Ten gigant majestatycznie i spokojnie wynurz ył grzbiet ponad delik atnie pomarszczoną taflę wody na morzu cor teza. kompoz ycja tego zdjęcia wywołuje zupełnie inne wrażenia, niż buzując y energią k adr poprzedniej fotografii Obiektyw 12 – 60 mm, ogniskowa 39 mm, 1/500 sekundy, prz ysłona f/6,3, isO 100 1 4 2 F O T O G r A F i A D O s k O N A ł A . J A k k r E O w A ć m A G i ę c y F r O w E G O O b r A Z u Początkujący fotografowie mają niekiedy olbrzymie problemy z portretowaniem nieznajomych; szcze- gólnie z bliska. To zagadnienie zostanie szczegółowo omówione w rozdziale 8., tymczasem zaś podam garść ważnych wskazówek dotyczących zastosowania portre- tów w reportażach.  Perspektywa podejścia i zagadnięcia obcego czło- wieka na ulicy może onieśmielać. Niemniej odro- bina pewności siebie w połączeniu z dobrym po- mysłem na zdjęcie, który nie da Ci spokoju, mogą zdziałać cuda. Przypuśćmy, że chciałbyś zrobić zdjęcia drobnych rzemieślników i mistrzów ręko- dzieła na miejscowym targu albo rybaków w nie- wielkiej osadzie. To nietrudne: większość ludzi poproszonych o możliwość zrobienia zdjęć zgadza się bez wahania, jeśli tylko wyjaśnisz im, do czego owe fotografie mają służyć. Najtrudniejszych jest kilka pierwszych prób; potem nawiązywanie kon- taktu staje się znacznie prostsze. Zainteresuj się tym, co robi człowiek, którego zamierzasz sfotografować. Zazwyczaj to właśnie czyjeś zajęcie stanowi pierwszą zachętę do wyjęcia aparatu, prawda? Z doświadczenia wiem, że jeśli rzeczywiście jestem ciekaw czyjejś pracy, a moje pytania brzmią szczerze, to mam znacznie większą szansę na sukces, czyli na uzyskanie pozwolenia na zdjęcie. Pytania są bardzo ważne, gdyż pozwalają indagowanemu człowiekowi poczuć się pewniej; staje się on wówczas ekspertem w jakiejś dziedzi- nie. Szczera ciekawość jest niekiedy znakomitą przepustką do zrobienia dobrego zdjęcia; na za- sadzie wzajemności: jeśli zainteresujesz się czyjąś pracą, to masz dużą szansę na to, że sam staniesz się dla kogoś interesujący. Fotografowanie ludzi zajętych czynnościami charakterystycznymi dla miejsca, w którym się znalazłeś, jest kluczowym warunkiem zrobienia dobrego, „środowiskowego” portretu. Nie spiesz się; przez kilka pierwszych minut Twój rozmówca będzie zapewne po prostu patrzył w obiektyw, nie robiąc nic. Wytłumacz, że Twoim zamiarem jest pokazanie go przy pracy; że chciałbyś, by nie przeszkadzał sobie i robił dokładnie to, co przed     chwilą, zanim przyszedłeś. Nikogo nie poganiaj. Bywało, że zrobienie ciekawego zdjęcia zajmowa- ło mi godzinę (oczywiście na tak długi kontakt z innym człowiekiem pozwalałem sobie jedynie wówczas, gdy nie czułem się jak intruz), podczas której cierpliwie obserwowałem, rozmawiałem i czekałem na właściwy moment. Powtórzę to jeszcze raz: fotografia wymaga cierp- liwości i czasu. Pamiętaj o tym, planując kolejne etapy sesji; szczególnie, jeśli jesteś daleko od domu. I jeszcze jedno: korzystaj z zalet fotografii cyfro- wej, a konkretnie — z możliwości wyświetlenia podglądu zdjęcia na ekranie aparatu. Pokaż sfoto- grafowanej osobie zrobione przed chwilą zdjęcie. Ten prosty gest pozwala rozwiać nieufność, prze- łamać pierwsze lody i zaciekawić Twojego „mo- dela”, stąd zaś już tylko krok do zrobienia jeszcze ciekawszego zdjęcia. Polowanie na kluczowe momenty To, co za chwilę napiszę, jest w pewnym sensie przedłużeniem i naturalną konsekwencją jednego z punktów wymienionych przed chwilą: oczekiwanie na właściwy moment jest czasochłonne. Ów „decy- dujący moment”, jak mawiał Henri Cartier-Bresson, następuje zawsze — w każdej czynności, w każdej sytuacji. Trzeba go tylko dostrzec. Przyjrzyj się dwojgu ludziom rozmawiającym na ulicy. Ich dyskusja będzie rozwijała się do pewnego momentu kulminacyjnego, który można dostrzec na przykład na podstawie ge- stów. Oczywiście, nie musi to być eksplozja emocji — wyciszone, wewnętrzne przeżycia mogą być rów- nie wymowne. Przykładem decydującego momentu może być chwila, gdy starsza kobieta po raz pierwszy dotyka buzi nowo narodzonego wnuka; gdy jej twarz rozjaśnia się uśmiechem w chwili fizycznego kontaktu z dzieckiem. Ciekawych okazji można wypatrywać także na meczu juniorów, gdy młody piłkarz po strze- leniu gola z radości skacze w górę, otoczony wianusz- kiem rozemocjonowanych kolegów z drużyny. Czyż to nie wspaniała chwila? Najlepsze zdjęcia por tretowe mające być ilustracją fotograficznej opowieści to zaz wyczaj zbliżenia, które zmuszają odbiorcę do blisk iej konfrontacji ze sfotografowanym człowiek iem. To zdjęcie dwóch chłopców zostało zrobione na potrzeby projektu A Day in the Life of china. Dwunastolatek stojąc y po lewej stronie — jak wielu innych nastolatków na całym świecie — obawiał się, że matk a może prz yłapać go na paleniu Obiektyw 35 – 70 mm, 1/125 sekundy, prz ysłona f/4 Zdjęcia kulminacyjnych momentów są bardzo atrakcyj- nym elementem każdej fotograficznej opowieści. Nie tylko spajają one tkankę całej historii, lecz umożliwiają odbiorcy wniknięcie w uczucia, jakie towarzyszyły foto- grafującemu i pokazanym na jego zdjęciach ludziom. Choć dobre, pełne dramaturgii zdjęcie może ko- jarzyć się na przykład z rozciągniętym jak struna bramkarzem, który samymi koniuszkami palców próbuje rozpaczliwie dosięgnąć piłki zmierzającej do bramki, to kulminacyjny moment nie musi być aż tak dosłowny. Umiejętność przewidywania ludzkich zachowań i re- akcji ułatwia fotografującemu przygotowanie się na decydujący moment. Jej opanowanie wymaga czasu i doświadczenia, lecz nawet początkujący fotograf może ułatwić sobie „uchwycenie” odpowiedniej chwili — powinien jedynie wyostrzyć zmysły (a przy okazji obraz w wizjerze aparatu) i skupić się na fotografowanej osobie. Zakończenie opowieści Masz już dobre zdjęcie na początek; masz fotografie, które ilustrują ludzi i miejsce, w którym rozgrywały się przedstawione wydarzenia; Twoja opowieść obej- muje zbliżenia ciekawych detali, zdjęcia portretowe lub obydwa te elementy, co sprawia, że odbiorca może zanurzyć się w niej i wniknąć w szczegóły — tak jak gdyby był tam na miejscu wraz z fotografem. Być może udało Ci się szczególnie dobrze pokazać w swo- jej opowieści jedną z postaci lub określony aspekt zdarzenia; być może uchwyciłeś okiem obiektywu pełne napięcia i emocji, dramatyczne sytuacje, które nadają całej historii wiarygodność i dynamikę. Bill Allen, emerytowany redaktor czasopisma „National Geographic”, powiedział kiedyś, że każdy czytelnik ma indywidualną interpretację przedsta- wionej historii; każdy zagląda do niej przez inne, uchylone wejście, lecz zadaniem fotografa jest takie pokierowanie opowieścią, by odbiorca wyszedł z niej nie przez własne, lecz przez jego drzwi. Tymi drzwiami jest zdjęcie zamykające reportaż. Kompozycja i przesłanie zdjęcia zamykającego mogą być oczywiste: wyobraź sobie na przykład dzieci idące przez plażę oświetloną promieniami zachodzącego słońca w ostatni dzień wakacji. Mogą być subtelne jak niewielki kwiat, porzucony przypadkiem w kościel- nej nawie, gdy w tle widać jeszcze niewyraźne zarysy młodej pary idącej w stronę wyjścia. To od ostatniej fotografii w głównej mierze zależy to, w jaki sposób zamknięta zostanie opowieść i jakie emocje pozostawi ona w czytelniku. Przed przystąpieniem do realizowania własnych projek- tów warto poświęcić czas na zapoznanie się z klasycz- nymi, fotograficznymi esejami — trzeba tylko uważnie wybrać te najlepsze. Przykładem mistrzowskiego wyko- rzystania tej formy jest słynny esej Country Doctor W. Eugene Smitha, opublikowany w czasopiśmie „LIFE” w 1948 roku. To oczywiście tylko jedna z wielu nie- zwykłych, fotograficznych opowieści, które są kopalnią wiedzy dla początkujących, ambitnych fotografów. Mniej znaczy lepiej Czy będzie to opowieść z wakacji, czy profesjonalny reportaż przygotowany dla „National Geographic”, główna zasada opowiadania obrazem będzie taka sama: mniej znaczy lepiej. Sześć kolejnych zdjęć dzieci kopiących piłkę nieźle sprawdzi się jako dokumenta- cja spotkań juniorów na koniec sezonu, lecz w przy- padku fotograficznego eseju jest odpowiednikiem literackiego „lania wody”. Jedno dobre, wyraziste, dynamiczne zdjęcie wywrze na odbiorcy większe wra- żenie, niż kilka nudnych, przeciętnych fotek. 1 4 4 F O T O G r A F i A D O s k O N A ł A . J A k k r E O w A ć m A G i ę c y F r O w E G O O b r A Z u w ramach zlecenia, jak ie otrz ymałem z czasopisma „Texas Highways”, spędziłem k ilk a dni u wioseł, przemierzając łodzią rzekę płynącą dnem k anionu santa Elena, któr y stanowi południową granicę Parku Narodowego big bend. moim przewodnik iem był wówczas rich mccaffer y — to zdjęcie przedstawia właśnie jego w chwili, gdy wspólnie zbliżaliśmy się już do wylotu k anionu. Zwróć uwagę na wszechogarniając y spokój, na tle którego nawet tak drobny detal jak uniesione i gotowe do kolejnego zanurzenia wiosło stanowi element budując y napięcie. spośród wsz ystk ich zdjęć z tej sesji właśnie to zostało wybrane na ok ładkę Obiektyw 12 – 60 mm, ogniskowa 14 mm, 1/250 sekundy, prz ysłona f/8 każda opowieść, także i ta malowana obrazami, powinna mieć jakieś zakończenie — takie jak to zdjęcie, zamykające reportaż. Otrzymałem kiedyś z magazynu „TimE” zlecenie na fotoreportaż z gór canadian rockies. Na ostatniej fotografii pokazałem drogę prowadzącą z miasta banff do Parku Narodowego Jasper; tym zdjęciem i tą drogą opuszczałem góry. światła jadącego samochodu intrygują i pobudzają wyobraźnię Obiektyw 11 – 22 mm, ogniskowa 14 mm, 2 sekundy, prz ysłona f/4, isO 400 Poradnik: Tworzenie fotograficznej opowieści W ramach współpracy z wydawcą broszury American Way, publikowanej przez linie American Airlines, poproszono mnie o przygotowa- nie pomysłów na reportaże i fotograficzne eseje. Postanowiłem poszukać szczęścia w miastach, do których latają wspomniane linie, bądź w ich pobliżu. Jeden z esejów poświęcony był festynowi Palio di Siena, który organizowany jest w Sienie we Włoszech dwa razy do roku. Kulminacyjnym momentem każdego takiego festynu jest gonitwa konna — jej tradycje sięgają XI stulecia. Zawsze chciałem ją zobaczyć! Trasa gonitwy wytyczona jest na placu miejskim, Piazza del Campo. Ciężarówki zwożą na plac tony piachu i ziemi, którymi pokrywa się średniowieczny trotuar. W zmaganiach ściera się 17 drużyn reprezentujących 17 dzielnic (tzw. contrade) Sieny. Każda dzielnica wystawia do wyścigu jednego konia i jeźdźca, którzy w szaleńczym pędzie ścigają się o prestiż i dumę. Co ciekawe, zwycięstwo w wyścigu może odnieść nawet sam koń — bez jeźdźca, jeśli ów nie utrzyma się na grzbiecie. To szaleństwo, lecz jest w nim coś pięknego. Skontaktowałem się z biurem turystycznym w Sienie i umówiłem na spotkanie z jego dyrektorem. On z kolei ułatwił mi kontakt z kilkoma osobami, odpowiedzialnymi za wystawienie drużyn z poszczególnych contrade. Postanowiłem spotkać się z każdą z tych osób choć na chwilę, jeszcze przed rozpoczęciem kilkudnio- wego festynu (gonitwa jest rozgrywana ostatniego dnia). Oto ogólny opis przygotowań i konstrukcja zaproponowanego przeze mnie eseju. Krok 2. Po zdjęciu wprowadzającym postanowiłem od razu skupić się na najważniejszym elemencie festynu — gonitwie. skonstruowałem ujęcie w taki sposób, by prócz konia pojawiły się w nim detale na- wiązujące do poprzedniej fotografii — mam tutaj na myśli przede wszystkim flagi i symbolikę. motyw flagi powtarza się zresztą także na kolejnym zdjęciu. Takie rozwiązanie pozwoliło mi jednocześnie na uzyskanie spójnej kolorystycznie sekwencji zdjęć. Krok 1. Potrzebowałem zdjęcia wprowadzającego, które przybliżyłoby czytelnikowi klimat i nastrój Palio; zdjęcie powinno być dynamiczne i cechować się odpowiednią dramaturgią (o napięciu i dramaturgii pisałem w rozdziale 6.), która przyciągnie uwagę odbiorcy. Krok 3. To zdjęcie stanowi naturalny ciąg dalszy wspomnianej przed chwilą narracji, lecz najważniejszy akcent położony jest na „czynnik ludzki”. bardzo spodobał mi się też motyw kolorystyczny strojów zawodni- ków z poszczególnych contrade, który zawiera elementy z dwóch poprzednich zdjęć. Krok 5. czytelnik, zaciekawiony krótką relacją z zakątków sieny przygoto- wującej się do festynu, zapewne chciałby zobaczyć, jak wygląda całe miasto, tor wyścigowy i zgromadzony tłum. kolejne zdjęcie zawiera po trochu ze wszystkich tych elementów. Pozornie wydaje się przeładowane, lecz jego konstrukcja jest bardzo prosta — zawiera tylko to, co konieczne, by odbiorca wyobraził sobie całe widowisko. Taki ogólny plan nie musi być jak widać jedną z pierw- szych fotografii eseju. Krok 4. mój przyjaciel, fotografik Jeffrey Aaronson, powiedział mi kiedyś, że jeśli coś skłania nas do śmiechu lub sprawia, że mimowolnie mamy ochotę powiedzieć „O rany!”, to z pewnością jest to świetny temat do sfotografowania. według starej tradycji, koń z każdej contrada Palio powinien być poświęcony w pobliskim kościele. Nieczęsto widuje się takie sceny w moim rodzinnym Topeka… A szczypta humoru nigdy nie zawadzi. Krok 6. Podobnie jak to miało miejsce z paletą barw i symboliką w przypadku pierwszych zdjęć, tak i na tej fotografii postarałem się zawrzeć ele- menty, które będą stanowiły naturalną kontynuację poprzedniego obrazu. Aby nie sprowadzać kolejnego zdjęcia do roli ilustracji samego tłumu, na pierwszym planie ująłem głowę pięknej, młodej dziewczyny. Krok 7. Oto kolejne, trzecie zdjęcie ilustrujące ludzi tłumnie zgromadzo- nych na wyścigu. Zauważ, że każda z tych fotografii ma zupełnie inny charakter i pełni inną rolę w narracji. Głównym motywem tego zdjęcia jest dwójka dzieci obserwujących wyścig z podestu; ciżba stanowi jedynie tło kompozycji. Krok 8. Następna sekwencja zdjęć powiązanych wspólną tematyką to sama esencja wydarzeń: wyścig. Pokazane tutaj zdjęcia w czasopiśmie zostały zaaranżowane w długi ciąg. Zakręt, który fotografowałem, cieszy się złą sławą najbardziej niebezpiecznego miejsca gonitwy. Zasłużoną — także w trakcie tego wyścigu miało miejsce kilka groźnych wypadków. w celu zrobienia zdjęć tego fragmentu trasy musiałem wykupić bardzo, bardzo wąskie i zarazem bardzo, bardzo drogie miejsce naprzeciwko wspomnianego zakrętu. Opłacało się. Krok 9. Contrada, która zwyciężyła w tym roku, od wielu lat nie wygrała wyścigu, było to zatem dla jej mieszkańców bardzo emocjonujące wydarzenie. Podążyłem za uczestnikami do kościoła, w którym od wieków celebrowano zwycięstwo, po drodze zaś napotkałem tę oto kobietę, która bardzo przeżywała wygraną. Krok 10. Po podziękowaniach w kościele mieszkańcy zwycięskiej contrada obnoszą dżokeja ulicami sieny. celowo użyłem tutaj lampy błysko- wej, by pokazać dynamikę tłumu w tle, a jednocześnie „zamrozić” twarz zwycięzcy w szerokim uśmiechu. Krok 11. A oto zdjęcie zamykające opowieść. Na gzymsach niektórych budynków zapalono niewielkie pochodnie, postanowiłem więc wejść na dach hotelu, w którym mieszka- łem, by zrobić zdjęcie upamiętniające tę ważną i ciekawą chwilę. czy praca nad tym esejem była wyczerpująca? i to jak! czy po całym dniu biegania z aparatem byłem wykończony? bez dwóch zdań! czy było warto? Oczywiście!
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Fotografia doskonała. Jak kreować magię cyfrowego obrazu
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: