Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00290 008215 13405384 na godz. na dobę w sumie
Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych. Jak skutecznie fotografować - ebook/pdf
Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych. Jak skutecznie fotografować - ebook/pdf
Autor: , Liczba stron: 192
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-2444-2 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> fotografia cyfrowa >> techniki fotografowania
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Zostań tropicielem codziennych cudów natury!

Fotografia przyrodnicza należy do najtrudniejszych, ale zarazem najbardziej pasjonujących gatunków fotografii. Wymaga nie tylko dobrego oka, niezłego sprzętu, czasu i poświęcenia, ale także odrobiny szczęścia. Krótko mówiąc, to coś dla prawdziwych pasjonatów natury — choć niekoniecznie tylko dla twardzieli, którzy idą nocą do zimowego lasu i czekają na świt, by wykonać zdjęcie żerującego bielika. Jeśli chcesz nauczyć się robić fascynujące i perfekcyjne zdjęcia przyrodnicze, skorzystaj z podpowiedzi doskonałych specjalistów w tej dziedzinie.
W tej książce znajdziesz informacje pozwalające zorientować się w świecie fotografii przyrodniczej — zarówno od strony technicznej, jak i artystycznej. Poznasz wady i zalety różnych aparatów, statywów czy teleobiektywów używanych podczas sesji fotograficznych w terenie oraz dowiesz się, jak dobrać sprzęt do Twoich zainteresowań i możliwości. Spróbujesz dokładniej określić swoje cele i poczytasz co nieco o warunkach, w których przyjdzie Ci pracować. Zobaczysz, jak przygotować się do fotografowania ptaków i ssaków. Odkryjesz także, na czym polega prawdziwa radość z obcowania z dziką przyrodą. Przeczytaj i zacznij robić wyjątkowe zdjęcia!

Poznaj smak prawdziwej przygody!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

• Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność Spis treści OD AUTORÓW . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Kodeks etyczny fotografa przyrody . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Zwierzęta udomowione i trzymane w niewoli fotografowane jako dzikie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Nęcenie żywą przynętą w fotografii przyrodniczej . . . . . . 5 7 7 9 ROZDZIAŁ 1 . OKREŚLIĆ SIEBIE . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11 Fotografia krajobrazowa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 15 Makro . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 16 Fotosnajperka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 17 Nie zawsze wystarczy być w odpowiednim miejscu i w odpowiednim czasie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 18 ROZDZIAŁ 2 . WYBIERAMY SPRZĘT . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 21 Aparaty . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 21 Podstawowe modele aparatów spełniających wymogi fotografii przyrodniczej . . . . . . . . . . . . . . . 22 Podsumujmy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 Obiektywy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25 CANON . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 26 NIKON . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 35 TAMRON, TOKINA, SIGMA . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 39 Aparat i obiektyw . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 40 Idziemy w teren . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 43 Statywy Gitzo . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 43 Statywy Manfrotto . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 45 Głowice typu Wimberley . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 46 Głowice wideo . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 46 Głowice kulowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 47 Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Spis treści 3 [ ]Poleć książkęKup książkę Monopod . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 47 Pakujemy się . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 48 Polubić śnieg, deszcz i mróz . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 50 ROZDZIAŁ 3 . PTAKI . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 55 Fotografowanie ptaków . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 56 Miejsce . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 59 Sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 65 Fotografowanie ptaków za pomocą wabienia ich głosem . . 66 Fotografowanie ptaków wodno-błotnych . . . . . . . . . . . . 70 Budujemy czatownię na ptaki wodne i wodno-błotne . . . . 71 Fotografowanie z mobilnych konstrukcji pływających . . . . 78 Fotografowanie ptaków zimą . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 88 Gdzie można wyruszyć na ptaki wodno-błotne . . . . . . . . 92 Fotografowanie ptaków drapieżnych . . . . . . . . . . . . . . . 100 w okresie jesienno-zimowym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 103 ROZDZIAŁ 4 . SSAKI . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 131 Metody fotografowania ssaków . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 134 Rykowisko . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 143 Fotografowanie ssaków drapieżnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 154 Fotografowanie ssaków górskich . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 166 Świstaki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 166 Kozice . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 173 Jak umiejętnie wykorzystać wypracowaną sytuację . . . . . . . . . 175 Podsumowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 182 Fotografowanie ptaków drapieżnych O AUTORACH . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 185 SKOROWIDZ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 189 4 Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Spis treści [ ]Poleć książkęKup książkę ROZDZIA Ł 4. Ssaki Fotografia 4.1. Jelenie na rykowisku Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Rozdział 4. Ssaki 131 [ ]Poleć książkęKup książkę 2. Większa część ssaków prowadzi nocny lub Fotografia ssaków i fotografia ptaków niewiele się od siebie różnią, ale jest kilka cech tej pierwszej, które czynią ją jednak zdecydowanie trudniejszą i wymagającą większego wysiłku, a także bar- dziej specjalistycznego sprzętu fotograficznego (fotografia 4.1). 1. Ssaki posiadają świetnie rozwinięte zmysły węchu i słuchu, co często musi determinować nasze zachowanie w terenie, jeśli chcemy wyko- nać dobre zdjęcie. około-nocny tryb życia, co znacznie utrudnia fotografowanie — czas, w jakim jesteśmy w sta- nie wykonać poprawne technicznie zdjęcie, jest znacznie ograniczony. mniej niż ptaków — zarówno rozpiętość gatun- kowa jest mniejsza, jak i liczba poszczególnych osobników w danym gatunku. 4. Nie występują u ssaków tak wyraźne i masowe okresy skupiania się poszczególnych gatunków na danej jednostce powierzchni, jak to ma miej- sce u ptaków (przeloty, zimowanie). Kilka słów o specyfice sprzętowej — jako że 3. Ssaków (tych fotogenicznych) jest znacznie głównym czynnikiem, jaki musimy wziąć pod uwa- gę w terenie, jest węch i słuch zwierząt (wzrok już zdecydowanie mniej), najlepiej posiadać najdłuższą możliwą ogniskową. Pozwoli nam ona na utrzyma- nie dużego dystansu od fotografowanego obiektu, a tym samym uczyni migawkę naszego aparatu — niesłyszalną dla zwierzęcia. Sprawdźmy, co zatem zrobić, aby przechytrzyć poszczególne zmysły zwierzęcych modeli. a) Zmysł słuchu zwierząt. • Pierwszą metodą, jaką stosuję, to właśnie użycie najdłuższych ogniskowych, często w połączeniu z telekonwerterem, aby jesz- cze bardziej zwiększyć dystans od fotogra- fowanego zwierzęcia. • Drugą metodą jest owijanie aparatu mate- riałami dźwiękoszczelnymi lub zwyczajnie grubym ubraniem — kurtką, czapką itp. • Wybieranie na fotografowanie wietrznej • Dobrą metodą na przechytrzenie słu- pogody — szum wiatru i szelest liści powo- dują zagłuszanie migawki aparatu. • Posiadanie w swoim zestawie fotograficz- nym lustrzanki z cichą migawką lub ta- kiej, która posiada tryb cichej migawki (np. Nikon D3S). Swojego czasu posiadałem tylko z tego powodu dodatkowy aparat, aby móc „ciszej” robić zdjęcia — niestety, wszystkie profesjonalne aparaty posiadają mniej lub bardziej głośne migawki i nie ma najmniejszej szansy, aby czujne uszy lisa czy jelenia nie zareagowały na serię kilku zdjęć z canona serii 1D czy nikona serii D3. Najcichsze migawki posiadają aparaty z naj- niższych serii i niestety nie zawsze nadają się one do fotografii ssaków ze względu na inne braki, jakie je cechują. chu ssaków jest też fotografowanie przy zastosowaniu pojedynczych klatek (należy unikać serii) tak, aby zdjęcia nie następo- wały zaraz po sobie. Jako ostatnią wymienię metodę, którą czę- sto stosuję, a mianowicie naciskanie spustu migawki w chwili, gdy fotografowany model coś robi — jest zajęty czymś innym niż na- słuchiwanie. Unikajmy fotografowania, gdy obiekt stoi i strzyże uszami — czyli właśnie nasłuchuje. Zaczekajmy wtedy, aż zacznie iść, i wtedy naciśnijmy spust migawki; gdy zwierzę się zatrzyma, wówczas kończymy serię. Dobrze też wykorzystywać wszystkie inne elementy czy rodzaje aktywności zwie- rzęcia powodujące, że jest ono zdekoncen- trowane, a nie skupione na nasłuchiwaniu — walka z innym osobnikiem, przeganianie się, momenty wydawania z siebie odgłosów (np. na rykowisku jeleni) czy inne zachowa- nia zagłuszające migawkę aparatu. • b) Zmysł węchu zwierząt. • To najgroźniejsza broń większości ssaków, coś, czego my sami nie możemy dokładnie 132 Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Rozdział 4. Ssaki [ ]Poleć książkęKup książkę Tak jak słuch jest elementem, którego nie wol- no nam bagatelizować, to węch jest głównym i pod- stawowym czynnikiem, który musimy brać pod uwagę przy planowaniu fotografowania zwierząt. c) Zmysł wzroku zwierząt. Ssaki generalnie widzą dobrze, ale tylko elementy ruchome — daje to duże moż- liwości fotografowania, które omówię w rozdziale poświęconym technice robienia zdjęć przedstawicielom poszczególnych gatunków. • Cechą ogólną ssaków kopytnych są ich stosun- kowo duże rozmiary, co dla fotografa przyrody jest o tyle istotne, że aby wykonać zdjęcie, nie musimy zbliżać się do nich aż tak blisko jak w wypadku np. małych ptaków. Natomiast poza omówionymi wcześniej cechami utrudniającymi fotografowanie warto wspomnieć, że w wypadku ssaków kopyt- nych nie ma praktycznie możliwości (lub są one bardzo ograniczone) wabienia tych zwierząt za pomocą nęciska. kontrolować, a jedynie możemy opierać się na domysłach i teoriach. • Powszechnie znaną i podstawową metodą unikania zwietrzenia nas przez zwierzęta jest ustawianie się do miejsca, w którym oczekujemy na wyjście przedstawiciela danego gatunku — pod wiatr, tzn. tak, aby mieć wiatr w twarz, ewentualnie z małymi odchyleniami na bok. Kilkakrotnie obser- wowałem zachowania jeleni i ich reakcje na wyczucie w powietrzu intruza — zwierzęta od razu zawracają albo — jeśli wyczują nas wcześniej — po prostu nawet nie wyjdą z lasu. Kiedyś obserwowałem z ambony myśliwskiej, jak z 300 metrów ode mnie podniosła się w rzepaku chmara łań, a jako że ambona była w obniżeniu terenowym, a łanie stały na górce, byliśmy nieomal na jednym poziomie. Bardzo się zdziwiłem, gdy zauważyłem przez lornetkę moment, kiedy zostałem wyczuty przez licówkę, któ- ra od razu dała sygnał pozostałym łaniom do ucieczki... a przecież byłem od nich od- dalony o około 300 metrów i to na ambonie myśliwskiej, siedząc w zupełnej ciszy. Inną metodą jest właśnie przebywanie i oczekiwanie na zwierzęta na innym pozio- mie niż one, czyli na zwyżkach i ambonach myśliwskich. Starą (niekoniecznie potwierdzoną) łowie- cką metodą jest wieszanie swojego ubrania terenowego na noc w stajni z końmi lub w grę wchodzi też mniej ekstremalna forma tego sposobu — zabieranie z sobą do lasu podściółki od koni i rozmieszczenie jej w miejscu, w którym czatujemy. Testowa- łem obie metody w połączeniu z poprzed- nio omówionymi, stąd do końca nie wiem, które z nich w pełni się sprawdzają — zawsze jednak lepiej przesadzić z dodatko- wym zabezpieczeniem i odnieść sukces niż zastosować o jedno za mało. • • Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Rozdział 4. Ssaki 133 [ ]Poleć książkęKup książkę METODY FOTOGRAFOWANIA SSAKÓW W fotografowaniu ssaków kopytnych podstawową metodą fotografowania będzie: 1. Fotografowanie z podchodu. Jako że ssaki te trudno jest zwabić za pomocą nęciska (karmy), podchód jest podstawową metodą na zrobienie zdjęć. Mówiąc „podchód”, mam na myśli różne jego odmiany. • Znając mniej więcej miejsca wychodzenia zwierząt na żerowiska (pola, łąki, części lasu), siadamy najlepiej na ambonie myśliwskiej (fotografie 4.2 – 4.4) i czekamy, aż wyjdą one na otwartą przestrzeń — i wtedy z zachowa- niem wszystkich zasad związanych z określe- niem odpowiedniego wiatru i z cichym zacho- waniem schodzimy z ambony. Jeśli jest taka konieczność, powoli na klęczkach zbliżamy się do celu. Podchodząc, musimy robić to tak, aby wykorzystywać wszystkie osłony terenowe — rowy, kępy krzewów, wysoką trawę itp. Ale jeśli nie ma się za czym schować, lepiej wcale nie podchodzić i po prostu liczyć na to, że zwierzę- ta same się zbliżą. Pamiętajmy, aby przez cały czas podchodu widzieć, czy zwierzęta akurat nie wypatrują. Jeśli podniosą głowy i nasłuchu- ją — zatrzymujemy się w bezruchu, czekając, aż zaczną ponownie żerować, potem robimy kilka — kilkanaście kroków, zastygamy — i tak aż do osiągnięcia odpowiedniej odległości. Pamiętajmy, że ssaki nie reagują zbyt mocno na statyczne elementy otoczenia, jednak jeśli Fotografia 4.2. Oczekiwanie na ambonie jest bardzo skuteczne, gdyż jest małe prawdopodobieństwo, że zwierzęta nas zwietrzą 134 Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Rozdział 4. Ssaki [ ]Poleć książkęKup książkę Fotografia 4.3. Gdy zwierzęta wyjdą na otwartą przestrzeń, schodzimy z ambony i robimy zdjęcia z odpowiedniej perspektywy Fotografia 4.4. Dobrze jest wypatrywać i oczekiwać zwierząt, siedząc na ambonie, a gdy te już wyjdą z lasu, przenieść się do kryjówki na ziemi Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Rozdział 4. Ssaki 135 [ ]Poleć książkęKup książkę Fotografia 4.5. Zimowa osłona — zwyczajne prześcieradło Fotografia 4.6. Zimowy sposób maskowania • zobaczą jakikolwiek ruch — zaraz uciekają. Dobrze jest, stosując tę metodę, nałożyć na ze- staw aparat-statyw-obiektyw siatkę maskującą (fotografia 4.8), która może swobodnie zwisać z obiektywu, stając się naturalną osłoną zarów- no w chwili podchodu, jak i samego fotografo- wania. Zimą taką funkcję bardzo dobrze spełnia zwykłe prześcieradło (fotografie 4.5 i 4.6). Inną odmianą podchodu jest zwykłe spacero- wanie po lesie i liczenie na spotkanie ze zwie- rzętami. Metoda ta jest jednak mało skuteczna, gdyż to raczej one pierwsze nas zobaczą i szan- se na dostateczne zbliżenie się są stosunkowo małe. Inna sytuacja zachodzi wówczas, jeśli chodzimy np. skrajem lasu i obserwujemy przez lornetkę obszar, który jest dużo dalej (fotografie 4.7 i 4.9). W wypadku zauważenia zwierząt rozpoczynamy podchód na wcześniej opisanych zasadach (fotografie 4.10 i 4.11). Jeśli nie mam możliwości oczekiwania na wyjście zwierząt na ambonie lub zwyżce, stosuję często metodę tzw. mobilnego czatowania. Polega ona na rozłożeniu w miejscu planowanego wyjścia zwierząt — np. naprzeciwko ściany lasu, z którego mają one wyjść — siatki maskującej (fotografie 4.12 – 4.17). Robię sobie w ten sposób prowizoryczną kryjówkę. Osłona ta ma nas zakryć tylko powierz- chownie — ta metoda nie wymaga ona bardzo dokładnego maskowania. Wybierając miejsce na zasiadkę, pamiętamy o wietrze — to podstawowa zasada. Optymalnie jest, jeśli można umiejscowić naszą mobilną czatownię w miejscu, które po wyjściu zwierząt umożliwi nam wydostanie się z niej i podchodzenie wzdłuż naturalnych osłon. Dlatego najlepiej umiejscawiać zasiadki na skrajach lasu, pasa trzcin, rowu melioracyjnego lub innych naturalnych elementów. Po wyjściu zwierząt z lasu czekamy i obserwujemy, gdzie udadzą się one na żerowisko — najlepiej, jeśli zwyczajnie podejdą pod naszą czatownię, ale niestety nie zawsze tak się dzieje. I właśnie po to tak umiejscowiliśmy czatow- nię, aby w sytuacji, kiedy jednak zwierzęta oddalą się od nas za bardzo i pójdą w inną stronę, móc wziąć aparat i rozpocząć podchodzenie — rowem, skrajem lasu czy w ukryciu za pasem trzcin. 136 Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Rozdział 4. Ssaki [ ]Poleć książkęKup książkę Fotografia 4.7. Podczas podchodu wykorzystujemy wszystkie naturalne osłony — snopy siana i mgłę Fotografia 4.8. Dobrze jest przykryć aparat i obiektyw siatką maskującą Fotografia 4.9. Dobrym zwyczajem jest częste obser- wowanie terenu przez lornetkę — to my jesteśmy wtedy pierwszymi, którzy namierzają zwierzynę, a nie odwrotnie Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Rozdział 4. Ssaki 137 [ ]Poleć książkęKup książkę Fotografia 4.11. Ściana lasu, z którego prawdopodob- nie wieczorem wyjdą jelenie. Ważnym elementem rozstawienia zasiadki jest rów, który w wypadku konieczności pod- chodzenia jest naturalną osłoną dającą możliwość na zbliżenie się do zwierząt Fotografia 4.10. Podchód skrajem lasu w gęstej mgle jest bardzo skuteczny Fotografia 4.12. „Na szybko” rozwieszona siatka masku- jąca, pod którą oczekujemy na wyście zwierząt z lasu 138 Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Rozdział 4. Ssaki [ ]Poleć książkęKup książkę Fotografia 4.13. Zasiadka od środka Fotografia 4.14. Jelenie wychodzące z lasu właściwie naprzeciwko zasiadki Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Rozdział 4. Ssaki 139 [ ]Poleć książkęKup książkę Fotografia 4.15. Kolejne ujęcia jeleni wprost z zasiadki Fotografia 4.16. Czatownia na jelenie usytuowana na skraju pola i połączona z namiotem, w którym spędziłem noc; rano można od razu przejść do fotografowa- nia, nie wzbudzając popłochu wśród zwierzyny 140 Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Rozdział 4. Ssaki [ ]Poleć książkęKup książkę Fotografia 4.17. Widok ze środka Metoda ta jest bardzo skuteczna i sprawdza się w fotografowaniu większości ssaków kopytnych, wymaga jednak od fotografa znajomości terenu i miejsc wychodzenia zwierzyny. Znajomość kon- figuracji terenu ma też zasadnicze znaczenie przy wyborze miejsca, w którym będziemy oczekiwać naszych modeli. Zły dobór miejsca może całkowicie spłoszyć zwierzęta albo — gdy już wyjdą — unie- możliwić nam podejście do nich. Dlatego zachę- cam do poświęcania znacznego procentu czasu na analizę terenu i planowanie spektaklu, jaki ma się wieczorem rozegrać. Ssaki kopytne najlepiej fotografować podobnie jak większość zwierząt: wieczorem i rano. a) Poranek — jako że większość zwierząt po nocy, która minęła, będzie przebywać na otwartych przestrzeniach, nie ma możliwości czekania na nie w czatowniach. Rankiem najlepiej stosować podchód w dosłownym znaczeniu. Po dotarciu na wybrane miejsce zbliżamy się bardzo powoli i możliwie jak najciszej do punktu, w którym liczymy, że coś spotkamy — pamiętajmy przy tym o bardzo powolnym poruszaniu się, omijaniu suchych gałęzi i miejsc z wyschnię- tym listowiem, a także o tym, aby możliwie jak najczęściej przystawać i nasłuchiwać odgłosów lasu. Rankiem nasza wyprawa ma mieć raczej formę spacerowania po lesie niż oczekiwa- nia na zwierzynę, która wraz z budzącym się dniem będzie schodzić z pól i łąk do lasu, dając nam właśnie wtedy częste okazje do zdjęć. Niestety, zwykle mamy bardzo mało czasu od chwili, kiedy jest już wystarczająco dużo światła do robienia zdjęć, do momentu scho- dzenia zwierząt „na las”. Poranek jest bardzo atrakcyjny fotograficznie również ze względu na magiczną grę światła o tej porze dnia, zale- gające mgły i zalane rosą czy zasnute szronem pajęczyny (fotografia 4.18). Magia poranka, tętno budzącej się przyrody i specyficzny, świeży zapach lasu to powtarzające się co rano misterium, które pomimo trudów związanych z wczesnym wstawaniem warto przeżywać jak najczęściej. Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Rozdział 4. Ssaki 141 [ ]Poleć książkęKup książkę Fotografia 4.18. Rano łąki są osnute mgłą, która dodaje zdjęciom atmosfery magii i tajemniczości b) Wieczór — to najlepsza pora na fotografowanie ssaków ze względu na to, że to my czekamy na nie i możemy się przygotować wcześniej na ich pojawienie się. To właśnie wieczorem stosuje się zasiadkę w formie mobilnej czatowni lub obserwacji z ambon połączonej z podchodem. Kluczem do sukcesu w tej metodzie fotogra- fowania jest znalezienie takiego miejsca, gdzie zwierzęta wychodzą z lasu, jak najwcześ- niej — dajemy sobie tym samym szansę na zrobienie zdjęć. Fotograf zwierząt ciągle goni za światłem i niestety z reguły jest tak, że owszem, zwierzyna wychodzi na żer w miejscu przez nas zaplanowanym, ale wtedy gdy zapas 142 Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Rozdział 4. Ssaki światła niestety nie pozwala już na robienie zdjęć — pozostaje już wtedy tylko delektować się widowiskiem. Jako że większość zwierząt kopytnych zalicza się również do zwierząt łownych, są one nauczone unikania światła czy wychodzenia na powierzchnie otwarte za dnia, czyli wtedy, gdy są łatwym celem. Dla fotografa jest to niezwykłe utrudnienie, a możliwości wykonania zdjęć zawężają się często w stosun- ku do przedstawicieli niektórych gatunków do okresów ich godów, czyli czasu, gdy ich czujność zostaje uśpiona. [ ]Poleć książkęKup książkę A aparat, 40 Canon, 21, 22, 23 matryca, Patrz: matryca Minolta, 21 Nikon, 21, 23, 24 Olympus, 21 Pentax, 21 Sony, 21 zabezpieczanie, 50 autofokus, 39, 40, 176, 177 B batalion, 85 bielaczek , 91, 96 bielik, 19, 50, 54, 116-125 błotniak stawowy, 9 borsuk, 163 brzęczka, 68 C cietrzew, 54 crop, 40, 41, 42 czapla siwa, 12 czatownia, 71, 73, 100, 103 pływająca, 78, 83 przenośna, 76, 142 stała, 73 czyż, 59, 63, 64 D daniel, 152, 153 derkacz, 66 dzięcioł, 58 Skorowidz fotosnajperka F fotografia przyrodnicza fotosnajperka, Patrz: krajobrazowa, 14, 15 makro, 14, 16 fotografowanie czatownia, Patrz: czatownia ptaków, 56, 59, 65, 70 drapieżnych, 100, 103, 126 ostoja, 92, 95 wodno-błotnych, 70, 71, 78, wróblowatych, 56, 59, 60, zimą, 86, 88, 103 drapieżnych, 154, 161 górskich, 166 kopytnych, 134, 141 fotosnajperka, 14, 17 sprzęt, Patrz: sprzęt 88, 92 66 ssaków, 132 G gągoł, 55, 98 głębia ostrości, 12, 178, 179 głowica, 45 kulowa, 43, 47 Wemberley, 43, 46 wideo, 46 głuszec, 54 groundpod, 42, 43 grubodziób, 58 I Image Stabilization, Patrz: stabilizacja obrazu IS, Patrz: stabilizacja obrazu J jastrząb, 113, 114, 115 jeleń, 131, 139, 140 rykowisko, 143 Jones Calvert, 7 K kaczka, 99 kania ruda, 126 kompozycja, 12 kowalik, 64 kozica, 166, 173, 174 krętogłów, 67 krogulec, 65 kruk, 107 kukułka, 69 kuna leśna, 162 L Lincoln Abraham, 7 lis, 100, 155, 156, 157, 158, 159, 160, 161, 164 live viev, 42 Ł łozówka, 68 łyska, 13, 87, 98 Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Skorowidz 189 [ ]Poleć książkęKup książkę Z zimorodek, 11 zoom, Patrz: obiektyw zmiennoogniskowy zwierzę fotografowanie, Patrz: fotografowanie udomowione, 7 wypożyczanie, 8 Ż żuraw, 81, 97, 98 R Roché Jean, 68 Rodriguez José Luis, 8 S sarna, 146, 147, 148, 149, 151 sesja fotograficzna na żądanie, 8 sikorka modra, 60 sprzęt, 17, 21, 65, 132 aparat, Patrz: aparat obiektyw, Patrz: obiektyw zabezpieczanie, 50 sroka, 112 stabilizacja obrazu, 26 statyw, 43 Gitzo, 43 Manfrotto, 45 Ś ślepowron, 44 światło, 12, 180 świerszczak, 69 świstak, 166, 167, 169, 171, 172 T telekonwerter, 25, 42 torba fotograficzna, 49 trznadel, 56 W wilk, 8, 14, 165 M matryca, 123, 124 mazurek, 64 mewa, 87 monopod, 47 myszołów, 108, 109 nurogęś, 92, 96 O obiektyw, 25, 40 Canon, 26, 28, 30, 32, 33, 39, 40 Nikon, 35, 36, 37, 38, 40 ogniskowa, 25 krotność, Patrz: crop Sigma, 39 stabilizacja obrazu, 26 stałoogniskowy, 25 Tamron, 39 Tokina, 39 zabezpieczanie, 52 zmiennoogniskowy, 25, 39, 40 Ogrodowczyk Tomasz, 68 ostrości głębia, Patrz: głębia ostrości ostrygojad, 70 P Pałczyński Zbigniew, 68 perkoz rdzawoszyi, 98 perspektywa, 12 plecak fotograficzny, 48 pliszka żółta, 69 przynęta żywa, 9 ptaki dokarmianie, 59, 60, 61 fotografowanie, Patrz: wabienie głosem, 67, 68 fotografowanie ptaków 190 Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych | Skorowidz [ ]Poleć książkęKup książkę
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Fotografia przyrodnicza dla wytrwałych. Jak skutecznie fotografować
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: