Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00335 007474 11260077 na godz. na dobę w sumie
Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz - książka
Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz - książka
Autor: , Liczba stron: 384
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-8781-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> elektronika >> elektronika
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Twoje własne gadżety szpiegowskie!

Czujesz w sobie krew Agenta 007? Interesują Cię gadżety detektywistyczne i tajne metody szpiegowskie? Jeżeli od dziecka marzyłeś o tym, by dostać się w szeregi tajniaków, budować urządzenia szpiegowskie, których nie powstydziłby się James B., to teraz masz szansę zrealizować swoje marzenia!

Ta książka to Twoja obowiązkowa lektura na najbliższe tygodnie. Po kilku dniach przygotowań wyruszysz na nocne obserwacje, wyposażony w osobiście zbudowane: noktowizyjną kamerę wideo i prosty iluminator podczerwieni. Nauczysz się dekodować numery telefoniczne, zmieniać swój głos oraz śledzić położenie w systemie GPS. Ponadto zadbasz o swoje bezpieczeństwo… z pomocą paralizatora błyskowego oraz przenośnego systemu alarmowego. No i zdobędziesz wiedzę na temat cyfrowych aparatów szpiegowskich. Zdjęcie na klaśnięcie, wzmocnienie zoomu lub aktywacja aparatu po wykryciu ruchu to tylko niektóre z opisanych tu projektów. Dzięki tej książce spędzisz pasjonujące wieczory i stworzysz wiele przydatnych gadżetów elektronicznych. Książka zawiera kompletne schematy oraz opisy poszczególnych układów. Złap bakcyla na tajniaka!

Przeczytaj wstęp do książki od Forbot.pl >>

Dzięki tej książce:

Świetna zabawa na długie godziny!

 

Patroni medialni:

 

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Tytuł oryginału: 101 Spy Gadgets for the Evil Genius, Second Edition Tłumaczenie: Andrzej Watrak Projekt okładki: Studio Gravite/Olsztyn Obarek, Pokoński, Pazdrijowski, Zaprucki Materiały graficzne na okładce zostały wykorzystane za zgodą Shutterstock Images LLC. ISBN: 978-83-246-8781-7 Original edition copyright © 2012, 2006 by The McGraw-Hill Companies, Inc. All rights reserved. Polish edition copyright © 2014 by HELION SA All rights reserved. All rights reserved. No part of this book may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage retrieval system, without permission from the Publisher. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie bierze jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Wydawnictwo HELION nie ponosi również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo HELION ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl WWW: http://helion.pl (księgarnia internetowa, katalog książek) Pliki z przykładami omawianymi w książce można znaleźć pod adresem: ftp://ftp.helion.pl/przyklady/gadszp.zip Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://helion.pl/user/opinie/gadszp Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Printed in Poland. • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność Spis tre(cid:258)ci O autorach ......................................................................................................................................5 Podziękowania ...............................................................................................................................5 Wstęp. Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz ...................................................................7 Cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) zerowa. Wprowadzenie Pierwsze kroki ..............................................................................................................................11 Cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) pierwsza. Techniki szpiegowskie 1. Podstawy wylutowywania elementów ......................................................................................35 2. Podstawowe informacje o kamerach szpiegowskich ..............................................................45 3. Podstawowe informacje o niewidzialnym świetle ...................................................................53 Cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) druga. Nocne obserwacje 4. Konwerter podczerwieni ............................................................................................................67 5. Prosty iluminator podczerwieni ................................................................................................77 6. Panelowy iluminator LED ..........................................................................................................87 Impulsowy iluminator LED .......................................................................................................99 7. 8. Laserowy system noktowizyjny ...............................................................................................111 9. Noktowizyjna kamera wideo ....................................................................................................123 10. Noktowizor .................................................................................................................................135 Cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) trzecia. Projekty telefoniczne 11. Dekoder numerów telefonicznych ..........................................................................................157 12. Antyspamer ................................................................................................................................167 13. Telefoniczny zmieniacz głosu ..................................................................................................173 Cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) czwarta. (cid:165)ledzenie po(cid:239)o(cid:285)enia w systemie GPS 14. Odbiornik GPS ...........................................................................................................................187 15. Elektroniczny tropiciel GPS .....................................................................................................205 Kup książkęPoleć książkę 4 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz Cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) pi(cid:200)ta. Nadawanie i pods(cid:239)uchiwanie 16. Laserowe urządzenie szpiegowskie .........................................................................................229 17. Prosty nadajnik szpiegowski ....................................................................................................247 18. Elektroniczny pirat ....................................................................................................................261 Cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) szósta. Ochrona osobista 19. Paralizator błyskowy .................................................................................................................279 20. Przenośny system alarmowy ....................................................................................................297 Cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) siódma. Cyfrowe fotograficzne aparaty szpiegowskie 21. Zdalnie wyzwalany aparat fotograficzny ................................................................................315 22. Automatyczny wyzwalacz aparatu fotograficznego ..............................................................325 23. Aparat fotograficzny aktywowany dźwiękiem .......................................................................331 24. Aparat fotograficzny aktywowany ruchem ............................................................................337 25. Wzmacniacz zoomu aparatu fotograficznego .......................................................................347 26. Zdjęcie na klaśnięcie ..................................................................................................................357 Skorowidz ...................................................................................................................................375 Kup książkęPoleć książkę 10 Noktowizor Prosty w budowie noktowizor pozwoli Ci widzieć w głębokiej ciemności, podczas gdy sam pozo- staniesz niewidzialny. Ten tajny system umożliwia równie silne oświetlenie pomieszczenia jak reflektor, ale tylko Ty będziesz w stanie widzieć w tym świetle. Noktowizor tego typu jest równie wysokiej jakości jak znacznie droższe sys- temy noktowizyjne dostępne w sprzedaży. Dzięki niewidzialnemu promieniowaniu podczerwonemu urządzenie pozwala widzieć w zupełnej ciemności zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynku i może być zasi- lane z baterii przez kilka godzin. Może być również użyte do wykrywania innych sys- temów noktowizyjnych lub jako zakłócacz ukrywający Twoją twarz przed większością kamer bezpieczeństwa. Ponadto w syste- mach noktowizyjnych występuje intere- sujący efekt nazywany „widzeniem rent- genowskim”, pozwalający widzieć przez niektóre materiały (w tym tkaniny), prze- zroczyste w świetle podczerwonym. Jeżeli Twoim hobby są tajne obserwacje lub różne środki prewencyjne, to opisane wyposaże- nie musi koniecznie się znaleźć w Twoim arsenale szpiegowskim. Gotowy noktowizor jest pokazany na rysunku 10.0. RYSUNEK 10.0. Gotowy tajny noktowizor (cid:129) LISTA ELEMENTÓW (cid:129) • Diody LED: od 8 do 24 podczerwonych diod LED w obudowie o średnicy 5 mm i o długości emitowanej fali 800 – 940 nm • Kamera: czuła kamera czarno-biała z wyjściem kompozytowym • Rejestrator: dowolna kamera wideo z wizjerem z ekranem kineskopowym • Baterie: zestaw baterii 6 – 12 V w zależności od liczby diod LED Opisany noktowizor jest zbudowany z powszechnie dostępnych elementów elektronicznych, z których większość można kupić w każdym sklepie lub odzyskać z niesprawnych urządzeń wideo. Ten projekt jest w zasięgu możliwości wykonania przez każdego hobbystę, który ma ochotę nieco pomajsterkować przy sprzęcie. Zawarte w nim zostało również proste wprowadzenie do podstaw elektroniki. Jest też wiele miejsca na własne modyfikacje. Możesz więc zbudować swoje urządzenie szpiegowskie do własnych zastosowań. Prawda jest gdzieś ukryta, a teraz będziesz mógł ją odkryć nawet w zupełnej ciemności! System noktowizyjny składa się z trzech głównych części: czułej kamery, iluminatora emitują- cego niewidzialne światło (podczerwień) i wizjera kamery. Te trzy komponenty współpracują ze sobą, aby rozszerzyć możliwości Twojego wzroku o widzenie w paśmie podczerwonym, normal- nie niewidocznym dla Twojego oka, i umożliwić w ten sposób widzenie w zupełnej ciemności. Kup książkęPoleć książkę 136 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz Ponieważ kamera reaguje na promieniowanie podczerwone tak jak na światło widzialne, więc widok na monitorze niczym nie będzie się różnił od obrazu ciemnego otoczenia oświetlonego typowym reflektorem. Pierwszym zadaniem w tym projekcie będzie zdobycie wizjera, który nie jest niczym więcej jak małym kompozytowym moni- torem zasilanym z baterii. Ten mały ekran można wyjąć ze starej kamery wideo lub kupić nowy w wielu sklepach z systemami bezpieczeństwa. Rysunek 10.1 przedstawia starszego typu kamerę na kasety wideo, zawierającą wizjer kineskopowy CRT (ang. cathode ray tube), który można wyjąć z obu- dowy. Na rysunku 10.1 pokazany jest mały wizjer gotowy do użycia, kupiony w skle- pie internetowym. Taki wizjer jest niekiedy nazywany „testerem kamery” lub „mikro- monitorem”. Urządzenie posiada na tyl- nej ściance obudowy gniazdo (typu RCA) oznaczone jako „Video Input”, za pomocą którego można do niego podłączyć kamerę wideo jak do standardowego monitora. RYSUNEK 10.1. Kamera starszego typu z wizjerem kineskopowym Jeżeli naprawdę masz zamiar odłączyć wizjer od starej kamery wideo, ważne jest, aby był to wizjer typu „kineskopowego”, zawierający w obudowie cały niezbędny układ elektroniczny. Jasno może na to wskazywać obudowa o długości od 7 do 10 cm i biały ekran wykonany ze szkła. Nowe kamery posiadają ekran LCD, który jest trudno wykorzystać. Charakteryzuje się on małymi roz- miarami i kolorowym wyświetlaczem. Ekran kineskopowy jest czarno-biały i świeci na niebiesko zaraz po podłączeniu. Starszego typu kamery wideo na kasety można często kupić za niewielką cenę w sklepie z używa- nymi urządzeniami, na giełdach lub w Internecie (sprawdź Allegro, eBay, Kijiji, Craigslist itp.). Nawet jeżeli mechanizm kamery przesuwający taśmę jest uszkodzony, wizjer prawdopodobnie jest sprawny, co możesz od razu sprawdzić, po prostu włączając zasilanie kamery. Jeżeli ekran zacznie świecić, będzie to oznaczać, że prawdopodobnie jest sprawny. Teraz opiszemy sposób wyjęcia wizjera, który jednak może być różny w zależności od modelu i wieku Twojej kamery. Wizjer jest prawdopodobnie zasilany z głównej płyty elektronicznej kamery i zazwyczaj wymaga wymaga do działania jedynie pojedynczego źródła napięcia od 9 do 12 woltów (V). Wizjer posiada również wejście wideo i li- nię masy, jak również kilka innych ele- mentów, takich jak diody elektrolumine- scencyjne (LED) oraz przełącznik funkcji, który można pominąć. Ostatecznie będziesz potrzebował tylko trzech przewodów wy- chodzących z wizjera (zasilania, masy i wej- ścia wideo). Rozpocznij od wykręcenia mnó- stwa drobnych wkrętów z obudowy kamery, aż wyjmiesz główną płytę, do której dołączo- ny jest wizjer, jak pokazuje rysunek 10.2. RYSUNEK 10.2. Określenie miejsca podłączenia wizjera Kup książkęPoleć książkę Noktowizor 137 Zazwyczaj wizjer posiada odłączany wtyk wetknięty wprost do płyty głównej, dzięki czemu można łatwo zmierzyć napięcie, jeżeli pojawi się taka potrzeba. My po wyjęciu wielu takich wizjerów możemy zapewnić, że nie ma żadnego standardu ani jakiejkolwiek zasady określającej liczbę i kolory przewodów. Kolory czerwony i czarny niemal nigdy nie oznaczają biegunów dodatniego i ujemnego, więc prawdopodobnie trzeba będzie nieco pomajsterkować, aby zasilić wizjer i korzy- stać z niego bez kamery. Jeżeli Twój wizjer jest przylutowany bezpośrednio do płyty, odetnij przewody tak, aby pozostały na płycie końcówki, na wypadek gdybyś później chciał włączyć kamerę w celu określenia prze- wodów zasilania i masy. Jeżeli wszystkie przewody są tego samego koloru (najczęściej tak jest), odszukaj małe etykiety przyklejone do nich lub wykonaj rysunek każdego przewodu, abyś mógł je porównać z przewodami przy wizjerze. Rysunek 10.3 pokazuje jedną z wielu metod, które możesz wykorzystać do okre- ślenia dodatniego i ujemnego przewodu (zasilania i masy) swojego wizjera. Polega ona na sprawdzaniu każdego przewodu na płycie głównej przy włączonej kamerze. Tę czynność można wykonać przy podłączo- nym lub odłączonym wizjerze, ponieważ większość kamer można włączyć z wizjerem odłączonym od głównej płyty. Rysunek 10.3 (wstawka) pokazuje, jak wyglądało nasze złącze z czterema białymi przewodami i jed- nym niebieskim. Jak zwykle nie ma żadnej zasady co do kolorów lub numeracji prze- wodów, z których wiele jest całkowicie nad- miarowych. RYSUNEK 10.3. Testy działającego urządzenia w celu rozszyfrowania przewodów wizjera Napięcie zasilające wizjer zawiera się w przedziale od 6 do 12 V, jednak często można bez prze- szkód zastosować napięcie od 9 do 12 V dzięki wbudowanemu układowi regulacji napięcia ułatwiają- cemu podłączenie wizjera do zewnętrznej baterii. Rysunek 10.3 przedstawia multimetr pokazujący ujemne napięcie 12 V, co oznacza, że znaleźliśmy właściwe przewody, których kolory były jednak zamienione w stosunku do końcówek naszego przyrządu. Niekiedy w celu odczytania napięcia będziesz musiał sprawdzić każdą możliwą kombinację przewodów, ale jeżeli kamera jest włączona i działa bez podłączonego wizjera, w końcu znajdziesz tę magiczną parę przewodów. Jeżeli kamera jest niesprawna lub nie działa przy wizjerze odłączonym od płyty, istnieje jeszcze kilka innych sposobów rozszyfrowania znaczenia przewodów. Jeżeli nie możesz zmierzyć napięcia na płycie kamery, wówczas innym sposobem rozszyfro- wania znaczenia przewodów Twojego wizjera jest użycie „brutalnej siły”. Ta operacja jest dość niebezpieczna, ponieważ możesz odwrotnie podłączyć zasilanie do układu wizjera i uszkodzić go, ale jeśli zastosujesz rezystor lub zasilacz ograniczający prąd, prawdopodobieństwo zniszczenia układu będzie znacznie mniejsze. Rysunek 10.4 pokazuje inny wizjer CRT podłączony do płytki montażowej razem z baterią 9 V i rezystorem 100 omów (Ω). Podłączając szeregowo baterię i rezystor, możesz ograniczyć pobór prądu w przypadku wystą- pienia krótkiego zwarcia lub odwrotnego podłączenia zasilania, więc uszkodzenie układu będzie mało prawdopodobne. Często wewnętrzny układ wizjera jest bardzo zaawansowany i może zawierać regulator mocy lub diodę zabezpieczającą, więc opisana metoda jest zazwyczaj niegroźna. Jeżeli korzystasz z baterii, używaj wersji suchej zamiast alkalicznej, ponieważ w przypadku zwarcia lub odwrotnego podłączenia dostarczy ona znacznie mniejszy prąd. Doskonale nadaje się również do tego celu zasilacz z regulowanym amperażem, w którym będziesz mógł ograniczyć natężenie prądu Kup książkęPoleć książkę 138 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz do kilkuset miliamperów i sprawdzić sko- ki napięcia podczas testowania kombina- cji przewodów. Odwrotne podłączenie za- silania spowoduje natychmiastowy skok wskazania natężenia prądu, co będzie dla Ciebie ostrzeżeniem. Aby sprawdzić wizjer metodą brutalnej siły, usuń izolację ze wszystkich przewodów i podłącz je do płytki montażowej w spo- sób pokazany na rysunku 10.4. Używając zasilacza z ograniczeniem prądowym lub baterii z suchym ogniwem (nie alkalicznej) oraz rezystora 100 Ω (lub podobnego), sprawdzaj różne kombinacje przewodów, dopóki nie zauważysz, że wizjer zaczyna świecić. Możesz nasłuchiwać brzęczenia transformatora wysokiego napięcia, ale najlepszym sposobem jest obserwacja ekranu. Poza tym nie dotykaj płyty podczas zasilania wizjera, ponieważ w małej sekcji wysokiego napięcia panuje napięcie kilku kilowoltów. Ze względu na wyjątkowo niskie natężenie prądu nie zostałbyś porażony, ale impuls 10 000 V na pewno nie będzie przyjemny! Jeżeli będziesz w stanie znaleźć przewód wyso- kiego napięcia, dotknij małą lampką neonową metalowej klatki sekcji HV (wysokiego napięcia). Jeżeli podłączysz prawidłowo zasilanie, lampka natychmiast się zapali. RYSUNEK 10.4. Metoda „brutalnej siły” mająca na celu zasilenie wizjera Krótko po zastosowaniu metody brutalnej siły rozszyfrowaliśmy oznaczenia przewodów naszego wizjera: kolor żółty = zasilanie, czerwony = masa, pomarańczowy = wejście wideo. Było to wręcz przeciwieństwo tego, czego oczekiwaliśmy po oznaczeniach kolorów, ale przecież w procesie pro- dukcyjnym nie są uwzględniane potrzeby majsterkowiczów takich jak my! Gdy wreszcie zasilisz wizjer bateriami, zaraz po podłączeniu zobaczysz słabą nie- bieską poświatę, taką jak na rysunku 10.5. Nie będzie jeszcze widoczny żaden obraz, ale ekran świecący na niebiesko będzie bar- dzo dobrym symptomem oznaczającym, że jesteś bardzo blisko całkowitego rozszyfro- wania przewodów. Po kilku sekundach od włączenia zasilania odłącz baterie, a potem sprawdź, czy mała płytka elektroniczna nie jest w jakimś miejscu gorąca. Jeżeli jest, wypróbuj kolejno coraz niższe napięcia, aż ekran prze- stanie świecić lub świecący obszar skurczy się i nie wypełni całego ekranu. Zazwyczaj wizjer można bez obaw zasilać napięciem od 9 do 12 V, ale nietypowy model może być przystosowany tylko do napięcia 5 V. RYSUNEK 10.5. Ekran wizjera po zasileniu zacznie świecić na niebiesko Jeżeli nie udało Ci się rozszyfrować wizjera żadną z obu metod, będziesz musiał przyjrzeć się jego płytce elektronicznej w poszukiwaniu podpowiedzi. Dobrym początkiem jest przyjrzenie się dużym kondensatorom, ponieważ ich ujemne końcówki są zawsze dołączone do masy. Często w układzie jest tylko jedna wspólna masa, do której może być dołączonych kilka przewodów Twojego wizjera. U nas było od czterech do pięciu nadmiarowych przewodów dołączonych do masy. Kup książkęPoleć książkę Gdy już podłączysz wizjer i ekran za- cznie świecić, następnym krokiem będzie określenie, który przewód jest wejściem sygnału wideo. Takie wejście akceptuje do- wolny kompozytowy sygnał wideo z ma- gnetowidu, kamery lub gry wideo. Odetnij stary wtyk RCA i zdejmij izolację z koń- ców przewodów, jak pokazuje rysunek 10.6 (wstawka), dzięki czemu będziesz mógł wykorzystać wyjście swojej konsoli do gier jako sygnał testowy. Nie obawiaj się, w trak- cie takiego testu nie uszkodzisz swojej kon- soli, ponieważ wejście ma wysoką impedan- cję i jest zabezpieczone przed wysokim stałym napięciem. Umieść wtyk w gnieź- dzie „Video Out” i skonfiguruj konsolę, aby wysyłała wygnał wideo. RYSUNEK 10.6. Sprawdzanie przewodów w celu wyszukania linii wejścia sygnału wideo Noktowizor 139 Innym prostym sposobem jest odszukanie na płytce małego układu scalonego i zapoznanie się z jego dokumentacją w celu określenia pinów VCC (dodatni biegun zasilania) i VSS (masa). Niemal wszystkie wizjery posiadają jeden duży układ scalony, nazywany „chipem telewizyjnym” lub „procesorem wideo NTSC”. Nie napotkaliśmy takiego wizjera, którego nie bylibyśmy w stanie rozszyfrować. Jednak czasem może się zdarzyć, że trzeba będzie trochę poeksperymentować lub pomajsterkować, szczególnie gdy kilka przewodów będzie miało ten sam kolor. Możesz śmiało wysłać na nasze forum zdjęcie swojego wizjera, być może spotkasz kogoś, kto już rozszyfrował takie urządzenie. Przewód koncentryczny posiada jedną środkową żyłę z plecionką przewodów wokół niej. Ple- cionka jest dołączana do masy, a środkowa żyła przewodzi sygnał. Dołącz plecionkę do przewodu masy w swoim wizjerze (ujemnego bieguna baterii), a następnie wypróbuj żyłę sygnałową, dołą- czając ją kolejno do wszystkich pozostałych przewodów wizjera, aż na małym ekranie zobaczysz obraz. Rysunek 10.6 przedstawia mały odtwarzacz DVD wyświetlający film na swoim ekranie, jak również w wizjerze, po zidentyfikowaniu na nim wejścia wideo. Jeżeli nie zobaczysz obrazu wideo, będzie to oznaczać, że niewłaściwie określone są przewody zasilające lub źródło sygnału wideo nie ma odpowiedniego wyjścia. Urządzenie wideo powinno posiadać gniazdo RCA oznaczone jako „Line Out”, „Video Out” lub „Composite Out”. Powinie- neś wykorzystać właśnie taki sygnał. Drugim elementem Twojego systemu noktowizyjnego będzie bardzo czuła kamera bezpie- czeństwa. Taki niedrogi moduł kamery jest zasilany napięciem od 9 do 12 V i może wysyłać standar- dowy kolorowy lub czarno-biały kompozytowy sygnał wideo. W Internecie znajdziesz setki skle- pów, w których za taką kamerę w zależności od jakości zapłacisz od 30 do 300 zł. Ponieważ opisywany projekt przeznaczony jest tylko do zastosowań nocnych, więc nie będzie potrzebna kamera z obiektywem otworkowym. Ponadto w podczerwieni obraz z kamery jest mono- chromatyczny, więc nie będzie również potrzebna kamera kolorowa, co dodatkowo zmniejszy koszty. Ważna jest natomiast czułość kamery wyrażona w luksach (cid:127) wartość ta powinna być możliwie mała. Kamera o czułości poniżej 1 luksa będzie się dobrze nadawała do tego projektu. Powinieneś nabyć kamerę bez obiektywu otworkowego, o czułości zaledwie 0,001 luksa, która jest niemal gotowym systemem noktowizyjnym. Jednym z rodzajów kamer, które nie nadają się do tego typu zastosowań, jest typowa kamera wideo, zawierająca filtr zatrzymujący promieniowanie podczerwone poprawiający jakość obrazu. Kup książkęPoleć książkę 140 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz Mógłbyś zapewne zagłębić się we wnętrze kamery i usunąć cienki szklany filtr pod- czerwieni, ale duża i energochłonna kamera wideo zawiera tak wiele niepotrzebnych Ci opcji, że najlepszym rozwiązaniem będzie z pewnością mały moduł CCD, taki jak pokazany na rysunku 10.7. Szukając w Internecie hasła „płyta ka- mery”, „kamera CCD” lub „moduł kamery”, możesz znaleźć wiele sklepów interneto- wych, w których za bardzo czułą czarno- -białą kamerę ze standardowym obiek- tywem możesz spodziewać się ceny około 300 zł. Spróbuj znaleźć kamerę dopasowaną do zasilacza wykorzystywanego przez Twój wizjer, dzięki czemu unikniesz konieczności dodania układu regulacji napięcia. Większość kamer jest zasilana napięciem od 9 do 12 V i wymaga natęże- nia zaledwie kilku miliamperów, są to więc małe wymagania. RYSUNEK 10.7. Różne moduły kamer CCD Aby się upewnić, że Twoja kamera działa prawidłowo, użyj przewodów dostarczonych przez producenta, podłącz ją do odpowiedniego źródła zasilania i monitora z wejściem kompozytowym. W ten sposób będziesz mógł sprawdzić obraz i w razie potrzeby wyregulować mały obiektyw. Zazwyczaj obiektyw jest ustawiony na wszystkie odległości, z wyjątkiem bardzo małych, ale nie zaszkodzi wykręcić mały wkręt (jeżeli jest) i precyzyjnie wyregulować obiektyw w celu uzyskania jak najostrzejszego obrazu otoczenia w odległości około 30 metrów. Obiektyw zazwyczaj posiada gwint, dzięki któremu możesz wyregulować ostrość, obracając obiektyw i przybliżając go lub odda- lając od matrycy CCD. Rysunek 10.8 przedstawia naszą małą czarno-białą czułą kamerę skierowaną na baterię, widoczną na małym ekranie wideo. Kamera jest zasilana napięciem 12 V, ale działa całkiem dobrze z baterią 9 V. Przy napięciu poniżej 8 V obraz zaczął się pogar- szać, więc prawdopodobnie kamera jest we- wnętrznie dostosowana do napięcia 5 V. Aby sprawdzić reakcję kamery na nie- widzialne światło podczerwone, weź dowol- nego pilota TV lub DVD, skieruj go na kamerę i obserwuj na monitorze sygnał wyjściowy. Jak pokazuje rysunek 10.9, pilot wysyła do kamery jasne impulsy podczer- wieni, które można zobaczyć na ekranie. Twoje oczy zupełnie nie widzą tego świa- tła, ale kamera widzi je tak, jakbyś w ręku trzymał latarkę. To jest właśnie podstawowa zasada działania systemu noktowizyjnego, aczkolwiek do oświetlenia większego obszaru wykorzystywa- nych jest więcej podczerwonych diod LED. RYSUNEK 10.8. Testowanie kamery z monitorem wideo Pojedyncza dioda LED w pilocie telewizyjnym jest dość jasna dla Twojej kamery, ale nie wysyła na tyle dużo światła, aby mogła być użyta w systemie noktowizyjnym. Do oświetlenia obszaru na tyle dużego, aby można było się w nim poruszać, system noktowizyjny potrzebuje 10 lub więcej diod podczerwonych. Dobra wiadomość jest taka, że diody podczerwone są powszechnie dostępne Kup książkęPoleć książkę Noktowizor 141 i można je kupić w cenie kilkudziesięciu groszy za sztukę. Zazwyczaj mają obudowy o średnicy 5 mm wykonane z tworzywa sztucznego, podobne do pokazanej na ry- sunku 10.10. Diody mają obudowy w róż- nych kolorach, jak również różną moc wyjściową i kąt świecenia. Niekiedy diody są całkowicie czarne, ale dla kamery będą zupełnie przezroczyste. Rysunek 10.10 przed- stawia stertę diod podczerwonych tego samego typu co w pilocie telewizyjnym, który zazwyczaj jednak zawiera tylko jedną lub dwie diody. Przeczytaj najpierw cały opis projektu, abyś mógł zrozumieć wpływ do- dania większej liczby diod LED i określić, ile ich użyjesz. RYSUNEK 10.9. Testowanie reakcji kamery na promieniowanie podczerwone Diagram spektrum światła pokazany na rysunku 10.11 obejmuje również na odle- głych końcach promieniowanie ultrafio- letowe i podczerwone, których nasze oczy nie widzą. Światło jest falą, której długość jest wyrażana w nanometrach, przy czym podczerwień jest dłuższą falą, a ultrafiolet krótszą. Nasze oczy są najbardziej wrażliwe na światło zielone i nie widzą światła o dłu- gości fali powyżej 740 nm. Dlatego aby tajne urządzenia noktowizyjne pozostawały cał- kowicie niewidoczne dla ludzkiego oka, powinny zawsze wykorzystywać podczer- wień o długości fali powyżej 750 nm. Niektóre diody LED emitują światło bliższe widzialnej czerwieni, o długości fali w zakresie od 800 do 880 nm, i chociaż kamera jest bardziej wrażliwa na takie światło niż ludzkie oko, my również widzimy je jako głęboką czerwoną poświatę. Ponieważ czułe kamery bardzo dobrze widzą większość światła podczerwonego, najlepiej jest pozostać przy powszechnie dostępnych diodach podczerwonych o długości fali 940 nm, używanych we wszyst- kich urządzeniach do zdalnego sterowania. RYSUNEK 10.10. Asortyment podczerwonych diod LED Niektóre kamery bezpieczeństwa wykorzystują do oświetlenia otoczenia diody podczerwone o długości fali od 880 nm, ponieważ słaba czerwona poświata stanowi ostrzeżenie dla kogoś, kto widzi taką kamerę, jak również takie diody nieco lepiej oświetlają otoczenie w dużej odległości. Często stosuje się kolorowe kamery bezpieczeństwa, które nie sprawdzają się w ciemności tak dobrze jak ich czarno-białe odpowiedniki. Dlatego stosowanie tych drugich stanowi istotną zaletę. Jeżeli uży- wasz kamery czarno-białej, dioda o długości fali 940 nm będzie dla niej równie jasna jak słabo widoczna dioda 880 nm. Będzie to więc najlepszy wybór, jeżeli chcesz pozostać zupełnie niewi- docznym. Jeśli wybierasz diodę podczerwoną LED, ważne jest sprawdzenie w karcie katalogowej potrzeb- nych informacji. Dane, które musisz znać, to napięcie wsteczne (ang. reverse voltage), natężenie ciągłego prądu przepływu (continuous forward current), długość fali (wavelength) i kształt wiązki (beam pattern). Napięcie wsteczne jest to napięcie, które musisz podać na diodę, aby zaczęła świecić. Maksymalny ciągły prąd przewodzenia określa zazwyczaj maksymalną moc diody. Nie można go Kup książkęPoleć książkę 142 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz RYSUNEK 10.11. Spektrum światła widzialnego i podczerwonego mylić z prądem impulsowym. Kształt wiązki jest to kąt, pod jakim rozchodzi się światło z soczewki z tworzywa sztucznego, aczkolwiek ten parametr jest mniej ważny, ponieważ większość diod pod- czerwonych ma zazwyczaj taki sam kształt wiązki. Spośród wszystkich parametrów technicznych najważniejsze jest napięcie wsteczne, ponieważ na jego podstawie określisz liczbę diod połączonych szeregowo, które zasilisz źródłem wyższego napięcia. Musisz znać wartość tego napięcia, ponieważ przekroczenie go prawdopodobnie spowo- duje spalenie diody, natomiast zasilenie diody niższym napięciem znacznie zmniejszy emitowaną moc. Ważne jest również, aby wszystkie diody pochodziły z tego samego źródła i miały identyczne parametry. Rysunek 10.12 przedstawia typową kartę katalogową podczerwonej diody LED, podającą wartość napięcia wstecznego 5 V i natężenie prądu przewodzenia równe 100 miliamperów (mA). Prąd impulsowy (pulse current) ma wartość 1 ampera (A), jednak abyś mógł zapewnić diodzie tak duży prąd bez spowodowania miniaturowych efektów pirotechnicznych, potrzebny Ci będzie wymyślny układ elektroniczny. Jest jeszcze inne źródło podczerwonych diod LED, które możesz wziąć pod uwagę, jeżeli całko- wite ukrycie działającego urządzenia nie jest dla Ciebie ważne. Jak pokazuje rysunek 10.13, typowa zewnętrzna noktowizyjna kamera bezpieczeństwa zawiera dobrej jakości kolorową kamerę oraz 20 lub więcej podczerwonych diod LED, które można wyjąć z obudowy. Kolorowa kamera nie sprawdza się tak dobrze w ciemności jak czarno-biała i dlatego zazwyczaj stosowane są w niej diody o długości fali 880 nm, a nie 940 nm. Diody z takiej kamery oczywiście będą się sprawdzać, ale każdy, kto będzie patrzył na Twój system noktowizyjny z odległości mniejszej niż 6 m, będzie widział słabą czerwoną poświatę. Używając diod o długości fali 880 nm, zdradzisz swoją obec- ność w całkowitej ciemności. Jedną z zalet zastosowania gotowej kamery noktowizyjnej, takiej jak pokazana na rysunku 10.13, jest konieczność doprowadzenia jedynie zasilania, zazwyczaj prądu stałego 12 V. Wystarczy więc jeszcze tylko dołączyć wizjer i działający system będzie gotowy. Można go ulepszyć, zamieniając kamerę kolorową na czarno-białą, jak również można zastąpić diody 880 nm na wersje 940 nm, ale w takim wypadku prawdopodobnie łatwiej będzie zbudować cały system od nowa, ponieważ wymagania dotyczące mocy diod LED mogą być inne. Zanim złożymy system noktowizyjny, musimy nieco zboczyć z głównej ścieżki i pokazać kilka innych sposobów, które mogą pomóc zbudować arsenał urządzeń noktowizyjnych. Mnóstwo światła podczerwonego możesz uzyskać, przepuszczając białe światło z żarówki lub z innego źródła emitują- cego pełne spektrum przez materiał zwany „filtrem podczerwieni”. Taki system działa tak samo jak Kup książkęPoleć książkę Noktowizor 143 RYSUNEK 10.12. Typowa karta katalogowa podczerwonej diody LED filtr światła kolorowego, z tym jednak wy- jątkiem, że tylko kamera jest w stanie zoba- czyć światło przepuszczone przez taki filtr. W latach 90. ubiegłego wieku firma Sony wprowadziła na rynek kamerę wideo posia- dającą funkcję zwaną „nocnym ujęciem”, która jak się później okazało, pozwalała widzieć przez niektóre ubrania, w zależ- ności od materiału i warunków oświetlenia. Chociaż ta funkcja została usunięta we wszystkich nowszych modelach kamer, stała się w Internecie „kultową klasyką” i jest znana jako „wideo rentgenowskie”, a nawet kilka firm zaczęło oferować nakładki zwane „obiektywami rentgenowskimi”. Te obiek- tywy były w rzeczywistości filtrami podczer- wieni, takimi jak pokazany na rysunku 10.14. RYSUNEK 10.13. Alternatywne rozwiązanie dla pojedynczej diody LED Chociaż efekt rentgenowski jest ciekawy i można z nim poeksperymentować, o wiele bardziej przydatnym zastosowaniem takiego obiektywu jest oświetlenie promieniowaniem podczerwonym dużego obszaru, który mogłaby obserwować Twoja kamera. W zależności od rodzaju soczewki (szklanej lub z tworzywa sztucznego) i źródła światła będziesz mógł oświetlić różny obszar, od małego, jak na przykład pomieszczenie, do tak dużego jak całe podwórko. W rzeczywistości zależy to tylko od ciepła, jakie może wytrzymać Twój filtr. Musiałbyś poszukać w Internecie różnych dostawców lub specjalistycznych sklepów z odpowiednim filtrem, zacznij więc od wyszukania frazy „filtr podczerwieni”. Filtr szklany, jaki udało nam się zdobyć, dobrze nadawał się do zwykłej żarówki o mocy 50 wa- tów (W), więc w odpowiedniej puszce zostało umieszczone gniazdo, jak pokazuje rysunek 10.15. Jeżeli system będzie zamknięty, będzie wytwarzał mnóstwo ciepła, dlatego upewnij się, że Twój filtr Kup książkęPoleć książkę 144 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz wytrzyma wysoką temperaturę. W przeciwnym razie będziesz musiał zmniejszyć moc żarówki, oddalić ją od filtru lub nawet wykonać otwory wentylacyjne i zainstalować wiatraczek chłodzący. Jeżeli z puszki będzie wydobywać się światło, wtedy system będzie widoczny, weź to więc pod uwagę. Jeżeli chcesz zastosować tego typu źró- dło światła podczerwonego w przenośnym sys- temie noktowizyjnym, zastąp żarówkę inną, którą możesz zasilić z baterii. Prawdopodobnie można użyć latarki o mocy miliona kandeli (my jesz- cze jej nie sprawdzaliśmy). Soczewka została umieszczona na końcu puszki w sposób pokazany na rysunku 10.16 i w ten sposób powstał niedrogi iluminator pod- czerwony dalekiego zasięgu. System ten świetnie nadawał się do oświetlania zewnętrznego oto- czenia dla kamery bezpieczeństwa. Aby zwięk- szyć żywotność filtra, możesz połączyć lampę z czujnikiem ruchu, który ją będzie zapalał tylko wtedy, gdy zostanie wykryty ruch. Ponieważ tego typu iluminator jest energochłonny, najlepiej używać go w stałych instalacjach, ponieważ do wykonania jego przenośnej wersji potrzebne jest silne źródło prądu. Również lasery mogą być wykorzystane do budowy skutecznych iluminatorów noktowizyj- nych, które jednak najlepiej nadają się do syste- mów bardzo dalekiego zasięgu, wymagających kamery z systemem powiększającym obraz lub teleobiektywem. Podobnie jak laser światła wi- dzialnego, który może mieć zasięg kilkuset metrów, laser podczerwony jest w zasadzie tym samym urządzeniem. Mały punkt nie jest zbyt przydatny w systemie noktowizyjnym, więc soczewka kolimacyjna musi być usunięta, dzięki czemu można znacznie szerzej rozproszyć wiązkę. Ten efekt zmniejsza moc wyjściową, ale bardzo poprawia bezpieczeństwo użytkowania lasera emitującego niebezpieczne światło. Jeżeli nie posiadasz odpowiedniego wyposażenia zabez- pieczającego przed światłem lasera lub nie wiesz, jak należy obchodzić się z laserami, nie zabieraj się za takie eksperymenty, ponieważ możesz uszkodzić wzrok, szczególnie w przypadku, gdy lasery mają moc wyjściową ponad 5 mW (tak, miliwatów!). RYSUNEK 10.14. Szklany filtr przepuszczający promieniowanie podczerwone o długości fali 940 nm RYSUNEK 10.15. Przygotowanie obudowy dla żarówki i filtru RYSUNEK 10.16. Gotowy iluminator dużej mocy Kup książkęPoleć książkę Noktowizor 145 Mały moduł laserowy pokazany na ry- sunku 10.17 tworzy na ścianie w odległości 6 m plamkę o średnicy 2 mm, widoczną w kamerze (to jedyny sposób sprawdzenia, że laser działa). Po wykręceniu małego obiektywu wiązka może być znacznie szer- sza i w całkowitej ciemności może oświe- tlić obszar o średnicy ponad jednego metra w odległości około 3 metrów. Tego typu oświetlenie nie jest tak jasne jak uzyskane za pomocą systemu diod LED, ale dobrze nadaje się do eksperymentów w systemach kierunkowych lub dalekiego zasięgu, wypo- sażonych w teleobiektywy lub zamontowa- nych w teleskopach lub lornetkach. RYSUNEK 10.17. Moduł laserowy o mocy 5 mW Laser podczerwony o mocy wyjściowej 500 mW może oświetlić bardzo duży obszar w odległości 30 m lub większej, ale aby Twoja kamera była przydatna, musi ko- niecznie posiadać teleobiektyw lub być zamontowana na urządzeniu takim jak tele- skop lub lornetka. Moduł laserowy wysokiej mocy, taki jak pokazany na rysunku 10.18, można kupić w wielu sklepach z elemen- tami elektronicznymi lub wykonać go z zie- lonego wskaźnika laserowego, tak jak my to zrobiliśmy. Aby uzyskać zieloną wiązkę, laser wysyła światło o długości fali 808 nm przez serię soczewek, filtrów i kryształów zmieniających długość fali, dlatego potrzebna jest dioda o znacznie większej mocy. Otworzyliśmy wskaźnik o mocy 5 mW i wydobyliśmy z niego moduł laserowy o mocy 500 mW i długości fali 808 nm, przedstawiony na rysunku 10.18. Aby wyjąć moduł laserowy, należy ostrożnie spiłować mosiężną obudowę, co może zająć wiele godzin. RYSUNEK 10.18. Moduł laserowy bardzo dużej mocy Bądź bardzo ostrożny podczas pracy z jakimkolwiek laserem o mocy powyżej 5 mW, ponie- waż w chwili nieuwagi może nastąpić natychmiastowe i nieodwracalne uszkodzenie wzroku. Niebezpieczeństwo jest tym większe, że wiązka jest niewidoczna i nie zamkniesz oczu, jeżeli skie- rujesz w nie laser. Laser o mocy 500 mW natychmiast spowoduje powstanie ślepej plamki, więc pamiętaj o tym niebezpieczeństwie. Przeczytaj najpierw instrukcję bezpieczeństwa lasera! Bardzo łatwo jest przystosować diodę laserową do wysyłania szerokiej wiązki i chociaż do tego celu służą kosztowne precyzyjne obiektywy, my z dużym powodzeniem stosowaliśmy dowolne obiek- tywy wyjęte ze starych kamer i systemów wideo. Rysunek 10.19 przedstawia kilka różnych rodzajów obiektywów, które po umieszczeniu przed diodą laserową dużej mocy posłużyły do uzyskania odpowiedniej wiązki, widocznej na monitorze. Naszym celem było połączenie kamery z telesko- pem lub lornetką w celu tajnego obserwowania otoczenia w odległości 30 m i większej, więc trzeba było trochę poeksperymentować z właściwym umieszczeniem obiektywu przed diodą. Obiektyw został przymocowany do modułu laserowego dużej mocy, dzięki czemu mógł oświetlić obszar o powierzchni około 2 m2 w odległości od 15 do 30 m (patrz rysunek 10.20). Oczywiście do tego celu nadawała się tylko kamera połączona z teleskopem, ale taki był pierwotny zamysł. Zwróciłeś Kup książkęPoleć książkę 146 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz zapewne uwagę, że wiązka wysyłana przez dio- dę laserową na tak dużą odległość ma dziwny prostokątny kształt. Jest to normalny efekt spo- wodowany budową diody, który w tym przy- padku działał na naszą korzyść. RYSUNEK 10.19. Różne obiektywy wyjęte ze starych kamer RYSUNEK 10.20. Obiektyw rozpraszający wiązkę przymocowany do modułu laserowego RYSUNEK 10.21. Gotowy iluminator laserowy dużej mocy Iluminator dużej mocy pożera dużo energii, więc został w nim zamontowany duży zestaw baterii, a całe urządzenie umieszczono w obu- dowie z wyłącznikiem (patrz rysunek 10.21). Można stosować większe baterie o takim samym amperażu, ale nigdy o większym napięciu. Cho- ciaż wiązka iluminatora jest kilkaset razy słabiej skupiona, należy się z nim obchodzić ostrożnie, obserwując wiązkę tylko na monitorze, i nie wolno używać iluminatora „na żywo”, gdy w pobliżu znajdują się czyjeś oczy. Na rynku dostępne są iluminatory laserowe określane jako „bezpieczne dla oczu”, ale my i tak nie ryzykowalibyśmy. Aby móc stosować iluminatory dalekiego zasięgu oparte na laserach, musisz rozszerzyć zasięg swojej kamery wideo. Świetnie nadaje się do tego celu teleskop lub lornetka, jeżeli usta- lisz optymalną pozycję i ostrość kamery. Aby zamocować kamerę na lornetce, wytnij otwór w pokrywce wizjera i po prostu przyklej do niej kamerę. Rysunek 10.22 przedstawia małą ka- merę wideo zamontowaną na lornetce. Jest to dobry sposób, ponieważ możesz nadal korzystać z drugiego okularu lornetki, aby odpowiednio skierować kamerę przed włączeniem ilumina- tora. Aby uzyskać optymalną ostrość, być może będziesz musiał wyregulować ostrość kamery lub ostrożnie dobrać plamkę lasera przed obiektywem. Jeżeli Twój system iluminacyjny ma zasięg kilkudziesięciu metrów lub większy, do powięk- szenia oświetlanego obszaru może być potrzebny teleskop. Stanowisko pokazane na rysunku 10.23 dobrze działa z iluminatorem laserowym dużej mocy. Kamera została przymocowana przez przyklejenie jej do uchwytu obiektywu Barlowa. Może być konieczne pewne wyregulowanie ostro- ści kamery i możesz widzieć tylko niewielki obszar, ale cały system na dużych odległościach sprawdza się dobrze, o ile tylko jesteś w stanie oświetlić otoczenie. Nawet bez oświetlenia pod- czerwienią, a tylko przy słabym oświetleniu dziennym takie czułe kamery mogą widzieć lepiej niż ludzkie oko. Kup książkęPoleć książkę Noktowizor 147 Teraz powróćmy do naszego systemu nokto- wizyjnego. Po przygotowaniu wszystkich kom- ponentów musisz zdobyć obudowę, w której zo- staną one umieszczone wraz z zestawem baterii. Jeżeli chcesz pozostać niewidoczny, najlepsza będzie obudowa w kolorze czarnym, ponieważ nie będzie odbijać światła otoczenia, gdy będziesz się poruszał. Jeszcze lepsza będzie płaska czarna obudowa, ponieważ nie będzie posiadać żad- nych powierzchni odbijających światło. W odpo- wiednim ubraniu możesz przemykać się nocą zupełnie niewidoczny nawet w bliskiej odle- głości od obserwowanych obiektów. RYSUNEK 10.22. Pokrywka na wizjer lornetki do- brze nadaje się do zamocowania kamery RYSUNEK 10.23. Kamera noktowizyjna bardzo dalekiego zasięgu RYSUNEK 10.24. Obudowa powinna pomieścić wszystkie elementy W sklepie internetowym Radio Shack znaleź- liśmy typowe pudełko w kolorze czarnym, o wy- miarach 8(cid:117)6(cid:117)5 cm, mieszczące wszystkie ele- menty. Podczas poszukiwania obudowy pamiętaj o uwzględnieniu dodatkowego miejsca na bate- rię (lub zestaw baterii), kilka przełączników oraz pęk przewodów. Najlepiej jest zbudować cały układ przed wyszukaniem obudowy, dzięki czemu będziesz wiedział, jaka ilość miejsca będzie potrzebna. Nie próbuj upychać elementów zbyt ciasno, ponieważ później wymiana baterii będzie bardzo uciążliwa (patrz rysunek 10.24). Połączenia i liczba diod LED w Twoim syste- mie całkowicie zależą od napięcia zestawu baterii i maksymalnego napięcia przewodzenia pojedyn- czej diody. Celem jest zasilenie wszystkich diod takim samym napięciem jak reszty systemu, czyli najprawdopodobniej od 9 do 12 V. Ponieważ większość diod jest zasilana napięciem od 1 do 2,5 V, dlatego aby uzyskać najlepsze napięcie, będziesz musiał połączyć diody szeregowo i rów- nolegle. Ponadto pamiętaj, że większa liczba diod wymaga większej mocy pobieranej z zestawu baterii, a po dodaniu większej liczby diod zasięg systemu nie powiększy się znacząco, będzie jedy- nie oświetlany szerszy obszar. Możesz dowolnie eksperymentować z rozmieszczeniem i liczbą diod LED, przy czym ich liczba między 10 a 20 sztuk będzie w zupełności wystarczająca. Zajrzyj do karty katalogowej swojej diody LED i wyszukaj maksymalne napięcie przewo- dzenia. W przypadku naszych diod podczerwo- nych było ono równe 1,4 V. Następnie podziel napięcie swojej baterii (lub zestawu) przez mak- symalne napięcie diody, a otrzymasz liczbę diod Kup książkęPoleć książkę 148 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz do połączenia szeregowo. Łącząc diody sze- regowo, podzielisz napięcie i zmniejszysz je do bezpiecznego poziomu. W przypadku naszej pojedynczej baterii 9 V obliczenia były następujące: 9:1,4 = 6,428. Oczywiście nie mogliśmy umieścić 6,428 diody w na- szym systemie, dlatego ich liczbę zaokrą- gliliśmy do 7, ponieważ lepiej jest uzyskać nieznacznie mniejsze napięcie, niż je prze- kroczyć. Zawsze lepiej jest podać niższe napięcie, ponieważ nawet jego nieznaczne przekroczenie może szybko zniszczyć diodę. Zatem przy 7 diodach połączonych szere- gowo każda z nich otrzyma napięcie 1,23 V (9:7 = 1,285), co jest bezpieczną wartością. Ponieważ zaledwie 7 diod mogło nie dać wystarczająco silnego światła, postanowi- liśmy dodać do systemu drugi łańcuch 7 diod. Po szeregowym połączeniu diod w łańcuch możesz po prostu zrobić drugi taki sam i połączyć go równolegle z pierw- szym. W ten sposób oba łańcuchy będą poprawnie zmniejszać napięcie do bezpiecz- nego poziomu, jednak system będzie pobie- rał dwukrotnie większy prąd. Rysunek 10.25 przedstawia dwa łańcuchy diod LED połą- czone równolegle, dzięki czemu na każdej diodzie panuje napięcie 1,23 V. Mogliśmy podłączyć równolegle więcej łańcuchów niż dwa, ale liczba 14 diod była dobrym kom- promisem pomiędzy żywotnością baterii a jasnością oświetlenia. Jak zwykle możesz dowolnie eksperymentować, ale zawsze pamiętaj o maksymalnym napięciu przewo- dzenia swoich diod LED. RYSUNEK 10.25. Diody LED połączone szeregowo i równolegle Możesz zainstalować dowolnie rozmiesz- czone diody, jednak aby uzyskać maksy- malne oświetlenie otoczenia, staraj się roz- łożyć je na obudowie urządzenia możliwie równomiernie. Pamiętaj, że musisz w odbu- dowie pozostawić miejsce na kamerę i do- datkowe wyłączniki, jeżeli zamierzasz je zainstalować. Aby system wyglądał bardziej profesjonalnie i aby ułatwić sobie wywier- cenie otworów w pokrywce pod diody LED, możesz przy użyciu linijki lub graficznego programu komputerowego wykonać papierowy wzorzec i przykleić go do pokrywki obudowy. Rysunek 10.26 przedstawia wzorzec przyklejony do pudełka i przygotowany do wywiercenia otworów. RYSUNEK 10.26. Szablon ułatwiający wywiercenie otworów na diody LED Kup książkęPoleć książkę Noktowizor 149 Jeżeli nie jesteś pewien, jakie wiertło będzie potrzebne do wykonania otworów dopasowa- nych do diod, rozpocznij od wiertła o zbyt małej średnicy, a potem rozwiercaj otwór, aby znaleźć jego najlepszą wielkość. Aby otwory były równo rozmieszczone, zawsze dobrze jest je najpierw wywiercić małym wiertłem. Rysunek 10.27 przed- stawia pokrywkę naszej obudowy z wywierco- nymi 14 otworami na diody. Krawędzie wywierconych otworów można wygładzić i nieznacznie rozwiercić, obracając w palcach dużo większe wiertło. Rysunek 10.28 przedstawia pokrywkę z 14 otworami przygoto- wanymi do wciśnięcia w nie diod LED. Dobrze jest przyciąć końcówki każdej diody LED na minimalną długość, jak pokazuje rysu- nek 10.29, dzięki czemu będziesz miał więcej miejsca wewnątrz obudowy. Być może wiesz, że dłuższa końcówka diody jest dodatnia, ale oprócz tego jest inny sposób sprawdzenia polaryzacji diody. Płaska powierzchnia na dolnej krawędzi obudowy wskazuje ujemną końcówkę, jak poka- zuje rysunek 10.30. Jeżeli Twoje diody będą uło- żone w jednej linii, wówczas możesz wręcz zagiąć ich końcówki i w ten sposób utworzyć połą- czenie szeregowe. Zainstaluj wszystkie diody LED w ten sposób, aby dodatnie i ujemne końcówki były skierowane w te same strony. Jak pokazuje rysunek 10.30, płaska strona obudowy wskazuje ujemną koń- cówkę, dzięki czemu łatwiej jest połączyć wszyst- kie diody i unika się ich odwrotnego umieszcze- nia. Jeżeli jedna dioda w ciągu będzie podłączona odwrotnie, nie będzie świecił cały łańcuch. Nie nastąpi żadne uszkodzenie, po prostu układ nie będzie działał. Diody LED nie muszą być równomiernie rozmieszczone wokół kamery, o ile kamera i diody będą skierowane w tę samą stronę. Jak poka- zuje rysunek 10.31, zainstalowaliśmy kamerę w lewym górnym wierzchołku obudowy, aby zrobić więcej miejsca dla innych komponentów. Podczas montażu swojego systemu pamiętaj o jednej rzeczy, mianowicie o tym, która strona kamery i wizjera ma być na górze. Naprawdę bardzo się zdenerwujesz, gdy po złożeniu całego urządzenia utrzymasz obraz do góry nogami! RYSUNEK 10.27. Przygotowanie otworów na diody LED RYSUNEK 10.28. Wywiercone otwory na diody LED RYSUNEK 10.29. Diody LED z końcówkami przyciętymi na minimalną długość RYSUNEK 10.30. Montaż diod LED w tym samym położeniu Kup książkęPoleć książkę 150 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz Niektóre wizjery posiadają funkcję „widoku lu- strzanego”, dlatego jeżeli zamierzasz poruszać się po pomieszczeniu w zupełnej ciemności, sprawdź, czy obraz nie jest odwrócony w poziomie. Mimo że przez wizjer możesz patrzeć dowol- nym okiem, najlepiej jest umieścić go tak, aby obudowa przesłaniała Twoją twarz, a obiektyw kamery był umieszczony w środku, a nie z boku pola widzenia. Opanowanie łatwego poruszania się w pomieszczeniu pełnym przeszkód z wyko- rzystaniem tylko jednego wizjera zajmie Ci tro- chę czasu, ale zadanie to będzie o wiele łatwiejsze, jeżeli kamera będzie patrzyła z pozycji pomiędzy Twoimi oczami. Pamiętaj również o orientacji obrazu podczas instalacji wizjera, aby nie był wyświetlany do góry nogami. Rysunek 10.32 po- kazuje, w jaki sposób wizjer został umieszczony w obudowie, tj. w wycięciu, w które został wsu- nięty i w nim trwale zamocowany. Do połączenia ze sobą swobodnych elementów, a nawet do przymocowania płyty elektronicznej do pod- stawy obudowy dobrze nadaje się gorący klej. RYSUNEK 10.31. Montaż kamery RYSUNEK 10.32. Montaż wizjera RYSUNEK 10.33. Zmontowane podstawowe urządzenie Nasz system noktowizyjny został wykonany w wersji na lewe oko, ponieważ tak jest dla nas lepiej! Kamera jest umiejscowiona w ten sposób, że znajduje się pomiędzy oczami, gdy system noktowizyjny zostanie zbliżony do twarzy. Rysu- nek 10.33 przedstawia podstawowy system z za- instalowanymi trzema komponentami. Rysunek 10.34 przedstawia tylną stronę urzą- dzenia z zainstalowanym wizjerem. Podczas mo- cowania wizjera uwzględnij miejsce na swój nos, gdyż będziesz go przyciskał do tylnej ścianki obudowy, jeżeli wizjer nie będzie wystarczająco oddalony. Jeżeli nie możesz zrobić miejsca dla części swojej twarzy, lepszym sposobem będzie zamontowanie wizjera z boku. Jeżeli jesteś na etapie łączenia przewodami wizjera, kamery, diod LED i zestawu baterii, wstrzymaj się na chwilę i rozważ umieszczenie dodatkowych przełączników do wyłączania diod LED i osobno głównego systemu. W ten sposób Twój system noktowizyjny stanie się urządze- niem wielofunkcyjnym, umożliwiającym widze- nie w ciemności, jak również wykrywanie innych noktowizyjnych kamer bezpieczeństwa. Jak po- kazują następne zdjęcia, wizjer noktowizyjny z wyłączonymi własnymi diodami LED widzi inne kamery bezpieczeństwa i funkcjonuje jako swego rodzaju wykrywacz kamer noktowizyjnych. Sposób podłączenia diod został pokazany na rysunku 10.36. RYSUNEK 10.34. Widok noktowizora od tylnej strony Kup książkęPoleć książkę Noktowizor 151 Dodaliśmy również gniazdo wyj- ściowe RCA, dzięki czemu mogliśmy nagrywać obraz na kamerze wideo, aby zademonstrować urządzenie na naszej stronie WWW, jak również aby zareje- strować wykonywane niektóre tajne czynności. Rysunek 10.35 przedstawia połączony cały system (cid:127) z dwoma wy- łącznikami zasilania, uchwytem do bate- rii i gniazdem z wyjściem wideo. RYSUNEK 10.35. Połączenie wszystkich komponentów Rysunek 10.36 przedstawia typowy układ zasilania wizjera noktowizyjnego, gdy zdecydujesz się dodać wyłączniki sterujące sekcją wideo i diodami LED. Twój układ połączeń może być inny w zależności od liczby diod LED w Twoim systemie, jak również napięcia zasilają- cego wymaganego przez kamerę i wizjer. Oczywiście właściwe jest stosowanie więcej niż jednej baterii lub nawet regulatora napięcia, jeżeli jest taka potrzeba. Pojedyncza bateria alkaliczna 9 V może zasilać układ przez kilka godzin, natomiast zestaw baterii AA wystarczy na wiele godzin, ale będzie wymagał większej obudowy. Akumulatory świetnie nadają się do tego projektu, ale pamiętaj, że często mają niższe napięcie niż baterie, które powinny zastępować. Akumulator 9 V zazwyczaj daje napięcie 8,6 V. RYSUNEK 10.36. Połączenie wszystkich komponentów ze źródłem zasilania Kup książkęPoleć książkę 152 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz Obudowa, która początkowo wyda- wała się duża, po umieszczeniu wszystkich przewodów i przełączników została niemal całkowicie wypełniona. Rysunek 10.37 po- kazuje wszystkie elementy upakowane w obudowie po sprawdzeniu, że urządzenie rzeczywiście działa. Swobodne części, takie jak płytka elektroniczna wizjera i bateria, powinny zostać zamocowane za pomocą kawałków dwustronnej taśmy klejącej lub w jakiś inny sposób chroniący przed obija- niem się ich wewnątrz obudowy. Kolejnym zadaniem jest odizolowanie wszystkich ele- mentów płytki elektronicznej od metalo- wych części, takich jak obudowa baterii. Dobrze nadaje się do tego celu kawałek taśmy lub kartonu umieszczony na spodniej stronie płytki. Puste przestrzenie możesz również wypełnić zgniecionym papierowym ręcznikiem lub watą. Po ostrożnym upakowaniu wszystkich komponentów w obudowie zostało spraw- dzone, czy jakieś elementy nie uległy zwarciu i czy nie zostały uszkodzone podczas mon- tażu. Rysunek 10.38 przedstawia system noktowizyjny gotowy do penetrowania głę- bokiej ciemności. RYSUNEK 10.37. Umieszczenie wszystkich komponentów w obudowie RYSUNEK 10.38. Gotowy noktowizor Pierwszy test, który powinieneś wykonać, polega na umieszczeniu systemu noktowizyjnego przed lustrem i sprawdzeniu, czy podczerwone diody LED działają. Rysunek 10.39 (ramka 1) poka- zuje jaskrawą wiązkę światła widzianą przez kamerę patrzącą na diody LED z bliskiej odległości. Ramka 2 przedstawia nasze laboratorium przy całkowicie wyłączonym oświetleniu. Ramka 3 zawiera zdjęcie parkingu w nocy, a ramka 4 przedstawia naszego bezwzględnego psa obronnego, niczego jednak nieświadomego, który nas słyszał, ale nie widział. Zgoda, jest to nasz kumpel, „psi król”, jednak nie radzimy skradać się za jakimś zwierzęciem, ponieważ może się to źle skończyć! Gdy poruszasz się wewnątrz budynku, korzystając tylko z systemu noktowizyjnego, nie śpiesz się i spróbuj się przyzwyczaić do widoku otoczenia. Nam zajęło kilka dni opanowanie płynnego poruszania się w zamkniętej przestrzeni bez potykania się o meble i framugi drzwi, ale się udało. Jeżeli dodałeś opcjonalny wyłącznik do włączania i wyłączania diod LED, możesz również wykorzystać swój system noktowizyjny do wykrywania innych źródeł promieniowania podczer- wonego, na przykład ukrytych kamer szpiegowskich lub kamer bezpieczeństwa. Rysunek 10.40 pokazuje, jak kamera noktowizyjna jest widziana przez aparat fotograficzny (w nocy, z lampą błyskową) oraz przez noktowizor. Aparat fotograficzny widzi słabą purpurową poświatę emito- waną przez kamerę, natomiast noktowizor widzi jaskrawą wiązkę, jakby to było światło białe. Dzięki niezwykłej wrażliwości kamer na promieniowanie podczerwone ukryte kamery bezpie- czeństwa takie jak ta mogą być wykryte z dużej odległości. W rzeczywistości noktowizor posiada jeszcze trzecią funkcję, mianowicie oślepianie kamery bez- pieczeństwa (cid:127) dzięki niej kamera nie będzie Cię widzieć. Po wyłączeniu wizjera i pozostawieniu Kup książkęPoleć książkę Noktowizor 153 RYSUNEK 10.39. Kilka testów noktowizora włączonych diod LED podczas przechodzenia przed kamerą bezpieczeństwa możesz po prostu skie- rować na nią swoje urządzenie, dzięki czemu całkowicie prześwietlisz obraz i uniemożliwisz rozpo- znanie siebie. Jest to bardzo przydatna funkcja, jeżeli cenisz swoją prywatność (patrz rysunek 10.41). RYSUNEK 10.40. Zastosowanie noktowizora do wykrywania kamer bezpieczeństwa RYSUNEK 10.41. Urządzenie gotowe do penetracji ciemności Mamy nadzieję, że spodoba Ci się budowanie noktowizorów i udadzą się Twoje tajne operacje! Nie popadnij tylko w kłopoty z powodu swojej nowej zabawki, ale gdyby tak się stało, pamiętaj: nigdy nie słyszałeś ani o nas, ani o naszej stronie WWW! Kup książkęPoleć książkę 154 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz Kup książkęPoleć książkę Skorowidz cewka radiowa, 249 CMOS, complementary metaloxide semiconductor, 47, 125 CRT, cathode ray tube, 136 cyfrowy procesor sygnału, DSP, 173 czarna żarówka, 69 częstotliwości radiowe, 14 częstotliwość wykonywania zdjęć, 327 czujnik ciepła, 337 optyczny, 58 podczerwieni, 337 ruchu, 300, 337, 342 czułość kamery, 46 D DAA, data access arrangement, 180 dekoder DTMF, 158, 164 Sharp GP1UM26X, 262 dekodowanie 4-bitowej liczby, 161 numerów telefonicznych, 157 tonów, 157, 165 znaków NMEA, 194 diagram dioda, 20 połączeń miksera, 181 połączeń w wyłączniku, 177 spektrum światła, 141 laserowa, 112, 115 LED, 21, 56, 79 nadawcza, 270 NTE6248, 21 podczerwona, 54, 79, 101, 114 z nagrywarki, 114, 116 zasilana impulsowo, 104 długość fali, 141 dokładność modułu GPS, 201 DSP, digital signal procesor, 173 DTMF, 157 dziurkownica, 297 A adapter celownika optycznego, 352 aktywowanie dźwiękiem, 334 głosem, 372 ruchem, 337, 344 akumulator kwasowo-ołowiowy, 95 alarm kieszonkowy, 299 przenośny, 295 stacjonarny, 295 analiza danych GPS, 219 antena, 257 antyspamer, 167, 172 aparat fotograficzny, 280, 315 aktywowany dźwiękiem, 331, 336 aktywowany klaśnięciem, 357 aktywowany ruchem, 337, 344 wyzwalany automatycznie, 325 wyzwalany zdalnie, 315 wzmacniacz zoomu, 347 aparaty cyfrowe, 313 szpiegowskie, 313 automatyczne robienie zdjęć, 315, 323 automatyczny wyzwalacz aparatu, 325, 329 B baza, 22 bezpiecznik, 40 błona fotograficzna, 67, 70 bramka CD4011B, 340 brzęczyk piezoelektryczny, 300, 357 budowa dużego iluminatora, 93 nadajnika szpiegowskiego, 247 panelu, 89 C CCD, charge-coupled device, 46, 125 celownik optyczny, 347–351 Kup książkęPoleć książkę 376 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz E ekran wizjera, 138 elektroniczne bloki funkcjonalne, 15 elektroniczny pirat, 261 tropiciel GPS, 205 elementy SMD, 42 eliminacja szumów, 14 emiter, 22 ENIAC, 22 F filtr blokujący światło, 58 podczerwieni, 58, 67, 74, 84, 104 szklany, 74, 143 środkowoprzepustowy, 244 zakłóceń, 244 format KML, 220 NMEA, 194, 208, 215 fotograficzny filtr podczerwieni, 67 fotografie poklatkowe, 328, 367 fotorezystor, 233–235 fototranzystor, 236 fototranzystor NPN, 236 funkcja PLAYBACK, 269 RECORD, 269 G generator dźwięku, 171 impulsów, 103, 105, 107, 108 tonów, 160 wysokiego napięcia, 282, 286 głośnik, 231 głowica laserowa, 113 gniazdo AV, 124 RCA, 139 RJ-11, 160, 175 zasilające, 125 GPS, Global Positioning System, 187, 205 Graham Brad, 5 I IC, 248 ilość promieniowania podczerwonego, 71 iluminacja laserowa, 122 iluminator, 61, 95 dalekiego zasięgu, 122 dużej mocy, 144 laserowy, 118 laserowy dużej mocy, 146 LED, 87, 99 noktowizyjny, 55, 144 noktowizyjny z filtrem, 111 podczerwieni, 60–62, 77, 80, 83, 87, 93, 96 zasilany impulsowo, 100 impulsowe zasilanie diod, 103 impulsowy iluminator LED, 99 interfejs telefoniczny, 169 z przekaźnikami, 326 K kamera, 62 bezpieczeństwa, 46, 49, 67, 77, 99, 125 czarno-biała, 123, 135 kolorowa, 126 monochromatyczna, 104, 111 noktowizyjna, 123, 132 noktowizyjna dalekiego zasięgu, 147 szpiegowska, 45, 59, 131 szpiegowska KPC-EX20H, 68 karta katalogowa dekodera, 158 dekodera RC5, 263 diody laserowej, 115 diody LED, 57, 80 modułu, 190 podczerwonej diody, 143 podczerwonej diody LED, 264 regulatora napięcia, 341 tranzystora, 24 układu monostabilnego, 333 kąt świecenia diod, 85 klawiatura SparkFun, 296 kod paskowy rezystorów, 18 źródłowy dekodera, 163 Kup książkęPoleć książkę Skorowidz 377 kod źródłowy obsługi alarmu, 301 źródłowy odbiornika GPS, 194, 211 źródłowy pirata, 265 źródłowy sterujący aparatem, 359 kolektor, 22 komunikacja szeregowa z komputerem, 189 komunikaty NMEA, 216 kondensator, 19, 251 ceramiczny, 20 odsprzęgający, 14 konfiguracja kamery, 132 programu Google Earth, 218 konwersja NMEA na KML, 221 konwerter podczerwieni, 67 portu USB, 188 światła na dźwięk, 234 USB FT232, 210 kształt wiązki, 141 L lampa światła czarnego, 67, 75 lampy reagujące na światło, 337 laser, 56, 63, 112, 230 laserowa dioda podczerwona, 58 laserowe urządzenie szpiegowskie, 229 laserowy iluminator dalekiego zasięgu, 122 system noktowizyjny, 111 system szpiegowski, 229, 243, 246 latarka, 72 latarka na podczerwień, 73, 76 licznik dekadowy, 326 licznik dekadowy 74HC4017B, 325 linia TX, 203 lornetka, 147, 347 luks, 126 luneta, 347, 353 luneta celownicza, 119 lustro półprzezroczyste, 94 lustrzanka jednoobiektywowa, 347 lustrzanki cyfrowe, 348 lutowanie, 35, 41 lutownica, 27 (cid:146) ładowanie kondensatora, 281 M magnes neodymowy, 224 maksymalne napięcie przewodzenia, 148 matryca CCD, 46, 49, 125, 140 CMOS, 47, 125 diod LED, 61 McGowan Kathy, 5 mikrofon elektretowy, 179, 247, 254, 331 mikrokamera, 45, 48, 125 mikrokontroler, 29, 188, 193 ATMega324, 208 ATMega324p, 194 ATMega88, 295, 301, 359 ATMega88P, 261, 295, 357 AVR, 205 AVR324, 211 mikrowyłącznik, 311 mikser efektów dźwiękowych, 174 miksowanie dźwięku, 173 minijack, 171 moc lasera, 116, 122, 145 promieniowania, 108 promieniowania podczerwonego, 93, 96 mocowanie celownika optycznego, 350 elementu w płytce, 41 kamery, 130 komponentów pirata, 275 laserów, 242 lunety celowniczej, 119 obiektywu, 121 odbiornika GPS, 224 typu C, 46 typu CS, 46 uchwytu montażowego, 374 wizjera, 150 źródła światła, 129 dekodera RC5, 261–263 GPS, 187, 203, 205, 207 laserowy, 57, 113, 145 podczerwieni, 270 SanJose FV-M8, 188, 205 moduł Kup książkęPoleć książkę 378 Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz monitor, 120 montaż diod LED, 150 elektronicznego pirata, 275 elementów podczerwieni, 274 kamery, 150 lasera, 242 powierzchniowy, 42 wizjera, 150 multimetr cyfrowy, 28 N nadajnik, 260 nadajnik szpiegowski, 247 nadawanie, 227 napięcie kondensatora, 283 przewodzenia diody, 89 wsteczne, 141 narzędzia pracy, 27 natężenie impulsu, 101 prądu przepływu, 141 NMEA, 194, 208, 215 nocne obserwacje, 65 noktowizja, 53 noktowizor, 111, 123, 135, 150 noktowizor przenośny, 62 noktowizyjna kamera szpiegowska, 97 wideo, 123, 132 NTSC, National Television System Committee, 47, 126 O obiektyw, 48, 348 obiektyw rozpraszający, 146 obraz z mikrokamery, 52 obsługa przekaźnika, 299 obudowa klawiatury, 297 lasera, 120 noktowizora, 152 paralizatora, 288, 292 obwód
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Gadżety szpiegowskie. Szalony Geniusz
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: