Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00050 006689 14488982 na godz. na dobę w sumie
Geek w świecie korporacji. Podręcznik kariery programisty - książka
Geek w świecie korporacji. Podręcznik kariery programisty - książka
Autor: Liczba stron: 248
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-3143-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> biznes it >> kompetencje osobiste
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Wykorzystaj swoją niesamowitą wiedzę, okiełznaj nieprzewidywalne momenty w karierze i osiągnij sukces w świecie IT!

W umyśle geeka świat jest jak komputer- możliwy do zrozumienia i poznania oraz skończony. Życie jak każdy system da się opanować, wymaga to tylko odpowiedniej ilości czasu i wysiłku. Można zgłębić jego budowę i zrozumieć obowiązujące w nim reguły, a także otrzymać odpowiedź, co i jak należy robić, żeby odnieść pożądany sukces. Jednak choć w komputerze dołożenie dodatkowej pamięci zawsze w spodziewany sposób przyspiesza określone działania, tak w pełnym usterek życiu niestety nie zawsze się to sprawdza... Jak zatem zrobić karierę w świecie pełnym sytuacji niezgodnych z regułami, niemożliwych do zdefiniowania, niepasujących do struktury systemu, gdzie najczęstszym źródłem błędów okazują się ludzie, których nijak nie da się naprawić?!

Jeśli przestało zadowalać cię samo pisanie kodu i pozycja eksperta w swojej dziedzinie, a zamarzyło Ci się stanowisko menedżera czy też kariera w większej firmie, musisz przygotować się na jeden pewnik - prędzej czy później trafisz na nieprzewidywalne zdarzenia, więc warto poznać reguły skutecznego stawiania im czoła. Oto zabawnie napisany podręcznik o robieniu poważnej kariery w świecie IT, napisany przez znanego amerykańskiego blogera Micheala Loppa - geeka z doświadczeniem w pracy dla takich firm, jak Apple, Netscape, Borland czy Symantec. Dzięki niemu nauczysz się, w jaki sposób podejmować najlepsze dla Twojej kariery decyzje i radzić sobie w czterdziestu zaskakujących sytuacjach, które dopadną Cię po drodze. Lopp omawia kompletny cykl zmiany pracy - od planowania kariery i rozmowy rekrutacyjnej, przez negocjowanie oferty, poznawanie firmy i współpracowników, aż po ostateczne uznanie, że pora poszukać czegoś nowego i bardziej rozwojowego.

Dzięki tej książce nauczysz się między innymi, jak:

Naucz się efektywnie współpracować z ludźmi i obracać wszelkie trudne sytuacje na swoją zawodową korzyść!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Idź do • Spis treści • Przykładowy rozdział Katalog książek • Katalog online • Zamów drukowany katalog Twój koszyk • Dodaj do koszyka Cennik i informacje • Zamów informacje o nowościach • Zamów cennik Czytelnia • Fragmenty książek online Kontakt Helion SA ul. Kościuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 32 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl © Helion 1991–2011 Geek w świecie korporacji. Podręcznik kariery programisty Autor: Michael Lopp Tłumaczenie: Tomasz Walczak ISBN: 978-83-246-3143-8 Tytuł oryginału: Being Geek: The Software Developer s Career Handbook Format: 158×235, stron: 248 Wykorzystaj swoją niesamowitą wiedzę, okiełznaj nieprzewidywalne momenty w karierze i osiągnij sukces w świecie IT! • Jak zaplanować i realizować optymalną dla siebie ścieżkę rozwoju? • Jak negocjować korzystne warunki swojej pracy i płacy? • Jak współpracować z ludźmi o różnych typach osobowości? W umyśle geeka świat jest jak komputer – możliwy do zrozumienia i poznania oraz skończony. Życie jak każdy system da się opanować, wymaga to tylko odpowiedniej ilości czasu i wysiłku. Można zgłębić jego budowę i zrozumieć obowiązujące w nim reguły, a także otrzymać odpowiedź, co i jak należy robić, żeby odnieść pożądany sukces. Jednak choć w komputerze dołożenie dodatkowej pamięci zawsze w spodziewany sposób przyspiesza określone działania, tak w pełnym usterek życiu niestety nie zawsze się to sprawdza… Jak zatem zrobić karierę w świecie pełnym sytuacji niezgodnych z regułami, niemożliwych do zdefiniowania, niepasujących do struktury systemu, gdzie najczęstszym źródłem błędów okazują się ludzie, których nijak nie da się naprawić?! Jeśli przestało zadowalać cię samo pisanie kodu i pozycja eksperta w swojej dziedzinie, a zamarzyło Ci się stanowisko menedżera czy też kariera w większej firmie, musisz przygotować się na jeden pewnik – prędzej czy później trafisz na nieprzewidywalne zdarzenia, więc warto poznać reguły skutecznego stawiania im czoła. Oto zabawnie napisany podręcznik o robieniu poważnej kariery w świecie IT, napisany przez znanego amerykańskiego blogera Micheala Loppa – geeka z doświadczeniem w pracy dla takich firm, jak Apple, Netscape, Borland czy Symantec. Dzięki niemu nauczysz się, w jaki sposób podejmować najlepsze dla Twojej kariery decyzje i radzić sobie w czterdziestu zaskakujących sytuacjach, które dopadną Cię po drodze. Lopp omawia kompletny cykl zmiany pracy – od planowania kariery i rozmowy rekrutacyjnej, przez negocjowanie oferty, poznawanie firmy i współpracowników, aż po ostateczne uznanie, że pora poszukać czegoś nowego i bardziej rozwojowego. Dzięki tej książce nauczysz się między innymi, jak: • dobierać pracodawcę, branżę i charakter pracy • wybierać właściwy moment na zmianę pracy • prześwietlać swojego przyszłego pracodawcę • przejść z sukcesem przez rozmowę rekrutacyjną • negocjować korzystne dla Ciebie warunki umowy • pracować z ludźmi o różnych typach osobowości • tworzyć i przedstawiać efektywne prezentacje • poznać oczekiwania dyrektora wykonawczego • radzić sobie z „kłamcami” i „ludźmi o niecnych zamiarach” • zarządzać trudnym zespołem programistów Naucz się efektywnie współpracować z ludźmi i obracać wszelkie trudne sytuacje na swoją zawodową korzyść! Spis treści 11 13 17 22 28 33 38 42 48 O autorze WstÚp CZĘŚĆ I PLAN KARIERY Rozdziaï 1. Jak wygraÊ? Rozdziaï 2. Trzy punkty Rozdziaï 3. SwÚdzenie Rozdziaï 4. WstÚpny test Rozdziaï 5. Nerwy Rozdziaï 6. Przycisk Rozdziaï 7. Biznes CZĘŚĆ II ANALIZA ZARZĄDZANIA Rozdziaï 8. Schemat organizacyjny Rozdziaï 9. ZarzÈdzanie menedĝerami Rozdziaï 10. Problemy z Gïupkiem Rozdziaï 11. Skoczek Rozdziaï 12. Wróg Rozdziaï 13. DokonaÊ niemoĝliwego Rozdziaï 14. Odruchy Rozdziaï 15. GïÚboki wdech Rozdziaï 16. System jako gra Rozdziaï 17. Jak radziÊ sobie z wilkoïakami? Rozdziaï 18. BAB Rozdziaï 19. Waĝni ludzie Rozdziaï 20. Chcemy ciÚ Rozdziaï 21. Toksyczny paradoks Rozdziaï 22. Staw 59 63 70 77 81 85 89 96 101 107 111 116 120 126 131 8 SPIS TREŚCI CZĘŚĆ III PODRĘCZNY ZESTAW NARZĘDZI Rozdziaï 23. PodrÚcznik obsïugi nerda Rozdziaï 24. Smak dnia Rozdziaï 25. Lista maïych kroków Rozdziaï 26. Kryzys i kreatywnoĂÊ Rozdziaï 27. Z pianÈ na ustach o wĂciekle dobrych narzÚdziach Rozdziaï 28. Bez planu Rozdziaï 29. Jak nie uciec? Rozdziaï 30. Na gïos Rozdziaï 31. Bity, funkcje i prawda Rozdziaï 32. Odkrycie 139 146 152 158 162 169 173 178 184 192 SPIS TREŚCI 9 CZĘŚĆ IV NASTĘPNA PRACA Rozdziaï 33. Scenariusz „zaïatwiïeĂ mnie” Rozdziaï 34. Bez niespodzianek Rozdziaï 35. Rozwaĝnie prowadzona kariera Rozdziaï 36. Przekleñstwo Doliny Krzemowej Rozdziaï 37. Ujawnienie faktów Rozdziaï 38. Uwaga na lukÚ Rozdziaï 39. Exodus Rozdziaï 40. Zïe wieĂci na temat Twojej Ăwietlanej przyszïoĂci Epilog PoĂpiech Dodatek Reguïy gry w Back Alley Bridge 201 206 211 216 221 227 232 238 243 245 10 SPIS TREŚCI R O Z D Z I A Ł 1 7 . Jak radzić sobie z wilkołakami? Jeśli choćby drgnę, jestem martwy. Asia, która prawie na pewno jest wilkołakiem, skacze od jednego gracza do następnego, sprawdzając siłę woli i szukając słabości. Wypatruje oznak poczucia winy lub dyskomfortu — i nie ona jedna. Pokój pełen jest ludzi szu- kających kogoś, kogo można zlinczować. Gra nosi nazwę Wilkołak. Jestem jednocześnie podekscytowany i przerażony. To dziwne, ponieważ płacą mi za to, abym codziennie grał w tę straszną grę. Niebezpieczny scenariusz Wilkołak to gra imprezowa opisywana przez pomysłodawcę jako „gra oskarżeń, kłamstw, blefów, podejrzeń, zabójstw i zbiorowej histerii”. Poznanie jej podstaw jest ważne do zrozumienia, w jaki sposób gra pomaga w rozwijaniu krytycznych umiejęt- ności umysłowych potrzebnych w pracy. Moderator rozpoczyna od wręczenia graczom kart określających ich rolę: wieśniak, jasnowidz lub wilkołak. Po rozpoczęciu gry każdy opisuje swoją rolę. Wszyscy mówią to samo: „Cześć, nazywam się X i jestem wieśniakiem”. Niektóre osoby kłamią. Jest kilka wilkołaków, które się do tego nie przyznają, ponieważ wieśniacy chcą zabić wilkołaki, zanim te zabiją ich. Moderator ogłasza następnie nadejście nocy. Wtedy wszyscy gracze zamykają oczy. Dwie rzeczy, których boją się wilkołaki, to — oczywiście — krowy i zombie. Dlatego wszyscy gracze wydają jeden z następujących odgłosów: „Móóózgiiiiii” lub „MuuuUuuuUuuu”. Słowa mają zagłuszać to, co dzieje się w nocy, kiedy moderator prosi wilkołaki o obu- dzenie się i wskazanie zabijanego wieśniaka. Wilkołaki po tym, jak po cichu wskażą ofiarę, ponownie zasypiają. Moderator budzi wtedy jasnowidza, który wskazuje jedne- go gracza. Za pomocą podniesionego lub opuszczonego kciuka moderator informuje jasnowidza o tym, czy gracz jest wilkołakiem. Kiedy wszyscy ponownie zasną, mode- rator budzi wieś i ogłasza, kto zginął. JAK RADZIĆ SOBIE Z WILKOŁAKAMI? 107 Wtedy rozpoczyna się gra. Wieś musi wspólnie ustalić, którego domniemanego wil- kołaka zlinczować. Wybór odbywa się na podstawie niejasnych informacji zebranych w czasie przedstawiania się lub opartych na tym, kogo zabito poprzedniej nocy. Danych nie ma zbyt dużo, trzeba jednak kogoś wyeliminować, ponieważ każdej nocy (w każdej kolejce) wilkołaki uśmiercają następną osobę. Jeśli pozostanie więcej wilko- łaków niż wieśniaków, wilkołaki wygrają. Nie można pozwolić zwyciężyć wilkołakom. Opisałem mechaniczne podstawy gry, jednak nie pokazałem jej piękna. Uwielbiam Wilkołaka, ponieważ gra pozwala w bezpieczny sposób nauczyć się, jak radzić sobie z najgorszymi ludźmi, jakich spotkasz w najgorszych możliwych scenariuszach. Jedni kłamią, niektórzy są źli, a inni chcą Cię oszukać Od dawna jestem optymistą. To moje wyjściowe nastawienie. Zakładam, że zespół wspólnie stara się robić właściwe rzeczy. Jako strategia optymizm dobrze mi służy, są też jednak złe wiadomości: x Ludzie są różni — od osób, które słabo się porozumiewają, po skończonych kłamców. x Polityka i procesy często nie do poznania zmieniają systemy wartości ludzi. x Złe rzeczy się zdarzają — czasem nieoczekiwanie. W czasie kariery pracownika lub menedżera zetkniesz się z nieoczekiwanie trudnymi sytuacjami związanymi z ludźmi o złych zamiarach. Choć dział kadr z determinacją pracuje nad wymyślnie nazwanymi warsztatami dotyczącymi zarządzania konfliktami i przywództwa sytuacyjnego, nie da się zasymulować sytuacji, w której siedzisz na- przeciw osoby kłamiącej Ci prosto w twarz i musisz ustalić, co zrobić. Prowadzi to ponownie do krytycznej części gry w Wilkołaka — etapu oskarżeń. Rano wieśniacy się budzą i muszą wybrać osobę do zlinczowania. Jaki proces do tego służy? Kto nim kieruje? Jak wybierany jest potencjalny wilkołak? Choć moderator kontroluje czas, wieśniacy sami zarządzają procesem wyboru. Niezmiennie jeden z wieśniaków zajmuje pozycję lidera. Zaczyna zadawać ludziom pytania i steruje procesem rzucania oskarżeń. Dlaczego dana osoba dowodzi? Jakie są jej motywy? Każde słowo i posunięcie w tej sytuacji można oceniać w różny sposób. Jest to odpowiednik prowadzonego przez szefa spotkania całego zespołu, jednak na tym posiedzeniu umierają ludzie. Kiedy grupa wybierze ofiarę, moderator pyta oskarżyciela, dlaczego uważa, że dany wie- śniak jest wilkołakiem. Są różne sposoby argumentowania — od: „Jest nerwowy” po: „No cóż, musimy kogoś zabić”. Ofiara ma możliwość obrony, co — jeśli rzeczywiście jest wilkoła- kiem — oznacza, że z uśmiechem na ustach okłamuje wszystkich ludzi w pomieszczeniu. 108 ROZDZIAŁ 17. Dlatego właśnie uwielbiam Wilkołaka. Gdzie indziej można rozwijać jedne z najmniej uchwytnych, ale też najważniejszych umiejętności potrzebnych w grupach ludzi? Błyskawiczne ocenianie osoby po sposobie wypowiedzenia jednego zdania „Ja… jestem wieśniakiem”. Gdzie dana osoba patrzyła, kiedy to mówiła? Czy na- wiązywała kontakt wzrokowy? Czy denerwowała się? Czy zwykle też się denerwu- je? Dlaczego się zająknęła? To wygląda… wilczo. Obserwowanie szybkich zmian ról w stresujących sytuacjach Kto przyjmuje rolę lidera? Czy ktoś podważa jego pozycję? Czy dana osoba utrzymuje rolę? Dlaczego ten człowiek obecnie kieruje grupą? Poprzednim razem siedział cicho. Komu zadaje pytania? Jakiego rodzaju pytania zadaje? Jak wygląda jego mowa ciała? Dlaczego wygląda tak, jakby sprzymierzył się z przepytywanym graczem? Ustalanie, jak płynnie zintegrować się z grupą obcych osób W jaki sposób na podstawie niewielkiej ilości informacji powstają przymierza? Kto już się ze sobą zna? W jaki sposób ludzie się komunikują? Kto gra, a kto próbuje odkryć prawdę? Do kogo ciągle mam podobne zdanie? Dlaczego dopuszczono mnie do określonej grupy? Nie ufam jej, ale ona z jakichś przyczyn stara się mnie chronić. Uczenie się kłamania bez poczucia winy lub możliwości wykrycia Jaka jest różnica między pomyłką, przeinaczeniem faktów i oczywistym, ewident- nym kłamstwem? Kiedy wygodne w krótkim terminie kłamstwo prowadzi do dłu- gotrwałych problemów? Jak bardzo można skłamać, aby zachować uczciwość w czasie opowiadania historii? Jaki jest klucz do przekonującego kłamstwa? Co chce usłyszeć dana grupa osób? Nie możecie mnie zabić. Jestem jasnowidzem i wiem, kto jest wilkołakiem — naprawdę. Agresywne przenoszenie uwagi z siebie na inną osobę, przy wykorzystaniu jedynie bezczelności Kto jest najsłabszy w pokoju i z czego to wynika? Jak brzmieć wiarygodnie, ale nie nazbyt desperacko? Kiedy odpowiadanie pytaniem na pytanie jest dobrą strategią? Czy grupa potrafi dostrzec to, że agresywnie starasz się ukryć? Jak podważyć władzę i wiarygodność lidera? Nie, nie jestem wilkołakiem, ale JESTEM PEWIEN, ŻE ONA NIM JEST! Opanowanie zachowywania pokerowej twarzy Czy potrafisz ukryć emocje i reakcje? Jaki jest odpowiedni rodzaj kontaktu wzro- kowego i jego ilość? Jak wygląda właściwy język ciała i ton głosu? Kiedy spokój jest wiarygodny? Kiedy nie jest? Komu możesz spojrzeć w oczy i zachować przy tym opanowanie? Kto jest niewiarygodny? Kiedy warto zupełnie zmienić osobowość, aby uzyskać określone korzyści? Ja… jestem wieśniakiem. JAK RADZIĆ SOBIE Z WILKOŁAKAMI? 109 To nie jest gra fabularna — tu chodzi o śmierć i życie Wilkołak to gra, a gry są fikcyjnym uproszczeniem rzeczywistości opartym na mitologii i zestawie reguł oraz umożliwiają badanie świata w niedostępny zwykle sposób. W życiu interakcje w grupie osób mają misterny i dostrzegalny przebieg. Występują standardowe role przyjmowane przez ludzi. Istnieją zauważalne reguły postępowania. Niestety, ich lista jest niezwykle długa, ponieważ zasady zachowania poszczególnych ludzi są tak różne jak oni sami. W Wilkołaku zestaw reguł jest bardzo krótki: x Wieśniacy zabijają wilkołaki tak skutecznie, jak potrafią. x Wilkołaki zabijają wieśniaków tak skutecznie, jak potrafią. x Należy spać, kiedy moderator tak powie. x Należy zachować życie. Sama gra jest powiązana z tymi regułami. W tym tkwi piękno dobrej rozgrywki w Wilkołaka. Jest to mieszanka dynamiki kontaktów międzyludzkich, improwizacji i intelektualnej walki. W ciągu zaledwie kilku godzin gry można w realistyczny sposób doświadczyć najgorszych scenariuszy spotkań, jakie można sobie wyobrazić, a także zmienności i niezwykłej motywacji do opanowywania sytuacji, ponieważ, no cóż, nikt nie chce zginąć. Jestem optymistą, a czasem realistą. Nie wierzę, że w normalnych warunkach ktoś ce- lowo kłamie lub jest zupełnie zły. Myślę, że takie osoby mają plany niezgodne z moimi, dlatego odnoszą korzyści z działania wbrew mojemu interesowi. Jednak nie chodzi im o to, aby mnie oszukać. Chcą odnieść sukces — podobnie jak ja. Wiem, że w życiu większość spotkań różni się od pełnych napięcia linczów, które przeżywają tylko najlepiej dopasowane jednostki. Wiele zebrań ma dobrze określoną strukturę i w ich trakcie nikt nie przelewa krwi. Wiem też, że każda wypowiedź w trakcie spotkania to moment, w którym skupiasz uwagę innych i możesz wyjaśnić, iż rozumiesz, co się dzieje, znasz niejasne reguły danej gry i zamierzasz wygrać. Nie możemy pozwolić wygrać wilkołakom Podejrzewam, że Asia jest wilkołakiem, ponieważ w tej kolejce kieruje grą. Stara się być w centrum uwagi. Oznacza to, że jest podekscytowana, ma mnóstwo energii i — jak podejrzewam — jest spragniona krwi. Czekam, aż dojdzie do mnie, aby mnie oskarżyć. Wiem, że to zrobi. Siedzę cicho. Robię to celowo. Zastawiam pułapkę, ponieważ grałem z nią wcześniej i wiem, że myśli podobnie jak ja: „Zabijemy tych, co siedzą cicho, ponieważ nie pomagają”. 110 ROZDZIAŁ 17.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Geek w świecie korporacji. Podręcznik kariery programisty
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: