Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00190 005658 12774630 na godz. na dobę w sumie
Górny Śląsk, Jura i Podbeskidzie. Wycieczki i trasy rowerowe. Wydanie 1 - książka
Górny Śląsk, Jura i Podbeskidzie. Wycieczki i trasy rowerowe. Wydanie 1 - książka
Autor: Liczba stron: 224
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-8586-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> fotografia
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).

Przewodnik rowerowy Górny Śląsk, Jura i Podbeskidzie powstał z myślą o wszystkich, którzy chcą łączyć aktywny wypoczynek z poznawaniem atrakcji krajoznawczych regionu, w którym mieszkają. Trasy zaplanowano tak, by każdy mógł je przejechać – mają rekreacyjny charakter, są stosunkowo krótkie i łatwe technicznie. Opisom wycieczek towarzyszą zdjęcia, mapy i profile wysokościowe. Całość uzupełnia zwięzły poradnik. Mamy nadzieję, że przewodnik spełni swoje zadanie, zachęcając do odkrywania niezwykłych miejsc, położonych często „tuż za miedzą”.

Zapraszamy na rowerowy szlak!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

OSM (www.openstreetmap.org) Autorzy przewodnika: Jarosław Skalski (trasy 1–5, 7–8), Dawid Mastek (trasy 16–20), Dominik Sarnowski (trasy 10–12, 14), Monika Zielińska (trasa 9), Grupa MORUS – Michał Franaszek Autorzy przewodnika: Jarosław Skalski (trasy 1–5, 7–8), Dawid Mastek (trasy 16–20), Dominik Sarnowski (trasy 10–12, 14), Monika Zielińska (trasa 9), Grupa MORUS – Michał Franaszek Autorzy przewodnika: Jarosław Skalski (trasy 1–5, 7–8), Dawid Mastek (trasy 16–20), (trasy 6, 13, 15; Poradnik rowerowy) Dominik Sarnowski (trasy 10–12, 14), Monika Zielińska (trasa 9), Grupa MORUS – Michał Franaszek (trasy 6, 13, 15; Poradnik rowerowy) Dominik Sarnowski (trasy 10–12, 14), Monika Zielińska (trasa 9), Grupa MORUS – Michał Franaszek Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Autorzy przewodnika: Jarosław Skalski (trasy 1–5, 7–8), Dawid Mastek (trasy 16–20), (trasy 6, 13, 15; Poradnik rowerowy) Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel (trasy 6, 13, 15; Poradnik rowerowy) Redakcja i korekta: Aleksander Król Dominik Sarnowski (trasy 10–12, 14), Monika Zielińska (trasa 9), Grupa MORUS – Michał Franaszek Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Redakcja i korekta: Aleksander Król Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Zdjęcia na okładce: (trasy 6, 13, 15; Poradnik rowerowy) Redakcja i korekta: Aleksander Król Zdjęcia na okładce: Redakcja i korekta: Aleksander Król Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Okł. I – © Maksym Protsenko, Nivellen77 | Fotolia.com Zdjęcia na okładce: Okł. I – © Maksym Protsenko, Nivellen77 | Fotolia.com Zdjęcia na okładce: Redakcja i korekta: Aleksander Król Okł. IV – © Darko Plohl | Dreamstime.com; © Svetlana Gryankina, Leonid Tit | Fotolia.com Okł. I – © Maksym Protsenko, Nivellen77 | Fotolia.com Okł. IV – © Darko Plohl | Dreamstime.com; © Svetlana Gryankina, Leonid Tit | Fotolia.com Okł. I – © Maksym Protsenko, Nivellen77 | Fotolia.com Opracowanie kartograficzne: Grzegorz Marchut Zdjęcia na okładce: Okł. IV – © Darko Plohl | Dreamstime.com; © Svetlana Gryankina, Leonid Tit | Fotolia.com Opracowanie kartograficzne: Grzegorz Marchut Okł. IV – © Darko Plohl | Dreamstime.com; © Svetlana Gryankina, Leonid Tit | Fotolia.com Źródło pochodzenia danych kartograficznych: Okł. I – © Maksym Protsenko, Nivellen77 | Fotolia.com Opracowanie kartograficzne: Grzegorz Marchut Źródło pochodzenia danych kartograficznych: Opracowanie kartograficzne: Grzegorz Marchut trasy 1–5, 7–12, 14, 16–19, mapa okładkowa – © OpenStreetMap contributors Okł. IV – © Darko Plohl | Dreamstime.com; © Svetlana Gryankina, Leonid Tit | Fotolia.com Źródło pochodzenia danych kartograficznych: trasy 1–5, 7–12, 14, 16–19, mapa okładkowa – © OpenStreetMap contributors Źródło pochodzenia danych kartograficznych: Opracowanie kartograficzne: Grzegorz Marchut (www.opendatacommons.org/licenses/odbl) trasy 1–5, 7–12, 14, 16–19, mapa okładkowa – © OpenStreetMap contributors (www.opendatacommons.org/licenses/odbl) trasy 1–5, 7–12, 14, 16–19, mapa okładkowa – © OpenStreetMap contributors Źródło pochodzenia danych kartograficznych: trasy 6, 13, 15 – East View Cartographic (www.cartographic.com), (www.opendatacommons.org/licenses/odbl) trasy 6, 13, 15 – East View Cartographic (www.cartographic.com), (www.opendatacommons.org/licenses/odbl) OSM (www.openstreetmap.org) trasy 1–5, 7–12, 14, 16–19, mapa okładkowa – © OpenStreetMap contributors trasy 6, 13, 15 – East View Cartographic (www.cartographic.com), OSM (www.openstreetmap.org) trasy 6, 13, 15 – East View Cartographic (www.cartographic.com), trasa 20 – © Bezdroża (www.opendatacommons.org/licenses/odbl) OSM (www.openstreetmap.org) trasa 20 – © Bezdroża OSM (www.openstreetmap.org) Koncepcja graficzna i projekt okładki: Michał Tincel trasy 6, 13, 15 – East View Cartographic (www.cartographic.com), trasa 20 – © Bezdroża Koncepcja graficzna i projekt okładki: Michał Tincel trasa 20 – © Bezdroża Skład: Krzysztof Hosaja Koncepcja graficzna i projekt okładki: Michał Tincel Skład: Krzysztof Hosaja Koncepcja graficzna i projekt okładki: Michał Tincel trasa 20 – © Bezdroża Skład: Krzysztof Hosaja Skład: Krzysztof Hosaja Koncepcja graficzna i projekt okładki: Michał Tincel Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w ja- Skład: Krzysztof Hosaja Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w ja- kiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w ja- kiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w ja- kiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. kiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w ja- książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. kiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autorzy oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autorzy oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentual- Autorzy oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentual- ne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorzy oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autorzy oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentual- ne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorzy oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentual- ne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorzy oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Autorzy oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne ne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorzy oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentual- Wydawnictwo Helion odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorzy oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice Wydawnictwo Helion odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice Wydawnictwo Helion tel.: 32 2309863 ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice e-mail: redakcja@bezdroza.pl Wydawnictwo Helion tel.: 32 2309863 e-mail: redakcja@bezdroza.pl tel.: 32 2309863 księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice e-mail: redakcja@bezdroza.pl księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl e-mail: redakcja@bezdroza.pl tel.: 32 2309863 księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! e-mail: redakcja@bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: Drogi Czytelniku! http://bezdroza.pl/user/opinie/?begsl1 Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?begsl1 Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Drogi Czytelniku! http://bezdroza.pl/user/opinie/?begsl1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. http://bezdroza.pl/user/opinie/?begsl1 Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I http://bezdroza.pl/user/opinie/?begsl1 Wydanie I ISBN: 978-83-246-8586-8 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-246-8586-8 Wydanie I Copyright © Helion, 2014 ISBN: 978-83-246-8586-8 Copyright © Helion, 2014 ISBN: 978-83-246-8586-8 Wydanie I Copyright © Helion, 2014 Copyright © Helion, 2014 ISBN: 978-83-246-8586-8 Copyright © Helion, 2014 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność Górny Śląsk, Jura i Podbeskidzie wycieczki i trasy rowerowe Kup książkę Poleć książkę W Ó Z B a k w ó s a g u F E I C R E I W A Z m u i r a u t k n a S j e ż o B i k t a M j e w o k ł a k S c e i n e i z d o r g O k e m a Z o g e i k s w o n a J a r ó G ) a w o k m a Z ( 6 1 5 w ó r i B e z r ó G a n d ó r G 9 2 4 w ó r i B a r ó G y n n y z c e I N i m o ł o n e i m a k i i r u t a n M k r a P e z c m a z d o P i a n e i n e i m e z r P ł ó i c ś o K o g e i k s ń a P i a n r a b u r Ś 1 9 7 C E I N E I Z D O R G O k e t o k ł e B o ł d ó r Ź a p ę r K w e l a Z i 1 9 7 w ó f e z ó J 0 9 7 n w o h c o r p y n u R i a z s m e z r P a n r a z C 6 9 7 i e c w o g ą C i ń e i n ś i c a ż e i w a w o j e l o K a g ę r t i M a g ę r t i M a g ę r t i M w e l a Z i l e k c e h c a z S o n t i k o R Y Z A Ł y z a Ł E I S E L D O P S z ó w o r a P i m o ł o n e i m a K a k o s y W a k s ń o ł s a M a c n ź u K i C z a r n a P r z e m s z a a z r u T w ó r k n u b y n u R i o g e w o t e i k a R u n o j z i w y D 5 1 ł ó i c ś o K a j e i m o ł t r a B . w ś a k o s y W i ł a k ó s e W i ł y a W ć ś o r d z a Z Kup książkę - d ó r b o z c z s u r h C i k s a P - i d ó r b o z c z s u r h C a g M itr ę a w a ł s i n a t S w ś ł ó i c ś o K P K P c e z r o w D Y Z A Ł Ś E I W A 0 R 2 A 3 T S 0 ] A W A N m Z [ C 0 U 9 T 4 0 0 4 Poleć książkę o k z a e Ż l k e w ó z c y R a k z s u n w Ś i i i a n i k s a J i e c z s u n w Ś a N i 8 8 4 i k a d o R ł ó i c ś o K a k r a M w ś . m ł e h C a r ó G t a w r e z e R h c o z r a P w e l a Z i k n a K - k t u H i a k ł ó i s e i W a n y ł m y n u R i i m o ł o n e i m a K 6 9 7 5 4 9 1 o g e i k c e i m e i n a z r e i n ł o ż b ó r G Centuria Y Z A Ł P K P c e z r o w D i i k z c n o w o g e N i w ó f e z ó J e n o z d a S i i k n s a S u ż y s A z a k z s i c n a r F . w ś . . w p ł ó i c ś o K k e z c i n o w o g e i N i c i n o w o g e i N i j e i c e l - 0 0 7 y c ą a n t ę i m a p u k i n m o p i a n b ę D i y w o w e z r d o m r ó w d a r ó G w ó r i B k e m a Z i i c e n e z d o r g O a p ę r K w e a Z l a g ę r t i M P S O m u e z u M u n o g e R i i I I K R A M Y Z R P ] m k [ 2 , 8 3 0 3 4 0 3 o k s l ó d o t S , 8 4 3 4 i e c n o w o g e N i 0 2 0 1 3 3 Jedna miejscowość – dwa zamki Jedna miejscowość – dwa zamki Punktem docelowym wyprawy będzie niewielka miejscowość Podzamcze. Po jej na- zwie domyślimy się, że główną atrakcją jest zamek, ale czeka nas miłe zaskocze- nie – obejrzymy nie jedną lecz dwie warownie. Obie bardzo ciekawe: największe ruiny Jury Krakowsko-Częstochowskiej – zamek Ogrodzieniec, oraz odrestaurowa- ny gród wczesnośredniowieczny na Górze Birów. Zwiedzimy również imponujące pozostałości po nieczynnym już kamieniołomie. Na odpoczynek wybierzemy ma- lownicze brzegi jednego z trzech mijanych przez nas zalewów, a wody napijemy się z Bełkotka. Trasa, która zaczyna się w małym miasteczku Łazy, poprowadzona jest typowymi dla Jury piaszczystymi, leśnymi drogami, dlatego zalecany jest wybór roweru górskiego. 38,2 km 4 h 2 0,0 38,2 km Łazy, dworzec PKP  Wycieczkę rozpoczynamy w Łazach na placu przed dworcem PKP. Należy skorzystać z pociągu relacji Katowice – Częstochowa (dziennie kilka połączeń). Do Łaz dotrzemy także samochodem. Kierujemy się drogą DW796 (Zawiercie – Dąbrowa Górnicza), w Ciągowicach na jedynym skrzyżowaniu ze światłami skręcamy do Łaz (za kierunkowskazem). Po ok. 3 km dojedziemy do ronda – kierujemy się do centrum, gdzie po przejechaniu pod wiaduktem, odbijamy w prawo, w pierwszą uliczkę, która prowadzi do dużego parkingu (po prawej). Tu zostawiamy samochód, a do dworca PKP mamy 150 m. Łazy to typowe miasto przemy- słowe województwa śląskiego. Zachowało się tu kilka zabytków przemysłowych, m.in.: bu- dynki XIX-wiecznej fabryki materiałów ogniotrwałych, wieża ciśnień i lokomotywownia. Ruszamy z placu przed dworcem PKP. Zmierzamy w kierunku południowym, tzn. dworzec PKP mamy po prawej stronie. Pedałujemy ulicą równoległą do torów kolejowych. Prowadzi tędy zielony szlak rowerowy – niestety oznaczenia są rzadkie i mało widoczne. Za około kilometr skręcamy w lewo, w ul. Różaną, którą jedziemy do końca i odbijamy w prawo. Zmierzamy nią, by za moment po lewej stronie zobaczyć zalew Mitręga. Przy zalewie są stoły, ławki – moż- na się na chwilę zatrzymać, kąpiel w zbiorniku jest dozwolona. Po minięciu zalewu, po 200 m, skręcamy w lewo w wyraźną szutrową drogę. Prowadzi tędy czarny szlak rowerowy, którym będziemy jechać przez kolejne 5 km aż do wsi Mitręga. Z początku droga ta prowadzi przez łąki, a szlak jest kiepsko oznaczony. Jednak nie ma kłopotu z orientacją – poruszamy się wyraź- ną szutrową drogą. Po chwili widzimy zabudowania i szuter zamienia się w asfalt. Pojawiają się oznaczenia czarnego szlaku (co nieco ułatwi nawigację). Na skrzyżowaniu skręcamy w prawo, Kup książkę Poleć książkę 53 3 Łazy – zamek Ogrodzieniec – Łazy Jedna miejscowość – dwa zamki 3 a po 15–20 m odbijamy w lewo (zgodnie z oznaczeniami czarnej trasy rowerowej). Od tego miejsca znajdziemy się ponownie na szutrowej drodze, która, gdy pojawią się zabudowania, zamieni się w asfaltową (droga ta prowadzi do Rokitna Szlacheckiego). Tu odbijamy w prawo w pierwszą asfaltową drogę, którą dojedziemy do Mitręgi. W Mitrędze skręcamy w prawo i po 100 m odbijamy w lewo, do pola biwakowego (wyraźny kierunkowskaz). Od tego miejsca aż do Podzamcza (8 km) będziemy jechać piaszczystym duktem. Przez pole biwakowe przejeż- dżamy na wprost najbardziej widoczną leśną drogą. Traktem tym poruszamy się 2 km, aż do prostopadłego skrzyżowania z równie wyraźną drogą, którą biegnie żółty szlak pieszy. W tym miejscu skręcamy w lewo i do samego Podzamcza kierujemy się wspomnianym żółtym szla- kiem (bardzo dobrze oznakowany). Szlak ten pokrywa się ze szlakiem konnym oznaczonym pomarańczowo-żółtym kołem na białym tle. Po 1,5 km przecinamy asfaltową drogę (w prawo wieś Hutki Kanki), nieco da- lej szlak krzyżuje się z wieloma mniej lub bardziej wyraźnymi leśnymi drogami; po 3,5 km do- cieramy do zalewu Krępa. Zalew Krępa U Zalew Krępa to niewielki podłużny zbiornik wodny. W całości otoczony jest la- sem, co czyni go wspaniałym miejscem na odpoczynek. Można tu się wykąpać, a do wypoczynku zachęcają piaszczyste brzegi. Latem w upalne dni można zastać tutaj ru- chomy bar na kołach, ale nie jest to norma, więc lepiej nie nastawiać się na to, że zjemy tu obiad. 13,4 24,8 km Zalew Krępa Dalej żółty szlak prowadzi nas po północnej stronie zalewu, tzn. jedziemy tak, aby zbiornik był po naszej prawej stronie. Pedałujemy około kilometr i docieramy do wywierzyska Bełkotek. Źródło Bełkotek U Źródło Bełkotek – niewielkie krasowe wywierzysko, czasowo zanikające. Jego przeciętna wydajność to 1 litr na sekundę. Woda nadaje się do bezpośredniego spożycia, ma typowo jurajski wapienny smak. 14,4 23,8 km Dalej jedziemy żółtym szlakiem aż do drogi DW791 (w lewo Ogrodzieniec). Po przecięciu tejże drogi przez 150 m poru- szamy się wąską asfaltową drogą, z której skręcamy w lewo, zgodnie z żółtymi oznaczeniami. Czeka nas teraz kawałek dość niewygodnej, mocno piaszczystej drogi. Komfort jazdy znacz- nie poprawi się po wyjechaniu z lasu, gdzie nasza trasa łączy się z zielonym szlakiem pieszym. My nadal kierujemy się żółtymi znakami i po 300 m prze- cinamy asfaltową drogę (w lewo Ogrodzieniec, w prawo Kolonia Ryczów). Po wjechaniu na niewielkie wzniesienie ukażą się przed nami zabudowania Podzamcza. Za chwilę, po prawej pojawiają się ruiny zamku Ogrodzieniec. Docieramy do zabudowań i asfaltową drogą zjeż- dżamy na rybek w Podzamczu. Źródło Bełkotek 18,2 20,0 km Podzamcze A Wieś położona u podnóża zam- ku Ogrodzieniec i często mylnie nazywa- na „Ogrodzieńcem”. Największe atrakcje Podzamcza to przede wszystkim wspo- mniany zamek, liczne ostańce skalne, oraz sanktuarium Matki Bożej Skałkowej (pośredni cel wielu pielgrzymek zmierza- jących do Częstochowy). Bardzo ciekawym punktem, które- go nie można przegapić, jest Góra Bi- rów. Odkryte ślady bytności człowieka w tym miejscu sięgają paleolitu. U pod- nóża osady odkryto cmentarzysko kur- hanowe. Niedawno został odtworzony, wybudowany od podstaw, słowiański gród drewniany istniejący tu od VIII do Góra Birów 54 Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę 55 3 Łazy – zamek Ogrodzieniec – Łazy Jedna miejscowość – dwa zamki 3 XIII wieku. Otwarty dla zwiedzających w okresie 1 V–31 X, 10.00–18.00; wstęp: 5 zł, ulgo- wy 4 zł; www.gorabirow.pl. Pomimo tego, że wieś jest często odwiedzana przez rowerzystów, nie znajdziemy tu ani jednego parkingowego stojaka rowerowego. Ponieważ stan ruin nie był najlepszy i groziła mu katastrofa budowlana, w 2012 r. prace kon- serwatorskie zostały wznowione. Z wieży, na którą prowadzą kręte schody, roztacza się wspa- niały widok na Jurę. Zabytek można zwiedzać od IV do XI, od 9.00 do zmierzchu; wstęp: 10 zł, ulgowy 7 zł; www.zamek-ogrodzieniec.pl. Przez rynek kierujemy się na wprost w kierunku dobrze widocznego zamku. Po chwili docie- ramy do jego bramy. Gdzie zjeść? Podzamcze: Karczma Jurajska, Plac Jurajski 1; tel.: 32 673 20 79; www.karczmajurajska.com. Przyjemny zajazd, gdzie menu zaskoczy nas nazwami dań nawiązującymi do Zemsty Fredry, np. deser to Afrodyzje Klary. Ceny bardzo przyzwo- ite. Lokal oferuje schludne miejsca noclegowe: dwójka 100 zł. K Zamek Ogrodzieniec Robimy pętlę wokół zamku – trasa prowadzi ścieżką tuż przy murach. Spod bramy zamku ru- szamy w prawo (jeśli ktoś przyjechał na rowerze szosowym, ma do wyboru dwie opcje: pchać rower po nierównej, kamienistej ścieżce albo przypiąć rower do latarni i pętlę wokół zamku po- konać bez bicykla). Po osiągnięciu najwyższego punktu na naszej pętli można łatwo po skałach dostać się na mury obronne, skąd jest piękny widok na zamek i plac zamkowy. Stąd, nadal przy murach zamku, kierujemy się w dół do zamkowej bramy, a następnie wracamy do rynku, gdzie skręcamy w prawo. Przejeżdżamy przez rynek i znów odbijamy w prawo. Przez 250 m jedziemy drogą DW790 i udajemy się w lewo, do Grodu Birów (kierunkowskaz). Po ok. 1 km docieramy do grodu, który już wcześniej był widoczny po naszej lewej stronie. Gród Królewski na Górze Birów  Gród Królewski na Górze Birów to udana rekonstrukcja średniowiecznej osady z XIII stu- lecia. W wyniku prac archeologicznych prowadzonych na Górze Birów, w jej jaskiniach i naj- bliższej okolicy odkryto ślady bytności człowieka sprzed 30 tys. lat. Pierwsza stała osada po- wstała tu prawdopodobnie około 5 tys. lat temu. Na górze wyodrębnić możemy stanowisko 21,0 17,2 km Gród na Górze Birów Zamek Ogrodzieniec Zamek Ogrodzieniec to największa warownia na Szlaku Orlich Gniazd. Zamek w cza- sach swojej największej świetności należał do rodu Włodków herbu Sulima, którzy w XIII wie- ku, w miejscu drewnianego grodu, wybudowali kamienny gotycki zamek. Późniejszy właści- ciel Jan Boner uczynił z warowni wspaniałą renesansową rezydencję. Została ona ostatecz- nie opuszczona przez ostatnich właścicieli w 1810 r. i od tego czasu popadała w coraz więk- szą ruinę. W latach 1959–73 prowadzono na terenie obiektu pierwsze prace konserwatorskie. 18,7 19,5 km 56 Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę 57 3 Łazy – zamek Ogrodzieniec – Łazy Jedna miejscowość – dwa zamki 3 Przed słupem odbijamy w lewo, zjeżdżamy 200 m, skręcamy w prawo i po 50 m jesteśmy na skraju nieczynnego kamieniołomu. Tu należy się zatrzymać i poszukać na dnie kamieniołomu drogi wyprowadzającej z wyrobiska. Jeśli za plecami mamy ścieżkę, którą tu dojechaliśmy, to droga wychodząca z dna kamieniołomu jest dokładnie naprzeciwko nas w odległości 450 m. Tam musimy dojechać. W tym celu zmierzamy drogą w lewo, skrajem kamieniołomu (uwaga – po prawej wielki dół), którą po ok. 1 km zjeżdżamy stromo na dno kamieniołomu i tu skrę- camy w prawo. Poruszamy się teraz po łuku w lewo, równolegle do ściany wyrobiska (ściana po prawej). Dojeżdżamy do asfaltowej drogi, która wyprowadza nas z kamieniołomu, na jej końcu znajduje się budynek przedsiębiorstwa wydobywającego tu kiedyś kamień. Przed nim skręcamy w prawo (jedyne skrzyżowanie) i jedziemy w dół do miejscowości Fugasówka. Po dojechaniu do krzyżówki odbijamy w lewo i po chwili skręcamy w prawo do Józefowa (kie- runkowskaz). Droga prowadzi tu lekkim łukiem w prawo w dół. Uwaga – na pierwszym skrzy- żowaniu wybieramy drogę prowadzącą w lewo (w prawo droga prowadzi na teren przemy- słowy). Po ok. 1 km wyjeżdżamy z lasu do wsi Józefów i skręcamy w lewo. Na kolejnym skrzy- żowaniu kierujemy się w prawo. Jedziemy tuż przy płocie (płot po lewej). Po chwili mkniemy między stawami, wjeżdżamy do lasu, gdzie kończy się asfaltowa nawierzchnia, przejeżdżamy przez mostek. Prowadzi tędy niebieski szlak rowerowy. Na skrzyżowaniu, gdzie niebieski szlak skręca w prawo, my jedziemy prosto. Prowadzi tędy żółta trasa rowerowa. Po chwili dojeżdża- my do zabudowań, a tuż za nimi skręcamy w prawo. Jedziemy czarnym i czerwonym szlakiem pieszym, a na rozwidleniu szlaków odbijamy w lewo, kierując się czerwonym szlakiem. Jest on dobrze oznakowany, a droga dosyć wygodna. W pewnym momencie trasa ta prowadzi po deskach przez podmokły teren. Za tym charakterystycznym miejscem jest skrzyżowanie. Stoi tu drewniany słup z tablicą, na której jest mapa ze szlakami rowerowymi. Przejeżdżamy obok słupa. Czerwony szlak skręca w prawo, w mało uczęszczaną trawiastą drogę, my zaś jedziemy na wprost po wyraźnej, piaszczystej drodze pożarowej. Docieramy nią do zabudowań wsi Ka- zimierówka, gdzie skręcamy w prawo. I po chwili docieramy do skrzyżowania z szeroką asfal- tową drogą. W prawo Zawiercie. My skręcamy w lewo do Łaz. Droga ta biegnie tuż przy to- rach kolejowych (tory po prawej). Po 3 km droga skręca w lewo. My jedziemy na wprost, wjeż- dżamy na kładkę dla pieszych i, podążając na wprost, docieramy do dworca PKP w Łazach. Łazy, dworzec PKP Po przyjemnej eskapadzie jesteśmy w punkcie startowym, gdzie możemy odjechać za- parkowanym pod dworcem samochodem, bądź udać się pociągiem w kierunku Katowic lub Częstochowy. 38,2 0,0 km Nieczynny kamieniołom w Bzowie kultury łużyckiej, potem zamieszkiwali ją Wandalowie, a od VIII w. osiedlali się tu Słowianie. W czasie rozbicia dzielnicowego w grodzie stacjonowała drużyna książęca. Obecna rekon- strukcja nawiązuje do tego właśnie okresu. Gród otwarty jest dla zwiedzających w miesią- cach V–X, 10.00–18.00; wstęp: 5 zł, ulgowy 4 zł; www.gorabirow.pl. Gród objeżdżamy ścieżką rowerową (obiekt powinien być po naszej lewej stronie). Po ok. 300 m od głównej bramy znajdujemy się na polanie na tyłach grodu. Nie jedziemy w lewo, aby zamknąć pętlę wokół grodu, lecz skręcamy lekko w prawo. Przejeżdżamy przez pola- nę (w dół) i docieramy do wygodnej szutrowej drogi. Tu krótki podjazd (za nami ładny wi- dok na Górę Birów). Za moment szuter zamienia się w asfalt i po dotarciu do skrzyżowania kierujemy się w prawo. Prowadzi tędy czerwony szlak rowerowy – niestety słabo oznaczo- ny, więc nie zwracamy na te oznaczenia uwagi. Gdy miniemy zabudowania, nawierzchnia asfaltowa znika i pedałujemy znów szutrową drogą. Po 1,5 km wjeżdżamy na szczyt wznie- sienia, mijamy pierwsze skrzyżowanie (droga po lewej), jedziemy jeszcze ok. 0,5 km i skrę- camy w lewo na skrzyżowaniu, przy którym stoi charakterystyczny drewniany słup. Na słu- pie widnieją: zielona tabliczka z napisem „Karliny”, oznaczenie czerwonej trasy rowerowej i zielonego szlaku pieszego. 58 Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę 59 791 Zalesie Golczowskie Dwór z XVIII w. Klucze Jaroszowiec Chrząstowice Barcelówka 783 Kolonia Zimkówka Pazurek Podlesie Braciejówka Troks Kościół Trójcy Przenajświętszej Las Kosmołów Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej Kosmołów Zadole Kosmołowskie Lasy Zedermańskie 94 Zederman Lasy Błędowskie Bogucin Duży Bogucin Mały 791 POMORZANY 783 Zamek Rabsztyn Rabsztyn PODGRABIE STARY OLKUSZ PARCZE 94 PARCZE DOLNE PARCZE GÓRNE OLKUSZ PIASKI Rynek Skalskie SIKORKA SŁOWIKI SMERFY Olkusz ZAGAJE CZARNA GÓRA KAMYK MAZANIEC Lasy Starczynowskie PAKUSKA Kościół św. Maksymiliana Kolbego Witeradów 791 W i t e r a d ó w k a Zurada Olewin Sieniczno Las Kosmołów Wiśliczka 773 Zawsie Drewniany kościół św. Andrzeja Apostoła Zimnodół Osiek Miejski Las Las Zawada Zawada Kmieciówka Niesułowice Kościół Chrystusa Króla Lgota 791 Kup książkę Gorenice Kościół św. Mikołaja S Nawsie Las Brzezie Kościół św. Mikołaja Biskupa Las Poręba Las Chrust Racławice Poleć książkę 6 6 Z widokiem na pustynię Z widokiem na pustynię Niezwykle urozmaicona krajobrazowo trasa wiodąca rejonami jurajskimi w bez- pośrednim sąsiedztwie Olkusza. W znacznej części zanurzona w podolkuskich la- sach, ale przebiegająca również przez otwarte przestrzenie, pełne wspaniałych wi- doków na jurajskie wzgórza. W Kluczach zobaczymy niebywały widok z Czubatki na Pustynię Błędowską, w Rabsztynie ruiny zamku. Trasa przeznaczona raczej dla tych, którzy pojeździli już trochę po trasach płaskich. Na jej profil składają się bowiem łagodne podjazdy, w dwóch miejscach nawet nieco bardziej wymagają- ce (choć krótkie), co sprawia, iż należy liczyć się z odcinkami wymagającymi więk- szego doświadczenia. Preferowany kierunek jazdy – dowolny. 53,6 km 6 h 3 0,0 53,6 km Gorenice, parking przed kościołem AU Początek trasy. Do punktu startowego docieramy samochodem, jadąc najpierw do Krzeszowic, a następnie kierując się na światłach za stacją Orlenu w stronę Czernej i da- lej do klasztoru Karmelitów. Stamtąd, doliną Eliaszówki, docieramy do Gorenic. Przejeż- dżamy wzdłuż całą wieś i zostawiamy samochód obok kościoła, przy którym znajduje się wygodny parking, a obok sklep spożywczy. Można oczywiście dotrzeć tam bez samocho- du, ale wtedy czeka nas dodatkowe 22 km (w obie strony) ze stacji PKP w Krzeszowicach. Pocieszeniem jest to, iż droga powrotna (gdy jest się już zmęczonym) jest z górki. Wyciecz- kę możemy także zacząć i skończyć w Olkuszu (dużo połączeń osobowych z Katowic). W Gorenicach stoi barokowy kościół św. Mikołaja Biskupa, zbudowany w 2. poł. XVII w. Atrakcją innego rodzaju jest Jaskinia Gorenicka położona na skraju wsi od strony Czernej i Paczółtowic. Korytarz ma ok. 50 m, jest suchy i na długim odcinku oświetlony światłem dziennym dostającym się przez dwa otwory. Spod kościoła w Gorenicach wyruszamy w stronę Witeradowa. Mijamy odchodzącą w pra- wo gruntową drogę i docieramy do miejsca, w którym przebiega niebieski szlak rowero- wy. Jedziemy nim w kierunku Zawady (w prawo), a po dotarciu do asfaltu kierujemy się na 500 [m] 460 420 380 340 0 10 20 30 40 53.6 [km] Gorenice Zawada Zimnodół Kosmolów Troks Zalesie Golczowskie KLUCZE Wzgórze Czubatka Bogucin Duży Rabsztyn Olewin Gorenice Kup książkę Poleć książkę 77 6 Gorenice – Klucze – Rabsztyn – Gorenice Z widokiem na pustynię 6 Przy stacji odbijamy w prawo, kierując się w stronę Golszowic, a zatem po skręcie z drogi głównej w lewo. Po lewej stronie towarzyszyć nam będzie ogrodzenie ulokowanego tu szpi- tala chorób płuc, a po chwili zobaczymy ukryte w lesie budynki. Jedziemy do miejsca, w któ- rym – przy tablicy informującej o istniejącym dalej kamieniołomie – odchodzi w lewo droga. Kilkaset metrów dalej skręcamy w prawo, zgodnie z oznakowaniami czerwonego szlaku pie- szego, i przejeżdżamy na drugą stronę torów kolejowych. Kierujemy się wzdłuż nich na zachód (w lewo) za znakami niebieskiego szlaku rowerowego, a następnie – wraz z nim – ponow- nie przekraczamy tory, kierując się na południe (w lewo). Teraz należy być bardzo uważnym, gdyż na najbliższej krzyżówce musimy skręcić w prawo, w stronę Kluczy (szlak wiedzie pro- sto). Po chwili docieramy do asfaltu, a na rozjeździe z krzyżem jedziemy w lewo. Jeszcze tylko odcinek w dół i skręt na głównej drodze w lewo i docieramy do niewielkiego ronda – głów- nego węzła komunikacyjnego w miejscowości. Po drugiej stronie ronda, na lewo od sklepu, jedziemy wąskim przejazdem zgodnie z oznakowaniami żółtego szlaku pieszego. Czeka nas bardzo stromy podjazd ulicą Górną na wzniesienie Czubatka, z którego rozpościera się bo- daj najsłynniejszy widok na Pustynię Błędowską. 31,3 22,3 km Klucze, wzgórze Czubatka U Pustynia Błędowska to miejsce, które nazywano dawniej „polską Saharą”. I choć było w tym określeniu sporo przesady, należy pamiętać, że niegdyś obszar ten, niemal w cało- ści pozbawiony roślinności wysokopiennej, z warstwą piasku o grubości 50–70 cm, zajmo- wał 150 km² czyli powierzchnię równą połowie obszaru Krakowa. Ciekawy jest sam pro- ces powstania pustyni, spowo- dowany przez działalność czło- wieka. Kiedy bowiem rozwija- ło się na tym terenie górnic- two, poziom wód gruntowych opadł tak znacząco, iż roślinność tego terenu przestała się odna- wiać. Równocześnie prowadzo- no bardzo intensywną wycinkę lasów. Pustynny charakter tego terenu w czasie II wojny świato- wej docenili Niemcy, którzy pro- wadzili tu przygotowania Afri- ka Korps przed wyruszeniem do Afryki Północnej. Po wojnie przez wiele lat korzystało z tego terenu Wojsko Polskie. Tutaj tak- że kręcono polskiego kandydata Widok z Czubatki północ. Czeka nas ładny leśny odcinek asfaltową drogą o znikomym natężeniu ruchu. Mijamy odbicie w stronę Zedermana i zaraz na początku Zimnodołu (na łuku drogi) skręcamy w pra- wo, w szutrową drogę do Kosmołowa. Docieramy nią do motelu Kogutek i przecinając drogę nr 94, jedziemy dalej w tym samym kierunku. Leśna droga prowadzi przez teren nieco pofał- dowany, jednak bez większych podjazdów. Po dotarciu do Kosmołowa mijamy asfaltowe od- bicie w lewo i jedziemy równolegle do linii domów w kierunku wschodnim. Ostatecznie wy- jeżdżamy na drogę obok remizy. Z tego miejsca kierujemy się w prawo, a następnie obok kapliczki w lewo. Kilkanaście me- trów dalej skręcamy znowu w lewo na widokową drogę prowadzącą w kierunku miejsco- wości Troks. Czeka nas jeden z najbardziej malowniczych odcinków trasy. Wyjeżdżamy poza miejscowość i naszym oczom ukazuje się fantastyczny widok na jurajskie grzbiety. Droga wiedzie niemal zupełnie płasko wśród pól. Nie znajdujemy się wysoko, jednak otoczenie jest tak ukształtowane, że otwiera się przed nami rozległa przestrzeń z dalekimi widokami. Mija- my zabytkową kapliczkę i po chwili zaczynamy zjazd. Następnie czeka nas podjazd na Smu- gową Górę. Z daleka wygląda na naprawdę stromy, jednak im bardziej się do niego zbliżamy, tym okazuje się łagodniejszy. Po dotarciu do Troksu jedziemy kilkadziesiąt metrów w lewo, po czym skręcamy w prawo, w kierunku Podlesia, mając po swojej prawej stronie budynek szkoły. Czeka nas kolejna por- cja niezwykłych widoków, gdyż nasza trasa ponownie wiedzie przez otwartą przestrzeń. Zbli- żając się do wsi, wjeżdżamy na asfalt. Na drodze głównej kierujemy się na północny wschód w kierunku Pazurka. Przez najbliższe kilka kilometrów będziemy jechać drogami asfaltowymi biegnącymi najpierw między zabudowaniami wsi, a następnie w lesie. Po dotarciu do drogi nr 743 kierujemy się w prawo, a po nieco ponad 100 m w lewo, w stronę Jaroszowca. Ponow- nie jedziemy przez las, aż do stacji kolejowej Jaroszowiec Olkuski. 78 Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę 79 6 Ruiny zamku Rabsztyn 6 Gorenice – Klucze – Rabsztyn – Gorenice Z widokiem na pustynię do Oscara – film Faraon. Dziś jednak, m.in., na skutek sukcesywnego zalesiania (ale także naturalnej sukcesji roślinnej), odsłonięte piaski niemal znikły, a pozostałości „polskiej Sahary” możemy obserwować jedynie w rejonie miejscowości Chechło (wznie- sienie Dąbrówka). Po nasyceniu się nietypowymi widokami kierujemy się w drogę powrotną. Zjeżdżamy za- tem z Czubatki i jedziemy ulicą Środkową do drogi głównej nr 791. Przecinamy ją obok domu opieki społecznej i wjeżdżamy w ulicę Pocztową. Docieramy do ulicy Olkuskiej, skręcamy w prawo, a 100 m dalej w lewo, w ulicę Bogucińską. Jadąc cały czas lekko pod górę, osiąga- my koniec miejscowości i po wykonaniu wraz z drogą łuku na południe, kontynuujemy dal- szą jazdę w lesie. Po kilku minutach znajdziemy się na głównej drodze przebiegającej przez Bogucin Duży. Kierujemy się na zachód (w prawo), a w miejscu, gdzie droga odbija w kierun- ku Bogucina Małego – w lewo. Znajdujemy się dość wysoko, dzięki czemu mamy dobry wi- dok na otaczającą nas okolicę. Po lewej stronie wznosi się wzgórze, które porasta Czarny Las, za którym znajdują się ruiny zamku w Rabsztynie (w tym miejscu jeszcze niewidoczne). Na prawo zaś widzimy Syborową Górę, z której można podziwiać fantastyczne, jurajskie widoki. Po dotarciu na szczyt podjazdu dojeżdżamy do miejsca, z którego odchodzą drogi w czte- ry strony świata. Na zachód w stronę Pomorzańskich Skałek, na południe (i lekko na prawo) w stronę Olkusza, na wschód w kierunku Rabsztyna i na północ – droga, którą tutaj dotarli- śmy – do Bogucina Dużego. Droga biegnąca dokładnie na południe jest ślepą uliczką i prowa- dzi do domów. Kierujemy się zatem w kierunku Rabsztyna, jadąc w lewo, w stronę lasu, a na- stępnie linią lasu docieramy pod ruiny zamku w Rabsztynie. Zamek Rabsztyn Ruiny zamku w Rabsztynie należą do najbardziej znanych na Jurze. Niewiele dziś z nich zostało, co nie zmienia faktu, że prezentują się magicznie. Lekko wyniesione ponad otaczający teren, stoją na wapiennej skale i rozbudzają wyobraźnię patrzących. Jeśli do- brze się przyjrzeć, wciąż można dostrzec dwa poziomy pierwotnego zamku (dolny i górny), pozostałości okazałej fosy oraz basztę, stanowiącą kluczowy element obrony. Najbardziej zachwyca jednak widok, który roztacza się z najwyższych części rabsztyńskiej warowni. 38,5 15,1 km Od zamku w Rabsztynie zmierzamy na południe zgodnie z oznakowaniami dwóch czerwo- nych szlaków – pieszego i rowerowego. Przekraczamy drogę nr 783 i jadąc lekko pod górę, kierujemy się w stronę lasu. Na krótkim odcinku (ok. 30 m) czeka nas zjazd drogą z wystają- cymi kamieniami, więc trzeba zachować nieco więcej ostrożności. Po kilku minutach docie- ramy do asfaltu (ulica Jasna). W tym miejscu szlak pieszy biegnie na południe, a my – dalej zgodnie ze szlakiem rowerowym – jedziemy na zachód (w prawo). Jednak szlakiem rowero- wym pojedziemy jeszcze tylko kilkaset metrów. Około 500 m za rozjazdem skręcamy zgod- nie ze szlakiem w lewo, docierając do ulicy Nowowiejskiej, na której skręcamy w prawo, wciąż za znakami szlaku. Po ok. 100 m docieramy do miejsca, gdzie w lewo odbija szutrowa droga do lasu. Czerwony szlak rowerowy podąża dalej w kierunku Olkusza, my zaś jedziemy w stro- nę słynnego olkuskiego osiedla „niebieskich dachów” (Słowiki). Tuż przed dotarciem do asfaltu (ulica Witosa) skręcamy wzdłuż linii lasu w lewo, na grun- tową, szeroką drogę. Mijamy bar i po chwili docieramy do torów kolejowych. Nasza trasa łączy się ponownie z czerwonym szlakiem pieszym. Przenosimy rower przez tory i konty- nuujemy jazdę ścieżką biegnącą lekko w lewo od torów. Docieramy do asfaltu i jedziemy dalej prosto, a zaraz potem w prawo. W tym miejscu definitywnie rozstajemy się z czerwo- nym szlakiem pieszym i jedziemy przez miejscowość Olewin, aż do drogi nr 94. Przekracza- my ją i jedziemy dalej, do kościoła w Osieku. Tuż przed głównym placem kościoła odchodzi w prawo szutrowa droga do Witeradowa. W znalezieniu jej pomagają oznakowania niebie- skiego szlaku rowerowego. W Witeradowie obieramy kierunek na Gorenice. Czeka nas kilkukilometrowa jazda przez tzw. Miejski Las. Możemy tu, po raz ostatni na trasie, porozkoszować się rześkością jurajskie- go powietrza. Mijamy drogę, w którą skręciliśmy, jadąc do Zawady i po kilku minutach docie- ramy pod kościół w Gorenicach. Gorenice, parking przed kościołem AU Koniec trasy. Dla osób niezmotoryzowanych jedną z opcji powrotu jest podjecha- nie na rowerze do Krzeszowic (11 km), skąd do Katowic jeżdżą liczne pociągi osobowe. Inna możliwość to powrót z Olkusza. Jednak uwaga – popołudniu do Katowic kursuje stąd tylko jeden pociąg, odjeżdżający o godz. 17.13 (wiosna 2014). 53,6 0,0 km 80 Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę 81
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Górny Śląsk, Jura i Podbeskidzie. Wycieczki i trasy rowerowe. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: