Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00310 005607 13609408 na godz. na dobę w sumie
Gotowanie na parze - ebook/pdf
Gotowanie na parze - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 65
Wydawca: SBM Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7845-688-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> kulinaria
Porównaj ceny (książka, ebook (-9%), audiobook).

Każdy ma swój sprawdzony sposób na gotowanie. Ideałem jest smaczny, zdrowy i kolorowy posiłek ze świeżych składników. W czasach, kiedy szczególnie zależy nam na osiągnięciu tego ideału z pomocą przychodzi metoda gotowania na parze. Wbrew opiniom wcale nie muszą to być nudne dania bez smaku.
Prezentowana książka odkryje przed Czytelnikami tajniki przyrządzania posiłków na parze oraz pokaże, że praktycznie każde danie może znacznie zyskać na smaku i wartościach odżywczych, jeśli przyrządzi się je właśnie tą metodą.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

(cid:82)(cid:76)(cid:64)(cid:66)(cid:89)(cid:77)(cid:68)(cid:3)(cid:72)(cid:3)(cid:89)(cid:67)(cid:81)(cid:78)(cid:86)(cid:68) (cid:38)(cid:78)(cid:83)(cid:78)(cid:86)(cid:64)(cid:77)(cid:72)(cid:68) (cid:77)(cid:64)(cid:3)(cid:79)(cid:64)(cid:81)(cid:89)(cid:68) 2 SPIS TREŚCI O zalETaCh gOTOwanIa na PaRzE gOTOwanIE na PaRzE CO mOżna gOTOwać na PaRzE O Czym nalEży PamIęTać, PRzySTęPująC dO gOTOwanIa na PaRzE waRzywa I gRzyBy RyBy I OwOCE mORza mIęSO PaSzTETy maKaROn, Ryż, KuSKuS PRzEKąSKI z jajEK 4 5 7 8 10 32 40 49 57 62 3 Gotowanie na parze GOTOWANIE NA PARZE O ZALETACH GOTOWANIA NA PARZE Na początku warto się zastanowić, dlaczego gotujemy pożywienie. Gotowanie produktów żywno- ściowych sprawia, że składniki odżywcze stają się łatwiej przyswajalne przez organizm, ponadto proces ten niszczy drobnoustroje, neutralizuje substancje toksyczne i wreszcie polepsza smak pożywienia. Pod- czas obróbki cieplnej powstają nowe substancje sma- kowe i aromatyczne pobudzające apetyt, co sprzyja lepszemu przyswojeniu pożywienia. Gotowanie na parze to nader subtelny spo- sób gotowania, podczas którego surowiec nie jest poddawany bardzo wysokiej temperaturze, jak to bywa podczas pieczenia lub zapiekania. Pozwala to na zachowanie większej ilości wita- min oraz innych aktywnych biologicznie składników, np. soli mineralnych. Na parze można gotować lekkie niskokaloryczne potrawy, ponieważ nie trzeba dodawać do nich tłuszczu. Kaloryczność pieczonych lub smażonych potraw jest zwykle znacznie wyższa. Poza tym gotowanie na parze nie powoduje powstawania niebezpiecznych dla zdrowia związków chemicz- nych, jak to się dzieje w wysokich temperaturach podczas smażenia lub zapiekania. Należy bo- wiem pamiętać, że podczas gotowania na parze temperatura nie przekracza 100°C – pozwala to z jednej strony zachować wszystkie zalety obróbki cieplnej produktów żywnościowych, z drugiej zaś – uniknąć negatywnych konsekwencji tego procesu. Gotowanie na parze zyskuje na znaczeniu jeszcze z innych powodów. Kiedy żywność bowiem jest gotowana lub duszona, wiele rozpuszczalnych w wodzie związków, np. witaminy, przedostaje się do wywaru. Jeśli zaś wywar nie jest wykorzystywany do przyrządzenia potraw, pożyteczne składniki nie tra(cid:25)ają do organizmu. W sytuacjach, gdy wywar jest wykorzystywany, wartość bio- logiczna potraw gotowanych lub duszonych jest i tak zdecydowanie niższa niż przyrządzonych na parze. Niezależnie od wszystkich wymienionych już zalet, jakimi cieszy się gotowanie na parze, war- to podkreślić, że pozwala ono zachować naturalny wygląd, smak i aromat potraw. Produkty żywnościowe nie tracą naturalnej barwy i kształtu, wyglądają kolorowo i apetycznie, a potrawy są naprawdę smaczne i mają niepowtarzalny smak. Osób dbających o zdrowie nie trzeba przekonywać, by spożywały potrawy gotowane na parze. Dla wielu osób jest to rozwiązanie wręcz konieczne ze względu na takie dolegliwości, jak choro- by żołądka, jelit, woreczka żółciowego czy stany zapalne dwunastnicy. Innymi wskazaniami do przejścia na taki sposob żywienia są dolegliwości układu sercowo-naczyniowego. W przypadku miażdżycy należy zrezygnować z ostrych i tłustych potraw, aby obniżyć poziom cholesterolu we krwi. Potrawy przyrządzane na parze powinny spożywać osoby z zaburzeniami przemiany materii, nadwagą i z alergiami. Ponadto, w pewnych okresach życia, organizm ludzki wymaga większej troski niż zwykle, stąd też potrawy gotowane na parze są szczególnie wskazane dla osób starszych, Wstęp 4 GOTOWANIE NA PARZE kobiet ciężarnych i dzieci. Zalecenia te odnoszą się również do osób zdrowych, bowiem poważne traktowanie tego, co się je, niezależnie od wieku i (cid:25)zjologicznego stanu zdrowia, dotyczyć po- winno nas wszystkich, a zwłaszcza osób, które narażone są na częsty stres, nadmierne obciążenia (cid:25)zyczne i psychiczne. GOTOWANIE NA PARZE Ten sposób przygotowania potraw jest bardzo zbliżony do zwykłego gotowania, choć czynności te dzieli podstawowa różnica, która wynika już z ich nazwy. Gotowanie na parze wyklucza kontakt z płynami, a potrawę gotuje się wyłącznie przy pomocy gorącej pary, co pozwala zachować w pro- duktach żywnościowych większość pożytecznych składników naturalnych. Zawartość kwasu folio- wego i witaminy C po takim gotowaniu zmniejsza się tylko o 20–40 , podczas gdy po gotowaniu w wodzie straty są dwukrotnie większe. Z kolei w innych sposobach termicznej obróbki żywności zawartość składników naturalnych maleje jeszcze bardziej, wzrasta natomiast zawartość tłuszczów. Nie ulega wątpliwości, że gotowanie na parze jest najdelikatniejszą, a więc najkorzystniejszą dla nas metodą przygotowywania ciepłych posiłków. Aby ugotować potrawę na parze, trzeba najpierw doprowadzić wodę do wrzenia, następnie umieścić nad nią naczynie o perforowanym dnie (sito, siatka) i przykryć szczelną pokrywą, aby zapewnić cyrkulację pary i równomierne ogrzewanie produktu. W popularnych obecnie zestawach naczyń ze stali nierdzewnej znajdują się przeznaczone do gotowania na parze garnki-sita z perforowanym dnem (służą również do płukania warzyw). Jednak najprostszym urządzeniem do gotowania na parze jest nadal garnek lub rondel z wodą, odpowiednich rozmiarów sito, pokrywka i dodatkowe uszczelnienie z grubej ściereczki. Istnieje też inny, jeszcze prostszy sposób gotowania na parze. Garnek z wodą należy nakryć bawełnianą lub lnianą ściereczką odpowiednich rozmiarów tak, aby tkanina zwisała na bokach, i dodatkowo zabezpieczyć, mocno przewiązując. Następnie należy wlać przez ściereczkę odmierzoną wcześniej ilość wody tak obliczoną, aby poziom wody znajdował się 2–4 cm pod tkaniną. Na ściereczce na- leży ułożyć surowce, przykryć odpowiedniej wielkości pokrywką lub talerzem (można użyć miski) i postawić na ogniu. W taki sposób przyrządzano niegdyś mnóstwo dań i przyrządza się je nadal. Podobnie jak większość kuchennego wyposażenia i całą sztukę kulinarną, także gotowanie na parze wynaleźli Chińczycy. Jeśli jest w tym stwierdzeniu nieco przesady, to bezspornym faktem pozostaje to, że przed tysiącami lat w Chinach przyrządzano już potrawy na parze, wykorzystując gorące źródła. W azjatyckiej kuchni, gdzie gotowanie na parze jest powszechnie stosowane, naj- popularniejszym sprzętem do tego celu są bambusowe parowary. Charakterystyczne koszyczki plecione z bambusowej słomki stawiane są jeden na drugim. Dolny koszyczek stawia się na głę- boką patelnię (wok) z wrzątkiem, a pozostałe jeden na drugim. Należy ustawiać tak, aby woda znajdowała się 2–3 cm poniżej ich dna, natomiast surowce znajdowały się nie bliżej niż 2 cm od boków koszyczka. Jeśli surowiec jest bardzo soczysty, należy gotować go w głębokiej misce, aby nie stracił smaku i aromatu. Jeśli ma być przyrządzony we własnym sosie, to można zapakować go w folię (papier do pieczenia) lub w liście (np. kapusty) albo ciasto. W misce z dodatkiem wody należy gotować także ryż. Inne surowce można układać bezpośrednio w parowarze. Gotować Wstęp 5 GOTOWANIE NA PARZE należy w dwóch dolnych koszyczkach, gdyż w tym położonym najwyżej, ze względu na niższą temperaturę, jedynie odgrzewa się potrawy. Gotowanie na parze odbywa się na małym, równomiernym ogniu. Woda nie powinna intensyw- nie wrzeć – ma się gotować delikatnie. Jeśli zajdzie potrzeba jej uzupełnienia, należy dolać wrzą- tek. Chińscy kucharze na dno woka wrzucają kilka monet. Dopóki woda w woku ma odpowiedni poziom, monety będą brzęczeć. Cisza jest sygnałem, że należy ją uzupełnić. Po użyciu parowaru koszyczki należy od razu umyć gorącą wodą i wytrzeć do sucha. Ponieważ nierzadko są pięknie zdobione, można podawać w nich potrawy na stół. We współczesnej kuchni bardziej popularne są jednak parowary ze stali nierdzewnej. Mogą to być proste modele z jednym, dwoma albo z trzema wkładami z zasilaniem własnym lub zewnętrz- nym. Takie parowary są przede wszystkim bardziej szczelne, co skraca proces gotowania. Na popu- larności zyskują parowary zasilane prądem. Gotowanie w takim urządzeniu staje się zdecydowanie wygodniejsze i przyjemniejsze, dlatego że parowar elektryczny jest urządzeniem „inteligentnym”, a przy tym nieskomplikowanym. Urządzenie składa się z kilku elementów: z tak zwanej bazy, czyli głównej części roboczej pa- rowaru, podłączanej do sieci i wyposażonej w panel sterowania. W bazie znajduje się zbiornik na wodę, będący źródłem pary. Podczas pracy element grzewczy powinien być cały czas zanurzo- ny w wodzie. Jeśli wody będzie mniej, urządzenie wyłączy się automatycznie. Większość modeli wyposażona została w specjalny otwór, przez który można dolewać wodę i zewnętrzny wskaźnik poziomu wody. Parowary wyposażone są w dwa lub trzy wkłady, czyli pojemniki z perforowanym dnem, w któ- rych umieszcza się surowce. Najwyżej ulokowany pojemnik zamyka pokrywa z zatrzaskiem. Nie- Wstęp 6
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Gotowanie na parze
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: