Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00224 007399 11068522 na godz. na dobę w sumie
Grafika w Internecie - książka
Grafika w Internecie - książka
Autor: Liczba stron: 664
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-1961-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> webmasterstwo >> web design
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Spraw, by Twoja strona wyglądała profesjonalnie!

Wszyscy doskonale wiemy o tym, że o wartości strony internetowej świadczą treści na niej umieszczone. Nie da się jednak zaprzeczyć, że forma, w jakiej są one podane, również ma znaczenie. Osiągnięcie równowagi w tym zakresie nie jest rzeczą łatwą. Jak sprawić, żeby nie doszło do przerostu formy nad treścią? Jak zapewnić optymalny stosunek jakości użytych grafik do ich objętości (w końcu przepustowość łączy nie jest nieskończona)? Przy dużej liczbie odwiedzających różnica kilku kilobajtów może przełożyć się na ogromny wzrost obciążenia łączy, a co za tym idzie, wzrost kosztów utrzymania strony. Wydawałoby się, że te i wiele innych kwestii mogą rozwiązać tylko profesjonaliści. Jednak wcale nie musi tak być! Każdy, kto przeczyta tę książkę, będzie czuł się swobodnie w zagadnieniach związanych z publikacją i wykorzystaniem grafiki w Internecie!

Dzięki książce 'Grafika w internecie' poznasz wszystkie aspekty pracy z obrazami umieszczanymi w globalnej sieci. Shelley Powers przedstawi Ci wykorzystywane formaty plików graficznych oraz pokaże, do czego każdy z nich nadaje się najlepiej. Zdobędziesz wiedzę na temat dostępnych narzędzi do obróbki grafiki -- zarówno tych płatnych, jak i darmowych. Ponadto nauczysz się tworzyć miniatury zdjęć i układać zdjęcia na stronie. Dowiesz się, jak tworzyć grafikę użytkową, jakie zasady obowiązują przy pracy z grafiką wektorową oraz jakie możliwości drzemią w formacie SVG. Na koniec zapoznasz się z tematami związanymi z projektowaniem stron internetowych -- zrozumiesz, jak wykorzystać kaskadowe arkusze stylów (CSS), jak przygotować dobrą i przejrzystą stronę oraz jak dynamicznie zmieniać właściwości grafiki! Jeżeli myślisz, że praktyczne wykorzystanie grafiki na stronach WWW to wiedza tajemna, ta książka z pewnością to zmieni!

Poznaj wszystkie aspekty praktycznego wykorzystania grafiki w Internecie!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Grafika w Internecie Autor: Shelley Powers ISBN: 978-83-246-1961-0 Tytu³ orygina³u: Painting the Web Format: 168x237, stron: 664 Spraw, by Twoja strona wygl¹da³a profesjonalnie! • Jaki format wybraæ dla plików graficznych? • Jak tworzyæ grafikê u¿ytkow¹? • Jak wykorzystaæ grafikê wektorow¹? Wszyscy doskonale wiemy o tym, ¿e o wartoœci strony internetowej œwiadcz¹ treœci na niej umieszczone. Nie da siê jednak zaprzeczyæ, ¿e forma, w jakiej s¹ one podane, równie¿ ma znaczenie. Osi¹gniêcie równowagi w tym zakresie nie jest rzecz¹ ³atw¹. Jak sprawiæ, ¿eby nie dosz³o do przerostu formy nad treœci¹? Jak zapewniæ optymalny stosunek jakoœci u¿ytych grafik do ich objêtoœci (w koñcu przepustowoœæ ³¹czy nie jest nieskoñczona)? Przy du¿ej liczbie odwiedzaj¹cych ró¿nica kilku kilobajtów mo¿e prze³o¿yæ siê na ogromny wzrost obci¹¿enia ³¹czy, a co za tym idzie, wzrost kosztów utrzymania strony. Wydawa³oby siê, ¿e te i wiele innych kwestii mog¹ rozwi¹zaæ tylko profesjonaliœci. Jednak wcale nie musi tak byæ! Ka¿dy, kto przeczyta tê ksi¹¿kê, bêdzie czu³ siê swobodnie w zagadnieniach zwi¹zanych z publikacj¹ i wykorzystaniem grafiki w Internecie! Dziêki ksi¹¿ce „Grafika w internecie” poznasz wszystkie aspekty pracy z obrazami umieszczanymi w globalnej sieci. Shelley Powers przedstawi Ci wykorzystywane formaty plików graficznych oraz poka¿e, do czego ka¿dy z nich nadaje siê najlepiej. Zdobêdziesz wiedzê na temat dostêpnych narzêdzi do obróbki grafiki — zarówno tych p³atnych, jak i darmowych. Ponadto nauczysz siê tworzyæ miniatury zdjêæ i uk³adaæ zdjêcia na stronie. Dowiesz siê, jak tworzyæ grafikê u¿ytkow¹, jakie zasady obowi¹zuj¹ przy pracy z grafik¹ wektorow¹ oraz jakie mo¿liwoœci drzemi¹ w formacie SVG. Na koniec zapoznasz siê z tematami zwi¹zanymi z projektowaniem stron internetowych — zrozumiesz, jak wykorzystaæ kaskadowe arkusze stylów (CSS), jak przygotowaæ dobr¹ i przejrzyst¹ stronê oraz jak dynamicznie zmieniaæ w³aœciwoœci grafiki! Je¿eli myœlisz, ¿e praktyczne wykorzystanie grafiki na stronach WWW to wiedza tajemna, ta ksi¹¿ka z pewnoœci¹ to zmieni! • Formaty plików graficznych i ich zastosowanie • Przygotowanie zdjêæ do publikacji w Internecie • Narzêdzia do obróbki grafiki — p³atne i darmowe • Edytory obrazów dostêpne online • Tworzenie miniatur • Sposoby uk³adania zdjêæ na stronie • Narzêdzia do automatycznego generowania galerii oraz pokazów slajdów • Tworzenie grafiki u¿ytkowej • Wykorzystanie grafiki wektorowej i formatu SVG • Zastosowanie kaskadowych arkuszy stylów (CSS) • Zasady tworzenia dobrych stron WWW • Narzêdzia u³atwiaj¹ce projektowanie stron WWW • Dynamiczna modyfikacja grafik • Automatyzacja obróbki grafiki — narzêdzie ImageMagick oraz obróbka za pomoc¹ PHP/GD • Sposób wykorzystania serwisów Google Maps oraz Yahoo! Maps • £¹czenie danych z grafik¹ Poznaj wszystkie aspekty praktycznego wykorzystania grafiki w Internecie! Spis treļci Przedmowa.....................................................................................................................7 1. Dobra zabawa .............................................................................................................. 15 16 18 20 22 24 25 36 Co byäo dobre dla dziadka… Narysuj mnie! $$$$$$$$$$$$ Grafika: wspaniaäy smak, zero nadwagi Przestaþ! To boli! Galeria ēaäosnej Grafiki Internetowej Czas na cudownñ róĔnorodnoĈè 2. Obrazy...........................................................................................................................39 41 46 54 57 60 63 68 Niezbödne podstawy grafiki rastrowej i modelu RGB JPEG GIF — format bezstratny PNG Opisywanie, zagnieĔdĔanie i optymalizacja obrazów Publikacja obrazów w sieci WWW a prawa autorskie. Hotlinking Przechowywanie obrazów 3. Z aparatu do internetu.................................................................................................75 76 78 84 86 101 105 110 113 133 137 142 Warsztat pracy fotografa Praca na plikach w formacie RAW Edytowanie zdjöè: praca ze Ĉwiatäem Dopasuj kolor w grupie, czyli optymalizacja grupowa Czerþ i biel zamiast kolorów Tworzenie atrakcyjnego materiaäu ilustracyjnego Wycinanki i wyodröbnienia Przeglñd aplikacji säuĔñcych do edycji obrazów Internetowe edytory obrazów: Splashup i Picnik Organizacja i obróbka zbiorów zdjöè Obróbka zdjöè: jeszcze raz o procesie przenoszenia fotografii z aparatu do internetu Spis treļci 3 4. Internet w obrazkach................................................................................................. 145 Sztuka tworzenia miniatur o odpowiedniej wielkoĈci 145 152 Sztuka kreatywnego tworzenia miniatur 161 Powiökszajñce siö miniatury Umieszczanie zdjöè na stronach: okraszanie tekstu obrazami 163 168 Sztuka ukäadania zdjöè na stronach 179 Galerie i pokazy slajdów wygenerowane programowo 186 Aplikacje do tworzenia galerii, dziaäajñce po stronie serwera Odrobina kodu 192 5. Grafika uŜytkowa....................................................................................................... 195 196 198 209 218 232 234 Skrzynka z narzödziami do obróbki grafiki: ksztaäty, warstwy, gradienty i rozmycie LĈniñce przyciski: Ĕelowe, mokre albo szklane Nie tylko przyciski: plakietki i ikony Refleksje na temat refleksów i kilka dodatkowych säów na temat cieni Analiza istniejñcych projektów W jednej chwili — zrzuty ekranu 6. Wektorowo — poczétki i jýzyki znaczników............................................................ 241 242 242 247 255 WebCGM Formaty trójwymiarowe Jözyk VML Witaj, SVG! 7. Obóz szkoleniowy neofitów SVG..............................................................................265 266 266 273 274 295 307 312 317 323 RóĔne specyfikacje SVG — Full, Basic i Tiny Obsäuga standardu w przeglñdarkach — nieprzystöpnoĈè czy integracja? Struktura przestrzeni SVG Elementy technologii SVG ćcieĔki, wzory i markery Ponowne spotkanie z oknem roboczym i atrybutem viewBox Transformacje Narzödzia technologii SVG Tajniki statycznej grafiki SVG 8. CSS — wyŜszy poziom wtajemniczenia....................................................................329 330 339 341 355 Magia selektorów Wskazówki i porady dotyczñce CSS Plastyczny znacznik div Narzödzia i programy do obsäugi plików CSS 4 _ Spis treļci 9. Projektowanie stron WWW dla laików.....................................................................365 366 378 388 394 399 404 407 Zasady projektowania stron WWW Strony WWW sñ jak ogry, a ogry majñ warstwy Projektowanie elastyczne Kolory — jak sprawiè, by strona byäa wesoäa, jak sprawiè, by byäa smutna Typografia na stronie WWW Narzödzia projektanta Dodatkowa lektura 10. Grafika dynamiczna ...................................................................................................409 410 419 423 432 436 Szybkie wprowadzenie do modelu obiektów dokumentu DOM WyróĔnianie kolorem Zmienianie klasy i przezroczystoĈci Programowanie obrazów Akordeon — kompresja przestrzeni 11. Tworzenie na kanwie.................................................................................................445 445 448 463 465 470 Obsäuga obiektu canvas i Microsoft Silverlight w róĔnych przeglñdarkach Podstawy pracy z obiektem canvas Zachowywanie stanu rzeczy Warstwy i przycinanie ĈcieĔek MoĔliwoĈci obiektu canvas 12. Dynamiczne zastosowania znacznika canvas i jýzyka SVG.....................................481 482 489 489 494 505 Osadzanie animacji w kodzie Obsäuga SVG za pomocñ skryptu Skrypty osadzone Animowany zegar — „Witaj, Ĉwiecie!” animowanego i interaktywnego kodu SVG Oprogramowanie kanwy — powiökszenie 13. Magia obrazów — róŜne narzýdzia obróbki grafiki .................................................517 518 521 536 551 Prezentowanie zdjöè — pokaz slajdów w trzech krokach Obróbka obrazów za pomocñ PHP/GD Kto potrzebuje interfejsu? — Magia ImageMagick Programowanie z ImageMagick i IMagick 14. Nieco geografii ...........................................................................................................555 556 564 571 Korzystanie z map w serwisie Google Mapy udostöpniane przez serwis Yahoo! Maps Geografia w internecie Spis treļci _ 5 15. Cud, miód i orzeszki — ĥéczenie danych z grafiké ...................................................583 584 601 603 606 606 609 Wykresy — w dowolny sposób, byle nie statycznie Katalogowanie zdjöè Wykoþczenie za pomocñ róĔowej poĈwiaty Ostatnie spojrzenie na dane i moĔliwoĈci ich wizualizacji Identyfikator URI data: Na koþcu töczy Skorowidz....................................................................................................................611 6 _ Spis treļci ROZDZIAĤ 3. Z aparatu do internetu Kilka lat temu miaäam okazjö przeczytaè wypowiedĒ pewnego fotografa, który stwierdziä, Ĕe ustawienia domyĈlne programu Photoshop w zupeänoĈci wystarczñ, by wäaĈciwie przygotowaè zdjöcia do publikacji w sieci WWW. OczywiĈcie kiedyĈ fotografie kojarzyäy siö przede wszystkim z drukiem na papierze, lecz dziĈ juĔ nie moĔna twierdziè, Ĕe z internetu warto korzystaè tylko i wyäñcznie w celu promowania swoich „papierowych” dzieä. Aktualnie sieè staäa siö jak naj- bardziej odpowiednim miejscem docelowym dla fotografii. Zrozumienie tego faktu prowadzi do diametralnej zmiany poglñdów na temat ustawieþ domyĈlnych jako „wystarczajñcych” do obróbki zdjöè, które pragnie siö opublikowaè w internecie. Cyfrowe aparaty, a co za tym idzie — i cyfrowe zdjöcia, popularne sñ od lat. Wedäug mnie wpäynöäy na to trzy czynniki: aparaty cyfrowe i komputery staäy siö dostöpne dla przeciötnego czäowieka, dostöp do internetu przestaä byè czymĈ rzadkim (ludzie oswoili siö z sieciñ), znacznie wzrosäa liczba uĔytkowników sieci WWW. Za sprawñ tych wäaĈnie czynników nastñpiä rozkwit fotografii cyfrowej, a w internecie pojawiäo siö mnóstwo stron ze zdjöciami. KiedyĈ wiökszoĈè zdjöè robiono za pomocñ celuloidowych filmów i papieru — odbitki co ciekawszych z nich wysyäano rodzinie i znajomym. DziĈ ludzie coraz rzadziej korzystajñ z celu- loidu, a fotografie, przenoszone z aparatu cyfrowego wprost do komputera, rozsyäajñ za pomocñ poczty elektronicznej lub udostöpniajñ w internecie. Zmieniä siö wiöc nie tylko sposób ekspo- zycji zdjöè, lecz takĔe ich odbiorca. Dawniej fotografie pokazywaäo siö tylko najbliĔszym, teraz zaĈ chwalimy siö nimi dosäownie przed caäym Ĉwiatem. Okazuje siö, Ĕe mnóstwo jest fotografów- amatorów, którzy robiñ naprawdö Ĉwietne zdjöcia. Nawet w serwisach informacyjnych coraz czöĈciej pojawiajñ siö amatorskie fotografie, co akurat moĔna uznaè za rozwiñzanie doĈè kon- trowersyjne. PoniewaĔ fotografia cyfrowa staäa siö szalenie popularna, zdjöcia sñ dziĈ bardzo istotnñ czöĈciñ grafiki tworzñcej strony WWW. AĔ trudno uwierzyè, Ĕe jeszcze dziesiöè lub nawet piöè lat temu fotografiö cyfrowñ moĔna byäo uznaè za zupeänie marginalnñ gaäñĒ sztuki internetowej. KiedyĈ mnóstwo czasu spödzaäo siö przy tworzeniu projektów witryn, grafiki przycisków i menu, teraz zaĈ caäe godziny poĈwiöca siö na poprawianie zdjöè, które majñ zostaè opublikowane w sieci. Nawet najwiöksi amatorzy kaĔdego roku zamieszczajñ w internecie dziesiñtki, a nie- rzadko i setki, swoich cyfrowych dzieä. 75 Wspaniale, Ĕe sñ wĈród nas digerati1. Za sprawñ ich inwencji moĔemy poprawiaè wyglñd foto- grafii cyfrowych na wiele róĔnych sposobów — od zupeänie zautomatyzowanych po röczne, opierajñce siö na postöpowaniu zgodnie z instrukcjami „krok po kroku”; i nie musimy przy tym znaè siö na edycji zdjöè ani posiadaè drogiego wyposaĔenia. Do swojej dyspozycji mamy znacznñ liczbö programów, bibliotek i przeróĔnych konwerterów, za pomocñ których jesteĈmy w stanie skutecznie przeprowadzaè proces przenoszenia zdjöè z aparatu wprost do sieci WWW. I dobrze, bo — prawdö mówiñc — bez uĔycia odpowiedniego oprogramowania trudno pikse- lowy baäagan zmieniè w sensownie wyglñdajñce zdjöcie. Niestety, istnieje tak wiele narzödzi do tworzenia i obróbki fotografii, Ĕe nie sposób ich opisaè w jednym rozdziale ksiñĔki. Za ich pomocñ moĔna osiñgaè niesamowite efekty. Fotografie wbrew pozorom nigdy nie byäy czymĈ nazbyt fizycznym, namacalnym, rzeczywistym. Zdjöcie to nie tylko otwarcie siö i za- mkniöcie przesäony, nie tylko czary, jakich dokonuje siö w ciemni. Dziöki technologii fotografii cyfrowej oraz rozmaitym programom niejedno doĈè przeciötnej jakoĈci zdjöcie moĔe staè siö dobre, a niekiedy nawet okaĔe siö dzieäem sztuki — wystarczy nieco poeksperymentowaè ze Ĉwiatäem. Co waĔne, nie trzeba byè Anselem Adamsem, Walkerem Evansem ani Annie Leibovitz, by publikowaè swoje prace w sieci. Za pomocñ zdjöè moĔna opowiadaè historie, przedstawiaè idee oraz dawaè upust wäasnej pomysäowoĈci; na zdjöciach moĔna uwieczniaè ciekawe wydarzenia. NaleĔy pamiötaè, Ĕe fotografie, aby dobrze wyglñdaäy w internecie, nie muszñ byè najwyĔszej jakoĈci. Prawdö mówiñc, prawdziwa sztuka prezentuje siö w sieci gorzej niĔ prace amatorskie, jako Ĕe nie säuĔñ jej: wyĈwietlanie na przeróĔnych monitorach o odmiennych moĔliwoĈciach i parametrach oraz umieszczanie na niewielkich przestrzeniach dyskowych. W tym rozdziale omówiö pierwsze kroki, które musi wykonaè fotograf chcñcy przenieĈè swoje prace z aparatu wprost do internetu. Opiszö takĔe niektóre z ciekawszych i bardziej znanych programów do obróbki zdjöè. Skupiö siö jednak przede wszystkim na sposobach poprawiania wyglñdu fotografii, tak aby jak najlepiej prezentowaäy siö w sieci WWW. Wymagania systemowe dla poszczególnych programów opisanych w tym rozdziale róĔniñ siö. Cechñ wspólnñ omawianych przeze mnie aplikacji jest to, Ĕe dostöpne sñ ich wersje darmowe, shareware lub próbne (w peäni funkcjonalne przez okres 30 dni). Warsztat pracy fotografa Za pracö fotografa uznaè naleĔy wszelkie czynnoĈci przygotowawcze, które umoĔliwiajñ opu- blikowanie zdjöcia pozyskanego z aparatu. Ludzie prezentujñ odmienne podejĈcie do kwestii obróbki zdjöè i korzystajñ z róĔnego oprogramowania. Niektórzy lubiñ uĔywaè aplikacji takich jak Aperture, czyli bödñcych kompletnymi zestawami narzödzi do obróbki zdjöè, inni zaĈ siögajñ po rozmaite programy, z których kaĔdy säuĔy do wykonywania czynnoĈci okreĈlonego typu (konwertowanie plików RAW, edycja zdjöè, program do obsäugi FTP, aplikacja wyĈwietlajñca fotografie jako pokazy slajdów). 1 Säowa tego uĔywa siö do opisu ludzi znajñcych siö na komputerach oraz obeznanych z nowoczesnymi tech- nikami cyfrowymi — przyp. täum. 76 _ Rozdziaĥ 3. Z aparatu do internetu Derrick Story (guru z wydawnictwa O’Reilly, ekspert w sprawie cyfrowych mediów) umie- Ĉciä w swoim blogu The Digital Story poradnik pod tytuäem „Stwórz swój warsztat pracy” (ang. „Build Your Workflow”). Poradnik ten dostöpny jest w dwóch wersjach: tekstowej i audio. W obydwu autor omawia podane niĔej podstawowe zagadnienia. 1. Robienie zdjöè (za pomocñ aparatu). 2. Kopiowanie zdjöè do komputera. 3. Organizowanie zdjöè (zamieszczanie informacji dodatkowych, ocenianie, sortowanie). 4. Edycja zdjöè. 5. Udostöpnianie (publikowanie) zdjöè. 6. Zapisywanie (archiwizowanie) zdjöè. Proces kopiowania i przetwarzania fotografii, tak by ostatecznie znalazäy siö one w internecie, nie róĔni siö niczym od tego opisanego powyĔszymi punktami — poza tym, Ĕe jedynñ intere- sujñcñ nas formñ ich udostöpniania jest publikacja tylko i wyäñcznie w sieci WWW. To, z ilu narzödzi korzysta dana osoba, aby osiñgnñè cel, zaleĔy w znacznym stopniu od stopnia, w jakim interesuje siö ona oprogramowaniem oraz — ewentualnie — od budĔetu, jakim dysponuje. Inne czynniki, wäñcznie z tym, czy owa osoba zarabia robieniem zdjöè, czy teĔ nie, wydajñ siö byè mniej istotne. Poradnik napisany przez Derricka moĔna znaleĒè na stronie http://www.thedigitalstory. ´com/blog/2007/08/build_your_workflow.html (strona w jözyku angielskim). Zarówno amatorzy, jak i profesjonalni fotografowie korzystajñ z programów säuĔñcych do za- rzñdzania zdjöciami, takich jak Lightroom firmy Adobe, Expression Media firmy Microsoft, Aperture firmy Apple, Camera One albo ciñgle rozwijany w czasie, gdy powstawaäa niniejsza ksiñĔka, blueMarine (aplikacja typu open source). Wspomniane programy uäatwiajñ organizowanie fotografii oraz opatrywanie ich dodatkowymi informacjami. MoĔna teĔ za ich pomocñ edytowaè zdjöcia, niemniej wiökszoĈè programów do zarzñdzania fotografiami nie oferuje bardziej skomplikowanych opcji, które wystöpujñ we wszystkich, nawet najprostszych edytorach plików graficznych. Po poczñtkowym stadium pracy nad zdjöciami, polegajñcym na ich uporzñdkowaniu, przy- chodzi czas, by kaĔde z nich nieco poprawiè. NiezaleĔnie od tego, jak dobrego programu do zarzñdzania fotografiami siö uĔywa, czynnoĈè ta wymaga skorzystania z jakiegoĈ edytora plików graficznych. Jednym z najbardziej znanych edytorów jest Photoshop firmy Adobe, który wciñĔ pozostaje niekwestionowanym liderem na rynku aplikacji do modyfikowania obrazów. Niemniej nie musimy korzystaè z tego wäaĈnie programu, jako Ĕe istniejñ dla niego rozsñdne alterna- tywy. Prawda jest taka, Ĕe do dyspozycji mamy dziesiñtki róĔnych aplikacji, z których wielu moĔemy uĔywaè za darmo na platformach Windows, Mac OS X i Linux. Oprócz tego powstaje coraz wiöcej edytorów zdjöè uruchamianych bezpoĈrednio ze stron WWW, pisanych w jözyku Flash bñdĒ teĔ tworzonych z wykorzystaniem innych narzödzi programistycznych. Pierwszym krokiem na drodze do umieszczenia wäasnych zdjöè w internecie jest pozyskanie ich z aparatu. Producenci aparatów zwykle doäñczajñ do swoich produktów odpowiednie oprogramowanie, a poza tym wiele spoĈród edytorów zdjöè, programów do obróbki plików Warsztat pracy fotografa _ 77 RAW i innych aplikacji omawianego tu typu równieĔ moĔe posäuĔyè do kopiowania zdjöè na dysk komputera. Ponadto do pamiöci znacznej liczby aparatów moĔna dostaè siö bezpoĈrednio za pomocñ kom- putera — na karcie pamiöci zazwyczaj znajduje siö katalog z fotografiami, który wystarczy skopiowaè na twardy dysk. Do tego celu posäuĔyè moĔe dowolny program do zarzñdzania plikami. Taka metoda kopiowania fotografii niejednokrotnie okazuje siö najszybsza. Skopiowane na dysk komputera zdjöcia moĔna nastöpnie zaimportowaè do aplikacji zarzñdzajñcej obrazami lub edytowaè bezpoĈrednio z katalogu, w którym siö znalazäy. To, którego programu moĔna uĔyè do bezpoĈredniej obróbki zdjöè znajdujñcych siö na karcie pamiöci, zaleĔy od formatu, w jakim zdjöcia te zostaäy zapisane. W wielu starszych, niedrogich aparatach fotografie przechowywane sñ tylko w postaci plików JPEG, natomiast urzñdzenia dostöpne dzisiaj zazwyczaj pozwalajñ wybraè jednñ z kilku opcji zapisu obrazów: JPEG, TIFF, PNG oraz jakiĈ typ RAW. Na przykäad ja posiadam dwa aparaty firmy Nikon i w przypadku obydwu do wyboru mam formaty: RAW, a w zasadzie jego odmianö zwanñ NEF (Nikon Elec- tronic Format), oraz JPEG. Jednñ z opcji dostöpnych w moich aparatach jest tworzenie pliku NEF, a potem na jego bazie pliku JPEG o jakoĈci normalnej lub bardzo dobrej. PoniewaĔ JPEG to format stratny (kwestiö tö omówiäam w rozdziale 2.), nigdy nie korzystam z obrazów zapisa- nych do plików w tym wäaĈnie formacie. To samo doradzam wszystkim, którzy nie sñ naprawdö zmuszeni do korzystania z plików JPEG. Natomiast odpowiedĒ na pytanie, czy warto pra- cowaè akurat z plikami w formacie RAW, zaleĔy od tego, na ile korzysta siö z moĔliwoĈci, jakie daje ten format podczas procesu obróbki zdjöè. Praca na plikach w formacie RAW W przeciwieþstwie do plików JPEG, GIF czy TIFF pliki typu RAW nie sñ niczym innym jak obrazami zapisanymi w stanie zupeänie surowym, bez Ĕadnego przetwarzania. Danych zapi- sanych do plików RAW nie poddaje siö Ĕadnej kompresji ani nie modyfikuje — pliki RAW stanowiñ zbiór wszelkich informacji, jakie udaje siö zebraè za pomocñ sensorów aparatu. Zaletñ obrazów zapisanych w formacie RAW jest to, Ĕe moĔna zmieniaè ich parametry, takie jak: ekspozycja, nasycenie kolorów, ostroĈè, balans bieli. Jedynymi parametrami niezmiennymi w przypadku zdjöè zapisanych do plików RAW sñ: ISO, przysäona i ogniskowa. Parametry te sñ, w gruncie rzeczy, parametrami wäaĈciwymi dla kliszy. Wadñ plików RAW sñ ich znaczne rozmiary. Niemniej obecnie, gdy dysponujemy wielogiga- bajtowymi kartami pamiöci, czynnik ten nie jest juĔ aĔ tak käopotliwy jak kiedyĈ. Na mojej karcie pamiöci o pojemnoĈci 4 GB mieĈci siö ponad 200 fotografii, co zazwyczaj w zupeänoĈci mi wystarcza. JeĈli chcö zrobiè wiöcej zdjöè, niĔ mieĈci siö na jednej karcie pamiöci, wystarczy, Ĕe wäoĔö do aparatu kolejnñ. Zapisywanie danych w formacie RAW moĔe byè doĈè powolne, ale prawdopodobnie wiökszoĈè z nas nawet tego nie zauwaĔy, szczególnie w erze coraz nowo- czeĈniejszych rozwiñzaþ stosowanych w aparatach cyfrowych. Nasze Ĕycie byäoby duĔo prostsze, gdyby pliki RAW tworzone we wszystkich aparatach byäy tego samego typu. Niestety, nie sñ. Jak wspomniaäam wczeĈniej, posiadam dwa aparaty firmy Nikon (D200 oraz D70), w których zaimplementowano obsäugö formatu RAW wäaĈciwego dla produktów firmy, czyli NEF. Canon stworzyä swoje formaty RAW zwane CRW i CRW2 (Canon RAW), w aparatach Sony natomiast powstajñ pliki typu SRF (Sony Raw Format). W odpowiedzi 78 _ Rozdziaĥ 3. Z aparatu do internetu na ciñgle rosnñcñ liczbö formatów firma Adobe zaproponowaäa wprowadzenie jednego stan- dardowego typu plików RAW. Typem tym jest DNG lub inaczej Digital Negative. Istniejñ firmy, które, oprócz Adobe, korzystajñ z tego wäaĈnie formatu (m.in. Apple, Leica, Hasselblad). Niestety, Nikon na razie z niego nie korzysta. Firma Adobe udostöpniäa program DNG Converter, za pomocñ którego moĔna pliki w forma- tach takich jak NEF przeksztaäcaè w pliki DNG. (Aplikacja ta jest dostöpna w dwóch wersjach: dla komputerów z systemem Windows oraz Mac). Wystarczy uruchomiè program i wskazaè mu ĈcieĔkö do katalogu, w którym znajdujñ siö pliki do przeksztaäcenia, by rozpoczñä siö proces konwersji (rysunek 3.1). Nowe pliki DNG sñ tworzone w tym samym katalogu. Rysunek 3.1. Program DNG Converter i konwersja typu plików NEF do DNG OdejdĒmy jednak nieco od tematu samych formatów RAW. Niektóre programy pozwalajñ na wprowadzanie modyfikacji bezpoĈrednio w plikach RAW, inne natomiast dziaäajñ w oparciu o dodatkowe aplikacje, które säuĔñ do zmieniania parametrów obrazów. Aplikacje konwertujñce pliki RAW do plików typu DNG sñ darmowe. MoĔna je pobraè ze strony Adobe DNG http://www.adobe.com/products/dng/. Nie moĔna udzieliè jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, które czynnoĈci majñce na celu poprawö wyglñdu fotografii naleĔy wykonywaè za pomocñ programów do obróbki plików RAW, a które edytorami zdjöè. Wszystko zaleĔy od osobistych upodobaþ fotografa i jego sposo- bu pracy z obrazami. Ja, na przykäad, korzystam z aplikacji do obróbki plików RAW wtedy, gdy chcö dokonaè zmian parametrów obrazu bödñcych odpowiednikami ustawieþ aparatu (balans bieli, ekspozycja). Sñdzö, Ĕe ostroĈè, balans kolorów, jasnoĈè i kontrast lepiej jest regulo- waè w edytorach zdjöè. Nie znaczy to jednak, Ĕe ktoĈ, kto w wiökszym stopniu korzysta z narzö- dzi do obróbki RAW, postöpuje niewäaĈciwie. CzöĈè programów säuĔñcych do modyfikowania wyglñdu obrazów zapisanych do plików RAW umoĔliwia skorzystanie z opcji automatycznego ustawiania niektórych parametrów Praca na plikach w formacie RAW _ 79 edytowanych zdjöè. Zdarza siö, Ĕe fotografie, które zostaäy zmodyfikowane automatycznie przez jakiĈ program, wyglñdajñ zaskakujñco dobrze, niemniej jednak zauwaĔyäam, Ĕe röcznie zmieniajñc ustawienia parametrów obrazu, zawsze uzyskujö lepsze efekty niĔ podczas korzy- stania z opcji zautomatyzowanego poprawiania wyglñdu fotografii. Uczciwie, choè niechötnie przyznajö, Ĕe przekonanie to moĔe braè siö nie tyle z rzeczowej oceny wäasnych zdolnoĈci, ile ze zwykäego zarozumialstwa. Istnieje zaskakujñco wiele konwerterów, edytorów oraz innych narzödzi do pracy z plikami RAW. Przyjrzö siö bliĔej kilku programom do obróbki obrazów zapisanych w formacie RAW, aby ci, którzy nigdy z nich nie korzystali, mieli okazjö zapoznaè siö z istotñ ich dziaäania. WĈród przykäadów doäñczonych do niniejszej ksiñĔki znalazä siö zbiór plików, których moĔna uĔywaè w trakcie wypróbowywania programów i metod postöpowania opisa- nych w tym rozdziale. To pliki typu RAW, zapisane w formacie NEF. PosäuĔyäy one do stworzenia wiökszoĈci przykäadów, które zobaczyè moĔna na stronach tej ksiñĔki. UFRaw Jednym z edytorów plików typu RAW jest program o nazwie UFRaw, udostöpniany na licencji open source. MoĔna go uĔywaè jako samodzielnego narzödzia lub w poäñczeniu z innymi na- rzödziami, na przykäad z popularnñ aplikacjñ GIMP. UFRaw Ĉwietnie nadaje siö do zmieniania ustawieþ parametrów plików RAW (ekspozycja, balans bieli, balans kolorów), ale nie oferuje wszystkich opcji niezbödnych do caäkowitej i peänej obróbki zdjöè (wyostrzanie, przycinanie). Linuksowe programy do obróbki grafiki na komputerach Mac UĔytkownikom komputerów Mac pragnñcym zajmowaè siö grafikñ sugerujö, by poĈwiöcili nieco czasu na zapoznanie siö z Terminal, X11 (X Windows), systemem pakietów Mac, Mac- ports (informacje na temat Macports znajdujñ siö pod adresem http://macports.com), dawniej nazywanymi Darwinports. Terminal daje uĔytkownikowi dostöp do infrastruktury uniksowej, na bazie której stworzo- no system Mac OS X. X11 to system obsäugi okien, z którego korzysta wiele aplikacji do ob- róbki grafiki. System pakietów to struktura, dziöki której aplikacje stworzone na bazie pro- gramów linuksowych instalujñ siö prawidäowo (na przykäad umoĔliwia sprawdzanie, czy wszystkie skäadniki niezbödne do tego, by daäo siö zainstalowaè danñ aplikacjö, zostaäy uprzednio zainstalowane w systemie). Istnieje wiele linuksowych programów dajñcych siö äatwo zainstalowaè w systemie Mac za pomocñ Macports. Niektóre z nich omawiam w tej ksiñĔce. Aby dowiedzieè siö wiöcej na temat X11 dla komputerów Mac, warto zapoznaè siö z infor- macjami zawartymi na stronie http://developer.apple.com/opensource/tools/runningx11.html. Kilka dobrych instrukcji do oprogramowania Terminal moĔna znaleĒè w O’Reilly MacDevCenter (http://www.macdevcenter.com/pub/ct/51). WiadomoĈci na temat instalacji Macports spisano na stronie http://www.macports.org/install.php, a dokumentacja znajduje siö pod adresem http:// ´trac.macosforge.org/projects/macports/wiki/UsingMacPortsQuickStart oraz http://geeklair.net/new_ ´macports_guide/. Wszystkie strony dostöpne sñ w jözyku angielskim. 80 _ Rozdziaĥ 3. Z aparatu do internetu Omawianñ aplikacjö moĔna pobraè ze strony http://ufraw.sourceforge.net/; dostöpne sñ jej wersje dla systemów Linux, Windows i Mac OS X. Aby zainstalowaè UFRaw w systemie innym niĔ Windows, naleĔy wybraè typ instalacji „dla poczñtkujñcych”. Ponadto przed instalacjñ programu UFRaw trzeba zainstalowaè GIMP Toolkit (GTK+2), udostöpniany wraz z GIMP (aplikacjö GIMP opiszö w dalszej czöĈci tego rozdziaäu). Instalator GIMP w wersji dla Windows moĔ- na znaleĒè pod adresem http://gimp-win.sourceforge.net/. UĔytkownikom komputerów Mac zale- cam, by instalacjö programu UFRaw przeprowadzali, korzystajñc z portów Darwin/Mac. W programie UFRaw znajdziemy kilka przydatnych opcji, na przykäad zaznaczanie przeĈwie- tlonych lub (oraz) niedoĈwietlonych obszarów zdjöcia (rysunek 3.2). Aplikacja moĔe skory- gowaè parametr ekspozycji w miejscach, które zostaäy zaznaczone. Efekt naniesienia poprawek przez program UFRaw uwidoczniony zostaä na rysunku 3.3. Rysunek 3.2. Program UFRaw — opcje zaznaczania przeĈwietlonych i niedoĈwietlonych miejsc na zdjöciu Za pomocñ programu UFRaw moĔna równieĔ zmieniaè ustawienia balansu bieli dla fotografii. Opcje ustawieþ odpowiadajñ opcjom, które sñ implementowane w róĔnych modelach aparatów fotograficznych. Dla moich aparatów firmy Nikon mam do dyspozycji opcje wypisane poniĔej. x Manual WB, x Camera WB, x Auto WB, x Incandescent, x Fluorescent, x Direct Sunlight, Praca na plikach w formacie RAW _ 81 Rysunek 3.3. Modyfikacje wyglñdu zdjöcia przeprowadzane w programie UFRaw x Flash, x Cloudy, x Shade. Program UFRaw moĔe dziaäaè jako wtyczka do aplikacji GIMP lub zupeänie autonomicznie. Ponadto jest kompatybilny z takimi formatami, jak TIFF czy PNG. Jakie sñ najwiöksze zalety UFRaw? OtóĔ program ten naleĔy do grupy oprogramowania typu open source, nie trzeba päaciè za jego uĔytkowanie i wystöpuje w wersjach dla systemów Linux, Mac OS X oraz Windows. Ponadto moĔna znaleĒè w nim opcje, które zadowolñ wiökszoĈè uĔytkowników edytorów plików RAW. JednakĔe, mimo znacznego stopnia jego rozbudowania, program UFRaw nie dorównuje supernarzödziu do obróbki plików RAW, jakim niewñtpliwie jest Adobe Camera Raw. Adobe Camera Raw Adobe Camera Raw (ACR) to zawodnik wagi ciöĔkiej, jeĈli chodzi o obróbkö plików typu RAW. Stwierdzenie to dotyczy w szczególnoĈci wersji programu od 4.1 wzwyĔ, dodawanych do aplikacji Adobe’s Photoshop CS3 i Adobe Elements. Prawdö mówiñc, w poäñczeniu z aplika- cjami Adobe Bridge (zarzñdzanie zbiorami zdjöè) i Photoshop (edycja obrazów) Adobe Camera Raw tworzy kompletny warsztat pracy fotografa. Jednñ z ciekawych opcji zaimplementowanych w ACR sñ klatki — po otwarciu za pomocñ programu wiöcej niĔ jednego pliku RAW zawartoĈè plików przedstawiana jest w postaci ukäadu 82 _ Rozdziaĥ 3. Z aparatu do internetu klatek. Pracowaè moĔna nad wyglñdem zawartoĈci wybranych klatek bñdĒ wprowadzaè zmiany ustawieþ dla wszystkich obrazów naraz. Po zaaprobowaniu jakiejĈ zmiany dla wszystkich zdjöè przy kaĔdym z nich pojawia siö ikona Ĕóätego trójkñta z wykrzyknikiem w Ĉrodku (rysunek 3.4). MoĔliwoĈè modyfikowania ustawieþ dla wielu fotografii jednoczeĈnie jest szczególnie przydatna w przypadku pracy nad plikami RAW, które wymagajñ dokonywania takich samych poprawek. Rysunek 3.4. Adobe Camera RAW: ciñg klatek i dokonywanie zmian dla wszystkich zdjöè jednoczeĈnie ACR wyróĔnia siö równieĔ pod wzglödem moĔliwoĈci, jakie daje uĔytkownikowi w zakresie samej pracy nad wyglñdem zdjöè. MoĔna za jego pomocñ zmieniaè nie tylko ustawienia wäaĈciwe dla aparatów fotograficznych, takie jak ekspozycja, balans kolorów, nasycenie barw, ostroĈè i balans bieli, ale równieĔ i inne parametry, na przykäad dodawaè Ĉwiatäo wypeäniajñce i regu- lowaè przejrzystoĈè obrazu. ćwiatäo wypeäniajñce, bödñce wzmocnieniem oĈwietlenia täa lub bocznego, rozjaĈnia obiekty, które znalazäy siö w cieniu. Korzystanie z tej opcji, w poäñczeniu z regulacjñ czasu ekspozycji, daje osobie edytujñcej zdjöcia znacznñ kontrolö nad oĈwietleniem uwiecznionym na fotografii oraz moĔliwoĈè skutecznego poprawiania bäödów obrazu zwiñzanych z jego przeĈwietleniem i niedoĈwietleniem. Funkcja PrzejrzystoĈè jest funkcjñ nowñ w ACR. Jeff Schewe w swoim wspaniaäym tekĈcie o ACR dla PhotoshopNews napisaä, Ĕe PrzejrzystoĈè to nic innego jak Maska wyostrzajñca uĔywana ze specyficznymi ustawieniami, bödñcymi implementacjñ w programie metody Local Con- trast Enhancement (LCE). Sposoby regulowania ostroĈci zdjöè opiszö w dalszych czöĈciach tego rozdziaäu, ale juĔ teraz pragnö powiedzieè, Ĕe funkcja PrzejrzystoĈè ma szansö staè siö jednym z moich ulubionych narzödzi w pracy nad wyglñdem fotografii cyfrowych. Praca na plikach w formacie RAW _ 83 Artykuä o funkcji PrzejrzystoĈè z PhotoshopNews moĔna znaleĒè na stronie http://photoshop ´news.com/2007/05/31/about-camera-raw-41. Opis metody Local Contrast Enhancement znajduje siö pod adresem http://luminous-landscape.com/tutorials/contrast-enhancement.shtml. Wymienione tu witryny prowadzone sñ w jözyku angielskim. Program ACR daje uĔytkownikowi niemaäe moĔliwoĈci. Za jego pomocñ moĔna nie tylko zmieniaè wartoĈci parametrów RAW ustawianych w aparacie, dodawaè Ĉwiatäo wypeäniajñce i kontrolowaè przejrzystoĈè obrazu, lecz równieĔ wykonywaè mnóstwo innych czynnoĈci, od zarzñdzania kolorami po obsäugö metadanych. NaleĔy sobie jednak zadaè pytanie, czy na pewno warto korzystaè ze wszystkich opcji, które oferuje ACR. A moĔe lepiej niektóre czynnoĈci wyko- nywaè za pomocñ innych programów? JeĈli korzysta siö z programów takich jak ACR, bödñcych czöĈciñ wiökszego zestawu narzödzi stworzonego przez jednñ firmö, moĔna zakäadaè, Ĕe we wszystkich narzödziach ten sam proces przeprowadzany jest mniej wiöcej tak samo. W takim przypadku to, w której z aplikacji wy- konuje siö okreĈlonñ czynnoĈè, wydaje siö byè mniej istotne. Sytuacja wyglñda inaczej, jeĔeli korzysta siö z aplikacji do obróbki plików RAW i edytora zdjöè róĔnych firm (bñdĒ twórców) — na przykäad z programów UFRaw i GIMP. W takim przypadku naleĔy sprawdziè dziaäanie poszczególnych funkcji w obu aplikacjach i ustaliè metodö najbar- dziej efektywnej pracy z tworzonym przez owe aplikacje zestawem narzödzi. WiökszoĈè producentów aparatów fotograficznych (jeĈli nie wszyscy) udostöpnia klientom oprogramowanie säuĔñce do kopiowania zdjöè z aparatu do komputera i doko- nywania ich wstöpnej obróbki. Na przykäad, programem stworzonym do tych celów przez firmö Canon jest Digital Photo Professional, Nikon zaĈ udostöpnia aplikacjö o nazwie Nikon Capture. OczywiĈcie inni producenci wypuszczajñ wäasne oprogramo- wanie do obsäugi aparatów i zdjöè. Zazwyczaj programy tego typu sñ dobrymi narzö- dziami. Jedynym powodem, dla którego nie zamierzam ich tu opisywaè, jest to, Ĕe tworzy siö je z myĈlñ o aparatach konkretnego rodzaju, ja natomiast pragnö przekazaè Czytelnikowi informacje o aplikacjach wspóäpracujñcych z wiökszoĈciñ dostöpnych na rynku urzñdzeþ. Po dokonaniu wstöpnej obróbki pliku RAW (niezaleĔnie od tego, na jakim etapie zostanie ona tak naprawdö zakoþczona) przychodzi czas na poprawienie wyglñdu fotografii w edytorze zdjöè. Edytowanie zdjýë: praca ze ļwiatĥem Fotografia to dziedzina polegajñca na manipulowaniu Ĉwiatäem. NiezaleĔnie od tematu uwiecz- nianego na zdjöciu i umiejötnoĈci fotografa, niezaleĔnie od tego, czy robi siö zdjöcia cyfrowe, czy teĔ metodñ naĈwietlania kliszy, fotografowanie zawsze pozostaje pracñ ze Ĉwiatäem. Zdjöcie jest za ciemne? WraĔenia tego moĔna siö pozbyè, rozjaĈniajñc fotografiö, zwiökszajñc kontrast, a nawet manipulujñc nasyceniem i poziomami kolorów. Wszystkie wymienione czynnoĈci nie sñ niczym innym jak dokonywaniem zmian w oĈwietleniu, przy którym robiono zdjöcie. Cienie sñ za gäöbokie albo niektóre miejsca na fotografii wyglñdajñ na zbyt jasne? Wystar- czy inaczej ustawiè czas ekspozycji przed zrobieniem zdjöcia albo po jego wykonaniu. Fotografia wydaje siö byè zbyt „miökka”? Zwiökszanie ostroĈci obrazu polega tak naprawdö na znajdowa- niu krawödzi obszarów o róĔnym poziomie naĈwietlenia i akcentowaniu ich w wiökszym 84 _ Rozdziaĥ 3. Z aparatu do internetu stopniu. Nawet algorytmy wykorzystywane do zmieniania rozmiarów obrazów tworzone sñ w oparciu o metody sprawdzajñce poziomy jasnoĈci fragmentów danej grafiki i przekäadajñce otrzymany wzór na inny, dajñcy w efekcie grafikö proporcjonalnñ do oryginalnej. KaĔdy edytor zdjöè zawiera pewien zestaw funkcji pozwalajñcych na modyfikowanie ustawieþ zwiñzanych ze Ĉwiatäem uwiecznionym na zdjöciu. OczywiĈcie w zaleĔnoĈci od tego, jakiego programu uĔywamy, korzystaè moĔemy z bardziej lub mniej wyszukanych opcji. WiökszoĈè programów omawianego tu typu oferuje raczej prymitywne funkcje, niemniej jednak w takiej liczbie, która pozwala — na drodze äñczenia efektów wykorzystania poszczególnych opcji — uzyskaè modyfikacje obrazu bödñce caäkiem dobrymi odpowiednikami zmian standardowo dokonywanych za pomocñ droĔszych narzödzi. Warto o tym wiedzieè, szczególnie jeĈli nie ma siö pieniödzy na drogie aplikacje i zarazem pragnie siö umieszczaè w sieci zdjöcia moĔliwie jak najlepszej jakoĈci. KaĔdy uĔytkownik edytorów zdjöè ma inne oczekiwania wzglödem programów, w których przychodzi mu pracowaè. Wedäug mnie dobry edytor zdjöè powinien speäniaè warunki wy- pisane poniĔej (oczywiĈcie moje zdanie na ten temat nie jest niezmienne i zaleĔy w duĔej mierze od dotychczasowego doĈwiadczenia zdobytego w trakcie pracy nad wyglñdem obrazów). x W dobrym programie do obróbki zdjöè powinny byè dostöpne opcje przeskalowania lub zmieniania wielkoĈci obrazu, a takĔe jego przycinania. x Program taki powinien oferowaè moĔliwoĈè pracy z plikami RAW — bezpoĈrednio lub z wykorzystaniem odpowiednich wtyczek albo dodatków. x W programie powinna byè zaimplementowana obsäuga profili kolorów oraz przestrzeni barw. x Dobry program do obróbki zdjöè powinien umoĔliwiè zapisywanie obrazów do plików w wielu róĔnych formatach (m.in. TIFF, PNG, JPEG i GIF). Ponadto istotne jest, aby moĔna byäo zapisywaè efekty swojej pracy przed jej ukoþczeniem. x Program powinien udostöpniaè funkcjö cofania dowolnej liczby zmian dokonanych podczas obróbki zdjöcia, dziöki temu bowiem zawsze moĔna wróciè do etapu pracy, w którym jeszcze wszystko szäo jak naleĔy. x Dobry program do obróbki zdjöè powinien umoĔliwiaè usuwanie z nich szumów, skaz albo kurzu. Szczególnie przydatna jest funkcja pozwalajñca pozbyè siö kurzu, stworzona w oparciu o jakiĈ rodzaj klonowania. x Program powinien oferowaè przynajmniej niektóre z efektów i filtrów przydatnych podczas pracy ze zdjöciami. Na pewno nie moĔe w nim zabraknñè funkcji rozmywania i wyostrzania obrazu. x Istotne jest, aby za pomocñ programu do obróbki zdjöè moĔna byäo zmieniaè ustawienia zwiñzane z kolorami i Ĉwiatäem (korekcja krzywych, korekcja poziomów, äñczenie kanaäów). x Dobry program powinien dawaè uĔytkownikowi moĔliwoĈè zaznaczenia okreĈlonego elementu obrazka. x W programie powinna byè zaimplementowana obsäuga warstw. x W programie do obróbki zdjöè powinny znaleĒè siö funkcje umoĔliwiajñce dokonywanie korekcji sprzötowych znieksztaäceþ i zakäamaþ obrazu, bödñcych na przykäad wynikiem wäaĈciwoĈci ukäadu optycznego aparatu. x Dobry program powinien mieè zaimplementowanñ obsäugö wtyczek i dodatków. Edytowanie zdjýë: praca ze ļwiatĥem _ 85 Prawdñ jest, Ĕe w drogich aplikacjach moĔna znaleĒè wiele bardziej i mniej przydatnych funkcji, ale sñdzö, Ĕe oprogramowanie do obróbki grafiki naleĔy wybieraè ze ĈwiadomoĈciñ wäasnych potrzeb, a nie sugerujñc siö liczbñ zawartych w nim opcji. Warto zastanowiè siö nad tym, jakie czynnoĈci wykonuje siö najczöĈciej podczas korzystania z programów do obróbki obrazów, i — bödñc uzbrojonym w niezbödnñ wiedzö — znaleĒè wäaĈciwñ aplikacjö. Aplikacja ta powinna zawieraè narzödzia i funkcje niezbödne z punktu widzenia uĔytkownika, albo przynajmniej takie, które umoĔliwiñ mu osiñgniöcie oczekiwanych efektów mniej wygodnñ, lecz nadal skutecznñ metodñ. JeĈli w programie do obróbki zdjöè zaimplementowano podstawowe funkcje, takie jak korekcja krzywych, wiökszoĈè bardziej zäoĔonych funkcji (na przykäad Dopasuj kolor) moĔna uzyskaè, bez utraty jakoĈci ich dziaäania, korzystajñc z najprostszych narzödzi. Aby w przypadku ko- rzystania z funkcji podstawowych osiñgnñè efekt, który zazwyczaj osiñga siö, uĔywajñc funkcji bardziej specjalistycznych, wystarczy zrozumieè, jak przebiega zäoĔony proces obróbki obrazu i krok po kroku powtórzyè poszczególne skäadajñce siö na niego operacje. Na szczöĈcie moĔna znaleĒè wiele poradników i instrukcji, w których opisane sñ metody realizacji skomplikowanych funkcji narzödzi znanych z programów takich jak Photoshop w taþszych aplikacjach (Paint Shop Pro, Photoshop Elements, GIMP). W dalszej czöĈci tego rozdziaäu skoncentrujö siö na omówieniu typowych czynnoĈci wykony- wanych przede wszystkim podczas edytowania zdjöè, które majñ zostaè opublikowane w sieci WWW. Nastöpnie wypiszö listö aplikacji do obróbki grafiki i przedstawiö wyniki porównania ich funkcjonalnoĈci podczas przeprowadzania poszczególnych procesów majñcych na celu zmianö wyglñdu fotografii. Korzystajñc z róĔnych opcji, pragnö Czytelnikowi pokazaè, Ĕe nie bez przyczyny stwierdziäam wczeĈniej, iĔ program do obróbki grafiki „powinien” umoĔliwiaè uĔytkownikowi dokonywanie korekcji krzywych. Bynajmniej nie chodziäo mi o to, by — po- dñĔajñc za modñ panujñcñ wĈród zawodowych fotografów — pochwaliè siö, Ĕe wiem o istnieniu funkcji takiej jak korekcja krzywych. To samo dotyczy wszystkich innych funkcji, które zna- lazäy siö na przedstawionej powyĔej liĈcie opcji, które wedäug mnie sñ niezbödnymi elementami dobrej aplikacji omawianego w tym rozdziale typu. Wszystkie przykäady opisane w nastöpnym podrozdziale zostaäy stworzone w progra- mie Photoshop CS3 PL firmy Adobe. Informacje na temat implementowania wyko- rzystanych funkcji w innych edytorach znajdujñ siö w dalszej czöĈci rozdziaäu. Dopasuj kolor w grupie, czyli optymalizacja grupowa Przygotowujñc zdjöcie do wydruku, zazwyczaj optymalizujemy jego wyglñd tak, by prezen- towaäo siö po prostu dobrze. Publikowanie fotografii w sieci WWW moĔe wymagaè jednak nieco innego podejĈcia do kwestii ich wyglñdu, jako Ĕe nie zawsze pojawiajñ siö one samotnie w obröbie pewnej przestrzeni prezentacji. Zdjöcia o podobnej tematyce czösto äñczy siö w grupy, co wymaga od nas dbania zarówno o indywidualny wyglñd kaĔdego z nich, jak i o prezencjö caäej galerii. Dobrym przykäadem moĔe tu byè seria zdjöè zrobionych przeze mnie na wystawie Apollo/ Saturn V Center, w centrum kosmicznym Kennedy Space Center. Uwieczniäam wiele róĔnych obiektów, ale ogólna tematyka fotografii pozostaje taka sama: rakiety, pojazdy ksiöĔycowe i wszelkiego rodzaju historyczny sprzöt przeznaczony do badaþ kosmicznych. Wszystkie 86 _ Rozdziaĥ 3. Z aparatu do internetu zdjöcia zostaäy wykonane w tym samym miejscu (hangar peäen przeróĔnych urzñdzeþ i ma- szyn zwisajñcych z sufitu bñdĒ spoczywajñcych bezpoĈrednio na betonowej podäodze), wiöc kiedy siö na nie patrzy, ma siö zbliĔone odczucia. Mimo to jednak oĈwietlenie nie byäo jednolite. Niektóre przedmioty zostaäy oĈwietlone sztucznie, na inne zaĈ przez bramy hangaru padaäo jasne, naturalne Ĉwiatäo dzienne. W wiökszoĈci przypadków korzystanie ze Ĉwiatäa wypeäniajñ- cego nie byäo dobrym rozwiñzaniem problemu — z powodu znacznych rozmiarów fotogra- fowanych ekspozycji. Na rysunku 3.5 widniejñ cztery zdjöcia otwarte w edytorze — kaĔde z nich wyglñda inaczej, poniewaĔ kaĔde wykonaäam, korzystajñc z innych ustawieþ parametrów oĈwietlenia i kolorów. Ten zestaw zdjöè Ĉwietnie nadaje siö do przedstawiania koncepcji „optymalizacji grupowej”, poniewaĔ Ĕadna z fotografii nie jest zbyt dobra jako praca indywidualna (widaè na nich zbyt wiele bäödów). Niemniej jednak z kilku raczej kiepskiej jakoĈci zdjöè moĔna stworzyè, po po- prawieniu ich wyglñdu, naprawdö mocny materiaä ilustracyjny wart zaäñczenia na przykäad do jakiegoĈ artykuäu. Rysunek 3.5. Poäñczone w grupö zdjöcia z Kennedy Space Center przed zmianñ ustawieþ jasnoĈci i kolorów Zdjöcie przedstawiajñce pojazd ksiöĔycowy (w lewym górnym rogu) jest zbyt Ĕóäte, co wynika z faktu, Ĕe zrobiäam je przy sztucznym, Ĕarówkowym Ĉwietle. Wystarczy spojrzeè na histogram (Okno/Histogram), aby dojĈè do wniosku, Ĕe jest to fotografia low key. Przeciwieþstwem low key sñ zdjöcia high key, czyli zbyt jasne, przeĈwietlone. Nie ma niczego zäego w robieniu fotografii low key i high key, jeĈli tylko uzyskane niedoĈwietlenie lub przeĈwietlenie obrazu jest efektem zamierzonym, podkreĈlajñcym walory uwiecznianego tematu. Zdjöcia low key zazwyczaj sñ przyciemnione i nastrojowe. Niestety, konwencja taka nijak nie kojarzy siö z pojazdami ksiö- Ĕycowymi. Dopasuj kolor w grupie, czyli optymalizacja grupowa _ 87 Zdjöcie widniejñce pod fotografiñ przedstawiajñcñ pojazd ksiöĔycowy takĔe wyglñda na nie- doĈwietlone, ale przynajmniej nie ma na nim przebarwieþ. Ustawienia Ĉwiatäa i kolorów wi- doczne na dwóch pozostaäych zdjöciach (zdjöcia rakiet) sñ dopuszczalne, daleko im jednak do ideaäu. W przypadku czterech omawianych przeze mnie fotografii najwaĔniejsze jest to, Ĕe nie pasujñ one do siebie nawzajem (róĔnice oĈwietlenia i kolorów sñ zbyt raĔñce), przez co nie tworzñ spójnej, dobrze wyglñdajñcej grupy. Pozostaje zatem jedynie zoptymalizowaè i zsyn- chronizowaè ich poziomy jasnoĈci oraz barw, nie dopuszczajñc jednak do tego, by którakolwiek z nich straciäa cokolwiek ze swego indywidualnego czaru. Zanim jednak przejdö do sedna, napiszö parö säów na temat histogramów. Histogramy widaè na rysunku 3.5 — znajdujñ siö z prawej strony grupy czterech fotografii. Obrazujñ one luminacjö wybranego zdjöcia (w tym wypadku fotografii przedstawiajñcej pojazd ksiöĔycowy). Na hi- stogramie znajdujñcym siö najwyĔej przedstawiona jest ogólna luminacja zdjöcia, natomiast poniĔej widniejñ trzy histogramy utworzone dla kanaäów poszczególnych kolorów: czerwonego, zielonego i niebieskiego. W dalszych czöĈciach tego rozdziaäu bödö niejednokrotnie korzystaäa z histogramów. MoĔna z nich odczytaè, ile pikseli o danym poziomie jasnoĈci (skala przebiega od 0 — czerþ — do 255 — biel) tworzy analizowany obraz. Dziöki nim widaè, jakie jest ogólne naĈwietlenie zdjöcia. W tym rozdziale bödö posäugiwaè siö histogramami RGB, czyli takimi, które ukazujñ poziomy jasnoĈci dla barw czerwonej, zielonej i niebieskiej, oraz histogramami powstaäymi w wyniku wyliczania Ĉredniej z danych niezbödnych do rysowania histogramów RGB. Ponadto bödö korzystaäa z histogramów tworzonych osobno dla róĔnych kolorów. Wszystkim, którzy chcñ siö dowiedzieè czegoĈ wiöcej na ten temat, polecam lekturö poradników dostöpnych w ramach Cambridge in Colour, w szczególnoĈci zaĈ czöĈci pierwszej i drugiej „Understanding Histo- grams” (http://www.cambridgeincolour.com/tutorials/histograms1.htm, http://www.cambridgeincolour. ´com/tutorials/histograms2.htm; wspomniane witryny prowadzone sñ w jözyku angielskim). Dopasowywanie klasycznych kolorów za pomocé funkcji Dopasuj kolor Jest jedna taka funkcja, którñ moĔna znaleĒè w jednym konkretnym programie i która säuĔy do dopasowywania poziomów luminacji oraz kolorów na dwóch zdjöciach. Wspomnianym programem jest oczywiĈcie Photoshop firmy Adobe, a funkcjñ opcja Dopasuj kolor (Obraz/Dopa- sowania/Dopasuj kolor). Korzystajñc z owej funkcji, moĔna uĔyè jednego z dwóch otwartych zdjöè jako wzorca kolorów do wprowadzenia zmian w parametrach barw wystöpujñcych na drugim. JeĈli nie wiemy, jakie procesy zachodzñ wewnñtrz aplikacji Photoshop w trakcie jej uĔywania, niewiele moĔemy powiedzieè na temat reguä dziaäania funkcji Dopasuj kolor. Niemniej jednak mamy do dyspozycji histogramy, na które przecieĔ wolno nam patrzeè bez ograniczeþ przed skorzystaniem z jakiejĈ opcji modyfikujñcej edytowany obraz, jak i po jej wykorzystaniu. Hi- stogramy zdradzajñ niektóre tajemnice wewnötrznych ustawieþ programu do obróbki grafiki. Wystarczy przyjrzeè siö wykresom kanaäów kolorów dla zdjöcia säuĔñcego za wzór oraz zmodyfikowanego funkcjñ Dopasuj kolor, aby stwierdziè, Ĕe miejsca na wykresach obrazujñce poziomy kolorów czarnego, biaäego i szarego w przypadku obydwu zdjöè wyglñdajñ doĈè podobnie — bardziej podobnie niĔ te same miejsca odszukane na wykresach utworzonych dla fotografii wzorcowej i jeszcze nieprzetworzonej. UĔycie funkcji Dopasuj kolor spowodowaäo poja- wienie siö stosunkowo niewielkich zmian ksztaätów krzywych widniejñcych na wykresach, 88 _ Rozdziaĥ 3. Z aparatu do internetu natomiast doprowadziäo do doĈè wyraĒnego przesuniöcia caäych wykresów wzglödem skali na osi X. Rysunek 3.6 przedstawia histogramy wykreĈlone dla dwóch wersji tego samego zdjöcia: oryginalnej i takiej, dla której przeprowadzono operacjö dopasowywania poziomów barw do zakresu kolorów wäaĈciwego dla fotografii wzorcowej. Pierwsza kratka w kaĔdej z linii to wykres stworzony dla kanaäu danego koloru przed modyfikacjñ poziomów barw. Kratki Ĉrodkowe zawierajñ histogramy wäaĈciwe dla zdjöcia wzorcowego, natomiast wszyst- kie kratki, które znajdujñ siö najbardziej po prawej stronie, sñ histogramami kanaäów barw pojawiajñcych siö na fotografii bödñcej wynikiem przeprowadzenia procedury dopasowywania kolorów. Rysunek 3.6. Histogramy dla kanaäów barw fotografii wzorcowej oraz dwóch wersji zdjöcia: oryginalnej i zmodyfikowanej przez zastosowanie funkcji dopasowywania kolorów Zachowaäam siö bardzo niegrzecznie, ujawniajñc wyglñd histogramów zdjöè, których Czytel- nik nie miaä jeszcze okazji ujrzeè na wäasne oczy. Pokazywanie komuĈ histogramu moĔna porównaè do umieszczania zdjöcia rentgenowskiego w serwisie randkowym. Takie podejĈcie do omawianego tematu z pewnoĈciñ jest Ĉcisäe i niezwykle pouczajñce, ale zarazem kompletnie nieprzekonujñce. W omawianym tu przykäadzie zdjöciem poddawanym obróbce jest fotografia domu, w którym dorastaäam (stan Waszyngton). Zdjöcie wzorcowe to reprodukcja dzieäa Vin- centa van Gogha La maison blanche au nuit. UĔywanie reprodukcji klasycznych obrazów jako wzorców kolorów podczas korzystania z funk- cji Dopasuj kolor w programie Photoshop moĔe byè interesujñce i zabawne zarazem. Pomysä ten zrodziä siö w gäowie Jamesa Daleya, który posäugiwaä siö klasycznymi, starymi obrazami w celu nadania charakteru bardzo nowoczesnym fotografiom. Rezultat podobnych dziaäaþ w duĔej mierze zaleĔy od tego, na ile tematyka zdjöè i obrazów wzorcowych pasuje do siebie, oraz od tego, czy jasnoĈè grafiki modyfikowanej utrzymana jest na poziomie zbliĔonym do wzorcowej, niemniej jednak proces dopasowywania kolorów nierzadko pozwala nieciekawej fotografii nadaè zupeänie oryginalny wyglñd. Dopasuj kolor w grupie, czyli optymalizacja grupowa _ 89 James Daley opisuje swojñ technikö dopasowywania kolorów na stronie http://www. ´unfocusedbrain.com/projects/match_color/ (strona w jözyku angielskim). Na rysunku 3.7 widaè efekty dopasowywania kolorów przeprowadzonego przeze mnie. Niebo jest nieco za Ĕóäte, a caäe zdjöcie staäo siö maäo kontrastowe, ale technika, którñ siö posäuĔyäam, wydaje siö byè interesujñca. Ponadto z caäñ pewnoĈciñ jest ona równie dobra jak wszystkie inne, by od skorzystania wäaĈnie z niej zaczñè zabawö w zmienianie wyglñdu fotografii. Rysunek 3.7. Obraz wzorcowy oraz zdjöcie przed przeprowadzeniem na nim operacji dopasowywania kolorów i po tym procesie Jak funkcja Dopasuj kolor spisaäa siö w przypadku obróbki zdjöè z Kennedy Space Center? Nie najlepiej. Dwie dowolne fotografie sñ do siebie na tyle podobne, Ĕe efekt uĔycia dla nich wspomnianej funkcji moĔna okreĈliè mianem akceptowalnego, lecz róĔnice wystöpujñce miödzy wszystkimi zdjöciami sñ zbyt duĔe, by którekolwiek z nich uznaè za dobry wzorzec barw dla pozostaäych. 90 _ Rozdziaĥ 3. Z aparatu do internetu Odkryäam, Ĕe funkcja Dopasuj kolor dziaäa lepiej podczas obróbki zdjöè, w których przypadku wartoĈci parametrów zwiñzanych ze Ĉwiatäem sñ zbliĔone. Nie ma znaczenia tematyka foto- grafii — waĔne jest, aby byäy one utrzymane mniej wiöcej w tej samej tonacji barwnej. Z kolei zdjöè o podobnej tematyce lub zrobionych w tym samym miejscu, dla których wartoĈci parame- trów zwiñzanych ze Ĉwiatäem sñ wyraĒnie róĔne, nie moĔna zadowalajñco przeksztaäcaè za pomocñ opcji Dopasuj kolor. W podobnych przypadkach fotografie warto modyfikowaè röcznie, bez korzystania z automatycznych regulacji ustawieþ. Poza tym dlaczego jakiĈ tam algorytm ma mieè dobrñ zabawö przy przeksztaäcaniu naszych zdjöè? Przygotowywanie wykonanych przez siebie fotografii do publikacji jest najprzyjemniejszñ czöĈciñ pracy fotografa. Fotografowanie to nie tylko wciskanie przycisku wyzwalacza migawki. W sieci WWW moĔna znaleĒè mnóstwo reprodukcji dzieä starych mistrzów pödzla. Zalecam Czytelnikowi sprawdzienie dziaäania funkcji Dopasuj kolor dla rozmaitych zestawieþ klasycz-nych obrazów z fotografiami.. Rýczne dopasowywanie kolorów — co moŜna uzyskaë, korzystajéc z korekcji poziomów i korekcji krzywych? Dopasowywanie kolorów róĔnych zdjöè jest czynnoĈciñ polegajñcñ zarówno na odpowiednim dopasowaniu kanaäów kolorów czerwonego, zielonego i niebieskiego, jak i na ogólnej luminacji parowanych fotografii. Nie trzeba dysponowaè Ĕadnymi specjalistycznymi aplikacjami — wy- starczy program, w którym znalazäy siö opcje umoĔliwiajñce dokonywanie korekcji poziomów oraz korekcji krzywych, rysujñcy takĔe podstawowe histogramy. Korekcja poziomów (w pro- gramie Photoshop dostöp do tej funkcji uzyskuje siö nastöpujñco: Obraz/Dopasowania/Poziomy) i korekcja krzywych (w programie Photoshop: Obraz/Dopasowania/Krzywe) to funkcje säuĔñce do regulowania parametrów obrazu zwiñzanych z jego jasnoĈciñ i widniejñcymi na nim kolo- rami. Korekcja poziomów säuĔy przede wszystkim do korygowania ogólnej jasnoĈci obrazu, natomiast z korekcji krzywych korzysta siö, gdy chce siö odpowiednio dostroiè ustawienia zwiñzane zarówno z kolorami, jak i z jasnoĈciñ obrazu. Dobre teksty poglñdowe na temat korekcji krzywych i korekcji poziomów moĔna znaleĒè na stronie Luminous Landscape (http://www.luminous-landscape.com/). O tym, jak przejĈè od korzystania z korekcji poziomów do efektywnego uĔywania korekcji krzywych, moĔna przeczytaè na stronie http://www.earthboundlight.com/phototips/ ´photoshop-curves.html. JeĈli tylko pozwala na to uĔywany przez nas edytor zdjöè, warto otwieraè w nim caäe grupy zdjöè, dla których chcemy dokonaè dopasowania kolorów. Po otwarciu zestawu fotografii naleĔy wybraè z niego te wymagajñce wstöpnych zabiegów. SpoĈród czterech zdjöè zrobio- nych w Kennedy Space Center trzy wymagaäy obróbki poprzedzajñcej wäaĈciwñ procedurö dopasowywania barw — dwa byäy niedoĈwietlone, a na tym przedstawiajñcym pojazd ksiö- Ĕycowy wystñpiäo najwiöksze przekäamanie kolorów. Wstöpnej obróbki zdjöcia pojazdu ksiöĔycowego moĔna dokonaè za pomocñ programu Pho- toshop. Aby to zrobiè, naleĔy stworzyè nowñ warstwö ustawieþ poziomów (Warstwa/Nowa warstwa dopasowania/Poziomy). Najwiökszym problemem w przypadku fotografii pojazdu Dopasuj kolor w grupie, czyli optymalizacja grupowa _ 91 ksiöĔycowego jest dominanta barwna (zdjöcie jest zbyt Ĕóäte). W zwiñzku z tym naleĔy usta- wiè punkt bieli tak, jak zostaäo to pokazane na rysunku 3.8. W tym celu trzeba posäuĔyè siö Kroplomierzem do ustawiania punktu bieli. Za pomocñ tego narzödzia moĔna pobraè próbkö koloru z miejsca, które powinno byè biaäe (w opisywanym tu przypadku jest to górna, pokryta päótnem czöĈè oparcia siedzenia pojazdu). Rysunek 3.8. Tak wyglñda zdjöcie pojazdu ksiöĔycowego po korekcji punktu bieli dokonanej za pomocñ funkcji Poziomy DomyĈlnie punkt bieli ustawiany jest na poziomie wartoĈci 255 dla kaĔdego z kana- äów kolorów (czerwonego, zielonego i niebieskiego). Ustawienie to sprawdziäo siö w przypadku edycji zdjöcia pojazdu ksiöĔycowego, moĔna je jednak dowolnie zmieniè, jeĈli tylko zachodzi taka potrzeba. Wykonujñc czynnoĈè opisanñ powyĔej, prawie caäkowicie usunöäam ze zdjöcia Ĕóätñ dominantö barwnñ, bödñcñ wynikiem fotografowania przedmiotu oĈwietlonego Ĉwiatäem sztucznym, Ĕarówkowym. W prawej czöĈci okna programu znajduje siö okno Histogram (Okno/Histogram), dla którego ustawiäam opcjö Widok wszystkich kanaäów. đródäo histogramu okreĈliäam jako Dopasowanie kompozytu. Na otrzymanych w ten sposób histogramach widaè jednoczeĈnie usta- wienia dla zdjöcia przed ustawianiem punktu bieli, jak i po przeprowadzeniu tej operacji. Jak widaè na powyĔszym rysunku, kanaäy kolorów zielonego i czerwonego nie zostaäy zmodyfi- kowane w duĔym stopniu. Najwiöksze modyfikacje ustawieþ wystñpiäy w kanale koloru nie- bieskiego, co zaobserwowaè moĔna na wykresie umieszczonym w okienku opisanym jako Niebieski. Mimo podjötych do tej pory dziaäaþ zdjöcie wciñĔ nie wyglñda dobrze — jest za ciemne, zbyt kontrastowe, widaè na nim wiele cieni. W oknie Poziomy (opcja Kanaä ustawiona na RGB), ko- rzystajñc z funkcji Poziomy wejĈciowe, naleĔy zmieniè ustawienia dla punktu szaroĈci, tak aby 92 _ Rozdziaĥ 3. Z aparatu do internetu zostaäa mu przypisana wartoĈè równa mniej wiöcej 1,21. W tym celu trzeba przesunñè w lewo Ĉrodkowy suwak — jeden z trzech znajdujñcych siö pod histogramem. Opisane tu manipulacje pozwalajñ rozjaĈniè fotografiö bez nadmiernego zacierania kontrastu na niej. Na tym etapie zdjöcie przedstawiajñce pojazd ksiöĔycowy wyglñda na tyle dobrze, Ĕe moĔna zajñè siö obróbkñ pozostaäych fotografii. Zdjöcie, na którym widaè rakietö Apollo, jest niedoĈwietlone. Ponadto widniejñ na nim zbyt jasne plamy — pojawiäy siö one w miejscach, w których Ĉwiatäo padajñce na rakietö przez drzwi hangaru wytworzyäo zbyt jasne refleksy na metalicznej powierzchni. Ze zdjöciem tym warto postñpiè tak samo, jak z fotografiñ przedstawiajñcñ pojazd ksiöĔyco- wy. NaleĔy stworzyè warstwö ustawieþ poziomów, a nastöpnie przesunñè suwak regulujñcy ustawienie wartoĈci poziomu wejĈciowego dla punktu szaroĈci (Ĉrodkowy) w lewo, by zwiök- szyè ogólnñ jasnoĈè obrazu (rysunek 3.9). RozjaĈniona fotografia wyglñda, jakby byäa sprana, ale stanowi Ĉwietnñ bazö do dalszych prac, w wyniku których mamy nadziejö otrzymaè dobrze prezentujñce siö zdjöcie. Rysunek 3.9. RozjaĈnione zdjöcie rakiety Apollo po korekcji wartoĈci poziomu wyjĈciowego dla punktu szaroĈci Po dokonaniu wstöpnej obróbki zdjöè warto zajñè siö dopasowaniem kolorów na poszczegól- nych fotografiach. W tym wypadku przydatna okaĔe siö funkcja korekcji krzywych, umoĔli- wiajñca wprowadzanie bardziej zaawansowanych zmian w ustawieniach kolorów niĔ korekcja poziomów i pozwalajñca modyfikowaè jedynie wartoĈci poziomów wejĈciowych dla punktów bieli, czerni i szaroĈci. Korzystajñc z korekcji krzywych, moĔemy nie tylko skutecznie usu- waè dominanty barwne (przekäamania), lecz takĔe ujednolicaè tonacje barwne kilku zdjöè (dopasowywaè kolory tych zdjöè do kolorów pozostaäych zdjöè wchodzñcych w skäad danego Dopasuj kolor w grupie, czyli optymalizacja grupowa _ 93 zestawu). Korekcjö krzywych moĔna przeprowadziè bezpoĈrednio na obrazie (Obraz/Dopasowania/ ´Krzywe) albo za pomocñ warstwy dopasowania (Warstwa/Nowa warstwa dopasowania/Krzywe). Gdy próbujö dopasowaè kolory obrazów wchodzñcych w skäad jednej grupy, szukam na nich podobnych elementów, a potem sprawdzam, w których miejscach elementy te majñ mniej wiöcej taki sam poziom jasnoĈci. Nastöpnie modyfikujö ustawienia tylko dla kanaäów kolorów czerwo- nego i niebieskiego, kanaäu barwy zielonej uĔywam jako kanaäu „kontrolnego”. Na przykäad, przybrudzony zäoty kolor osäon kóä pojazdu ksiöĔycowego powinien byè zbliĔony do przybrudzonej zäotej barwy, którñ moĔna dostrzec na jednym ze zdjöè rakiety. Za pomocñ Kroplomierza (Okno/Narzödzia) pobieram próbkö koloru zäotego z odpowiedniego miejsca na rakiecie i porównujö jñ, obserwujñc tylko i wyäñcznie kanaä koloru zielonego, z kanaäem koloru zielonego próbki barwy zäotej z osäony koäa pojazdu. CzynnoĈè tö powtarzam aĔ do uzyskania dopasowania obydwu próbek na poziomie kanaäu koloru zielonego. Pod pojöciem „dopa- sowania” rozumiem tu zgodnoĈè wartoĈci odczytanych dla kanaäu koloru zielonego. Po od- szukaniu na zdjöciu odpowiedniego punktu, w którym barwa zielona zgadza siö z barwñ zielonñ wystöpujñcñ w próbce pobranej w jakimĈ punkcie drugiego zdjöcia, zapisujö wartoĈci dla wszystkich trzech kanaäów kolorów (czerwony, niebieski i zielony) dla obydwu punktów — odszukanego i wzorcowego. Tö samñ procedurö powtarzam, szukajñc punktów zgodnoĈci dla innych fragmentów róĔnych fotografii, takich jak kafle na Ĉcianach, elementy szkieletu budynku, metalowe przedmioty pokryte jasnñ, Ĕóätñ emaliñ i zielone czöĈci niektórych Ĉcian. Punkty te stanowiñ Ĉwietny dodatek do próbek koloru szarego, które bez wñtpienia najlepiej nadajñ siö do szukania zgodnoĈci kolorów na osobnych zdjöciach. Na rysunku 3.10 zaznaczone zostaäy niektóre spoĈród wspo- mnianych wyĔej punktów „dopasowania barw”. Rysunek 3.10. Punkty zgodnoĈci kolorów odnalezione na dwóch róĔnych zdjöciach Kiedy zajmowaäam siö poprawianiem wyglñdu fotografii, odkryäam ciekawñ prawidäowoĈè. Gdy patrzymy na jakieĈ zdjöcie, moĔe siö nam ono wydawaè na przykäad zbyt czerwone, 94 _ Rozdziaĥ 3. Z aparatu do internetu wystarczy jednak sprawdziè, jakie kolory na nim wystöpujñ, by przekonaè siö, Ĕe tak naprawdö mamy do czynienia z przesyceniem w zakresie barw zielonej i niebieskiej. Päynie z tego wniosek, Ĕe nie sposób na oko prawidäowo oceniè kolorystyki fotografii, dlatego teĔ zawsze korzystam z Kroplomierza, którym sprawdzam, jakie barwy wystöpujñ na danym obrazie. Ustawieþ kolorów staram siö nie zmieniaè w oparciu o obserwacjö i wraĔenia wzrokowe. PoniĔej wypisane sñ przykäadowe pomiary wartoĈci ustawieþ kanaäów kolorów dla obrazu wzorcowego i modyfi- kowanego. rgb(0,76,116) - rgb(0,76,104) rgb(163,150,93) - rgb(166,153,92) Po zebraniu zadowalajñcej liczby punktów „kontrolnych” wybieram te z punktów, którymi posäuĔö siö podczas przeprowadzania procesu dopasowywania kolorów fotografii tworzñcych jednñ grupö. Nastöpnie, korzystajñc z funkcji korekcji krzywych, biorö siö za wäaĈciwe mody- fikowanie ustawieþ barw dla poszczególnych zdjöè. Krzywa kanaäu koloru zielonego pozo- staje niezmieniona (kanaä koloru zielonego to kanaä kontrolny dla poziomu jasnoĈci obrazu); zmiany wprowadzam tylko dla barw czerwonej i niebieskiej. Postöpujñc zgodnie z powyĔszym zaäoĔeniem, modyfikujö ustawienia kanaäu koloru niebie- skiego edytowanego obrazu, tak aby odpowiadaäy ustawieniom tego samego kanaäu obrazu wzorcowego (bñdĒ Ēródäowego). Na przykäad, jeĈli wartoĈè poziomu koloru niebieskiego na obrazie wzorcowym wynosi 114, a na obrazie modyfikowanym 104, wiem, Ĕe wynikowa krzywa powinna byè uksztaätowana tak, by ukazywaäa odpowiedniñ zmianö wartoĈci poziomu, czyli zmianö wartoĈci ze 104 na 114. Przykäad ten zostaä zobrazowany na rysunku 3.11. Rysunek 3.11. Dopasowywanie poziomu koloru niebieskiego obrazu modyfikowanego do ustawieþ wäaĈciwych dla obrazu wzorcowego Zazwyczaj dopasowania barw widniejñcych na dwóch róĔnych zdjöciach dokonujö w oparciu o wartoĈci poziomów kolorów spisane dla trzech par punktów zgodnoĈci. Pierwszñ parö stano- wiñ punkty doĈè ciemne, drugñ utrzymane w tonacji Ĉrednio jasnej, a trzeciñ jasne (rysunek 3.12). Dopasuj kolor w grupie, czyli optymalizacja grupowa _ 95 Rysunek 3.12. Kanaä koloru niebieskiego zdjöcia modyfikowanego — korekcja krzywej wykonana dla trzech par punktów porównawczych (punktów, dla których ustawienia kanaäu koloru niebieskiego byäy takie same dla obydwu fotografii — edytowanej i wzorcowej) Na rysunku 3.13 widaè okno, w którym dokonuje siö korekcji krzywych. Modyfikacje wa
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Grafika w Internecie
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: