Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00263 005755 13611615 na godz. na dobę w sumie
Grzeczne dziewczynki nie awansują. 133 błędy popełniane przez kobiety, które nieświadomie niszczą własną karierę. Wydanie III - książka
Grzeczne dziewczynki nie awansują. 133 błędy popełniane przez kobiety, które nieświadomie niszczą własną karierę. Wydanie III - książka
Autor: Liczba stron: 344
Wydawca: Onepress Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-2471-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> controlling
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

133 błędy popełniane przez kobiety, które nieświadomie niszczą własną karierę

Pracujesz ciężej i więcej niż koledzy. Jesteś rzetelną, odpowiedzialną pracownicą. Jeśli trzeba, chętnie wykonujesz dodatkową pracę po godzinach. Masz świetne wykształcenie, jesteś fachowcem i wciąż się dokształcasz. Nie szczędzisz czasu ani wysiłku, aby perfekcyjnie wykonać wszystkie swoje zadania, nawet jeśli są trudne czy mało interesujące. Chętnie służysz pomocą. Jesteś doskonale zorganizowana i masz wizję, jak powinna rozwijać się firma, w której pracujesz. A jednak awans dostał Twój kolega, choć wiesz, że miał dużo mniejsze kompetencje.
Brzmi znajomo? Większość kobiet z własnej woli wciela się w rolę grzecznych dziewczynek. Jednak spełniając wszystkie oczekiwania otoczenia, rzadko dochodzi się do szczytów kariery. Sprawdź, czy i Ty popełniasz któryś ze 133 błędów grzecznych dziewczynek, i zmień to już teraz! Dzięki tej książce dowiesz się, jak wyeliminować szkodliwe zachowania, i wyrobisz nowe nawyki, które pomogą Ci osiągnąć prawdziwy i zasłużony sukces.
Dowiedz się jak działają grzeczne dziewczynki i czemu nie warto powielać schematu ich zachowania, jak zwalczyć 133 typowe błędy grzecznej dziewczynki i jak już teraz zaplanować swoją ścieżkę rozwoju osobistego i treningu biznesowego.

Przestań być dziewczynką! Odważ się być kobietą!


Dr Lois P. Frankel jest uznanym ekspertem w dziedzinie wzmacniania zawodowej pozycji kobiet. W swoich książkach i wykładach odkrywa sekrety pracy w wielkich korporacjach i wskazuje praktyczne rozwiązania pomocne w budowaniu swojej pozycji i pokonywaniu kolejnych szczebli kariery. Jest członkiem American Psychological Association, National Speakers Association oraz Society for Human Resources Management.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Tytuł oryginału: Nice Girls Don t Get the Corner Office: Unconscious Mistakes Women Make That Sabotage Their Careers Tłumaczenie: Petra Carpenter z wykorzystaniem fragmentów książki „Grzeczne dziewczynki nie awansują. 101 błędów popełnianych przez kobiety, które nieświadomie niszczą własną karierę. Wydanie II” w tłumaczeniu Marty Kąckiej Projekt okładki: Jan Paluch Materiały graficzne na okładce zostały wykorzystane za zgodą Shutterstock Images LLC. ISBN: 978-83-283-2471-8 Copyright © 2014 by Lois P. Frankel, PhD This edition published by arrangement with Grand Central Publishing, New York, New York, USA. All rights reserved. © 2016 Helion S.A. All rights reserved. No part of this book may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage retrieval system, without permission from the Publisher. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://onepress.pl/user/opinie/grzena Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydawnictwo HELION ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63 e-mail: onepress@onepress.pl WWW: http://onepress.pl (księgarnia internetowa, katalog książek) Printed in Poland. • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność Spis treści Podziękowania Przedmowa Wstęp ROZDZIAŁ 1. POCZĄTKI Przypadek Heleny W głębi serca wszystkie jesteśmy dziewczynkami Samoocena Kwestionariusz samooceny grzecznej dziewczynki Arkusz wyników Interpretacja wyników Nieświadoma kompetencja Jak poradzić sobie z obawami Co ma zrobić dziewczynka? Kolejne kroki ROZDZIAŁ 2. JAKIM JESTEŚ GRACZEM BŁĄD 1. BŁĄD 2. BŁĄD 3. Udawanie, że to nie jest gra Granie bezpieczne i bez przekraczania granic Zakładanie, że reguły, granice i strategie są takie same dla wszystkich 13 14 15 26 28 28 29 31 31 32 33 34 36 41 44 47 Poleć książkęKup książkę 8 BŁĄD 4. BŁĄD 5. BŁĄD 6. BŁĄD 7. BŁĄD 8. BŁĄD 9. BŁĄD 10. BŁĄD 11. BŁĄD 12. BŁĄD 13. BŁĄD 14. BŁĄD 15. BŁĄD 16. BŁĄD 17. BŁĄD 18. BŁĄD 19. BŁĄD 20. BŁĄD 21. BŁĄD 22. BŁĄD 23. BŁĄD 24. BŁĄD 25. BŁĄD 26. BŁĄD 27. BŁĄD 28. BŁĄD 29. BŁĄD 30. GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ Lawirowanie wokół ciąży Unikanie gry w sieci (społecznościowej) Niedocenianie roli mentorów i sprzymierzeńców Ciężka praca Wykonywanie pracy za innych Praca bez przerwy Naiwność Ciułanie firmowych grosików Wyczekiwanie, aż dostaniesz to, czego chcesz Unikanie biurowej polityki Bycie sumieniem Chronienie głupków Trzymanie języka za zębami Niechęć do wykorzystywania istniejących relacji Niezrozumienie potrzeb ROZDZIAŁ 3. TWOJE ZACHOWANIE Trudności z przeistoczeniem grzecznej dziewczynki w kobietę sukcesu Nieprzygotowanie do spotkań towarzyskich Wielozadaniowość Oczernianie innych kobiet Nadmierna wrażliwość Ankietowanie przed podjęciem decyzji Potrzeba bycia lubianą Brak potrzeby bycia lubianą Niezadawanie pytań z obawy przed śmiesznością Naśladowanie mężczyzn Granie faceta w męskim gronie Mówienie całej prawdy i tylko prawdy (tak Ci dopomóż Bóg) 52 55 57 59 61 63 65 67 69 72 74 77 79 81 83 89 92 94 96 98 100 102 105 107 109 111 113 Poleć książkęKup książkę SPIS TREŚCI BŁĄD 31. BŁĄD 32. BŁĄD 33. BŁĄD 34. BŁĄD 35. BŁĄD 36. BŁĄD 37. BŁĄD 38. BŁĄD 39. BŁĄD 40. BŁĄD 41. BŁĄD 42. BŁĄD 43. BŁĄD 44. BŁĄD 45. BŁĄD 46. BŁĄD 47. BŁĄD 48. BŁĄD 49. BŁĄD 50. BŁĄD 51. BŁĄD 52. BŁĄD 53. BŁĄD 54. BŁĄD 55. BŁĄD 56. BŁĄD 57. 9 116 118 120 122 124 126 128 130 133 135 137 139 Ujawnianie zbyt wielu informacji osobistych Nadmierna obawa, że kogoś obrazisz Zaprzeczanie, że pieniądze są ważne Flirtowanie Uleganie tyranom Urządzanie biura jak salonu Karmienie innych Minimalizowanie znaczenia inteligencji emocjonalnej Bycie wycieraczką Słaby uścisk dłoni Brak zabezpieczenia finansowego Pomaganie ROZDZIAŁ 4. TWOJE MYŚLI 142 Podejście szeregowego pracownika Wiara w mityczną harmonię między życiem zawodowym a osobistym 144 Dokonywanie cudów 147 Przyjmowanie pełnej odpowiedzialności 149 Posłuszne wykonywanie poleceń 151 Postrzeganie mężczyzn u władzy jako ojcowskich autorytetów 153 155 Ograniczanie własnych możliwości Ignorowanie zasady „coś za coś” 158 161 Opuszczanie zebrań 162 Przedkładanie pracy nad życie osobiste Pozwalanie, by inni marnowali Twój czas 164 166 Niechęć do negocjacji 170 Przedwczesna rezygnacja z celów zawodowych 172 Ignorowanie znaczenia sieci relacji Rezygnowanie z przywilejów 175 Poleć książkęKup książkę GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ 10 BŁĄD 58. BŁĄD 59. BŁĄD 60. Wymyślanie negatywnych historii Dążenie do doskonałości Negowanie koncepcji własnego przedsięwzięcia ROZDZIAŁ 5. BUDOWANIE WŁASNEJ MARKI I SZTUKA AUTOPREZENTACJI BŁĄD 61. BŁĄD 62. BŁĄD 63. BŁĄD 64. BŁĄD 65. BŁĄD 66. BŁĄD 67. BŁĄD 68. BŁĄD 69. BŁĄD 70. BŁĄD 71. BŁĄD 72. BŁĄD 73. BŁĄD 74. BŁĄD 75. BŁĄD 76. BŁĄD 77. BŁĄD 78. Nieumiejętność zdefiniowania własnej marki Autoprezentacja, która daleko Cię nie zaprowadzi Pomniejszanie znaczenia swojej pracy lub pozycji Niedocenianie własnych umiejętności doradczych Używanie samego imienia lub przydomku Czekanie, aż ktoś Cię zauważy Odmowa przyjęcia prestiżowych zadań Niezajmowanie miejsca przy stole Skromność Nieodpowiednie wykorzystanie mediów społecznościowych Nieskuteczne wykorzystanie mediów społecznościowych Pozostawanie we własnej strefie bezpieczeństwa Oddawanie swoich pomysłów Praca na typowo kobiecym stanowisku lub w typowo kobiecym dziale Niezbieranie (albo ignorowanie) informacji zwrotnych Bycie niewidoczną Niewykorzystywanie okazji do zmiany wizerunku Niedocenianie swojej spuścizny ROZDZIAŁ 6. JAK BRZMIĄ TWOJE SŁOWA BŁĄD 79. BŁĄD 80. BŁĄD 81. Formułowanie pytań zamiast stwierdzeń Używanie rozbudowanych wstępów Wyjaśnianie 177 179 181 186 188 190 192 194 196 198 200 202 204 207 209 211 213 215 217 219 222 227 229 231 Poleć książkęKup książkę Pytanie o pozwolenie Przepraszanie Używanie słów pomniejszających znaczenie osiągnięć Używanie nieprecyzyjnych określeń Nieudzielanie odpowiedzi na zadane Ci pytanie Zbyt szybkie mówienie Niestosowanie języka swojej branży Używanie wypełniaczy Stosowanie złagodzonego języka Technika kanapki Mówienie przyciszonym głosem Mówienie głosem wyższym niż naturalny Przeciąganie wiadomości zostawianych na poczcie głosowej Brak pauzy przed udzieleniem odpowiedzi Nadmierne bazowanie na jednym stylu komunikacji Ambiwalencja Mylenie rozwiązywania problemów z narzekaniem ROZDZIAŁ 7. TWÓJ WYGLĄD SPIS TREŚCI BŁĄD 82. BŁĄD 83. BŁĄD 84. BŁĄD 85. BŁĄD 86. BŁĄD 87. BŁĄD 88. BŁĄD 89. BŁĄD 90. BŁĄD 91. BŁĄD 92. BŁĄD 93. BŁĄD 94. BŁĄD 95. BŁĄD 96. BŁĄD 97. BŁĄD 98. BŁĄD 99. BŁĄD 100. BŁĄD 103. BŁĄD 104. BŁĄD 105. BŁĄD 106. BŁĄD 107. BŁĄD 108. BŁĄD 109. Rzucające się w oczy tatuaże i kolczyki Niestosowny uśmiech Zajmowanie zbyt małej przestrzeni BŁĄD 101. BŁĄD 102. Wykonywanie gestów niezgodnych z przekazywanym komunikatem Nadmierne lub niedostateczne ożywienie Przekrzywianie głowy Nieodpowiedni makijaż Nieodpowiednia fryzura Nieodpowiedni ubiór Siadanie na stopie Publiczne dbanie o urodę 11 234 236 238 240 242 244 246 248 249 251 254 256 258 260 261 264 266 269 271 272 274 276 278 280 281 283 287 288 Poleć książkęKup książkę 12 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ BŁĄD 110. BŁĄD 111. BŁĄD 112. BŁĄD 113. Trzymanie dłoni pod stołem w trakcie zebrań Noszenie okularów na łańcuszku Nadmiar dodatków Niedostateczny kontakt wzrokowy 289 290 292 294 ROZDZIAŁ 8. TWOJE REAKCJE BŁĄD 114. BŁĄD 115. BŁĄD 116. BŁĄD 117. BŁĄD 118. BŁĄD 119. BŁĄD 120. BŁĄD 121. BŁĄD 122. BŁĄD 123. BŁĄD 124. BŁĄD 125. BŁĄD 126. BŁĄD 127. BŁĄD 128. BŁĄD 129. BŁĄD 130. BŁĄD 131. BŁĄD 132. BŁĄD 133. Dawanie upustu emocjom na publicznych forach internetowych 296 298 Diabeł wcielony 300 Żywienie urazy Internalizowanie otrzymanych komunikatów 302 304 Przekonanie, że inni wiedzą więcej niż Ty 306 Notowanie, parzenie kawy i robienie kopii 308 Tolerowanie niewłaściwego zachowania Nadmierna cierpliwość 310 312 Przyjmowanie stanowisk bez perspektyw 314 Przedkładanie potrzeb innych nad swoje Zaprzeczanie własnej sile 316 319 Przyjmowanie roli kozła ofiarnego 321 Akceptowanie polityki faktów dokonanych 323 Akceptowanie problemów wynikających z cudzych błędów Zabieranie głosu na końcu 325 326 Zgłaszanie skarg dotyczących dyskryminacji ze względu na płeć 328 Tolerowanie molestowania seksualnego Angażowanie się w wojny e-mailowe 330 332 Reagowanie na zaczepki Płacz 334 DODATEK A PLAN ROZWOJU OSOBISTEGO O autorce 343 Poleć książkęKup książkę ROZDZIAŁ 3. TWOJE ZACHOWANIE W komedii Jak wam się podoba William Szekspir przypomina nam: Cały świat to scena, A ludzie na nim to tylko aktorzy. Każdy z nich wchodzi na scenę i znika, A kiedy na niej jest, gra różne role1. Sukces w świecie biznesu zależy od umiejętności nauczenia się roli i dobrego jej odegrania. W pierwszej chwili może to zabrzmieć jak propozycja zachowań fałszywych czy sztucznych, lecz wcale tak nie jest. Tak jak aktorzy i aktorki są oceniani na podstawie zdolności do wcielenia się w role, tak i my jesteśmy oce- niane w zależności od tego, czy rozumiemy niuanse profesjonalnego zachowania. Można dyskutować, czy właściwie wszystkie błędy opisane w poszcze- gólnych rozdziałach nie są pewnymi rodzajami zachowań. Ale ten rozdział jest o tyle inny, że skupia się na subtelnych, stereotypowych metodach po- stępowania, które sprawiają, że inni postrzegają kobiety jako mniej kompe- tentne, niż są w rzeczywistości. Ludzie nie poznają nas i nie oceniają na pod- stawie naszych intencji; czynią to na podstawie naszych działań. Zbyt wiele kobiet wychodzi z błędnego założenia, że aby coś osiągnąć, muszą zachowywać się jak mężczyźni. Zwykle są to te same kobiety, które nie rozumieją reguł gry, a zwłaszcza ich odmienności dla mężczyzn i kobiet. Jak wkrótce przeczytasz, naszym celem nie jest dążenie do bycia kiepską imitacją mężczyzny, ale postępowanie jak dorosła kobieta, a nie jak mała, grzeczna dziewczynka, na jaką Cię wychowano w dzieciństwie. 1 W przekładzie Stanisława Barańczaka — przyp. red. Poleć książkęKup książkę 88 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ Pozwolę sobie przypomnieć Ci, że jeśli popełniasz zaledwie jeden z opi- sanych w tej książce błędów, to nie jest to jeszcze tragedia — lecz połączenie kilku z nich może obnażyć tkwiącą u ich podstaw naiwność, potrzebę ak- ceptacji i brak pewności siebie. Prawda jest zaś taka, że większość z nas po- pełnia więcej niż jeden z nich. Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE 89 BŁĄD 19. Trudności z przeistoczeniem grzecznej dziewczynki w kobietę sukcesu Pisząc wraz z Carol Frohlinger książkę Grzeczne dziewczynki nie dostają tego, czego chcą2, chciałyśmy dać jasno do zrozumienia, że przeciwieństwem grzecz- nej dziewczynki nie jest zołza, tylko kobieta sukcesu. Różnica polega na tym, że grzeczna dziewczynka postępuje tak, by inni ją lubili, zaś kobieta sukcesu, po pierwsze, postępuje tak, by zrealizować swoje cele, a po drugie, wie, czego chce, i ma pełną jasność tego, dokąd zmierza — a jedno i drugie osiąga dzięki serdeczności oraz inteligencji emocjonalnej. Poniższy rysunek ilustruje me- tody postępowania, które powinnaś opanować, aby to urzeczywistnić. Trudności zaczynają się z chwilą podjęcia świadomej decyzji o przeisto- czeniu małej, grzecznej dziewczynki, którą nauczono Cię być w dzieciństwie, w dorosłą kobietę, którą jesteś teraz. Choćbyś miała najlepsze intencje, na przeszkodzie może Ci stanąć opór otoczenia. Wraz z Carol pisałyśmy: „Grzeczne dziewczynki często odkrywają, że ilekroć starają się po- stawić swoje potrzeby na pierwszym miejscu, inni starają się w nich wywołać poczucie winy, przekonać je, że są egoistkami lub nie dbają o bliźnich. Gdy grzeczne dziewczynki pragną się zmienić, osoby w ich otoczeniu chcą utrzymać status quo, ponieważ jest to dla nich wy- godne. (…) Kobiety sukcesu postrzegają opór jako konieczną część budowania relacji”. Problem w przypadku wielu kobiet polega na tym, że idą po linii naj- mniejszego oporu, a tym samym unikają burzliwych dyskusji, które towa- rzyszą zmianom. Sprzeciw w większości form da się pokonać. To dobra wiadomość. Wymaga to po prostu uporu, reorganizacji i taktycznego podej- ścia do czegoś, co początkowo wydaje się przeszkodą nie do pokonania. 2 Onepress, Gliwice 2013 — przyp. red. Poleć książkęKup książkę 90 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE Wskazówki 91 (cid:132) Jeśli napotkasz opór, to jesteś na właściwej drodze. Oznacza to, że jesteś asertywna i dbasz o swoje potrzeby. W zależności od sytuacji pewien opór jest nieunikniony. Nie zniechęcaj się, ale raczej posłuż się nim do realizacji dalszych celów. (cid:132) Ćwicz przełamywanie oporu w sytuacjach niskiego ryzyka. Walcz o swoje, zaczynając od spraw, które nie będą miały większego wpływu na Twoje życie. Idealnie nadają się do tego takie przypadki jak zwrot zakupionego towaru albo zastrzeżenia co do jakości posiłku, jaki zaserwowano Ci w re- stauracji. To, czego się w tych sytuacjach nauczysz, możesz wykorzystać w grze o wyższą stawkę. (cid:132) Pytaj, aby poznać prawdziwy powód oporu. Nie wystarczy wiedzieć, że ludzie nie chcą, abyś się zmieniała; powinnaś mieć świadomość, dlaczego tak się dzieje. Gdy napotkasz opór, nie przechodź nad nim do porządku dziennego, lecz zadawaj pytania, aby poznać jego źródło. Stąd zaś często jest już blisko do wynegocjowania obopólnie korzystnego rozwiązania. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę 92 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ BŁĄD 20. Nieprzygotowanie do spotkań towarzyskich Najlepsza rada, jaką usłyszałam w szkole, padła z ust mojego nauczyciela przedmiotów ścisłych w siódmej klasie podstawówki, który zwykł powta- rzać: „Szczęście sprzyja przygotowanym”. To oczywiście wymaga planowa- nia, do którego grzeczne dziewczynki są zdolne, ale często z niego rezygnują ze względu na nawał zajęć, które trzeba wykonać teraz. Takie podejście stawia je w niekorzystnej sytuacji, gdy trzeba szybko podejmować decyzje, szukać poparcia dla swoich zamierzeń i pomysłów oraz jak najlepiej wykorzystywać spotkania towarzyskie. Właśnie to przydarzyło się Dianie na świątecznej imprezie firmowej. Miała dobre relacje z wiceprezesem działu, nie wahała się więc podejść do niego na spotkaniu i nawiązać rozmowę. Powitał ją z szerokim uśmiechem i od razu zszedł na temat swojego syna, który właśnie wybierał się do tego samego college’u, w którym uczyła się córka Diany. Wymieniali uprzejmości, ale Diana przez cały czas myślała tylko o tym, by jakoś skierować tor dyskusji na temat dużego projektu, nad którym pracowała i który wymagał jego „błogosławieństwa”. Zanim zdążyła zmienić temat, dołączył do nich kolega Diany. Zaczął rozmowę od przytoczenia niektórych ubiegłorocznych wyzwań i osiągnięć firmy. Wiceprezes, który wyczerpał już temat swojego syna, zwrócił uwagę na mężczyznę i przeszedł do spraw biznesowych. Jak powiedziała potem Diana: „Cieszę się, że mam dobre relacje z przełożonymi, ale chciałabym, aby wi- dzieli we mnie kogoś więcej niż matkę albo kobietę, która ich wysłucha”. Jest to jedna z pułapek dużej inteligencji emocjonalnej grzecznych dziew- czynek. Często zachowujemy się tak, by inni lubili z nami przebywać, ale jak już wcześniej wspomniałam, nie zawsze robimy z owej towarzyskości poży- tek poprzez odpowiednie przygotowanie się do rozmowy o interesach — czy to przy okazji spotkań, czy niezobowiązujących pogaduszek. Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE Wskazówki 93 (cid:132) Przygotowuj się na każde spotkanie towarzyskie, w jakim będziesz uczest- niczyć. Wyjdź z założenia, że w jego trakcie pojawią się okazje do roz- mowy o sprawach biznesowych ważnych dla Ciebie — albo dla innych. Wiedząc z góry, kto będzie brał udział w spotkaniu, będziesz mogła wy- brać najważniejsze zagadnienia, wyzwania albo projekty, dla których chcesz pozyskać wsparcie lub sama możesz takiego wsparcia udzielić. (cid:132) Przygotowania pomogą Ci poprowadzić dyskusję w oczekiwanym przez Ciebie kierunku. Na przykład Diana, jeśli poszłaby na imprezę z przy- najmniej jednym przemyślanym ważnym tematem, mogłaby bez trudu skierować nań rozmowę prostym zdaniem, takim jak: „Bardzo się cieszę, że pana syn zamierza iść do jednej z moim zdaniem najlepszych poli- technik w kraju; w razie potrzeby chętnie podzielę się tym, co na temat tej uczelni wiem. A zarazem byłabym bardzo wdzięczna, gdybyśmy przez kilka chwil mogli porozmawiać o postępach w programie szkoleń dla handlowców”. (cid:132) Z wyprzedzeniem zdobądź plan oficjalnych i nieoficjalnych spotkań. Wszystkie spotkania to okazja do budowania swojej marki poprzez po- kazanie innym, że potrafisz się odnaleźć w każdej sytuacji. Odrób pracę domową w związku z kolejnymi punktami harmonogramu i przyjdź przygotowana, tak by wnieść na forum coś od siebie, a nie tylko zabierać na nim miejsce. (cid:132) Zapisz się na kursy efektywnej komunikacji i rozwijania umiejętności interpersonalnych dla ludzi sukcesu. Kursy tego rodzaju mają na celu umocnienie Twoich relacji z ludźmi, zdobycie umiejętności perswazji oraz wypracowanie postawy polegającej na wchodzeniu w role kierownicze z entuzjazmem i pewnością siebie. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę 94 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ BŁĄD 21. Wielozadaniowość Kobiety lepiej niż mężczyźni radzą sobie z robieniem wielu rzeczy naraz — to udowodniony naukowo fakt. Nie wdając się w szczegóły, badania pokazują, że ciało modzelowate (połączenie nerwowe między prawą a lewą półkulą mózgu) jest w kobiecym mózgu rozwinięte o 30 lepiej niż w mózgu męskim. To po- zwala na łatwiejszy przepływ informacji między półkulami, co z kolei umoż- liwia kobiecie skupienie się na więcej niż jednej rzeczy naraz. Po prostu bosko. Przez to oczekuje się od nas już nie tylko tego, że będziemy robiły więcej niż mężczyźni, ale że będziemy robiły więcej rzeczy jednocześnie. Jak powiedziała mi kiedyś zaprzyjaźniona psychiatra: „To, że możesz coś zrobić, nie oznacza, że powinnaś”. Bezsprzecznie z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku wielozadaniowości. Doktor Jeremy Hunter, ekspert od produktywności w miejscu pracy i profesor w prestiżowej Drucker School of Management, doszedł do wniosku, że wielozadaniowość nie tylko zmniej- sza efektywność, ale poddaje mózg nadmiernemu obciążeniu, co z upływem czasu może nawet doprowadzić do zaburzenia jego działania. Podzielenie uwagi na dwa zadania zmniejsza „moc przerobową” umysłu, jaką możemy poświęcić każdemu z nich — u wszystkich ludzi jest ona bowiem ograniczona. Efekt? Żadne z zadań nie zostanie wykonane dobrze. Hunter dodaje, że chwilowym kosztom w postaci spadku wydajności pracy towarzyszą długoterminowe skutki chronicznego przeciążenia mózgu. Wywołuje ono kaskadę reakcji neurochemicznych, które przyczyniają się do pogorszenia pamięci, zmniejszenia koncentracji i zaburzenia procesu po- dejmowania decyzji oraz nauki. Chroniczny stres może prowadzić do depresji, zaburzeń lękowych, chorób serca, bezpłodności i osłabienia układu odpor- nościowego. Tego wszystkiego możesz uniknąć, jeśli nauczysz się skupiać na jednej rzeczy naraz. Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE Wskazówki 95 (cid:132) Proś o pomoc. Często robimy wiele rzeczy jednocześnie, bo po prostu mamy za dużo obowiązków. Czy to w domu, czy w pracy, proś o wspar- cie w wykonywaniu rutynowych zadań, za które niekoniecznie musisz odpowiadać tylko Ty. (cid:132) Wyznacz sobie od trzech do pięciu pór dnia, w czasie których nie bę- dziesz łapać wielu srok za ogon. Może to być na przykład rano, kiedy przygotowujesz się do pracy, pora posiłku z rodziną albo przyjaciółmi, a także czynności takie jak ćwiczenia, zabawa z dziećmi, słuchanie kon- certu, oglądanie sztuki bądź udział w spotkaniu. Dzięki bardziej świado- memu dostrzeganiu, kiedy stosujesz wielozadaniowość, możesz aktywnie jej zapobiegać. (cid:132) Wyłącz na komputerze powiadomienie o e-mailach, aby nie rozpraszać się z nadejściem każdej nowej wiadomości. (cid:132) Wyłącz telefon komórkowy podczas pracy nad projektem. (cid:132) Przede wszystkim skup się na tym, co robisz, albo na osobie, z którą w danej chwili przebywasz. Pamiętaj, jesteśmy istotami ludzkimi, nie ro- botami ludzkimi. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę 96 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ BŁĄD 22. Oczernianie innych kobiet Jedno z pytań, jakie słyszę podczas bodaj połowy wszystkich moich prezen- tacji, w istocie wcale nie jest pytaniem. Gdy ktoś mówi: „Co sądzisz o tym, że kobiety nie wspierają się nawzajem i zawsze starają się kopać dołki pod innymi kobietami?”, wiem, że tak naprawdę stanowi to wyraz sposobu po- strzegania czasami trudnych relacji między kobietami w miejscu pracy. Moje osobiste doświadczenia są zupełnie inne. Owszem, niektóre kobiety bez wa- hania wbiłyby mi sztylet w plecy, ale równie wielu mężczyzn zrobiłoby to samo. Skłonność do intryganctwa nie jest zależna od płci. Moim zdaniem istnieje kilka powodów, dla których kobiety są uwrażli- wione na znieczulicę innych kobiet, a nie dostrzegają jej u mężczyzn. (cid:132) Oczekujemy, że kobiety będą nas traktować lepiej niż mężczyźni, a jeśli tak się nie dzieje, dochodzi do „dysonansu poznawczego” albo rozcza- rowania rozdźwiękiem między oczekiwaniami a rzeczywistością. (cid:132) Społecznie bardziej akceptowalne jest wytykanie słabostek kobietom ani- żeli mężczyznom. Mężczyźni postępują tak wobec kobiet bez przerwy, więc te mniej rozgarnięte idą w ich ślady. (cid:132) Wśród kobiet panuje zacieklejsza rywalizacja o możliwości awansu, zwa- żywszy na to, że są one bardziej ograniczone niż w przypadku mężczyzn. Z tego względu kobiety pnące się w górę mogą mylnie postrzegać inne kobiety jako prawdziwe zagrożenie. Niezależnie od przesłanek, traktowanie kobiet z mniejszym szacunkiem niż mężczyzn albo powielanie mitu, że jesteśmy swoimi najgorszymi wrogami, jest ogromnym błędem. Nie tylko dlatego, że innych ludzi nie należy trak- tować lekceważąco, ale z tego względu, że jest to po prostu głupie. Co będzie, jeśli kobieta, która słyszała, jak obgadywałaś ją w damskiej toalecie, awansuje na szefową Twojego działu? Albo jeśli opuścisz firmę, by założyć własną, i bę- dzie to ta sama kobieta, która decyduje o podpisywaniu kontraktów z pod- wykonawcami? Naprawdę sądzisz, że puści to w niepamięć? Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE Wskazówki 97 (cid:132) Przestań oczerniać, zacznij doceniać. Poszukaj okazji do wyrabiania dobrej reputacji koleżankom z pracy. Komplementuj je publicznie. Jeśli okaże się to konieczne, krytykuj tylko konstruktywnie i na osobności. (cid:132) Rekomenduj kobiety do awansów albo prestiżowych zadań bez obaw, że zostaniesz oskarżona o to, iż robisz tak tylko dlatego, że masz do czynie- nia z kobietą. Tego rodzaju uwagi to wybiegi stosowane przez mężczyzn, które mają na celu tylko zniechęcenie Cię do takich działań! (cid:132) Jeśli w Twojej firmie nie ma sieci wzajemnego wsparcia dla kobiet, załóż ją. Więcej informacji o działaniu tego rodzaju grup znajdziesz w internecie pod hasłem „kobieca sieć w organizacji”. (cid:132) Nie angażuj się w babskie ploteczki o innych kobietach. Możesz po prostu odejść albo wykazać się większą odwagą i powiedzieć, że Twoim zdaniem wszystkie powinnyście wspierać, a nie obgadywać pozostałe kobiety w biurze. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę 98 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ BŁĄD 23. Nadmierna wrażliwość W filmie Ich własna liga jest taka scena, w której Jimmy Dugan (grany przez Toma Hanksa), trener kobiecej drużyny baseballowej Rockford Peaches („Brzoskwinki”), łaja jedną ze swoich zawodniczek (jeśli nie widziałaś tego filmu, koniecznie to zrób, bo to, jak te kobiety nawzajem się wspierają, jest naprawdę inspirujące). Jimmy Dugan: Evelyn, możesz pozwolić na słówko? Dla której dru- żyny grasz? Evelyn Gardner: No… Jestem Brzoskwinką. Jimmy Dugan: W takim razie czemu rzucasz z powrotem do bazy do- mowej, skoro prowadziliśmy o dwa punkty? Pozwoliłaś biegaczowi dotrzeć do drugiej bazy i przez ciebie straciliśmy prowadzanie. Zacznij używać głowy. To jest taka narośl metr nad twoim tyłkiem! [Evelyn zaczyna płakać]. Jimmy Dugan: Ty płaczesz? Ty płaczesz? TY PŁACZESZ! Żadnego płaczu! BASEBALLIŚCI NIE PŁACZĄ! Płacz jest jednym z przejawów nadwrażliwości kobiet, a zarazem błędem, o którym napiszę w dalszej części książki. Przemilczenia, ciche dni i bierna agre- sja to kilka innych oznak przewrażliwienia kobiet. Jestem pewna, że nieraz wi- działaś, jak mężczyźni kłócą się i skaczą sobie do oczu, a potem idą razem na piwo jak gdyby nigdy nic. Ponieważ z ich perspektywy rzeczywiście nie miało miejsca nic poza zwykłą, szczerą sprzeczką. Z kolei kobiety mają iście słoniową pamięć do uraz. Jedno małe potknięcie i nawet wieloletnie relacje obracają się w gruzy. Jeśli należysz do tych nadwrażliwych, mam dla Ciebie tylko dwa słowa: zmień to. Płaczliwość jest jedną z cech, które najbardziej irytują mężczyzn w ko- bietach. Mężczyźni po prostu nie są uwarunkowani, by odbierać sprawy tak personalnie, jak czynią to kobiety. Dla nich praca to biznes, nie sprawa oso- bista. Jeśli kobiety chcą być postrzegane jako dostatecznie silne, by mogły grać w pierwszej lidze, to muszą się wyzbyć osobistego podejścia do sprawy — zwłaszcza jeśli chodzi o krytykę z zewnątrz. Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE Wskazówki 99 (cid:132) Zakładaj, że ludzie mają najlepsze intencje, a nie najgorsze. Większość ludzi nie zaczyna dnia od knucia planów zranienia Twoich uczuć. Zda- rza się. Zanim się obrazisz za jakąś uwagę albo postępowanie, które do- prowadziło Cię do wrzenia, pomyśl o intencjach drugiej osoby. Owszem, bezmyślny komentarz rzucony w pośpiechu albo pod wpływem emocji chwili może Cię ubóść, ale nie musisz pozwalać, by przerodził się w ją- trzącą się ranę. (cid:132) Wygadaj się. Zamiast okazywać oburzenie, ubierz je w słowa i porozma- wiaj z adwersarzem. Zwykle tego rodzaju rozmowa pozwala uwolnić choć część nagromadzonych wokół sprawy emocji. (cid:132) Jeśli ktoś Cię skrytykuje, oprzyj się pokusie przechodzenia do defensywy. Lepiej zadaj pytania, które pozwolą Ci zrozumieć krytykę, podziękuj rozmówcy za czas poświęcony na sformułowanie opinii i zastanów się, czy jest ona w pewnym stopniu słuszna, czy nie. Jeśli tak, podejmij jakieś działania. Jeśli nie — zapomnij o niej. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę 100 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ BŁĄD 24. Ankietowanie przed podjęciem decyzji Justyna zajmuje stanowisko głównego audytora, ma dyplom MBA i ponad pięć lat doświadczenia w pracy dla dużej firmy, którą tygodnik „Polityka” ostatnio umieścił na liście 500 największych przedsiębiorstw. Za swoją pracę Justyna zbiera najwyższe oceny. Kiedy pojawiła się możliwość awansu, jej nazwisko znalazło się na skróconej liście kandydatów. Jednak w oczach oto- czenia Justyna była niezdolna lub niegotowa do wykonania jakiegokolwiek ruchu bez uprzedniego zasięgnięcia opinii wszystkich dookoła. W rezultacie nie była postrzegana jako osoba potrafiąca podejmować szybkie i zdecydo- wane działania. Awansowanie jej na stanowisko kierownicze nie wchodziło w rachubę. Innymi słowy, Justyna była jedną z tych kobiet, które muszą „przeprowadzić ankietę” przed podjęciem decyzji. Branie pod uwagę opinii otoczenia przy podejmowaniu decyzji to dobra rzecz. Niezdolność do działania bez zasięgania opinii wszystkich dookoła i sprawdzenia, czy aprobują dany tok postępowania, dobra nie jest. To tech- nika stosowana przez grzeczne dziewczynki w celu uniknięcia późniejszej konfrontacji. Jeśli na początku zyskają aprobatę, nikt nie będzie mógł póź- niej ich skrytykować. Musisz balansować pomiędzy wizerunkiem samotnego jeźdźca, decydującego bez oglądania się na innych, a opinią osoby niezdol- nej do samodzielnych decyzji lub takiej, której brakuje pewności siebie nie- zbędnej do podejmowania działań bez wsparcia z zewnątrz. Najlepiej być samodzielną, ale zarazem brać pod uwagę alternatywne rozwiązania ofero- wane przez otoczenie. Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE Wskazówki 101 (cid:132) Bierz na siebie większe ryzyko, działając bez uprzednich konsultacji z przełożonym. Zacznij od drobnych, mało znaczących decyzji. Ryzy- kując, dobrze jest uwzględnić zarówno dane, jak i intuicję. Jeśli masz wszystkie potrzebne informacje i czujesz, że powinno się udać, to wła- ściwie nie ma mowy o ryzyku. Z drugiej strony, jeśli masz mało danych i nie jesteś przekonana co do powodzenia przedsięwzięcia, to będzie to głupie ryzyko. Aby kusić los racjonalnie, powinnaś mieć trochę jednego i trochę drugiego (danych i dobrych przeczuć). (cid:132) Zastanów się, co masz do stracenia, działając w sposób niezależny. Postaraj się przyjrzeć wewnętrznemu mechanizmowi, który nakazuje ciągle szukać aprobaty. Kiedy poznasz, jak on działa, będziesz mogła zmienić zachowanie. (cid:132) Nie pozwól, by wahadło wychyliło się zbyt mocno w drugą stronę. W nie- których sytuacjach należy przeprowadzać szerokie konsultacje i zabiegać o aprobatę otoczenia. Jest tak zazwyczaj przy podejmowaniu bardzo waż- nych decyzji, z którymi wiążą się znaczące koszty lub potencjalne straty. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę 102 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ BŁĄD 25. Potrzeba bycia lubianą „Nie mogę zaprzeczyć, że mnie lubicie! W tej chwili naprawdę mnie lubicie!” — ta żywiołowa reakcja Sally Field na wiadomość o zdobyciu Oscara dla najlepszej aktorki w roku 1984 za rolę w filmie Miejsca w sercu to najlepszy przykład, jak potrzeba bycia lubianą może utrudniać osiągnięcie sukcesu. Do tamtej chwili Sally Field zagrała w serialach Gidget, The Flying Nun i w kil- ku filmach, z których najlepiej znany jest Mistrz kierownicy ucieka z udzia- łem Burta Reynoldsa. Ten dzień okazał się punktem zwrotnym w jej karierze. Od tamtego momentu Sally Field zaczęła częściej przyjmować poważniejsze role, zajęła się reżyserią i produkcją filmów, a także zmieniła sposób komu- nikowania się z publicznością. Bycie lubianym (niekiedy mówi się o „ilorazie sympatyczności”, w skró- cie LQ, od ang. likeability quotient) to kluczowy czynnik, jeśli chcesz odnieść sukces. Ludzie awansują, są degradowani, znajdują pracę i ją tracą, ponieważ są lub nie są lubiani. W naszym biurze posługujemy się bardzo naukowym testem określającym, na ile kogoś da się lubić. Nazywamy go Testem Piwa. Gdy po raz pierwszy spotykamy się z jakimś klientem, zadajemy sobie pytanie: czy jest to ktoś, z kim chciałabym pójść na piwo albo na kawę? Jeśli odpowiedź brzmi: „Nie”, to już wiemy, że mamy twardy orzech do zgryzienia. U niektórych grzecznych dziewczynek potrzeba bycia lubianą jest tak mocno zakorzeniona, że praktycznie nie są one w stanie zachowywać się w inny sposób. Paraliżuje je sama myśl o zawiedzeniu czyichś oczekiwań. Bardzo ważne jest, by dostrzegać różnicę pomiędzy byciem lubianą a byciem szanowaną. Jeśli zależy Ci jedynie na byciu lubianą, zapewne przegapisz okazję do zdobycia szacunku otoczenia. Potrzeba bycia lubianą uniemoż- liwia zmierzenie się z ryzykiem podejmowanym przez osoby darzone sza- cunkiem. I na odwrót, jeśli koncentrujesz się jedynie na byciu szanowaną i nie interesuje Cię, czy jesteś lubiana, utracisz poparcie ludzi, którzy mogą Ci być potrzebni. Paradoksalnie, największe sukcesy zawodowe odnoszą osoby lubiane i szanowane. Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE 103 Carol Frohlinger, ekspertka w dziedzinie negocjacji dla kobiet, podczas pracy nad naszą książką Grzeczne dziewczynki nie dostają tego, czego chcą nauczyła mnie pewnego ważnego rozróżnienia. Otóż nie wszystkie relacje są sobie równe. Istnieją relacje przelotne — te z ludźmi, z którymi robimy inte- resy albo widzimy się raz w życiu, i istnieją relacje osobiste — te mają cha- rakter trwały. Kobiety zwykle traktują obydwa rodzaje relacji tak samo, a ten brak rozróżnienia sprawia, że marnują czas i energię (że nie wspomnę o po- czuciu wykorzystania). Weźmy na przykład siedzącą obok Ciebie w samolocie osobę, która chce z Tobą pogadać. Jesteś po męczącym, wypełnionym spotkaniami tygodniu, marzysz więc tylko o tym, by w trakcie lotu odpocząć i posłuchać muzyki. Jeśli postąpisz jak grzeczna dziewczynka, porozmawiasz z tą osobą tylko dlate- go, że ona tego chce. Tymczasem jako dojrzała kobieta powinnaś grzecznie powiedzieć, że miło Ci się rozmawiało, ale teraz chcesz założyć słuchawki i trochę się wyciszyć. To przelotna znajomość — najprawdopodobniej nigdy więcej się nie zobaczycie. Nie daje Ci to pozwolenia na bycie nietaktowną, ale nie musisz wkładać w taką relację tyle samo energii co w ważniejszy dla Ciebie związek. Tak naprawdę nie ma znaczenia, czy ta osoba Cię polubi, czy nie. Jeśli w analogicznych okolicznościach będziesz siedzieć obok koleżanki, z którą pracowałaś przez cały tydzień, a koleżanka ta będzie chciała poroz- mawiać o pewnym problemie osobistym, jaki pojawił się w jej życiu w trak- cie delegacji, staniesz przed trudniejszą decyzją. Nie jest to przelotna znajo- mość, lecz raczej relacja osobista — taka, która zapewne utrzyma się przez dłuższy czas. Nie chodzi nawet o to, by koleżanka Cię lubiła, ale o chęć utrzymania z nią korzystnych, zażyłych kontaktów. W każdej z nas jest mała dziewczynka, która chce być lubiana — i nie ma w tym nic złego. Dopiero wtedy, gdy potrzeby małej dziewczynki stają się ważniejsze od potrzeb racjonalnej, dorosłej kobiety, zaczynają się kłopoty. Życzliwość jest niezbędnym składnikiem sukcesu i dla mężczyzn, i dla kobiet. Tylko sama w sobie po prostu nie wystarcza. Poleć książkęKup książkę 104 Wskazówki GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ (cid:132) Przeczytaj książkę Grzeczne dziewczynki nie dostają tego, czego chcą. 99 sposobów na zasłużony szacunek, wypracowany sukces i wymarzone życie autorstwa niżej podpisanej oraz Carol Frohlinger. Połączyłyśmy siły z Carol, prawniczką z doświadczeniem w negocjacjach, i napisałyśmy tę książkę, aby pomóc czytelniczkom w wyznaczaniu granic i rozwijaniu umiejętności negocjowania tego, na czym im zależy — nie tylko w pracy, ale we wszystkich aspektach życia. (cid:132) Przeprowadź ze sobą rozmowę i postaraj się zneutralizować potrzebę bycia lubianą przez wszystkich i przez cały czas. Jej zaspokojenie nie jest możliwe. Nie myśl tak: Ale ludzie nie będą mnie lubili, jeśli…, tylko tak: Ludzie mogą być na mnie źli, ale przynajmniej postąpię zgodnie ze swoimi zasadami. (cid:132) Zastanów się, skąd bierze się ta nadmierna potrzeba bycia lubianą. Pytania takie jak: „Co takiego może się zdarzyć, jeśli będę sobą?” lub „Czy w dzie- ciństwie wpojono mi, że bycie lubianą jest ważne?” mogą pomóc w odkry- ciu celu, któremu służy potrzeba bycia lubianą. Jeśli znajdziesz odpowie- dzi na te i podobne pytania, łatwiej pokonasz ten wewnętrzny przymus. (cid:132) Zrównoważ swoją skłonność do zaspokajania potrzeb innych ludzi i zajmij się własnymi potrzebami. Zanim zgodzisz się na coś, na co nie masz ochoty, zastanów się, jakie to będzie miało znaczenie, jeśli ta druga osoba trochę się zirytuje. Ludzie często złoszczą się i denerwują, aby dostać od nas to, czego chcą. Nie daj się nabrać na takie sztuczki. (cid:132) Jeśli odmawianie sprawia Ci problem, zajrzyj do książki Kobieta asertywna Stanlee Phelps i Nancy Austin3. (cid:132) Naucz się odróżniać przelotne znajomości od trwałych relacji i odpo- wiednio je traktuj. 3 Rebis, Poznań 2002 — przyp. red. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE 105 BŁĄD 26. Brak potrzeby bycia lubianą Nie, oczy Cię nie mylą. W przypadku wielu kobiet ten błąd to odwrotność potrzeby bycia lubianą. W obawie przed lekceważeniem ze strony otoczenia niektóre kobiety przyjmują postawę zdającą się mówić: „Moim zadaniem nie jest zwycięstwo w konkursie popularności”. No cóż, jestem tutaj, by po- wiedzieć Ci, że owszem, to właśnie jest Twoim zadaniem. Przypomnij sobie, co przytrafiło się Hillary Clinton podczas jej kampanii prezydenckiej w 2008 roku. Wątpię, żeby straciła wtedy szanse na zwycięstwo dlatego, że Stany Zjednoczone nie były gotowe na kobietę prezydenta. Otóż sądzę, że jej „iloraz sympatyczności” (o którym pisałam przy okazji omawiania poprzedniego błędu) nie był tak wysoki jak LQ Baracka Obamy (o Billu Clintonie nie wspomnę). Pisząc te słowa, nie wiedziałam jeszcze, że Hillary będzie w 2016 roku ubiegać się o fotel prezydenta; zasugerowałabym jej bowiem, by popra- cowała nad swoim LQ. Elżbieta Jabłońska, dyrektorka działu opieki społecznej w Centrum Medycznym Neurogem, jest kolejnym przykładem kobiety, która nie dbała o to, czy ludzie ją lubią, czy nie. Teraz pozwoliła mi opisać swoją historię ja- ko przykład, w jaki sposób takie podejście może szkodzić w osiąganiu celów zawodowych. Elżbieta ma złote serce. Naprawdę troszczy się o ludzi. Co więcej, jest błyskotliwa i świetna w swojej pracy. Problem polegał na tym, że ludzie nie mieli o tym pojęcia. Widzieli w niej perfekcjonistkę skupioną bardziej na re- alizacji zadań niż na potrzebach pracowników. Ona sama obawiała się, że je- śli ktokolwiek zobaczy, jak ciepła i wyrozumiała jest w rzeczywistości, będzie mógł ją wykorzystać. W efekcie Elżbieta posunęła się za daleko w przeciwnym kierunku. Jak wiele kobiet, musiała nauczyć się pokazywać bardziej ludzką, stereotypowo uznawaną za kobiecą stronę charakteru, równocześnie efek- tywnie wykorzystując „męskie” cechy swojego stylu zarządzania. Poleć książkęKup książkę 106 Wskazówki GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ (cid:132) Przeczytaj książkę Russa C. Edelmana, Timothy’ego R. Hiltabiddle’a i Charlesa C. Manza Syndrom miłego człowieka. Jak osiągnąć sukces, pozostając sobą4. Nieuprzejmość nie zaprowadzi Cię tak daleko jak bycie miłym — jeśli tylko nie będziesz się zachowywać jak mała dziewczynka, czyli tak jak nauczono Cię w dzieciństwie. (cid:132) Przestań uważać, że poufałość rodzi pogardę. Dzięki umiejętności wy- znaczania granic nigdy nie będziesz się musiała przejmować, że ktoś Cię wykorzysta. (cid:132) Codziennie poświęcaj trochę czasu na rozwijanie albo umacnianie relacji z otoczeniem. Kiedy potrzebujesz dobrej relacji, jest już za późno, by ją budować. Życzliwie słuchaj kogoś, kto chce się wygadać, dowiaduj się, co jest ważne dla Twoich kolegów albo klientów, i przestrzegaj nie tyle złotej reguły (traktuj innych tak, jak chcesz, by oni Ciebie traktowali), ile re- guły platynowej — traktuj innych tak, jak oni chcą być traktowani. (cid:132) Weź sobie do serca motto sukcesu Mary Kay Ash: „Traktuj innych tak, jakby nosili tabliczkę z napisem »Spraw, bym poczuł się ważny«”. 4 Onepress, Gliwice 2010 — przyp. red. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE 107 BŁĄD 27. Niezadawanie pytań z obawy przed śmiesznością Ile razy musimy usłyszeć, że nie ma głupich pytań, abyśmy w końcu w to uwierzyły? Cały problem polega na tym, że dajemy wiarę staremu porzeka- dłu — lepiej trzymać język za zębami i wyglądać na głupca, niż otworzyć usta i to potwierdzić. No cóż, ja się z tym nie zgadzam. Kobiety milczą na tyle sposobów, że nie trzeba wyszukiwać jeszcze jednego. Zadawanie uzasadnio- nych pytań (w przeciwieństwie do wypowiadania stwierdzeń w formie pytań, czym zajmę się później), kiedy chcesz coś lepiej zrozumieć, nie jest oznaką ignorancji, a pewności siebie. Prawie trzy dekady pracy w korporacjach na- uczyło mnie, że gdy czegoś nie rozumiem, inni najprawdopodobniej też tego nie pojmują. Czasami grzeczne dziewczynki nie pytają, żeby nie marnować czasu grupy. Zadanie sobie prostego pytania: „Czy otrzymana odpowiedź przyda się tylko mnie?” powinno pomóc w podjęciu decyzji, czy należy zabrać głos. Jeśli odpowiedź jest twierdząca i wiesz, że będziesz miała okazję zadać pyta- nie po zakończeniu spotkania, wstrzymaj się do tego czasu. Jeśli odpowiedź jest negatywna lub gdy wiesz, że nie będziesz miała drugiej okazji, by je za- dać (uczestnicy spotkania nigdy już nie zbiorą się w takim samym gronie lub prelegent nie będzie osiągalny), pytaj bez obaw. Pamiętaj jednak o potrze- bach pozostałych uczestników spotkania. Jeśli zadałaś już kilka pytań i za- uważyłaś, że inni zaczynają się niecierpliwić, lub gdy spotkanie zbliża się do końca, rozważ, czy uzyskanie odpowiedzi w danym momencie jest rzeczywi- ście konieczne. Poleć książkęKup książkę 108 Wskazówki GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ (cid:132) Jeśli nie rozumiesz, pytaj. To dużo lepsze niż błądzenie po omacku. (cid:132) Obserwuj ludzi uczestniczących w spotkaniach, a zauważysz, kiedy czują się zagubieni lub nie rozumieją poruszanych kwestii. Wykorzystaj takie momenty, by pomóc grupie, mówiąc na przykład: „Widzę po minach, że nie wszystko jest jasne. Proszę, podaj kilka przykładów lub powtórz to innymi słowami”. (cid:132) Zaufaj instynktowi. Jeśli coś wydaje Ci się niejasne, zapewne takie wła- śnie jest. (cid:132) Posługuj się parafrazami do zdobycia informacji, na przykład: „O ile dobrze rozumiem, mamy sześć miesięcy na zakończenie pierwszej fazy projektu, trzy na zakończenie fazy drugiej i kolejne sześć na zakończenie trzeciej?”. Jeśli się mylisz, dowiesz się o tym; jeśli masz rację, uzyskasz potwierdzenie. (cid:132) Jeśli inni sprawiają, że czujesz się głupio, zadając pytania, możesz założyć, że to ich problem, nie Twój. Jeśli robią to ciągle, zapytaj wprost, dlaczego silą się na złośliwość, usłyszawszy pytanie. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE 109 BŁĄD 28. Naśladowanie mężczyzn W tym przypadku błąd polega na naśladowaniu męskiego zachowania. Wiele kobiet posiada cechy tradycyjnie przypisywane mężczyznom i ich za- chowanie jest stosowne do charakteru. Te kobiety nikogo nie naśladują, po prostu są sobą. W ich przypadku takie postępowanie może dać dobre wyniki, zwłaszcza jeśli jest autentyczne. Lecz jeśli nie należysz do tej grupy, nie próbuj się upodobnić. Nigdy nie uda Ci się odegrać roli mężczyzny równie dobrze jak roli mądrze postępującej kobiety. Mam nadzieję, że zdajesz już sobie sprawę, że ta książka oferuje pełen wachlarz strategii i technik przydatnych kobietom, nie podpowiada jednak sposobów naśladowania mężczyzn. Naśladowanie mężczyzn w miejscu pracy z całą pewnością wpędzi Cię w kłopoty. Od mężczyzn oczekujemy, by zachowywali się w pewien okre- ślony sposób, i tego samego oczekujemy od kobiet. Kiedy tak się nie dzieje, odczuwamy swego rodzaju dysonans. Jeśli czyjeś zachowanie nie odpowiada naszym oczekiwaniom, tracimy zaufanie lub uważamy, że taka osoba nie wypełnia właściwie swojej roli. Zamiast narażać się na takie reakcje, musisz postępować w sposób odpowiadający oczekiwaniom, równocześnie posze- rzając zakres akceptowanych zachowań. Fakt, że różnisz się od mężczyzn, nie jest czymś, co trzeba zmieniać czy ukrywać. Otoczenie może nam dawać do zrozumienia, że nasze zachowanie jest w jakiś sposób niewłaściwe, ale to tylko kolejny wybieg, by pokazać nam nasze miejsce. Nie daj się na to nabrać. Kobiety wnoszą do miejsca pracy wyjątkowe umiejętności, szczególnie potrzebne w dzisiejszych czasach. Skłonność do współ- pracy zamiast rywalizacji, zdolność słuchania zamiast ciągłego mówienia i wy- korzystywanie relacji zamiast mięśni to właśnie te zachowania, których uczę mężczyzn. Cała sztuka polega na utrzymaniu równowagi. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni mogą się zachowywać w sposób nadmiernie stereotypowy. Nie wolno zapominać, że w poszczególnych firmach obowiązują różne normy zachowania. W jednej z firm, dla których pracowałam, obowiązywały sztywne zasady mówiące, że kobiety i mężczyźni muszą się zawsze zachowy- wać jak damy i dżentelmeni. Odkryłam to, gdy powiedziałam jednej z kobiet, Poleć książkęKup książkę 110 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ że jeśli chce być traktowana poważniej, musi mówić głośniej i w nieco bar- dziej asertywny sposób prezentować swoje pomysły. Odpowiedziała mi — a inne kobiety obecne na spotkaniu to potwierdziły — że prezes firmy nie lubi agresywnych kobiet i gdyby zmieniła swoje zachowanie, straciłaby pracę. Ta konkretna kobieta nie miała trudności z dostosowaniem się do oczekiwań, bo były one zgodne z jej charakterem. Gdybyśmy w magiczny sposób przenieśli tę kobietę do innej firmy — po- wiedzmy takiej, w której wszyscy muszą być agresywni — jej zachowanie nie byłoby zgodne z oczekiwaniami i zapewne nie odniosłaby takiego sukcesu jak w tej chwili. Musiałaby zdecydować, czy chce rozszerzyć wachlarz swoich zacho- wań, czy woli poszukać firmy, której kultura lepiej odpowiada jej naturalnym skłonnościom i w której nie musiałaby się zmieniać. Jednak w większości firm wspomniane normy nie są tak sztywno ustalone i kobiety muszą znaleźć spo- soby poszerzania zakresu akceptowanych zachowań bez narażania się na krytykę. Wskazówki (cid:132) W dalszym ciągu zdobywaj wiedzę na temat własnego stylu, zastanów się, jakie działania przynoszą efekty, z czym masz trudności, w jaki sposób możesz wspomóc swoje naturalne silne punkty nowymi zachowaniami. Możesz w tym celu poprosić o informacje zwrotne lub nagrywać na wideo swoje wystąpienia podczas zebrań, prezentacji bądź warsztatów z zakresu rozwoju osobistego. (cid:132) Zmodyfikuj zasady w taki sposób, by odpowiadały Twoim potrzebom, a równocześnie spełniały oczekiwania otoczenia. Walenie w stół i mówie- nie donośnym głosem może się okazać nie do przyjęcia, ale naśladowanie zepsutej płyty (ciągłe powtarzanie tego samego na różne sposoby) może pomóc w osiągnięciu celów. (cid:132) Pamiętaj, że w poszczególnych firmach panują różne oczekiwania do- tyczące zachowania. Co sprawdza się w jednej, może być nieskuteczne w drugiej. Obserwuj, jakie normy kulturowe obowiązują w miejscu pracy, i odpowiednio modyfikuj swój styl. Jeśli nie możesz się zmusić do zmiany zachowania, tak by było ono akceptowane, poszukaj pracy w środowisku odpowiadającym Twojemu naturalnemu stylowi. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE 111 BŁĄD 29. Granie faceta w męskim gronie To pewna odmiana naśladowania mężczyzn. O tę postawę często pytają mnie kobiety, które pracują w dziedzinach zdominowanych przez mężczyzn, ta- kich jak budownictwo, służby paramilitarne (w rodzaju straży pożarnej lub policji), a także niektóre gałęzie inżynierii. Problem nasila się, jeśli jesteś młodą kobietą pracującą ze starszymi od siebie mężczyznami, którzy próbują traktować Cię raczej jak córkę, nie jak współpracownika. Często okazuje się, że taka kobieta jest jedyną na spotkaniu albo na im- prezie. I nazbyt często zdarza się, że ten „rodzynek” próbuje wejść w skórę jednego z facetów — klnie jak szewc, śmieje się z rubasznych dowcipów (albo je opowiada) i przesiaduje z nimi do późna w barze. Na krótką metę pozwala to rozładować pewne napięcie związane z byciem jedyną kobietą na sali, ale nie jest to dobra strategia długoterminowa. Jak już wspomniałam przy omawianiu poprzedniego błędu, jeśli nie jesteś jedną z tych kobiet, które naprawdę przekonująco potrafią grać faceta, mężczyźni raczej nie będą mieli do Ciebie zaufania. Czy to oznacza, że należy popadać w drugą skrajność i stać się femme fatale albo oczekującą pomocy damulką, która trzepocze rzęsami, by męż- czyźni ją zaakceptowali? W żadnym razie! To także nie jest autentyczne. Prawdziwy sekret powodzenia w tego rodzaju sytuacjach polega na byciu sobą i akcentowaniu swojego profesjonalizmu, umiejętności oraz zdolności do traktowania mężczyzn z wdziękiem, pewnością siebie i szczyptą humoru. Poleć książkęKup książkę 112 Wskazówki GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ (cid:132) Pozwól chłopcom być chłopcami — do pewnej granicy. Z jakichś nie- wytłumaczalnych dla mnie powodów, jeśli zebrać kilku facetów w jed- nym miejscu, zaczynają się zachowywać jak żacy w akademiku. Nie czuj się zobligowana do wychowywania ich, ale też nie bądź skłonna do tole- rowania nadużyć. Jeśli facet siarczyście klnie, a potem zerka na Ciebie kątem oka i przeprasza, obróć to w żart, mówiąc coś w rodzaju: „Nic nie szkodzi, już to kiedyś słyszałam”. Z drugiej strony, jeśli znajdziesz fekalia w swoim kasku (co naprawdę przydarzyło się pewnej kobiecie pracującej w rafinerii), to powinnaś zasygnalizować współpracownikom, że tym ra- zem ujdzie im to na sucho, ale co za dużo, to niezdrowo i następnym razem podejmiesz wszelkie działania, by to ukrócić. (cid:132) Nie traktuj współpracowników jak braci, ojca, dziadka albo męża. Kobiety często przypisują kolegom cechy charakterystyczne dla mężczyzn z naj- bliższego grona. Normy obcowania z bliskimi są na ogół zupełnie inne niż te, których powinno się przestrzegać w kontaktach z pracownikami. Przyjmij, że jesteś na równi z kolegami, niezależnie od ich wieku albo statusu. Dzięki temu w razie ewentualnego konfliktu znajdziesz się w lep- szej pozycji. (cid:132) Bądź na luzie. Powinnaś wykazać się poczuciem humoru związanym z byciem jedyną kobietą w grupie. Przygotuj sobie kilka ciętych ripost, po które będziesz mogła sięgnąć w sprzyjającej sytuacji. Jeśli ktoś będzie dowcipkował na temat tego, że jesteś jedyną kobietą w zespole, odpo- wiedz coś w rodzaju: „Jeśli uważasz, że to trudne, to spróbuj pochodzić w szpilkach!”. (cid:132) Wzbudzaj szacunek swoim profesjonalizmem. Nieustannie udowadniaj swoje doświadczenie i umiejętności. Jeśli będziesz tak postępować, kwestia płci z czasem zejdzie na drugi plan. Z talentami się nie dyskutuje. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE 113 BŁĄD 30. Mówienie całej prawdy i tylko prawdy (tak Ci dopomóż Bóg) Dlaczego kobiety, w dużo większym stopniu niż mężczyźni, odczuwają po- trzebę mówienia prawdy na swój temat, nawet gdy jest ona niechlubna lub szkodliwa dla nich samych? Przeprowadzono kiedyś badania, w których po- proszono kobiety i mężczyzn o opisanie samych siebie. Mężczyźni, niezależnie od wyglądu, opisywali siebie rzeczowo, używając pozytywnych (lub przy- najmniej neutralnych) określeń. „Mam metr osiemdziesiąt wzrostu, ważę dziewięćdziesiąt kilo i noszę wąsy” — powiedział pewien korpulentny, sta- rzejący się mężczyzna. Akurat. A ja jestem Julia Roberts. Kobiety częściej opisywały siebie, używając pejoratywnych określeń: „Mam siwiejące włosy, mogłabym zrzucić parę kilo, w sumie nie wyglądam najgorzej…”. Ta sama sytuacja powtarza się, gdy kobieta jest proszona o omówienie projektu, w którym nie wszystko poszło zgodnie z planem. Taka kobieta bę- dzie się obwiniać i wynajdywać wszystkie rzeczy, które mogła zrobić inaczej. Co robią mężczyźni? Pozostają obiektywni i nie dostrzegają winy po swojej stronie. Kiedyś pewien mężczyzna, któremu zarzucono stworzenie błędnej metodologii, odpowiedział: „Problem nie leżał w metodologii, lecz w tym, że metodologia nie odzwierciedlała rzeczywistych możliwości procesu”. A kto stworzył metodologię? Anne Mulcahy, była prezes i dyrektor generalny firmy Xerox, prze- konała się w niemiły sposób, że mówienie prawdy wprost może wpędzić w kłopoty. Podczas konferencji inwestorów na początku swojej kadencji powiedziała całemu światu, że utrzymanie obecnego modelu biznesowego jest niemożliwe. Następnego dnia akcje Xerox straciły 26 swojej wartości. Mulcahy początkowo myślała, że skoro zyski firmy spadały i nikt nie robił z tego tajemnicy, wniosek o niewłaściwym modelu biznesowym nasuwał się sam. Po latach jednak stwierdziła: „Powinnam była powiedzieć, że firma widzi Poleć książkęKup książkę 114 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ konieczność wprowadzenia zmian w modelu biznesowym”. Mulcahy w dal- szym ciągu uważa, że ludzie powinni wyrażać się w sposób bezpośredni, lecz doradza przy tym, by „nie mówili nic, co mogłoby zostać niejednoznacznie zinterpretowane”. Wydaje się, że Anne Mulcahy nadal nie posiadła sztuki pozytywnego „odkręcania” sytuacji. Mówienie prawdy nie wymaga stawiania siebie w nie- korzystnym świetle. Wymaga szczerego, obiektywnego opisu faktów bez obwiniania się czy samobiczowania. Wskazówki (cid:132) Słuchaj uważnie pytań; odpowiadaj wprost i obiektywnie. Pytanie: „Dla- czego projekt nie został skończony na czas?” nie oznacza, że zadająca je osoba oczekuje samoobwiniania. Najprawdopodobniej istnieją wystar- czające powody, dla których projekt nie został skończony na czas, i to one powinny się znaleźć w odpowiedzi. Właściwa i szczera odpowiedź brzmiała- by: „Istnieją dwa podstawowe powody. Po pierwsze, nie mieliśmy dość pracowników, by wykonać pracę w tak nierealistycznym terminie, a po drugie, informacje potrzebne do uzupełnienia danych zostały nam udo- stępnione dopiero dwa dni przed terminem”. (cid:132) Nawet jeśli faktycznie ponosisz odpowiedzialność za błąd, nie pogarszaj sytuacji, rozwodząc się nad tym. Unikaj potwierdzania i wyjaśniania, a cokolwiek zrobisz, nie pozwól sobie wpaść w złe samopoczucie z tego powodu. Wszyscy popełniamy błędy. Zastąp przepraszające, wyjaśniające i obronne odpowiedzi bardziej neutralnymi. Przećwicz mówienie frazy: „Rozumiem, co do mnie mówisz, i będę o tym pamiętać na przyszłość”. W ten sposób ani nie przyznajesz racji, ani nie wyrażasz sprzeciwu — po prostu potwierdzasz, że zrozumiałaś. (cid:132) Do każdej negatywnej informacji dołącz pozytywną. Na tym polega „pozytywne odkręcanie”. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE 115 Zmień to: (cid:132) „Muszę przyznać, że mogłam dołożyć więcej starań, by nie przekroczyć budżetu”. (cid:132) „Żałuję, że przed podjęciem ostatecznej decyzji w kwestii kandydata nie zebrałam więcej informacji”. (cid:132) „Nie sądzę, żebym była właściwą osobą na to stanowisko — nie mam wszystkich kwalifikacji podanych w opisie”. Na to: (cid:132) „Choć nie udało nam się zmieścić w budżecie, ukończyliśmy projekt przed terminem”. (cid:132) „Choć pracownik nie sprawdził się na tym stanowisku, przynajmniej dowiedzieliśmy się, czego naprawdę chcemy”. (cid:132) „To prawda, że nie mam wszystkich wymienionych kwalifikacji, lecz moje doświadczenie praktyczne sprawia, że jestem odpowiednią kandydatką”. Poleć książkęKup książkę 116 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ BŁĄD 31. Ujawnianie zbyt wielu informacji osobistych Przez dekadę, jaka upłynęła od czasu ukazania się pierwszego wydania tej książ- ki, znaczenie tego błędu urosło do niespotykanych rozmiarów. Wtedy nie było jeszcze serwisów takich jak Twitter, Facebook, Myspace, LinkedIn i wielu in- nych, oferujących możliwość nawiązywania kontaktów i dzielenia się informa- cjami. Obecnie ludzie publikują w internecie każdy swój ruch i najintymniejsze przemyślenia. Biorąc pod uwagę otwartość kobiet, nie powinno więc być zasko- czeniem, że według badań przeprowadzonych przez znaną agencję Nielsena: (cid:132) kobiety z o 8 procent większym niż przeciętny dorosły prawdopodo- bieństwem zakładają blogi i aktualizują je; u mężczyzn szansa na to jest o 9 procent mniejsza od średniej, (cid:132) kobiety z o 6 procent większym prawdopodobieństwem utworzyły przy- najmniej jeden profil w serwisie społecznościowym; u mężczyzn szansa na to jest o 7 procent mniejsza od średniej, łącznie 86 kobiet korzysta z internetu do kontaktowania się z przyjaciół- mi i rodziną; tylko 54 mężczyzn posługuje się nim w tym samym celu. (cid:132) Co to dla Ciebie oznacza? Otóż oznacza to, że z większym prawdopo- dobieństwem niż kolega z sąsiedniego biurka będziesz nazbyt wylewnie opowiadać o sobie w internecie! Nikt poza Twoim partnerem, dzieckiem i ewentualnie Twoją matką nie musi naprawdę wiedzieć, gdzie się w danej chwili znajdujesz. Nie muszę dostawać e-maili z Twoimi opiniami na temat nadchodzących wyborów, małżeństw jednopłciowych, wojen, pokoju czy czegokolwiek innego. Jeśli będę potrzebowała zasięgnąć Twojej rady, zapy- tam o nią. Na litość, dlaczego miałabyś sama dawać własnemu (obecnemu albo przyszłemu) pracodawcy przesłanki do oceniania Cię? I mam tu na myśli tylko formę elektroniczną. A co z rozmowami twarzą w twarz? Tym spostrzeżeniem podzieliła się ze mną pewna kobieta zajmująca kierownicze stanowisko, która zauważyła, że kobiety pracujące w jej dziale o wie- le częściej niż mężczyźni opowiadały o swoich skomplikowanych sytuacjach Poleć książkęKup książkę TWOJE ZACHOWANIE 117 osobistych, co mogło później zostać użyte przeciwko nim. Posłużyła się przy- kładem jednej z pracownic, która opuściła się w pracy. W trakcie spotkania sam na sam podwładna zalała się łzami i opowiedziała długą, zawiłą historię o tym, że jej matka umiera, jej siostra nie chce przyjąć na siebie żadnej odpowie- dzialności, ciężar podejmowania decyzji spadł na nią, jej mąż stracił pracę… Istotne? Tak, lecz pracownica powiedziała przełożonej zdecydowanie za dużo. Szefowa odniosła wrażenie, że kobieta nie daje sobie rady ze stresem. Kiedy poja- wił się projekt, z którym wiązało się dużo stresu, nie chciała ryzykować powierze- nia go tej pracownicy. Dzielenie się osobistymi informacjami nie jest samo w sobie błędem — dzielenie się zbyt dużą liczbą informacji może się srodze zemścić. Wskazówki (cid:132) Dobrze się zastanów, którymi informacjami na swój temat możesz się podzielić, jak to zrobić oraz gdzie i komu chcesz je udostępnić. Pamiętaj, że informacja raz puszczona w eter pozostaje w nim na zawsze. (cid:132) W przypadku informacji osobistych, im mniej ludzie wiedzą, tym lepiej. Tutaj milczenie się opłaca. (cid:132) Jeśli zajmujesz kierownicze stanowisko, zachowaj jeszcze większą ostroż- ność. W takim przypadku zalecam, by kierować się zasadą: bądź najlepszym przyjacielem dla podwładnych, ale ani przez chwilę nie myśl, że oni są Twoimi najlepszymi przyjaciółmi. Twoimi kolegami, tymi, którym ewen- tualnie możesz zaufać, są inni menedżerowie oraz osoby zajmujące sta- nowiska na Twoim szczeblu. (cid:132) Niezależnie od tego, czy zajmujesz stanowisko kierownicze, czy nie, nie ukrywaj wszystkich informacji na swój temat. Spotkałam kobiety, które tak postępowały, co przyniosło skutki odwrotne do zamierzonych. Zacho- wując się w ten sposób, wyjdziesz na osobę skrytą i nieszczerą. Podzielenie się odpowiednią liczbą informacji osobistych pozwoli otoczeniu dostrzec Twoją „ludzką” stronę, a co za tym idzie — zbudować relacje. (cid:132) Kiedy sytuacja osobista ma wpływ na jakość wykonywanej przez Ciebie pracy, bądź szczera, lecz zwięzła. Wystarczy, gdy powiesz: „Przechodzę w tej chwili ciężki okres, ale moja praca jest dla mnie ważna. Postaram się zwracać większą uwagę na szczegóły”. ZADANIE DO WYKONANIA Poleć książkęKup książkę 118 GRZECZNE DZIEWCZYNKI NIE AWANSUJĄ BŁĄD 32. Nadmierna obawa, że kogoś obrazisz Zaobserwowałam pewne interesujące zjawisko — kiedy mężczyzna jest kon- trowersyjny lub przedstawia odmienny punkt widzenia, ani mężczyźni, ani kobiety nie reagują, jakby byli obrażeni. Mogą być źli lub urażeni, lecz taki mężczyzna rzadko kiedy zostaje oskarżony o niewłaściwe zachowanie. Ponie- waż kobiety częściej spotykają się z oporem przybierającym formę opinii, że posuwają się za daleko, mają skłonność do przyznawania racji (nawet wtedy, gdy tak naprawdę się nie zgadzają) i nieporuszania trudnych tematów. To jeszcze jedna sztuczka stosowana przeciwko nam — a my bezwiednie dajemy się na to nabrać. Jeśli ktoś obraża się po usłyszeniu uzasadnionego pytania czy komentarza, ukryty komunikat jest taki, że zachowałaś się nie- odpowiednio lub zrobiłaś coś niewłaściwego. W rezultacie rozmówca wie, że jesteś skłonna się wycofać. Jeśli będziesz wycofywać się dostatecznie często, osoby z otoczenia nauczą się udawać obrażenie w ramach postawy obronnej. Prawdziwy paragraf 22. Karol Marks użył terminu mistyfikacja na określenie procesu, w którym posiadający władzę i bogactwa zaprzeczali, jakoby istniał problem klasowy, a następnie zaprzeczali, że zaprzeczali. A oto jak to wygląda w praktyce: Pracownica: Minęły dwa lata, odkąd dostałam podwyżkę, i chciała- bym przedstawić argumenty przemawiające za tym, abym otrzy- mała kolejną. Kierownik Działu HR: Czy pani mnie oskarża o zaniedbywanie jej Pracownica: Nie, o nic nie oskarżam. Chciałabym jedynie poroz- potrzeb? mawiać o podwyżce. nie w porządku. Kierownik Działu HR: No cóż, ewidentnie uważa pani, że coś jest Pracownica: Rzeczywiś
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Grzeczne dziewczynki nie awansują. 133 błędy popełniane przez kobiety, które nieświadomie niszczą własną karierę. Wydanie III
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: