Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00256 005628 14681358 na godz. na dobę w sumie
Hipnoza - ebook/pdf
Hipnoza - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 52
Wydawca: Self Publishing Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-924878-6-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> popularnonaukowe
Porównaj ceny (książka, ebook (-9%), audiobook).

O hipnozie wypowiadało się wielu badaczy, stworzono wiele teorii, hipotez oraz definicji, ale żadna z nich nie jest akceptowana przez wszystkich lekarzy. Taka sytuacja to wynik faktu, że zjawiska występujące w hipnozie występują także w innych stanach świadomości, a więc nie ma jednoznacznego fizjologicznego wyznacznika, który dawałby pewność występowania zjawiska. Większość naukowców przyjmuje dziś, że Hipnoza to stan zmienionej uwagi u podmiotu, który może zostać wywołany przez inną osobę lub pojawić się samoistnie, podczas którego różne reakcje podmiotu mogą pojawiać się spontanicznie lub w odpowiedzi na różne bodźce. I jest zdania, że hipnoza jest jednym z autonomicznych stanów świadomości (występującym obok stanu jawy i snu) i może wystąpić u każdego człowieka jeśli wystąpią odpowiednie warunki - tak jak np. sen może wystąpić w najbardziej niekorzystnym momencie pod wpływem skrajnego wyczerpania. Przyjęcie takiego określenia hipnozy bardzo ułatwiło badania nad nią, ponieważ 'oddemonizowało' ją. Pozwoliło także zrozumieć dlaczego różni hipnotyzerzy, nawet stosując te same techniki, osiągali różne efekty u tych samych hipnotyzowanych.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

1 WROCŁAW 2003 ISBN 978-83-924878-6-9 © Copyright Arnold Buzdygan www.arnoldbuzdygan.com 2 SPIS TREŚCI R O Z D Z I A Ł I _______________________________________5 W I A D O M O Ś C I O G Ó L N E ________________________5 1. Definicja hipnozy._________________________________________5 2. Mity i błędne wyobrażenia a rzeczywistość.____________________5 3. Szkodliwość hipnozy.______________________________________7 4. Podatność na hipnozę.______________________________________8 5. Głębokość transu._________________________________________9 * Skala opisowa._________________________________________________9 * Tabela punktowa Davisa i Husbanda________________________________9 6. Testy podatności na sugestie._______________________________10 * Test zaciśniętej dłoni.___________________________________________11 * Test lekkich rąk._______________________________________________11 * Test spadającej monety._________________________________________11 R O Z D Z I A Ł I I _____________________________________13 T E C H N I K A W P R O W A D Z A N I A _______________13 W T R A N S___________________________________________13 7. Rozmowa wstępna._______________________________________13 8. Ułożenie osoby hipnotyzowanej.____________________________14 9. Podejście do hipnotyzowanego._____________________________14 10. Rodzaje technik.________________________________________15 11. Pogłębianie indukcji._____________________________________16 12. Sugestie pohipnotyczne.__________________________________17 13. Wyjście z transu.________________________________________18 14. Kawa na ławę czyli przykłady transów._____________________19 TECHNIKA LEWITUJĄCEJ RĘKI_________________________________23 TECHNIKA FIKSACJI WZROKU_________________________________25 TECHNIKA ESTRADOWA _____________________________________28 R O Z D Z I A Ł I I I_____________________________________31 3 HIPNOZA NA PRYWATCE _____________________________31 15. Wybór czasu.___________________________________________32 16. Wybór osoby.___________________________________________32 17. Wybór metody._________________________________________33 18. Jak uzyskać widowiskowość.______________________________34 * W lekkim transie.______________________________________________35 * W średnim transie._____________________________________________35 * W głębokim transie.____________________________________________35 19. Czego nie należy robić.___________________________________36 R O Z D Z I A Ł I V_____________________________________37 NAUKA W HIPNOZIE I AUTOHIPNOZIE________________37 20. Zalety nauki w hipnozie.__________________________________37 21. Autohipnoza.___________________________________________39 * Samodzielne wprowadzanie się w hipnozę (autohipnoza).______________39 22. Sposób uczenia się w hipnozie. ____________________________41 * Nauka samodzielna.____________________________________________41 * Nauka wspólna._______________________________________________42 R O Z D Z I A Ł V______________________________________44 WALKA Z NAŁOGAMI_________________________________44 23. ALKOHOLIZM.________________________________________44 24. NIKOTYNIZM_________________________________________45 25. Obżarstwo_____________________________________________46 R O Z D Z I A Ł V I____________________________________48 Ż Y C Z L I W E U W A G I______________________________48 26. PRZESTROGI._________________________________________48 27. SPOSTRZEŻENIA I PORADY. __________________________49 CO WARTO PRZECZYTAĆ ..._____________________________51 4 R O Z D Z I A Ł I W I A D O M O Ś C I O G Ó L N E 1. Definicja hipnozy. O hipnozie wypowiadało się wielu badaczy, stworzono wiele teorii, hipotez oraz definicji, ale żadna z nich nie jest akceptowana przez wszystkich lekarzy. Taka sytuacja to wynik faktu, że zjawiska występujące w hipnozie występują także w innych stanach świadomości, a więc nie ma jednoznacznego fizjologicznego wyznacznika, który dawałby pewność występowania zjawiska. Większość naukowców przyjmuje poniższe określenie hipnozy: „Hipnoza to stan zmienionej uwagi u podmiotu, który może zostać wywołany przez inną osobę lub pojawić się samoistnie, podczas którego różne reakcje podmiotu mogą pojawiać się spontanicznie lub w odpowiedzi na różne bodźce.” Dziś wielu specjalistów jest zdania, że hipnoza jest jednym z autonomicznych stanów świadomości (występującym obok stanu jawy i snu) i może wystąpić u każdego człowieka jeśli wystąpią odpowiednie warunki - tak jak np. sen może wystąpić w najbardziej niekorzystnym momencie pod wpływem skrajnego wyczerpania. Przyjęcie takiego określenia hipnozy bardzo ułatwiło badania nad nią, ponieważ „oddemonizowało ją. Pozwoliło także zrozumieć dlaczego różni hipnotyzerzy, nawet stosując te same techniki, osiągali różne efekty u tych samych hipnotyzowanych. Ale o tym dokładniej napiszę w innym rozdziale. 2. Mity i błędne wyobrażenia a rzeczywistość. Mit 1 Hipnoza to coś z parapsychologii, zjawisko nadprzyrodzone, nie mające potwierdzenia naukowego. 5 - Fałszywy Hipnoza została zweryfikowana naukowo i jest wykorzystywana w medycynie, nauce, a nawet w pracy policji. Mit 2 Hipnotyzer to osoba obdarzona nadprzyrodzoną mocą. - Fałszywy Hipnotyzerem może zostać każdy, kto jest choć trochę rozgarnięty. Wolberg w jednej ze swoich książek opisuje przykład kilkuletniej dziewczynki, która nauczyła się hipnozy oglądając film i skutecznie wypróbowywała ją na swoich rówieśnicach z przedszkola. Jednakże z powodu popularności tego mitu, może się okazać przydatne wytworzenie wokół własnej osoby aury tajemniczości w celu ułatwienia sobie zadania wprowadzania w trans niektórych osób. Mit 3 Można zostać zahipnotyzowanym wbrew swojej woli. - Fałszywy Każdy kto zdaje sobie sprawę, że jest hipnotyzowany może się temu przeciwstawić bez większego problemu. Niemniej osoba nieświadoma przeprowadzanej na niej hipnozy może zostać zahipnotyzowana, jednak nie można tutaj mówić, że nastąpiło to wbrew jej woli. Ponadto zdarzenie takie może mieć miejsce jedynie w bardzo nielicznych sytuacjach. Jedną z nich opiszę w jednym z następnych rozdziałów. Mit 4 Zahipnotyzowany wykona wszystkie polecenia hipnotyzera. - Fałszywy Osoba zahipnotyzowana nawet w najgłębszym transie podświadomie kontroluje sytuację i nie wykona poleceń niebezpiecznych dla siebie lub kolidujących z wyznawanymi przez nią normami. Mit 5 Zahipnotyzowany posiada nadludzkie siły. 6 - Prawie prawdziwy W rzeczywistości następuje tylko maksymalne wykorzystanie wszystkich możliwości i ukrytych rezerw organizmu (psychicznych, intelektualnych i fizycznych), co sprawia, że wydaje się, iż zahipnotyzowany dysponuje nadludzką siłą. Podobne zjawisko występuje w skrajnym stresie np. człowiek uciekający przed psem rozwija, wydawałoby się niemożliwą dla siebie prędkość. Mit 6. Hipnozie ulegają ludzie „słabi a „silne osobowości są odporne. - Fałszywy Wręcz odwrotnie. Osobowości silne i zrównoważone są bardziej otwarte i nie boją się hipnozy. Osobowości „słabe trudniej jej ulegają z powodu poczucia zagrożenia. Mit 7 Można nie wyjść z transu hipnotycznego - Fałszywy do szpiku kości Wyprowadzenie z transu jest łatwiejsze niż zahipnotyzowanie. Nawet gdyby zahipnotyzowany nie reagował na polecenia wyjścia z transu to pozostawiony sam sobie zapada w normalną drzemkę i budzi się już „odhipnotyzowany . 3. Szkodliwość hipnozy. Żadne z dotychczas przeprowadzonych badań nie wykazało jakiejkolwiek szkodliwości hipnozy. Dotyczy to zarówno sfery cielesnej i duchowej człowieka. Samo zjawisko jest absolutnie naturalne i nieszkodliwe w tym sensie, że jest n i e w i ę c e j i n i e m n i e j (Przez stosunki interpersonalne rozumie się wszystkie jawne, werbalne, podświadome, fizyczne i psychiczne oddziaływania pomiędzy ludźmi). szkodliwe niż inne stosunki interpersonalne. Można więc komuś wyrządzić krzywdę, ale takie samo ryzyko istnieje w normalnych kontaktach międzyludzkich. Jeszcze raz zwrócę uwagę, że sam stan hipnozy nie jest szkodliwy a zaszkodzić mogą jedynie sugestie 7 hipnotyzera, np. poprzez niemożliwe do przewidzenia skojarzenia wywołujące stres. Także źle użyte polecenia mogą spowodować szkody np. przy demonstrowaniu nieczułości na ból nie można mówić: „Nie czujesz swojej ręki, nie czujesz bólu... , gdyż może to spowodować reakcję odwrotną i wywołać ból organiczny lub obezwładnienie ręki. Jeśli chcemy osiągnąć nieczułość na ból to używa się sugestii typu „... teraz przez chwilę nie będziesz czuł jak Cię dotykam, przez chwilę nie będziesz odczuwał przykrych wrażeń.... . Nie powinno się także zbyt często wykorzystywać tej samej osoby do pokazowych seansów hipnozy, gdyż gwałtowne wchodzenie w trans też powoduje stresy. 4. Podatność na hipnozę. Podatnością na hipnozę nazywamy zdolność wchodzenia w trans hipnotyczny. Hipnotyzerzy uważają, że w hipnozę można wprowadzić zdecydowaną większość populacji. Zależy to głównie od stanu emocjonalnego hipnotyzowanego oraz wielu innych czynników. Często ta sama osoba raz wchodzi w głęboki trans, a innym razem tylko w płytki, albo w ogóle jest oporna. Dzieje się też odwrotnie. Osoba która do tej pory miała trudności w tym zakresie, nagle się ich pozbywa. Przy okazji warto zauważyć że osoby hipnotyzowane niejako „uczą się wchodzenia w trans i z każdym następnym razem przychodzi im to łatwiej. Oczywiście nie jest to reguła. Jeden z hipnotyzerów (Kratochvil) twierdzi, że całkowicie (co nie znaczy, że trwale) niewrażliwych na hipnozę jest około 5 populacji. W najgłębszy trans można wprowadzić około 25 ludzi, a reszta osiąga różne pośrednie stany hipnozy. Część hipnotyzerów osiąga lepsze rezultaty co być może jest wynikiem lepszego podejścia do hipnotyzowanego, a może też odgrywa w tym duża rolę miejsce hipnotyzowania. Na przykład Bernheim twierdzi, że w szpitalu 80 jego pacjentów osiągało stan głębokiej hipnozy, podczas gdy z osób hipnotyzowanych prywatnie tylko 20 . Podatność na hipnozę nie zależy od płci, wykształcenia i inteligencji. Natomiast zależy od : -wieku - od 5 do 17 lat trochę większa niż w innych grupach wiekowych -stosunków pomiędzy hipnotyzerem a hipnotyzowanym (uprzedzenia i animozje źle rokują) 8 -wyobrażeń hipnotyzowanego dotyczących tego jak ma wyglądać hipnoza i hipnotyzer. Warto zauważyć, że osoby będące somnambulikami (śpiące głęboko, mające trudności z rozróżnieniem jawy od snu gdy się je budzi) są bardzo podatne na hipnozę i łatwo wchodzą w głęboki trans. 5. Głębokość transu. Przez głębokość transu rozumieć należy zdolność zahipnotyzowanego do wykonania sugestii zhierarchizowanych według poziomu trudności. Oznacza to, że im trudniejsze polecenia wykonuje zahipnotyzowany tym większa jest głębokość transu. Ponadto określenie głębokości transu pomaga hipnotyzerowi odpowiednio dobierać sugestie aby nie były one zbyt trudne do realizacji. Powszechnie stosuje się dwie skale dotyczące głębokości transu. * Skala opisowa. Wg Forela hipnozę dzielimy na trzy zasadnicze stadia : -lekki (somnolencję czyli senność - charakteryzuje się znużeniem i relaksacją. -średni ( hipotaksję, czyli lekki sen) - hipnotyzowany nie może otworzyć oczu, ale nie traci pamięci. -głęboki (somnambulizm, czyli głęboki sen ) - hipnotyzowany może w transie otworzyć oczy, mówić i chodzić. * Tabela punktowa Davisa i Husbanda Tabela ta umożliwia zorientowanie się w jak głębokim transie jest hipnotyzowany na podstawie obserwacji jego reakcji. Ponadto umożliwia ona także pewną standaryzację wyników przy badaniach, gdyż jest dokładniejsza niż skala opisowa. Można więc przeprowadzić doświadczenie i stwierdzić, że osoba A będąc w 10 stopniu hipnozy zrobiła to i tamto a osoba B nie zrobiła tego. Dzięki temu można porównywać doświadczenia i weryfikować je (potwierdzać lub zaprzeczać ich prawdziwości poprzez przeprowadzenie następnych doświadczeń). 9 Głębokość Stopień Objawy Oporny Hipnoidalny Lekki trans Średni trans Głęboki trans 0 1 2 3 4 5 6 7 10 11 13 17 18 20 21 22 26 27 29 30 lekka relaksacja trzepotanie powiekami pełna relaksacja ciała katalepsja oczna katalepsja kończyn katalepsja sztywna lekkie znieczulenie częściowa niepamięć zdarzeń w hipnozie zmiany osobowości proste sugestie pohipnotyczne iluzje kinestetyczne otwarcie oczu w transie trudne sugestie pohipnotyczne trudne sugestie pohipnotyczne halucynacje słuchowe dodatnie halucynacje słuchowe ujemne halucynacje wzrokowe ujemne 6. Testy podatności na sugestie. 1 0 Są one przydatne do określenia czy badana osoba jest podatna na hipnozę. Jednak nie zawsze osoby ulegające sugestiom daje się łatwo zahipnotyzować. Nie da się jednak ukryć, że osoby łatwo ulegające sugestiom są podatniejsze na hipnozę. W celu prostszego przedstawienia problemu przytoczę najwyżej kilka popularnych metod. * Test zaciśniętej dłoni. Jest to najczęściej stosowana przez hipnotyzerów metoda ze względu na jej prostotę i możliwość grupowego zastosowania. Testowana osoba siedzi wygodnie z zamkniętymi oczami. Polecamy jej skoncentrować się na wrażeniach płynących z ręki. Każemy jej zacisnąć dłoń na oparciu krzesła a potem sugerujemy, że jej ręka jest szczęką imadła które się na tym oparciu zaciska, coraz mocniej i mocniej. Potem sugeruje się, że szczęki te nie chcą się rozewrzeć pomimo prób. Następnie bacznie obserwujemy czy badany ma kłopoty z rozwarciem dłoni czy też nie. Im mocniej ktoś zaciska dłoń tym bardziej jest podatny na sugestie. * Test lekkich rąk. W tym teście osoba testowana stoi w drzwiach, dłonie zewnętrzną częścią oparte są o framugi. Oczy ma zamknięte. Każemy jej naciskać dłońmi framugi przez około jedną minutę. W tym czasie mówimy jej, że ma bardzo lekkie ręce, które same unoszą się do góry. Potem robi krok do przodu. Obserwujemy jak wysoko te ręce się unoszą. Im wyżej tym większa podatność na sugestię. Test ten jest obciążony pewnym ryzykiem interpretacyjnym, ponieważ unoszenie się rąk spowodowane jest po części, ciśnieniem rozkurczowym w mięśniach. Ma też jedną dużą zaletę - umacnia wiarę w siłę hipnotyzera już przed rozpoczęciem hipnozy. * Test spadającej monety. Osobie testowanej kładziemy monetę na wierzchu wyciągniętej dłoni. Każemy jej zamknąć oczy. Podajemy sugestie, że dłoń się powoli obraca i moneta się zsuwa : „ na Twojej ręce leży moneta. Dopóki Twoja ręka jest w poziomie moneta spokojnie leży. Ale nagle zaczyna się powoli obracać, a moneta zsuwać po boku dłoni. Twoja ręka się obraca, a moneta zsuwa na lewą stronę. Nie pozwól jej upaść... . Tekst ten powtarzamy kilkakrotnie. Jeżeli testowany ma wrażenia, że moneta mu się zsuwa to reaguje 1 1 odwróceniem ręki w przeciwną stronę. Jeżeli ktoś ma takie reakcje tzn. że jest bardzo podatny na sugestie. Mniej podatne osoby w ogóle nie reagują na ten test. 1 2 R O Z D Z I A Ł I I T E C H N I K A W P R O W A D Z A N I A W T R A N S 7. Rozmowa wstępna. Poprawny przebieg hipnotyzowania powinien mieć następujący przebieg: - Rozmowa wstępna - Ułożenie hipnotyzowanego - Wprowadzenie w trans - Pogłębienie transu - Wyprowadzenie z transu Rozmowa wstępna jest bardzo istotnym etapem hipnozy, a pomimo tego, jest bardzo często pomijana (najczęściej z powodu lenistwa i nadmiernej wiary hipnotyzera w swoje siły). Rozmowa wstępna pozwala hipnotyzerowi zorientować się w wyobrażeniach jakie na temat hipnozy hipnotyzowana osoba. Wiedza ta pozwala hipnotyzerowi przyjąć najlepszy sposób postępowania z taką osobą. W rozmowie wstępnej należy: - dowiedzieć się od hipnotyzowanego co myśli i wie o hipnozie. Jeśli uważa hipnozę za coś tajemniczego to nie zawsze należy wyjaśniać jak jest naprawdę, ponieważ taka wiara może ułatwić wejście w hipnozę. - zniwelować ewentualne lęki u hipnotyzowanego. Najczęściej ludzie boją się, że nie wyjdą z transu. Trzeba im wtedy wyjaśnić, że nie jest to możliwe, gdyż zahipnotyzowany zostawiony sam sobie zasypia, a wtedy wystarczy go tylko obudzić. - zorientować się jaką technikę i jakie podejście wybrać. 1 3 8. Ułożenie osoby hipnotyzowanej. Hipnotyzowany może leżeć lub siedzieć. Ważne jest aby znajdował się w wygodnej dla siebie pozycji. W pozycji siedzącej najlepiej jak hipnotyzowany siedzi lekko przechylony na bok, opierając się bokiem ciała na bocznym oparciu. Jego głowa opiera się na zagłówku, a ręce leżą swobodnie na oparciach fotela. Nogi powinny być prawie wyprostowane i leżeć na niewysokiej pufie lub czymś do niej podobnym. Hipnotyzer w takim przypadku siedzi obok fotela, po przeciwnej stronie do tej, o którą opiera się hipnotyzowany. W pozycji leżącej najlepiej jest, gdy hipnotyzowany leży na plecach, głowę ma uniesioną na niewielkiej poduszce, ręce zgięte w łokciach. Łokcie powinny być odsunięte od tułowia, a dłonie powinny się z nim stykać. W ten sposób ręce tworzą trójkąt z linią ciała. Należy zauważyć, że u leżącej osoby często pojawia się uczucie zależności lub skojarzenia seksualne - może to ułatwić lub utrudnić proces hipnotyzowania. Podczas rozmowy wstępnej warto wyczuć czy uczucia te trzeba zniwelować, czy też właściwie wykorzystać. 9. Podejście do hipnotyzowanego. Odpowiednie podejście do hipnotyzowanego to połowa sukcesu. W zasadzie wyróżnia się trzy podstawowe podejścia, na bazie których tworzone są różne modyfikacje. Oto one: - dominujące - hipnotyzer jest autorytetem, wydaje polecenia, nie podlegające dyskusji. Hipnotyzowany utożsamia go z postacią ojca. Ten sposób najczęściej wykorzystywany jest przez hipnotyzerów estradowych. - emocjonalno-macierzyńskie - hipnotyzer stwarza bardzo bliski, ciepły kontakt z hipnotyzowanym. Hipnotyzer utożsamiany jest z postacią matki. - bierne - hipnotyzer tworzy wrażenie, że hipnotyzowany sam sobą kieruje i sam wprowadza się w trans. Ten sposób wykorzystuje się w przypadku 1 4 gdy mamy do czynienia z hipnotyzowanym, który jest nieufny wobec ludzi i akceptuje tylko siebie. To, który sposób należy wybrać zależy od typu charakteru osoby hipnotyzowanej oraz od jej aktualnego humoru. Dlatego niezwykle istotna jest rozmowa wstępna, podczas której można zapoznać się z charakterem człowieka oraz jego obecnym samopoczuciem i humorem. Wybranie złego sposobu podejścia do osoby hipnotyzowanej może całkowicie uniemożliwić wprowadzenie jej w trans. 10. Rodzaje technik. Jest tyle technik hipnotyzowania ilu hipnotyzerów, ponieważ każdy z nich opracowuje własne techniki. W tej książce przedstawię kilka klasycznych technik, które pozwolą opracować każdemu własne techniki. Przy hipnotyzowaniu najczęściej stosuje się analogie do snu i to z dwóch powodów. Po pierwsze, wchodzenie w trans jest bardzo podobne do zasypiania, a po drugie, ludzie łatwo kojarzą wrażenia ze snu, z wrażeniami płynącymi podczas relaksacji. Przy hipnotyzowaniu wykorzystującym analogie do snu stosuje się monotonne bodźce słuchowe, wzrokowe i dotykowe mające wywołać senność u hipnotyzowanego, a przez to przekonać go, że jego organizm poddaje się poleceniom hipnotyzera. Najczęściej stosowane techniki to : - Bernheima - Lewitacji ręki - Fiksacji wzroku - Estradowa - W technice Bernheima - wmawia się ociężałość powiek, senność, niemożność otwarcia oczu. Jeżeli już to się osiągnie to wmawiamy ociężałość ręki, potem nóg i całego ciała. Cały czas nie zapominamy mówić o senności, uległości i spokoju. Nasze sugestie podajemy monotonnym i spokojnym głosem, tak aby spotęgować senność u hipnotyzowanego. Celem do którego dążymy jest opanowanie uwagi hipnotyzowanego. 1 5 - W technice lewitacji ręki - hipnotyzowanemu nakazujemy skoncentrować się na wrażeniach płynących z ręki. Następnie dotykamy delikatnie tą rękę jakimś przedmiotem, aby hipnotyzowany mógł lepiej się na niej skoncentrować. Sugerujemy rozluźnienie mięśni (jeśli hipnotyzowany to potrafi), bezwład i ciepło nóg i rąk. Potem podajemy sugestie unoszenia się ręki i kierowania się jej w kierunku twarzy lub innej części ciała. W czasie tego stopniowego ruchu podajemy sugestie wzmacniające np. ... gdy ręka dotknie Twojej twarzy to będziesz już głęboko spał.... „ itp. Zaletą tej metody jest to, że widać jak szybko reaguje hipnotyzowany więc można dostosować się do tempa jego reakcji. - W technice fiksacji wzroku - hipnotyzowany wpatruje się przez dłuższy czas w jakiś przedmiot trzymany w odległości około 30 cm od oczu hipnotyzowanego. Jest to najbardziej znana technika hipnotyzowania i dość często stosowana. Naszym celem jest wywołanie znużenia i senności, po to aby zmęczone oczy same się zamknęły oraz niedopuszczenie do dekoncentrowania się hipnotyzowanego na innych myślach. W czasie wpatrywania się hipnotyzowanego w przedmiot fiksacji, podajemy sugestie o pieczeniu oczu, senności i ciężkości powiek. Jeśli hipnotyzowany zamknie oczy to dalej postępujemy tak jak w technice Bernheima. - Technika estradowa - jest bardzo dynamiczną techniką. Wykorzystuje się w niej autorytet hipnotyzera oraz podświadomą chęć hipnotyzowanego do zaimponowania innym ludziom. Zachowanie hipnotyzera powinno cechować się władczością i absolutną pewnością siebie, tak aby jego sugestie były natychmiast wykonywane. Szybkie wykonanie pierwszych sugestii jest niezwykle istotne, gdyż umacnia to w hipnotyzowanym wiarę w umiejętności hipnotyzera. Jest to technika, która w największym stopniu wykorzystuje mity związane z hipnozą. Dokładne przedstawienie i sposoby realizacji poszczególnych technik rozpoczynają się na stronie 27. 11. Pogłębianie indukcji. Rozpoczyna się ono od momentu gdy hipnotyzowany osiągnie lekki trans, a celem jest wywołanie średniego i głębokiego transu. Jest to 1 6
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Hipnoza
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: