Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00041 005746 14097511 na godz. na dobę w sumie
Hiszpański Kompletny - ebook/pdf
Hiszpański Kompletny - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 132
Wydawca: Self Publishing Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-938814-1-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> nauka języków obcych >> hiszpański
Porównaj ceny (książka, ebook (-8%), audiobook).

Hiszpański kompletny uczy 4000 słów i zwrotów oraz wszystkich niezbędnych konstrukcji gramatycznych wymaganych do prawidłowego posługiwania się językiem hiszpańskim. Materiał zawarty w książce został podzielony na część gramatyczną i słownictwo. Część dotycząca słownictwa podzielona jest na 27 działów tematycznych. W skład każdego z nich wchodzą słówka, przykładowe zdania, oraz dialogi. Całość odpowiada poziomowi A1-B1. Podręcznik przeznaczony jest do samodzielnej nauki języka i adresowany jest do wszystkich tych, którzy mają trudności z nauką, początkujących, jak i osób chcących przypomnieć sobie pewne informacje. Może także posłużyć, jako samouczek, uzupełnienie nauki w szkole, mini kompendium językowe lub pomoc w trakcie przygotowań do egzaminów.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

3. CZASOWNIK „BYĆ” W języku hiszpańskim czasownik „być”, czyli „ser”, odmienia się w następujący sposób: soy eres es es es somos sois son (my) jesteśmy (wy) jesteście (oni, one, państwo) są (ja) jestem (ty) jesteś (on) jest (ona) jest (pan, pani) jest Aby utworzyć przeczenie, czasownik „ser”, poprzedzamy „no” (my) nie jesteśmy (wy) nie jesteście (oni, one, państwo) nie są czy (my) jesteśmy? czy (wy) jesteście? czy (oni) są? no somos no sois no son ¿somos? ¿sois? ¿son? no soy (ja) nie jestem no eres no es no es no es (ty) nie jesteś (on) nie jest (ona) nie jest (ono) nie jest Pytanie tworzymy w ten sam sposób: ¿soy? ¿eres? ¿es? ¿es? ¿es? czy (ja) jestem? czy (ty) jesteś? czy (on) jest? czy (ona) jest? czy (ono) jest? 9 4. LICZEBNIKI 1 uno 2 dos 3 tres 4 cuatro 5 cinco 6 seis 7 siete 8 ocho 9 nueve 10 diez 11 once 12 doce 13 trece 14 catorce 15 quince 16 dieciséis 17 diecisiete 18 dieciocho 19 diecinueve 20 veinte 21 veintiuno 22 veintidós 23 veintitrés 24 veinticuatro 25 veinticinco 26 veintiséis 27 veintisiete 28 veintiocho 29 veintinueve 30 treinta 31 treinta y uno 32 treinta y dos 33 treinta y tres 40 cuarenta 50 cincuenta 60 sesenta 70 setenta 80 ochenta 90 noventa 100 cien 101 ciento uno 200 doscientos/as 300 trescientos/as 400 cuatrocientos/as 500 quinientos/as 600 seiscientos/as 700 setecientos/as 800 ochocientos/as 900 novecientos/as 1000 mil 10000 diez mil 1000000 millón UWAGA! Liczebniki porządkowe niemal zawsze poprzedzone są rodzajnikiem określonym „el”, „la” 1 – el primero/la primera 2 – el segundo/la segunda 3 – el tercero/la tercera 4 – el cuarto/la cuarta 5 – el quinto/la quinta 6 – el sexto/la sexta 7 – el séptimo/la séptima 8 – el octavo/la octava 9 – el noveno/la novena 10 – el décimo/la décima 11 – el/la undécimo/a 12 – el/la duodécimo/a 13 – el/la décimo tercero/a 14 – el/la decimo cuarto/a Pierwszy/a Drugi/a Trzeci/a Czwarty/a Piąty/a Szósty/a Siódmy/a Ósmy/a Dziewiąty/a Dziesiąty/a Jedenasty/a Dwunasty/a Trzynasty/a Czternasty/a 10 15 – el/la décimo quinto/a ... 20 – el/la vigésimo/a 30 – el/la trigésimo/a 40 – el/la cuadragésimo/a 50 – el/la quincuagésimo/a 60 – el/la sexagésimo/a 70 – el/la septuagésimo/a 80 – el/la octogésimo/a 90 – el/la nonagésimo/a Piętnasty/a Dwudziesty/ a Trzydziesty/a Czterdziesty/a Pięćdziesiąty/a Sześćdziesiąty/a Siedemdziesiąty/a. Osiemdziesiąty/a. Dziewięćdziesiąty/a. 21 – vigésimo-primero 32 – trigésimo-segundo 43 – cuadragésimo-tercero 54 – quincuagésimo-cuarto dwudziesty pierwszy trzydziesty drugi czterdziesty trzeci pięćdziesiąty czwarty Liczebniki porządkowe w skrócie możemy zapisać w następujący sposób: 1o/a 2o/a 3o/a 4o/a 5o/a … kolejne liczebniki analogicznie otrzymują te same końcówki. 5. DATY W piśmie daty najczęściej wyglądają następująco: 12 de julio de 1879 10 de diciembre de 1999 1 de enero de 2013 W mowie daty rozwijamy następująco: 2 de septiembre de 2002 13 de enero de 1990 16 de julio de 1989 dos de septiembre de dos mil dos trece de enero de mil novecientos noventa dieciséis de julio de mil novecientos ochenta y nueve – – – 11 6. LICZBA MNOGA Jeśli rzeczownik kończy się na samogłoskę to liczbę mnogą tworzymy poprzez dodanie końcówki –s. perro – perros gato – gatos coche – coches manzana – manzanas libro – libros llave – llaves pies – psy kot – koty samochód – samochody jabłko – jabłka książka – książki klucz – klucze UWAGA! Gdy rzeczowniki są zakończone na -z , to -z zamieniamy na -c oraz dodajemy końcówkę -es. el lápiz – los lapices el pez – los peces la luz – las luces la paz – las paces ołówek – ołówki ryba – ryby światło – światła spokój – spokoje Rzeczowniki zakończone na spółgłoskę w liczbie mnogiej otrzymują końcówkę -es. autobús – autobuses tenedor – tenedores ordenador – ordenadores reloj – relojes sillón – sillones autobus – autobusy widelec – widelce komputer – komputery zegarek – zegarki fotel – fotele Rzeczowniki dwusylabowe zaczynające się na –a lub –ha, akcentowane na pierwszą sylabę zmieniają rodzaj w liczbie mnogiej na żeński. el agua – las aguas el hada – las hadas woda – wody wróżka – wróżki Istnieją rzeczowniki, które posiadają wyłącznie formę pojedynczą: el dinero la gente el pelo la ropa el cumpleaños pieniądze ludzie włosy ubrania urodziny 12 7. RODZAJNIKI Rodzajniki nieokreślone Rodzajniki nieokreślone „un/una/unos/unas” stawiamy przed rzeczownikami. Gdy rzeczownik jest określony przymiotnikiem, przymiotnik stoi za nim. una chica guapa ładna dziewczyna Rodzajniki dobieramy do liczby i rodzaju: un chico una chica unos chicos unas chicas chłopiec dziewczyna chłopcy dziewczyny RODZAJNIKÓW „UN/UNA/UNOS/UNAS” UŻYWAMY GDY: a) Mówimy o czymś po raz pierwszy. b) Chcemy wyrazić pojedynczość rzeczy. Tengo un coche nuevo. – Mam nowy samochód. Veo un perro, una vaca y un águila. – Widzę psa, krowę i orła. Rodzajniki określone Rodzajniki określone „el”, „la”, „los”, „las” stawiamy przed rzeczownikami zarówno w liczbie pojedynczej jak i mnogiej. RODZAJNIKÓW EL/LA/LOS/LAS UŻYWAMY GDY: a) Mówimy o czymś konkretnym, wcześniej wspomnianym. Wymieniana rzecz jest znana odbiorcy. Encima de la mesa hay un libro rojo. Este libro es interesane. – Na stole jest czerwona książka. Ta książka jest ciekawa. b) Mówimy o czymś unikalnym, jedynym na świecie, np. la luna – Księżyc 13 RODZAJNIKÓW NA OGÓŁ NIE UŻYWAMY: 1. Przed imionami i nazwiskami. Cat es estúpida. – Kasia jest głupia. Tomas Nowak trabaja en la oficina de su padre. – Tom Nowak pracuje w biurze swojego ojca. 2. Przed nazwami państw i miast. Vivo en Polonia. – Mieszkam w Polsce. Londres es grande. – Londyn jest duży. 8. RZECZOWNIKI MĘSKIE I ŻEŃSKIE Rzeczowniki męskie najczęściej przyjmują końcówki: -o -aje -ón -or el oro el viaje el camión el favor złoto podróż ciężarówka przysługa Rzeczowniki żeńskie najczęściej przyjmują końcówki: rzecz la cosa wychowanie la educación la tensión ciśnienie la juventud młodość la vez la libertad la verdad la costumbre raz wolność prawda zwyczaj -a -ción -sión -ud -ez -tad -dad -umbre 9. MUCHO/POCO „Mucho” oznacza „dużo”, „wiele” i jest stosowane zarówno z rzeczownikami (stoi przed rzeczownikiem, ma formę odmienną) jak i z czasownikami (stoi po czasowniku, forma jest nieodmienna). No tengo mucho que hacer. – Nie mam dużo do zrobienia. Tengo mucha hambre. – Jestem bardzo głodny/a. Tenemos mucho café. – Mamy dużo kawy. Necesito muchas sillas. – Potrzebuję wielu krzeseł. Necesitas muchos libros. – Potrzebujesz wielu książek. 14 „Poco” oznacza „mało”, „niewiele” i jest stosowane zarówno z rzeczownikami(stoi przed rzeczownikiem, ma formę odmienną) jak i z czasownikami (stoi po czasowniku, forma jest nieodmienna). Hablas poco. – Mało mówisz. Tenemos poco dinero. – Mamy mało pieniędzy. Tiene poca experiencia. – Ma małe doświadczenie. Tengo pocos amigos. – Mam mało przyjaciół. Trabajas pocas horas. – Pracujesz mało godzin. 10. DEMASIADO Chcąc powiedzieć, że czegoś jest zbyt wiele używamy wyrażenia „demasiado”. „demasiado” jako formy nieodmiennej używamy w połączeniu z czasownikiem. „demasiado/a/os/as” używamy w połączeniu z rzeczownikami, dopasowując do ich rodzaju i liczby. Ella fuma demasiado. – Ona za dużo pali. No puedes trabajar demasiado. – Nie możesz za dużo pracować. Comes demasiados dulces. – Jesz za dużo słodyczy. Aquí hay demasiada gente. – Tu jest za dużo ludzi. Esto se ha repetido demasiadas veces. – To się powtórzyło za wiele razy. 11. TAN/TANTO „Tan” używamy z przymiotnikami celem porównania. Odpowiada polskiemu „tak”. Stoi tuż przed przymiotnikiem. Ella no es tan inteligente como yo. – Ona nie jest tak inteligentna jak ja. No soy tan rica para comprar este reloj. – Nie jestem tak bogata, żeby kupić ten zegarek. „Tanto/a/os/as” używamy z rzeczownikami. Odpowiada polskiemu „tyle”. Dobieramy do rodzaju i liczby występującego po nim rzeczownika. No tengo tanto tiempo libre para ir al cine. – Nie mam tyle wolnego czasu, żeby iść do kina. Tu profesora no tiene tanta paciencia como la mía. – Twoja nauczycielka nie ma tyle cierpliwości co moja. Quiero tener tantos amigos como tú. – Chcę mieć tylu przyjaciół co ty. Este hotel no tiene tantas habitaciones como el de España. – Ten hotel nie ma tyle pokoi, co ten w Hiszpanii. 15 12. FORMA NIEOSOBOWA HABER Czasownika „haber”, który przyjmuje formę „hay” używamy w znaczeniu „jest”, „istnieje”. Towarzyszą mu rodzajniki nieokreślone „un”, „una”, „unos”, „unas”. Forma ta obowiązuje zarówno w liczbie pojedynczej jak i mnogiej. En mi habitación hay un libro. – W moim pokoju jest jedna książka. Encima de la mesa hay una taza de té. – Na stole jest filiżanka herbaty. En la nevera hay unos refrescos. – W lodówce są napoje orzeźwiające. Unas flores hay en el parque. – W parku są kwiaty. Używamy go również wyrażając liczbę znajdujących się przedmiotów. En el jardín hay dos gatos. – W ogrodzie są dwa koty. Przeczenie tworzymy poprzez dodanie „no”. En mi vaso no hay agua. – W mojej szklance nie ma wody. Pytanie tworzymy w ten sam sposób. ¿Hay algunos libros en tu escritorio? – Czy są jakieś książki na twoim biurku? 13. ZAIMKI WSKAZUJĄCE ESTE/ESE/AQUEL Zaimki wskazujące w języku hiszpańskim dzielimy ze względu na odległość, jaka dzieli nas od wskazywanej osoby/przedmiotu. „Este”, „esta”, „estos”, „estas” wskazują, że dana osoba lub przedmiot jest blisko mówcy. Zaimek wskazujący dobieramy do rodzaju i liczby wskazywanego przedmiotu/rzeczy. Este coche es rápido. – Ten samochód jest szybki. „Ese”, „esa”, „esos”, „esas” wskazuje, że dana osoba lub przedmiot jest daleko od mówcy, natomiast bliżej słuchacza. Ese libro es interesante. – Tamta książka jest interesująca. „Aquel”, „aquella”, „aquellos”, „aquellas” wskazuje, że dane osoby lub przedmioty są daleko zarówno od osoby mówiącej jak i słuchacza. Aquellas flores son bonitas. – Tamte kwiaty są piękne. „Esto”, „eso”, „aquello” wskazuje przedmioty wcześniej nienazwane. Pełni rolę formy bezosobowej. Używamy w liczbie pojedynczej. Esto está sucio. – To jest brudne. Eso no es mío. – To nie jest moje. ¿Qué es aquello? – Co to jest tamto? 16
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Hiszpański Kompletny
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: