Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00442 006773 13589308 na godz. na dobę w sumie
Informatyka Europejczyka. Poradnik metodyczny dla nauczycieli informatyki w szkole podstawowej, kl. IV-VI. Edycja: Mac OS 10.5. Wydanie III - książka
Informatyka Europejczyka. Poradnik metodyczny dla nauczycieli informatyki w szkole podstawowej, kl. IV-VI. Edycja: Mac OS 10.5. Wydanie III - książka
Autor: Liczba stron: 208
Wydawca: Helion Edukacja Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2576-5 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> podręczniki szkolne >> szkoła podstawowa
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

'Informatyka Europejczyka' to doskonały i kompletny zestaw edukacyjny przygotowany przez dysponującego ogromnym doświadczeniem lidera na rynku książek informatycznych - wydawnictwo Helion. Podręczniki oraz inne pomoce naukowe należące do tej serii zostały opracowane w taki sposób, aby ich użytkownicy mogli nie tylko poszerzać swoją wiedzę, ale też szybko i skutecznie utrwalać nowe wiadomości. Proponowane przez nas rozwiązania są szczególnie ważne właśnie dziś, gdy znajomość informatyki stała się kluczowa - bez niej nie sposób nadążyć za tempem rozwoju dowolnej dziedziny wiedzy i zrozumieć fundamentalnych zmian zachodzących na całym świecie.

'Informatyka Europejczyka. Poradnik metodyczny dla nauczycieli informatyki w szkole podstawowej, kl. IV-VI. Edycja Mac OS 10.5' to doskonałe uzupełnienie zestawu przygotowanego z myślą o uczniach wyższych klas szkoły podstawowej, używających systemu Mac OS X Leopard oraz programów pakietu iWork i NeoOffice. W trakcie pisania tego poradnika jego autorce, praktykującej nauczycielce informatyki, przyświecała idea odciążenia innych nauczycieli w zakresie żmudnych przygotowań do lekcji i proponowania im wskazówek pozwalających utrzymać autentyczne zainteresowanie i zaangażowanie uczniów. Jej propozycje nie mają charakteru ściśle wytyczonej ścieżki dydaktycznej, są raczej zbiorem osobiście przetestowanych rozwiązań, z których można łatwo skorzystać.

W książce omówione zostały przykładowe rozkłady materiału, plany wynikowe, scenariusze lekcji oraz metody pracy podczas zajęć. Nie zabrakło tu sugestii co do zakresu wymagań i sposobu oceniania postępów, efektywnej realizacji większych projektów, a także dodatkowych zadań i testów oraz ponadprogramowych zajęć z informatyki. Podczas tworzenia tego znakomitego poradnika autorka uwzględniła wiele opinii środowiska nauczycielskiego, a także uczniów i studentów odbywających praktyki w szkole - co stało się gwarantem dużej różnorodności pomysłów na ciekawe prowadzenie zajęć.

'Informatyka Europejczyka' to:

'Podręczniki szyte na miarę - informatyka w najlepszym wydaniu'

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Informatyka Europejczyka. Poradnik metodyczny dla nauczycieli informatyki w szkole podstawowej, kl. IV–VI. Edycja: Mac OS 10.5. Wydanie III Autor: Danuta Kia³ka ISBN: 978-83-246-2576-5 Format: 122×194, stron: 208 „Informatyka Europejczyka” to doskona³y i kompletny zestaw edukacyjny przygotowany przez dysponuj¹cego ogromnym doœwiadczeniem lidera na rynku ksi¹¿ek informatycznych – wydawnictwo Helion. Podrêczniki oraz inne pomoce naukowe nale¿¹ce do tej serii zosta³y opracowane w taki sposób, aby ich u¿ytkownicy mogli nie tylko poszerzaæ swoj¹ wiedzê, ale te¿ szybko i skutecznie utrwalaæ nowe wiadomoœci. Proponowane przez nas rozwi¹zania s¹ szczególnie wa¿ne w³aœnie dziœ, gdy znajomoœæ informatyki sta³a siê kluczowa — bez niej nie sposób nad¹¿yæ za tempem rozwoju dowolnej dziedziny wiedzy i zrozumieæ fundamentalnych zmian zachodz¹cych na ca³ym œwiecie. „Informatyka Europejczyka. Poradnik metodyczny dla nauczycieli informatyki w szkole podstawowej, kl. IV–VI. Edycja Mac OS 10.5. Wydanie III” to doskona³e uzupe³nienie zestawu przygotowanego z myœl¹ o uczniach wy¿szych klas szko³y podstawowej, u¿ywaj¹cych systemu Mac OS X Leopard oraz programów pakietu iWork i NeoOffice. W trakcie pisania tego poradnika jego autorce, praktykuj¹cej nauczycielce informatyki, przyœwieca³a idea odci¹¿enia innych nauczycieli w zakresie ¿mudnych przygotowañ do lekcji i proponowania im wskazówek pozwalaj¹cych utrzymaæ autentyczne zainteresowanie i zaanga¿owanie uczniów. Jej propozycje nie maj¹ charakteru œciœle wytyczonej œcie¿ki dydaktycznej, s¹ raczej zbiorem osobiœcie przetestowanych rozwi¹zañ, z których mo¿na ³atwo skorzystaæ. W ksi¹¿ce omówione zosta³y przyk³adowe rozk³ady materia³u, plany wynikowe, scenariusze lekcji oraz metody pracy podczas zajêæ. Nie zabrak³o tu sugestii co do zakresu wymagañ i sposobu oceniania postêpów, efektywnej realizacji wiêkszych projektów, a tak¿e dodatkowych zadañ i testów oraz ponadprogramowych zajêæ z informatyki. Podczas tworzenia tego znakomitego poradnika autorka uwzglêdni³a wiele opinii œrodowiska nauczycielskiego, a tak¿e uczniów i studentów odbywaj¹cych praktyki w szkole – co sta³o siê gwarantem du¿ej ró¿norodnoœci pomys³ów na ciekawe prowadzenie zajêæ. „Informatyka Europejczyka” to: (cid:129) gruntowne poznanie podstaw obs³ugi komputera i najczêœciej u¿ywanych programów; (cid:129) atrakcyjnie przekazywana wiedza, niezbêdna do zrozumienia wspó³czesnego œwiata; (cid:129) kreatywne wykorzystanie dostêpnych mo¿liwoœci i proponowanie w³asnych rozwi¹zañ. „Podrêczniki szyte na miarê – informatyka w najlepszym wydaniu” Spis treŁci 1. WstĂp 2. Oprogramowanie wykorzystywane w podrĂczniku. Praca w sieci 3. PrzykĪadowe rozkĪady materiaĪu 4. Propozycja planu wynikowego 5. PrzykĪadowy scenariusz lekcji 6. Metody pracy na lekcji 7. Wymagania i ocenianie 8. Kilka sĪów o realizacji projektów 9. Zadania dodatkowe i testy 10. ZajĂcia dodatkowe 11. Serwis internetowy 12. Powtórzenie i utrwalenie wiadomoŁci 13. Polecane ksiîški i strony WWW 5 9 15 35 131 137 143 151 155 179 187 191 203 PrzykĪadowy scenariusz lekcji Rozkķady materiaķu, plany wynikowe oraz konspekty powstajûce na proŎbď nauczycieli, którzy juŮ pracujû lub zamierzajû pracowaý z programem Informatyka Europejczyka dla szkoķy podstawowej, znajdû PaĹstwo na stronie internetowej http://edukacja.helion.pl. Przedstawiony w tym rozdziale scenariusz lekcji jest przykķadem realizacji tematu dotyczûcego grafiki komputerowej. Czas realizacji: 2 godziny. Temat: Pierwsze kroki w grafice komputerowej Wykonujemy rysunki wedķug instrukcji, korzystajûc z pro- gramu Tux Paint. Rysujemy i malujemy na komputerze. 1. Obecne i przewidywane moŮliwoŎci wykorzystania wiedzy i umiejďtnoŎci opanowanych w toku zajďý. tekstowego. graficznych. Obecne: UczeĹ zyskuje Ŏrodek artystycznego wyrazu, czyli potrafi tworzyý i przetwarzaý grafikď komputerowû w programie Tux Paint, dysponujûc zbiorem podstawowych narzďdzi graficznych. Przewidywane: Wstawianie przygotowanej grafiki do dokumentu Podstawy do nauki obsķugi bardziej zķoŮonych edytorów 1 3 2 P O R A D N I K M E T O D Y C Z N Y D L A S Z K O ĩ Y P O D S T A W O W E J 2. Cele zajďý. UczeĹ: i w zakresie wiedzy: rysunków; ich zastosowanie; i drukuje rysunek; i w zakresie umiejďtnoŎci: i poznaje narzďdzia edytora grafiki sķuŮûce do tworzenia i wskazuje elementy okna edytora grafiki i objaŎnia i rysuje wstďpny szkic tworzonej grafiki na papierze; i uruchamia program; i wybiera odpowiednie narzďdzie; i modyfikuje dziaķanie wybranych narzďdzi klawiszem Shift i ustala ich cechy; i wybiera kolor rysowania i kolor tķa oraz operuje nimi; i czyŎci obszar roboczy wybranym kolorem tķa; i posķuguje siď przyciskami Cofnij i Ponów z paska narzďdzi; i stosuje poznane narzďdzia do wykonywania prostych rysunków wedķug okreŎlonego wzoru; i tworzy nowy obszar roboczy, korzystajûc z przycisku Nowy z paska narzďdzi; i podejmuje decyzjď o zapisie lub rezygnacji ze zmian; i zapisuje rysunek; i obsķuguje drukarkď; i w zakresie postawy na zajďciach: i efektywnie wykorzystuje czas pracy; i dba o estetykď wykonanych prac; i aktywnie uczestniczy w lekcji. 3. Forma organizacji zajďý: i zajďcia warsztatowe; i praca indywidualna. 4. Dominujûce metody prowadzenia zajďý: i podajûce — wykķad przeplatany ýwiczeniami; i ýwiczenia praktyczne — wykonanie ýwiczenia wedķug instrukcji. P R Z Y K ĩ A D O W Y S C E N A R I U S Z L E K C J I 1 3 3 5. Pomoce dydaktyczne: i tablica; i zeszyt ucznia (temat zajďý, definicje pojďý, szkic rysunku); i stanowiska komputerowe (system Mac OS X, programy: Tux Paint lub inny edytor grafiki dostďpny w szkolnej pracowni); i podrďcznik z instrukcjû wykonania rysunków. 6. Struktura zajďý (caķoŎý): i podanie tematu zajďý; i przypomnienie pojďý grafika komputerowa i edytor grafiki; i wyjaŎnienie uczniom celu zajďý (warunki wykorzystania wiedzy i umiejďtnoŎci); i pojďcia: wskazywanie, klikanie, podwójne klikanie, przeciöganie, minimalizowanie, maksymalizowanie, zamykanie; i program Tux Paint — uruchamianie. Nauczyciel wykonuje wszystkie czynnoŎci na komputerze do demonstracji, nastďpnie uczniowie powtarzajû je na swoich szkolnych komputerach; i podstawowe elementy okna programu; pojďcia: obszar roboczy, pasek narzĊdzi, pasek menu, pasek koloru, obszar pomocy; i narzďdzia edytora; i czyszczenie obszaru roboczego; i cofanie i ponawianie wprowadzanych zmian; i tworzenie nowego obszaru roboczego; i zapisywanie wykonanego obrazka; i usuwanie; i poznanie przycisków paska opcji. 7. CzynnoŎci nauczyciela i uczniów. Kolumna Cel zawiera odnoŎniki do celów zajďý podanych w punkcie 2. Litera W oznacza wiedzď, U — umiejďtnoŎci, P — postawy, a cyfra — liczbď porzûdkowû. Cel P4, P5 CzynnoŁci nauczyciela Na przerwie przygotowuje na tablicy rysunek — okno programu Tux Paint. MoŮe wykorzystaý rzutnik lub projektor, jeŎli jest dostďpny w pracowni. Podaje uczniom temat zajďý. CzynnoŁci uczniów Notujû w zeszytach (lub zeszytach ýwiczeĹ, cz. I — Notatki). 1 3 4 P O R A D N I K M E T O D Y C Z N Y D L A S Z K O ĩ Y P O D S T A W O W E J Cel W1, P5 U1 W1, W2, U4 W1, U5, U5, P4, P5 W1, U6, P3 CzynnoŁci nauczyciela Zadaje pytanie, jak uczniowie rozumiejû pojďcie grafika komputerowa. Dyktuje uczniom definicjď pojďcia grafika komputerowa. Zadaje pytanie, jak nazywamy programy do tworzenia grafiki komputerowej. Dyktuje uczniom definicjď pojďcia edytor grafiki. Przedstawia uczniom warunki wykorzystania wiedzy i umiejďtnoŎci opanowanych w toku zajďý. WyjaŎnia i demonstruje uczniom sposób uruchomienia programu. Poleca uruchomiý program Tux Paint. Wskazuje na tablicy podstawowe elementy okna edytora grafiki i omawia ich przeznaczenie. Omawia pojďcia kolor rysowania, kolor tIJa, obszar roboczy. Poleca uczniom wykonaý ýwiczenie 4.1 z podrďcznika. Przedstawia sposób cofania i ponawiania wprowadzanych na rysunku zmian (przyciski Cofnij i Ponów). Przedstawia zalety takich moŮliwoŎci edycji, zadaje ýwiczenie 4.2. U10 U3, U7, U9, U9, U11 Przedstawia sposób zapisywania bieŮûcego rysunku na dysku. Poleca wykonaý ýwiczenie 4.3. Poleca wykonaý ýwiczenie 4.4. Przedstawia ogólne zasady wykonywania ýwiczenia (tworzenie nowych obszarów roboczych). CzynnoŁci uczniów Przedstawiajû swoje pomysķy. Zapisujû notatki w zeszytach. Majû chwilď na podanie wķaŎciwej nazwy. Zapisujû notatki w zeszytach. Wykonujû operacje w oknie z zawartoŎciû katalogu. Uruchamiajû podany program. Sķuchajû, ewentualnie formuķujû pytania. Jeden z uczniów gķoŎno odczytuje kolejne punkty instrukcji. Rysujû biedronkď. Jeden z uczniów gķoŎno odczytuje kolejne punkty instrukcji. Wstawiajû tekst do rysunku — podpisujû rysunek swoim imieniem i nazwiskiem. Zapisujû bieŮûcy rysunek na dysku. Wykonujû wskazane ýwiczenia: 4.4, 4.5, 4.6, 4.7. P R Z Y K ĩ A D O W Y S C E N A R I U S Z L E K C J I 1 3 5 CzynnoŁci nauczyciela Cel W3, U12 Poleca uczniom wykonanie ýwiczenia 4.8. Drukujû rysunki. CzynnoŁci uczniów Poleca zapoznaý siď z ýwiczeniem 4.9 (uczniowie nie koĹczû pracy z programem). U2, U7, P2, P3, P4 Poleca wykonaý ýwiczenie 4.10. Poleca wykonaý szkic rysunku w zeszycie. Sugeruje wybór narzďdzi. Koryguje bķďdy. U10, W3, P4 Sprawdza, czy uczniowie zapisali rysunki na dysku. Poleca sprawdziý podglûd wydruku. Poleca wydrukowaý rysunek. W2, U8, P2, P3 Odczytuje pytania i zadania 1. – 6. üwiczenie 4.9. Wykonujû wskazane ýwiczenie, stosujû poznane polecenia, tworzû kompozycje z wybranych elementów rysunku. Znieksztaķcajû rysunek przy uŮyciu poznanej opcji. Pobierajû nowe kartki. Wykonujû szkic rysunku na papierze. üwiczenie 4.10. Wybierajû odpowiednie narzďdzia rysowania obrazka zwiûzanego tematycznie z aktualnû porû roku. Stosujû przycisk Zapisz na pasku narzďdzi do zapisu pliku na dysku. üwiczenie 4.10. Prawidķowo ustawiajû stronď, zaleŮnie od rysunku — pionowo lub poziomo, drukujûc rysunek. Odpowiadajû na postawione pytania. 8. Podsumowanie zajďý. Nauczyciel powinien przypomnieý cel i zaķoŮenia lekcji, nastďpnie pozytywnie oceniý najbardziej aktywnych uczniów, ale nie powinien oceniaý negatywnie tych, którzy nie wykonali ýwiczeĹ — mogli nie radziý sobie jeszcze z obsķugû programu. NaleŮy przechowaý czďŎciowo wykonane rysunki, tak aby moŮna je byķo wykorzystaý na nastďpnych zajďciach. 1 3 6 P O R A D N I K M E T O D Y C Z N Y D L A S Z K O ĩ Y P O D S T A W O W E J Metody pracy na lekcji Zagadnienie metod pracy na lekcji informatyki zostaķo szczegóķowo omówione w Programie nauczania. W tym miejscu chcď poruszyý kilka innych problemów, z którymi zetknďķam siď w pracy dydak- tycznej. OtóŮ poziom umiejďtnoŎci uczniów na lekcji niejedno- krotnie jest bardzo zróŮnicowany, co utrudnia pracď nauczycielowi. W efekcie czďŎý uczniów siď nudzi, nie nabywa Ůadnych nowych umiejďtnoŎci. Majûc to na uwadze, poniŮej przedstawiam kilka propozycji, które na pewno nie sû nowe i odkrywcze, ale pozwolû nauczycielowi, szczególnie poczûtkujûcemu, na lepszû organizacjď zajďý i ich urozmaicenie. Gdy uczniowi uda siď wykonaý poprawnie zadanie i wydrukowaý jego efekty (to bardzo waŮne), bďdzie na pewno odczuwaķ ogromnû satysfakcjď — tym wiďkszû, im wiďkszy byķ jego wkķad pracy. ObjaŁnienia i polecenia w pliku tekstowym Bardzo dobrym i sprawdzonym sposobem prowadzenia zajďý z uczniami o zróŮnicowanych umiejďtnoŎciach jest opracowanie poleceĹ i objaŎnieĹ w plikach tekstowych. Zdania w tekŎcie po- winny byý napisane jasno i precyzyjnie, w przemyŎlany sposób. WaŮne, aby uczniowie nauczyli siď czytaý tekst i polecenia ze zro- zumieniem. Wykorzystujû wówczas czas efektywniej, kaŮdy roz- wiûzuje zadanie w swoim tempie, a nauczyciel moŮe skupiý siď na udzielaniu pomocy tym uczniom, którym jest ona potrzebna. 1 3 8 P O R A D N I K M E T O D Y C Z N Y D L A S Z K O ĩ Y P O D S T A W O W E J Przygotowane w ten sposób materiaķy moŮna z powodzeniem wy- korzystaý w kilku klasach, a takŮe w kolejnych latach. NaleŮy zawsze pamiďtaý o ich aktualizacji i ewentualnej modyfikacji. Nowy program Drugim sposobem jest rozpoczďcie pracy z programem, który jest nieznany lub maķo znany wiďkszoŎci uczniów. Proponujď wykorzy- staý bezpķatne programy — adresy stron internetowych, z których moŮna pobraý takie oprogramowanie, podane sû w rozdziale 13. po- radnika. PoniewaŮ uczniowie rzadko samodzielnie uczû siď w domu obsķugi nowego programu, zwykle wszyscy zaczynajû od tego samego poziomu. Liczyý siď powinno logiczne myŎlenie oraz przyrost wiedzy i umiejďtnoŎci uczniów. MoŮna równieŮ zwiďkszaý poziom trudno- Ŏci zadaĹ dla uczniów zdolniejszych lub tych, którzy mieli juŮ kon- takt z tymi programami. Na stronie http://edukacja.helion.pl znajdû PaĹstwo zestawy zadaĹ i ýwiczeĹ, które moŮna wykorzystaý na zajďciach z programem Scratch. Aby dobrze przygotowaý siď do lekcji, najlepiej samo- dzielnie opracowaý kilka projektów — ķatwiej wtedy dostrzec problemy, które mogû siď pojawiý w trakcie nauki programowania. W trakcie zajďý nauczyciel zwykle wykorzystuje kilka metod pra- cy (metoda mieszana, kombinowana), dziďki czemu realizowany temat (a raczej wiadomoŎci i umiejďtnoŎci z danego zakresu) jest przez ucznia lepiej przyswajany i rozumiany. Zajďcia takie sû cie- kawsze i atrakcyjniejsze dla ucznia, dziďki czemu pracuje on efek- tywniej. Najlepszö metodö jest ũyczliwa, poparta argumentami dyskusja, zakoĴ- czona ocenö. Z moich obserwacji wynika, Ůe obecnie uczniowie (studenci równieŮ) odchodzû od czytania, nie lubiû czytaý. Dlaczego? — bo wymaga to od nich wysiķku intelektualnego. Wolû oglûdaý, sķu- chaý, ale nie czytaý. Obraz (telewizor, komputer, telefon komórko- wy, film) wypiera sķowo zapisane na papierze. Czytanie tekstu ze zrozumieniem, wykonanie instrukcji krok po kroku, omawianie, rozwijanie tekstu — to obecnie trudne zadanie. Ponadto ucznio- wie (i studenci!), korzystajûc z internetu, gķównie stosujû opcjď M E T O D Y P R A C Y N A L E K C J I 1 3 9 Kopiuj/Wklej (to juŮ prawie epidemia), bez gķďbszego zrozumienia cytowanego tekstu, czďsto bez przeczytania go nawet do koĹca, o podaniu Ŭródķa zapominajûc równieŮ. Dochodzi do „zabawnych” sytuacji, gdy przy omawianiu i sprawdzaniu zadania okazuje siď, Ůe zdanie jest uciďte, wyrwane z kontekstu, a uczeĹ nie potrafi opowiedzieý, o czym pisaķ, wskazaý, co jest najwaŮniejsze, a co mniej waŮne w opisanym zagadnieniu. A przecieŮ umiejĊtnoʼnø wy- szukiwania i wykorzystywania informacji jest kluczowû umiejďtnoŎciû nie tylko dla przedmiotu, ale dla caķego etapu edukacyjnego. Brak systematycznoŎci, przeŎlizgiwanie siď przez temat, chaotyczne czyta- nie tekstu (czďsto nie do koĹca) prowadzi do trudnoŎci w uczeniu siď, co skutkuje osiûganiem sķabych wyników w nauce. Z tych powodów na zajďciach, które prowadzď, czďsto jednû z metod pracy jest praca z ksiöũkö. Wedķug mnie ostatnio bardzo lekcewaŮona, wrďcz pomijana w nauczaniu informatyki. Wiem równieŮ, Ůe czďsto lekcje z tego przedmiotu odbywajû siď bez ksiû- Ůek, a jeŮeli juŮ nauczyciel wskaŮe na poczûtku roku szkolnego, jaki podrďcznik naleŮy zakupiý, to i tak uczniowie nie korzystajû z niego, najczďŎciej leŮy na póķce w domu, zapomniany. Nie powinno tak byý. W swojej pracy staram siď zachďciý uczniów i przekonaý ich, by korzystali z ksiûŮek równieŮ na lekcji informatyki. Staram siď uŎwiadomiý im, Ůe ksiûŮka (podrďcznik) moŮe byý Ŭródķem wiedzy, daje równieŮ moŮliwoŎý powtórzenia, utrwalenia, rozszerze- nia i pogķďbienia wiadomoŎci, a takŮe uzupeķnienia braków w przy- padku absencji w szkole. Ale nie tylko — praca z ksiûŮkû zaznajamia i oswaja z jďzykiem przedmiotu (co jest bardzo waŮne), wdraŮa do samoksztaķcenia, uķatwia teŮ wczeŎniejsze zapoznanie siď z tematem. Piszûc podrďcznik, staraķyŎmy siď dostosowaý formď przekazu do moŮliwoŎci uczniów. Trudne zagadnienia informatyczne opisane zostaķy w sposób prosty, logiczny i zrozumiaķy. Zachďcam PaĹstwa do stosowania tej metody na swoich zajďciach. Innû ze stosowanych i polecanych przeze mnie metod jest me- toda pokazu i opisu. Pamiďtajmy jednak, Ůe warunkiem skuteczno- Ŏci tej metody w szkole podstawowej jest takie jej poprowadzenie, by pobudziý wyobraŬniď uczniów, zachďciý do aktywnoŎci po- znawczej. Starajmy siď zatem, aby opis byķ Ůywy, czasami zabawny (to teŮ jest waŮne), a przy tym zrozumiaķy i jasny dla wszystkich. 1 4 0 P O R A D N I K M E T O D Y C Z N Y D L A S Z K O ĩ Y P O D S T A W O W E J MoŮna poprosiý o pomoc w prowadzeniu zajďý tû metodû uczniów bardziej zaawansowanych, uczestników koķa komputerowego czy po prostu ochotników; zrobiû to bardzo chďtnie i z ogromnym zaangaŮowaniem. Na to, którû z wielu znanych metod dydaktycznych zastosujď na lekcji, ma wpķyw wiele czynników: przede wszystkim realizo- wane treŎci ksztaķcenia, ale takŮe zespóķ klasowy, z którym aktu- alnie mam zajďcia. UwaŮam, Ůe nie ma metod lepszych lub gorszych — waŮne, by byķy skuteczne i rozbudzaķy zainteresowanie przed- miotem. Zwróýmy uwagď, by przy wyborze metody nie kierowaý siď tylko jej atrakcyjnoŎciû. Zawód nauczyciela jest powoķaniem (jestem o tym gķďboko przekonana), a pracujemy obecnie w trudnych warunkach, przy upadku autorytetów, trzeba wiďc ten autorytet samemu sobie wy- pracowaý. Jest to ciďŮka praca, bo wymaga konsekwencji w proce- sie dydaktycznym, ŮyczliwoŎci, otwartoŎci, poczucia humoru (równieŮ -), sprawiedliwego oceniania (bardzo waŮne) oraz wie- dzy merytorycznej (na bieŮûco pogķďbianej). Wszyscy zauwaŮamy, Ůe uczeĹ obecnie szybko siď nudzi, ma trudnoŎci ze skupieniem uwagi, jest niecierpliwy. To nauczyciel musi szukaý sposobów do- tarcia do niego. Pamiďtaý naleŮy, Ůe kaŮdy uczeĹ jest inny i kaŮda klasa jest inna, nie moŮna wiďc powielaý tych samych schematów na kolejnych zajďciach, nauczyciel musi byý elastyczny i na bie- Ůûco, nawet w trakcie lekcji, jeŎli zachodzi taka potrzeba, modyfi- kowaý opracowany scenariusz. Przygotowujûc siď do lekcji, proponujď wykorzystaý konspekty, które opracowaķam na potrzeby projektu Informatyka Europejczyka (http://edukacja.helion.pl), jednak kaŮdy nauczyciel powinien je zmody- fikowaý (lub samodzielnie przygotowaý wķasne), uwzglďdniajûc: i wķasne predyspozycje oraz doŎwiadczenie zawodowe, pedagogiczne; i zainteresowania uczniów i ich moŮliwoŎci; i bazď dydaktycznû szkoķy; i moŮliwoŎci wspóķpracy z innymi nauczycielami uczûcymi w tej samej klasie, szczególnie przy realizacji projektów. M E T O D Y P R A C Y N A L E K C J I 1 4 1 Zdajemy sobie sprawď, Ůe w podrďczniku duŮo uwagi poŎwiďcamy oprogramowaniu komputerowemu, jest to zabieg celowy, gdyŮ do podrďcznika opracowany zostaķ program nauczania oraz ze- szyty ýwiczeĹ zawierajûce dodatkowe materiaķy do wszystkich roz- dziaķów podrďcznika. TakŮe w podrďczniku i na pķycie CD znajduje siď duŮo zróŮnicowanych tematycznie zadaĹ do samodzielnego rozwiûzania przez ucznia. W rozdziale 12. poradnika takŮe znajdû PaĹstwo pytania i ýwiczenia powtórzeniowe i utrwalajûce oraz propozycje tematów z innych przedmiotów do przygotowania na lekcjach informatyki. Tylko od PaĹstwa zaleŮy zatem, w jakim stopniu w trakcie nauczania zostanû one wykorzystane i w jakim stopniu postulat podstawy programowej wykorzystania komputera do poszerzania wiedzy i umiejĊtnoʼnci z róũnych dziedzin, a takũe rozwijania zainteresowaĴ zostanie zrealizowany. 1 4 2 P O R A D N I K M E T O D Y C Z N Y D L A S Z K O ĩ Y P O D S T A W O W E J Wymagania i ocenianie Zanim omówiď zagadnienie wymagaĹ i oceniania, chciaķabym przed- stawiý kilka zasad, jakimi staram siď kierowaý w swojej pracy dy- daktycznej. Przede wszystkim, oceniajûc uczniów, nie oceniam nigdy ich, tylko efekty ich pracy, chwalď jak najczďŎciej, takŮe na forum klasy; nie stosujď sķów o pejoratywnym znaczeniu i uŮywam sformu- ķowaĹ, które dowartoŎciowujû ucznia (np. „Podoba mi siď to, co zrobiķeŎ, poniewaŮ…”). Wymagania Badanie kompetencji ucznia na pewno powinno odbywaý siď w jego obecnoŎci i przy komputerze. Pamiďtaý naleŮy równieŮ, Ůe nie powinniŎmy wymagaý od ucznia posiadania komputera, a co za tym idzie — wykonania zadaĹ praktycznych w domu. WaŮna jest zatem efektywna praca ucznia na lekcji. W Programie nauczania w rozdziale 6. szczegóķowo opisaķam za- sady oceny pracy ucznia. W tym miejscu chciaķabym zwróciý PaĹstwa uwagď na wymagania bardziej ogólne, dotyczûce caķego procesu nauczania informatyki. Proponujď kilka zagadnieĹ po- zwalajûcych odpowiedzieý na pytania, które czďsto zadajû sobie nauczyciele informatyki. Czego wymagaý, by zrealizowaý cele na- uczania informatyki? Jakie umiejďtnoŎci bďdû przydatne uczniom w przyszķoŎci? W jaki sposób wdroŮyý uczniów do samodzielnego myŎlenia i dziaķania? Jak uczyý lepiej, mûdrzej, nowoczeŎniej, skuteczniej? 1 4 4 P O R A D N I K M E T O D Y C Z N Y D L A S Z K O ĩ Y P O D S T A W O W E J Nauczyciel powinien uwzglďdniý wykaz umiejďtnoŎci zdoby- wanych przez ucznia w trakcie ksztaķcenia ogólnego na II etapie edukacyjnym — w szczególnoŎci[11]: i umiejĊtnoʼnø posIJugiwania siĊ nowoczesnymi technologiami informacyjno- komunikacyjnymi, w tym takũe w celu wyszukiwania i korzystania z informacji; i umiejĊtnoʼnø uczenia siĊ, jako sposób zaspokajania naturalnej ciekawoʼnci ʼnwiata, odkrywania swoich zainteresowaĴ, przygotowania do dalszej edukacji; i umiejĊtnoʼnø pracy zespoIJowej. Ale równieŮ[11] pamiďtaý naleŮy o tym, Ůe: i Jednym z najwaũniejszych zadaĴ szkoIJy podstawowej jest ksztaIJcenie umiejĊtnoʼnci posIJugiwania siĊ jĊzykiem polskim, w tym dbaIJoʼnø o wzbogacenie zasobu sIJownictwa uczniów. WypeIJnienie tego zadania naleũy do obowiözków kaũdego nauczyciela. i Waũnym zadaniem szkoIJy podstawowej jest przygotowanie uczniów do ũycia w spoIJeczeĴstwie informacyjnym. Nauczyciele powinni stworzyø uczniom warunki do nabywania umiejĊtnoʼnci wyszukiwania, porzödkowania i wykorzystywania informacji z róũnych ŧródeIJ, z zastosowaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych, na zajĊciach z róũnych przedmiotów. UczeĹ z caķû pewnoŎciû powinien: i bezpiecznie posķugiwaý siď komputerem i jego oprogramowaniem; mieý ŎwiadomoŎý zagroŮeĹ i ograniczeĹ zwiûzanych z korzystaniem z komputera i internetu w zakresie: i komunikowania siď z komputerem za pomocû ikon, przycisków, menu i okien dialogowych; i odczytywania i prawidķowego interpretowania znaczenia komunikatów wysyķanych przez program; i prawidķowego zapisywania i przechowywania wyników swojej pracy na komputerze i na noŎnikach elektronicznych, a nastďpnie korzystania z nich; i korzystania z pomocy dostďpnej w programach; i posķugiwania siď podstawowym sķownictwem informatycznym; W Y M A G A N I A I O C E N I A N I E 1 4 5 i przestrzegania podstawowych zasad bezpiecznej i higienicznej pracy przy komputerze, wyjaŎniania zagroŮeĹ wynikajûcych z niewķaŎciwego korzystania z komputera; i komunikowaý siď za pomocû komputera i technologii informacyjno-komunikacyjnych w zakresie: i komunikowania siď za pomocû poczty elektronicznej, stosujûc podstawowe zasady netykiety; i korzystania z poczty elektronicznej przy realizacji projektów (klasowych, szkolnych lub miďdzyszkolnych) z róŮnych dziedzin, np. zwiûzanych z ekologiû, Ŏrodowiskiem geograficznym, historiû lub zagadnieniami dotyczûcymi spraw lokalnych; i wyszukiwaý i wykorzystywaý informacje z róŮnych Ŭródeķ w zakresie: i wyszukiwania informacji w róŮnych Ŭródķach elektronicznych (sķowniki, encyklopedie, zbiory biblioteczne, dokumentacje techniczne i zasoby internetu); i selekcjonowania, porzûdkowania i gromadzenia znalezionych informacji; i wykorzystywania, stosownie do potrzeb, informacji w róŮnych formatach; i opisywania cech róŮnych postaci informacji: tekstowej, graficznej, dŬwiďkowej, audiowizualnej, multimedialnej; i opracowywaý za pomocû komputera rysunki, motywy, teksty, animacje, prezentacje multimedialne i dane liczbowe w zakresie: i tworzenia rysunków i motywów przy uŮyciu edytora grafiki (posķugiwaý siď ksztaķtami, barwami, przeksztaķcaniem obrazu, fragmentami innych obrazów); i opracowywania i redagowania tekstów (listy, ogķoszenia, zaproszenia, ulotki, wypracowania), stosujûc podstawowe moŮliwoŎci edytora tekstu w zakresie formatowania akapitu i strony, ķûczyý grafikď z tekstem; i wykonywania w arkuszu kalkulacyjnym prostych obliczeĹ, przedstawiania ich graficznie i interpretowania; i przygotowywania prostych animacji i prezentacji multimedialnych; 1 4 6 P O R A D N I K M E T O D Y C Z N Y D L A S Z K O ĩ Y P O D S T A W O W E J i rozwiûzywaý problemy i podejmowaý decyzje z wykorzystaniem komputera w zakresie: i tworzenia za pomocû ciûgu poleceĹ prostych motywów lub sterowania obiektem na ekranie; i uczestniczenia w pracy zespoķowej, porozumiewania siď z innymi osobami podczas realizacji wspólnego projektu, podejmowania decyzji w zakresie swoich zadaĹ i uprawnieĹ; i wykorzystywaý komputer oraz programy i gry edukacyjne do poszerzania wiedzy z róŮnych dziedzin w zakresie: i korzystania z komputera, jego oprogramowania i zasobów elektronicznych (lokalnych i w sieci) do wspomagania i wzbogacania realizacji zagadnieĹ z wybranych przedmiotów; i korzystania z zasobów (sķowników, encyklopedii, sieci internet) i programów multimedialnych (w tym programów edukacyjnych) z róŮnych przedmiotów i dziedzin wiedzy; i wykorzystywaý komputer i technologiď informacyjno- -komunikacyjnû do rozwijania swoich zainteresowaĹ, poznania zastosowaĹ komputera w Ůyciu codziennym, opisywaý zagroŮenia i ograniczenia zwiûzane z korzystaniem z komputera i internetu w zakresie: i opisywania przykķadów wykorzystania komputera i sieci internet w Ůyciu codziennym; i szanowania prywatnoŎci i pracy innych osób; i przestrzegania zasad etycznych i prawnych zwiûzanych z korzystaniem z komputera i internetu, oceniania moŮliwych zagroŮeĹ. Ocenianie W Programie nauczania szczegóķowo opisaķam sposoby i kryteria oce- niania. W tym miejscu naleŮy dodaý kilka spostrzeŮeĹ. Sû to moje przemyŎlenia, poparte wieloletnim doŎwiadczeniem i dyskusjami w gronie nauczycieli. i Bardzo waŮne jest, by praca ucznia na lekcji byķa systematycznie oceniana. i PoniewaŮ w informatyce poziom poczûtkowy uczniów bywa bardzo zróŮnicowany, szczególnie waŮne jest zwrócenie uwagi na postďpy uczniów. W Y M A G A N I A I O C E N I A N I E 1 4 7 i Warto pokusiý siď o opis osiûgniďý uczniów. i Wystawianie ocen semestralnych i rocznych musi byý zgodne z opracowanym przez szkoķď WSKiO (dawniej WSO). i Bardzo waŮne jest wdroŮenie ucznia do samodzielnego oceniania swojej pracy, stosowania kryteriów oceny i dyskutowania na jej temat. Uczniowie powinni dobrze znaý zasady, wedķug których sû oceniani. i PowinniŎmy zawsze staraý siď uzasadniaý nasze oceny i omawiaý je z uczniami. i Zadaniem systemu oceniania jest równieŮ, o czym powinniŎmy pamiďtaý, dostarczenie rodzicom bieŮûcej informacji o osiûgniďciach ich dzieci. i NajwaŮniejsze, by uczniowie zaczďli odczuwaý potrzebď doskonalenia swojej pracy, co prowadzi do samoksztaķcenia — najistotniejszej umiejďtnoŎci XXI wieku. i Pamiďtajmy równieŮ, by umoŮliwiý uczniowi wykazanie siď osiûgniďciami, bo jeŎli nie bďdzie miaķ tej moŮliwoŎci, moŮe bardzo ķatwo zniechďciý siď do przedmiotu, a nawet do szkoķy. i NaleŮy zawsze staraý siď stworzyý uczniowi moŮliwoŎý poprawienia oceny, np. na zajďciach koķa informatycznego, w domu (jeŎli taka moŮliwoŎý istnieje i jeŮeli mamy pewnoŎý, Ůe bďdzie to praca samodzielna) lub na dodatkowej lekcji. Na stronie http://edukacja.helion.pl znajdû PaĹstwo przygotowane kryteria oceniania w wersji do modyfikacji i wydrukowania. Na wspomnianej stronie internetowej znajdû PaĹstwo równieŮ (w wersji do wydrukowania) propozycjď karty pracy ucznia. Propozycja karty pracy ucznia skķada siď z dwóch czďŎci: i tabeli obserwacji postaw ucznia, i tabeli zaliczenia ýwiczeĹ praktycznych. Najwygodniej na bieŮûco wypeķniaý kartď dla jednego bloku tema- tycznego. NaleŮy wypeķniaý kartă pracy w obecnoŎci ucznia, na lekcji (przy innych uczniach) — dziďki temu uczniowie bardziej an- gaŮujû siď w wykonanie kaŮdego ýwiczenia. PoniŮej przedstawiam propozycjď karty obserwacji postaw ucznia. 1 4 8 P O R A D N I K M E T O D Y C Z N Y D L A S Z K O ĩ Y P O D S T A W O W E J Propozycja karty obserwacji postaw ucznia Imiď i nazwisko ucznia (dzieĹ, miesiûc): ……………………. Okres obserwacji I Praca na lekcji 1. Wykonywanie poleceĹ 2. StarannoŎý wykonywania prac 3. SamodzielnoŎý w pracy 4. EfektywnoŎý wykorzystania czasu pracy 5. AktywnoŎý na zajďciach II Praca w grupie 1. UmiejďtnoŎý pracy w grupie 2. Poszanowanie cudzej pracy i wķasnoŎci 3. Pomoc innym uczniom: i na ich proŎbď i z wķasnej inicjatywy 4. Kulturalne komunikowanie siď: i z nauczycielem i z kolegami III Przestrzeganie regulaminu pracowni komputerowej IV Pozostaķe obszary oceniania: i systematycznoŎý i prezentacja pracy i przygotowanie do lekcji i praca domowa Data: ………… Data: ………… , negatywnû postawď zna- Pozytywnû postawď oznaczamy np. kiem „–”. JeŎli uczeĹ nie odrobi zadania domowego, otrzymuje ocenď niedostatecznû (chyba Ůe ma usprawiedliwienie). Za Ŭle zrobione zadanie domowe lub próbď odrobienia go (Ŏlad w zeszycie) — nie dostaje oceny. W Y M A G A N I A I O C E N I A N I E 1 4 9 JeŎli uczeĹ nie ma zeszytu, podrďcznika lub przyborów potrzeb- nych do lekcji, otrzymuje uwagď — trzy uwagi w semestrze dajû ocenď niedostatecznû. JeŎli uczeĹ nie otrzyma uwag w semestrze, nagradzamy go do- datkowû ocenû bardzo dobrû. dodatkowû ocenď celujûcû. Udziaķ w konkursach i olimpiadach przedmiotowych daje UczeĹ ma prawo do poprawienia ocen zgodnie ze szkolnym WSKiO. Ocena koĹcowa nie jest Ŏredniû ocen czûstkowych. Wiďcej informacji na ten temat znajdû PaĹstwo w rozdziale 6. programu nauczania.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Informatyka Europejczyka. Poradnik metodyczny dla nauczycieli informatyki w szkole podstawowej, kl. IV-VI. Edycja: Mac OS 10.5. Wydanie III
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: