Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00430 006067 14695145 na godz. na dobę w sumie
Informatyka Europejczyka. Program nauczania informatyki w szkołach ponadgimnazjalnych. Zakres podstawowy. Edycja: Windows, Mac - książka
Informatyka Europejczyka. Program nauczania informatyki w szkołach ponadgimnazjalnych. Zakres podstawowy. Edycja: Windows, Mac - książka
Autor: Liczba stron: 88
Wydawca: Helion Edukacja Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-3036-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> podręczniki szkolne >> informatyka europejczyka
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Aktywna nauka informatyki

W ostatnich latach komputer stał się elementem środowiska naturalnego młodzieży - i to elementem absolutnie niezbędnym do codziennego funkcjonowania. W związku z tym zadaniem nauczyciela informatyki w szkole ponadgimnazjalnej jest wskazanie uczniom sposobów praktycznego i bezpiecznego wykorzystywania komputera w różnych dziedzinach życia. Warto także zwrócić uwagę młodych ludzi na możliwości, jakie dają mniej popularne, a bardziej funkcjonalne lub darmowe narzędzia, systemy operacyjne czy oprogramowanie.

Lekcje informatyki na poziomie szkoły ponadgimnazjalnej powinny być dziś de facto profesjonalnym kursem IT. Nauczyciel powinien skupić się na pogłębianiu wiedzy uczniów i rozwijaniu ich umiejętności, zdobytych podczas poprzednich etapów edukacyjnych. Tym istotniejszy jest wybór metody nauki. Oprócz standardowych sposobów proponujemy Państwu ciekawą grupę metod aktywizujących, które zwiększą zaangażowanie uczniów oraz pozwolą szerzej spojrzeć na każdy problem, a następnie lepiej go przeanalizować.

Informatyka Europejczyka. Program nauczania informatyki w szkołach ponadgimnazjalnych. Zakres podstawowy. Edycja: Windows, Mac jest niezastąpiony. Pozwala:

Wciśnij Enter i do dzieła!

Komplet materiałów z serii Informatyka Europejczyka pozwala uczniom zdobywać wiedzę poprzez praktykę, a nauczycielom ułatwia przekazywanie nowych treści w interesujący i niebanalny sposób. Helion, największe wydawnictwo informatyczne w Polsce, teraz pomaga zgłębić tajemnice świata komputerów także pokoleniu przyszłych specjalistów.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

• Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność Spis treści 1. Wstęp 2. Podstawa programowa 3. Główne założenia programu 4. Ogólne cele i treści programu 5. Szczegółowe cele edukacyjne i przewidywane osiągnięcia uczniów 6. Propozycje metod i zasad nauczania informatyki w szkole ponadgimnazjalnej 7. Sprawdzanie i ocenianie osiągnięć uczniów — propozycje 5 6 9 12 17 77 79 4 PROGRAM NAUCZANIA INFORMATYKI W SZKOŁACH PONADGIMNAZJALNYCH P R O P O Z Y C J E M E T O D I Z A S A D N A U C Z A N I A I N F O R M A T Y K I 77 6. Propozycje metod i zasad nauczania informatyki w szkole ponadgimnazjalnej Propozycje metod i zasad nauczania informatyki Informatyka i technologia informacyjna są młodymi dyscyplinami wiedzy, dlatego należy wypracować takie metody osiągania celów edukacyjnych, które umożliwią przygotowanie ucznia do aktywnego i odpowiedzialnego życia w społeczeństwie informacyjnym oraz pomogą rozwinąć jego zainte- resowania. Specyfika przedmiotu wymusza stosowanie przez nauczycieli takich metod pracy na lekcji, które będą aktywizowały uczniów, nie zniechęcając tych mniej zaangażowanych i jednocześnie nie nudząc tych zdolniejszych, dla których informatyka jest przedmiotem zainteresowania. Na lekcjach informatyki najczęściej zastosujemy następujące metody: i podające i oglądowe — stosowane podczas omawiania nowych pojęć i wprowadzania nowych zagadnień; i poszukujące — wykorzystywane podczas rozwiązywania zagadnień, odkrywania i zdobywania nowej wiedzy; i ćwiczeń praktycznych — ta metoda ma zastosowanie na lekcji informatyki podczas: i rozwiązywania problemów z wykorzystaniem odpowiedniego oprogramowania, i korzystania z różnych źródeł informacji, i prezentowania efektów pracy. Metody podające i oglądowe, stosowane jako wprowadzenie do kolejnych zagadnień przez udostępnienie gotowej wiedzy, wykorzystują mało efek- tywne uczenie się przez przyswajanie. Należy je traktować jako pomoc- nicze w procesie nauczania. Metody eksponujące znajdują zastosowanie na zajęciach, podczas któ- rych za pomocą komputera wykonuje się pokaz czynności, programów, zjawisk, przebiegu procesów. Pokaz wykonanych przez uczniów prezentacji multimedialnych i stron internetowych to także sposób na wyekspono- wanie osiągniętych przez nich umiejętności. Założeniem metod problemowych jest znajdowanie rozwiązań w sytu- acjach nowych. Na lekcjach informatyki może to być np. poszukiwanie algorytmu postępowania, rozwiązywanie problemów zaczerpniętych z życia codziennego w arkuszu kalkulacyjnym czy różnorakie symulacje. Podczas zajęć z arkuszem kalkulacyjnym, mających na celu roz- wiązywanie zadań z różnych przedmiotów, można wykorzystać metodę 78 PROGRAM NAUCZANIA INFORMATYKI W SZKOŁACH PONADGIMNAZJALNYCH nauczania programowego, która polega na zwiększaniu trudności przy rozwiązywaniu danego problemu przez racjonalne zmniejszanie liczby wskazówek naprowadzających. Ta metoda jest zalecana podczas pracy z uczniami zdolnymi. Ciekawą grupą metod są metody aktywizujące ucznia. Metoda pro- jektów pobudza aktywność i zaangażowanie uczniów. Zespół klasowy realizujący projekt zazwyczaj dzielimy na grupy. Każda z grup może przy- gotowywać inną część zadania. Koordynatorem wspierającym i ukierun- kowującym pracę uczniów jest nauczyciel. Projekt kończy się zaprezen- towaniem wyników pracy poszczególnych grup i wymianą jej efektów. Praca nad projektem składa się z kilku etapów: i układanie planu działania, i gromadzenie materiałów, i obróbka zgromadzonych materiałów w celu dalszego wykorzystania, i łączenie mniejszych elementów w całość. Uczniowie mogą i powinni korzystać z różnych źródeł oraz używać róż- nych programów według własnych preferencji. Nauczyciel jedynie podpo- wiada i ukierunkowuje działania uczniów. Jedni mogą przygotować projekt pod kątem historycznym, inni pod kątem statystycznym (z zaprezento- waniem obliczeń i wykresów wykonanych w arkuszu kalkulacyjnym), jeszcze inni pod kątem geograficznym itd. Na zajęciach informatyki warto zastosować metodę debaty. Zmie- rzamy wówczas do tego, by wywiązała się dyskusja, podczas której pre- zentowane będą argumenty za i przeciw. Pozwoli to szerzej spojrzeć na problem i lepiej go przeanalizować. Nie oznacza to absolutnie, że cała jednostka lekcyjna powinna być prowadzona w ten sposób. Debata zazwy- czaj stanowi jedynie wstęp do dalszej aktywności. Zagadnieniami, które można podjąć na tego typu zajęciach, są: i zagrożenia i korzyści wynikające ze stosowania komputerów, i różne aspekty powszechnego dostępu do informacji, i bezpieczeństwo w sieci, i różne aspekty prawa autorskiego. Zasady nauczania informatyki w szkole ponadgimnazjalnej Podczas każdych zajęć powinno występować stopniowanie trudności, czyli przechodzenie od zagadnień prostych, zrozumiałych do trudniejszych i bar- dziej złożonych, wymagających opanowania podstaw. Nie można bowiem S P R A W D Z A N I E I O C E N I A N I E O S I Ą G N I Ę Ć U C Z N I Ó W 79 omawiać np. zagadnień montażu filmowego bez wcześniejszego zapo- znania ucznia ze sposobami pozyskania materiału z kamery czy aparatu cyfrowego. Należy zawsze zaczynać od kilku prostych ćwiczeń opartych na zdobytej wiedzy i stopniowo przechodzić do trudniejszych, bardziej złożonych. Dopiero po tym etapie można wyznaczyć uczniom zadanie połączone z oceną. Ważną zasadą jest również łączenie teorii z praktyką. Po zapozna- niu uczniów z podstawowymi pojęciami dotyczącymi danego zagadnienia należy bezpośrednio, w krótkim czasie, przejść do ćwiczeń praktycznych. Wiadomości niepoparte natychmiastowym ich praktycznym wykorzysta- niem są bowiem bardzo ulotne. Tematykę wykonywanych ćwiczeń należy dobierać tak, by uczniowie nie mieli kłopotu z dostrzeżeniem celowości tego, co robią. Ważne jest, aby ćwiczenia nie były oderwane od rzeczywisto- ści — powinny dotyczyć spraw bliskich uczniom. Bezpośrednie poznawanie programów, zaznajamianie się z ich funk- cjami i rozwiązywanie konkretnych problemów to stosowanie zasady poglądowości. Natomiast systematyczność w nauczaniu każdego przed- miotu jest nie tylko zasadą, ale i ważnym zadaniem każdego nauczyciela. 7. Sprawdzanie i ocenianie osiągnięć uczniów — propozycje Sprawdzanie i ocenianie osiągnięć uczniów Ocenianie Ocenianie uczniów na lekcjach informatyki, tak jak w przypadku innych przedmiotów, powinno spełniać określone warunki. Ważna jest systema- tyczność oceniania. Jak pokazuje praktyka, mobilizuje to uczniów do rów- nomiernego rozkładania wysiłku i skupienia uwagi. Jawność ocen pozwala uniknąć niedomówień i daje uczniowi poczucie ich sprawiedliwego wyważenia w oczach nauczyciela i klasy. Nauczyciel zawsze powinien z góry określać zakres pomiaru osiągnięć. Niezbędne jest, by każda ocena spełniała warunek obiektywności. Należy unikać kierowania się uprze- dzeniami i subiektywizmem. Służy do tego m.in. opracowany każdorazo- wo system punktacji poszczególnych zadań. W celu zapewnienia peł- nego obiektywizmu oceniania warto w trakcie prac nad projektami powołać komisję oceniającą wyniki prac. Osiągnięcia uczniów możemy diagnozować w zakresie wiadomości teo- retycznych i umiejętności praktycznych. Podczas oceny należy uwzględnić: 80 PROGRAM NAUCZANIA INFORMATYKI W SZKOŁACH PONADGIMNAZJALNYCH i znajomość pojęć związanych z realizowanym zagadnieniem, i ogólną sprawność w łączeniu teorii z praktyką, i samodzielność w doborze odpowiedniej metody rozwiązania i użytych narzędzi, i świadome, a nie mechaniczne lub losowe działania zmierzające do rozwiązania zadania, i zgodność osiągniętego rozwiązania z zadaniem, i korzystanie z różnych zasobów i źródeł informacji, i formułowanie właściwych wniosków końcowych w fachowym języku. Ocenianie na lekcjach informatyki powinno być zgodne z założeniami systemów oceniania — szkolnego i przedmiotowego. Uczniowie każdej klasy powinni się z nimi zapoznać. Przedmiotowy system oceniania musi uwzględniać, co uczeń powinien umieć i jakie umiejętności osiągnąć z za- kresu poszczególnych bloków tematycznych, które będą realizowane na zajęciach z informatyki. Podczas oceniania należy mieć na uwadze różny dostęp do komputera i narzędzi IT w domach uczniów. A zatem ocena powinna być oparta głównie na wiedzy i umiejętnościach zdobytych na lekcji, a nie wyniesionych z domu. Sprawdzanie Osiągnięcia uczniów podlegają obserwacji i ocenie pod kątem: i zrozumienia podstawowych pojęć i znajomości zagadnień informatycznych zawartych w programie nauczania (testy, odpowiedzi uczniów), i samodzielności w poszukiwaniu rozwiązania i poznawaniu techniki pracy z programami narzędziowymi oraz korzystaniu z narzędzi IT, i staranności wykonania ćwiczenia podczas lekcji, i poprawności odpowiedzi na pytania zadawane przez nauczyciela, i wkładu pracy podczas realizowania projektu grupowego, i aktywności własnej ucznia na lekcji, przejawów pomysłowości, oryginalności, i systematyczności wykonywania prac domowych. Osobną kwestią pozostaje metodologia pomiaru stopnia osiągnięcia zakła- danych celów. Trafiamy tu bowiem na dość odmienne w porównaniu z innymi przedmiotami formy pracy oraz drogi dochodzenia do nowej wiedzy i umiejętności. Osiągnięcia uczniów można sprawdzać pod kątem teoretycznym i praktycznym. Specyfika przedmiotu powoduje, że więk- S P R A W D Z A N I E I O C E N I A N I E O S I Ą G N I Ę Ć U C Z N I Ó W 81 szy nacisk kładzie się na umiejętności praktyczne — obsługę komputera i wykorzystanie programów użytkowych do rozwiązywania różnych pro- blemów. Pisemne sprawdzanie wiadomości, np. w formie testów, w któ- rych uczeń będzie zaznaczał właściwe odpowiedzi, może mieć charakter uzupełniający. Uwzględnienie zagadnień lub pytań otwartych daje możli- wość sprawdzenia predyspozycji ucznia i charakteru jego samokształcenia. Mimo specyfiki przedmiotu nie należy zupełnie rezygnować ze spraw- dzania stopnia osiągniętych celów na podstawie wypowiedzi ustnych uczniów. Dzięki temu możliwa jest ocena poprawności wypowiedzi pod względem przyswojenia i umiejętnego stosowania fachowego języka. Specyfika zajęć sprawia, że nabiera wartości metoda obserwacji uczniów podczas pracy i ocena, w jakim stopniu uczniowie samodzielnie posłu- gują się komputerem, jego urządzeniami zewnętrznymi i oprogramowa- niem, oraz ocena trafności odwoływania się do dokumentacji technicz- nej (np. wbudowanej pomocy) i skuteczności korzystania z niej. Dzięki metodzie projektów możemy ocenić poprawność zachowań zespołowych sprzyjających wymianie wiedzy między uczniami. Opracowa- nia zespołowe powinny dotyczyć zagadnień z różnych dziedzin naucza- nia. Jeszcze raz podkreślmy, że warto zaangażować w proces oceniania samych uczniów przez przydzielenie im ról jurorów. Zadania realizowane metodą projektów są zwykle niewymierne i trudne do wartościowania. Uczniowie, którzy jeszcze niedawno sami realizowali podobne zadanie, chyba najlepiej docenią wysiłek włożony przez ich kolegów i koleżanki, ale też i najszybciej dostrzegą niedociągnięcia. Sprawdzając osiągnięcia uczniów, warto przeprowadzać ewaluację i formułować informację zwrotną na temat stopnia trudności czy zro- zumienia pytań. Formę pomiaru osiągnięć ucznia z zakresu kolejnych blo- ków tematycznych nauczyciel powinien dostosować do poziomu wiedzy uczniów, który każdego roku podlega fluktuacjom. Sprawdzanie umiejętności wcale nie musi być dla uczniów nudną koniecznością, gdyż może uwzględ- niać ich zainteresowania, a nauczyciel potrafi tak dobierać treści ćwiczeń, aby były interesujące i bezpośrednio nawiązywały do zagadnień bliskich uczniom. W przypadku zajęć o charakterze warsztatowym korzystne jest ocenia- nie każdego przejawu aktywności ucznia, co skutkuje dużą liczbą ocen cząstkowych. Jeżeli dwie osoby pracują przy jednym komputerze, należy zwrócić uwagę, by nie dochodziło do sytuacji, w której pracuje tylko jeden uczeń, np. z powodu zestawienia dwóch uczniów o dużej dysproporcji w zakresie możliwości i sprawności. Premiujmy wkład pracy i samo- 82 PROGRAM NAUCZANIA INFORMATYKI W SZKOŁACH PONADGIMNAZJALNYCH dzielność dochodzenia do rozwiązania niezależnie od czasu wykona- nia zadania. Nie może być tak, że najwyżej zostaje oceniony uczeń tylko dlatego, że wykonał ćwiczenie jako pierwszy. Niektórzy uczniowie z tych czy innych względów mniej sprawnie posługują się komputerem. Należy w naturalny sposób przyjąć, że uczeń ma prawo zadawać pytania na te- mat zastosowanej metody, jeśli przy tym posługuje się poprawnym słow- nictwem, używa fachowych określeń i rozumie ich znaczenie, co wska- zuje na opanowanie wiadomości teoretycznych czy powtórzeniowych. Przykładowy test diagnostyczny: 1. Uniwersalny port, za pomocą którego do jednostki centralnej można przyłączyć dowolne urządzenie, to a) UPS. b) USA. c) USB. d) ABS. 2. W którym punkcie jednostki informacji zostały wymienione w kolejności rosnącej? a) Bajt, bit, kilobajt, megabajt. b) Bit, bajt, kilobajt, terabajt, megabajt. c) Bit, bajt, megabajt, kilobajt, terabajt. d) Bit, bajt, kilobajt, megabajt, terabajt. 3. Podstawową jednostką informacji w bazie danych jest a) pole. b) rekord. c) komórka. d) tabela. 4. Skrót HDD oznacza a) dysk zewnętrzny. b) jednostkę pojemności dysku. c) napęd dyskietek. d) dysk twardy. 5. Edytorem tekstu nie jest program a) MS Word. b) Opera. S P R A W D Z A N I E I O C E N I A N I E O S I Ą G N I Ę Ć U C Z N I Ó W 83 c) Writer. d) TextEdit. 6. Wskaż prawdziwe zdanie. a) Edytor to określenie człowieka zajmującego się składem gazety. b) Metoda „przeciągnij i upuść” nie ma zastosowania do plików dźwiękowych. c) Test Turinga ma za zadanie sprawdzenie poziomu intelektualnego rozmówcy. d) Żaden komputer nie może działać bez dysku twardego. 7. Jakiego typu pliki mają rozszerzenie .mpg? a) Tekstowe. b) Dźwiękowe. c) Graficzne. d) Filmowe. 8. Formanty to a) rodzaje pól w formularzu. b) sposoby formatowania tekstu. c) typy plików. d) kroje czcionek. 9. W zależności od typu dysk optyczny może pomieścić a) nie więcej niż 100 MB. b) od 600 MB do 5 GB. c) od 2 GB do 8 TB. d) od 4,7 GB do 17 GB. 10. Skrót bps oznacza a) jednostkę używaną do mierzenia rozdzielczości druku. b) jednostkę miary przekątnej monitora. c) jednostkę określającą szybkość drukowania. d) jednostkę określającą szybkość przesyłania danych. 11. Aby wydobyć z bazy danych interesujące nas informacje, należy a) posortować dane. b) skonstruować kwerendę. c) zaprojektować raport. d) wyskalować dane. 84 PROGRAM NAUCZANIA INFORMATYKI W SZKOŁACH PONADGIMNAZJALNYCH 12. Format zip jest przykładem kompresji a) stratnej. b) bezstratnej. c) wstecznej. d) odwrotnej. 13. Aby móc czytać listy dyskusyjne, trzeba a) założyć konto pocztowe. b) mieć modem. c) utworzyć konto na Facebooku. d) skorzystać z pamięci przenośnej. 14. Podczas uruchamiania programu jego kopia jest umieszczana a) w pamięci ROM. b) w pamięci RAM. c) na dysku. d) na ekranie komputera. 15. Wzór, według którego dokonujemy obliczeń w arkuszu, to a) funkcja. b) formuła. c) fraza. d) metoda. 16. Megabajt to a) 1042 kilobajty. b) 210 bajtów. c) 102 bitów. d) 1000 bajtów. 17. Oprogramowanie do konwertowania zeskanowanego obrazu na tekst jest określane jako a) OCR. b) LCD. c) CMYK. d) RBG. S P R A W D Z A N I E I O C E N I A N I E O S I Ą G N I Ę Ć U C Z N I Ó W 85 18. Rozdzielczość druku mierzy się za pomocą jednostki zwanej a) bps. b) crt. c) dpi. d) isdn. 19. Częstotliwość odświeżania obrazu mówi a) ile razy w ciągu każdej sekundy obraz na ekranie jest tłumaczony na sygnał analogowy. b) ile razy w ciągu każdej minuty obraz jest fragmentowany i skanowany. c) ile razy w ciągu każdej sekundy obraz na ekranie monitora jest na nowo wyświetlany. d) ile razy w ciągu każdej sekundy obraz na ekranie monitora jest translowany. 20. Adres $A$12 to przykład adresowania a) mieszanego. b) bezwzględnego. c) względnego. d) złożonego. Należy zadbać, by ćwiczenia sprawdzające były zawsze bardzo precyzyj- nie określone zarówno co do użytych metod, oczekiwanych efektów, jak i formatu otrzymanych danych. Najlepiej zrobić to w postaci wypunk- towanych poleceń i ograniczeń. Warto opracować odpowiednią punkta- cję za wykonanie każdego polecenia. Oceniamy wiedzę i umiejętności ucznia, ale także wkład pracy i zaangażowanie w wykonywane zadania — zarówno zlecone przez nauczyciela, jak i podjęte z własnej inicjatywy. Powodzenia! 86 PROGRAM NAUCZANIA INFORMATYKI W SZKOŁACH PONADGIMNAZJALNYCH
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Informatyka Europejczyka. Program nauczania informatyki w szkołach ponadgimnazjalnych. Zakres podstawowy. Edycja: Windows, Mac
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: